امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Examining the structural and content methods of description in historical texts (Case study: Tarikh Jahangosha and Tarikh Vassaf al-Hazrah)بررسی شگردهای ساختاری و محتوایی توصیف در متون تاریخی (مطالعۀ موردی: تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف الحضره)117702710.22034/bahareadab.2023.16.7027faفاطمهآذری تربتدانشجوی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانyestorbat609@gmail.comمرتضیمحسنیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnomohseni@umz.ac.irاحمدغنی‌پور ملکشاهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnoa.ghanipour@umz.ac.irمسعودروحانیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnom.rouhani@umz.ac.irJournal Article14010628BACKGROUND AND OBJECTIVES: Description is kind of linguistic action that can be present in any kind of discourse, whether literary or historical. The appearance and formal features and characteristics of the description provide the possibility to make good use of descriptive statements in the analysis of historical texts. The main purpose of this essay is to show the types of description in artificial prose based on the theory of description in the two books Tarikh Jahangosha and Tarikh Vassaf. METHODOLOGY: In this research, it has been tried to examine and cite enough examples and evidences from the two works of Tarikh Jahangosha and Tarikh Vassaf. The method of the present research will be done by following the method of structuralisms and the authors have tried to avoid mere compliance in the methodical control of this method. FINDINGS: The result of this research shows that in Jahangosha history and Vassaf history, we are faced with a variety of descriptive statements that the authors have used description not only for decoration but also to make the text artistic and to induce content. CONCLUSION: The results of the research show that the special narration of Jahangosha"s history and Vassaf history of historical events have changed these two authors status from historians to literary artists. By using description as a stylistic component in the form of structural descriptions (short, detailed and long, implicit, explicit, obvious) and also paying attention to the rhetorical aspects of the image, these two writers (historians)have been able to remove the propositions of the historical narrative from pure narration and artistic aspects. and increase its literature with the help of description.زمینه و هدف: توصیف را میتوان نوعی کنش زبانی دانست که در هر نوع گفتمانی اعم از ادبی و تاریخی میتواند حضور داشته باشد. ویژگیها و شاخصه های ظاهری و صوری توصیف این امکان را فراهم می‌آورد که بتوان در تحلیل متون تاریخی بخوبی از گزاره های توصیفی بهره گرفت. هدف اصلی این جستار نشان دادن انواع توصیف در نثر مصنوع با تکیه بر نظریۀ توصیف‌شناسی در دو کتاب تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف است. روش مطالعه: این پژوهش گزارشی است از یک پژوهش بنیادی، نظری و اسنادی با روش توصیفی ـ تحلیلی که بر مبنای مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این پژوهش کوشش شده است نمونه ها و شواهد کافی از دو اثر تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف مورد بررسی و استناد قرار گیرد. روش پژوهش حاضر با پیروی از شیوۀ ساختارگرایان انجام خواهد شد و نگارندگان تلاش نموده اند در سیطرۀ روشمند این شیوه، از تبعیت صرف دوری نمایند. یافته ها: در تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف با انواع گزاره های توصیفی اعم از توصیفات ضمنی، پنهان، آشکار، صریح و مستقیم و نیز شگردهای بلاغی توصیف مواجه هستیم که نویسندگان از توصیف نه تنها در جهت تزئین، بلکه در جهت هنری ساختن متن و القای مطلب بهره برده برده اند. نتیجه گیری: روایت خاص تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف‌ از وقایع و حوادث تاریخی، این دو نویسنده را از تاریخ‌نگار به ادیبی هنرمند بدل نموده است. این دو نویسنده (مورّخ) با بهره گیری از توصیف بعنوان مؤلفه ای سبکی در قالب توصیفات ساختاری (کوتاه، مفصل و طولانی، ضمنی، صریح، آشکار) و نیز توجه به جنبه های بلاغی تصویر، توانسته اند گزاره های روایت تاریخی را از روایتگری محض خارج ساخته و جنبه های هنری و ادبی آن را به کمک توصیف افزایش دهند.description, history. Tarikh Jahangosha. Tarikh Vassaf. Describologyتوصیف, تاریخ, تاریخ جهانگشا, تاریخ وصّاف, توصیف‌شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1500.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1500.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شگردهای ساختاری و محتوایی توصیف در متون تاریخی (مطالعۀ موردی: تاریخ جهانگشا و تاریخ وصّاف الحضره)https://bahareadab.com/en/article/Examining the structural and content methods of description in historical texts (Case study: Tarikh Jahangosha and Tarikh Vassaf al-Hazrah)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Avoiding protest-critical literature and politics in Indian styleگریزانی از ادبیات اعتراضی - انتقادی و سیاست‌ورزی در سبک هندی1935704810.22034/bahareadab.2023.16.7048faعلیآسمند جونقانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.yesALI.ASMAND@iau.ac.irفاطمهزهرا اسحاقیدانش‌آموخته دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی و مدرس دانشگاه فرهنگیان، پردیس فاطمه الزهرا، اصفهان، ایرانnofz.eshaghi@yahoo.comمحمدرضامعصومیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.nomasomi2525@gmail.comJournal Article14010628BACKGROUND AND OBJECTIVES: Indian style poetry is an example of poetry in Persian literature that spanned from the 9th century to the 13th century. This style is considered the most non-political period of poetry in Iranian literature for the reasons that we will discuss in this essay. In this research, an attempt has been made to find out the causes of evasion of critical and political literature in Indian style. METHODOLOGY: This article is a theoretical study with a library research tool and a descriptive analytical method, which has analyzed the critical and protest content of Indian style poetry. FINDINGS: The most important factors that have led to the avoidance of protests in this period are the homogenization of the institution of power and politics, the authority of the Safavid government, religion and its related strictures and fear of the rulers, traveling to India, finding a way and the influence of the Persian language in India. The type of literary form and its change from ode to sonnet, the fields of Sufi thinking and isolationism, the writing of poetry by some non-Iranians, and dozens of other big and small factors, including the lack of motivation to express protest, can be mentioned. CONCLUSION: From the collection of these factors, we found that the literature of this period was far from protest and critical thoughts, and poets did not pay attention to political issues for the reasons mentioned, as a result, Indian style literature was different from other literary periods in terms of political approach.زمینه و هدف: شعر سبک هندینمونه ای از سرایش شعر در ادبیات فارسی است که از قرن نهم تا قرن سیزدهم هجری امتداد داشته است. این سبک به دلایلی که در این جستار به آن خواهیم پرداخت، غیرسیاسیترین دورۀ شعر در ادبیات ایران محسوب میشود. در این پژوهش تلاش شده است به علل گریزانی از ادبیات انتقادی و سیاسی در سبک هندی دست یابیم. روش مطالعه: این مقاله مطالعه ای نظری است با ابزار تحقیق کتابخانه‎ای و روش توصیفی-تحلیلی، که محتوای انتقادی و اعتراضی شعر سبک هندی را مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار داده است. یافته ها: از مهمترین عواملی که در این دوره به گریزانی از اعتراض منجر شده است، یکدست شدن نهاد قدرت و سیاست، اقتدار حکومت صفوی، مذهب و سختگیریهای مربوط به آن، ترس از حکومتیان، سفر به هند، راهیابی و نفوذ زبان فارسی در هندوستان، نوع قالب ادبی و تغییر آن از قصیده به غزل، زمینه های تفکر متصوفه و انزواطلبی، سرایش شعر از سوی برخی غیرایرانیان و دهها عامل بزرگ و کوچک دیگر از جمله نبود انگیزه در بیان اعتراض، را میتوان نام برد. نتیجه گیری: ادبیات این دوره به دور از اندیشه‎های اعتراضی و انتقادی بوده و شاعران به دلایل ذکرشده، توجهی به موضوعات سیاسی نداشته اند؛ درنتیجه ادبیات سبک هندی ازلحاظ رویکرد سیاسی متمایز با دیگر دوره های ادبی بوده است.Indian style, politics, critical and protest poetry, Safavid period, poetsسبک هندی, سیاست‌ورزی, شعر انتقادی و اعتراضی, دورۀ صفویه, شاعرانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1501.