امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Crystallization of Nasser Khosro's travelogue in the context of a monographتبلور سفرنامۀ ناصرخسرو در بستر تک نگاری122738310.22034/bahareadab.2024.17.7383faفضل‌اللهرضایی اردانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesrezaei.ardani@cfu.ac.irغلامرضاهاتفی اردکانیمدرس گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.norezahatafi2@gmail.comمهدیصادقیمدرس گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.nomahdisadeghi2121@yahoo.comJournal Article14020525BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nasser Khosrow"s travelogue, in addition to its linguistic and literary effects, is important from the point of view of "monograph". A monograph is a special method of active and passive research that belongs to the deepest group of longitudinal and multi-discipline studies such as: literature, history, geography, architecture, economy, social, anthropology, sociology, belief, etc. Today, this form of research is a suitable tool for transmitting various information to the audience in literary and scientific researches. METHODOLOGY: In this article, carefully in Nasser Khosrow"s travelogue using the method of analysis, analysis and description, this hypothesis is proven that this literary work is a rare example in the field of Persian literature and monograph of modern Persian literature. FINDINGS: Naserakhsaro creates a new transformation in travelogue writing with the most monographic features in recording and writing his objective observations. Having a deep attitude in travel and travelogue writing and achieving the characteristics of a monograph and using the achievements of science, he compiles information on the two axes of social and historical issues. CONCLUSION: Nasser Khosro, with his travelogue monograph, is in the field of Persian literature, and is in constant influence. In order to write a monograph, he carefully interpreted a holistic view in the context of the complete fabric of society and interrelated the data like an organized building, and this has added to the importance of the travelogue.زمینـه و هدف: سفرنامـۀ ناصرخسرو، علاوه بر جلوه های زبـانـی و ادبـی، از نظـر «تک نگاری» دارای اهمّیّت است. تک نگاری، شیـوۀ خاصّـی از تحقیـق پــذیـرا و منفعـل است کـه در زمـرۀ عمیقتـریـن مطالعات طـولـی و چنـد رشتـه ای از جمله: ادبیّات، تـاریـخ، جغـرافیـا، معمـاری، اقتصـاد، اجتماعـی، مـردم شناسـی، جـامعـه شناسـی، اعتقادی و ... قـرار میگیرد. امروزه این فرم تحقیقی، در پژوهشهای ادبی و علمی، ابـزاری مناسب بـرای انتقـال اطّـلاعّـات مختلف بـه مخاطبـان تلقّی میشود. روشها: در این مقاله، با ژرف نگری در سفرنامۀ ناصرخسرو با بهره گیری از روش تجزیه، تحلیل و توصیف، این فرضیّه اثبات میشود که سفرنامۀ ناصرخسرو در گسترۀ ادبیّات فـارسی و حوزۀ تک‌ نگاری نوین ادب فارسی، مصداقی نادر است. یافته ها: ناصـرخسـرو بـا عمـده تـریـن ویژگیهـای تک نگاری در ثبت و نگـارش مشاهـدات عینی خـود، تحوّلی نوین در سفرنامه نویسی ایجاد میکنـد. وی بـا داشتن نگـرش عمیق در سفـر و سفـرنـامـه نـویسی و دست یـابـی بـه ویژگیهـای تک نگاری و بـا استفاده از دستاوردهـای علـوم، اطّلاعّـات را بـر دو محـور مسائل اجتمـاعـی و تـاریخـی تـدویـن میکنـد. نتیجه گیری: ناصرخسرو با تک نگاری سفرنامه، در قلمرو ادب فارسی، در جریان تأثیر دائم قرار میگیرد. او برای نوشتن تک نگاری، دیدگاهی کُل‌نگر در بستری از بافت کامل جامعه، به دقّت تفسیر کرده و داده ها را همانند یک سازۀ منظّم در رابطۀ متقابل قرار داده که همین امر بر اهمّیّت سفرنامه افزوده است. textual analysis, monograph, travelogue, Nasser Khosrow, Persian literature.متن‌شناسی, تک ‌نگاری, سفرنامه, ناصرخسرو, ادب فارسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1635.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1635.pdfhttps://bahareadab.com/article/تبلور سفرنامۀ ناصرخسرو در بستر تک نگاریhttps://bahareadab.com/en/article/Crystallization of Nasser Khosro's travelogue in the context of a monograph

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Religious intellectual components influenced by Sufi literary textsمؤلفه های روشنفکری دینی با تأثیرپذیری از متون ادب صوفیه2346735110.22034/bahareadab.2024.17.7351faمحمداسدیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.nomohammad.asadi804@gmail.comحجت‌الهغ منیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.yes hojatolah.ghmoniri@iau.ac.irپروینرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.noparvin.rezaei@iaub.ac.irJournal Article14020601BACKGROUND AND OBJECTIVES: The research under the name: "Religious intellectual components influenced by Sufi literature" aims to compare the words of the people of knowledge and tariqat (in poetry) with religious intellectual components in contemporary Iran, such as: rationality, tolerance and Tolerance, pluralism, religious democracy, gender freedom and equality before the law and things like this - which are mainly the result of modernity and today"s world - have been matched and from this point of view, how and the extent of the productivity of religious intellectuals from the legacy of ancient Sufi literature present to the reader. METHODOLOGY: The search method in this research was analytical-descriptive. Based on this, by using library resources and taking notes from reliable scientific sources, the intended goals have been pursued. FINDINGS: Among the findings of this research, it is possible to mention: familiarity with the flow of religious intellectuals as well as their intellectual components - in three generations - in the contemporary era. Another thing is that the intellectual flow from the first generation that starts with Mohammad Taqi Shariati, Mehdi Bazargan and Seyyed Mahmoud Taleghani to the second and third generation namely Ali Shariati, Mohammad Mojtahedshabestari and Abdul Karim Soroush and several others, what intellectual (ideological) stages have they gone through and finally the generation How have the Soumis been able to adapt today"s intellectual components, which mainly originate from the Western world, with the thoughts and teachings of the people of the Iranian Tariqat and knowledge, and in a re-interpretation they offer to their society. CONCLUSION: What was obtained from the above research is, in short, that: the current of religious intellectuals is the continuation of the path of religiosity and idealism that was formed after the arrival of Islam in Iran. The intellectualism of the current generation began with the appearance and presence of personalities such as Seyyed Jamal Asadabadi, Mohammad Abdo and Mohammad Bagher Sadr and was continued by Mohammad Taqi Shariati, Ayatollah Taleghani, Professor Morteza Motahari, and then Ali Shariati. With the emergence of Ali Shariati, Abdul Karim Soroush, Mohammad Mojtahdshabastri, Seyed Mustafa Mohagheg Damad, Gholamhossein Ebrahimdinani, etc., this movement experienced its third generation and despite all the differences of opinion and tastes that existed among these people, they were in agreement on several things, such as : Many articles of the declaration of human rights, ideological and political tolerance, pluralism, freedom and equality of rights of individuals and minorities, gender equality of men and women in the law, etc. Of course, Motahari, Taleghani, and Ebrahimi, moderate religious people, and others such as Soroush, Mojtahdshabastri, and Malikian, who are more avant-garde, have appeared.زمینه و هدف: پژوهش پیش‌رو تحت نام: «مؤلفه های روشنفکری دینی با تأثیرپذیری از متون ادب صوفیه» در نظر داشته است تا سخنان اهل معرفت و طریقت (در شعر)، را با مؤلفه های روشنفکری دینی در ایران معاصر، مثل: عقلانیت، تسامح و تساهل، پلورالیسم (کثرت‌گرایی)، مردم سالاری دینی، آزادی و برابری جنسیتی در برابر قانون و مواردی از این دست ـ که عمدتاً رهاورد مدرنیته و جهان امروز است ـ مطابقت داده و از این منظر چگونگی و میزان بهره وری روشنفکران دینی از میراث ادب کهن صوفیانه را به خواننده ارائه نماید. روشها: شیوه جستجو در این پژوهش، تحلیلی ـ توصیفی بوده است. بر این اساس با استفاده از منابع کتابخانه ای و یادداشت‌برداری از منابع علمی معتبر، اهداف مورد نظر دنبال شده است. یافته ها: از جمله یافته های این تحقیق میتوان به: آشنایی با جریان روشنفکر دینی و نیز مؤلفه های فکری آنان ـ در سه نسل ـ در دوران معاصر اشاره کرد. دیگر اینکه جریان روشنفکری از نسل اول که با محمدتقی شریعتی، مهدی بازرگان و سیدمحمود طالقانی آغاز میشود تا نسل دوم و سوم یعنی علی شریعتی، محمد مجتهدشبستری و عبدالکریم سروش و چند تن دیگر، از چه مراحل فکری (ایدئولوژیک) عبور کرده اند و بالاخره نسل سومیها مؤلفه های روشنفکری امروز را، که عمدتاً برخاسته از جهان غرب است، چگونه توانسته اند با افکار و آموزه های اهل طریقت و معرفت ایرانی سازگاری داده و در یک بازخوانی دوباره به جامعه خود ارزانی دارند. نتیجه گیری: آنچه از جستجوی پیش‌رو به دست آمد به طور خلاصه عبارت از آن است که: جریان روشنفکری دینی، ادامه مسیر دینداری و آرمانگرایی است که از ورود اسلام به ایران شکل گرفت. روشنفکری سده حاضر با ظهور و حضور شخصیتهایی چون: سیدجمال اسدآبادی، محمد عبده و محمدباقر صدر آغاز و توسط محمدتقی شریعتی، آیت‌الله طالقانی، استاد مرتضی مطهری، و سپس علی شریعتی استمرار یافت. با ظهور علی شریعتی، عبدالکریم سروش، محمد مجتهدشبستری، سیدمصطفی محقق‌داماد، غلامحسین ابراهیم‌دینانی و ... این جریان نسل سوم خود را تجربه کرد و با همه اختلاف‌نظر و سلیقه هایی که در بین این افراد وجود داشت، در چند چیز همسو و هم‌رأی بوده اند مثل: مواد بسیاری از اعلامیه حقوق بشر، تسامح و تساهل عقیدتی و سیاسی، پلورالیسم (کثرت‌گرایی)، آزادی و برابری حقوق افراد و اقلیتها، برابری نگاه جنسیتی به مرد و زن در قانون و ... . در این میان البته: مطهری، طالقانی و ابراهیمی‌دینانی معتدل و کسانی چون: سروش، مجتهدشبستری و ملکیان آوانگاردتر ظاهر شده اند.comparison and comparison, religious intellectualism, components, Sufi literature texts.مقایسه و تطبیق, روشنفکری دینی, مؤلفه ها, متون ادب صوفیه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1636.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1636.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های روشنفکری دینی با تأثیرپذیری از متون ادب صوفیهhttps://bahareadab.com/en/article/Religious intellectual components influenced by Sufi literary texts

