امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723A study of the first thirty sonnets of Biddle Dehlavi's sonnets from the point of view of Rhetorical Figures (Brevity)بررسی سی غزل آغازین از غزلهای بیدل دهلوی از دیدگاه دانش معانی (ایجاز)114694310.22034/bahareadab.2023.16.6943faنصرت‌الهخاکیاندانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnonkhakian@yahoo.comنرگسمحمدی بدردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesbadr@pnu.ac.irمرتضیحاجی مزدارانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnomhaji1343@yahoo.comJournal Article14010405BACKGROUND AND OBJECTIVES: The science of semantics is one of the literary and rhetorical sciences that expresses the methods of expressing words according to the situation and position of the audience, and from that point of view, the speakers show their ability in the art of rhetoric and conveying the meaning according to the situation and the position of the listener. They show. Bidel Dehlavi is undoubtedly one of the stars of Persian literature in Indian style. One of the manifestations of semantic knowledge in Bidel"s sonnets is brevity, which has not been addressed as it should be; For this reason, the present study tries to examine the beginning thirty sonnets of Bidel from the point of view of brevity. METHODOLOGY: The method of this research is descriptive-analytical and its data has been collected using library sources. The studied collection is thirty ghazals (338 verses) from Bidel Dehlavi"s ghazals edited by Akbar Behdarvand, which was published by Negha Publications. FINDINGS: The findings of the research show that " Terseness Brachiology " has the highest frequency and " omission Ellipsis" has the lowest frequency in the beginning thirty ghazals of Bidel Dehlavi. CONCLUSION: Bidel has used a lot of metaphors such as simile, allusion, metaphor, simile, contradiction, allusion, and contradiction to make his speech concise and by this means he has added to the richness of his speech and made the audience"s mind struggle.زمینه و هدف: علم معانی یکی از دانشهای ادبی و بلاغی است که روشهای ایراد کلام را به مقتضای حال و مقام مخاطب بیان میکند و سخنوران از منظر آن توانایی خود را در فن بلاغت سخن و ادای مقصود به مقتضای حال و مقام شنونده نشان میدهند. بیدل دهلوی بیگمان یکی از ستارگان آسمان ادب پارسی در سبک هندی است. یکی از جلوه های دانش معانی در غزلهای بیدل، ایجاز است که تاکنون چنانکه باید به آن پرداخته نشده است؛ به همین خاطر پژوهش حاضر میکوشد سی غزل آغازین از بیدل را از منظر ایجاز بررسی نماید. روش مطالعه: روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده های آن با استفاده از منابع کتابخانه ای جمع آوری شده است. جامعۀ موردمطالعه سی غزل (338 بیت) از غزلهای بیدل دهلوی به تصحیح اکبر بهداروند است که انتشارات نگاه آن را منتشر کرده است. یافته ها: یافته های پژوهش بیانگر این است که «ایجاز قصر» بیشترین بسامد و «حذف مضاف‌الیه» پایینترین بسامد را در سی غزل آغازین بیدل دهلوی دارند. نتیجه گیری: بیدل برای ایجازآفرینی از صور خیال ازجمله تشبیه، تلمیح، استعاره، مجاز، تضاد، ایهام، و متناقض‌نما بسیار بجا بهره برده و بدین وسیله بر غنای سخن خود افزوده و ذهن مخاطب را به تکاپو انداخته است.Bidel Dehlavi, scrutiny, rhetoric, Brevity, lyric poemsیدل دهلوی, بررسی, بلاغت, ایجاز, غزلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1470.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1470.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سی غزل آغازین از غزلهای بیدل دهلوی از دیدگاه دانش معانی (ایجاز)https://bahareadab.com/en/article/A study of the first thirty sonnets of Biddle Dehlavi's sonnets from the point of view of Rhetorical Figures (Brevity)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723The mechanism of the effect of five formalistic measures in the dramatic space creation of Shahnameh Relying on Sohrab's tragic book and Kikavos' war bookسازوکار تأثیر پنج تمهید فرمالیستی در فضاسازی نمایشی شاهنامه با تکیه بر غمنامۀ سهراب و جنگنامۀ کیکاووس1533692110.22034/bahareadab.2023.16.6921faمیترابیغمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.nomitrabighami@gmail.comمریمجعفریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.yesmaryam.jafari@iau.ac.ir عباسذاکریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.noZsadyaa@gmail.comJournal Article14010328BACKGROUND AND OBJECTIVES: Epic is an integral part of Iranian life and has a special place in the literature of our nation for centuries. The present study investigates the effect of some components of formalism in space creation. We are trying to show what factors can be presented as a result of the combination and application of the fundamental information that the theatrical space of the Shahnameh has gradually aged through. METHODOLOGY: In this research, using the descriptive-analytical method and with the tools provided by formalism, this topic has been investigated and analyzed in Kikavus"s war book and Sohrab"s book of grief from Ferdowsi"s Shahname. FINDINGS: In this a rticle, the components of formalism were first presented, and after providing the necessary evidence from the Shahnameh, it analyzed the way of dramatic space creation, and paid attention to how they function in the process of space creation using textual analysis. CONCLUSION: The present research shows how through the communication and interaction of different formalistic layers, it is possible to form the overall representational specialization; In such a way that with the formalist arrangements, the poet has been able to introduce the place, time, action, and position of the characters and to dominate the dramatic atmosphere of the story with states such as coldness, warmth, heaviness, despair, joy, fear, love, sadness, suspicion, and mystery.زمینه و هدف: حماسه بخش جدایی‌ناپذیر زندگی ایرانیان است و قرنهاست که در ادب و ادبیات ملت ما جایگاه خاصی دارد. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر برخی مؤلفه های فرمالیسم در فضاسازی میپردازد. در تلاشیم که نشان دهیم براثر ترکیب و به کارگیری چه عواملی میتوان اطلاعات بنیادینی را ارائه داد که فضای نمایشی شاهنامه بتدریج و از طریق آن پی ریزی شده است. روش مطالعه: در این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با ابزارهایی که فرمالیسم در اختیار ما قرار داده است، به بررسی و تحلیل این موضوع در جنگنامۀ کیکاووس و غمنامۀ سهراب از شاهنامۀ فردوسی پرداخته شده است. یافته ها: در این مقاله ابتدا مؤلفه های فرمالیسم ارائه شد و پس از ارائۀ شواهد لازم از شاهنامه، به تحلیل نحوۀ فضاسازی نمایشی پرداخته و به نحوۀ عملکرد آنها در فرایند خلق فضا با استفاده از تحلیل متنی توجه شده است. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان میدهد که چگونه از طریق ارتباط و تعامل لایه های مختلف فرمالیستی میتوان فضاسازی کلی نمایشی را شکل داد؛ بگونه ای که با تمهیدات فرمالیستی شاعر توانسته است به معرفی مکان، زمان، کنش و موقعیت شخصیتها بپردازد و حالاتی چون سردی، گرمی، سنگینی، یأس، شادی، ترس عشق، اندوه، سوءظن، و رازآلودگی را بر فضای نمایشی داستان غالب کند.formalism, dramaturgy, Shahnameh, Kikavus's war story, Sohrab's tragic story.فرمالیسم, فضاسازی نمایشی, شاهنامه, جنگنامۀ کیکاووس, غمنامۀ سهراب.https://bahareadab.com/downloadPDF/1471.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1471.pdfhttps://bahareadab.com/article/سازوکار تأثیر پنج تمهید فرمالیستی در فضاسازی نمایشی شاهنامه با تکیه بر غمنامۀ سهراب و جنگنامۀ کیکاووسhttps://bahareadab.com/en/article/The mechanism of the effect of five formalistic measures in the dramatic space creation of Shahnameh Relying on Sohrab's tragic book and Kikavos' war book