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1501.pdfhttps://bahareadab.com/article/گریزانی از ادبیات اعتراضی - انتقادی و سیاست‌ورزی در سبک هندیhttps://bahareadab.com/en/article/Avoiding protest-critical literature and politics in Indian style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Stylistics of Ahli Shirazi’s Poems Divanسبک شناسی دیوان اشعار اهلی شیرازی3755702510.22034/bahareadab.2023.16.7025faپروانهبادینلودانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.nopbadinloo@gmail.comعبدالرضامدرس‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.yesA.Modarres@iaukashan.ac.irاصغردادبهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران؛ گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.noasqardadbeh@gmail.comJournal Article14010710BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mohammad ibn Yusuf Ahli Shirazi is one of the poets of the 9th and 10th century AH whose poetry is similar to the Iraqi style. He is definitely one of the poets of the Shia religion, who has praised the imams of Athar many times in his poems. The stylistic analysis of his poetry as a poet at the end of the Iraqi style and the beginning of the Indian style is important from a literary point of view. In this regard, the aim of this research is to analyze his poetry on three levels: linguistic, literary and intellectual. METHODOLOGY: In this research, using the "library" method of collecting information, firstly, the Divan of Ahli Shirazi"s poems was carefully studied and appropriate and desired evidences and examples, which showed the stylistic features of his poetry in three levels: linguistic, literary, and they show an idea, it is noted. In the following, based on the descriptive-analytical method, these evidences have been analyzed. It should be noted that the version of Diwan Ahli Shirazi corrected by Hamed Rabbani (1965) is the basis of this research. FINDINGS: The poetic language of the Shirazi people is simple and fluent, and the characteristics of the old Persian language are rarely seen in it. Also, there is no mention of heavy and uncommon Arabic words in Persian language in Ahli"s poetry. From a literary point of view, similes, especially detailed similes, eloquent similes, and eloquent similes are the most frequent rhetorical techniques in his words. Puns and phonemes are at the top in the verbal industry. Another characteristic of Ahli poetry in the literary layer is the diversity of using rhetorical techniques. Also, "love" is his main symbol, especially in his sonnets. Sometimes the themes of Qalandari"s mysticism can be seen in his poems, which does not have a significant frequency, but it is another telling of his personality and thoughts. In his quatrains, he is close to Khayyami"s thought and emphasizes the brevity of the world, seizing opportunities and happiness. One of the other important aspects of Ahli"s poetry is dealing with Shia themes and praise and praise of Shia imams, or writing elegies for them, especially in the mourning of Imam Hussain and the events of Karbala. CONCLUSION: In general, it can be said that Ahli Shirazi"s poetry is significant in terms of dealing with various subjects and themes, from earthly love and male lover to Sagiyeh poems, Qalandari mysticism, religious and Shia themes, and the events of Karbala. Also, simple language and clear rhetoric, far from complexity, are other features of his poetic style.زمینه و هدف: محمد بن یوسف اهلی شیرازی از شاعران قرن نهم و دهم هجری قمری است که شعر او با سبک عراقی همانندی دارد. او قطعاً از شاعران شیعی‌مذهب است که بارها در اشعارش به مدح و منقبت ائمۀ اطهار پرداخته است. بررسی سبک‌شناسانۀ شعر او بعنوان شاعری در پایان دورۀ سبک عراقی و آغاز سبک هندی، از نظر ادبی دارای اهمیت است. در این راستا هدف این پژوهش واکاوی شعر او در سه سطح زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: در این پژوهش با استفاده از روش گردآوری اطلاعات «کتابخانه ای»، ابتدا دیوان اشعار اهلی شیرازی بدقت مطالعه شده و شواهد و نمونه های مناسب و موردنظر که شاخصه های سبکی شعر او را در سه سطح زبانی، ادبی، و فکری نشان میدهند، یادداشت شده است. در ادامه براساس روش توصیفی-تحلیلی، این شواهد مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفته است. لازم به ذکر است نسخۀ دیوان اهلی شیرازی به تصحیح حامد ربانی (1344) در این پژوهش اساس قرار گرفته است. یافته ها: زبان شعری اهلی شیرازی ساده و روان است و ویژگیهای زبان کهن فارسی بندرت در آن دیده میشود. همچنین از کلمات عربی ثقیل و غیررایج در زبان فارسی، در شعر اهلی خبری نیست. از نظر ادبی نیز تشبیه بویژه تشبیه مفصّل، تشبیه بلیغ و تشبیه تفضیل به ترتیب پربسامدترین فنون بلاغی در کلام اوست. در بخش صنایع لفظی نیز انواع جناس و واج‌آرایی در صدر قرار دارند. دیگر ویژگی شعر اهلی در لایۀ ادبی، تنوع بکارگیری فنون بلاغی است. همچنین «عشق» اصلیترین بنمایۀ او بویژه در غزلیات است. گاه نیز مضامین عرفان قلندری در اشعار او دیده میشود که بسامد قابل‌توجهی ندارد، اما گویای بُعدی دیگر از شخصیت و اندیشه های اوست. او در رباعیاتش به اندیشۀ خیامی نزدیک شده و به کوتاهی دنیا، اغتنام فرصت و شادباشی تأکید میورزد. یکی از وجوه مهم دیگر شعر اهلی، پرداختن به مضامین شیعی و مدح و منقبت امامان شیعه یا سرودن مرثیه برای آنها بویژه در سوگ امام حسین (ع) و وقایع کربلا است. نتیجه گیری: درمجموع میتوان گفت شعر اهلی شیرازی از حیث پرداختن به موضوعات و مضامین مختلف از عشق زمینی و معشوق مذکر گرفته تا اشعار سگیه، عرفان قلندری و مضامین مذهبی و شیعی و حوادث کربلا، قابل‌توجه است. همچنین زبان ساده و بلاغت واضح و بدور از پیچیدگی نیز از دیگر ویژگیهای سبک شعری اوست.Ahli Shirazi, poetry library, stylistics, literary, linguistic, intellectualاهلی شیرازی, دیوان شعر, سبک شناسی, ادبی, زبانی, فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1502.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1502.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی دیوان اشعار اهلی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of Ahli Shirazi’s Poems Divan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Examining the poems of two without Divan poets of the 8th century; Mohammad Asar Tabrizi and Mir Kermani, based on the manuscript of "Safine Muns-al-Oshaq and Tohfe Al-Afaq"بررسی اشعار دو شاعر بی‌دیوان قرن هشتم؛ محمدعصار تبریزی و میرکرمانی، بر اساس نسخه خطی «سفینه مونس العشاق و تحفۀ الافاق»5773703510.22034/bahareadab.2023.16.7035faراضیهجمشیدیدبیر آموزش و پرورش، مأمور به تدریس در دانشگاه فرهنگیان شهید بهشتی، اقلید، ایران.yesdr.raziyehjamshidi@gmail.comJournal Article14010612BACKGROUND AND OBJECTIVES: The manuscript of "The Ship of Muns al-Oshaq and Tohfe al-Afaq" by Suleiman Qonodi in 860 A.H. It has been collected and written. This ship contains 11,600 verses of poems by seventy-eight famous and little-known or unknown poets in the seventh, eighth and ninth centuries. Some of the poets of this ship do not have divans or their divans have been lost throughout history, and some of their poems can be found in this ship. Two poets of the 8th century, named Mohammad Asar Tabrizi and Mir Kermani, are among them. The author of this research tries to introduce them and analyze their stylistic features in three linguistic, literary and intellectual levels. METHODOLOGY: The research method in this thesis is qualitative and content analysis type. The desired information has been extracted from library sources and reliable internet sites and collected through the FISH tool, and the obtained information and statistics have been criticized and evaluated. FINDINGS: In the analysis of the stylistics of the lyrical poetry of two poets, it is in line with the common prosody and rhyme of Persian poetry in the external and background music. In internal music, the array of puns and repetition is widely used, the main characteristic of which is word repetition. At the literary level, detailed simile, metaphor, simile, and metaphor are frequent. At the intellectual level, their lyrical poems contain mystical and romantic themes. CONCLUSION: Arabic and Old Persian words have a low frequency in the poems of two poets. Their language is simple and fluent and is closer to today"s language. Mohammad Asar and Mirkermani have used various types of images, among which similes and metaphors are more frequent. There is no brevity in their poems. Their lyrics are romantic and describe the beloved, but sometimes they add complaints and grievances to it. Some sonnets also have mystical thoughts.