ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
اطلاعات مقاله
ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب) شماره 120

سال : 19
شماره : 2
شماره پی در پی : 120

ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 19، شماره 2، ، شماره پی در پی 120

بررسی و تحلیل ساختارگرایی در داستانهای زویا پیرزاد

صفحه (89 - 112)
فاطمه ابراهیم‌پور فینی ، عبدالرضا مدرس‌زاده (نویسنده مسئول)، فاطمه طاهری
تاریخ دریافت مقاله : آذر 1404
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : اسفند 1404

چکیده

زمینه و هدف: در بسیاری از خوانشهای موجود از آثار پیرزاد، توصیفِ محتوا جایگزینِ تحلیلِ ساخت و روابط درونی متن شده و عناصر روایت (نحوه شکلگیری پیرنگ، نوع کشمکش، کارکرد رخدادها، سازمان شخصیتها، زمان و مکان روایی، زاویه دید و شیوه بازنمایی گفت‌وگو) به صورت پراکنده گزارش میشوند، نه در قالب یک الگوی منسجم ساختاری. پژوهش حاضر با تکیه بر رویکرد ساختارگرایی و روایت‌شناسی، به تحلیل سازوکارهای روایی در منتخبی از داستانهای کوتاه زویا پیرزاد میپردازد؛ مسأله اصلی این تحقیق آن است که «ساخت روایت» در داستانهای کوتاه پیرزاد چگونه معنا تولید میکند و چه الگوهای تکرارشونده ای در ساماندهی روایت و شخصیتها دیده میشود.

روش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر خوانش نزدیک متن است؛ داده ها از متن داستانها استخراج و بر اساس مؤلفه های ساختاری روایت (از جمله پیرنگ و رخداد، کشمکش، شیوه شخصیت‌پردازی مستقیم/غیرمستقیم، ایستایی/پویایی شخصیت، زمان و مکان روایی، لحن و گفت‌وگو و زاویه دید) مقوله بندی و تفسیر شده اند.

یافته های پژوهش: در اغلب داستانهای بررسی‌شده، کنش بیرونی کمرنگ و «رخداد» به معنای کلاسیکِ پیرنگ‌ساز محدود است و در عوض، روایت با کشمکشهای ذهنی/عاطفی، جزئی‌نگری روزمره و «موقعیتهای تکرارشونده» پیش میرود؛ همچنین شخصیتهای محوری غالباً زنان‌اند و شخصیت‌پردازی بیشتر به شیوه غیرمستقیم (از طریق کنشهای کوچک، جزئیات فضایی، گفت‌وگوی درونی و نشانه های رفتاری) انجام میشود. در سطح ساخت، تکرار موقعیتها و همنشینی عناصر خانه/آشپزخانه/پنجره و زمانهای حال/گذشته، شبکه ای از نشانه ها میسازد که مضمونهای غالب مانند روزمرگی، فرسودگی، سکون، و تجربه زیسته زنانه را تقویت میکند و به همین دلیل، واقع‌گرایی آثار (با رگه هایی از حساسیت مدرن) بیش از آنکه بر حادثه متکی باشد، بر سازماندهی ساختاریِ روایت و توزیع اطلاعات روایی استوار است.

نتایج: پیرزاد با حداقل کنش بیرونی، از طریق ساخت تکرار، تقارن و همسانی ساختاری (زندگیهای آینه ای، نقشهای نسلی، چرخه های مشابه) جهان روایت را سامان میدهد و احساس محصورشدگی و فرسودگی را به صورت ساخت‌مند تولید میکند.

کلمات کلیدی
زویا پیرزاد , ساختارگرایی , روایت‌شناسی , داستان کوتاه , پیرنگ , زاویه دید.

فهرست منابع
  • آسابرگر، آرتور. (۱۳۸۰). روایت در فرهنگ عامیانه، رسانه و زندگی روزمره. ترجمه محمدرضا لیراوی. چاپ اول. تهران: سروش.
  • احمدی، بابک. (۱۳8۰). ساختار و تأویل متن (نشانه شناسی و ساختارگرایی). جلد ۱. چاپ سوم. تهران: مرکز.
  • ــــــــــــــــ. (1374). حقیقت و زیبایی، ج 1، تهران: نشرمرکز.
  • ایگلتون، تری. (۱۳۸۰). پیش‌درآمدی بر نظریه ادبی. ترجمه عباس مخبر. چاپ دوم. تهران: مرکز.
  • پرینس، جرالد. (۱۳۹۱). روایت‌شناسی (شکل و کارکرد روایت). ترجمه محمد شهبا. چاپ اول. تهران: مینوی خرد.
  • تودوروف، تزوتان. (۱۳۸۲). بوطیقای ساختارگرا. ترجمه محمد نبوی. چاپ دوم. تهران: آگه.
  • تولان، مایکل جی. (۱۳۸۳). درآمدی نقادانه-زبان‌شناختی بر روایت. ترجمه ابوالفضل حرّی. چاپ اول. تهران: بنیاد سینمایی فارابی.
  • دشتی‌آهنگر، مصطفی. (۱۳۹۰). «تحلیل ساختارگرایانه پیرنگ رمان‌هایی از چهار نویسنده زن». ادبیات پارسی معاصر، سال اول، شماره ۱، صص ۳۹–۶۰.
  • پیرزاد، زویا. (1395). مثل همه عصرها. تهران: نشر مرکز.
  • ــــــــــــــــ. (1396). سه کتاب. تهران: نشر مرکز.
  • حق شناس، علی محمد . (1370). مقالات ادبی زبان شناختی . تهران: نشر نیلوفر.
  • سلدان، رامان. (1377). راهنمای نظریه ادبی معاصر، ترجمه عباس مخبر، تهران: نشر طرح نو.
  • شمیسا، سیروس. (1383). فرهنگ تلمیحات. تهران: نشر میترا.
  • کالر، جاناتان. (۱۳۸۲). نظریه ادبی. ترجمه فرزانه طاهری. چاپ اول. تهران: مرکز.
  • گلدمن، لوسین. (۱۳۸۲). نقد تکوینی. ترجمه محمدتقی غیاثی. چاپ اول. تهران: بزرگمهر.
  • میرعابدینی، حسن. (۱۳۸۶). صد سال داستان‌نویسی ایران. چاپ چهارم. تهران: چشمه.