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723A stylistic study of the educational-mystical Manzoome Rozeh al-Anvar Khajooye Kermaniمطالعه سبک شناسی منظومه تعلیمی – عرفانی روضه الانوار خواجوی کرمانی3554693610.22034/bahareadab.2023.16.6936faغلامحسینخدایاردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nodr.khodayar53@gmail.comاحمدحسنی رنجبراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesh.ranjbar@ut.ac.ir اشرفشیبانی اقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noashraf.sheibani@gmail.comJournal Article14010403BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khajo-ye Kermani, one of the leading figures of Persian literature in the 8th century, followed Ganjavi"s method to compose poems such as "Rouzeh al-Anwar", "Goharnameh" and "Kamalnameh" in order to express his style in this way. His predecessors should convey their moral teachings to the audience with an orderly and pleasant expression. He has acted in two different ways in this field; In the sense that sometimes these teachings are presented directly from the poet"s own language and sometimes indirectly from the language of fictional characters. "Rouzeh al-Anwar" mystical, moral and social systems in the fast sea, based on the weight of military secrets and compiled in twenty articles, each of them is on a specific topic and is explained and confirmed with an anecdote. METHODOLOGY: The present research was carried out in a descriptive-analytical manner using library resources. FINDINGS: Khajo-ye Kermani, in the "Rouzeh al-Anwar" system, paid attention to the arrangement of words and bringing in new and new allusions and metaphors in the introduction and beginning of twenty articles, and the desire to be artistic in any possible way is evident in his work. In this poem, Khajo expands the stories that often do not exceed the limit of questions and answers by describing the states and moods of the characters, and narrates the conversation sometimes up to 49 verses. The attachment to the music of words and the harmony of words and the appropriateness of expressions is a significant and noticeable feature in this work of Khajo. As if the poet"s thought starts its movement from the music of words. Paying attention to the use of wise words and similes and the use of similes should be considered as one of the main features of this system. The findings of the research show that Nakhleband poets among the literary arrays in the domain of innovation tend more than anything to all kinds of puns, phonemes, repetitions, emphasis and contrast, and at the level of expressive arrays, simile and the metaphor of the expression have the highest frequency in his words. CONCLUSION: The results of this research indicate that Khajo-ye Kermani in the "Rouzeh al-Anwar" system, by mixing social and moral themes with mystical concepts and teachings, gave a "mystical" color to his system and his characters. In these anecdotes, which are mostly from well-known Sufis such as Bayazid Bastami, Junaid Baghdadi and Abu Bakr Shebli, they are used as a tool to persuade the audience and the effect of these teachings on his soul and soul. Of course, it is also necessary to mention that in this poem, Khajo did not neglect his style of characterization of lyrical poems and characters like "Laili and Majnoon" also play a role in some of the stories of this poem among the main characters.زمینه و هدف: خواجوی کرمانی یکی از چهره های شاخص ادب فارسی در قرن هشتم، با پیروی از نظامی گنجوی به سرودن منظومه هایی از قبیل «روضۀ الانوار»، «گوهرنامه» و «کمال نامه» پرداخته تا از این طریق به شیوه پیشینیان خود آموزه های اخلاقی را با بیانی منظوم و دلنشین به مخاطب انتقال دهد. وی در این زمینه به دو شیوه متفاوت عمل کرده است؛ به این معنا که گاهی این آموزه ها بصورت مستقیم و از زبان خود شاعر و گاه نیز بصورت غیرمستقیم و از زبان شخصیتهای داستانی مطرح شده است. «روضۀ الانوار» منظومه ای عرفانی، اخلاقی و اجتماعی در بحر سریع، بر وزن مخزن الاسرار نظامی و در بیست مقاله تدوین شده که هریک از آنها در موضوع خاصی است و با حکایتی تبیین و تأیید میشود. روش مطالعه: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: خواجوی کرمانی در منظومه «روضۀ الانوار» به آرایش لفظ و آوردن کنایات و استعارات تازه و نو در مقدمه و سرآغاز مقالات بیست گانه اهتمام کرده و میل به هنرورزی با هر شیوه و شگرد ممکن، در اثرش مشهود است. خواجو در این منظومه با توصیف احوال و روحیات شخصیتها، حکایات را، که غالباً از حد پرسش و پاسخی نمیگذرد، بسط میدهد و گفتگو را گاهی تا 49 بیت روایت میکند. دلبستگی به موسیقی کلمات و هم آوایی واژه ها و تناسب واجها، صفت شاخص و محسوس در این اثر خواجو است؛ تا آنجا که گویی اندیشه شاعر حرکت خود را از موسیقی واژ ه ها آغاز میکند. اهتمام به ایراد سخنان حکمت آمیز و مثل گونه و کاربرد مثل را هم باید از ویژگیهای اصلی این منظومه برشمرد. یافته های پژوهش نشان میدهد که نخلبند شاعران در میان آرایه های ادبی در حوزه بدیع بیش از هر چیز بر انواع جناس، واج آرایی، انواع تکرار، تأکید و تضاد تمایل دارد و در سطح آرایه های بیانی نیز تشبیه و استعاره مصرحه در کلام وی بیشترین بسامد را دارند. نتیجه گیری: خواجوی کرمانی در منظومه «روضه الانوار» از طریق آمیختن مضامین اجتماعی و اخلاقی با مفاهیم و آموزه های عرفانی، رنگ وبویی «صوفیانه» به منظومه خود بخشیده و شخصیتهای وی در این حکایات، که اغلب از صوفیان شناخته شده هستند، بعنوان ابزاری برای ترغیب مخاطب و تأثیر این آموزه ها بر روح و جان وی به کار رفته اند. البته ذکر این نکته نیز ضروری است که خواجو در این منظومه نیز از شیوه خود در شخصیت پردازی منظومه های غنایی غفلت نکرده و شخصیتهایی مانند «لیلی و مجنون» نیز در برخی حکایات این منظومه در ردیف شخصیتهای اصلی نقش آفرینی میکنند.stylistics, Khajo-ye Kermani, didactic systems, Rouzeh al-Anwar, moral teachings.خواجوی کرمانی, منظومه های تعلیمی, روضه الانوار, آموزه های اخلاقی. سبک-شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1472.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1472.pdfhttps://bahareadab.com/article/مطالعه سبک شناسی منظومه تعلیمی – عرفانی روضه الانوار خواجوی کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/A stylistic study of the educational-mystical Manzoome Rozeh al-Anvar Khajooye Kermani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Review of Iraj Mirza's personal styleبررسی سبک شخصی ایرج میرزا5570690810.22034/bahareadab.2023.16.6908faفهیمهاسدیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد دورود، دانشگاه آزاد اسلامی، دورود، ایران.yesJournal Article14010331BACKGROUND AND OBJECTIVES: Iraj Mirza"s poems, as the most prominent poet of our time, deserve a lot of consideration and stylistic discussions are an important method in examining literary works due to the inclusion of various literary knowledge. Therefore, the stylistic analysis of Iraj Mirza"s poems is necessary in two ways; One is to compensate for our inadequacy in the matter of great poetry and the other is the importance of stylistic debates. The purpose of this research is to introduce Iraj Mirza"s personal style as a poet with style; As Baqir Sadriniya considers his poems "exceptional" in the constitutional period and Gholamhossein Yousefi introduces him as having a special eloquence. METHODOLOGY: The current research is a theoretical study that was conducted in a descriptive-analytical way on Iraj Mirza"s poems. This book of poems has been published by Mohammad J’afar Mahjoub in Andisheh Publishing House. In the upcoming research and in the examination of his personal style, only the dominant aspects have been mentioned, which means that there may be pure metaphors in Iraj Mirza"s poems, but since it is not the dominant aspect, it has not been mentioned. FINDINGS: Iraj Mirza shows the frequent features of his personal style and his innovations in the axis of companionship and at the level of language, and in this regard, his poems are dominated by similes, allusions, and proverbs of today"s life, and metaphors and generally deviation from soft in the axis of substitution. It has a low frequency in his poetry. CONCLUSION: Similes with pseudo-original features, allusions and living contemporary similes, having a wide treasure of new and old and relevant words and vocabulary and the power of summoning them at the same time, the rare association and agreement of words in the syntactic chain, choosing words with respect to phonetic and semantic proportions , the power of creating new words and adjectives in times of need and social criticisms, along with Melih"s humor, has made him a different poet and owner of style.