زمینه و هدف: نسخه خطی «سفینۀ مونس‌العشاق و تحفه الآفاق»، از سلیمان قونوی در سال 860 ه.ق. جمع‌آوری و کتابت شده است. این سفینه دربردارنده 11600 بیت شعر از هفتادوهشت شاعر مشهور و کم‌نام‌ونشان یا گمنام در سده های هفتم، هشتم و نهم است. تعدادی از شاعران این سفینه دارای دیوان نیستند یا دیوان آنها در طول تاریخ مفقود شده است که در این سفینه میتوان تعدادی از اشعار آنها را یافت. دو تن از شاعران قرن هشتم، به نامهای محمدعصار تبریزی و میرکرمانی، از آن جمله اند. نگارنده این پژوهش سعی دارد ضمن معرفی آنها، ویژگیهای سبکی آنان را در سه سطح زبانی، ادبی و فکری بررسی و تحلیل کند. روش مطالعه: شیوۀ پژوهش در این جستار، کیفی و از نوع تحلیل محتواست. اطلاعات موردنظر از منابع کتابخانه ای و سایتهای معتبر اینترنتی استخراج و از طریق ابزار فیش گردآوری شده است و اطلاعات و آمارهای به دست‌آمده مورد نقد و ارزیابی قرار گرفته است. یافته ها: در بررسی سبک‌شناسی غزلیات دو شاعر بی‌دیوان در سطح زبانی، در موسیقی بیرونی و کناری، مطابق با عروض و قافیۀ متداول شعر فارسی است. در موسیقی درونی، آرایۀ جناس و تکرار پرکاربرد است که شاخصۀ اصلی آن در تکرار واژه است. در سطح ادبی تشبیه مفصل، تفضیل، اضافۀ تشبیهی و استعاره پربسامد است. در سطح فکری غزلیات آنها دربرگیرندۀ مضامین عارفانه و عاشقانه است. نتیجه گیری: لغات عربی و کهن فارسی در اشعار دو شاعر بسامد اندکی دارد. زبان آنها ساده و روان است و به زبان امروزی نزدیکتر است. محمدعصار و میرکرمانی از انواع گوناگون صورخیال بهره برده اند که بین آنها تشبیه و استعاره بسامد بیشتری دارد. ایجاز در اشعار آنها نمودی ندارد. غزلیاتشان عاشقانه و در وصف معشوق است، اما گاهی چاشنی گله و شکایت به آن اضافه میکنند. برخی غزلیات نیز دارای افکار عارفانه هستند.Muns-al-Oshaq and Tohfe-al-Afaq, Style, Mohammad Asar Tabrizi, Mirkermaniسفینه مونس‌العشاق و تحفۀ‌الآفاق, سبک, محمدعصار تبریزی, میرکرمانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1503.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1503.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اشعار دو شاعر بی‌دیوان قرن هشتم؛ محمدعصار تبریزی و میرکرمانی، بر اساس نسخه خطی «سفینه مونس العشاق و تحفۀ الافاق»https://bahareadab.com/en/article/Examining the poems of two without Divan poets of the 8th century; Mohammad Asar Tabrizi and Mir Kermani, based on the manuscript of "Safine Muns-al-Oshaq and Tohfe Al-Afaq"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Analysis of the novel "Azadeh Khanum and its author" by Reza Braheni Based on Roland Barthes' theory of five codesتحلیل رمان «آزاده خانم و نویسنده اش» از رضا براهنی بر اساس نظریۀ رمزگان پنجگانۀ رولان بارت7593700910.22034/bahareadab.2023.16.7009faلیلادالونددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nodalvanda7@gmail.comنرگسمحمدی بدردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesbadr@pnu.ac.ir فاطمهکوپااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nof.kouppa@yahoo.comبهنازعلیپور گسکریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.noalipour.gaskari@gmail.comJournal Article14010710BACKGROUND AND OBJECTIVES: Narratology is a field of criticism and literary theory that tries to find out the general mechanisms of meaning-making in all types of narratives through a detailed analysis of narratives. This method of criticizing literary texts can be done in various ways, including narratology in the style of Roland Barthes. According to Barthes, in addition to having secondary cultural, ideological and political meanings, narratives shape our perception of the world around us. Based on this, the main goal of the upcoming article is to analyze the contemporary Persian novel "Azade Khanom and its author" according to Barth"s five codes and to represent this complex and multi-layered work with the help of these codes of the underlying and hidden layers. METHODOLOGY: This research was done in a descriptive-analytical way. With the approach of narratology, he collected information in the manner of five codes of Roland Barthes. FINDINGS: In examining the narrative structure of "Azadeh Khanum and its author" based on Roland Barthes" five-code model, it was observed that the narrative structure of this novel is different from other Persian novels. Its different parts are in terms of time, space, and events without a linear sequence. and are a logical sequence. According to Barthes" model of narratology, semantic symbols have a prominent and meaning-making function in this narrative. Because each of the characters, places and events have implicit meanings that include the theme of the novel. CONCLUSION: In the semantic codes, the implied meaning is checked based on the characteristics of the characters in the story and their actions. In these codes, it was stated that the key signifier and the central role of the novel "Azade Khanom" are. The same name includes the theme of the novel, freedom; The opposite point evokes captivity. In symbolic codes, it was stated that two different views (Dai Oghli and Beb Oghli), the class of the powerful and ordinary people, men and women, are always in opposition to each other in the intellectual system of the society.زمینه و هدف: روایت‌شناسی حوزه ای از نقد و نظریۀ ادبی است که با تحلیل دقیق روایتها میکوشد سازوکارهای عام معناسازی در همۀ انواع روایت را معلوم کند. این شیوۀ نقد متون ادبی میتواند به شکلهای گوناگون انجام گیرد، از جمله روایت‌شناسی به شیوۀ رولان بارت. طبق نظر بارت روایتها علاوه بر اینکه واجد معانی ثانوی فرهنگی، ایدئولوژیک و سیاسی هستند، ادراک ما از جهان پیرامونمان را شکل میدهند. بر همین مبنا، هدف اصلی مقالۀ پیشِ ‌رو این است که با توجه به رمزگان پنجگانۀ بارت، به تحلیل رمان معاصر فارسی «آزاده ‌خانم و نویسنده اش» بپردازد و با کمک این رمزگان، لایه های زیرین و پوشیدۀ این اثر پیچیده و چندلایه را بازنمایی کند. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است و با رویکرد روایت‌شناسی به شیوۀ رمزگان پنجگانۀ رولان بارت به جمع‌آوری اطلاعات پرداخته است. یافته ها: در بررسی ساختار روایی «رمان آزاده خانم و نویسنده اش» بر اساس الگوی رمزگان پنجگانۀ رولان بارت، مشاهده شد که ساختار روایی این رمان متفاوت با دیگر رمانهای فارسی است. بخشهای متفاوت آن از نظر زمانی، مکانی و رویداد فاقد تسلسل خطی و توالی منطقیند. در بررسی ساختار محتوایی متن دریافتیم رمزگان معنابنی، کارکردی برجسته و معناساز در این روایت دارد. چون هرکدام از شخصیتها، مکانها و رویدادها دربردارندۀ معانی ضمنی هستند که درونمایۀ رمان را در بر میگیرند. نتیجه گیری: در رمزگان معنابنی، دلالت ضمنی بر اساس خصوصیات شخصیتهای داستان و کنش آنها بررسی میشود. در این رمز‌گان بیان شد که دالّ کلیدی و نقش محوری رمان، آزاده خانم است. همین نام درونمایۀ رمان را در بر میگیرد: آزادگی؛ و نقطۀ مقابل آن، اسارت را به ذهن القا میکند. در رمزگان نمادین بیان شد که دو دیدگاه متفاوت (دای اغلی و بیب اوغلی)، دو طبقه (قدرتمندان و مردم عادی)، دو جنس (زن/ مرد) و دو مفهوم (زندگی/ مرگ) در نظام فکری جامعه همواره در تقابل هم قرار دارند.Azadeh Khanum and her author, Persian novel, code, narratology, Roland Barthesآزاده خانم و نویسنده اش, رمان فارسی, رمزگان, روایت‌شناسی, رولان بارت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1504.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1504.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل رمان «آزاده خانم و نویسنده اش» از رضا براهنی بر اساس نظریۀ رمزگان پنجگانۀ رولان بارتhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the novel "Azadeh Khanum and its author" by Reza Braheni Based on Roland Barthes' theory of five codes

