امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Examining the methods of exaggeration in Persian ritual poetry with the theme of the attributes of Imam Ali (AS)بررسی شیوه های غلو در شعر آیینی فارسی با موضوعیت اوصاف امام علی (ع)120724610.22034/bahareadab.2024.17.7246faابراهیمواشقانی فراهانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesvasheghani1353@pnu.ac.irمیثماکبرزادهاستادیار گروه الهیات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.no M_akbarzadeh@pnu.ac.irJournal Article14020201BACKGROUND AND OBJECTIVES: Exaggeration, in the sense of exaggerating phenomena in such a way that reason does not accept its possibility, is one of the important ways of human expression. Exaggeration has a wide presence in poetry and gives it beauty and power, but when poetry should contain accuracy and convey truth in addition to beauty and impact, exaggeration can turn into its bane. One of the fields of Gholu"s extensive presence in Persian poetry is ritual poetry, but Gholu was not free of harm in this fertile type of Persian poetry. Although the exaggeration in Persian ritual poetry is rooted in the love and interest of their composers for prophets and imams (pbuh), sometimes the love and interest far from awareness leads to exaggerations that contradict the high dignity of those cherished beings and the correctness of the common beliefs of believers. It damages The purpose of this article is to investigate the nature of hyperbole and explain its methods and branches in Persian ritual poetry, relying on hyperbole in the attributes of Imam Ali (AS). METHODOLOGY: The research method in this article is a combination of descriptive and analytical methods. First, the description of the nature of gluttony, its types and methods, and the explanation of the views of Islam, the Prophet (PBUH), the Imams of Athar (AS) and scholars on gluttony are discussed. Then the methods of exaggeration in Persian poetry are analyzed. The subject area of the investigation is the attributes of Imam Ali (AS) in diwans, battles and collections of Persian poetry. FINDINGS: The findings of this research show the wide presence of hypocrisy in Persian ritual poetry and especially in the attributes of Imam Ali (AS). CONCLUSION: The presence of ghalo in Persian ritual poetry is in various ways such as god-likeness, deification, abahahari, khorardash and other ways, which are sometimes in mild degrees and sometimes reach extreme degrees. These exaggerations are sometimes atheistic, but sometimes they contain only degrees of deviation. Also, the excesses sometimes cause bowing and honoring, but sometimes they not only do not contain any goodness, but also violate the Sankh.زمینه و هدف: غلو در معنی بزرگ‌مایی پدیده ها بدانسان که عقل امکان آن را نپذیرد، یکی از شیوه های مهم بیان بشری است. غلو در شعر، حضور گسترده دارد و به آن زیبایی و قدرت تأثیر میبخشد، اما هنگامی که شعر میباید در افزودن بر زیبایی و تأثیرگذاری، حاوی دقّت و حامل حقیقت باشد، غلو میتواند به آفت آن مبدّل شود. یکی از عرصه های حضور گستردۀ غلو در شعر فارسی، شعر آیینی است، اما غلو در این گونۀ بارور شعر فارسی، خالی از آسیب هم نبوده است. هرچند که غلو در شعر آیینی فارسی، ریشه در عشق و علاقۀ سرایندگانشان به انبیا و ائمه (ع) دارد، اما گاه عشق و علاقۀ به دور از آگاهی، منجر به غلوهایی منافی حرمت والای آن وجودهای گرامی میشود و به صحت باورهای عامۀ باورمندان نیز آسیب میزند. هدف مقالۀ حاضر، بررسی ماهیت غلو و تبیین شیوه ها و شعب آن در شعر آیینی فارسی با تکیه بر غلو در اوصاف امام علی (ع) است. روشها: روش بررسی در مقالۀ حاضر، ترکیبی از دو روش توصیفی و تحلیلی است. نخست به توصیف ماهیت غلو و گونه ها و شیوه ‌های آن و تبیین نگاه دین اسلام، پیامبر (ص)، ائمۀ اطهار (ع) و علما دربارۀ غلو پرداخته میشود. سپس شیوه های غلو در شعر آیین فارسی تحلیل میگردد. دایرۀ موضوعی بررسی نیز اوصاف امام علی (ع) در دیوانها، جنگها، مجموعه ها و پایگاه های اینترنتی شعر فارسی است. یافته ها: یافته های این پژوهش، گویای حضور وسیع غلو در شعر آیینی فارسی و بویژه در اوصاف امام علی (ع) است. نتیجه گیری: حضور غلو در شعر آیینی فارسی، به شیوه ‌های متنوعی چون خدای‌انگاری، تفویض، اباحه گری، خوارداشت و شیوه های دیگر است که گاه در درجات خفیف است و گاه به درجات شدیدی میرسد. این غلوها گاه الحادیند، اما گاه تنها حاوی درجاتی از انحراف عقیده اند. نیز غلوها گاه موجب تعظیم و تکریم هستند، اما گاه نه تنها حاوی هیچ حسنی نیستند، بلکه از سنخ نقض غرضند.Gholu, Imam Ali (a.s.), ritual poetry, deification, delegitimization, blasphemyغلو, امام علی (ع), شعر آیینی, خداانگاری, تفویض, اباحه گری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1591.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1591.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شیوه های غلو در شعر آیینی فارسی با موضوعیت اوصاف امام علی (ع)https://bahareadab.com/en/article/Examining the methods of exaggeration in Persian ritual poetry with the theme of the attributes of Imam Ali (AS)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320The symbology of the four elements based on Peirce's theory in passing from myth to mysticism (A case study Manteghoteyre Attar Neyshabori, Ghazliat e Hafez and Nafahat Alons Jami)نمادشناسی عناصر چهارگانه بر اساس نظریۀ پیرس در گذر از اسطوره به عرفان (مطالعۀ موردی منطق‌الطیر عطّار‌نیشابوری، غزلیّات حافظ و نفحات‌الانس جامی)2149728210.22034/bahareadab.2024.17.7282faعاطفهبدیعی گلمکاندانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.noatefeh_badiee@yahoo.comرضااشرف‌زادهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.yesashrafzadeh0016@mshdiau.ac.irسیدمجید تقویاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.nosmtb33@yahoo.comJournal Article14020310BACKGROUND AND OBJECTIVES: This essay seeks to examine and explain the pattern of analysis of mythological symbols in selected mystical texts based on the theoretical basis of the semiotic analysis of the American semiotician Charles Sanders Peirce (1914) and also to prove that Peirce"s intellectual structure and system has the ability to analyze symbolism through myth. Based on this, we try to analyze the interaction of myth and mysticism in the linguistic field from the perspective of semiotics. We should study Manteghoteyre Attar Neyshabori, Ghazliat e Hafez and Nafahat Alons Jami. METHODOLOGY: This research will be done by the method of library studies and the method of sand analysis, using Peirce"s semiotic theories and relying on the selected important mystical texts Manteghoteyre Attar Neyshabori, Ghazliat e Hafez and Nafahat Alons Jami. FINDINGS: Mythological themes and themes are ancient and long-standing manifestations that have the power of manifestation and expression in other religions, including mysticism, with the passage of time without losing their original origin. Arbaeh elements are among these mythological elements that have been expressed as a two-way whole in connection with the sky and the earth while preserving their mythological meaning in the mystical poetry of Attar, Hafez and Jami. CONCLUSION: The four elements of water, wind, earth, and fire are among these mythological symbols which, from the semiotic point of view of Peirce, have been metamorphosed in the form of new codes in mysticism, and have preserved their self-efficacy and nature by passing from myth to mysticism.زمینه و هدف: این جستار در پی آن است تا با تکیه بر مبنای نظری تحلیل نشانه شناسی چارلزسندرز پیرس نشانه شناس آمریکایی (1914) الگوی تحلیل نمادهای اساطیری را در متون عرفانی منتخب، بررسی و تبیین نماید و نیز اثبات کند که ساختار و منظومۀ فکری پیرس این قابلیت را دارد که به تحلیل نمادشناسی در گذر از اسطوره به عرفان بپردازد. بر این اساس میکوشیم تا تعامل اسطوره و عرفان را در حیطۀ زبانی از دیدگاه نشانه شناسی پیریس در غزلیّات حافظ، منطق‌الطیر عطّار و هفت اورنگ جامی مورد مطالعه قرار دهیم. روش پژوهش: این پژوهش به شیوۀ مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی با بهره گیری از نظریات نشانه شناسی پیرس و تکیه بر اهمّ متون عرفانی منتخب (منطق‌الطیر عطّار، غزلیّات حافظ و هفت اورنگ جامی) صورت خواهد پذیرفت. یافته های پژوهش: مضامین و بنمایه های اسطوره ای، نمودهای کهن و دیرپایی هستند که با گذر زمان بی‌آنکه از خاستگاه اولیه و اصلی خود، قطع تعلق نمایند در آیینهای دیگر از جمله عرفان قدرت تجلّی و نمود‌یابندگی دارند. عناصر اربعه از این عناصر اساطیری هستند که بعنوان کلیّتی دوسویه در ارتباط با آسمان و زمین با حفظ معنای اساطیری خود در شعر عرفانی عطّار، حافظ و جامی نمود یافته اند. نتایج پژوهش: عناصر چهارگانه آب، باد، خاک، آتش از جملۀ این نمادهای اساطیری هستند که از دیدگاه نشانه شناسی پیرس، در قالب رمزگانها (نمادهای) تازه در عرفان دگردیسی یافته و خویشکاری و ماهیت خود را با گذر از اسطوره تا عرفان حفظ نموده است.Myth, Four elements, Pierce, mystical poem symbology.اسطوره, عناصر اربعه, پیرس, شعر عرفانی, نمادشناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1592.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1592.pdfhttps://bahareadab.com/article/نمادشناسی عناصر چهارگانه بر اساس نظریۀ پیرس در گذر از اسطوره به عرفان (مطالعۀ موردی منطق‌الطیر عطّار‌نیشابوری، غزلیّات حافظ و نفحات‌الانس جامی)https://bahareadab.com/en/article/The symbology of the four elements based on Peirce's theory in passing from myth to mysticism (A case study Manteghoteyre Attar Neyshabori, Ghazliat e Hafez and Nafahat Alons Jami)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320The ways of developing meanings in the poems of the constitutional era (Based on the poems of Mirzadeh Eshghi, Abulghasem Lahouti and Farkhi Yazdi)راه های پرورش معانی در اشعار عصر مشروطه (با تکیه بر اشعار میرزادۀ عشقی، ابوالقاسم لاهوتی و فرخی یزدی)5173698610.22034/bahareadab.2024.17.6986faرضاپورجعفریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.norezapourjafari11@yahoo.