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Investigating positive thinking in al-Tayr Attar's logic with an emphasis on Martin Seligman's modeبررسی تفکر مثبت در منطق‌الطیر عطار با تأکید بر الگوی مارتین سلیگمن4766732210.22034/bahareadab.2024.17.7322faخدابخشاسداللهیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.yesasadollahi@uma.ac.irزینببرزگر ماهردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.no z.barzegar@uma.ac.irJournal Article14020602BACKGROUND AND OBJECTIVES: Human perfection and happiness have always been mentioned as the ultimate goal in Islamic mystical texts; Al-Tayir Attar"s logic, one of the outstanding works of mysticism, in the form of an allegorical journey, presents a specific pattern of behavior for man to achieve happiness; On the other hand, positive psychology, by emphasizing the cultivation of moral virtues such as humility, kindness, self-control, seeks to create lasting satisfaction in life; The purpose of this research is to apply the characteristics of positivist psychology in Attar"s logic based on Martin Seligman"s model in order to prove the aspects of positive thinking in Attar"s mind and mystical language. METHODOLOGY: The current research is done in an analytical and descriptive way and based on library sources, the statistical community is al-Tayr Attar region and the statistical sample of verses related to the allegorical story of birds and Simorgh. FINDINGS: The current research shows that all six clusters of wisdom, courage, moderation, social activities, love and excellence in Seligman"s theory have specific examples in the logic of Altair Attar; Traveling in Altair region is like a process that seeks self-acceptance and self-awareness; It causes positive thinking; Group action of birds, critical thinking and freedom of action are manifestations of positive social thinking in al-Tayr region; Also, the connection of thirty chickens with Simorgh is a manifestation of the concept of excellence in this system, which has a significant affinity with the ultimate goal in Seligman"s positivist theory. CONCLUSION: The result of this research shows that before the Western theorists in the last century addressed the importance of moral virtues, spirituality and faith in the development of the human psyche, Islamic mysticism in the past centuries comprehensively and completely addressed this category in the form of works such as Logical Al-Tayr. Is; Therefore, the theory of positive thinking has an Iranian-Islamic background; In the psychological layers of the text, al-Tir Attar"s logic includes prominent elements of positive thinking and by emphasizing the potential capabilities of man, it provides the ideal norm for the advancement of human kind.زمینه وهدف: کمال و سعادت آدمی، همواره به عنوان هدف نهایی در متون عرفانی اسلامی مطرح بوده است؛ منطق‌الطیر عطار یکی از آثار برجستۀ عرفانی، در قالب سفری تمثیلی، الگوی رفتاری مشخصی را جهت دستیابی انسان به سعادت ارائه میکند؛ از سویی دیگر، روانشناسی مثبتگرا، با تأکید بر پرورش فضایل اخلاقی چون تواضع، مهرورزی، خویشتنداری، در پی ایجاد رضایت پایدار در زندگی است؛ هدف از انجام این پژوهش تطبیق شاخصه های روان‌شناسی مثبتگرا در منطق‌الطیر عطار بر پایۀ الگوی مارتین سلیگمن است تا وجوه تفکر مثبت را نزد ذهن و زبان عرفانیِ عطار به اثبات رساند. روش مطالعه: پژوهش حاضر، به شیوۀ تحلیلی و توصیفی و بر پایۀ منابع کتابخانه ای، انجام میشود؛ جامعۀ آماری منطق‌الطیر عطار و نمونۀ آماری ابیات مربوط به قصۀ تمثیلی پرندگان و سیمرغ است. یافته ها: پژوهش حاضر نشان میدهد هر شش خوشۀ خرد، شجاعت، اعتدال، فعالیتهای اجتماعی، انسانیت و تعالی در نظریۀ سلیگمن، مصادیق مشخصی در منطق الطیر عطار دارد؛ سفر در منطق‌الطیر به مثابۀ فرآیندی است که در پی خویشتن‌پذیری و خودآگاهی، سبب پرورش تفکر مثبت میشود؛ کنش گروهی پرندگان، تفکر انتقادی هدهد و آزادی عمل، از نمودهای تفکر اجتماعی مثبت در منطق‌الطیر هستند؛ همچنین پیوند سی مرغ با سیمرغ نمودی از مفهوم تعالی در این منظومه است که قرابت معناداری با هدف غایی در نظریۀ مثبتگرای سلیگمن دارد. نتیجه گیری: نتیجۀ این پژوهش نشان میدهد پیش از آنکه نظریه پردازان غربی در سدۀ اخیر به اهمیت فضایل اخلاقی، معنویت و ایمان در پرورش روان آدمی بپردازند، عرفان اسلامی در قرون گذشته، به صورت جامع و کامل در قالب آثاری چون منطق‌الطیر، به این مقوله پرداخته است؛ بنابراین، نظریۀ تفکر مثبت، پیشینه ای ایرانی- اسلامی دارد؛ منطق‌الطیر عطار در لایه های روانی متن، دربرگیرندۀ بن‌مایه های برجسته ای از تفکر مثبت بوده و با تأکید بر توانمندیهای بالقوۀ آدمی، هنجار مطلوب جهت تعالی نوع انسان را ارائه میکند.al-Tir logic, Fariduddin Attar Neishabouri, Martin Seligman, positive thinking.منطق الطیر, فرید‌الدین عطار نیشابوری, مارتین سلیگمن, تفکر مثبتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1637.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1637.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تفکر مثبت در منطق‌الطیر عطار با تأکید بر الگوی مارتین سلیگمنhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating positive thinking in al-Tayr Attar's logic with an emphasis on Martin Seligman's mode

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Analyzing Lucien Goldman's sociological critique on the symbolism of natural elements in contemporary poetry (Case study: poems of Akhwan Sales, Ahmad Shamlou and Forough Farrokhzad)تحلیل و واکاوی نقد جامعه شناسی لوسین گلدمن در نمادپردازی عناصر طبیعی شعر معاصر(مطالعۀ موردی: اشعار اخوان‌ثالث، احمد شاملو و فروغ فرخزاد)6793740010.22034/bahareadab.2024.17.7400faمحمدرضامهدیزادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomehdizade1340@gmail.comبهرامپروین گنابادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yes b_parvin@iau-tnb.ac.irمریممحمدیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nom_mohamadi@iau-tnb.ac.irJournal Article14020612BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sociological analysis and evaluation of literary works, especially contemporary poetry, through obtaining the intellectual background and possible awareness and worldview of the poet, reveals the various intellectual structures of the society of which the artist is considered a member. Natural symbols, which are taken from the world around the poet, can reflect the worldview of the poet in a sociological reading. This research aims to achieve the dominant intellectual system in the thought of these poets by analyzing contemporary poetry and natural symbols in the poetry of Mahdi Akhwan Al-Talihi, Ahmad Shamlou and Forough Farrokhzad based on Lewis Goldman"s sociological theory. METHODOLOGY: In its sociological perspective, the forward-looking essay has used the descriptive-analytical library method and has reread the text of the selected poems in the framework of the theory of sociological criticism with a focus on the works and writings of Lucien Goldman. FINDINGS: Lucien Goldman, a famous sociologist, relies on his theory of developmental structuralism to decode and analyze the society reflected in literary works and emphasizes that literary works create the society within itself with all its hidden and visible angles and dimensions. he does. The third brotherhood, Shamlou and Farrokhzad are all three poets whose sociological attention to various aspects and angles of life, problems, political and cultural atmosphere of the society can be followed in their poems. CONCLUSION: The results of this research show that all three poets, especially in the second period of their poetry and from a year after the coup d"etat of August 28, 1332, reacted against the social categories of the era and as an activist, political activist and social critic, they were able to deal with contradictions, ruins, poverty. , express injustice, tyranny, etc. with symbolism with the help of natural elements in an effective way and present a clear picture of the second Pahlavi society.