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Comparative Analysis of Existential Irony in the Rubaiyat of Khayyam and Masnavis of Attarتحلیل مقایسه ای آیرونی هستی در رباعیات خیام و مثنویهای عطار95116693710.22034/bahareadab.2023.16.6937faسیدهسمیه شریفیدانشجوی کارشناس ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.noSomayeh.s.s.sh@gmail.comبتولمهدویاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.yesb.mahdavi@umz.ac.ir فرزادبالودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.nof.baloo@umz.ac.irJournal Article14010702BACKGROUND AND OBJECTIVES: The satirist uses methods and tools to ridiculously explain all kinds of anomalies. Irony, as one of the rhetorical tricks of humor, is divided into many types, including existential or philosophical irony. In this kind of irony, existence, God and the action of the Almighty are the target of satire. Objection to God and complaining about the system of existence are in opposition to the subject of the meeting place of the mystics and the majority of theologians, that is, the promise to the good system. METHODOLOGY: This article is written based on the descriptive and analytical research method and using library tools. The statistical community of the research includes Khayyam"s quatrains and Attar"s masnavis: Asrarnameh, Mosibatnameh, Elahinameh, and Manteq al-teyr. The present study, which has been prepared in a descriptive-analytical manner, examines the irony of existence in Khayyam"s quatrains in the place of a philosopher"s mental exudations in comparison with Attar"s Masnavi as an extract of prominent mystical thoughts. FINDINGS: In 21cases of using the irony of existence in Khayyam"s quatrains include 12astonishments of the philosophy of life,7criticisms of the destruction of beings and 2protests against the lack of justice. In Attar"s Masnavi, only once the philosophy of life has been destroyed 4 times,13 times the category of poverty, and in 5cases the bewilderment of lovers has been satirically criticized. CONCLUSION: According to the findings Unlike Khayyam, who indirectly challenged the work and burden of existence by referring to the heavens and the universe, she openly targeted God in the form of a narration with a sarcastic tone and took advantage of the safe position of the free rationales. Philosophical sadness is much more pronounced in the quatrains containing the irony of Khayyam"s existence, and only in two quatrains involving the lack of justice, his pain and social concern can be expressed; But Attar"s pain in expressing his criticisms and objections is both philosophical and social, as well as caused by romantic passion and helplessness.زمینه و هدف: طنزپرداز برای تبیین خنده انگیز انواع ناهنجاریها، از روشها و ابزارهایی بهره میبرد. آیرونی بعنوان یکی از شگردهای بلاغی طنز، به انواع بسیاری از جمله آیرونی هستی یا فلسفی تقسیم میشود. در این نوع آیرونی، هستی، خداوند و عملکرد حق تعالی آماج طنزپرداز قرار میگیرد. اعتراض به خداوند و شکایت از نظام هستی در تقابل با موضوعِ محل اتفاقِ جمله عرفا و غالب متکلمان، یعنی قول به نظام احسن قرار میگیرد. پژوهش حاضر به بررسی آیرونی هستی در رباعیات خیام در جایگاه تراوشات ذهنی یک فیلسوف در مقایسه با مثنویهای عطار بعنوان عصارۀ اندیشه های عارفی برجسته میپردازد. روش مطالعه: مقالۀ حاضر بر مبنای روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و با بهره گیری از ابزارهای کتابخانه ای نوشته شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل رباعیات خیام و مثنویهای عطار (اسرارنامه، مصیبت‌نامه، الهی‌نامه و منطق الطیر) است. یافته ها: مفاهیم اعتراض طنزآمیز در 21 مورد از مصادیق به کارگیری آیرونی هستی در رباعیات خیام مشتمل است بر دوازده بار حیرت از فلسفۀ حیات، هفت مرتبه انتقاد از انهدام موجودات، و دو مورد اعتراض به فقدان عدالت. در مثنویهای عطار فقط یک بار از فلسفۀ حیات، چهار مرتبه از انهدام موجودات، سیزده بار از مقولۀ فقر و پنج مورد از سرگشتگی عاشقان انتقاد طنزآمیز شده است. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، عطار برخلاف خیام که غیرمستقیم و با اشاره به دهر و فلک، کار و بار هستی را به چالش کشیده، آشکارا در قالب روایی با لحنی طنازانه خدا را آماج اعتراض خود قرار داده و از جایگاه امن عقلای مجانین بهره گرفته است. اندوه فلسفی در رباعیات مشتمل بر آیرونی هستی خیام بسیار پررنگتر است و فقط در دو رباعی فقدان عدالت، درد و دغدغۀ اجتماعی مجال بروز یافته؛ اما درد عطار در بیان نقد و اعتراضاتش هم فلسفی، هم اجتماعی و هم ناشی از شوریدگی و درماندگی عاشقانه است.existential irony, The theme of the protests, Rubaiyat of Khayyam, Masnavis of Attarآیرونی هستی, درونمایۀ اعتراضات, رباعیات خیام, مثنویهای عطار.https://bahareadab.com/downloadPDF/1505.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1505.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل مقایسه ای آیرونی هستی در رباعیات خیام و مثنویهای عطارhttps://bahareadab.com/en/article/Comparative Analysis of Existential Irony in the Rubaiyat of Khayyam and Masnavis of Attar

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Syntactic brevity in the Shahnameh, a review of compound sentences in the first volume (Case study: focal disequilibrium with addition)ایجاز نحوی در شاهنامه با بررسی جملات مرکب در جلد اول (مطالعۀ موردی: ناهمپایگی کانونی همراه با افزوده)117140701410.22034/bahareadab.2023.16.7014faآرزوشمسدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانnoarezoo.shams@gmail.comشبنمحاتم‌پوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانyesShabnam.Hatampour@iau.ac.irفریدونطهماسبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانnodrftahmasbi@yahoo.comفرزانهسرخیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانnofarzane.sorkhi@gmail.comJournal Article14010622BACKGROUND AND OBJECTIVES: The sentence is the largest linguistic unit in the structure of the Persian language, which is placed at the head of the word and group. In this article, according to the syntactic part of the role and reference theory, the compound sentences in the first volume of the Shahnameh are examined and it will answer these questions: can it be possible to prove the brevity of the Shahnameh by examining the compound sentences in the Shahnameh? What pattern does the structure of compound sentences follow in the section of focal inconsistency with addition? METHODOLOGY: This article is done with descriptive-analytical method. In this article, first by calculating the Morgan table, the sample size was determined in the first volume, then the verses were placed separately in the Morgan table and the scope of the research was obtained. FINDINGS: The compound sentences of the Shahnameh have used three patterns in order of frequency: a) follower sentence in the first stanza and base sentence in the second stanza, b) base and follower sentences in the same stanza, c) follower sentences in the second stanza. And the base in the first stanza. CONCLUSION: In the first volume, 225 bits contain compound sentences and 20 bits are dedicated to focal inconsistency with addition. In compound sentences where there is no description, there is no place for atnaab, and despite the omission of sentence components, you can see the strong presence of conciseness in these sentences. Due to the use of compound sentences in one verse and the lack of extension of the sentence to the next verse or verses, the linguistic structure of the Shahnameh has structural brevity in the syntax of words, which brevity is the most frequent method of elimination.هدف و زمینه: جمله بزرگترین واحد زبانی در ساختمان زبان فارسی است که در رأس کلمه و گروه قرار میگیرد. در این مقاله با توجه به بخش نحوی نظریۀ نقش و ارجاع، جملات مرکب در جلد اول شاهنامه بررسی میشود و به این پرسشها پاسخ خواهد داد که آیا با بررسی جملات مرکب در شاهنامه میتوان ایجاز شاهنامه را ثابت کرد؟ ساختمان جملات مرکّب در بخش ناهمپایگی کانونی همراه با افزوده، از چه الگویی پیروی میکند؟ روش مطالعه: این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. در این مقاله ابتدا از طریق محاسبۀ جدول مورگان، حجم نمونه در جلد اول تعیین شد، سپس ابیات بصورت جداگانه در جدول مورگان قرار گرفت و قلمرو پژوهش به دست آمد. یافته ها: جملات مرکب شاهنامه در سطح نحوی به ترتیب بسامد از سه الگو بهره برده ‌است: الف) جملۀ پیرو در مصراع اول و پایه در مصراع دوم، ب) جملات پایه و پیرو در یک مصراع، ج) جملات پیرو در مصراع دوم و پایه در مصراع اول. نتیجه گیری: در جلد اول، 225 بیت شامل جملات مرکب است و از این میان،20 بیت به ناهمپایگی کانونی همراه با افزوده اختصاص دارد. در جملات مرکبی که عدم توصیف مشاهده میشود، اطناب جایگاهی ندارد و با وجود حذفهای اجزای جمله به قرینه، میتوان به حضور پررنگ ایجاز در این جملات پی برد. با توجه ‌به کاربرد جملات مرکب در یک بیت و عدم گسترش جمله به بیت یا ابیات بعد، ساختمان زبانی شاهنامه دارای ایجاز ساختاری در نحو کلام است که ایجاز به روش حذف بیشترین بسامد را دارد.Shahnameh, compound sentences, focal inconsistency, brevity, omissionشاهنامه, جملات مرکب, ناهمپایگی کانونی, ایجاز, حذفhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1506.