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.yesمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nomasoud.pakdel@yahoo.comمنصورهتدینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.noms.tadayono@gmail.comJournal Article14010522BACKGROUND AND OBJECTIVES: To change the way of expression and develop the meanings and themes of their poems, poets use many and diverse methods, and a group of these methods are called "arts of expression". There are other methods for effective expression and ways of developing meanings that are not specifically and specifically discussed in the topic of literary arts, but they are just like the arts and sometimes more effective in creating effective poetry. These methods are referred to as "meaning cultivation ways". The ways of cultivating meanings and innovation in the way of expression make the literary work come out of monotony and make it accepted by tasteful and interested readers, for this reason, no matter how diverse the speech is, it will be lively and dynamic for the attractive audience. The main goal of this research is to find the ways of developing the content in the poems of the constitutional era. METHODOLOGY: Study method: In this article, which is written in a library method, the methods of developing meanings in the poems of the constitutional era are examined and analyzed. FINDINGS: Among the ways of developing meanings, in the poems of the constitutional period, anecdotes and narratives, descriptions, similes, similes, and satire are used more. CONCLUSION: The poets of this period pay a lot of attention to details and nature in their descriptions, and they have used the art of space creation to mention the maximum details and to accurately describe. Constitutional poets turn to allegory and humor to communicate their reform ideas and revolutionary messages and use it as one of the ways of developing meanings.زمینه و هدف: شاعران برای تغییر در طرز بیان و پرورش معانی و مضامین اشعارشان، از شگردهای متعدد و متنوعی بهره میگیرند که گروهی از این شگردها را «صنایع بیان» ‌مینامند. شگردهای دیگری نیز برای بیان تأثیرگذار و راه های پرورش معانی رواج دارد که بطور دقیق و خاص در مبحث صنایع ادبی بحث نمیشوند، اما بسان صنایع و گاه بیشتر از آنها، در ایجاد شعر تأثیرگذار مؤثرترند. از این روشها بعنوان «راه های پرورش معانی» یاد میشود. راه های پروراندن معانی و نوآوری در طرز بیان، اثر ادبی را از یکنواختی بیرون می‌آورد و باعث میشود مورد قبول خوانندگان باذوق و علاقه مند قرار بگیرد، به همین دلیل سخن هراندازه متنوع باشد به همان میزان برای مخاطب جذاب زنده و پویا خواهد بود. هدف اصلی این پژوهش، یافتن شیوه های پروراندن مطالب در اشعار عصر مشروطه است. روش مطالعه: در این مقاله که به روش کتابخانه ای نگاشته شده است، روشهای پرورش معانی ‌در اشعار عصر مشروطه بررسی و تحلیل میشود. یافته ها: از بین راه های پروراندن معانی‌‌، در اشعار دورۀ مشروطه از حکایت و روایتگری، توصیف، تشبیه، تمثیل و طنز و مطایبه بیشتر استفاده شده است. نتیجه گیری: شاعران این دوره، در توصیفات خود به جزئیات و طبیعت توجه بسیاری دارند و برای ذکر حداکثر جزئیات و برای توصیف دقیق از هنر فضاسازی بهره گرفته اند. شاعران مشروطه برای ابلاغ اندیشه های اصلاحی و پیامهای انقلابی‌ خود، به تمثیل و طنز روی می‌آورند و آن را بسان یکی از راه های پرورش معانی به خدمت میگیرند.The poetry of the constitutional era, Meanings Cultivating, Mirzadeh Eshghi, Farrokhi Yazdi, Abulqasem Lahouti.شعر مشروطه, پرورش معانی, عشقی, فرخی, لاهوتیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1593.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1593.pdfhttps://bahareadab.com/article/راه های پرورش معانی در اشعار عصر مشروطه (با تکیه بر اشعار میرزادۀ عشقی، ابوالقاسم لاهوتی و فرخی یزدی)https://bahareadab.com/en/article/The ways of developing meanings in the poems of the constitutional era (Based on the poems of Mirzadeh Eshghi, Abulghasem Lahouti and Farkhi Yazdi)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320An Exposition and Answer by Rostamdari, Addressing Jami’s Criticism of a Number of Verses from Nizami’s Khamsa in Accordance with Manuscripts of Ganjineh Razپاسخ و شرح رستمداری به ایرادهای جامی بر چند بیت خمسۀ نظامی براساس نسخه های خطی گنجینۀ راز7597727110.22034/bahareadab.2024.17.7271faپریساپورشکیبادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.noparisapoorshakibaee@gmail.comاحمدطحاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.yesa.tahan@iauf.ac.irسیدمهدیخیراندیشدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایران.nom.kheirandisa@farspnu.ac.irJournal Article14020218BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ganjineh Raz is a book written by Owais ibn Ghiyath al-Din Rostamdari, the oldest manuscript of which was recorded by an inscriber halfway through the eleventh century A.H. This manuscript was probably contemporaneous with the author, who is not found in any bibliographical biographies (Tazkires). In this book, Rostamdari presents an exposition of sixteen scattered verses by Nizami which are taken from Makhzan-ol-Asrâr, Khosrow o Shirin, Haft Peykar and Sharafnameh. These verses of Khamsa are claimed by a follower of Jami to have been deemed meaningless by this poet. Rostamdari continues to present another exposition of seventy nine other verses of Khamsa which he believes to be of more complexity than these sixteen verses, and since Rostamdari is of Shiite faith, he brings the book to an end, out of blessedness and sacredness, by presenting yet another exposition of three odes by Nasir Khusraw, which include praise and glorification upon the great Imams and personages of Shiite faith. METHODOLOGY: This research was done in a descriptive-analytical way. Authors have carried out using the library and documentary tools. They have been carried out using the library research method, rely on three manuscripts of this book. in addition to recording the differences between the manuscripts and published versions and embark on a comparison of Rostamdari’s exposition of these sixteen verses with those of others. FINDINGS: Rostamdari’s explanations about verses 5, 6, 13 14 are illustrative and explain meanings clearly. In other verses, although his effort is appreciable, but he failed to understand the poet’s intention. Other editors have sometimes succeeded in description of meanings and sometimes they failed. CONCLUSION: Rostamdari’s success in disambiguation of the verses is only relative and the explanations provided by contemporaries are sometimes unhelpful. the expositions have in some instances led to resolution and disambiguation and in some other instances the ambiguity remains unsolved. زمینه و هدف: گنجینۀ راز اثر اویس‌بن‌غیاث‌الدین رستمداری است. قدیمیترین نسخۀ این اثر در نیمۀ قرن یازدهم ه.ق، احتمالاً مقارن با حیات نویسنده کتابت شده است. در تذکره ها نام و نشانی از وی در دست نیست. رستمداری در این کتاب به شرح شانزده بیت پراکنده از اشعار نظامی در منظومه های مخزن الاسرار، خسرووشیرین، هفت پیکر و شرفنامه میپردازد که به ادعای یکی از طرفداران جامی این ابیات خمسه از نظر این شاعر بی‌معناست. رستمداری در ادامه هفتادونه بیت دیگر از خمسه را شرح میدهد که به گفتۀ خودش دشوارتر از شانزده بیت موردنظر جامی هستند و از آنجا که شیعی‌مذهب است، در پایان کتاب هم برای تیمن و تبرک به شرح سه قصیده از ناصر خسرو میپردازد که حاوی نعت و منقبت است. روشها: این پژوهش به شیوۀ توصیفی-تحلیلی، با ابزار کتابخانه ای و اسنادی و با اتکا به سه نسخۀ خطی گنجینۀ راز انجام شده است. نگارندگان علاوه بر ضبط اختلاف نسخ خطی و چاپی به مقایسۀ شرح رستمداری دربارۀ این شانزده بیت با شرح دیگران پرداخته اند. یافته ها: از شانزده بیت یادشده، توضیحات رستمداری دربارۀ بیتهای 5، 6، 13 و 14 روشن‌کننده است و وجوه معنایی بیت را تا حد زیادی دستیاب میکند. در سایر موارد هرچند تلاش او در گره گشایی از معنای بیت قابل اعتناست، اما از درک مقصود شاعر بازمانده است. دیگر شارحان و مصححان اشعار نظامی نیز گاه در گره گشایی از معنای بیت موفق عمل کرده اند و گاه برخلاف تلاششان، ابهام بیت برطرف نشده است. نتیجه گیری: موفقیت رستمداری در ابهام‌زدایی از بیتها نسبی است؛ در حالیکه تلاش مصححان و شارحان معاصر در شرح و توضیح ابیات با موفقیت بیشتری همراه بوده است؛ اگرچه در مواردی نیز ابهام شعر به قوت خود باقی است.Ganjineh Raz, manuscript, Owais ibn Ghiyath al-Din Rostamdari, exposition, Jami, Nizamiگنجینۀ راز, نسخۀ خطی, اویس‌بن‌غیاث‌الدین رستمداری, شرح, جامی, ‌نظامی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1594.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1594.pdfhttps://bahareadab.com/article/پاسخ و شرح رستمداری به ایرادهای جامی بر چند بیت خمسۀ نظامی براساس نسخه های خطی گنجینۀ رازhttps://bahareadab.com/en/article/An Exposition and Answer by Rostamdari, Addressing Jami’s Criticism of a Number of Verses from Nizami’s Khamsa in Accordance with Manuscripts of Ganjineh Raz