زمینه و هدف: تحلیل و ارزیابی جامعه شناختی آثار ادبی بویژه شعر معاصر از طریق دستیابی به پیشینۀ فکری و آگاهیهای ممکن و جهان‌نگری شاعر، ساختارهای گوناگون فکری جامعه ای را که هنرمند عضوی از آن محسوب میشود، بخوبی آشکار میسازد. نمادهای طبیعی که برگرفته از جهان پیرامون شاعر هستند، میتوانند در خوانشی جامعه شناختی، بازتاب دهندۀ جهان‌نگری شاعر باشند. این پژوهش بنا دارد با تحلیل و واکاوی شعر معاصر و نمادهای طبیعی در شعر مهدی اخوان ثالث، احمد شاملو و فروغ فرخزاد بر اساس نظریّه جامعه شناسی لویس گلدمن به نظام فکری غالب در اندیشۀ این شاعران دست یابد. روش پژوهش: جستار پیش‌رو در نگاه جامعه شناختی خویش از روش کتابخانه ای توصیفی ـ تحلیلی بهره گرفته و متن اشعار منتخب را در چارچوب نظریۀ نقد جامعه شناختی با مداقه در آثار و نوشته های لوسین گلدمن، بازخوانی نموده است. یافته های پژوهش: لوسین گلدمن جامعه شناس معروف با تکیه بر نظریّه ساختارگرایی تکوینی خود به رمزگشایی و تحلیل جامعۀ منعکس شده در آثار ادبی میپردازد و بر این نکته تأکید دارد که آثار ادبی، جامعه را در درون خویش با تمامی زوایا و ابعاد پیدا و پنهان، خلق میکند. اخوان ثالث، شاملو و فرخزاد هر سه از شاعرانی هستند که میتوان ردپای توجّه جامعه شناختی به ابعاد گوناگون و زوایای مختلف زندگی، مشکلات، فضای سیاسی و فرهنگی جامعه را در اشعارشان دنبال کرد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد هر سه شاعر بویژه در دورۀ دوم شاعری خویش و از سالهای پس از کودتای 28 مرداد 1332 در برابر مقوله های اجتماعی عصر واکنش نشان داده و بمثابه یک کنشگر، فعّال سیاسی و منتقد اجتماعی توانسته اند تضادها، تباهیها، فقر، بیعدالتی، استبداد و... را با نمادگرایی بکمک عناصر طبیعی بصورتی تأثیرگذار بیان کنند و تصویری واضح از جامعۀ پهلوی دوم ارائه نمایند.Sociology, Lucien Goldman, Akhavan, including Forough Farrokhzad, Natural symbols.جامعه شناسی, لوسین گلدمن, اخوان ثالث, شاملو, فروغ فرخزاد, نمادهای طبیعی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1638.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1638.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و واکاوی نقد جامعه شناسی لوسین گلدمن در نمادپردازی عناصر طبیعی شعر معاصر(مطالعۀ موردی: اشعار اخوان‌ثالث، احمد شاملو و فروغ فرخزاد)https://bahareadab.com/en/article/Analyzing Lucien Goldman's sociological critique on the symbolism of natural elements in contemporary poetry (Case study: poems of Akhwan Sales, Ahmad Shamlou and Forough Farrokhzad)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621The stylistics of Mirzabagher Hosseini Natanzi's manuscriptسبک‌شناسی نسخه خطی میرزاباقر حسینی نطنزی95123736710.22034/bahareadab.2024.17.7367faفاطمهچهرازیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.nochehrazifateme@gmail.comمحمدحکیم آذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.yesmohammad.hakimazar@iau.ac.irاصغررضاپوریاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.norezaporian@gmail.comJournal Article14020512BACKGROUND AND OBJECTIVES: Manuscripts are the capital and cultural support of every nation. These treasures represent the history of science and artistic values ​​in different centuries. Examining the content and structure of manuscripts can be an effective help in understanding the style of each period and the factors influencing it, as well as the recognition and promotion of scientific, cultural and intellectual achievements of different ages. One of these lasting legacies is the manuscript of the Divan Poems of Mirza Baqer Hosseini Nazhanzi, a poet of the Safavid era. is. He is definitely one of the poets of the Shiite religion, who has praised the imams of Athar many times in his poems. His divan includes ghazals, masnavis, quatrains, pieces, etc. The purpose of this research is to introduce the manuscript and examine its stylistic features from a linguistic, literary, and intellectual perspective. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out using a library method and a descriptive-analytical method. The scope and society of our study, the manuscript of Diwan Mirza Baqer Hosseini, which is available in the library of the Islamic Council. FINDINGS: Based on the findings of this research, compared to other poets of Indian style, Mirza Baqer"s poetry does not have thin imaginations and complex and slow-to-understand themes. His poetic language is simple and fluent. He has rarely used prefixed verbs and Old Persian adjectives. There are no heavy and unusual Arabic words in his poetry. Also, according to the time situation (Indian style), the Divan of the poet is full of popular phrases and expressions. Repetition and puns are at the top in the verbal industries. The style of simile and allegory also have a high frequency. In his quatrains, he is close to Khayyami"s thought and points to the shortness of the world and the seizing of opportunities. CONCLUSION: The lines in Mirza Baqir"s poetry are very diverse, and among them, the current line has a high frequency. Simile and its types, metaphor and allusion are at the top among expressive industries. The theme of his lyrical poetry is love, and it is almost in accordance with the Iraqi school, and he loves the unlucky face and the lover at the peak of cruelty. Mirza Baqir is a poet of the Shiite religion, and the description of the imams of purification, especially Hazrat Ali, adorns his poems. Sufi and Qalandar themes can also be seen in his poems. He has written poetry in all kinds of poetry formats, such as Masnavi, Ghazal, Rabai, etc.هدف و زمینه: نسخه های خطی سرمایۀ و پشتوانۀ فرهنگی هر ملت است. این گنجینه ها نمایانگر تاریخ علم و ارزشهای هنری در قرون مختلف است. بررسی محتوا و ساختار نسخه های خطی میتواند کمک موثری به شناخت سبک هر دوره و عوامل تاثیرگذار بر آن و شناخت و ترویج دستاوردهای علمی، فرهنگی و فکری اعصار مختلف باشد.یکی از این میراثهای ماندگار، نسخه خطی دیوان اشعار میرزا باقر حسینی نظنزی شاعر دوره صفویه میباشد. او قطعا از شاعران شعیی مذهب است که بارها در اشعارش به مدح و منقبت ائمه اطهار پرداخته است. دیوان وی شامل غزلیات، مثنوی، رباعیات، قطعات و... است.هدف از این پژوهش معرفی نسخه خطی و بررسی ویژگیهای سبک‌شناسانۀ از منظر زبانی، ادبی و فکری است. روش تحقیق:پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعه مورد مطالعۀ ما، نسخه خطی دیوان میرزا باقر حسینی که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است. یافته ها: براساس یافته های این پژوهش، شعر میرزا باقر در مقایسه با دیگرشاعران سبک هندی، دارای نازک خیالیها و مضمون‌سازیهای پیچیده و دیرفهم نیست. زبان شعری او ساده و روان است. از افعال پیشوندی و وجوه کهن فارسی بندرت استفاده کرده است. از کلمات عربی ثقیل و غیررایج در شعر او خبری نیست. همچنین دیوان شاعر برحسب موقعیت زمانی(سبک هندی) مملو از عبارات و اصطلاحات عامیانه است. در بخش صنایع لفظی تکرار و جناس در صدر قرار دارند. اسلوب معادله و تمثیل نیز از بسامد بالایی برخوردارند.او در رباعیات خود به اندیشه خیامی نزدیک شده و به کوتاهی دنیا و اغتنام فرصت اشاره میکند. نتیجه گیری: ردیف در شعر میرزا باقر تنوع بسیاری دارد و از میان آنها ردیف فعلی بسامد بالایی دارد.بحرهای مضارع و هزج و رمل دارای بیشترین فراوانی است. تشبیه و انواع آن ، استعاره و تلمیح در میان صنایع بیانی، در صدر قرار دارند. بنمایۀ غزلیاتش عشق است و تقریبا متناسب با مکتب عراقی است و عاشق چهره نگون بخت و معشوق در اوج بیرحمی است. میرزا باقر شاعر شیعه مذهب است و وصف ائمه اطهار بخصوص حضرت علی زینت بخش اشعار اوست .همچنین مضامین صوفیانه و قلندرانه در اشعارش دیده میشود. او در انواع قالبهای شعری مانند مثنوی، غزل، رباعی و.... شعر سروده است.stylistics, manuscript, Mirzabagher Hosseini, Indian style, recognition of styleسبک‌شناسی, نسخه خطی, میرزاباقر حسینی, سبک هندی, شناخت سبکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1639.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1639.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی نسخه خطی میرزاباقر حسینی نطنزیhttps://bahareadab.com/en/article/The stylistics of Mirzabagher Hosseini Natanzi's manuscript