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1506.pdfhttps://bahareadab.com/article/ایجاز نحوی در شاهنامه با بررسی جملات مرکب در جلد اول (مطالعۀ موردی: ناهمپایگی کانونی همراه با افزوده)https://bahareadab.com/en/article/Syntactic brevity in the Shahnameh, a review of compound sentences in the first volume (Case study: focal disequilibrium with addition)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923The element of character in the evolution of fictional literature from realism to postmodernism based on speechعنصر شخصیت در سیر تطور ادبیات داستانی از واقعگرایی تا پست مدرن با تکیه بر گفتار141156689010.22034/bahareadab.2023.16.6890faراضیهصحیفیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.nosahifi9092@gmail.comمریمشایگاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.yesshayegan@iauk.ac.irمحمدحجتاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.nomohammed_1457@gmail.comمریمغلامرضا بیگیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.nobeigi@iauk.ac.irJournal Article14010616BACKGROUND AND OBJECTIVES: Literature is a foundation for showing anomalies and disordered social situations, and over time, this critical view has entered all political, cultural, social, artistic, etc. fields and has caused profound changes. In accordance with these developments, fiction literature has been able to create a discourse whose product is the production of a new literary form and context, so that it can draw a clear horizon for the advancement of humanity in this valley. In classic stories, the central character connects cause and effect with his presence in the story, but gradually in modern and post-modern stories, the element of causality is absent and the fictional characters are unable to express cause and effect relationships. The purpose of this article is to examine the evolution of fictional literature based on the element of character in three eras: realist, modern, and post-modern. METHODOLOGY: This research was done in an analytical-descriptive manner and based on library sources; Describing the stories in terms of content and theme in the three mentioned periods, as well as comparing the speech of the characters and their effect on direct and indirect action on the verbs of the story, is one of the analytical and descriptive methods of this research. FINDINGS: The findings of this research show the place of dialogue element in the characterization of the writers of all three periods. In realistic stories, the conversations during the story are based on the outside world. In the modern period, due to the predominance of the inner world, conversations are often monologues and in an irregular and scattered form, and in postmodern stories, the conversation has more interaction with mental conflict and has a lot of irregularity. CONCLUSION: The common thread of all three periods is the formation of the theme of the story based on the dialogue element; Also, the author"s ability to emphasize the types of dialogues in the fiction works of each period is one of the most important verbal and non-verbal factors of the characters in the progressing process of the story.زمینه و هدف: ادبیات، زیربنایی برای نمایاندن ناهنجاریها و اوضاع نابسامان اجتماعی است و به مرور زمان این دیدگاه انتقادی در تمامی عرصه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، هنری و... وارد شده و تحولات عمیقی را سبب شده است. ادبیات داستانی نیز به تبعیت از این تحولات، توانسته گفتمانی را خلق کند که محصول آن تولید فرم و سیاق جدید ادبی باشد، تا بتواند در این وادی، افق روشنی را برای تعالی بشریت ترسیم نماید. در داستانهای کلاسیک، شخصیت مرکزی با حضورش در داستان علت و معلولها را به هم پیوند میدهد، اما رفته رفته در داستانهای مدرن و پست مدرن، عنصر سببیت غایب بوده و شخصیتهای داستانی قادر به بیان روابط علی و معلولی نیستند. هدف از این نوشتار، بررسی سیر تطور ادبیات داستانی با تکیه بر عنصر شخصیت در سه دوره واقعگرا، مدرن و پست مدرن است که تأثیر گفتار بر شخصیتها بعنوان ملاک ارزیابی سیر تطور ادبیات داستانی در هر سه دوره مدنظر قرار گرفته شده است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوه تحلیلی-توصیفی و بر اساس منابع کتابخانه ای انجام شده است؛ توصیف داستانها از جهت محتوا و درونمایه در سه دوره مذکور و همچنین مقایسه گفتار شخصیتها و تأثیر آنها بر کنش مستقیم و غیرمستقیم بر افعال داستانی از شیوه های تحلیلی و توصیفی این پژوهش است. یافته ها: یافته های این پژوهش نشاندهنده جایگاه عنصر گفتگو در شخصیت پردازی نویسندگان هر سه دوره است. در داستانهای واقعگرا گفتگوها در طول داستان بر اساس دنیای بیرونی شکل میگیرد. در دورۀ مدرن، به دلیل غلبۀ دنیای درون، مکالمات اغلب بصورت تک‎گویی و به شکل نامنظم و پراکنده است و در داستانهای پست مدرن، گفتگو با درگیری ذهنی تعامل بیشتری داشته و دارای بینظمی زیادی است. نتیجه گیری: فصل مشترک هر سه دوره، شکلگیری درونمایۀ داستان بر اساس عنصر گفتگو است؛ همچنین توانایی نویسنده در برجسته سازی انواع گفتگوها در آثار داستانی هر دوره، از مهمترین عوامل کلامی و غیرکلامی شخصیتها در فرایند پیش‌رونده داستان است.fictional literature, realistic literature, modern literature, Postmodern literature, Conversation.ادبیات داستانی, ادبیات واقعگرا, ادبیات مدرن, ادبیات پست مدرن, گفتگو.https://bahareadab.com/downloadPDF/1507.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1507.pdfhttps://bahareadab.com/article/عنصر شخصیت در سیر تطور ادبیات داستانی از واقعگرایی تا پست مدرن با تکیه بر گفتارhttps://bahareadab.com/en/article/The element of character in the evolution of fictional literature from realism to postmodernism based on speech

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Investigation and analysis of ideological implications in the story "Toubi and the meaning of the night" by Shahrnoush Parsipourبررسی و تحلیل دلالتهای ایدئولوژیک در داستان «طوبی و معنای شب» از شهرنوش پارسیپور157169702810.22034/bahareadab.2023.16.7028faمریمعابدپناهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.noMaryam.abedpanah.ma@gmail.comمحمودفیروزی مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.yesma.firouzimoghaddam@iau.ac.ir مهیارعلوی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران؛ گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.nom.alavi2007@yahoo.comعلیصادقی‌منشاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران؛ گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noa.sadeghimanesh@hsu.ac.irJournal Article00000000BACKGROUND AND OBJECTIVES: In recent decades, women storytellers have created outstanding works in the field of contemporary Persian novels that follow social concerns and reflect the shortcomings and needs of society. In the meantime, the novel "Toubi and the meaning of the night" by Shahrnoush Parsipour is important because it reflects the efforts of a number of women to change their social position, and its analysis is necessary to explain women"s patterns. By creating female characters, the author has tried to deal with variables such as: the dominant and patriarchal discourse of the society, gender and ideological implications and explain the position of women. With this credit, the aim and issue of the current research is to investigate the variables mentioned in this novel. METHODOLOGY: This research was done by descriptive-analytical method and referring to library sources. The scope and scope of the research is the story "Toubi and the meaning of the night" from Shahrnoush Parsipur. FINDINGS: The main ideological implications in this story are: "Eastern mysticism, myth, magic and superstition", "religious and religious concepts", "patriarchy". Also, the class conflict and the formation of a kind of transformation in the cultural and social arena in the actions of personalities such as Tubi, represent women"s efforts to get out of the discriminatory conditions of the patriarchal society and achieve identity independence. CONCLUSION: This novel generally tells about Parsipour"s concern about women"s issues, gender hierarchy and ideologies governing women.زمینه و هدف: زنان داستان‌نویس در دهه های اخیر آثار برجسته ای را در حوزۀ رمان معاصر فارسی خلق کرده اند که دغدغه های اجتماعی را پیگیری میکند و کاستیها و نیازهای جامعه را بازتاب میدهد. در این بین، رمان «طوبی و معنای شب» از شهرنوش پارسیپور به دلیل انعکاس تلاش شماری از زنان برای تغییر جایگاه اجتماعیشان از اهمیت برخوردار بوده و بررسی آن جهت تبیین الگوهای زنانه ضرورت مییابد. نویسنده سعی کرده است با آفرینش شخصیتهای زن، به متغیرهایی چون گفتمان مسلط و مردسالار جامعه، جنسیت و دلالتهای ایدئولوژیک بپردازد و جایگاه زنان را شرح دهد. به این اعتبار، هدف و مسئلۀ پژوهش حاضر، بررسی متغیرهای مذکور در این رمان است. روش مطالعه: این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای انجام شده است. محدوده و جامعه پژوهش، داستان «طوبی و معنای شب» از شهرنوش پارسیپور است. یافته ها:‌ اصلیترین دلالتهای ایدئولوژیک در این داستان عبارت است از: «عرفان شرقی، اسطوره، جادو و خرافه»، «مفاهیم دینی و مذهبی»، و «مردسالاری». همچنین تنازع طبقاتی و شکلگیری نوعی تحول خواهی در عرصۀ فرهنگی و اجتماعی در کنشهای شخصیتی چون طوبی، بازنمایندۀ تلاشهای زنانه جهت برونرفت از شرایط تبعیض آمیز جامعۀ مردسالار و رسیدن به استقلال هویتی است. نتیجه گیری: این رمان عموماً از دغدغۀ پارسیپور در باب مسائل زنان، سلسله مراتب جنسیت و ایدئولوژیهای حاکم بر زنان خبر میدهد.Contemporary Persian story, Shahrnoush Parsipour, Tuba and the meaning of the night, personality, ideology.داستان فارسی معاصر, شهرنوش پارسیپور, طوبی و معنای شب, شخصیت, ایدئولوژی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1508.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1508.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل دلالتهای ایدئولوژیک در داستان «طوبی و معنای شب» از شهرنوش پارسیپورhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation and analysis of ideological implications in the story "Toubi and the meaning of the night" by Shahrnoush Parsipour