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Calling and recreating character in contemporary Persian poetryفراخوانی و بازآفرینی شخصیت‌ در شعر معاصر فارسی99116726810.22034/bahareadab.2024.17.7268faفاطمهتقویدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.nof.taghavi3250@gmail.comمحمدقادری مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.yesMohammad.Ghaderi@iau.ac.irرجبفخرائیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران.norf_290@yahoo.comJournal Article14020215BACKGROUND AND OBJECTIVES: Calling and re-creating the characters of the past is one of the important issues that has attracted the attention of contemporary writers and has had a wide reflection in their works. Contemporary Persian literature has entered into a serious conversation with classical Iranian literature and has taken full advantage of its advantages such as dynamism and liveliness, emotional richness, depth of meaning, and linguistic harmony and proportion, and some of its attributes - especially poetry after the 8th century. In this article, an attempt is made to analyze and investigate the role and position of historical figures and the quality and method of re-creation by mentioning the examples of character appeal among the poems of Ahmad Shamlou, Mehdi Akhavan Sales and Mohammad Reza Shafiei Kadkani. METHODOLOGY: According to the subject, the research method is descriptive-analytical and it was done in the way of data collection in library form and using note-taking, and it is considered as a theoretical research. FINDINGS: According to the findings of this research, some historical figures in the poetry of Ahmed Shamlou, Akhavan Sales, and Shafiei Kadkani are of special importance, such as: Masih, Khezr, Ayoub, Nooh, Soleiman, Jamshid, Rostam, Kay Kavos, Ibrahim, Zardosht, Arash Kamangir, Siavash, Mansour Hallaj, Mazdak, and Esfandiar. As can be seen, these characters can be divided into four religious groups (prophets), mythological (kings and heroes), historical (kings and leaders), and mystical (saints). CONCLUSION: Meanwhile, Ahmad Shamlou has done the most calling and re-creation of religious figures (prophets). Shamlu has a special interest in the personality of Christ (PBUH) and uses him as a symbol of immortality and fertility. Akhavan, however, has focused most of its attention and interest on the personalities of ancient Iran. The first mythological hero of Akhavan poetry is the Iranian prophet Zoroaster. Shafiei Kadkani also called or recreated mystical, epic and religious characters together. Many times in his poems, he is looking for Mansour Hallaj to once again give meaning to the concepts of bravery and martyrdom. Also, his new look at prophets like Noah is remarkable.زمینه و هدف: فراخوانی و بازآفرینی شخصیتهای گذشته از جمله مسائل مهمی است که مورد توجه ادیبان معاصر بوده و بازتاب گسترده ای در آثارشان داشته است. ادب معاصر فارسی وارد گفتگوی جدی با ادبیات کلاسیک ایران شده است و از امتیازات آن از جمله پویایی و سرزندگی، غنای عاطفی، عمق معنا، و تناسب و هارمونی زبانی بهرۀ کامل گرفته و پاره ای از اوصاف آن -بویژه شعر بعد از قرن هشتم- را به یک سو نهاده است. در این مقاله تلاش بر این است با ذکر نمونه های فراخوانی شخصیت در میان اشعار احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث و محمدرضا شفیعی کدکنی، نقش و جایگاه شخصیتهای تاریخی و کیفیت و نحوۀ بازآفرینی آنها مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. روش مطالعه: روش تحقیق با توجه به موضوع، از نوع توصیفی-تحلیلی ‌است و به شیوۀ جمع‌آوری داده ها به شکل کتابخانه ای و با استفاده از یادداشت‌برداری انجام شده است و جزو تحقیقات نظری محسوب میگردد. یافته ها: طبق یافته های این پژوهش، برخی شخصیتهای تاریخی در شعر احمد شاملو، اخوان ثالث، و شفیعی کدکنی از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند؛ از جمله مسیح، خضر، ایوب، نوح، سلیمان، جمشید، رستم، کی کاووس، ابراهیم، زردشت، آرش کمانگیر، سیاوش، منصور حلاج، مزدک، و اسفندیار. همانطور که مشاهده میشود، این شخصیتها را میتوان در چهار گروه دینی و مذهبی (پیامبران)، اساطیری (شاهان و پهلوانان)، تاریخی (شاهان و رهبران)، و عرفانی (اولیا) تقسیم‌بندی نمود. نتیجه گیری: در این میان احمد شاملو بیشترین فراخوانی و بازآفرینی را درمورد شخصیتهای دینی (پیامبران) انجام داده است. شاملو علاقۀ ویژه ای به شخصیت مسیح (ع) دارد و از او بعنوان نماد جاودانگی و باروری بهره میگیرد. اخوان ثالث اما بیشترین توجه و علاقۀ خود را به شخصیتهای ایران باستان معطوف کرده است. اولین قهرمان اسطوره ای شعر اخوان، زردشت پیامبر ایرانی است. شفیعی کدکنی نیز شخصیتهای عرفانی، حماسی و دینی را در کنار یکدیگر فراخوانده یا بازآفریده است. او بارها در اشعارش در پی منصور حلاجی میگردد که باری دیگر مفاهیم دلیری و شهادت را معنا کند. همچنین نگاه تازۀ او به پیامبرانی چون نوح قابل توجه است.Re-creation and recall of personality, contemporary poetry, Ahmad Shamlou, Akhavan Sales, Shafiei Kadkaniبازآفرینی و فراخوانی شخصیت, شعر معاصر, احمد شاملو, اخوان ثالث, شفیعی کدکنی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1595.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1595.pdfhttps://bahareadab.com/article/فراخوانی و بازآفرینی شخصیت‌ در شعر معاصر فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Calling and recreating character in contemporary Persian poetry

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Ideological function in highlighting the style of selected contemporary women's novels from the 80s to 90sکارکرد ایدئولوژیک در برجسته سازی سبک رمانهای برگزیدۀ زنان معاصر دهۀ 80 تا 90117134720210.22034/bahareadab.2024.17.7202faفاطمهحسن‌زادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران.nof.hassanzadeh@gmail.comسیدعلی‌اکبر شریعتی‌فراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران.yesshariatifar@iaus.ac.irسعیدروزبهانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران.noroozbahani@iaus.ac.irJournal Article14020201BACKGROUND AND OBJECTIVES: Layered stylistics is one of the new ways of evaluating and examining literary works, with the help of which literary texts, both poetry and fiction, can be analyzed and analyzed more delicately and accurately. Based on the knowledge of traditional and classical stylistics, this method of stylistics examines and analyzes texts in the five layers of phonetic, lexical, syntactic, rhetorical and ideological. Among the five layers mentioned, the ideological layer examines the work in terms of feelings, beliefs, thought and ideology that it carries in three levels of vocabulary, syntax and rhetoric. Contemporary female storytellers between the 1960s and 1990s, using a kind of protest literature, reflect the problems and social problems of women and the existing shortcomings, which can be well seen in the ideological levels of these stories. The purpose of the upcoming review is to analyze and analyze the ideological level of contemporary stories of female writers in the 80s to 90s METHODOLOGY: This research will be done in the library method and the descriptive-analytical method. The statistical population of the present research is a selection of contemporary stories by female writers in the 60s to 90s, including Fariba Vafi, Zoya Pirzad, Shahrenoush Parsipour, and Muniro Ravipour. FINDINGS: The findings of the research indicate that among the women writers of the 80s and 90s, according to the selected works of Fariba Vafi, Zoya Pirzad, Shahranush Parsipour and Muniro Roufanipour, language is in the service of inducing ideology to the audience. CONCLUSION: According to the stylistic examination of the ideological layer in the works of the mentioned authors, ideology is reflected in all three lexical, syntactic and rhetorical layers. In the lexical layer, the use of words that show the effort to raise the status of women or their sorrow over the pitiful situation of women in society, in the syntactic layer, the use and structure of short and consecutive sentences that show the anxiety and distress of the female character in the story, and in the rhetorical layer, images which is allegorical, ironic, etc., reflecting the opinions, beliefs and ideas of women writers, about the status and conditions of women in the society, can be seen.زمینه و هدف: سبک‌شناسی لایه ای یکی از شگردهای ارزیابی و بررسی نوین آثار ادبی است که به کمک آن میتوان متون ادبی اعم از شعر و داستان را با ظرافت و دقت بیشتر و افزونتری مورد تحلیل و واکاوی قرار داد. این شیوه از سبک‌شناسی با تکیه بر دانش سبک‌شناسی سنتی و کلاسیک، متون را در حیطۀ پنج لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک واکاوی و تحلیل مینماید. در میان لایه های پنجگانۀ مطرح‌شده، لایۀ ایدئولوژیک اثر را از حیث احساسات، باورها، اندیشه و ایدئولوژی که حمل مینماید در سه سطح واژگانی، نحو و بلاغت مورد بررسی قرار میدهد. داستان‌نویسان زن معاصر در فاصلۀ دهه های 60 تا 90 خورشیدی با بهره گیری از نوعی ادبیات اعتراضی بازتاب‌دهندۀ مسائل و مشکلات اجتماعی زنان و کاستیهای موجود است که این مسئله را میتوان بخوبی در سطوح یادشدۀ ایدئولوژیکی این داستانها مشاهده نمود. هدف بررسی پیش‌رو تحلیل و واکاوی سطح ایدئولوژیک داستانهای معاصر نویسندگان زن در دهه80 تا 90 خورشیدی است. روش پژوهش: این جستار به شیوۀ کتابخانه ای و روش توصیفی-تحلیلی و سندکاوی انجام خواهد شد. جامعۀ آماری پژوهش پیش‌ رو گزیده ای از داستانهای معاصر نویسندگان زن در دهه های 60 تا 90 شامل فریبا وفی، زویا پیرزاد، شهرنوش پارسی‌پور و منیرو روانی‌پور میباشد. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که در میان نویسندگان زنان دهۀ 80 تا 90 با توجه به آثار برگزیده و منتخب از فریبا وفی، زویا پیرزاد، شهرنوش پارسی‌پور و منیرو روانی‌پور زبان در خدمت القای ایدئولوژی به مخاطب است. نتیجه گیری: با توجه به بررسی سبکی در لایۀ ایدئولوژیک در آثار نویسندگان مطرح‌شده، ایدئولوژی در هر سه لایۀ واژگانی، نحوی و بلاغی منعکس شده است. در لایۀ واژگانی کاربرد کلماتی که نشان از اهتمام به بالا بردن جایگاه زن یا اندوه آنان از وضعیت رقت‌بار زن در جامعه، در لایۀ نحوی کاربرد و ساختار جملات کوتاه و پیاپی که نشان از اضطراب و پریشانی شخصیت زن در داستان دارد و در لایۀ بلاغی تصاویری که بصورت تشبیهی، کنایی، و... بازتاب‌دهندۀ عقاید، باورها و نظریات نویسندگان زن، پیرامون وضعیت و شرایط زنان جامعه است، قابل مشاهده میباشد.Ideology, contemporary female fiction writers, layered stylistics, lexical layer, Syntactic layer, rhetorical layer.ایدئولوژی, داستان نویسان زن معاصر, سبک‌شناسی لایه ای, لایۀ واژگانی, لایۀ نحوی, لایۀ بلاغی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1596.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1596.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکرد ایدئولوژیک در برجسته سازی سبک رمانهای برگزیدۀ زنان معاصر دهۀ 80 تا 90https://bahareadab.com/en/article/Ideological function in highlighting the style of selected contemporary women's novels from the 80s to 90s