زمینه و هدف: اشعار ایرج میرزا، بعنوان مطرحترین شاعرِ روزگار ما، شایستۀ مداقۀ بسیار است و مباحث سبک‌شناسی بسبب اشتمال بر دانشهای گوناگون ادبی، روشی مهم در بررسی آثار ادبی است؛ بنابراین بررسی سبک‌شناسانۀ اشعار ایرج میرزا، از دو جهت ضروری است؛ یکی جبران کمکاری ما در باب شاعری بزرگ و دیگر اهمیت بحثهای سبک‌شناسی. هدف از این پژوهش، معرفی سبک شخصی ایرج میرزا بعنوان شاعری صاحب سبک است؛ چنانکه باقر صدری نیا اشعارش را «استثنایی» در دورۀ مشروطه برمیشمرد و غلامحسین یوسفی او را برخوردار از بلاغتی خاص معرفی میکند. روش مطالعه: پژوهش حاضر، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی - تحلیلی، بر دیوان اشعار ایرج میرزا انجام شده است. این دیوان اشعار به اهتمام محمدجعفر محجوب در نشر اندیشه منتشر شده است. در پژوهش پیشِ‌ رو و در بررسی سبک شخصی او، تنها وجوه غالب ذکر شده، به این معنی که ممکن است در اشعار ایرج میرزا استعاره های نابی هم وجود داشته باشد اما چون وجه غالب نیست، به آن اشاره نشده است. یافته ها: ایرج میرزا ویژگیهای پربسامد سبک شخصی و ابتکاراتش را در محور همنشینی و در سطح زبان نشان میدهد و در این راستا غلبه در اشعار او با تشبیه و کنایات و ضرب‌المثلهای زندۀ امروزی است و مجاز و استعاره و بطور کلی انحراف از نرم در محور جانشینی در شعرش دارای بسامد اندکی است. نتیجه گیری: تشبیهاتی با وجوه شبه بدیع، کنایات و مثلهای زندۀ معاصر، دارا بودن گنجینۀ گسترده از لغات و مفردات نو و کهن و دخیل و قدرت احضار بهنگام آنها، همراهی و موافقت کم‌نظیر واژه ها در زنجیرۀ نحوی، گزینش واژه ها با رعایت تناسبات آوایی و معنایی، قدرت ساخت واژه ها و صفات نو در هنگام نیاز و انتقادات اجتماعی در کنار طنزی ملیح، شاعری متفاوت و صاحب سبک از او ساخته است.style, personal style, Iraj Mirzaسبک, سبک شخصی, ایرج میرزاhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1473.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1473.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شخصی ایرج میرزاhttps://bahareadab.com/en/article/Review of Iraj Mirza's personal style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723A comparative study of the stylistics of Sheikh Bahāyi's Persian and Arabic poems in terms of structure and contentبررسی تطبیقی سبک شناسی اشعار فارسی و عربی شیخ بهایی در ساختار و محتوا7189694210.22034/bahareadab.2023.16.6942faبهزادعابدین‌پور آهنگردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nobehzadnabavi73@gmail.comرضاآقایاری زاهداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesr-agayari@iau-ahar.ac.ir رسولعبادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nor.ebadi@iau-ahar.ac.irمریممحمدزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nom-moammadzadeh@iauJournal Article14010320BACKGROUND AND OBJECTIVES: Baha" al-Din Muhammad Ameli, known as Sheikh Baha"i (953-1030 AH), is one of the most virtuous scholars of the Safavid period, who wrote poems in Persian and Arabic. In this article, with a stylistic approach, his Persian and Arabic poems are analyzed in a comparative way in terms of structure and content. METHODOLOGY: The collection of research data has been done in a library manner, and the research findings are written in a descriptive and analytical way. The statistical population includes Sheikh Baha"i"s Diwan and his Arabic poems, which were published in Al-Kashkul and various books. FINDINGS: gs: Sheikh Baha"i"s Persian poems are simple and without language difficulties, and in Arabic poetry, he wrote simple poems according to Arabic Morph syntax. Macaronic language, the use of Arabic prosody, the use of Arabic words is some of the influences of the Arabic language that can be seen in his Persian poetry. In the comparative comparison, there are similarities in the structure and content of both his poems. There are many types of repetition in the form of puns, Alliteration, repetition of words, sentences rejection and reverse, similes, metaphors, Quranic Allusion, contrasts, allusions, Metonymy, in the rhetorical structure. And in the content, he pays attention to mystical, religious, educational, and lyrical themes, mysticism and religion are the main motifs of his poems. Love for God, Rogue and Qalandari, description of wine, condemnation of the hypocrisy of ascetics, attention to religiosity, advice to religion, seeking the infallible imams, seeking intercession from the imams are the main content in mystical and religious trends. And he has written the educational content with the elements of religion and mysticism. A small part of his poems is lyrical, which is more in Arabic poems than in Persian. CONCLUSION: Sheikh Bahāyi is a bilingual poet who wrote to Persian poetry and poetry in Arabic, which was his First language, In the comparative comparison of his poetry, there are stylistic similarities in the linguistic structure, rhetoric and content. He has written poetry in Persian and Arabic with a simple language, common rhetoric of literature and common mystical and religious thought.زمینه و هدف: بهاءالدّین محمّد عاملی مشهور به شیخ بهایی (953-1030هـ.ق) از فاضلترین عالمان دورۀ صفویه است که با داشتن ذوق ادبی، اشعاری به فارسی و عربی سروده است. در مقالۀ حاضر با رویکرد سبک‌شناسی، اشعار فارسی و عربی وی در ساختار و محتوا بصورت تطبیقی بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات پژوهش به شیوۀ کتابخانه ای انجام گرفته است و نگارش یافته های تحقیق، به شیوۀ توصیفی-تحلیلی میباشد. جامعۀ آماری نیز شامل دیوان شیخ بهایی و اشعار عربی وی است که در الکشکول و کتابهای مختلف چاپ شده است. یافته ها: اشعار فارسی شیخ بهایی، ساده و به دور از تکلفهای زبانی است. در شعر عربی نیز مطابق صرف و نحو عربی، اشعاری به دور از لغزش سروده است. ملمع گویی، استفاده از اوزان عربی، و کاربرد واژه های عربی از تأثیرات زبان عربی است که در شعر فارسی وی دیده میشود. در مقایسۀ تطبیقی در ساختار و محتوای هر دو شعر تشابه وجود دارد. جناس، واج آرایی، تکرار واژه، جمله، طرد و عکس، تشبیه، استعاره، اقتباس قرآنی، تضاد، کنایه، و تلمیح، در ساختار بلاغی شعر او فراوانی دارد. شیخ بهایی در محتوای شعری، به مضامین عرفانی، مذهبی، تعلیمی، غنایی توجه دارد و مضامین تعلیمی را نیز با مایه های مذهب و عرفان سروده است. بخش اندکی از اشعارش نیز غنایی است که در اشعار عربی بیشتر از فارسی میباشد. نتیجه گیری: شیخ بهایی شاعری دوزبانه است که علاوه بر شعر فارسی، به زبان عربی که زبان مادری وی بوده است، شعر سروده است. در مقایسۀ تطبیقی دو گونۀ شعرش، تشابهات سبکی در ساختار زبانی، بلاغی و محتوایی وجود دارد. وی با زبانی ساده، بلاغتی مرسوم و متداول و اندیشۀ مشترک عرفانی و مذهبی، به فارسی و عربی شعر گفته است.Sheikh Bahāyi, Persian poetry, Arabic poetry, comparative comparison, stylistics.شیخ بهایی, شعر فارسی, شعر عربی, مقایسۀ تطبیقی, سبک شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1474.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1474.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تطبیقی سبک شناسی اشعار فارسی و عربی شیخ بهایی در ساختار و محتواhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative study of the stylistics of Sheikh Bahāyi's Persian and Arabic poems in terms of structure and content

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Examining several similar themes in the myth of China, Egypt and Iran in the national epicبررسی چند بنمایۀ همانند در اسطورۀ چین و مصر و ایران در حماسۀ ملی91106696510.22034/bahareadab.2023.16.6965faامیرساعدیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.noamirsaedi1@yahoo.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.yessima.mansoori@iauramhormoz.ac.ir مسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nomasoudpakdel@yahoo.comJournal Article14010430BACKGROUND AND OBJECTIVES: This article describes and examines some similar and common themes from Egyptian and Chinese myths and considers their compatibility with ancient Iranian mythology reflected in our national epic, Ferdowsi"s Shahnameh. Among the Iranian texts, Bandesh and Avesta books and some Pahlavi books have been mentioned; But the direct source for extracting evidence and scientific documents has been the epic poems of the Shahnameh. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical (explanation and interpretation) and the working method is a library based on the comparison and comparison of mythological texts. In this article, the slips in which the data and results of studies and reviews are written were used. FINDINGS: The reason for the very close similarities and kinships in the central principles of the mythological beliefs of the three countries was seen in two points. First, the natural and inherent foundation of human reasoning and mentality; And other geographical links from Africa and Asia and the existence of the silk trade road, which was the communication highway of cultures. In addition, Iran"s military-political domination over Egypt in the Achaemenid era. On the other hand, atmospheric factors, rain, and huge rivers are natural myth-making factors that have strengthened similar beliefs in all three ancient lands of Egypt, China, and Iran with the growth of agriculture. CONCLUSION: In this article, several key themes such as the Golden Age, ruling over the clouds and wind, transfiguration, kinship marriage, and rites of elimination have been examined.