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Interrogative rhetoric and indirect meanings of interrogative sentences in illustrations by Khosrow and Shirin of Nizamiبلاغت استفهام و معانی غیرمستقیم جملات پرسشی در تصویرسازیهای خسرو و شیرین نظامی171190704410.22034/bahareadab.2023.16.7044faشیرینفرامرزپوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران.noshirinfaramarzpour@yahoo.comپورانیوسفی‌پور کرمانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران.yesPooran.yusefipoor@yahoo.com حمیدطبسیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد جیرفت، دانشگاه آزاد اسلامی، جیرفت، ایران.noh.tabasi49@iauji.ac.irJournal Article14010705BACKGROUND AND OBJECTIVES: The figurative function of sentences and their secondary meanings is one of the topics discussed in the science of semantics, which is expressed in the form of a question, and considering the fact that interrogative sentences are considered essay sentences, the purpose of interrogatives is to obtain information and news. is. In most rhetorical books, thirty-two cases are considered as secondary objects for interrogative sentences. The aim of the research is to find out what concepts Nizami Ganjai intended to express through the use of rhetorical questions. METHODOLOGY: In this research, which was carried out using a descriptive-analytical method and a library tool, the secondary purposes of interrogative sentences in the poetry of Khosrow and Shirin Nizami were investigated and analyzed. FINDINGS: It should be mentioned that 446 rhetorical interrogatives are used in the poetry of Khosrow and Shirin. The use of this volume of rhetorical questions shows the richness of themes and concepts and the rhetorical value of Khosrow and Shirin. CONCLUSION: The results of the research indicate that most of the interrogative questions of Khosrow and Shirin contain the implicit meaning of helplessness and expression of despair, and Nizami in his poem has used all the linguistic tricks and abilities in the structure of the science of meanings well and has expressed his speech in such a way The art is decorated in such a way that the optimal use of the science of meanings has made the words of Khosrow and Shirin"s poem lasting and affecting.زمینه و هدف: کارکرد مجازی جمله ها و معانی ثانوی آنها یکی از مباحث مطرح در علم معانی است که در قالب پرسش بیان میگردد و با توجه به این نکته که جملات استفهامی، جملات انشایی محسوب میشوند، هدف و غرض از استفهام، کسب اطلاع و خبر میباشد. در بیشتر کتب بلاغی، سی‌ودو مورد غرض ثانوی برای جمله های استفهامی در نظر گرفته اند. هدف پژوهش آن است که مشخص گردد نظامی گنجه ای از طریق کاربرد پرسشهای بلاغی، بیشتر قصد بیان چه مفاهیمی داشته است؟ روش مطالعه: در این پژوهش که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانه ای انجام گرفته، اغراض ثانوی جملات استفهامی در منظومۀ خسرو و شیرین نظامی، بررسی و تحلیل شده است. یافته ها: در منظومۀ خسرو و شیرین 446 مورد استفهام بلاغی به کار رفته است. کاربرد این حجم از پرسشهای بلاغی، بیانگر غنای مضامین و مفاهیم و ارزش بلاغی خسرو و شیرین است. نتیجه گیری: بیشترین سؤالات استفهامی خسرو و شیرین، متضمّن معنای ضمنی عجز و بیان ناامیدی است و نظامی در شعر خود از تمام شگردها و قابلیتهای زبانی در ساختار علم معانی بخوبی استفاده کرده و سخن را بگونه ای به این فن آراسته است که استفادۀ بهینه از علم معانی، باعث ماندگاری و تأثیرگذاری کلام و دل‌انگیزی منظومۀ خسرو و شیرین شده است.science of meanings, questioning, secondary purposes, Khosrow and Shirin, illustration.علم معانی, استفهام, اغراض ثانویه, خسرو و شیرین, تصویرسازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1509.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1509.pdfhttps://bahareadab.com/article/بلاغت استفهام و معانی غیرمستقیم جملات پرسشی در تصویرسازیهای خسرو و شیرین نظامیhttps://bahareadab.com/en/article/Interrogative rhetoric and indirect meanings of interrogative sentences in illustrations by Khosrow and Shirin of Nizami

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Discourse analysis of the event of love and states of love in pre- and post-Islamic systems (based on six Persian love systems)تحلیل گفتمان رویداد عشق و حالات عاشق در منظومه های پیش ‌و پس از اسلام (با تکیه ‌بر شش منظومه عاشقانه فارسی)191212700410.22034/bahareadab.2023.16.7004faمهدیرضائیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، شیراز، ایران.norezaei@kazerunsfau.ac.irکبریفریدونیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، شیراز، ایران.yesakfereidouni@yahoo.com Journal Article14010702BACKGROUND AND OBJECTIVES: Romantic poems form an important part of Iran"s lyrical literature, and they are also considered to express the cultural characteristics of different historical periods of this land. The event of love and the situations and conditions of the lover and the beloved are the main elements of these systems and depending on the social atmosphere of each period, it has its own characteristics and differences from other periods. METHODOLOGY: In this article, the discourse analysis method is used to examine the states of love in love systems. FINDINGS: In these systems, what determines the states of love is dependent on extratextual factors and elements, conflicting discourses, intellectual and cultural context, religious and racial tendencies. CONCLUSION: The states and characteristics of lovers before Islam and the states of lovers after Islam have obvious differences, which is largely due to the change of the religious-cultural and political discourse before Islam to the Islamic era and Its effect is on the pillars and people of the society and, accordingly, on the moods and characteristics of the lover; As compared to the atmosphere of the cultural-social society of the Islamic period, the open atmosphere governing the relationship between men and women in the pre-Islamic period, the extraordinary tolerance regarding sexual affairs and relationships, marriage and family relations, in fact, the things that were forbidden and condemned in the Islamic period And it was reprehensible, it made it possible and it has been reflected as a part of the dominant culture in the romance poems of this period.زمینه و هدف: منظومه های عاشقانه بخش مهمی از ادبیات غنایی ایران را تشکیل میدهد و بیانگر خصایص فرهنگی دورانهای مختلف تاریخی این سرزمین نیز قلمداد میشود. رویداد عشق و حالات و شرایط عاشق و معشوق از ارکان اصلی این منظومه هاست و بسته به فضای اجتماعی هر دوره، ویژگیهای خاص خود و تفاوتهایی با دیگر ادوار دارد. هدف این پژوهش، بررسی و واکاوی منظومه های غنایی فارسی با تکیه ‌بر منظومه های عاشقانه زال و رودابه، بیژن و منیژه، ویس و رامین و خسرو و شیرین (پیش از اسلام) و منظومه های رابعه و بکتاش (از الهینامۀ عطار) و مهپاره و خورشید (محمد‌سعید طبیب قمی) (پس از اسلام) خواهد بود که به چرایی و چیستی و تحلیل مقایسه ای کنشها و واکنشهای عاشقان با توجه به رویداد عشق در این منظومه ها پرداخته میشود. روش مطالعه: در این مقاله از روش تحلیل گفتمان برای بررسی حالات عاشق در منظومه بهره برده شده است. یافته ها: در این منظومه ها آنچه حالات عاشق را رقم میزند، به عوامل و عناصر برون‌متنی، تقابل گفتمانها، بافت فکری و فرهنگی، گرایشهای دینی و نژادی وابستگی دارد. نتیجه گیری: در این منظومه ها رویداد عشق و به تبع آن، حالات و ویژگیهای عاشقان پیش از اسلام با حالات عاشقان پس از اسلام دارای تفاوتهای آشکاری است که این امر تا حدود زیادی ناشی از تغییر گفتمان دینی-فرهنگی و سیاسی پیش از اسلام نسبت به دوران اسلامی و تأثیر آن بر ارکان و افراد جامعه و به تبع آن، بر حالات و ویژگیهای عاشق است؛ چنانکه در قیاس با فضای جامعه فرهنگی-اجتماعیِ دوره اسلامی، فضای باز حاکم بر روابط زن و مرد در دوره پیش از اسلام، تساهل درباره امور و روابط جنسی، ازدواج و نیز مناسبات خانوادگی، به واقع اموری را که در دوره اسلامی حرام و نکوهیده و مذموم بود، امکان‌پذیر میکرد و بعنوان بخشی از فرهنگ غالب در منظومه های عاشقانه این دوره بازتاب یافته است.Love, lover, discourse analysis, lyrical literature, romantic poem.