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Criticism of the application of structuralism theory on ancient Persian texts (in Persian scientific-research articles published in 1991-2011)نقد کاربست نظریۀ ساختارگرایی بر متون کهن فارسی (در مقالات علمی-پژوهشی فارسی منتشرشده در سالهای 1390-1370)135157731510.22034/bahareadab.2024.17.7315faمحمدرزمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesmohammad.razmi@ut.ac.irتقیپورنامداریاناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.nonamdarian@ihcs.ac.irJournal Article14020312BACKGROUND AND OBJECTIVES: Constructivism is one of the important theories of the 20th century that was used in different fields; From anthropology, mythology and psychoanalysis to literary studies. In the literary researches carried out in the late fourteenth century of Iran, we gradually see its use on some of the ancient Persian texts. METHODOLOGY: This research is based on the library study method following the analysis of scientific-research articles published on this topic in the seventies and eighties and the pathology of the application of the theory of constructivism on ancient texts in them. FINDINGS: The review of the scientific-research articles written in the mentioned time frame shows that the most important damage occurred is the lack of application of theory in many of the mentioned researches; In such a way that most of these articles - even if they have a correct understanding of the foundations and goals of the theory - can be presented in the same way by removing the title and propositions of the constructivist theory. Therefore, the theory has a redundant function in them and has been used only for the apparent validation of the research. Among the other obvious problems, we can mention things like "misunderstanding the basics of the theory", "giving originality to the theory and selecting the text in order to prove it" and "failure to obtain new results". CONCLUSION: The use of new theories in the knowledge of ancient texts can create new capacities in the knowledge of texts, but neglecting the aforementioned damages has led to the mass production of articles that are mostly promotional and due to the lack of presenting new achievements, it also affects subsequent research. They haven"t had much.زمینه و هدف: ساختگرایی از نظریه های مهم قرن بیستم است که در حوزه های متفاوتی کاربرد پیدا کرد؛ از مردم‌شناسی، اسطوره شناسی و روانکاوی گرفته تا مطالعات ادبی. در پژوهشهای ادبی صورت‌گرفته در اواخر سدۀ چهاردهم شمسی ایران نیز بتدریج شاهد به کارگیری آن بر بخشی از متون کهن فارسی هستیم. روش مطالعه: این پژوهش با روش مطالعۀ کتابخانه ‌ای در پی تحلیل مقالات علمی-پژوهشی منتشرشده با این موضوع در دهه های هفتاد و هشتاد شمسی و آسیب‌شناسی کاربست نظریۀ ساختگرایی بر متون کهن در آنهاست. یافته ها: بررسی مقالات علمی-پژوهشی به نگارش‌درآمده در محدودۀ زمانی مذکور نشان میدهد مهمترین آسیب رخ‌داده، بی‌نیازی بسیاری از پژوهشهای یادشده از به کارگیری نظریه است؛ به نحوی که اکثر این مقالات -حتی اگر درک درستی از مبانی و اهداف نظریه داشته اند- با حذف عنوان و گزاره های نظریۀ ساختگرا نیز به همین صورت فعلی قابل‌طرح هستند. لذا نظریه در آنها کارکردی زائد دارد و صرفاً برای اعتباربخشی ظاهری به تحقیق استفاده شده است. از دیگر مشکلات مشهود میتوان به مواردی همچون «فهم نادرست مبانی نظریه»، «اصالت دادن به نظریه و گزینش سلیقه ای متن در راستای اثبات آن» و «ناکامی از کسب نتایج جدید» اشاره کرد. نتیجه گیری: به کارگیری نظریه های نوین در شناخت متون کهن، میتواند ظرفیتهای جدیدی در شناخت متون ایجاد کند، اما بی‌توجهی به آسیبهای یادشده موجب تولید انبوه مقالاتی شده است که بیشتر خاصیت ترویجی دارند و به دلیل عدم ارائۀ دستاورد جدید، بر تحقیقات پس از خود نیز تأثیر چندانی نداشته اند.structuralism, ancient Persian texts, pathology, literary theory, application of theory to text.ساختارگرایی, متون کهن فارسی, آسیب‌شناسی, نظریۀ ادبی, کاربست نظریه بر متن.https://bahareadab.com/downloadPDF/1597.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1597.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد کاربست نظریۀ ساختارگرایی بر متون کهن فارسی (در مقالات علمی-پژوهشی فارسی منتشرشده در سالهای 1390-1370)https://bahareadab.com/en/article/Criticism of the application of structuralism theory on ancient Persian texts (in Persian scientific-research articles published in 1991-2011)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Investigating the ways of characterizing in the “candle and butterfly” a fictional masnvi by Ahli e Shiraziبررسی شیوه های شخصیت‌پردازی در مثنوی داستانی شمع و پروانۀ اهلی شیرازی159177729810.22034/bahareadab.2024.17.7298faعلیرضاشادآراماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesshadarama@pnu.ac.irJournal Article14020311BACKGROUND AND OBJECTIVES: Characterization and its methods are very important and key topics in modern fiction literature, which, despite its novelty in the field of theoretical debates, has a long-standing presence in Persian verse and prose literature, and can be traced to various extents in ancient fiction works. It is an explanation. One of these interesting and exemplary literary works in terms of characterization is “candle and butterfly” a masnavi by Ahli e Shirazi. Ahli e Shirazi, the master poet of the 9th and early 10th centuries of Hijri, has replaced the human heroes in a love story with animals and elements of nature in this fictional masnawi with a stunning innovation and in a believable way. Ahli has made his story similar to the scene of a play where the characters taken from nature enter one by one and the poet introduces their characters and then leaves them to play their roles. Domestic artistry in this work is not only based on the method of simple and straightforward diagnosis, but it is a broad comparison between human life and the non-human world, which in addition to giving life to the characters themselves, for human belongings such as houses, tents, beds, servants, diseases, death, sigh, etc. also find believable matches in the non-human world. METHODOLOGY: In this article, a combination of descriptive and analytical methods is used. First, the description of the category of personality and its types and ways of characterizing are discussed, and then the character of the protagonists in the story of Ahli e Shirazi"s “candle and butterfly” and their ways of characterizing are analyzed. FINDINGS: The findings of this article indicate that although the topic of characterization and its methods is new, the master Iranian poets and writers have been aware of it in various ways, unconsciously or based on their progressive ideas, and have used them in their successful stories. CONCLUSION: Despite its brevity, “candle and butterfly” is the scene of the presence of various personalities. Some of these characters are static, and some of them undergo diversity and change and are an example of dynamic characters. Also, their presence in the scene of the story is accompanied by appropriate arrangements and justifications that provide their humanity and the believability of their personalities and actions in a successful way.زمینه و هدف: شخصیت‌پردازی و شیوه های آن از مباحث بسیار مهم و کلیدی در ادبیات داستانی نوین است که به رغم نوبودگی در حوزۀ بحثهای نظری، حضوری دیرینه در ادبیات منظوم و منثور فارسی دارد و در اندازه های گوناگون در آثار داستانی کهن، قابل ردیابی و تبیین است. یکی از این آثار ادبی جالب توجه و مثال‌زدنی به لحاظ شخصیت‌پردازی، مثنوی شمع و پروانۀ اهلی شیرازی است. اهلی شیرازی، شاعر چیره دست قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری، در این مثنوی داستانی با بداعتی خیره کننده و به شیوه ای باورپذیر، قهرمانان انسانی در داستانی عاشقانه را با جانوران و اجزای طبیعت تعویض کرده است. اهلی داستان خویش را شبیه صحنۀ یک نمایش ساخته است که شخصیتهای برگرفته از طبیعت، یک به یک وارد آن میشوند و شاعر به معرفی شخصیت آنان میپردازد و سپس رهایشان میسازد که به نقش‌آفرینی خویش بپردازند. هنرمندی اهلی در این کار، تنها مبتنی بر شگرد تشخیص به صورتی ساده و سرراست نیست، بلکه تطبیقی گسترده میان حیات انسانی و جهان غیرانسان است که افزون بر جان‌بخشی به خود شخصیتها، برای متعلقات انسانی از قبیل خانه، خیمه، تخت، خادم، بیماری، مرگ، آه و... نیز مطابقهایی باورپذیر در جهان غیرانسان مییابد. روشها: در این پژوهش، ترکیبی از دو روش توصیفی و تحلیلی به کار رفته است. نخست به توصیف مقولۀ شخصیت و گونه های آن و شیوه های شخصیت‌پردازی پرداخته میشود، سپس شخصیت قهرمانان نقش‌آفرین در داستان شمع و پروانۀ اهلی شیرازی و شیوه های شخصیت‌پردازی آنان تحلیل میشود. یافته ها: یافته های این مقاله نشانگر آن است که هرچند مبحث شخصیت‌پردازی و شیوه های آن نوآمده است، شاعران و نویسندگان چیره دست ایرانی بصورت ناخودآگاه یا براساس اندیشه های پیشرو خود به طرق گوناگون بر آن آگاه بوده اند و در داستانهای موفق خویش از آنها بهره میبرده اند. نتیجه گیری: مثنوی شمع و پروانۀ اهلی شیرازی به رغم کوتاهیش، صحنۀ حضور شخصیتهای متنوعی است. برخی از این شخصیتها ایستا هستند و برخی نیز دچار تنوع و تغییر میشوند و نمونه ای از شخصیتهای پویا هستند. همچنین حضور آنان در صحنۀ داستان با تمهیدات و توجیهات مناسبی همراه است که انسان‌واری آنان و باورپذیری وجوه شخصیتی و کنشهایشان را به نحوی موفق، فراهم میسازد.personality, characterization, Persian poetry, Masnavi “candle and butterfly”, Ahli e Shirazi.