زمینه و هدف: این مقاله به شرح و بررسی چند بنمایۀ همانند و همخاستگاه از میان اسطوره های مصری و چینی پرداخته است و تطابق آنها با اساطیر ایران ‌کهن را که در حماسۀ ملی ما، شاهنامۀ فردوسی، بازتاب یافته مدنظر داشته است. از میان متون ایران به کتاب بندهش و اوستا و برخی کتب پهلوی اشاره شده است؛ اما منبع مستقیم برای استخراج شواهد و مستندات علمی، اشعار حماسی شاهنامه بوده است. روش مطالعه: روش پژوهش، توصیفی - تحلیلی (شرح و تفسیر) و شیوۀ کار، کتابخانه ای بر پایۀ تطبیق و مقایسۀ متون اسطوره ای بوده است. در این مقاله از فیشهایی که در آنها داده ها و نتایج مطالعات و بررسیها نگاشته شده است، بهره برداری شد. یافته ها: دلیل همانندیها و قرابتهای بسیار نزدیک در اصول محوری باورهای اساطیری سه کشور در دو نکته دیده شد. نخست بنیاد فطری و ذاتی تعقل و ذهنیت نزدیک بشر؛ و دیگر پیوندهای جغرافیایی از آفریقا و آسیا و وجود جادۀ بازرگانی ابریشم که شاهراه ارتباطی فرهنگها بود. علاوه بر آن تسلط نظامی - سیاسی ایران در عصر هخامنشی بر مصر. از سوی دیگر عامل جوّی و باران و رودخانه های عظیم عوامل اسطوره ساز طبیعی هستند که در هر سه سرزمین باستانی مصر و چین و ایران با رشد کشاورزی سبب تقویت باورهای همانند شده است. نتیجه گیری: در این مقاله چند بنمایۀ کلیدی نظیر عصر زرین، فرمانرانی بر ابر و باد، مسخ و پیکرگردانی، ازدواج خویشاوندی و آیینهای دفع نحوست بررسی شده است.theme, myth, Shahnameh, similarity, traditionبنمایه, اسطوره, شاهنامه, همانندی, آیینhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1475.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1475.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی چند بنمایۀ همانند در اسطورۀ چین و مصر و ایران در حماسۀ ملیhttps://bahareadab.com/en/article/Examining several similar themes in the myth of China, Egypt and Iran in the national epic

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Analyzing the ideology and religion of "Rood -e- Ravi" with an emphasis on sociological criticismواکاوی سویه های ایدئولوژی و مذهب رمان «رود راوی» با تأکید بر نقد جامعه شناسانه107123694810.22034/bahareadab.2023.16.6948faمجتبیسلطانیاندانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.nomoj_s77@yahoo.comلیلاهاشمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.yesl.hashemian@basu.ac.ir Journal Article14010402BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sociological criticism of the novel as an indicator of the sociology of literature investigates the effect of society on the content of the work and also the effect of the content of the work on society. This essay examines the novel "Rud-e- Ravi" by Abu Torab Khosravi using Lucien Goldman"s developmental constructivism approach and we have tried to analyze the political and social structures governing the author"s and society"s mental space. METHODOLOGY: The present research will try to show the social atmosphere that governs the world of the author with documentary method, analysis and criticism of the text along with evidence, in order to state that the political, social and cultural structures of the Iranian society in the formation of the author"s mental structures and the emergence of this What is the impact of the novel and what is the relationship between the structures of the society and the structures of the novel. FINDINGS: By carefully examining the components considered in this novel, it was found that this novel is a completely social work and a product of the author"s mentality and ideological thinking, in which, while examining the social and cultural developments of the society of his era, it is a reflection of social realities. and has shown the ruler of the society. CONCLUSION: The findings show that this novel was written in a space with postmodernist elements, and uncertainty is seen as the most indicative postmodernist linguistic element of this work. Components such as metafiction and multiple endings have placed this novel in the ranks of postmodernist novels. In addition, the postmodern atmosphere of the novel has depicted an atmosphere of the society of the time of the work, which expresses sectarian and religious concerns and shows a superstitious atmosphere in it. The audience faces a surreal and ambiguous atmosphere where several stories are moving in parallel and traces of truth and illusion are placed together.زمینه و هدف: نقد جامعه شناسانۀ رمان بعنوان شاخصه ای از جامعه شناسی ادبیات به بررسی تأثیر اجتماع بر محتوای اثر و نیز تأثیر محتوای اثر بر اجتماع میپردازد. این جستار به بررسی رمان «رود راوی» اثر ابوتراب خسروی با استفاده از رویکرد ساختگرایی تکوینی لوسین گلدمن پرداخته است و کوشیده ساختارهای سیاسی و اجتماعی حاکم بر فضای ذهنی نویسنده و جامعه را مورد تحلیل قرار دهد. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش اسنادی، تحلیل و نقد متن به همراه شواهدی، سعی در نمایاندن فضای اجتماعی حاکم بر دنیای نویسنده خواهد داشت تا بیان کند ساختارهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعۀ ایران در شکلگیری ساختارهای ذهنی نویسنده و پیدایش این رمان چه تأثیری گذاشته و چه پیوند و رابطه ای میان ساختارهای جامعه با ساختارهای رمان وجود دارد. یافته ها: با بررسی دقیق و موشکافانۀ مؤلفه های مدنظر در این رمان مشخص شد که این رمان اثری کاملاً اجتماعی و محصول ذهنیت و تفکر ایدئولوژیک نویسنده است که در آن ضمن بررسی تحولات اجتماعی و فرهنگی جامعۀ عصر خود، بازتابی از واقعیات اجتماعی و حاکم بر جامعه را نشان داده است. نتیجه گیری: این رمان در فضایی با مؤلفه های پسامدرنیستی نوشته شده است که عدم قطعیت بعنوان شاخصترین عنصر زبانی پسامدرنیستی این اثر به چشم می آید. مؤلفه هایی چون فراداستان و فرجامهای چندگانه، این رمان را در ردیف رمانهای پسامدرنیستی قرار داده است. ضمناً فضای پسامدرنیستی رمان، فضایی از اجتماع زمان اثر را به تصویر کشیده است که بیانگر دغدغه های فرقه ای و مذهبی است و فضایی خرافه گون را در آن نشان میدهد. مخاطب با فضایی سوررئال و مبهم روبرو میشود که چند داستان به موازات هم در حرکتند و ردپایی از حقیقت و وهم در کنار هم قرار گرفته است.Sociology of the novel, Rood-e- Ravi, Abu Torab Khosravi, developmental constructivism, ideology, religion.جامعه شناسی رمان, رمان رود راوی, ابوتراب خسروی, ساختگرایی تکوینی, ایدئولوژی, مذهب.https://bahareadab.com/downloadPDF/1476.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1476.pdfhttps://bahareadab.com/article/واکاوی سویه های ایدئولوژی و مذهب رمان «رود راوی» با تأکید بر نقد جامعه شناسانهhttps://bahareadab.com/en/article/Analyzing the ideology and religion of "Rood -e- Ravi" with an emphasis on sociological criticism

