امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Investigating and analyzing the layer of description in the boasting and arrogance of Garshasbnameh and Banoogoshasbnameh; Based on Norman Fairclough's theory of critical discourse analysisبررسی و تحلیل لایۀ توصیف در مفاخره ها و رجزخوانیهای گرشاسبنامه و بانوگشسبنامه؛ براساس نظریه تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف115677610.22034/bahareadab.2023.16.6776faفرحنازجلالی قاسم‌پوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.nofarahnzjalali@gmail.comرضااشرف‌زادهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.yesr.ashrafzadeh@iaubir.ac.irبتولفخر اسلاماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانnoBT_FAM12688@YAHOO.COMJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: Asadi"s Garshasbnameh and Banoogoshasbnameh should be considered as important epic works in Persian language. Although the dominant approach in these two works is epic, the reflection of emotional components that are linked to the basics of lyrical literature is well highlighted. Singing and boasting are among the examples of lyrical components that Pahlavan uses to meet his various goals. The purpose of the present research is that by applying the theoretical foundations of Fairclough"s critical discourse analysis, the level of description in these brags and boasts has been represented in order to explore the various dimensions of these military tactics. The main question of the research is, what is the effect of boasting and boasting in the mentioned works in the representation of the discourse of "power" and in what discourse components has this category appeared? METHODOLOGY: This research was done based on library sources and descriptive-analytical method. FINDINGS: Words are used in brags and jokes to start a psychological war by the wrestlers. Also, the words in the mentioned works show the approach of "shepherd and lamb" in the discourses proposed by the characters. In connection with the characters, by describing a series of actions and emphasizing their physical abilities, the wrestlers show the gap between the singer and the other person as high as possible. At the level of association, the commonality of word networks in multiple phrases and sentences is an extension of power hegemony. Pronouns in these systems have played a role in reflecting the hierarchy governing interpersonal and social relations. The form of the verbs in boasting and arrogance is often news, which indicates the certainty of the issues raised. Also, authoritarianism is one of the important messages obtained by analyzing verbs. CONCLUSION: The analysis of idioms and boasting in the mentioned works at the level of description shows a conscious confrontation by the singers in introducing the characters. Also, alienation between the discourses of the parties is clearly seen.زمینه و هدف: گرشاسبنامه از اسدی و بانوگشسبنامه از شاعری نامعلوم را باید از آثار مهم حماسی در زبان فارسی به شمار آورد. اگرچه رویکرد غالب در این دو اثر، حماسی است، انعکاس مؤلفه های عاطفه محور که با مبانی ادبیات غنایی پیوند دارد، بخوبی برجسته شده است. رجزخوانی و مفاخره ازجمله مصداقهای مؤلفه های غنایی است که پهلوان برای تأمین اغراض گوناگون خود مورد استفاده قرار میدهد. هدف از تحقیق حاضر آن است که با کاربست مبانی نظریه تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف، سطح توصیف در این رجزها و مفاخره ها را بازنمایی کند تا ابعاد گوناگون این حربه های نظامی کاویده شود. سؤال اصلی تحقیق این است که تفاخر و رجزخوانی در آثار مذکور چه تأثیری در بازنمایی گفتمان «قدرت» دارد و این مقوله در چه مؤلفه های گفتمانی نمود پیدا کرده است؟ روش مطالعه: این تحقیق با استناد به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. یافته ها: کلمه ها در مفاخره ها و رجزها برای راه اندازی جنگ روانی از سوی پهلوانان به کار برده میشوند. همچنین کلمات در آثار مذکور، رویکرد «شبان و بره» را در گفتمانهای طرح شده از سوی شخصیتها نشان میدهند. در ارتباط با شخصیتها، پهلوانان با تشریح مجموعه ای از کنشها و نیز تأکید بر تواناییهای جسمانی خود، شکاف موجود میان رجزخوان با فرد مقابل را در بالاترین حد ممکن نشان میدهند. در سطح همنشینی، باهم آیی شبکه های کلمات در عبارات و جمله های متعدد، بسط دهندۀ هژمونی قدرت است. ضمیرها در این منظومه ها، در بازتاب دادن سلسله مراتب حاکم بر مناسبات بینافردی و اجتماعی نقش داشته اند. وجه فعلها در رجزها و مفاخره ها غالباً اخباری است که این امر بیانگر قطعیت مسائل مطرح شده است. همچنین اقتدارگرایی یکی از پیامهای مهمی است که با تحلیل فعلها به دست می‌آید. نتیجه گیری: تحلیل رجزها و مفاخره ها در آثار مذکور در سطح توصیف، نشان از تقابل سازی آگاهانه از سوی سراینده ها در معرفی شخصیتها دارد. همچنین غیریت سازی میان گفتمانهای طرفین بخوبی دیده میشود.Garshasbnameh, Banoogoshasbnameh, boasting and arrogance, Critical Discourse Analysis, Fairclough, Power.گرشاسبنامه, بانوگشسبنامه, مفاخره و رجزخوانی, تحلیل گفتمان انتقادی, فرکلاف, قدرت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1440.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1440.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل لایۀ توصیف در مفاخره ها و رجزخوانیهای گرشاسبنامه و بانوگشسبنامه؛ براساس نظریه تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلافhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating and analyzing the layer of description in the boasting and arrogance of Garshasbnameh and Banoogoshasbnameh; Based on Norman Fairclough's theory of critical discourse analysis

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522A look at the motifs and themes of the persian poems of Arasbaran regionبررسی موتیفها و مضامین اشعار فارسی شاعران منطقه ارسباران1734684110.22034/bahareadab.2023.16.6841faمریمبیرامیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانnomaryambeyrami3@gmail.comمریممحمدزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesm_mohammadzadeh@iau-ahar.ac.irرضاآقایاری زاهداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانnoagayari87@yahoo.comJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: Arasbaran region, in East Azarbaijan province, has many poets in whose poetry several motifs are repeated in different periods. In this article, with the aim of introducing the literature of this region and a general look at the place of poetry in it, the motifs and themes of the Persian poems of six of its poets from the return period until today have been examined. METHODOLOGY: The collection of information has been done by the library method and the method of writing the article is descriptive-analytical. The statistical community of the research includes the Persian poems of seven poets of Arasbaran region, Abolqasem Nabati, Abbas Barez, Salek Ahari Tabrizi, Morteza Mousavi, Imam Virdi Samani, Ismail Soltani and Hossein Doosti. FINDINGS: Lyrical, mystical, moral, and religious themes are among the motifs and themes of classical Persian literature, and social themes, patriotic poems, Islamic revolution, and holy defense are among the contemporary themes in the poetry of the poets of the region. In lyric poetry, there is a traditional view of love and the beloved. In addition to the motif of love, themes of sadness and pride are repeated. In the mystical and moral poetry, according to romantic mysticism, there are themes of Randy, Qalandari, criticism of hypocritical asceticism, condemnation of the world and advice on moral standards. In the motif of religion, the moqbat of the pure Imams, especially the manqebat of Imam Ali has found a stylistic feature. In social poetry, there is a criticism of the Pahlavi society, a description of oppression and tyranny, poverty and social disorder. The description of the homeland, the praise of the birthplace, the region of Arasbaran, the description of the Islamic revolution, the praise of Imam Khomeini (RA), the condemnation of the enemies, and the description of the martyr are some of the revolutionary poems of these poets. CONCLUSION: In the poetry of Arasbaran region, classical and contemporary themes are repeated with lyrical, religious, mystical, educational and Islamic revolution motifs and themes. Arasbaran poets have turned to new themes along with the changes in themes in contemporary poetry, but they still pay attention to the motifs of classical poetry.