شخصیت, شخصیت‌پردازی, شعر فارسی, مثنوی شمع و پروانه, اهلی شیرازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1598.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1598.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شیوه های شخصیت‌پردازی در مثنوی داستانی شمع و پروانۀ اهلی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the ways of characterizing in the “candle and butterfly” a fictional masnvi by Ahli e Shirazi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Stylistic Analysis of the Ghazals of Malik al-Shu'ara Qari Abdullahبررسی سبک شناسانۀ غزلهای ملک‌الشعراء قاری عبدالله179206726910.22034/bahareadab.2024.17.7269faشفیق‌اللهشفقتدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.yess_shafaqat@atu.ac.irغلامرضامستعلی پارسادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.nomastaliparsa@atu.ac.irJournal Article14020226BACKGROUND AND OBJECTIVES: Qari Abdullah is one of the talented contemporary Persian poets in the realm of Afghanistan. His ghazals have not been examined from a stylistic perspective thus far. The main objective of this research is to analyze the stylistic features of fifty selected ghazals from his collection, exploring their linguistic, literary, and intellectual aspects. The aim is to acquaint readers with the prominent characteristics, poetic structure, and literary persona of this poet. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out using the library research method and analytical-descriptive method. The scope and community of study was Qari Abdullah"s collection, which was published by Irfan Publications. FINDINGS: Qari has given a special musicality to his poetry by using pleasant weights, melodious rhymes and lines, repetitions, puns and puns. The use of abstract words, new words, and the use of nominal groups, and little attention to the use of Arabic words and attention to simple sentences and substitutions in the parts of the sentence are important highlights of his speech. At the literary level, the high frequency of additional similes, explicit metaphors, and the abundant use of arrays of proportion, contrast, and exaggeration are interesting. At the intellectual level, one can observe the poet"s tendency towards love, description of nature, mystical and patriotic topics and the reflection of social issues. CONCLUSION: The examination of Qari Abdullah"s ghazals in the collection revealed his proficient handling of linguistic, literary, and intellectual elements. Most of his ghazals are composed in the Hazaj and Ramal meters, often being compound verses. The poet"s emphasis on verbal devices such as repetition and refrain is substantial. The usage of Arabic and foreign words is less frequent, while abstract words have a higher frequency in his compositions. The prevalence of simple sentences and declarative language is another characteristic of his ghazals and in terms of image, different types of imaginary images (simile, metaphor, diagnosis and irony of image creation) are mentioned in Qari"s poetry. The most basic topics And the themes in the poet"s sonnets are love, description of nature and mystical topics.زمینه و هدف: قاری عبدالله از شاعران چیره دستِ معاصر زبان فارسی در قلمرو افغانستان است. غزلهای او تا کنون از منظر سبک‌شناسی مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل سبک‌شناسانۀ پنجاه غزل منتخب از دیوان وی است که در آن مشخصه های سبکی غزلها در حوزه های زبانی، ادبی و فکری مورد بررسی قرار گرفته تا خوانندگان با مزایای شعری و شخصیت ادبی شاعر آشنا شوند. روشها: پژوهش پیشِ‌رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای و روش تحلیلی-توصیفی انجام شده است. محدوده و جامعۀ موردمطالعه، دیوان قاری عبدالله به اهتمام عفت مستشارنیا بوده که توسط انتشارات عرفان به نشر رسیده است. یافته ها: قاری با استفاده از اوزان مطبوع، قافیه ها و ردیفهای آهنگین، انواع تکرار، جناس و سجع، موسیقایی خاصی به شعرش بخشیده است. کابرد واژه های انتزاعی، واژه های جدید و استفاده از گروهای اسمی و کم توجهی به کاربرد واژه های عربی و عنایت به جمله های ساده و جابجایی در اجزای جمله از برجستگیهای مهم کلام وی است. در سطح ادبی، بسامد بلند تشبیه اضافی، استعاره مصرحه و نیز کاربرد فراوان آرایه های تناسب، تضاد و اغراق جالب توجه است. در سطح فکری نیز میتوان گرایش شاعر به عشق، وصف طبیعت، مباحث عرفانی و میهنی و بازتاب مسائل اجتماعی را ملاحظه نمود. نتیجه گیری: بررسی ما در دیوان غزلیات قاری عبدالله، نشان داد که شاعر در حوزه های سه گانۀ زبانی، ادبی و فکری مؤفقانه عمل نموده است. غزلهای قاری بیشتر در بحر هزج و رمل سروده شده و اغلب آنها مردّف هستند. توجهِ شاعر به آرایه های لفظی (تکرار و سجع) زیاد است. واژه های عربی و بیگانه در شعر قاری کمتر به کار رفته و واژه های انتزاعی در سرودهایش بسامد بلند دارد. فراوانی جمله های ساده و وجه خبری از ویژگیهای دیگر غزلهای او به شمار میروند و از نظر تصویر، گونه های مختلف صور خیال (تشبیه، استعاره ، تشخیص و کنایه) تصویرآفرینی در شعر قاری شده است. اساسیترین موضوعات و مضامین در غزلهای شاعر، عشق، وصف طبیعت و مباحث عرفانی است.Stylistics, Ghazals of Qari Abdullah, Linguistic Level, Literary Level, Intellectual Level.سبک شناسی, غزلیات قاری عبدالله, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1599.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1599.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسانۀ غزلهای ملک‌الشعراء قاری عبداللهhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of the Ghazals of Malik al-Shu'ara Qari Abdullah

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320The components of carnival humor in Mashroote literature with an approach to Bakhtin's theoryمؤلفه های طنز کارناوالی در ادبیات مشروطه با رویکردی به نظریۀ باختین207223730310.22034/bahareadab.2024.17.7303faفهیمهشهریاریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.nofahimeshahriary591026@gmail.comسیدمحمودسیدصادقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.yesSeyedmahmood.seyedsadeghi@iau.ac.irعلیعاشوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.noaliashoori51@yahoo.comJournal Article14020312BACKGROUND AND OBJECTIVES: The history of Persian literature has undergone tremendous changes and experienced many ups and downs following political and social developments. In this winding path, the Mashrote era has had a significant impact in various fields, especially in Persian literature. On the other hand, one of the main origins of humor in Persian literature is the Mashrote period. Since humorous literature with the help of carnival is considered a kind of innovation in the Mashrote period, the autopsy of this type of literature and the examination of its characteristics from different aspects and dimensions are of special importance. The effort made in this research is to analyze and examine the elements of carnival humor in the works of Ali Akbar Dehkhoda, Mirzadeh Eshghi and Nasim Shomal. METHODOLOGY: In this research, an attempt has been made to investigate the carnival atmosphere governing Mashrote works according to Bakhtin"s carnival theory, and a descriptive-analytical method has been used to achieve the purpose of the research. FINDINGS: It should be said that in most of the components of carnival humor in the works of these poets, there are examples and applicable materials that show that Mashrote humor can be explained and reconciled with Bakhtin"s theory of carnival humor. CONCLUSION: Polyphonic discourse, relativity and juxtaposition of opposite concepts, disobedience to the ruling power, non-religiousness, having a Bohlol personality, grotesque, and carnival laughter or the laughter of death are the components that are used in humor in the works of these three Mashrote writers. Meanwhile, "Bohlulvar"s character" is the biggest component in the carnival humor of Dehkhoda"s works. Mirzadeh Eshghi has also used "disobedience to the ruling power" more than other components. Nasim Shomal, however, has preferred "polyphonic discourse" over other components.زمینه و هدف: تاریخ ادبیات فارسی به پیروی از تحولات سیاسی و اجتماعی، دگرگونیهای شگرفی پیدا کرده و فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده است. در این مسیر پرپیچ‌وخم، عصر مشروطه در عرصه های مختلف بویژه ادب فارسی تأثیر قابل توجهی داشته است. از سوی دیگر یکی از خاستگاههای اصلی طنز در ادبیات فارسی، دورۀ مشروطه است. از آنجا که ادبیات طنز با دستمایۀ کارناوالی در دورۀ مشروطه نوعی نوآوری به شمار میرود، کالبدشکافی این نوع ادبیات و بررسی ویژگیهای آن از جنبه ها و ابعاد مختلف دارای اهمیت ویژه ای است. کوششی که در این پژوهش صورت پذیرفته تحلیل و بررسی مؤلفه های طنز کارناوالی در آثار علی‌اکبر دهخدا، میرزاده عشقی و نسیم شمال است. روش مطالعه: در این تحقیق تلاش بر این بوده است که فضای کارناوالی حاکم بر آثار مشروطه با توجه به نظریۀ کارناوال باختین مورد بررسی قرار گیرد و از روش توصیفی-تحلیلی جهت دستیابی به منظور تحقیق استفاده شده است. یافته ها: باید گفت در اکثر مؤلفه های طنز کارناوالی در آثار این شاعران، مصادیق و مطالب قابل انطباق وجود دارد که نشان میدهد طنز مشروطه با نظریۀ طنز کارناوالی باختین قابل تبیین و تطبیق است. نتیجه گیری: گفتمان چندصدایی، نسبیت و در کنار هم قرار گرفتن مفاهیم متضاد، نافرمانی از قدرت حاکم، غیرمذهبی بودن، داشتن شخصیتی بهلول‌وار، گروتسک، و خندۀ کارناوالی یا خندۀ مرگ مؤلفه هایی هستند که در آثار این سه ادیب مشروطه در طنزپردازی به کار گرفته شده اند. در این میان «شخصیت بهلول‌وار» بیشترین مؤلفه در طنز کارناوالی آثار دهخداست. میرزاده عشقی نیز «نافرمانی از قدرت حاکم» را بیش از سایر مؤلفه ها به کار برده است. نسیم شمال اما «گفتمان چندصدایی» را بر دیگر مؤلفه ها ترجیح داده است.Carnival humor, Persian literature, Mashrote eraطنز کارناوالی, ادبیات فارسی, عصر مشروطه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1600.