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Analysis of the main works of fiction literature of Holy Defense from the point of view of flowologyتحلیل آثار شاخص ادبیات داستانی دفاع مقدس از منظر جریان‌شناسی125142736110.22034/bahareadab.2024.17.7361faکوثردانشدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noa.abdi8300@gmail.comعبدالحسینفرزاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesa.farzad@ihcs.ac.irاحمدخاتمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noa_khatami@sbu.ac.irJournal Article14020512BACKGROUND AND OBJECTIVES: The literary flow in the field of literature shows a kind of convergence that, while differentiating itself, represents a certain type of thought and expresses it in literary forms. Streamology has a semantic and thematic approach, and it does not mean only format or style. In flow science, "higher frequency" is of interest, which can represent the topic and problem of that flow in each flow. In this way, it is possible to determine which issue and problem each literary stream emphasizes more while forming a kind of intellectual convergence. METHODOLOGY: This research has collected its data from library documents by using the descriptive-analytical method and paying attention to historical periodization (1384-1368) and using the approach of literary flow. FINDINGS: Two general literary currents can be identified about the sacred defense: "value-oriented" and "non-value-oriented" currents, which have various sub-branches in fiction literature with significant works. Of course, some works of these two currents have common boundaries with each other. The main approach in the fictional literature of Holy Defense, during the period 1376-1368, is realism. The side stream of myth also in the period of 1384-1376, a visible period and due to the literary and theoretical developments, the trend towards new forms and styles of story writing deepens the realist approach and we see works with naturalistic streaks. CONCLUSION: The works of the 1370s follow the modern styles of narrative and realism, and mental, psychoanalytic aspects, and themes such as fear of death, despair, etc. are visible in them. During the 1380s, the narrative style of the works is modern and postmodern. A bold human look and the themes of death, fear, personal issues, etc. can be seen in them, which describe the horrific events of the war with a gray perspective with clear and explicit language and words.زمینه و هدف: جریان ادبی در حوزه ادبیات، نوعی همگرایی را نشان ‌میدهد که ضمن متمایز کردن خود، با نمایندگی از نوعی فکر و اندیشه مشخص، آن را در قالبهای ادبی بیان ‌میکند. جریان‌شناسی دارای رویکرد معنا‌محورانه و موضوع‌شناسانه است و منظور از آن صرفاً قالب یا سبک نیست. در جریان‌شناسی «بسامد برتر» مورد توجه است که در هر جریان میتواند نمایانگر موضوع و مسئله آن جریان باشد. از این طریق میتوان مشخص کرد که هر جریان ادبی در عین حال که نوعی همگرایی فکری را شکل داده است، بر چه موضوع و مسئله ای تأکید بیشتری دارد. روش مطالعه: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و توجه به دوره بندی تاریخی (1368 ـ 1384)، داده های خود را از اسناد کتابخانه ای گردآوری کرده و از رویکرد جریان‌شناسی ادبی بهره گرفته است. یافته ها: دو جریان کلی ادبی درباره دفاع مقدس قابل شناسایی است: جریان «ارزش‌محور» و «غیرارزش‌محور» که زیرشاخه های گوناگون در ادبیات داستانی همراه با آثار شاخصی دارند. البته برخی آثار این دو جریان، مرزهایی مشترک با یکدیگر دارند. اصلی‌ترین رویکرد در ادبیات داستانی دفاع مقدس، طی دوره 1368 ـ 1376، رئالیسم الست. جریان فرعی اسطوره نیز در دوره 1376 ـ 1384، دوره نمایان و با توجه به تحولات ادبی و نظری، گرایش به فر‌مها و سبکهای جدید داستان‌نویسی، موجب عمیقتر شدن رویکرد رئالیستی میشود و شاهد آثاری با ر‌گه های ناتورالیستی هستیم. نتیجه گیری: آثار دهه 1370 سبکهای مدرن روایی و واقعگرایی را دنبال و جنبه های ذهنی، روانکاوانه، و مضامینی چون ترس از مرگ، ناامیدی و ... در آنها نمایان است. طی دهه 1380 سبک روایی آثار، مدرن و پست‌مدرن است. نگاه انسانی پررنگ و مضامین مرگ، ترس، مسائل شخصی و... در آنها به چشم میخورد که با زبان و واژه هایی روشن و صریح به توصیف وقایع هولناک جنگ همراه با دیدگاهی خاکستری میپردازد.streamology, sacred defense literature, value-oriented stream, realism, myth, naturalismجریان‌شناسی, ادبیات دفاع مقدس, جریان ارزش‌محور, رئالیسم, اسطوره, ناتورالیسمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1640.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1640.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل آثار شاخص ادبیات داستانی دفاع مقدس از منظر جریان‌شناسیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the main works of fiction literature of Holy Defense from the point of view of flowology

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621The devilish of the four elements in national legendچهار گوهر در چهره ای دیویاز143158737110.22034/bahareadab.2024.17.7371faبهنامطیبیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.no tayyebi.asa.99@gmail.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.yessima.mansouri@iau.ac.irمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nopakdel@iauramhormoz.ac.irفرزانهرحمانیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nodr.rahmanian@iau.ac.irJournal Article14020525BACKGROUND AND OBJECTIVES: In this article, the nature of the four elements that make up Giti (water, wind, earth, and fire) is examined in the view of ancient Iran and Iranian mythology, and according to the belief of the divine (Ahriman and Ahuramzda) hidden in the four elements; The specific class position of these elements has also been investigated. In this essay, on the basis of masculinity; Also, the clarification of the mythological and Pahlavi texts on the femininity of the two lower elements of water and earth against the masculinity of the elements of wind and fire has been extracted with the reflections of this belief in the national epic and in the stories of the Shahnameh, and based on that, the parts of Nemur are dark, dirty and German and have Undesirable features are associated with inferior elements that are considered feminine and are considered demonic manifestations. According to the distance and proximity from Ahuramzda and Ahriman, the four elements have a noble position and are divided into male Ahurai, female and lower Ahrimani elements. METHODOLOGY: In this research, a descriptive-analytical method based on the library method has been used. FINDINGS: The dualisme face of the elements is manifested in three forms in Ferdowsi"s Shahnameh including divinity face ,dualisme face and devilish face .This paper has extracted all three different forms and faces of these elements through the poems of Fersowsi Shahnameh . CONCLUSION: The present paper has concluded that there are all three faces of the four element including divinity ,devilish and dualisme face in shahnameh.زمینه و هدف: در این مقاله ماهیت چهار عنصر سازنده گیتی (آب، باد، خاک و آتش) در نگاه ایران باستان و اساطیر ایرانی بررسی گردیده و با توجه به باور دوینی (اهریمن و اهورمزدا) نهفته در چهار عنصر؛ جایگاه طبقاتی خاص این عناصر نیز بررسی شده است. در این جستار، بر پایه خوارداشت مادینگی؛ همچنین تصریح متون اساطیری و پهلوی بر مادینگی دو عنصر فرودین آب و خاک در برابر نرینگی عناصر باد و آتش با بازتاب‌های این باور در حماسه ملی و در خلال داستان‌های شاهنامه استخراج شده است و بر آن اساس بخشهای نمور، تاریک، کثیف و جرمانی و دارای ویژگیهای نامطلوب با عناصر فرودین که مادینه پنداشته شده اند مرتبط شده و جلوه های اهریمنی به شمار آمده اند. چهار عنصر با توجه به دوری و نزدیکی از اهورمزدا و اهریمن، جایگاه شریف و وضیع دارند و به عناصر نرینه اهورایی و مادینه و پست اهریمنی تقسیم شده اند. روش مطالعه: در این تحقیق، شیوه توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر فیش برداری به روش کتابخانه ای عمل شده است. یافته ها: چهره دوینی این عناصر به سه شکل در شاهنامه فردوسی تجلی یافته است شامل چهره اهورایی، چهره دو جنبه ای و چهره اهریمنی. این مقاله هر سه شکل و سه چهره متفاوت این عناصر را از خلال اشعار شاهنامه فردوسی استخراج کرده و به نمایش گذاشته است. نتیجه گیری: مقاله حاضر به این نتیجه دست یافته که هر سه چهره اهریمنی، اهورایی و دو جنبه ای چهار عنصر در شاهنامه وجود دارد.water , wind, soil, fire , devil, Shahnameh , Ahuramazda.اسطوره, دیویازی, خاک, آب, باد, آتش (حماسه ملی چارگهر)https://bahareadab.com/downloadPDF/1641.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1641.pdfhttps://bahareadab.com/article/چهار گوهر در چهره ای دیویازhttps://bahareadab.com/en/article/The devilish of the four elements in national legend