زمینه و هدف: منطقه ارسباران، در استان آذربایجان شرقی، شاعران متعددی دارد که در شعر آنها چندین موتیف در دوره های مختلف تکرار شده است. در این مقاله با هدف معرفی ادبیات این منطقه و نگاهی کلی به جایگاه شعر در آن، موتیفها و مضامین اشعار فارسی شش شاعر آن از دورۀ بازگشت تا امروز بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای انجام شده است و روش نگارش مقاله توصیفی ـ تحلیلی میباشد. جامعۀ آماری تحقیق شامل اشعار فارسی هفت شاعر منطقۀ ارسباران ابوالقاسم نباتی، عباس بارز، سالک اهری تبریزی، مرتضی موسوی، امام ویردی سامانی، اسماعیل سلطانی و حسین دوستی است. یافته ها: از موتیفها و مضامین پرتکرار ادبیات کلاسیک فارسی، مضامین غنایی، عرفانی، اخلاقی، و دینی و از مضامین معاصر مضمون اجتماعی، اشعار وطنی، انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در شعر شاعران منطقه آمده است. در شعر غنایی، نگاه سنتی به عشق و معشوق وجود دارد. علاوه بر موتیف عشق، مضامین اندوه، و فخریه تکرار شده است. در شعر عرفانی و اخلاقی، مطابق عرفان عاشقانه، مضامین رندی، قلندری، نقد زهد ریایی، نکوهش دنیا و توصیه به موازین اخلاقی آمده است. در موتیف دین، منقبت ائمه اطهار بویژه منقبت امام علی (ع) شاخصۀ سبکی یافته است. در شعر اجتماعی، نقد جامعۀ پهلوی، توصیف خفقان و استبداد، فقر و نابسامانیهای اجتماع آمده است. وصف وطن، ستایش زادگاه، منطقۀ ارسباران، توصیف انقلاب اسلامی، ستایش امام خمینی (ره)، نکوهش دشمنان، و وصف شهید از اشعار انقلابی این شاعران است. نتیجه گیری: در شعر منطقۀ ارسباران، مضامین کلاسیک و معاصر با موتیفها و مضامین غنایی، دینی، عرفانی، تعلیمی و انقلاب اسلامی تکرار شده است. شاعران ارسباران همگام با تحولات مضمون در شعر معاصر به مضامین نو گراییده اند، اما همچنان به موتیفهای شعر کلاسیک توجه دارند.motif, theme, Arasbaran, love, religion, mysticism, Islamic revolution.موتیف, مضمون, ارسباران, عشق, دین, عرفان, انقلاب اسلامیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1441.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1441.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی موتیفها و مضامین اشعار فارسی شاعران منطقه ارسبارانhttps://bahareadab.com/en/article/A look at the motifs and themes of the persian poems of Arasbaran region

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Analyzing the style of the popular footnote novel from 1320s to 1332s, with a look at Tehran Makhuf by Mushfeq Kazemi and Ten People of Qezelbash by Hossein Masrourتحلیل سبک رمان پاورقی عامه پسند دهۀ 1320 تا 1332، با نگاهی به تهران مخوف از مشفق کاظمی و ده نفر قزلباش از حسین مسرور3550684910.22034/bahareadab.2023.16.6849faاکرمعسگریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات- علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noa.asgari1144@gmail.comفاطمهپاکرواستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران.yesFatemeh.pakrow@iau.ac.irحمیدرضااردستانی رستمیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.noH_ardestani_r@yahoo.comJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: Footnote novel is a new phenomenon and a branch of literature. This contemporary literary trend has attracted people"s attention and is rooted in popular literature and is a reflection of the current issues of society and reflects political, social and historical events like a mirror. As a social novel, along with the growth and richness of the literary stream, it shows the weaknesses and cultural defects of the society with simple language and general structure. At the same time as the political and social disturbances at the end of the Qajar period, writers with a sharp pen showed the idiosyncrasies of the society. First, the social footnote novel Tehran Makhuf by Mushfeq