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1600.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های طنز کارناوالی در ادبیات مشروطه با رویکردی به نظریۀ باختینhttps://bahareadab.com/en/article/The components of carnival humor in Mashroote literature with an approach to Bakhtin's theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Introducing the manuscript of the sonnets of "Mollah Hossein Khoei" devoted to "Salk" and examining its styleمعرفی نسخۀ خطی غزلیات «ملّاحسین خویی» متخلّص به «سالک» و بررسی سبکی آن225244718710.22034/bahareadab.2024.17.7187faمریمغرائمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nom.gharaemi2022@gmail.comمجتبیصفرعلیزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yesmojtaba.safaralizadeh@iaukhoy.ac.ir.comشهریارحسن‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.no sha_hasanzadeh@yahoo.comJournal Article14011217BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the reliable ways to recognize the opinions, opinions, thoughts and social and political conditions is to know the written works of the past. Revisiting and paying attention to the old version and uncovering the face of these valuable texts can introduce us to a great extent with the various aspects of the thoughts of the authors and their creators and the conditions in which these artists lived. On the other hand, identifying manuscripts and correcting and introducing a work can provide readers and scholars with valuable information about the intellectual and cultural background of a nation in measuring its authenticity. One of the valuable and neglected manuscripts in the history of Iranian literature is the collection of ghazals by Molhasin Khoi, who is devoted to the seeker.The main purpose of this research is to investigate the stylistic features of Mulla Hossein Khoei"s lyrical poetry and to determine the stylistic features of his poems in three linguistic, intellectual and literary levels METHODOLOGY: In writing this article, the library method and the descriptive-analytical method were used. The version used in Maryam Ghraimi"s doctoral dissertation has been corrected in a comparative manner based on the single version available in the central library of Tabriz FINDINGS: By examining the lyrical works of Mallah Hossein Khoei, it can be pointed out these poetic components and characteristics in his style, that the poet"s style shows the characteristics of the poems of the return period, simplicity, fluency, avoiding obscenity and complexity and sometimes imitating the prominent poets of the past styles such as Hafez, Saeb, Saadi and Is CONCLUSION: Salik"s stylistic feature at the phonetic level is the use of most of the widely used prosodic idioms, applying some kind of poetic authority in a tasteful and tasteful way, words and combinations, the use of current lines in an impressive way, at the literary level, the use of arrays of metaphors, similes, irony as Fluent, simple, and quick to understand, along with other creative verbal and spiritual industries, and on the intellectual level, it is abstinence, asceticism, piety, and negation of toleranceزمینه و هدف: یکی از شیوه های قابل اطمینان جهت بازشناسی عقاید، آرا، اندیشه و اوضاع و احوال و شرایط اجتماعی و سیاسی، شناخت آثار مکتوب گذشتگان است. بازبینی و توجه دوباره به نسخ قدیمی و پرده برداشتن از رخسار این متون ارزشمند میتواند تا حدود بسیار زیادی ما را با جنبه های گوناگون اندیشۀ نویسندگان و پدیدآورندگان آنها و اوضاع و احوالی که این هنرمندان در آن میزیسته اند، آشنا نماید. از دیگر سو بازشناسایی نسخ خطی و تصحیح و معرفی یک اثر تا حدود بسیار زیادی میتواند اطلاعات ارزشمندی را پیرامون پیشینۀ فکری و فرهنگی یک ملت در سنجش اصالت آن در اختیار خوانندگان و اهل علم قرار دهد. یکی از نسخ بجامانده در تاریخ ادبیات ایران، مجموعه غزلیّات ملاحسین خویی متخلّص به سالک است. هدف اصلی این پژوهش بررسی ویژگیهای سبکی غزلیّات ملّاحسین خویی و تعیین شاخصه های سبکی اشعار وی در سه سطح زبانی، فکری و ادبی میباشد. روش مطالعه: در نگارش این مقاله از روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی-تحلیلی استفاده شده است. نسخۀ مورداستفاده در این پژوهش به شیوۀ قیاسی براساس تک نسخۀ موجود در کتابخانۀ مرکزی تبریز مورد تصحیح قرار گرفته است. یافته های تحقیق: با بررسی غزلیّات ملّاحسین خویی میتوان به این مؤلفه ها و شاخصه های شعری در سبک او اشاره نمود که سبک شاعر نشان‌دهندۀ ویژگیهای اشعار دورۀ بازگشت، سادگی، روانی، پرهیز از تعقید و پیچیدگی و گاه تقلیدی از شاعران برجستۀ سبکهای گذشته مانند حافظ، صائب، سعدی و... است. نتیجه پژوهش: ویژگی سبکی سالک در سطح آوایی استفاده از اکثر اوزان بحور پرکاربرد عروضی، اعمال نوعی از اختیارات شاعرانه بصورت سلیقه ای و ذوقی، واژگان و ترکیبات برساخته، استفاده از ردیفهای فعلی بصورت چشمگیر، در سطح ادبی کاربرد آرایه های استعاره، تشبیه، کنایه بصورت روان، ساده و زودفهم در کنار سایر صنایع بدیع لفظی و معنوی و در سطح فکری پرهیز، زهد، تقوا و نفی مدارای میباشد.Molla Hossein Khoei, poems, Stylistic and content analysis, Stylistics, Return period styleملّا حسین خویی, غزلیّات, تحلیل سبکی و محتوایی, سبک‌شناسی, سبک دورۀ بازگشت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1601.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1601.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی نسخۀ خطی غزلیات «ملّاحسین خویی» متخلّص به «سالک» و بررسی سبکی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Introducing the manuscript of the sonnets of "Mollah Hossein Khoei" devoted to "Salk" and examining its style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Social criticism of Gholamhossein Saedi's works based on Lukacs' opinions and ideasنقد اجتماعی آثار غلامحسین ساعدی بر مبنای آرا و نظریات لوکاچ245268720310.22034/bahareadab.2024.17.7203faفتانهقجقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.no f.ghojoghi1611@gmail.comنعیمهکیالاشکیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.yes Naemekialashaki11@iauc.ic.irقربانعلیآقااحمدیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.noaghaahmady@iauc.ac.irفرشتهمومنیاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایرانnofermomeni211@gmail.comJournal Article14020202BACKGROUND AND OBJECTIVES: The relationship between literature and social phenomena and events is one of the fields of study in recent years, which has received much attention in literary approaches and cultural studies. To the extent that the sociological criticism of literature has been considered according to theories such as Lukács"s theory, according to the main assumption that social changes and transformations occur in literary works. Sociology of literature and its transformation into a literary approach and theory With the application of George Lukacs" ideas, it took on a scientific and critical form. The theory of "reflection of reality" is the most literary sociological theory of this Hungarian thinker and thinker in literary criticism, which is well demonstrated in the realist style which is a reflection of the nature and totality of society.; Rather, it is a dynamic, deep and true reflection of reality that depicts the author"s mental structure, which is itself a reflection of the society, in its heart. Therefore, the purpose of the upcoming review is to analyze and sociologically analyze the works of one of the prominent and renowned writers of the realist style of Persian literature, namely Gholamhossein Saedi, based on the theory of Lukacs. METHODOLOGY: This research will discuss and analyze a selection of Gholamhasan Saedi"s stories using the descriptive-analytical method using Lukacs"s theory. FINDINGS: The findings of the research show that Gholamhasan Saedi"s works reflect social issues well. CONCLUSION: Saedi has depicted the problems that are plaguing the people of the society in the struggle of modernity developments and the passage of traditional manifestations in most of his stories. Isolation, distress, superstitions, anxiety, loss, lack of concentration are among the common problems in Saedi"s stories. He not only strongly reacts to these conflicts and contradictions, but also attacks the backwardness in the society which is rooted in traditions and false beliefs.