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Analyzing the intellectual style of Hamid Mossadegh's poetry based on Lucien Goldman's sociologyبررسی سبک فکری شعر حمید مصدق با تکیه بر جامعه شناسی لوسین گلدمن125139695210.22034/bahareadab.2023.16.6952faعلیرضاتایوغدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.noAlirezatagogh52@gmail.comنجیبههنروراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yesNhonarvar@iaukhoy.ac.irفرهادفلاحت‌خواهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.no falahat.farhad50@gmail.comJournal Article14010402BACKGROUND AND OBJECTIVES: Hamid Mossadegh is one of the poets of contemporary poetry. political, social and romantic content is prominent in his intellectual style. In this article, his poems are analyzed with the aim of examining the worldview of the poet and the meaningful structure of his poem content with the social and political structures of the society with the theory of " Genetic Structuralism " by Lucien Goldman. METHODOLOGY: The type of study is research, library, and the tool for collecting article information is phishing. It was written in a descriptive and analytical way based on Goldman"s theory. The statistical population is Mossadegh"s poetry collection "Ta Rahai". FINDINGS: The main themes of Hamid Mossadegh"s poetry in intellectual style are struggle, resistance, love, sorrow, despair in political, social and lyrical content, which is written in a meaningful structure, in line with the social structure of influential classes, and is influenced by the group of resistance movement and romanticism. In the level of perception and the objective structure of the text, with the use of simple words, language that is far from, epic and intimate tone, the use of mythological and epic symbols, similes and repetition, he brought his worldview and was able to explain social issues in the level of interpretation. The society troubled by tyranny, people"s desperation to improve the situation, sadness from people"s unkindness to each other is the real awareness (existing awareness of the society) which has been described in the social structure, but with the possible consciousness has brought these themes, resistance, kindness, love and loyalty. CONCLUSION: Mossadegh"s poems are a redefinition of the overall structure of his society. His worldview is based on resistance and love, according to Goldman"s sociology, his poems are a reflection of the worldview of resistance groups and romanticists.زمینه و هدف: حمید مصدق از شاعران معاصر میباشد که محتوای سیاسی، اجتماعی و عاشقانه در سبک فکری شعر وی برجسته است. در این مقاله اشعارش با هدف بررسی جهان نگری شاعر و ارتباط ساختار معنادار محتوای شعرش با ساختارهای اجتماعی سیاسی جامعه بر اساس نظریۀ «ساختگرایی تکوینی» لوسین گلدمن بررسی شده است. روش مطالعه: روش گردآوری داده ها در این پژوهش، کتابخانه ای و ابزار جمع آوری اطلاعات، فیشبرداری است و نگارش آن به شیوۀ توصیفی-تحلیلی بر مبنای نظریۀ گلدمن انجام شده است. جامعۀ آماری مجموعه شعر «تا رهایی» از مصدق است. یافته ها: عناصر اصلی شعر حمید مصدق در سبک فکری، مبارزه، مقاومت، عشق، اندوه، و یأس در محتوای سیاسی، اجتماعی و غنایی میباشد که در ساختار معنادار، همسو با ساخت اجتماعی طبقات تأثیرگذار سروده و از گروه جریان مقاومت و رمانتیسمها تأثیر گرفته است. در مرحلۀ دریافت و ساختار عینی متن، با کاربست واژه های ساده، زبان دور از تکلف و نزدیک به گفتار، لحن حماسی و صمیمی، استفاده از نمادهای اساطیری، حماسی، و تشبیه و تکرار، جهان‌بینی خود را نشان داده و توانسته در مرحلۀ تکوین به تشریح مسائل اجتماعی زمان خود بپردازد. جامعۀ آشفته از استبداد، یأس مردم از بهبودی اوضاع، و اندوه از نامهربانی مردم آگاهی واقعی (آگاهی موجود جامعه) است که در ساختار اجتماعی توصیف کرده است؛ اما با آگاهی ممکن (آگاهی مطلوب) در این مضامین، مقاومت، مهربانی، عشق و وفاداری را آرزو دارد. نتیجه گیری: اشعار مصدق بازتعریفی از ساختار کلی جامعۀ اوست. جهان نگری وی بر مقاومت و عشق استوار است که طبق جامعه شناسی گلدمن انعکاسی از جهان نگری گروههای مقاومت و رمانتیستها میباشد.Hamid Mossadegh, Lucien Goldman, intellectual style, Genetic Structuralismحمید مصدق, لوسین گلدمن, سبک فکری, ساختگرایی تکوینی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1477.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1477.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک فکری شعر حمید مصدق با تکیه بر جامعه شناسی لوسین گلدمنhttps://bahareadab.com/en/article/Analyzing the intellectual style of Hamid Mossadegh's poetry based on Lucien Goldman's sociology

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Investigation and analysis of the form in Nader Ebrahimi's ghazal stories of Bad Years; Based on Simpson's views on validityبررسی و تحلیل وجهیت در «غزلداستانهای سال بد» از نادر ابراهیمی؛ براساس آرای سیمپسون دربارۀ وجهیت141157696110.22034/bahareadab.2023.16.6961faاسماعیلفلاحدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.noesmail.fallah1@yahoo.comمحمودفیروزی مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.yesmahmood.firouzimoghaddam@gmail.com مهیارعلوی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.nomahyaralavimoghadam@yahoo.comحمیدرضاسلیمانیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.nohamidrezasolimanian@gmail.comJournal Article14010425BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nader Ebrahimi is one of the most prominent literary figures of the Persian language in the contemporary era, who has created works in various fields. As a popular writer, he has represented his approaches in relation to the conditions of the society of the time and its demographic layers and has reflected individual and group demands in his works, among these works are the Ghazal stories of the bad years. In the realization of this goal, the use of means has been effective. Paul Simpson has a special place among the literary critics who have provided extensive and thoughtful comments on the subject. While introducing the four aspects of imperative, commitment, epistemology and perception, he has described components for each. The aim of the present research is to investigate the examples of the four aspects in the mentioned work and to explain the secondary purposes of Ebrahimi from the work of each aspect. METHODOLOGY: The article was compiled based on library sources and descriptive-analytical method. FINDINGS: Ebrahimi has used more epistemic and perceptual aspects in this work and has represented the conditions from his point of view by using adverbs, adjectives and verbs. Also, it was found that the author started the process of influencing the audience from the structural layers of the text and transferred it to the deeper layers in order to strengthen his speech - which mainly had a political, social, and cultural charge - in the verbal and content layers. CONCLUSION: Ebrahimi has tried to explain his criticisms by using the concept of Mode and challenge the foundations of the political system of the time by properly using the capacities of Mode systems.زمینه و هدف: نادر ابراهیمی یکی از برجسته ترین شخصیتهای ادبی فارسی زبان در دوران معاصر است که در زمینه های گوناگون به خلق آثار پرداخته است. او بعنوان نویسنده ای مردمی به بازنمایی رویکردهای خود در ارتباط با شرایط جامعه و لایه های جمعیتی آن پرداخته و خواسته های فردی و گروهی را در آثار خود بازتاب داده است که از جملۀ این آثار، غزلداستانهای سال بد است. در تحقق این هدف، استفاده از وجهیت مؤثر بوده است. در میان منتقدان ادبی که نظرات مبسوط و قابل ‌تأملی در مورد وجهیت ارائه کرده اند، پاول سیمپسون جایگاه ویژه ای دارد. او ضمن معرفی چهار وجه امری، التزامی، معرفتی، و ادراکی، برای هر کدام مؤلفه هایی را شرح داده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی مصداقهای وجهیت چهارگانه در اثر مذکور و تبیین اغراض ثانویۀ ابراهیمی از کاربست هر وجه است. روش مطالعه: مقاله با استناد به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی-تحلیلی تدوین شده است. یافته ها: ابراهیمی بیشتر از وجوه معرفتی و ادراکی در این اثر استفاده کرده و با کاربست قیدها، صفتها و فعلها شرایط را از دید خود بازنمایی کرده است. همچنین مشخص گردید نویسنده فرایند اثرگذاری بر مخاطب را از لایه های ساختاری متن آغاز کرده و به لایه های ژرفساخت انتقال داده است تا کلام خود را –که عمدتاً بار سیاسی، اجتماعی، فرهنگی داشته است- در لایه های لفظی و محتوایی تقویت نماید. نتیجه گیری: ابراهیمی با کاربست مقولۀ وجهیت، سعی کرده است نقدهای خود را تشریح کند و با استفادۀ درست از ظرفیتهای نظامهای وجهی، مبانی نظام سیاسی وقت را به چالش بکشد.Nader Ebrahimi, Ghazal stories of the bad years, Simpson, Mode, Narration.نادر ابراهیمی, غزل‌داستانهای سال بد, سیمپسون, وجهیت, روایت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1478.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1478.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل وجهیت در «غزلداستانهای سال بد» از نادر ابراهیمی؛ براساس آرای سیمپسون دربارۀ وجهیتhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation and analysis of the form in Nader Ebrahimi's ghazal stories of Bad Years; Based on Simpson's views on validity