Kazemi with the theme of love and simple prose and report-like language, and then the historical novel Ten People of Ghezelbash by Masrour were written with the aim of encouraging patriotism. The purpose of this essay is to analyze the style of these two works. METHODOLOGY: This essay has investigated the narrative style and intellectual content and special style of these two novels with a descriptive-analytical method. FINDINGS: Popular novels because of having certain stereotypes and frameworks throughout the work, from the title to the ending, events, characters, story line and fixed theme such as love triangles and squares, falling in love between a boy and a girl from two different social classes, and plot The cover can be separated from elitist literature. All these characteristics are mainly based around a simple axis and to make the story interesting. CONCLUSION: The language in these two novels, according to the type of audience, is simple, far from complexity and difficulty. In both novels, love and homeland are two main characters. In fact, earthly love and love for the homeland are parallel to each other. Another feature of these two works is their symbolic language and irony. There are many characters in them and each one represents a certain class of society. In Tehran makhuf, we are witnessing serious criticism of women"s issues, and the author"s approach is more social; But in the Ten people of Ghezelbash, the main approach is historical and patriotism and religiousism are more prominent.زمینه و هدف: رمان پاورقی، پدیده ای نو و شاخه ای از ادبیات است. این جریان ادبی معاصر، مورد توجه مردم بوده و ریشه در ادبیات عامه پسند دارد و بازتابی از مسائل جاری جامعه است و رویدادهای سیاسی، اجتماعی و تاریخی را مانند آینه در خود منعکس میکند. پاورقی بعنوان رمان اجتماعی در کنار رشد و غنای جریان ادبی، با زبان ساده و ساختار کلی، نقاط ضعف و نقصهای فرهنگی جامعه را نمایان میسازد. همزمان با آشفتگیهای سیاسی، اجتماعی پایان دورۀ قاجار، نویسندگانی با قلم تند، پلشتیهای جامعه را به نمایش درآوردند. نخست، رمان پاورقی اجتماعی تهران مخوف از مشفق کاظمی با محور عشق و نثری ساده و زبانی گزارش‌گونه و سپس رمان تاریخی ده نفر قزلباش از مسرور با هدف تشویق به میهن‌دوستی نگاشته شدند. هدف این جستار، تحلیل سبک این دو اثر است. روش مطالعه: این جستار با روشی توصیفی - تحلیلی به بررسی سبک روایت و محتوای فکری و اسلوب خاص این دو رمان پاورقی پرداخته است. یافته ها: رمانهای عامه پسند را به دلیل داشتن کلیشه ها و چهارچوبهای معین در سراسر اثر، از عنوان گرفته تا پایانبندی، وقایع، شخصیّتها، خط سیر داستانی و درونمایۀ ثابت ازقبیل مثلثها و مربعهای عشقی، دل بستن دختر و پسری از دو طبقۀ اجتماعی مختلف، و طرح روی جلد میتوان از ادبیات نخبه گرا جدا کرد. همۀ این مشخصّه ها عمدتاً حول محوری ساده و برای جذاب کردن داستان رقم خورده اند. نتیجه گیری: زبان در این دو رمان، با توجه به نوع مخاطب، ساده، به دور از پیچیدگی و تکلف است. در هر دو رمان، عشق و وطن دو بنمایۀ اصلی هستند. درواقع عشق زمینی و عشق به وطن در موازات یکدیگر قرار دارند. ویژگی دیگر این دو اثر، زبان نمادین و کنایی آنهاست. شخصیتها در آنها متعدد بوده و هریک نمایندۀ قشر خاصی از جامعه هستند. در تهران مخوف شاهد انتقادات جدی به مسئلۀ زنان هستیم و رویکرد نویسنده بیشتر اجتماعی است، اما در ده نفر قزلباش، رویکرد اصلی تاریخی بوده و وطن‌پرستی و مذهب‌گرایی جلوۀ بیشتری یافته است.stylistics, popular footnote novel, 1320s to 1332s, Tehran makhuf, Ten people of Ghezelbashسبک‌شناسی, رمان پاورقی عامه پسند, دهه های 1320تا1332, تهران مخوف, ده نفر قزلباش.https://bahareadab.com/downloadPDF/1442.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1442.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک رمان پاورقی عامه پسند دهۀ 1320 تا 1332، با نگاهی به تهران مخوف از مشفق کاظمی و ده نفر قزلباش از حسین مسرورhttps://bahareadab.com/en/article/Analyzing the style of the popular footnote novel from 1320s to 1332s, with a look at Tehran Makhuf by Mushfeq Kazemi and Ten People of Qezelbash by Hossein Masrour