زمینه و هدف: ارتباط میان ادبیات و پدیده ها و وقایع اجتماعی یکی از زمینه های مطالعه در سالهای اخیر است که در رویکردهای ادبی و مطالعات فرهنگی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. تا جایی که نقد جامعه شناختی ادبیات با توجه به این پیش‌فرض اصلی که تغییر و تحولات اجتماعی در آثار ادبی مجال بروز و ظهور مییابند، بر طبق نظریاتی از جمله نظریه لوکاچ مورد توجه قرار گرفته است. جامعه شناسی ادبیات و تبدیل آن به رویکرد و نظریۀ ادبی با روی کار آمدن نظریات جورج لوکاچ صورتی علمی و نقدانه به خود گرفت. نظریۀ «بازتاب واقعیت» ادبیترین نظریۀ جامعه شناختی این متفکر و اندیشمند مجارستانی در نقد ادبی است که در سبک رئالیستی که بازتابی از ماهیت و کلیت اجتماعی است بخوبی به نمایش درمی‌آید. تلقی و رویکرد نقد جامعه شناختی لوکاچ آن است که رمان تنها پوسته و قشری سطحی از واقعیت نیست، بلکه بازتابی پویا، عمیق و حقیقتی از واقعیت است که ساختار ذهنی نویسنده را که خود منعکس از جامعه است، در بطن خویش به تصویر میکشاند. از این رو هدف بررسی پیشِ‌رو بررسی و تحلیل جامعه شناسانۀ آثار یکی از نویسندگان مطرح و نام‌آور سبک رئالیستی ادبیات فارسی یعنی غلامحسین ساعدی بر اساس نظریۀ لوکاچ است. روش پژوهش: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی با کاربست نظریۀ لوکاچ در گزیده ای از داستانهای غلامحسن ساعدی به بحث و بررسی خواهد پرداخت. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش بیانگر آن است که آثار غلامحسن ساعدی بخوبی به انعکاس مسائل اجتماعی پرداخته است. نتایج پژوهش: ساعدی مشکلاتی را که گریبانگیر مردم جامعه است در کشاکش تحولات مدرنتیه و گذر از مظاهر سنتی، در اکثر داستانهای خود به تصویر کشیده است. انزوا، پریشانی، خرافات، اضطراب، گمشدگی، عدم تمرکز از جمله مشکلات رایج در داستانهای ساعدی است. وی نه تنها به این تعارضات و تناقضها بصورت شدیدی واکنش نشان میدهد بلکه بر عقب‌ماندگیهای موجود در جامعه که ریشه در سنتها و باورهای نادرست دارد نیز میتازد.sociological critique. George Lukacs. Reflection of reality.نقد جامعه شناختی, جورج لوکاچ, بازتاب واقعیت, رمان معاصر, غلامحسین ساعدی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1602.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1602.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد اجتماعی آثار غلامحسین ساعدی بر مبنای آرا و نظریات لوکاچhttps://bahareadab.com/en/article/Social criticism of Gholamhossein Saedi's works based on Lukacs' opinions and ideas

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320A comparative study of the components of epic style in the poems of Sabai Kashani's Shahshah-name and Ibn Hossam Khosfi's Khavaran-name based on the theory of triple actions of Georges Dumzilمؤلفه های سبک حماسی در منظومه های شهنشاه نامه صبای کاشانی و خاوران نامه ابن‌حسام خوسفی بر مبنای نظریه کنشهای سه گانه ژرژ دومزیل269291726110.22034/bahareadab.2024.17.7261faمعصومهکریمیان کلهرودیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرری، ایران.nom.karimiyankalahrodi@gmail.comفرشتهناصریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرری، ایران.yesNaseri1033@iausr.ac.irمریمپیکانپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرری، ایران.noMalakoot74@yahoo.comJournal Article14020226BACKGROUND AND OBJECTIVES: comparative mythology deals with the comparative-systematic investigation of the themes and mythological narratives of different cultures and peoples, especially cultures and peoples that have a common origin, to the ancient myths of this culture. Reconstruct the nations and tribes in a way and in this way achieve their common linguistic, religious and social constructions. One of the significant figures in the field of comparative mythology is Georges Dumzil. His most important achievement in the adaptation of mythology is his functionalist theory, which deals with the three social functions of sovereignty, warfare and abundance in Indo-European myths. The present study tries to answer this question by relying on the theory of three actions: "The similarities of the epic style components in the Iranian verse epics "Khavarannameh and Shahshahnameh" based on the theory of three actions. What are the songs of George Domzil? In recent years, various researches have been conducted in the form of analysis of epic texts, both prose and verse, according to the theory of comparative mythology of the activist Georges Domzil, and most of these researches were based on only one work or a part of it. They are The innovation of this research is in its statistical community and the method of analysis, which for the first time has used all kinds of epic texts (historical, religious) as the basis of the work in order to find out the similarities and differences in the ways of using the components of the epic style in this system. according to the theoretical foundations of the research. METHODOLOGY: The research was done with descriptive-analytical method and using library resources. Considering the main goal of this research, which is the study and analysis of two epic systems in Persian based on the theory of three actions, one system as a religious system "Khavrannameh", and one system as a historical system - Pahlavi "Shahshahnameh" is the basis of analysis. FINDINGS: According to the findings of the research, it seems that in each of the types of "historical-heroic, religious" epic poems, one of the triple actions considered by Georges Domzil has a greater appearance. The main factor in this field is the "worldview governing the work", "content" and "content" of these systems. In both systems, "dreaming and prophesying" is the factor that shapes the flow of the narrative; But it has a different function in each of the systems. In the religious system of "Khavarannameh" which describes the bravery of the Shia leader, the act of fighting/soldier is more prominent. According to the content of this work, elements such as Farrah Yazidi and Ruin-tani have been represented in a different way; In the sense that Khusfi has given these components a holy and divine aspect and the miracle and supernatural power of the hero of the work prevails over other epic aspects of this system. In this system, the action of rulership and the action of abundance/fertility have a very limited expression. According to the content of the work, the actions of rulership and war and bravery are more prevalent in the Shahshahnameh of Saba. As the hero of the narrative, Abbas Mirza fights against foreigners/non-Iranians and is a symbol of the authority and greatness of Iranians. CONCLUSION: The results of the research show that according to the religious content of the Khavarannameh system, this work is very different from the Shahshahnameh historical-pahlavi system in terms of the components of the epic style in the activist theory of Georges Dumzil.زمینه و هدف: اسطوره شناسی تطبیقی به بررسی قیاسی-تطبیقی نظام مند مضامین و روایتهای اسطوره ای فرهنگها و اقوام مختلف، بویژه فرهنگها و اقوامی که خاستگاه مشترکی دارند، میپردازد تا اساطیر کهن این فرهنگها و اقوام را بگونه ای بازسازی کرده و از این طریق به ساختهای مشترک زبانی، دینی و اجتماعی آنها دست یابد. یکی از چهره های شاخص در زمینه اسطوره شناسی تطبیقی، ژرژ دومزیل است. مهمترین دستاورد او در تطبیق اساطیر، نظریه کنشگرایانه اوست که به سه کارکرد اجتماعی حاکمیت، جنگاوری و فراوانی در اسطوره های هند و اروپایی میپردازد. پژوهش حاضر سعی دارد با تکیه بر نظریه کنشهای سه گانه به این پرسش پاسخ دهد که ««موارد همانندی مؤلفه های سبک حماسی در حماسه های منظوم ایران «خاوران نامه و شهنشاه نامه» بر مبنای نظریه کنشهای سه گانه ژرژ دومزیل کدامند؟ در سالهای اخیر پژوهشهای مختلفی در قالب تحلیل متون حماسی اعم از نظم و نثر با توجه به نظریه اسطوره شناسی تطبیقی کنشگرای ژرژ دومزیل انجام شده است و اغلب این پژوهشها تنها یک اثر یا بخشی از آن را اساس کار قرار داد ه اند. نوآوری این پژوهش در جامعه آماری آن و روش تحلیل است که برای نخستین بار انواع متون حماسی (تاریخی، دینی) را اساس کار قرار داده است تا از این طریق به وجوه همسانی و تفاوت شیوه های کاربرد مؤلفه های سبک حماسی در این منظومه ها با توجه به مبانی نظری پژوهش بپردازد. روش مطالعه: ابن پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است. با توجه به هدف اصلی این پژوهش که مطالعه و تحلیل دو منظومه حماسی در زبان فارسی با تکیه بر نظریه کنشهای سه گانه است، یک منظومه بعنوان منظومه دینی «خاوران نامه»، و یک منظومه نیز بعنوان منظومه تاریخی-پهلوانی «شهنشاه نامه» اساس بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته ها: با توجه به یافته های پژوهش به نظر میرسد در هر یک از انواع منظومه های حماسی «تاریخی-پهلوانی، دینی» یکی از کنشهای سه گانه مدّنظر ژرژ دومزیل نمود بیشتری دارد. عامل اصلی در این زمینه «جهان بینی حاکم بر اثر»، «محتوا» و «درونمایه» این منظومه ها است. در هر دو منظومه «خواب دیدن و پیشگویی» عامل شکلگیری جریان روایت است؛ اما در هر یک از منظومه ها کارکرد متفاوتی دارد. در منظومه دینی «خاوران نامه» که به شرح دلاوریهای پیشوای شیعیان میپردازد، کنش جنگاوری/ سلحشوری نمود بیشتری دارد. با توجه به محتوای این اثر، عناصری مانند فرّه ایزدی و روئین تنی به شیوه متفاوتی بازنمایی شده اند؛ به این معنا که خوسفی به این مؤلفه ها جنبه مقدس و الاهی بخشیده و معجزه و قدرت ماورایی قهرمان اثر بر سایر وجوه حماسی این منظومه غلبه دارد. در این منظومه کنش فرمانروایی/ شهریاری و کنش فراوانی/ باروری نمود بسیار محدودی دارد. در شهنشاه نامه صبا نیز با توجه به محتوای اثر، کنشهای فرمانروایی/ شهریاری و جنگاوری و سلحشوری غلبه بیشتری دارد. عباس میرزا بعنوان قهرمان روایت، به نبرد به بیگانگان/ غیرایرانیان میپردازد و نمادی از اقتدار و عظمت ایرانیان است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که با توجه به محتوای دینی منظومه خاوران نامه، این اثر در زمینه مؤلفه های سبک حماسی در نظریه کنشگرایانه ژرژ دومزیل، دارای وجوه تفاوت بسیار با منظومه تاریخی-پهلوانی شهنشاه نامه است.epic poems, Georges Dumzil, three acts, Sheshanshah-nama of Saba, Khavaran-nama of Ibn-Hossam Khosfi.منظومه های حماسی, ژرژ دومزیل, کنشهای سه گانه, شهنشاه نامه صبا, خاوران نامه ابن حسام خوسفیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1603.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1603.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های سبک حماسی در منظومه های شهنشاه نامه صبای کاشانی و خاوران نامه ابن‌حسام خوسفی بر مبنای نظریه کنشهای سه گانه ژرژ دومزیلhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative study of the components of epic style in the poems of Sabai Kashani's Shahshah-name and Ibn Hossam Khosfi's Khavaran-name based on the theory of triple actions of Georges Dumzil