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Uses of Badie’and Bayan in attracting the audience of Masnaviکاربردهای بدیع و بیان در جذب مخاطبان مثنوی معنوی159182696410.22034/bahareadab.2023.16.6964faفریباعلومیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.nofariba_olomii@yahoo.comاحمدخاتمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.yesa_khatami@sbu.ac.ir محمدغلامرضایی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.nom_gholamrezaei1@yahoo.comJournal Article14010427BACKGROUND AND OBJECTIVES: Rumi"s Masnavi is one of the valuable classical texts of the Persian language. The concepts of this multidimensional work can be researched from different angles. Rumi communicates with his audience in the best way by using literary techniques and paves the way for his goal of education. METHODOLOGY: The present study investigates the innovative uses of expression in attracting the audience of Masnavi Manavi in ​​the six books of this system with a descriptive-analytical method. FINDINGS: Those arts of expression and originality that help the general audience to understand the didactic subjects of Masnavi are more impressive and tangible. CONCLUSION: In the science of expression, simile is more common than metaphor, and in metaphor, the type of metaphor seems to be more widely used. Also, "repetition" and adaptation types are more used in creative word industries. In the original spiritual arts, the poet has used more types of propriety and parables in his poems to attract and educate the audience, and these arts help the poet in attracting the attention of the audience and educating them.زمینه و هدف: مثنوی مولانا از متون ارزشمند کلاسیک زبان فارسی است. مفاهیم این اثرِ چندبعدی از زوایای مختلف قابل پژوهش است. مولانا با استفاده از صنایع ادبی به بهترین شکل با مخاطب خود ارتباط میگیرد و راه را برای هدف خود یعنی آموزش و تعلیم هموار میکند. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی کاربردهای بدیع و بیان در جذب مخاطبان مثنوی معنوی در شش دفتر این منظومه، میپردازد. یافته ها: آن دسته از صنایع بیانی و بدیعی که به مخاطبان عام در فهم و درک موضوعات تعلیمی مثنوی کمک میکنند، چشمگیرتر و ملموسترند. نتیجه گیری: در علم بیان، تشبیه، بیشتر از استعاره و در استعاره، نوع استعارۀ مکنیه پرکاربردتر است. همچنین در صنایع بدیع لفظی انواع «تکرار» و اقتباس کاربرد بیشتری دارد. در صنایع بدیع معنوی نیز شاعر بیشتر از انواع تناسب و ارسال‌المثل برای جذب و تعلیم مخاطبان بهره برده است و این صنایع در جلب نظر مخاطبان و آموزش آنان، شاعر را یاری میکنند.Audience, literary industries, Molavi, Masnavi.مخاطب, صنایع ادبی بیان و بدیع, مولوی, مثنوی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1479.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1479.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربردهای بدیع و بیان در جذب مخاطبان مثنوی معنویhttps://bahareadab.com/en/article/Uses of Badie’and Bayan in attracting the audience of Masnavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Investigating and analyzing the position and function of silence in Rumi and Nikos Kazantzakisبررسی و تحلیل جایگاه و کارکرد سکوت در نگاه مولوی و نیکوس کازانتزاکیس183201696710.22034/bahareadab.2023.16.6967faفاطمهاوانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesfatemehavani@studeni.pnu.ac.ir مصطفیگرجیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nogorji310@pnu.ac.irفرهاددرودگریاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nof_doroud@pnu.ac.irعلی(پدرام) میرزاییدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.noAP_mirzaie@pnu.ac.irJournal Article14010430BACKGROUND AND OBJECTIVES: "Silence", despite all its angles and dimensions, is one of the secrets of human excellence in the stages of the mystical journey. In this discourse, when language and mind reach the position of silence; God speaks in the language of mystics and accepts mute speech. Molavi is one of the mystics who emphasizes on "silence of language and mind" and of course this aspect of Molavi"s speech has been discussed in the form of numerous researches. On the other hand, one of the contemporary thinkers in the field of Western mysticism and philosophy, who in epistemological fields, has a lot of similarities with Molavi"s thought, especially in the category of "silence". It is "Nikos Kazantzakis" who in this article examines the concept of silence, its importance and functions, and its causes and factors. METHODOLOGY: The research method in this article is a comparative analysis and its purpose is to understand and understand the way and logic of Molavi and Kazantzakis"s thinking in the discussion of silence and examine its types, methods and benefits in the fields of belief, desire and behavior. In this research, with the aim of investigating the concept of silence, the most important works of Moulawi (Mathnavi and Divan Kabir) and Kazantzakis (Report to the soil of Greece, lost in the right path, Zorba the Greek, Sufism and spiritual experiences) have been examined. FINDINGS: The findings of the research show that there are many similarities in the thought of Molavi and Kazantzakis despite the intellectual and discourse differences. In the opinion of these two wise thinkers, talkativeness is the biggest mental and psychological pest and damage, the most important result of which is soul contamination and lack of excellence. CONCLUSION: The silence of the language leads to the silence of the mind and as a result prepares a person to hear the "call of God".زمینه و هدف: «سکوت» با وجود تمام زوایا و ابعاد آن، یکی از رموز تعالی انسان در مراحل سیر و سلوک عرفانی است. در این گفتمان وقتی زبان و ذهن به مقام سکوت میرسند، خداوند از زبان عارف سخن میگوید و گویای خموش رنگ میپذیرد. مولوی از جمله عرفایی است که تأکید فراوانی بر «خموشی زبان و ذهن» دارد و البته پیشتر در قالب پژوهشهای متعدد به این جنبه از ساحت گفتاری مولوی پرداخته شده است. از سویی دیگر، یکی از متفکران معاصر در حوزۀ عرفان و فلسفۀ غرب که در زمینه های معرفتی، شباهت فراوانی با اندیشه مولوی بویژه در مقولۀ «سکوت» دارد «نیکوس کازانتزاکیس» است که در این مقاله به بررسی مفهوم سکوت، اهمیت و کارکردهای آن و دلایل و عوامل آن در نظر این دو اندیشمند میپردازیم. روش مطالعه: روش پژوهش در این مقاله، تحلیلی مقایسه ای و هدف آن، درک و دریافت چگونگی و منطق اندیشگانی مولوی و کازنتزاکیس در بحث سکوت و بررسی انواع، روشها و فوائد آن در ساحتهای باور، میل و رفتار است. در این پژوهش با هدف بررسی مفهوم سکوت، مهمترین آثار مولوی (مثنوی و دیوان کبیر) و کازانتزاکیس (گزارش به خاک یونان، سرگشتۀ راه حق، زوربای یونانی، تصوف و تجربه های معنوی) مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: شباهتهای زیادی در اندیشۀ مولوی و کازانتزاکیس با وجود تفاوتهای فکری و گفتمانی وجود دارد؛ در نظرگاه این دو متفکرِ فرزانه، درازگویی/ پرگویی بزرگترین آفت و آسیب ذهنی و روانی است که مهمترین نتایج آن، آلودگی روح و عدم تعالی آن است. نتیجه گیری: سکوت زبان، منجر به سکوت ذهن شده و درنتیجه انسان را برای شنیدن «ندای پروردگار» مهیا میکند.Molana, Nikos Kazantzakis, Philosophy of Silence, Comparative Literature.مولوی, نیکوس کازانتزاکیس, فلسفۀ سکوت, ادبیات تطبیقی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1480.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1480.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل جایگاه و کارکرد سکوت در نگاه مولوی و نیکوس کازانتزاکیسhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating and analyzing the position and function of silence in Rumi and Nikos Kazantzakis