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621A study and comparison types of tense and mood in Saadi`s Golestan an Majd Khafi`s Rowze Khold: A Functional and critical stylistic approachبررسی و مقایسه انواع زمان و وجه در گلستان سعدی و روضۀ خلد مجد خوافی با رویکرد سبک شناسی نقشگرا و انتقادی159176734910.22034/bahareadab.2024.17.7349faمحمدفقیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس شهید مفتح، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesMohammadFaghiri@cfu.ac.irفاطمهمدرسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.no f.modarresi@urmia.ac.irعلیفاطمیاندانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.noAli.Fatemiyan@yahoo.comJournal Article14010124BACKGROUND AND OBJECTIVES: Functional stylistics pays attention to the role and use of words and clauses, and critical stylistics deals with power relations in the text. The issue of the present article is to find out the extent to which the Rowze Khold is imitative regarding the category of tense and mood to Golestan. The general goal is to discover the problem of imitation of Rowze Khold, and to compare the frequency of tense and mood, the grammatical voice and narrative style of the two. The theory of the research is Halliday` functionalism and traditional grammar. METHODOLOGY: The type of research is applied, its method is quantitative and qualitative, and its variables include 31 interpersonal role variables. The sample and analysis unit is the clause and the data was selected by systematic sampling method. FINDINGS: The findings of this research shows that Golestan with 77% and Rowze Khold with 76% have a significant similarity in declarative mood. In addition, Golestan has got 45% past, 49% present, imperative 5% and future tense 1% and in Rowze Khold 51%, 43%, 6% and 0% in turn. CONCLUSION: The statistical evidence shows that Rowze Khold is highly influenced by Golestan in terms of attitude, interaction with existence, grammatical voice and narrative style. In addition, the grammatical voice of the two works is declarative and both are neutral to power relations.زمینه و هدف: سبک شناسی نقشگرا به نقش و کاربرد واژه و بند توجه دارد و سبک شناسی انتقادی به مناسبات قدرت در متن میپردازد. مسألۀ مقالۀ حاضر کشف میزان تقلیدی بودن روضۀ خلد در خصوص مقوله ی زمان و وجه با گلستان است. هدف کلی کشف مسألۀ تقلیدی بودن روضۀ خلد است و اهداف عینی آن مقایسه میزان بسامد دو اثر در مقوله زمان و وجه، مقایسه صدای دستوری و سبک روایی آن دو میباشد. نظریۀ پژوهش نیز نقشگرایی هالیدی و دستور سنتی است. روش مطالعه: نوع تحقیق کاربردی، روش آن کمی کیفی و متغیرهای آن شامل 31 متغیر نقش بینا فردی میباشد. واحد نمونه و تحلیل جمله بوده و داده ها با روش نمونه گیری سیستماتیک انتخاب شده است. یافته ها: یافته های این تحقیق نشان میدهد که گلستان با 77% و روضۀ خلد با 76% در وجه خبری دارای تشابه معنیداری در این متغیر میباشند. همچنین گلستان در مقولۀ زمان گذشته: 45%، حال: 49 %، امر 5% و آینده 1% و روضۀ خلد به ترتیب دارای 51%، 43%، 6% و 0% می باشد. نتیجه گیری: شواهد آماری نشان می دهد که روضۀ خلد به لحاظ نوع نگرش، تعامل با هستی، صدای دستوری و سبک روایی بسیار تحت تاثیر گلستان است. همچنین صدای دستوری هر دو خبری و گزارشی است و هر دو از موضعی خنثی به روابط قدرت برخودارند.style, tense, mood, power, voiceسبک, زمان, وجه, قدرت, صداhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1642.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1642.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و مقایسه انواع زمان و وجه در گلستان سعدی و روضۀ خلد مجد خوافی با رویکرد سبک شناسی نقشگرا و انتقادیhttps://bahareadab.com/en/article/A study and comparison types of tense and mood in Saadi`s Golestan an Majd Khafi`s Rowze Khold: A Functional and critical stylistic approach

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Political and social approach to superstitious narratives and distortions in ritual and Ashura literature of the Qajar era (case study: Safi Alisha's Zabdeh al-Asrar poems, Amman Samani's Ganjaneh al-Asrar and Tabrizi's fire temple)رویکرد سیاسی، اجتماعی به روایات خرافی و تحریفات در ادبیات آیینی و عاشورایی عصر قاجار(مطالعۀ موردی: منظومه های زبده الاسرار صفی علیشاه، گنجینه الاسرار عمان سامانی و آتشکده نیّر تبریزی)177205738810.22034/bahareadab.2024.17.7388faمحمدهادیمرادیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.nomoradi99hadi@gmail.comرضابرزوییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.yesreza.borzoiy@iau.ac.irشرارهالهامیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.nolsharare26@yahoo.comJournal Article14020520BACKGROUND AND OBJECTIVES: The mixing of many superstitious, fictional, tasteful and emotional narratives in the historical and incorruptible narratives of Ashura and Karbala has caused that, especially during the Qajar era due to the policies of the government, many superstitious and fake contents in the religious-literary texts that This event has been paid, enter. The main goal of this research is to analyze and investigate these superstitious beliefs and its political-social analysis in the religious-Ashura literature of the Qajar era. METHODOLOGY: The research method in this article is a descriptive-analytical approach based on library studies and document analysis. The statistical community of the research includes three prominent ritual-Ashurai works from Qajar period verse literature, namely Ganjineh al-Asrar of Oman Samani, Zabdeh al-Asrar of Safi Alisha, and Ateshkoda of Nyir Tabrizi. FINDINGS: The findings of the research indicate that superstitions, fake narratives, emotional, emotional and emotional approaches are very common in the religious literature of this era according to the necessity of the conditions of the Iranian society during the Qajar rule. CONCLUSION: Narrative damage in mentioning the historical event of Karbala, including the emotional attention to the Imam"s farewell to his family, the sadness and despair of the Ahl al-Bayt of Imam Hussein (a.s.), fake stories such as the wedding of Hazrat Qasim in the midst of the battle, false and suspicious mystical interpretations of this event. It can be clearly seen in all three examined works.زمینه و هدف: آمیخته شدن بسیاری از روایتهای خرافی، داستانی، ذوقی و احساسی در روایات تاریخی و غیرقابل تحریف عاشورا و کربلا، سبب شده است که بویژه در دوران قاجار بدلیل سیاستهای حکومت، مطالب خرافی و مجعول بسیاری در متون آیینی ـ ادبی که به این واقعه پرداخته اند، وارد شود. هدف اصلی این جستار تحلیل و بررسی این باورهای خرافی و تحلیل سیاسی ـ اجتماعی آن در ادبیّات آیینی ـ عاشورایی عصر قاجار می‌باشد. روش پژوهش: شیوۀ پژوهش در این مقاله بروش توصیفی ـ تحلیلی برمبنای مطالعات کتابخانه ای و سندکاوی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل سه اثر برجستۀ آیینی ـ عاشورایی از ادبیات منظوم دورۀ قاجار یعنی گنجینه الاسرار عمان سامانی، زبده الاسرار صفی علیشا و آتشکدۀ نیّر تبریزی میباشد. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که خرافات، روایات جعلی، رویکردهای عاطفی، احساسی و هیجانی بنا بضرورت شرایط جامعه ایران در زمان حکومت قاجار در ادبیّات آیینی این دوران بسیار رواج دارد. نتایج پژوهش: آسیبهای روایی در ذکر واقعۀ تاریخی کربلا از جمله توجّه عاطفی به وداع امام با خانواده، اندوه و حزن و بیتابی اهل بیت امام حسین (ع) داستانهای جعلی مانند عروسی حضرت قاسم در بحبوحۀ نبرد، تأویلهای عرفانی نادرست و شبه ناک از این واقعه در هر سه اثر مورد بررسی بوضوح دیده میشود.Ashura literature, Superstitions and distortions, Political-social approach, Qajar period.ادبیّات عاشورایی, خرافات و تحریفات, رویکرد سیاسی- اجتماعی, دورۀ قاجار.https://bahareadab.com/downloadPDF/1643.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1643.pdfhttps://bahareadab.com/article/رویکرد سیاسی، اجتماعی به روایات خرافی و تحریفات در ادبیات آیینی و عاشورایی عصر قاجار(مطالعۀ موردی: منظومه های زبده الاسرار صفی علیشاه، گنجینه الاسرار عمان سامانی و آتشکده نیّر تبریزی)https://bahareadab.com/en/article/Political and social approach to superstitious narratives and distortions in ritual and Ashura literature of the Qajar era (case study: Safi Alisha's Zabdeh al-Asrar poems, Amman Samani's Ganjaneh al-Asrar and Tabrizi's fire temple)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Interaction of Iranian and Islamic culture using links prototype of Imam Ali (PBOH)and Rostam in Khorasanian and Iraqi styleتعامل فرهنگ ایرانی و اسلامی با استفاده از پیوند پروتوتایپ حضرت علی (ع) و رستم در سبک خراسانی و عراقی207226724310.22034/bahareadab.2024.17.7243faمنصورنوروزیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.nom.noorozy@yahoo.comعلیحیدریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.yes heydari.a@lu.ac.ir Journal Article14020512BACKGROUND AND OBJECTIVES: Iranian and Islamic culture have been linked together in various fields, including the integration of national and religious prototypes in Persian culture and poetry. Finding the origin of myths, especially religious-historical myths, has been an important issue that scientists of various sciences have always searched for the reason of the importance of this important issue for mankind. In this article, the authors try to first point out about archetypes and prototypes, then examine this connection in the poetry of Khorasani and Iraqi style poets. METHODOLOGY: The current research is a basic and applied research. The work method is analytical-descriptive and the method of collecting information is library. FINDINGS: Poets have emphasized two axes in the depth of their thoughts. Some poets have put the prototype of the religious personality of Imam Ali (AS) on the same level as Rostam and have always used the character of Hazrat Ali (AS) in their verses and mentioned the national hero of Iran, Rostam. This view is more common in the poetry of Khorasani style poets. Poets who have described the bravery of Imam Ali (AS) in their poems as a religious hero superior to Rostam. This type of view is seen more in the thinking of religious poets. CONCLUSION: The predominance of nationalism over religion in the Khorasani style and even among religious poets and mystics is tangible. On the other hand, some poets such as Nasser Khosrow, based on their religious views and religious beliefs, have placed the prototype of Hazrat Ali (AS) in opposition to Rostam as a national hero and have described Hazrat Ali as superior to Rostam.