- تعداد نمایش : 45
- تعداد دانلود : 52
- آدرس کوتاه شده مقاله: https://bahareadab.com/article_id/1962
- کد IranDOI مقاله: IranDOI :10.irandoi.2002/bahareadab.2026 .19 .8086
ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 19،
شماره 1،
،
شماره پی در پی 119
بررسی سبکشناسی لایه ای اشعار رزا جمالی
صفحه
(93
- 110)
زهرا خاتمی کاشانی (نویسنده مسئول)
تاریخ دریافت مقاله
: آذر 1404
تاریخ پذیرش قطعی مقاله
: بهمن 1404
چکیده
زمینه و هدف: شعر معاصر فارسی در سه دهه اخیر شاهد ظهور شاعرانی بوده است که با گسست از سنتهای زبانی و تصویری پیشین، بنیانهای تازه ای در فرم، معنا و تجربه شعری پدید آورده اند. سروده های رُزا جمالی؛ شاعر معاصر، نه تنها در سطح زبان بلکه در لایه های عمیقتر معنا، اسطوره، ایدئولوژی و تجربه زیسته زنانگی عمل میکند. در چنین بستری، سبکشناسی لایه ای بعنوان یکی از روشهای نوین تحلیل متن، امکان مناسبی برای بررسی همه جانبه شعر جمالی فراهم میآورد؛ روشی که متن را نه به مثابه پیکره ای یکلایه، بلکه به عنوان ساختاری چندسطحی و چندمنطقی میبیند.
روش: پژوهش حاضر بر مبنای روش توصیفی - تحلیلی میکوشد نشان دهد که چگونه لایه های آوایی، بلاغی و ایدئولوژیک در شعر او درهمتنیده اند و چه نوع زیباشناسی جدیدی را پدید میآورند.
یافته های پژوهش: از یافته های پژوهش میتوان به این اشاره کرد که در لایه آوایی سروده های رزا جمالی، شکست ریتم، جابه جایی تکیه ها و موسیقی موقعیتی، به شعر کیفیتی گسسته اما سیال میدهد. لایه بلاغی در شعر او بر آشناییزدایی، استعاره های چندبرداشتی، تصویرسازیهای چندکانونی و بازیهای نشانه ای استوار است. و سرانجام، لایه ایدئولوژیک ـ که مهمترین وجه تمایز شعر جمالی است ـ از طریق بازخوانی اساطیر زنانه، احضار بدن، نقد ساختارهای پدرسالارانه و بازآفرینی تجربه زنانه، شعری چندصدایی و معترض خلق میکند.
نتایج: برآیند این تحلیل نشان میدهد که سبک شعری جمالی حاصل همافزایی همزمان لایه هاست: یعنی سبکی که نه از سطح آوا آغاز میشود و نه در سطح بلاغت پایان مییابد، بلکه شبکه ای پیچیده از روابط ادبی و ایدئولوژیک است که معنا را در حرکت، گسست، بازتاب و بازسازش تولید میکند.
کلمات کلیدی
سبکشناسی لایه ای
, رُزا جمالی
, زبان شعر
, بلاغت
, ایدئولوژی.
- ازهری، نادر. (1401). «فراوانی عناصر اربعه (خوانش شعر رزا جمالی از منظر گاستون باشلار)». تهران: ترنجستان.
- تقینژاد، فاطمه، محمدی، محتشم و محمودی، علی محمد. (1403). تحلیل تطبیقی کهن الگویی جلوه های طبیعت در شعرهای رزا جمالی و غاده السمّان. پژوهشهای بین رشته ای ادبی، 6(12)، 63-93.
- جمالی، رزا. (1377). این مرده سیب نیست یا خیار است یا گلابی. تهران: ویستار.
- ـــــــــــ . (1380). برای ادامه این ماجرای پلیسی قهوه ای دم کرده ام. تهران: آرویج.
- ـــــــــــ . (1382). دهنکجی به تو. تهران: نقش هنر.
- ـــــــــــ . (1394). این ساعت شنی که به خواب رفته است. چاپ: دوم. تهران: چشمه.
- سجودی، فرزان. (1387)، نشانه شناسی کاربردی. ویراست دوم. تهران: نشر علم.
- شالبافان، رضا. (۱۴۰۱) اتاقِ تاریک، در خوانش و تحلیلِ اشعارِ رُزا جمالی، تهران: نشر ترنجستان.
- شمیسا، سیروس. (1387)، سبکشناسی نثر. چ یازدهم. تهران: میترا.
- صفوی، کورش. (1373). از زبانشناسی به ادبیات. تهران: نشر چشمه.
- فتوحی، محمود. (1391)، سبکشناسی (نظریه ها، رویکردها و روشها).تهران: سخن.
- فرخزاد، پوران. (۱۳۸۱)، کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز)، تهران: نشر قطره.
- قویمی، مهوش. (1383)، آوا و القا. رهیافتی به شعر اخوان ثالث. تهران: هرمس.
- کشانی، خسرو. (1371)، اشتقاق پسوندی در زبان فارسی امروز. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
- محسنینیا، ناصر؛ ابوالقاسمی، محسن و صدرایی، رقیه. (1399). سبکشناسی لایه ای آثار برجستۀ عرفانی حکیم ملاعباسعلی کیوان قزوینی در دو لایۀ واژگانی و ایدئولوژیک. ماهنامه تخصصی سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب). سال سیزدهم شماره پنجم، شماره پیاپی 51، ص 21-1.
- وردانک، پیتر. (1389)، مبانی سبکشناسی. ترجمه محمّد غفاری. تهران: نی.
- هیرونیحاجیزاده، فرشید. (1401). «آمیزه ای از روایت اسطوره ای و تاریخی همراه با نگرشی زن-محور( نگاهی به چند شعر رزا جمالی)». تهران: ترنجستان.
