ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
شناسه نشریه

سال : 13
شماره : 12
شماره پی در پی : 58

اطلاعات مقاله
  • تعداد نمایش : 132
  • تعداد دانلود : 90

ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 13، شماره 12، ، شماره پی در پی 58

بررسی و تحلیل اشعار «عمادی شهریاری» (غزنوی) از منظر سبک شناسی

صفحه (223 - 241)
حبیب صفرزاده (نویسنده مسئول)
تاریخ دریافت مقاله : خرداد 1399
تاریخ پذیرش قطعی مقاله : شهریور 1399

چکیده

قرن ششم در تاریخ ادبیات ایران دورۀ مهمی محسوب میشود؛ زیرا این عصر، مصادف با دگرگونی و تغییر سبک شعر فارسی از خراسانی به عراقی و پیدایش سبکی موصوف به «سبک بینابین» است. «عمادی شهریاری» از شاعران اواخر قرن ششم هجری است. این شاعر به طور کلی پیرو سبک خراسانی است و اغلب مختصات این سبک در اشعار او نمود یافته‌است؛ اما نشانه‌هایی از سبک بینابین نیز در سروده‌هایش دیده میشود. در این مقاله که به روش کتابخانه‌ای انجام شده است، ویژگیهای سبکی اشعار وی، در سه سطح فکری، زبانی و ادبی بررسی شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که عمادی شهریاری از نظر سبک‌شناسی جزء شعرای پیرو سبک خراسانی است ولی در اشعار وی مواردی از ویژگیهای شعر قرن ششم( بیشتر به لحاظ زبانی و فکری) دیده میشود که احتمالاً مربوط به تغییر محل سکونت وی از مازندران به عراق باشد.

کلمات کلیدی
سبک‌شناسی , سبک خراسانی , سبک بینابین , شعر قرن ششم , عمادی شهریاری