زمینه و هدف: فرهنگ ایرانی و اسلامی در زمینه های مختلف با هم پیوند داشته اند، از جمله این تعامل می توان به تلفیق پروتوتایپهای[1] ملی و مذهبی در فرهنگ و شعر فارسی اشاره کرد. یافتن منشأ اسطوره ها به خصوص اسطوره های دینی–تاریخی مسأله ای مهم بوده که همیشه دانشمندان علوم مختلف به دنبال چرایی اهمیت این موضوع مهم برای بشر بوده اند. نگارندگان در این مقاله سعی برآن دارند، ابتدا پیرامون کهن‌الگو و پروتوتایپ مطالبی اشاره کنند، سپس این پیوند را در شعر شاعران سبک خراسانی و عراقی بررسی نمایند. روش مطالعه: پژوهش حاضر یک پژوهش بنیادی و کاربردی است. روش کار تحلیلی - توصیفی است و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای هست. یافته ها: شاعران در ژرف ساخت تفکرات خود بر دو محور تاکید کرده اند. برخی شاعران پروتوتایپ شخصیت مذهبی امام علی (ع) با رستم در یک سطح قرار داده اند و هر زمان در ابیات خود از شخصیت حضرت علی (ع) استفاده کرده اند در کنار آن از قهرمان ملی ایرانیان یعنی رستم نام برده اند. که این نگاه بشتر در شعر شاعران سبک خراسانی وجود دارد. شاعرانی که در آثار منظوم خود مقام دلاوری امام علی (ع) به عنوان قهرمان مذهبی برتر از رستم توصیف کرد‌ه اند. این نوع نگاه بیشتر در تفکر شاعران متشرع و مذهبی دیده می‌شود. نتیجه گیری: غلبه ملی گرایی بر مذهب در سبک خراسانی و حتی بین شاعران متشرع و عارف مسلک‌‌، محسوس و ملموس است‌‌. در مقابل برخی شاعران مانند ناصرخسرو بر اساس دیدگاه دینی و اعتقادات مذهبی پروتوتایپ حضرت علی (ع) را در تقابل با رستم به عنوان قهرمان ملی قرار داده اند و حضرت را برتر از رستم بیان کرد‌ه اند. [1] prototype Archetype, prototype, Hazrat Ali (AS), Rostam.کهن‌الگو, ‌پروتوتایپ, حضرت علی (ع), رستم.https://bahareadab.com/downloadPDF/1644.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1644.pdfhttps://bahareadab.com/article/تعامل فرهنگ ایرانی و اسلامی با استفاده از پیوند پروتوتایپ حضرت علی (ع) و رستم در سبک خراسانی و عراقیhttps://bahareadab.com/en/article/Interaction of Iranian and Islamic culture using links prototype of Imam Ali (PBOH)and Rostam in Khorasanian and Iraqi style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621The course of evolution in Forough's poetry from image to symbol and the adaptation of interaction theory to her symbolsسیر تحول در شعر فروغ از ایماژ به نماد و انطباق نظریۀ کنش متقابل بر نمادهای او227247735910.22034/bahareadab.2024.17.7359faسوسنوحیددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.nososan.vahid@gmail.comمحمدقادری مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.yesmohammad.ghaderi@iau.ac.irرجبفخرائیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.noRF-290@yahoo.comJournal Article14020602BACKGROUND AND OBJECTIVES: Background and purpose: A person has the potential to convey a message in different and appropriate ways and can use symbols to intelligently interact with any type of audience. When the poet is not able to speak clearly for any reason, in an upward channel, his thoughts fly from description to simile, then to various metaphors, and finally to symbolization in order to build a way to communicate with the audience and convey his message. The current research aims to study the poetic style and themes of Forough Farrokhzad; to achieve the evolutionary process of his poetry and the degree of use of all kinds of similes, metaphors and symbols in different periods of his life and using the theory of symbolic interaction to show that contemporary and external changes in the poet"s desire for What has been the effect of using the capacity of symbols. METHODOLOGY: This research has investigated the evolution of Forough"s poetic style by descriptive-analytical method and based on documents and library sources. FINDINGS: Based on the findings of this research, it can be said that in his first three poetry collections, Forough was unaware of the function of symbols and had no desire to create symbols. But in his last two books, he used symbols in an amazing way and started inventing new symbols. In the first three books, Forough has used more simple similes and descriptions than in the last two books. Also, his first three books have limited use of metaphor, and over time in the last two collections, this industry has been used abundantly. Forough"s language becomes symbolic in the last two books. In general, his poems in the last two collections have progressed towards evolution and he has used more and more complex literary tools than the first books. The comparison of Forough"s symbols with Bloomer"s three principles shows that in acting based on nobles, he used more natural nobles and less abstract nobles in his poems. In his social actions, the poet wanted to move towards freedom and liberation as well as suing for the oppressed. He has interpreted the situation of the society with symbols, that is, with the symbolic language of his poetry, he has tried to react against the inactive society, and the language of his poetry has depicted the worthlessness of life in the eyes of the poet and the problems of modern society. CONCLUSION: By analyzing the collection of Forough"s works, it became clear that he has consciously expanded the process of using symbols in his works to the point where he himself has become a special symbol. With his fearless behavior in the period when modernity and majesty have been in conflict; Through symbolism, he tries to push the field of direct speech to impossible limits. I am grateful for the guidance of my respected teacher, Dr. Mohammad Qadri Moghadam.زمینه و هدف: آدمی توانایی بالقوه برای انتقال پیام به شیوه های مختلف و مناسب را دارد و میتواند برای تعامل هوشمندانه با هر نوع مخاطب دست به نمادسازی بزند. آنگاه که شاعر به هر دلیلی قادر به صراحت زبانی نیست در یک کانال صعودی فکرش را از توصیف به تشبیه و سپس به استعاره های متنوع و سرانجام نمادسازی به پرواز در میاورد تا راهی برای ارتباط با مخاطبان و انتقال پیام خود بسازد. پژوهش حاضر در پی این هدف است که ضمن مطالعه سبک شعری و مضمون پردازی فروغ فرخزاد؛ به فرایند تکاملی شعرش و میزان بهره گیری از انواع تشبیه ها، استعاره ها و نماد ها در دوره های مختلف زندگیش دست یابد و با استفاده از نظریۀ کنش متقابل نمادین نشان دهد که تحولات دورنی و بیرونی در میزان تمایل شاعر برای بهره گیری از ظرفیت نمادها چه تاثیری داشته است. روشها: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و براساس اسناد و منابع کتابخانه ای به بررسی سیر تکاملی سبک شعری فروغ پرداخته است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش بیانگر آن است که آثار فروغ فرخزاد بخوبی به انعکاس مسائل اجتماعی پرداخته است. یافته ها: براساس یافته های این پژوهش میتوان گفت فروغ در سه مجموعۀ شعری اول خود، از کارکرد نماد بیخبر بوده و تمایلی برای نمادسازی نداشته است؛ ولی در دو دفتر آخرش به شکل شگفت انگیزی از نمادها بهره گرفته و دست به ابداع نمادهای نو و تازه زده است. فروغ در سه دفتر اول نسبت به دو دفتر آخرش بیشتر از تشبیه ساده و توصیف بهره برده است. همچنین سه دفتر اول او بطور محدود از استعاره بهره گرفته و به مرور در دو مجموعۀ آخر به وفور از این صنعت استفاده شده است. زبان فروغ در دو دفتر آخر نمادین میشود. بصورت کلی اشعار او در دو مجموعۀ آخر به سمت و سوی تکامل پیش رفته و از ابزارهای ادبیِ بیشتر و پیچیده تری نسبت به دفاتر اول استفاده کرده است. تطبیق نمادهای فروغ با سه اصل بلومر، نشان میدهد که در کنش بر مبنای اعیان، او در اشعار خود بیشتر از اعیان طبیعی بهره جسته و اعیان انتزاعی را کمتر بکار برده است. شاعر در کنشهای اجتماعی خود، خواستار حرکت به سوی آزادی و رهایی و همچنین دادخواهی برای مظلومین بوده است. او اوضاع جامعه را با نمادها تفسیر کرده یعنی با زبان نمادینِ شعر خود سعی بر واکنش علیه جامعۀ بی تحرک داشته است و زبان شعرش، بی ارزشی زندگی در نگاه شاعر و مشکلات جامعۀ مدرن را به تصویر کشیده است. نتیجه گیری: با تحلیل مجموعۀ آثار فروغ مشخص شد که او روند بهره گیری از نماد را به شکلی آگاهانه در آثار خود گسترش داده است تا جایی که خود او هم به یک نماد خاص تبدیل شده است. او با سیر و سلوکی بی باکانه در دوره ای که تجدد و تجهر در جدال بوده اند؛ تلاش میکند از طریق نمادگرایی، عرصۀ سخن صریح را تا مرزهای ناممکن پیش ببرد. از راهنمایی های استاد ارجمندم دکتر محمد قادری مقدم زوارم سپاسگزارم.Symbolism, Forough Farrokhzad, symbolic interaction. Imaginatioنمادگرایی, فروغ فرخزاد, کنش متقابل نمادین, صور خیالhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1645.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1645.pdfhttps://bahareadab.com/article/سیر تحول در شعر فروغ از ایماژ به نماد و انطباق نظریۀ کنش متقابل بر نمادهای اوhttps://bahareadab.com/en/article/The course of evolution in Forough's poetry from image to symbol and the adaptation of interaction theory to her symbols