عشق, عاشق, تحلیل گفتمان, ادبیات غنایی, منظومۀ عاشقانه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1510.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1510.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل گفتمان رویداد عشق و حالات عاشق در منظومه های پیش ‌و پس از اسلام (با تکیه ‌بر شش منظومه عاشقانه فارسی)https://bahareadab.com/en/article/Discourse analysis of the event of love and states of love in pre- and post-Islamic systems (based on six Persian love systems)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Form and form avoidance in Persian postmodern Ghazalفرم و فرم‌گریزی در غزل پست‌مدرن فارسی213230699510.22034/bahareadab.2023.16.6995faیاسینکاکاونددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.noyasinshahrooz@gmail.comناهیدعزیزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.yesn.azizi@iaub.ac.ir محمدرضاروزبهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noRayan.roozbeh@yahoo.comحجت‌الهغ منیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.noHojatolah.Ghmoniri@iau.ac.irJournal Article14010617BACKGROUND AND OBJECTIVES: Form is the form of order used to express the content of literary and artistic works. Absence of form in poetry is distancing from the effects and principles of order and disrupting and breaking the texture and meaning of the poem. The aim of the research is to investigate and introduce the components of form avoidance in postmodern sonnets with a descriptive-analytical method. METHODOLOGY: In order to understand the connection of literature in different eras and the degree of changeability and production of various forms and literary anomalies, this study has been carried out with an analytical and comparative method. The present essay, using the descriptive-analytical method and using library studies, has analyzed the postmodern lyric poetry of the following poets: Mohammad Sa’eed Mirzaei, Seyyed Mehdi Mousavi, Azadeh Besharti, Vahid Najafi, Bahman Ansari, Fatemeh Ekhtesari, Asqar Ma’soumi and Elham Mizban. FINDINGS: In the linguistic and literary part, the signs of postmodernism in the poems of Besharti, Najafi, Mirzaei, Mousavi, Ekhtasari, Ansari and Mizban in the form of manipulation of the lines and rhymes of the ghazal, the use of self-made, unintelligible words, alien, strange and original imagery, expressing the imagination and desire of the poet in the sentences of the sonnet, deviation from the rules of syntax, phonetics and writing and grammar of the Persian language. CONCLUSION: In this research, these results have been obtained that the most significant methods of form avoidance in postmodern sonnets are phonetic and linguistic breaks, visual breaks, tongue twisters, breaking the border between truth and illusion, abnormal change of rhyme, row and syntax along with innovation and There are changes that are used to fight against the tradition and to express better and more easily the intention and mental meaning.زمینه و هدف: فرم نظم و شکلی است که در بیان محتوای اثر ادبی و هنری به کار میرود. فرم‌گریزی در شعر، فاصله ‌گرفتن از جلوه ها و اصول نظم و برهم‌ زدن و گسیختن بافت و معنای شعر است. هدف پژوهش حاضر این است که مؤلفه های فرم‌گریزی را در غزل پست‌مدرن بررسی و معرفی کند. روش مطالعه: برای شناخت پیوند ادبیات در عصرهای گوناگون و میزان تغییرپذیری و تولید انواع قالبها و ناهنجاریهای ادبی، این مطالعه با روش تحلیلی و مقایسه ای انجام شده است. جستار حاضر با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، غزلیات پست‎مدرن شاعران محمدسعید میرزایی، سیدمهدی موسوی، آزاده بشارتی، وحید نجفی، بهمن انصاری، اصغر معصومی، فاطمه اختصاری و الهام میزبان را بطور موردی بررسی نموده است. یافته ها: در بخش زبانی و ادبی نشانه‏های غزل پست‌مدرنیسم در اشعار بشارتی، نجفی، میرزایی، موسوی، اختصاری، انصاری، و میزبان بصورت دستکاری ردیف و قافیۀ غزل، بکارگیری کلمات خودساخته، نامفهوم و بیگانه، تصویرسازیهای عجیب و بدیع، بیان تخیل و خواستۀ شاعر، انحراف از قواعد نحوی، آوایی و نوشتاری و دستور زبان فارسی است. نتیجه گیری: شاخصترین شگردهای فرم‌گریزی در غزل پست‌مدرن گسیختگیهای آوایی و زبانی، گسیختگیهای تصویری، زبان‏پریشی، شکستن مرز میان حقیقت و وهم، تغییر ناهنجار قافیه و ردیف و نحو همراه با نوآوری هستند که برای مبارزه با سنت و بیانِ بهتر و راحتتر مقصود و معنی ذهنی به کار گرفته میشوند.Form, Form avoidance, postmodern sonnet, The seventies, norm avoidanceفرم, فرم‌گریزی, غزل پست‌مدرن, دهۀ هفتاد, هنجارگریزی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1511.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1511.pdfhttps://bahareadab.com/article/فرم و فرم‌گریزی در غزل پست‌مدرن فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Form and form avoidance in Persian postmodern Ghazal

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Explaining and analyzing the social position of women in Tabrizi's Shahanshahnameh and comparing it with Ferdowsi's Shahnamehتبیین و تحلیل جایگاه اجتماعی زنان در شهنشاهنامۀ تبریزی و تطبیق آن با شاهنامۀ فردوسی231252699410.22034/bahareadab.2023.16.6994faحمیدهمقدسدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.nohmoghadas231@gmail.comحسنعلیعباسپور اسفدناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.yesH.abbaspour@gorganiau.ac.irوحیدرویانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران.novahidrooyani@yahoo.comJournal Article14010905BACKGROUND AND OBJECTIVES: Women, as half of the human body, are considered one of the most important social components, which has been of interest for a long time. In this regard, the epic system of Ferdowsi"s Shahnameh is very important as a work emerging from Iran"s cultural, historical and social heritage. The richness of this work and its importance are so great that many epic and historical poems have been written in imitation of it. Tabrizi Shahanshahnameh is an example of these cases. Examining the category of attitude towards women and her position in these two epics not only defines the position and dignity of women in ancient Iran, but also clarifies the attitude towards women in society from Ferdowsi"s lifetime to the end of the Mongol rule. The authors try to compare the position and role of women in these two important works. METHODOLOGY: This research was carried out by descriptive analytical method and using library studies. FINDINGS: Although there are no negative words and phrases about women in Tabrizi"s Shahanshahnameh, the gendered view of women and the use of women for sexual desire diminishes the dignity of women in the Ilkhanid period and makes women inferior and in the area Wisdom, dedication, loyalty and rulership are assigned secondary roles for them. However, even though there are few negative verses about women in the Shahnameh, they play more important roles in the stories and have received more attention. CONCLUSION: Women in Ferdowsi"s Shahnameh have a more suitable position than women in Shahanshahnameh.زمینه و هدف: زنان بعنوان نیمه ای از پیکره بشریت، یکی از مهمترین مؤلفه های اجتماعی به شمار میروند که این امر از دیرباز مورد توجه بوده است. در این راستا منظومهحماسی شاهنامۀ فردوسی بعنوان اثری برآمده از میراث فرهنگی، تاریخی و اجتماعی ایران بسیار حائز اهمیت است. غنای این اثر و اهمیت آن به حدی است که منظومه های حماسی و تاریخی بسیاری به تقلید از آن نوشته شده است. شهنشاهنامۀ تبریزی نمونه ای از این موارد است. بررسی مقوله نگرش به زن و جایگاه وی در این دو حماسه نه تنها موقعیت و منزلت زنان در ایران باستان را مشخص میکند، بلکه نوع نگرش به زن در اجتماع از دوران حیات فردوسی تا پایان حکومت مغولان را نیز روشن میسازد. نگارندگان میکوشند جایگاه و نقش زن را در این دو اثر مهم بررسی و مقایسه نمایند. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: اگرچه در شهنشاهنامۀ تبریزی الفاظ و عبارات منفی درخصوص زنان به چشم نمیخورد، نگاه جنسیتی به زن و بهره گیری از زنان برای کامجویی، از شأن و منزلت زنان دوران ایلخانی میکاهد و زنان را فرو دست می انگارد و در حیطۀ خردمندی، فداکاری، وفاداری و فرمانروایی جایگاه و نقشهای فرعی برای ایشان قائل است. اما با وجود اینکه در شاهنامه اندک ابیات منفی درخصوص زنان به چشم میخورد، آنان نقشهای مهمتری در خلال داستانها بر عهده دارند و بیشتر مورد توجه واقع شده اند. نتیجه گیری: زنان در شاهنامۀ فردوسی از جایگاه مناسبتری نسبت به زنان در شهنشاهنامه برخوردارند.social status, women, Ferdowsi Shahnameh, Tabrizi Shahanshahnamehجایگاه اجتماعی, زنان, شاهنامۀ فردوسی, شهنشاهنامۀ تبریزیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1512.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1512.pdfhttps://bahareadab.com/article/تبیین و تحلیل جایگاه اجتماعی زنان در شهنشاهنامۀ تبریزی و تطبیق آن با شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Explaining and analyzing the social position of women in Tabrizi's Shahanshahnameh and comparing it with Ferdowsi's Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Reviewing the stylistics of simple writing in the poems of Bijan Jalali, Omran Salahi and Shams Langroudiبررسی سبک‌شناسی ساده نویسی در اشعار بیژن جلالی، عمران صلاحی و شمس لنگرودی253273686810.22034/bahareadab.2023.16.6868faداوودملک‌زادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nodaavood.malekzaade@gmail.comعبدالحسینفرزاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.yesabdolhosein.farzad@gmail.comمنصورهثابت‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noM_sabetzadeh@azad.ac.irJournal Article14010522BACKGROUND AND OBJECTIVES: Although simple writing is more or less seen in most periods of Persian poetry, it is a dominant trend in the contemporary period. A flow that is more prominent in the formal dimension of language and this simply leads to the transfer of the content of the poem. The purpose of this research is to investigate the stylistics of simple writing in the poems of Bijan Jalali, Omran Salahi and Shams Langroudi. METHODOLOGY: The method of this research is analytical and descriptive based on library study, and the statistical population is the poets" poems. FINDINGS: Simplification of features such as simplicity in language, attention to both language and content, short sentences, realism, everyday images, avoiding symbolic themes, paying attention to life and its authenticity, using seemingly insignificant subjects, avoiding fancy literary language and allowing entry All the words have poetry. CONCLUSION: Jalali pays more attention to the content than the language, and the course of his poetry has rarely undergone linguistic and intellectual evolution in half a century. Even though Salahi is a content-oriented poet, he has a clean language that has kept the practice of simple writing from the beginning to the end of his poetry. Although at the beginning Shams wrote poetry under the influence of Shamloui language, he gradually turned to a kind of simplicity in his poetry and continues to move in this direction and create new poetic experiences.زمینه و هدف: ساده نویسی اگرچه در اغلب دوره های شعر فارسی کم و بیش دیده میشود، امّا بعنوان یک جریان غالب، در دورۀ معاصر ملموستر است؛ جریانی که بیشتر در بُعد صوری زبان مطرح است و همین امر به سادگی در انتقال محتوای شعر منجر میشود. هدف این پژوهش بررسی سبک‌شناسی ساده نویسی در اشعار بیژن جلالی، عمران صلاحی و شمس لنگرودی است. روش مطالعه: روش این پژوهش، تحلیلی و توصیفی بر مبنای مطالعه کتابخانه ای است و جامعه آماری نیز اشعار شاعران موردنظر است. یافته ها: ساده نویسی ویژگیهایی چون سادگی در زبان، توجه توأمان به زبان و محتوا، جملات کوتاه، واقعگرایی، تصاویر روزمره، پرهیز از مضمونگرایی سمبولیستی، توجه به زندگی و اصالت آن، بهره گیری از سوژه های به ظاهر بی‌اهمیت، پرهیز از زبان فاخر ادبی و اجازه ورود تمام واژه ها به شعر دارد. نتیجه گیری: جلالی بیش از زبان، به محتوا توجه دارد و خط سیر شعرش در نیم ‌قرن، بندرت دچار تحول زبانی و فکری شده است. صلاحی با آنکه شاعری محتواگراست، زبانی شسته و‌رُفته دارد که رویه ساده نویسی‌ را از آغاز تا انتهای شاعری حفظ کرده است. شمس اگرچه در آغاز تحت ‌تأثیر زبان شاملویی، شعر مینوشت، رفته رفته به نوعی سادگی در شعر روی آورده است و همچنان در این مسیر حرکت میکند و تجربه های جدید شعری را خلق میکند.simple writing, poetry, Bijan Jalali, Omran Salahi, Shams Langroudiساده نویسی, شعر, بیژن جلالی, عمران صلاحی, شمس لنگرودیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1513.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1513.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی ساده نویسی در اشعار بیژن جلالی، عمران صلاحی و شمس لنگرودیhttps://bahareadab.com/en/article/Reviewing the stylistics of simple writing in the poems of Bijan Jalali, Omran Salahi and Shams Langroudi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168920230923Investigation of imaging methods in the works of Houshang Ebtahaj, Nawab Safa and Bijan Targhiبررسی متدهای ایماژسازی در تصانیف هوشنگ ابتهاج، نواب صفا و بیژن ترقی275293697710.22034/bahareadab.2023.16.6977faگلشننامداریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانnonamdarigolshan60@gmail.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.yessima.mansoori@iauramhormoz.ac.irمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nomasoud pakdel @yahoo.comJournal Article14010622BACKGROUND AND OBJECTIVES: The present research can investigate that part of songwriters and poet"s imagination which figure out stylistic features (Ebtehaj, Safa, Taraghi). They are also seystematic and have same order.These songs which are the best artistic and literary masterpieces of these mentioned poets, because of their artistic and literary creation and genius of poets gain stylistic personalization and have became basis of the special method,individual special style and periodical style of songwriting.In this research,we adopted the most famous songs of in 1960s and1950s which were the most popular collections of art works.This paper aimed to introduce the effect of kinds of images on making the famous orchestrates and new art style. METHODOLOGY: This research used analysis-descriptive method.The materials included taking notes from references while researching and the sample was just famous songs in1950s and 1960s which registered in the mentioned poets"s works. FINDINGS: The present paper lead to the conclusion that the famous lyrists who have literary and artistic genius are successful in methodic and systematic image processing and they can gain literary personalization. CONCLUSION: The image, imagination, and conceptual power are first of all Targhee; Then Ibtahaj and finally Ismail Navab Safa have a commendable art and creative pen in their artistic creation.زمینه و هدف: مقالۀ حاضر به بررسی آن بخش از تصویرپردازیهای شاعران و ترانه سرایان (ابتهاج، ترقی و صفا) پرداخته است که به شکل خصیصۀ سبکی درآمده اند و قاعده مند شده اند. این ترانه ها، که از بهترین شاهکارهای هنری و ادبی ترانه سرایان نامبرده محسوب میشوند، به دلیل خلاقیت و نبوغ هنری و ادبی سازندگان خود تشخص سبکی یافته و پایۀ سبک ویژۀ فردی در ترانه سرایی شده اند. در این مقاله مشهورترین ترانه های دهۀ سی و چهل که پرمخاطبترین مجموعه آثار هنری به شمار میرفته اند بررسی ‌شده ‌است. هدف این مقاله، معرفی تأثیر نوع ایماژ و تصویرپردازی در خلق تصانیف مطرح و سبکهای هنری جدید بوده است. روش مطالعه: در نگارش مقاله از روش پژوهشی تحلیلی-توصیفی بهره گرفته ‌شده است. ابزار پژوهش شامل فیشهایی است که ضمن مطالعه و بررسی، از منابع برداشته ‌شده است و حجم نمونه، منحصر به ترانه های مشهور دهۀ سی و چهل بوده است که در مجموعه آثار شاعران نامبرده ثبت ‌شده اند. یافته ها: ترانه سرایان مطرح، که از نبوغ هنری-ادبی برخوردارند، در پردازش تصاویر و ایماژهای سامانمند و روشمند موفق بوده اند و با این شگرد توانسته اند به تشخص ادبی-هنری دست یابند. نتیجه گیری: تخیل و قدرت تصویرپردازی در درجۀ نخست از آنِ ترقی است؛ سپس ابتهاج و در نهایت اسماعیل نواب صفا در آفرینش هنری ایماژ‌های متدیک هنری ستودنی بوده و قلمی خلاق دارند.image, song, orchestrate, poem, imagination, methodایماژ, ترانه, تصنیف, شعر, تصویرپردازی, متدhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1514.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1514.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی متدهای ایماژسازی در تصانیف هوشنگ ابتهاج، نواب صفا و بیژن ترقیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation of imaging methods in the works of Houshang Ebtahaj, Nawab Safa and Bijan Targhi