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Sociology of personality in the story of the Khorus from Ibrahim Golestanجامعه شناسی شخصیت در داستان خروس، اثر ابراهیم گلستان203224698510.22034/bahareadab.2023.16.6985faفرنوشخرمائیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.nofakhormaei.1394@gmail.comفریدونطهماسبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.yesdrftahmasbi@yahoo.comنبی‌اللهایدراستادیار گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.noider62@yahoo.comفرزانهسرخیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.nosorkhifarzane@gmail.comJournal Article14010503BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ebrahim Golestan is one of the pioneers of contemporary story writers. His works are a full-view mirror of the social and human developments of the Iranian society, therefore, in the upcoming research, the story of "Khorus", including the long stories of Golestan, has been examined from the perspective of the sociology of personality to reflect the society and its changes in the actions of the characters in the story. be shown METHODOLOGY: This research has investigated some sociological theories of personality with a descriptive-analytical approach and using library studies. In the meantime, the components that overlapped according to the mentioned theory were extracted and then analyzed by the fish vector method. FINDINGS: Based on the available findings, this story symbolically reflects the effects of the August 28 coup in Iranian society and the relationship between the Shah"s government and the people. The contrast between tradition and modernity is one of the most frequent concepts that the author has mentioned in the processing of characters. CONCLUSION: The results of this research indicate that Ebrahim Golestan has been successful in representing the conflicting relationship between the text and the social conditions of Iran. Through dynamic and comprehensive characterizations, he creates numerous symbols that represent the superstitious and naive classes in opposition to people protesting the conditions of society. In the form of a narrator, he indirectly criticizes and scrutinizes the troubled situation of Iran in the 1930s and 1940s.زمینه و هدف: ابراهیم گلستان یکی از پیشگامان داستان‌نویسی معاصر بوده و آثار او آیینه ای تمام‌نما از تحولات اجتماعی و انسانی جامعه ایران است؛ از این رو در پژوهش پیشِ ‌رو داستان «خروس» از جمله داستانهای بلند گلستان، از دیدگاه جامعه شناسی شخصیت بررسی شده است تا بازتاب اجتماع و تحولات آن در عمل شخصیتهای داستان نشان داده شود. روش مطالعه: این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به بررسی برخی نظریه های جامعه شناسی شخصیت پرداخته است. در این میان با روش فیش‌برداری، مؤلفه هایی که همپوشانی با نظریه مذکور داشته اند، استخراج و سپس تحلیل شده اند. یافته ها: براساس یافته های موجود، این داستان بصورت نمادین به بازتاب و تأثیرات کودتای 28 مرداد در جامعه ایران و رابطه حکومت شاه با مردم پرداخته است. تقابل بین سنت و مدرنیته نیز از مفاهیم پرتکراری است که نویسنده در پردازش شخصیتها به آن اشاره داشته است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که ابراهیم گلستان در بازنمود رابطه تقابلی متن و شرایط اجتماعی ایران موفق بوده است. او از طریق شخصیت‌پردازیهای پویا و جامع، نمادهای متعددی را خلق میکند که نماینده اقشار خرافی و ساده لوح در تقابل با افراد معترض به شرایط جامعه است. او در قالب شخصیت راوی بطور غیرمستقیم به نقد و موشکافی اوضاع پریشان ایرانِ دهه سی و چهل میپردازد.Sociology of personality, Ibrahim Golestan, the story of the"Khorus", Characterizations.جامعه شناسی شخصیت, ابراهیم گلستان, داستان خروس, شخصیت‌پردازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1481.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1481.pdfhttps://bahareadab.com/article/جامعه شناسی شخصیت در داستان خروس، اثر ابراهیم گلستانhttps://bahareadab.com/en/article/Sociology of personality in the story of the Khorus from Ibrahim Golestan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Investigating the sociological causes of the spread of mysticism and Sufism in the Qajar period based on the remaining manuscripts (Relying on the version of the Kanz al-ma’aref)بررسی علل جامعه شناسی گسترش عرفان و تصوّف در دورۀ قاجار براساس نسخ خطی بر‌جای‌مانده (با تکیه بر نسخۀ کنزالمعارف)225243698810.22034/bahareadab.2023.16.6988faمرجانباقرزادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.noMbagherzadeh155@yahoo.comاحمدرضایلمه هااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.yesayalameha@dehaghan.ac.ir Journal Article14010405BACKGROUND AND OBJECTIVES: Among the various periods of Iran"s political, social and cultural history from various aspects including mysticism and Sufism, the Qajar era has received less attention from researchers; This is despite the fact that the spread of mysticism and Sufism in Iran led to the writing of many mystical books and manuscripts during this period. The purpose of this research is to clarify the topics and intellectual contexts and flow of reasons for paying attention to Sufism in mystical books, including manuscripts. METHODOLOGY: The research method in this descriptive-analytical essay is based on library studies. FINDINGS: In the political, social and cultural history of Iran, the period of Qajar rule has special characteristics that distinguish it from other periods; The Qajar era was a time of important changes in Iranian society. The different thoughts of the Qajar kings in supporting the mystics, the people"s disillusionment with the political, social, economic and cultural situations and conditions, and turning away from the salus and delusions of some scholars of the age, created the arena for the emergence and re-emergence of mystical tendencies and clinging to the mystics to solve spiritual problems. and to create peace of mind among different sections of the society. CONCLUSION: After the extinction of the Safavid rule, various factors including the support of the Qajar kings to Sufism and mysticism, including the sect of Nematullahiyya, the people"s disillusionment with the economic and political conditions that caused mysticism to be considered as a refuge and refuge, The continuous and persistent efforts of some elders and leaders of Sufism in the direction of propagating and spreading mystical ideas, paying attention to the art of calligraphy, and the dissatisfaction of many people in the society with the scholars and ascetics of the era, all caused attention to the category of mysticism, the spread of mystical books and manuscript writing. It was during this time.زمینه و هدف: در میان ادوار گوناگون تاریخ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران از جنبه های مختلف از جمله عرفان و تصوّف، عصر قاجار کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است؛ این در حالی است که رواج عرفان و تصوّف به دلایل گوناگون در ایران منجر به نگارش کتب عرفانی و نسخ خطی بسیاری در این دوران شد. هدف این این پژوهش روشنتر شدن مباحث و زمینه های فکری و جریانشناسی علل توجه به تصوّف در کتب عرفانی اعم از نسخ خطی است. روش مطالعه: روش پژوهش در این جستار توصیفی-تحلیلی براساس مطالعات کتابخانه ای است. یافته ها: در تاریخ سیاسی ـ اجتماعی و فرهنگی ایران، دوران حکومت قاجار ویژگیهای خاصی دارد که آن را از سایر ادوار متمایز مینماید؛ عصر قاجار دوران تغییرات مهمی در جامعۀ ایران بود. تفکرات متفاوت شاهان قاجار در حمایت از عرفا، سرخوردگی مردم از اوضاع و شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، و رویگردانی از سالوس و تزویر برخی علمای عصر، عرصه را برای ظهور و بروز دوبارۀ تمایلات عرفانی و تمسک به عارفان برای حل مشکلات معنوی و ایجاد آرامش روحی، در بین اقشار گوناگون جامعه فراهم آورد. نتیجه گیری: پس از انقراض حکومت صفویه، عوامل گوناگونی از جمله حمایت شاهان قاجار از جریانهای تصوّف و عرفان از جمله فرقۀ نعمت اللهیه، دلزدگی مردم از شرایط و اوضاع اقتصادی و سیاسی که سبب شده بود عرفان بعنوان ملجأ و پناهگاهی مورد توجه قرار گیرد، تلاشهای مستمر و پیگیرانۀ برخی بزرگان و سردمداران طریقتهای تصوّف در جهت تبلیغ و گسترش و رواج اندیشه های عرفانی، توجه به هنر خوشنویسی، و نارضایتی بسیاری از افراد جامعه از عالمان و زاهدمآبان عصر همگی سبب توجه به مقولۀ عرفان، رواج کتب عرفانی و نگارش نسخ‌ خطی در این دوران شد.Qajar rule, spread of mysticism and Sufism, Kanz al-Ma’aref, sociological factors, manuscriptحکومت قاجار, رواج عرفان و تصوّف, کنزالمعارف, عوامل جامعه شناسانه, نسخه خطی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1482.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1482.