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Investigation and analysis of the components of philosophical thinking about "milk and cow" by Kelila and Demnehبررسی و تحلیل مؤلفه های تفکر فلسفی در باب «شیر و گاو» از کلیله و دمنه293309722910.22034/bahareadab.2024.17.7229faشیواناشودیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.noshivanashoody@gmail.comمحبوبهضیاءخدادادیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.yes m.zia.khodadadian@iau_neyshabur.ac.irفرزادعباسیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.no javaaba@gmail.comJournal Article00000000BACKGROUND AND OBJECTIVES: Philosophical thinking is a category that helps children to become social human beings and at the same time, people of thinking and analysis, and removes the existing cognitive barriers to a great extent. In fact, by familiarizing children with the components of philosophical thinking, the amount of knowledge and scope of their personal and social understanding grows. Literary texts, especially works written for children, have a tremendous impact in explaining concepts related to philosophical thinking. In the field of Persian literature, many works have been created that have used the components related to this category to explain various human-building and developmental content. In the meantime, Nasrollah Monshi in Kelila and Demneh has taken advantage of these tricks. In the present research, the main and most frequent methods of Nasrollah Monshi in the chapter on milk and cow from the book Kelila and Demneh, which led to philosophical thinking, have been explored in order to answer the question of what were the methods of philosophical thinking in the mentioned chapter of Kelila and Demneh? METHODOLOGY: This research was done based on library sources and descriptive-analytical method. FINDINGS: The author has tried to understand various components of philosophical thinking such as: "decision making; Problem solving; analyze; comparison and measurement; questioning; discovery skills; "Argument" and develop these characteristics in the audience, especially children. CONCLUSION: The mentioned book has the necessary capacities to represent various individual and group issues for general and special audiences (children) and it is possible to use the intellectual layers hidden in it to indirectly teach philosophical thinking to children.زمینه و هدف: تفکر فلسفی مقوله ای است که کودکان را برای بدل شدن به انسانی اجتماعی و در عین حال، اهل فکر و تحلیل یاری میرساند و موانع شناختی موجود را تا حد زیادی رفع میکند. در واقع، بواسطۀ آشنایی کودکان با مؤلفه های تفکر فلسفی، میزان شناخت و گسترۀ درک فردی و اجتماعی آنها رشد پیدا میکند. متون ادبی بویژه آثاری که برای کودکان نوشته شده اند، در تبیین مفاهیم مرتبط با تفکر فلسفی تأثیر شگرفی دارند. در گسترۀ ادبیات فارسی، آثار متعددی خلق شده اند که از مؤلفه های مرتبط با این مقوله برای تبیین مطالب گوناگون انسان ساز و رشددهنده استفاده کرده اند. در این بین، نصرالله منشی در کلیله و دمنه از این شگردها بهره برداری کرده است. در تحقیق حاضر، اصلیترین و پرتکرارترین شگردهای نصرالله منشی در باب شیر و گاو از کتاب کلیله و دمنه که منجر به تفکرزایی فلسفی گردیده، کاویده شده است تا به این پرسش پاسخ داده شود که روشهای تفکرآفرینی فلسفی در باب مذکور از کلیله و دمنه چه بوده است؟ روشها: این پژوهش با استناد به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: نویسنده سعی کرده است به مؤلفه های متنوعی از تفکر فلسفی همچون: «تصمیم گیری؛ حل مسئله؛ تجزیه و تحلیل؛ قیاس و سنجش؛ پرسشگری؛ مهارت کشف؛ استدلال» اشاره کند و این شاخصه ها را در مخاطبان بویژه گروه کودکان رشد دهد. نتیجه گیری: کتاب مذکور از ظرفیتهای لازم برای بازنمایی مسائل گوناگون فردی و گروهی برای مخاطبان عام و خاص (کودکان) برخوردار بوده و میتوان از لایه های فکری مستتر در آن برای تلقین و آموزش غیرمستقیم تفکر فلسفی به کودکان استفاده کرد.Nasrollah Monshi, Kelila and Demneh, philosophical thinking, child, thought.نصرالله منشی, کلیله و دمنه, تفکر فلسفی, کودک, اندیشه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1604.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1604.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل مؤلفه های تفکر فلسفی در باب «شیر و گاو» از کلیله و دمنهhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation and analysis of the components of philosophical thinking about "milk and cow" by Kelila and Demneh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179520240320Analyzing death and life in the poetry of contemporary women poets (Case study: poems by Simin Behbahani, Tahereh Safarzadeh and Forough Farrokhzad)تحلیل و واکاوی مرگ و زندگی در شعر شاعران زن معاصر (مطالعۀ موردی: اشعار سیمین بهبهانی، طاهره صفارزاده و فروغ فرخزاد)311328735510.22034/bahareadab.2024.17.7355faحجت‌الهغ منیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.yeshojatolah.ghmoniri@iau.ac.irسیاوشرستمیان سبزه خانیدانش آموخته دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی، کارمند دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noDrs.rostamian56@gmail.comJournal Article14020505BACKGROUND AND OBJECTIVES: Death and life have always been two prominent and significant concepts in the view of thinkers, and many contemporary poets of Persian language and literature have looked at the issue of life and death from different perspectives. Among these, the point of view of three prominent female poets after Nima (Simin Behbahani, Forough Farrokhzad and Tahereh Safarzadeh) is of special importance. The main goal of the upcoming research is to explain the views of these poets on the concept of life and death and the impact and evaluation of the qualitative content of their thoughts and feelings in evaluating this issue. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical, based on library studies and document analysis. The statistical community of the research includes a selection of the poems of all three poets, in which the categories of life and death are considered. FINDINGS: The research findings indicate that the individual, social, belief and ontological components and propositions are in complete relation with the viewpoint of each of the poets regarding the issue of life and death. CONCLUSION: The research results indicate that the concept of life for Forough Farrokhzad with all its charms and beauties is sometimes absurd and meaningless. After being disappointed in love, being away from his child, being dissatisfied with the patriarchal and discriminatory society, Forough must somehow suffer from life and review its boring images every day. Simin is also pessimistic about life and this pessimism is the destruction of individual and social hopes and ideals in the poet"s mind. Safarzadeh is opposed to life and its sufferings, but he considers life and death with religious viewpoints, and this is the reason why he considers death as a kind of holy transcendence and life as a source of happiness.زمینه و هدف: مرگ و زندگی همواره دو مفهوم برجسته و قابل توجّه در دیدگاه اندیشمندان بوده و بسیاری از شاعران معاصر زبان و ادبیات فارسی از چشم اندازهای متفاوتی به مسألۀ مرگ و زندگی نگریسته اند. در این میان دیدگاه سه شاعر زن مطرح و شاخص پس از نیما (سیمین بهبهانی، فروغ فرخزاد و طاهره صفارزاده) اهمیت ویژه ای دارد. هدف اصلی پژوهش پیش رو تبیین دیدگاههای این شاعران از مفهوم مرگ و زندگی و تأثیر و ارزیابی محتوای کیفی اندیشه و احساس آنان در ارزیابی این موضوع میباشد. روش مطالعه: روش پژوهش در این مقاله بشیوۀ توصیفی ـ تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل منتخبی از مجموعه اشعار هر سه شاعر میباشد که در آنها بمقولۀ ـ مرگ و زندگی توجّه شده است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که مؤلفه ها و گزاره های فردی، اجتماعی، اعتقادی و هستی‌شناختی در ارتباط کامل با دیدگاه هر یک از شاعران نسبت به موضوع مرگ و زندگی میباشد. نتایج پژوهش: نتایج پژوهش حاکی از آن است که مفهوم زندگی برای فروغ فرخزاد با تمام جذبه ها و زیباییهای آن گاه پوچ و بی‌معناست. فروغ در پس ناامیدی از عشق، دوری از فرزند، نارضایتی از جامعۀ مردسالار و تبعیض‌آمیز از زندگی بنوعی رنج ببرد و تصاویر ملال‌آور آن را هر روز مرور نماید. سیمین نیز نسبت به زندگی بدبین است و این بدبینی از نابودی آمال و آرمانهای فردی و اجتماعی مدّ نظر شاعر است. صفارزاده گاه نسبت به زندگی و رنجهای آن معترض است، اما مرگ و زندگی را با دیدگاه های دینی و مذهبی مورد توجّه قرار میدهد و همین مسأله سبب میشود که مرگ نوعی تعالی مقدس و زندگی را منبع خوشبختی بداند.life. Death, modern poetry, Simin Behbehani, Tahereh Safarzadeh, Forough Farrokhzad.زندگی, مرگ, شعر معاصر, سیمین بهبهانی, طاهره صفار‌زاده, فروغ فرخزادhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1605.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1605.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و واکاوی مرگ و زندگی در شعر شاعران زن معاصر (مطالعۀ موردی: اشعار سیمین بهبهانی، طاهره صفارزاده و فروغ فرخزاد)https://bahareadab.com/en/article/Analyzing death and life in the poetry of contemporary women poets (Case study: poems by Simin Behbahani, Tahereh Safarzadeh and Forough Farrokhzad)