ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
ضریب تاثیر این ماهنامه 0.112 می باشد
نشریه سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب) به عنوان نخستین نشریه خصوصی کشور به صورت ماهنامه منتشر می گردد. این نشریه به بررسی و انتشار مقالات علمی تخصصی در حوزه نظم و نثر ادبیات فارسی فعالیت مینماید. نشریه سبک شناسی نظم و نثر فارسی به عنوان ده نشریه برتر فارسی زبان کشور موفق به اخذ رتبه علمی و با امتیاز"ب" در حوزه موضوعات زبان و ادبیات فارسی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گردیده است. این نشریه در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) نمایه شده است و دارای ضریب تأثیر 0.112 و با درجه کیفیت Q2 می باشد. نشریه سبک شناسی نظم و نثر فارسی آماده دریافت و بررسی مقالات ارزنده حاصل از پژوهش های کیفی و کمی پژوهشگران و استادان این حوزه می باشد و مقالات را پس از داوری های مشارکتی و پذیرش به چاپ می رساند.
تماس با ما
آدرس: تهران صندوق پستی 1558-14665
کد پستی: 1981619353
تلفن: 22065569-021
ایمیل: info@bahareadab.com
بررسی مقالات با نرم افزار مشابهت یاب
تمامی مقالات در زمان بررسی و داوری توسط برنامه مشابهت یاب سمیم نور آزمایش میشوند.
شاپا 2008-2789 صاحب امتیاز نشر امید مجد
دانلود فایل تعهد نامه
فرم تعارض منافع
ترجمه متون به انگلیسی
برای ترجمه متون خود به انگلیسی میتوانید با آقای محمد صادقی به شماره 09155512901 تماس حاصل فرمایید.

ماهنامه تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 13، شماره 7، ، شماره پی در پی 53

تکنیکهای داستانی در تراژدی سیاوش

صفحه (1 - 22)
اعظم نیک‌آبادی، محمدعلی داودآبادی(نویسنده مسئول)، علی سروریعقوبی
تاریخ دریافت مقاله : دی 1398
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : فروردین 1399

چکیده
داستان سیاوش یکی از داستانهای شاهنامه است که فردوسی در آن با بهره‌ جویی هنرمندانه از برخی از عناصر داستانی و تکنیکهای داستانپردازی زمینه‌ ساز غنای بیشتر آن گردیده است. سوگ سیاوش دربرگیرندۀ دو داستان عشق ممنوعۀ سودابه و داستان تبعید سیاوش به توران زمین و کشته شدن او به دست افراسیاب است که به نوعی ترکیبی از حماسه و غناست. در این مقاله به بررسی تکنیکهای داستانسرایی شاهنامه با تأکید بر عناصر داستانی در داستان سیاوش پرداخته شده و به روش پژوهش توصیفی-تحلیلی نوشته شده است. در سوگ سیاوش از عنصر گفتگو برای نشان دادن افکار شخصیتها، بسط داستان و پیشبرد وقایع، بیان خصوصیات اشخاص، معرفی روابط میان اشخاص و نسبت آنها، تصویرسازی، مشخص کردن مکان، مشخص کردن زمان و فضاسازی استفاده شده است و نتایج به دست آمده نشان میدهد که فردوسی در این داستان علاوه بر گفتگو از عناصری همچون شخصیت‌ پردازی، کشمکش و پیرنگ در توصیفاتش بهره برده و از تکنیکهایی همچون تعلیق، خوش ‌آغازی، ضرباهنگ، به عقب کشیدن نقطۀ آغاز داستان و ترکیب داستان حماسی با داستان غنایی نیز در پرداخت پیرنگ آن استفاده کرده است.

کلمات کلیدی
پیرنگ , داستان سیاوش , شخصیت ‌پردازی , صحنۀ آغازین , کشمکش , گفتگو