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Analysis and criticism of negative Dehkhoda's Amsal-o-Hekam (proverbs and narrations)تحلیل و نقد ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخدا249268737510.22034/bahareadab.2024.17.7375faمحمدحسنزارع گیلدهیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.nom.gildehi@iaukashan.ac.irامیرحسینمدنیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.yesm.madani@kashanu.ac.irفاطمهسادات طاهریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.notaheri@kashanu.ac.irJournal Article14020601BACKGROUND AND OBJECTIVES: Proverbs are the extract of culture, ethics and worldview of a nation, whose analysis and criticism leads to the explanation of current thoughts and opinions among the people of a society. Negative proverbs, along with proverbs that indicate positivity, have a significant frequency in literary sources and among people, and this type of proverbs is also reflected in Dehkhoda"s proverbs and sayings. In this research, criticism of negative proverbs in Dehkhoda"s proverbs and decrees has been discussed and the intellectual coordinates of these proverbs have been analyzed. METHODOLOGY: This article is written in an analytical-descriptive way and its type is library. FINDINGS: The prevalence of negative proverbs imperceptibly and unintentionally leads to the spread of negativity in the society. From the point of view of language, the negative proverbs in Dehkhoda"s proverbs and sayings have a bitter and stinging language, and from the point of view of style and intellectual context, they are full of negativity and sometimes include violations of moral norms and lead a person to adopt a negative approach in life. CONCLUSION: Conclusion: The research results show that negative proverbs have a high frequency in Dehkhoda"s proverbs and sayings. The negative proverbs in Dehkhoda"s proverbs and sayings mainly include themes such as incompatibility, ignorance, anxiety, threats and caution, bad past, conflict, fear, futility, destruction, unfortunate events, despair, violence, oppression, bullying, insults, death thoughts, They are teasing, talking, lying, sarcasm, sedition, deception, bullying, superstition, reproach, humiliation and threats, fault-finding and self-praise. Among the above cases, ignorance has the highest frequency with 1456 cases (12.3 percent) and self-praise has the lowest frequency with 50 cases (0.42 percent).هدف و زمینه: ضرب‌المثلها عصارۀ فرهنگ و اخلاق و جهان‌بینی یک ملّت هستند که تحلیل و نقد آنها منجر به تبیین اندیشه ها و عقاید جاری در میان مردم یک جامعه میشود. ضرب‌المثلهای منفی‏نگر در کنار ضرب‌المثلهایی که حاکی از مثبت‌نگری هستند، بسامد قابل توجهی در منابع ادبی و در میان مردم دارند و این نوع از ضرب‌المثلها در امثال و حکم دهخدا نیز منعکس شده است. در این پژوهش به نقد ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخدا پرداخته شده و مختصات فکری این نوع ضرب‌المثلها تحلیل شده است. روش پژوهش: این مقاله به شیوۀ تحلیلی-توصیفی نوشته شده و نوع آن کتابخانه ای است. یافته ها: رواج ضرب‌المثلهای منفی‌نگر بصورت نامحسوس و ناخواسته منجر به شیوع منفی‌نگری در جامعه میشود. از منظر زبان، ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخدا زبانی تلخ و گزنده دارند و از منظر سبک و سیاق فکری، مملو از منفی‌بافی و و گاه شامل هنجارشکنیهای اخلاقی هستند و فرد را به اتخاذ رویکردی منفی‌گرایانه در زندگی سوق میدهند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخدا بسامد بالایی دارد. ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخدا عمدتا مشتمل بر مضامینی همچون ناسازگاری، نادانی، اضطراب، تهدید و حذر، گذشتۀ بد، ستیز، ترس، بیهودگی، نابودی، اتفاقات ناگوار، ناامیدی، خشونت، ظلم و ستم، زورگویی، توهین، مرگ‌اندیشی، آزمندی، سخن‎چینی، دروغگویی، استهزا، فتنه‏انگیزی، فریب‏کاری، دیگرآزاری، خرافه‏پرستی، سرزنشگری، تحقیر و تهدید، عیب‏جویی و خودستایی هستند. که از میان موارد فوق، نادانی با 1456 مورد (3/12 درصد) بیشترین و خودستایی با 50 مورد (42/0 درصد) کمترین بسامد را دارند.Amsal-o-Hekam (proverbs and narrations), analysis and criticism, negativity, proverb.امثال و حکم, دهخدا, تحلیل و نقد, منفی‌نگری, ضرب‌المثل.https://bahareadab.com/downloadPDF/1646.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1646.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و نقد ضرب‌المثلهای منفی‌نگر در امثال و حکم دهخداhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis and criticism of negative Dehkhoda's Amsal-o-Hekam (proverbs and narrations)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621Expressive, linguistic and rhetorical functions of "seeking beauty" in Qaani Shirazi's poetryکارکردهای بیانی، زبانی و بلاغی «حسن طلب» در شعر قاآنی شیرازی269293727810.22034/bahareadab.2024.17.7278faکاظمجعفری‌نیکدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.no Jkazem368@gmial.comمنوچهرتشکریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.yesm.tashakori@scu.ac.irمحمدرضاصالحی مازندرانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.no mo.salehi@scu.ac.irJournal Article14020520BACKGROUND AND OBJECTIVES: Qaani Shirazi is one of the poets with style in the period of literary return. Since he was a laudatory poet who devoted his poetry to praise and desire, the present research deals with the issue of which artistic methods Qaani used to sweeten the "bitterness of the desire"s poison" first for himself and then for others, and in What initiatives does this field have? METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out using the library method and the descriptive-analytical method FINDINGS: The analysis of Qaani"s poetry in terms of the use of artistic methods in expressing the aesthetic array shows his ability and creativity in using this novel array. On the one hand, by examining this array in Qaani"s poetry, one can understand how much he followed and adhered to literary traditions, especially in eulogies. The variety of aesthetic artistic methods in Qaani"s court shows that he paid special attention to this array and how to express it, and based on the needs of the present, the audience and the desired, he took advantage of it for the beauty of his livelihood. CONCLUSION: Qaani, while benefiting from various expressive and linguistic methods such as prayer, praise, praise, self-praise, etc., in using the Hasan Talab array, which is also widely used in the poems of Khorasani and Iraqi poets - the beauty of praise and praise He has aroused his praise. Most of the expressive methods in his divan are also related to the ode format, which is the result of his knowledge of the capacity of this poetic format for expressiveness. In addition, by deconstructing the format of the ode, he has avoided praise and ghazal, with the intention of demanding, complaining, and vice versa, and has mixed different themes together.هدف و زمینه: قاآنی شیرازی از شاعران صاحب سبک در دورۀ بازگشت ادبی است. ازآنجا که وی شاعری ستایشگر بوده که شعر خود را به ستایش وطلب اختصاص داده، از این رو پژوهش حاضر به این امر میپردازد که قاآنی با کدام شیوه های هنری،«تلخی زهرِ طلب» را ابتدا برای خود و سپس برای دیگری شیرین میکرده است و در این زمینه چه ابتکاراتی دارد. روش تحقیق: پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است. یافته ها: بررسی شعرقاآنی از نظر کاربرد شیوه های هنری در بیان آرایۀ حسن طلب، میزان توانایی و خلاّقیت وی را در کاربرد این آرایۀ بدیعی، بخوبی نشان میدهد. از سویی با بررسی این آرایه در شعر قاآنی میتوان پی برد که وی تا چه اندازه پیرو و پایبند سنّتهای ادبی، بویژه در مدیحه سرایی بوده است. تنوّع شیوه های هنری حسن طلب در دیوان قاآنی، نشان از آن دارد که او به این آرایه و چگونگی بیان آن، توجّهی خاص داشته و بر اساس مقتضای حال، مخاطب و مطلوب، از آن برای حسن معاش، بهره ها برده است. نتیجه گیری: قاآنی ضمن بهره مندی از انواع شیوه های بیانی و زبانی چون دعا، ستایش، تعریض، خودستایی و... در استفاده از آرایه حسن طلب، که در اشعار شاعران سبک خراسانی و عراقی نیز کاربرد فراوان داشته- حسن لطف و لطف تحسین ممدوحان خود را بر می انگیخته است. عمدۀ شیوه های بیان طلب در دیوان وی نیز در پیوند با قالب قصیده است که حاصل شناخت او از ظرفیّت این قالب شعری برای بیان طلب است. به علاوه با ساخت شکنی قالب قصیده از مدح به تغزّل و با قصد طلب، به شکایت و حسب حال و برعکس گریز زده و مضامین مختلفی را باهم درآمیخته است.Qaani Shirazi, innovative science, beauty seeker, irony, prayerقاآنی شیرازی, علم بدیع, حسن طلب, کنایه, دعا.https://bahareadab.com/downloadPDF/1647.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1647.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکردهای بیانی، زبانی و بلاغی «حسن طلب» در شعر قاآنی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/Expressive, linguistic and rhetorical functions of "seeking beauty" in Qaani Shirazi's poetry