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی علل جامعه شناسی گسترش عرفان و تصوّف در دورۀ قاجار براساس نسخ خطی بر‌جای‌مانده (با تکیه بر نسخۀ کنزالمعارف)https://bahareadab.com/en/article/Investigating the sociological causes of the spread of mysticism and Sufism in the Qajar period based on the remaining manuscripts (Relying on the version of the Kanz al-ma’aref)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723Some historical sources of miraculous stories in Janganame Atashi Shiraziبرخی منابع تاریخی داستانهای اعجازآمیز در جَنگنامۀ آتشی شیرازی245262691410.22034/bahareadab.2023.16.6914faهاجرعلیپوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.noh.alipoor.1399@gmail.comمهدیفاموریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.yesM.famoori@iauyasooj.ac.ir محمدهادیخالق‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.nom.h.khaleghizadeh@iauyasooj.ac.irJournal Article14010401BACKGROUND AND OBJECTIVES: Jangannameh, written by Mirza Hassan Atashi Shirazi (13th century AH), is a poem in Farsi about the battles of Imam Ali (a.s.) and the successors of the Shia imams, and it is one of the religious epics, half of which is written in Bahr Mutaqar and the other half in The format of the poem is written and the exact date of its composition is not known. This work is among the works of popular literature and was written under the influence of the thoughts and emotions of the masses of people, and from this point of view, examining the historical sources of its stories will be worthy of attention in order to understand the thoughts ruling the minds of the general public in the 13th century of Hijri. METHODOLOGY: The work method is descriptive-analytical and it was done with library tools. In this essay, the researcher is looking for the answer to the question, from what sources did Atashi get the stories of this war book? FINDINGS: In composing this work, the poet has used ancient historical sources, verses, traditions and stories, as well as some stories that were popular among the common people during the poet"s time. In the meantime, he also mentioned stories that have no historical roots and seem to be made up by the minds of the common people and storytellers. CONCLUSION: The author has taken the famous historical stories such as the Battle of Kheyber, the story of Umar ibn Abdud, and the birth of Hazrat Rasool from various ancient sources, and he has taken the fictitious stories of the battle with demons and dragons from storytellers and common people.زمینه و هدف : جَنگنامه، اثر میرزا حسن آتشی شیرازی (سدۀ سیزدهم هجری قمری)، منظومه ای به فارسی، در نبردهای امام علی (ع) و مناقب امامان شیعه و در شمار حماسه های دینی است که نیمی از آن در بحر متقارب و نیم دیگر در قالب قصیده سروده شده است و تاریخ سرودن آن بطور دقیق معلوم نیست. این اثر در زمرۀ آثار ادب عامی و تحت تأثیر اندیشه ها و عواطف توده های مردم سروده شده است و از این منظر، بررسی منابع تاریخی داستانهای آن، در راستای شناخت اندیشۀ حاکم بر اذهان عموم مردم در سدۀ سیزدهم هجری درخور توجه خواهد بود. روش مطالعه: شیوۀ کار توصیفی ـ تحلیلی بوده و با ابزار کتابخانه ای صورت گرفته است. پژوهشگر در این جستار به دنبال پاسخ این سؤال است که آتشی داستانهای این جنگنامه را از چه منابعی گرفته است؟ یافته ها: شاعر در سرودن این اثر از منابع تاریخی کهن، آیات و روایات و قصه ها و نیز برخی داستانهایی که در بین عوام، در زمان شاعر رواج داشته، استفاده کرده است. در این میان، وی داستانهایی را نیز ذکر کرده که فاقد ریشۀ تاریخی هستند و به نظر میرسد ساخته و پرداختۀ ذهن عوام جامعه و قصه گویان باشد. نتیجه گیری: نویسنده داستانهای مشهور تاریخی چون غزوۀ خیبر، حکایت عمربن عبدود، و مولود حضرت رسول را از منابع مختلف کهن گرفته است و داستانهای ساختگی جنگ با دیو و اژدها را از قصه گویان و عوام اخذ کرده است.13th century, Jangname, historical sources, miraculous stories, Hasan Atashi Shirazi.قرن سیزدهم, جنگنامه, منابع تاریخی, داستانهای اعجازآمیز, حسن آتشی شیرازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1483.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1483.pdfhttps://bahareadab.com/article/برخی منابع تاریخی داستانهای اعجازآمیز در جَنگنامۀ آتشی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/Some historical sources of miraculous stories in Janganame Atashi Shirazi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168720230723The stylistics of Mohammad Hijazi's works from the perspective of cinematic literatureسبک‌شناسی آثار محمد حجازی از دریچه ادبیات سینمایی263279701510.22034/bahareadab.2023.16.7015faمنیژهصالح‌پناه گشتیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.nodr.salehpanah@gmail.comحیدرحسنلواستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.yesnastuh49@zanjan.iau.ir مهریتلخابیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.noMehri.talkhabi@gmail.comJournal Article14010610BACKGROUND AND OBJECTIVES: The ability to transform a literary work, especially a novel or a short story into a cinematic narrative, requires examining the style and context of the author of that work. Therefore, the basis of any scientific research must necessarily be evaluated in the framework of a specific theory or theory, but according to the subject of the present article, which is within the limits of cinematographic literature, no valid and reliable model or approach was found. Therefore, the authors of this article have analyzed the two fictional works "Homa" and "Ziba" written by Mohammad Hijazi with a stylistic analysis in order to answer the question from an intellectual and literary point of view, whether these two works can be converted into screenplays or not? METHODOLOGY: This research is based on library studies, with a descriptive-analytical approach. The statistical population of this research is the two long stories "Homa" and "Ziba" written by Mohammad Hijazi, which have been examined in the form of stylistics, in two intellectual and literary contexts. FINDINGS: The findings of this research indicate that Mohammad Hijazi used both the schools of realism and romanticism. His similes have a high frequency in characterizing and describing the inner states of the characters. The use of Arabic words, market alleys, and in some cases aristocratic terms, which are the characteristics of the school of romanticism, has given his language a distinct color from other writers. The physical and psychological dimensions of the characters are introduced to the audience of the work. CONCLUSION: The stories "Ziba" and "Homa" are among the works of Mohammad Hijazi, which, due to the way of characterization and the use of appropriate story elements, have the ability to be transformed into drama narratives or screenplays; Especially, both works are planned on the centrality of "women" and their relationship with society, which is one of the most popular narrative themes in Iranian and world cinema.زمینه و هدف: میزان قابلیت تبدیل یک اثر ادبی بویژه رمان یا داستان کوتاه به روایتی سینمایی، نیازمند بررسی سبک و سیاق نویسنده آن اثر است. لذا اساس هر پژوهش علمی ضرورتاً باید در چارچوب نظریه یا تئوری خاصی مورد ارزیابی واقع شود، اما با توجه به موضوع مقاله حاضر که در محدوده ادبیات سینمایی است، الگو یا رویکرد معتبر و قابل ‌اعتنایی یافت نشد؛ لذا نویسندگان این مقاله با بررسی سبک‌شناسانه، به تحلیل دو اثر داستانی «هما» و «زیبا» نوشته محمد حجازی پرداخته اند تا از منظر فکری و ادبی به این سؤال پاسخ دهند که آیا این دو اثر قابلیت تبدیل به فیلمنامه را دارد یا خیر؟ روش مطالعه: این جستار براساس مطالعات کتابخانه ای، با رویکردی توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است. جامعه آماری این پژوهش دو داستان بلند «هما» و «زیبا» نوشته محمد حجازی است که در قالب سبک‌شناسی، در دو بستر فکری و ادبی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: محمد حجازی بصورت توأمان از مکاتب رئالیسم و رمانتیسم بهره برده است. تشبیهات او در شخصیت‌پردازی و شرح حالات درونی شخصیتها از بسامد بالایی برخوردار است. استفاده از واژه های عربی، کوچه بازاری و در مواردی اصطلاحات اشرافی که از خصیصه های مکتب رمانتیسم است، به ساحت زبانی او رنگی متمایز از دیگر نویسندگان داده است. ابعاد جسمانی و روانی شخصیتها به موازات هم به مخاطبان اثر شناسانده میشود. نتیجه گیری: داستانهای «زیبا» و «هما» از جمله آثار محمد حجازی هستند که با توجه به شیوه شخصیت‌پردازی و به کارگیری عناصر داستانی مناسب، این قابلیت را دارند که به روایتهای نمایشی یا فیلمنامه تبدیل شوند؛ بخصوص اینکه هر دو اثر بر محوریت «زن» و رابطۀ آنان با اجتماع طرحریزی شده است که این موضوع یکی از پرطرفدارترین درونمایه های روایتی سینمای ایران و جهان است.Stylistics, cinematic narration, Mohammad Hijazi, literary adaptation, The stories of "Homa" and "Ziba".سبک‌شناسی, روایت سینمایی, محمد حجازی, اقتباس ادبی, داستانهای «هما» و «زیبا».https://bahareadab.com/downloadPDF/1484.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1484.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی آثار محمد حجازی از دریچه ادبیات سینماییhttps://bahareadab.com/en/article/The stylistics of Mohammad Hijazi's works from the perspective of cinematic literature