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621The Study of the Impact of Attar on Jaami with Specific Focus on “The Universal Perfect Human”بررسی تأثیرپذیری جامی از عطار با محوریت انسان کامل295314719810.22034/bahareadab.2024.17.7198faعالیهاکبریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.yes akbryalyh@gmail.comعطااللهکوپالدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.no Koopal@kiau.ac.irJournal Article14021222BACKGROUND AND OBJECTIVES: As one of the most challenging and debatable issues, unveiling the mystery of the realisation of the full potentials of human being has been addressed and examined since long ago throughout the history of ideas. In the meantime various thinkers and experts have elaborated on the concept of the universal human from their own vantage points. Considering the unique approaches of the mystics, the reflection upon the issue in mystical literature is meticulously adressed .What seems crucial in the present research is the full recognition and appreciation of Attar and Jaami concerning man which ultimately leads into the foundation and worldview of the aforementioned authors. Attar, and his follower Jaami have perceived human beyond his materiality and believe in man’s immortality and union with the divine through mortality in this world. METHODOLOGY: Employing an analytical-descriptive method Attar and Jaami’s poems are examined in terms of the representations of the universal human . This is a library research and the samples are opted from each poet’s Divan (collection of poems). FINDINGS: In Attar’s poetry the representatiom of the universal man is based upon the Mohammadieh Truth. Attar has a special attention to prophet Mohammed as a universal perfect man and has portrayed him in the highest esteem of spirtual and material status. Apart from Attar, Jaami as imitating Attar, has widely studied the works of his predessors such as Attar.He deems Attar as one of the high ranking poets in the realm of mysticism. Similar to Attar, Jaami has considered the perfect universal man as the manifestation of Allah’s attributes and features. Hence he deems man as the crown of creation. Following Attar, he has traced the footnotes of the universal man in his poetry collections. CONCLUSION: The necessity of the realisation of man’s levels of perfection is evident in all divine as well as non-divine religions. Moreover , all thinkers intensely attempt at highlighting the significance of attention to the perfect man and his desire in order to attain perfection. Commenting on man’s perfection , Attar and Jaami compare the status of the mystic to the universal man. Both deem the universal perfect man as the one who is dissolved in Allah’s glory symbolically embodying Allah’s attributes and characteristics.زمینه و هدف: شناخت انسان کامل از موضوعات پر دغدغه ای است که از دیرباز در طول تاریخ تفکر بشر، مورد بحث و بررسی بوده است. در این میان اندیشمندان و صاحب نظران بر اساس جهان بینی و تلقی خود از انسان و خدا به تبیین مفهوم انسان کامل پرداخته اند. بازتاب این اندیشه در حوزه ادبیات عرفانی با توجه به جهان بینی منحصر به فرد عرفا، رنگ و رویی خاص به خود گرفته است. آن چه ضرورت پژوهش حاضر را ایجاب میکند، درک نگاه عطار و جامی نسبت به انسان و به تبع آن کشف ساختار و جهان بینی عطار و جامی است. عطار و به تبعیت از وی، جامی به انسان، نگاهی فراتر از جسمیت مادی دارند و معتقدند انسان با فنا در همین دنیا می تواند به بقای معبود برسد. روش مطالعه: در این مقاله با روش توصیفی – تحلیلی اشعار عطار نیشابوری و عبدالرحمان جامی به لحاظ نمودهای انسان کامل بررسی شده است. روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای است و نمونه های مورد بررسی، اشعار عطار و جامی است که از دیوان شعر آنها برگزیده شده است. یافته ها: در آثار عطار نمود و جلوه انسان کامل مبتنی بر حقیقت محمدیه است. عطار به مسئله انسان کامل بودن حضرت محمد(ص) توجه ویژه کرده است و آن حضرت را در برترین مراتب کمالات وجودی و عقلی و روحی و مادی تصویر کرده است. از سوی دیگر، جامی از شاعران مقلد است که به خوبی آثار پیشینیان را مطالعه کرده است، با عطار و آثار او نیز آشنایی دارد، وی عطار را یکی از شاعران برجسته معرفی میکند که در قلۀ رفیع عرفان است. او نیز به پیروی از عطار، انسان کامل را مظهر تمام اسماء و صفات خدا و در نتیجه، خلیفۀ او بر زمین میداند و در دنباله مسیری که عطار پیموده است، ردپای انسان کامل را در هر یک از دفترهای شعر خود پی‌گرفته است. نتیجه گیری: ضرورت شناخت مراتب کمال انسان و تعالی بشر در همۀ ادیان الهی و غیر الهی به وضوح آشکار است و توجه به انسان کامل و کوشش در جهت دستیابی به این جایگاهدر نزد همه متفکران، با شدت و حدت دنبال میشود. عطار و جامی در وصف کمال انسان، مقام انسان های عارف را به مقام انسان کامل تعبیر می کنند، هر دو انسان کامل را کسی می‌دانند که به مقام فنا در حضرت حق متّصف شده و مظهر تمام اسماء و صفات الهی گشته باشد.Mysticism, The universal man, Attar Neishabouri, Jaamiعرفان, انسان کامل, عطار نیشابوری, جامیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1648.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1648.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تأثیرپذیری جامی از عطار با محوریت انسان کاملhttps://bahareadab.com/en/article/The Study of the Impact of Attar on Jaami with Specific Focus on “The Universal Perfect Human”

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179820240621A reflection on the layers of style in Bidel Dehlavi's patchesتأملی در لایه های سبکی در رقعات بیدل دهلوی315330752810.22034/bahareadab.2024.17.7528faمحمودفضیلتاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesmfazilat@ut.ac.irرحیمپاک‌نژاددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.nor.paknejad@ut.ac.irJournal Article14021012BACKGROUND AND OBJECTIVES: Bidel Dehlavi"s Raqat is a collection of his letters to his friends and acquaintances and among the prose works of this Indian style poet, which has received less attention from researchers so far. Considering the importance of the rak"ats, which provide unique details of Biddle"s life events, and taking into account the linguistic and literary dimensions of this work, in the present essay, we try to discuss its most important stylistic features. METHODOLOGY: The data of the present research has been collected in a library and documentary manner, and the approach of the authors in classifying and examining the research data is descriptive-analytical. First, the most important points and historical and biographical benefits of Bidel"s rakats were extracted, and in the next step, the most prominent stylistic features of this work were described and analyzed with a stylistic reflection on the linguistic, rhetorical, and intellectual layers of Bidel"s rakats. FINDINGS: Our investigations show that despite the content of Biddle"s letters, which is focused on friendly and everyday issues, the prose of this work is artificial due to the abundance of metaphors and similes and other rhetorical techniques, and intellectually, traces of Biddle"s mystical thoughts are found in the letters. He is obvious. CONCLUSION: Conclusion: At the linguistic level, Bidel is interested in creating new compositions in the rak"ats, and this point leads to the lateness of his prose. At the literary level, the diversity and multiplicity of distant and difficult metaphors and similes and the successive repetitions make it difficult to understand the themes of the rak"ats. At the intellectual level, Bidel"s mystical thoughts are usually based on the instability of the world and areas of pessimism and despair.زمینه و هدف: رقعات بیدل دهلوی مجموعه نامه های او به دوستان و آشنایانش و از جمله آثار منثور این شاعر سبک هندی است که تاکنون کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته. نظر به اهمیت رقعات که جزییات بینظیری از سوانح عمر بیدل را به دست میدهد و با در نظر گرفتن ابعاد زبانی و ادبی این اثر، در جستار حاضر میکوشیم تا اهمّ ویژگی‌های سبکی آن را به بحث بگذاریم. روش مطالعه: داده های تحقیق حاضر به شیوۀ کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده است و رویکرد نگارندگان در طبقه بندی و بررسی دادهای پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است. ابتدا مهمترین نکات و فواید تاریخی و زندگینامه ای رقعات بیدل استخراج گردید و در مرحلۀ بعدی با تأملی سبک‌شناختی در لایه های زبانی، بلاغی و اندیشگی رقعات بیدل، برجسته ترین ویژگیهای سبکی این اثر توصیف و تحلیل شد. یافته ها: بررسیهای ما نشان میدهد که علیرغم محتوای نامه های بیدل که معطوف به مسائل دوستانه و روزمره است، نثر این اثر به جهت کثرت استعارات و تشبیهات و دیگر صنایع بلاغی دچار تکلف و تصنع شده و از جهت فکری، ردپای اندیشه های عرفانی بیدل در جای‌جای نامه های او هویداست. نتیجه گیری: در سطح زبانی بیدل در رقعات به خلق ترکیبات تازه علاقه مند است و این نکته منجر به دیریابی نثر او میشود. در سطح ادبی نیز تنوع و تعدد استعاره ها و تشبیه های دور و دشوار و آوردن سجعهای پی‌درپی فهم مضامین رقعات را با دشواری همراه میسازد. در سطح فکری نیز اندیشه های عرفانی بیدل معمولا بر مدار ناپایداری جهان و زمینه هایی از بدبینی و نومیدی میگردد.Raqaat, Bidel Dehlavi, Indian style, Stylistics, proseرقعات, بیدل دهلوی, سبک هندی, سبک‌شناسی, نثرhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1677.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1677.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأملی در لایه های سبکی در رقعات بیدل دهلویhttps://bahareadab.com/en/article/A reflection on the layers of style in Bidel Dehlavi's patches