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522The role of messengers (fereste) in Shahnamehنقشمایه های فرسته در شاهنامه5166686610.22034/bahareadab.2023.16.6866faمسعودشفیعیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nomasood.shafiei @gmail.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانyessima.mansoori@iauramhormoz.ac.irمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.nomasoud pakdel @yahoo.comمنصورهتدینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانnoms.tadayoni@gmail.comJournal Article00000000BACKGROUND AND OBJECTIVES: The present essay examines the mythological and epic characters of Ferishte in Ferdowsi"s Shahnameh and uses Pahlavi books as a supplement and evidence. The purpose of this research was to take a closer look at the mythological and epic nature of Fereste and examine the conceptual distinction between the use of Fereste in the Shahnameh and in the sources of the Shahnameh. In order to deeply understand these distinctions, it is inevitable to divide the types of use of the messenger and the Minoan messengers that are interpreted as "angels" in common usage, along with the attributes and characteristics of the messengers and the motives of sending the messenger in the national epic, have been examined. METHODOLOGY: This research was done in a library method and descriptive-analytical method based on comparison, interpretation and explanation. FINDINGS: The studies and investigations of this research have shown that some attributes and characteristics of the messengers and the double importance of the messenger in the epic are taken from Shahnameh sources such as Pahlavi and Avesta works. CONCLUSION: In this article, the term "angel" refers to the supernatural beings who have been assigned and sent by Ahura Mazda to carry out both their helping and messaging actions. The characters of these messengers are a model for messengers, couriers and war ambassadors in verse epics such as Ferdowsi"s Shahnameh.زمینه و هدف: جستار حاضر به بررسی نقشمایه های اسطوره ای و حماسی فرسته (فرشته) در شاهنامه فردوسی پرداخته و از کتب پهلوی نیز بعنوان مکمل و شاهد بهره گرفته ‌است. هدف از این پژوهش، ریزنگری در ماهیت اسطوره ای و حماسی فرسته و بررسی تمایز مفهومی میان کاربرد فرسته در شاهنامه و در منابع شاهنامه بوده است. برای درک عمیق این تمایزات، ناگزیر به بخش‌بندی انواع کاربرد فرسته روی ‌آورده شده ‌و فرستگانی مینوی که در تداول عام «فرشته» تعبیر یافته اند در کنار یادکرد صفات و ویژگیهای فرستگان و انگیزه های ارسال فرسته در حماسۀ ملی بررسی شده ‌است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ کتابخانه ای و به روش توصیفی-تحلیلی بر پایۀ مقایسه و تفسیر و توضیح صورت پذیرفته ‌است. یافته ها: مطالعات و بررسیهای جستار حاضر نشان داده ‌است که برخی صفات و ویژگیهای فرستگان و اهمیت مضاعف فرسته در حماسه از منابع شاهنامه نظیر آثار پهلوی و اوستا برگرفته شده ‌است. نتیجه گیری: در این مقاله منظور از فرسته، گاه زیوندگان فرامادی است که از سوی اهورا‌مزدا مأموریت یافته و فرستاده شده اند تا هم جنبۀ یاریگرانه و هم کنشهای پیام‌رسانی خود را به انجام برسانند. نقشمایه های این فرستگان، الگویی برای رسولان، پیکها و سفیران جنگی در حماسه های منظوم چون شاهنامه فردوسی است.messenger(angel), Shahnameh, motifs, wisdomفرسته , شاهنامه, نقشمایه, خِرد.https://bahareadab.com/downloadPDF/1443.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1443.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقشمایه های فرسته در شاهنامهhttps://bahareadab.com/en/article/The role of messengers (fereste) in Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Study of folk language and literature in Holy Defense novels (The Baq Bolour, Del Deldadegi, Zamin Soukhte, Zamestan 62)بررسی زبان و ادب عامیانه در داستانهای دفاع مقدس (مطالعه موردی: باغ بلور، دل دلدادگی، زمین سوخته، زمستان 62)6783687010.22034/bahareadab.2023.16.6870faیزدانپاکمهردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnoموسیپرنیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانyesdr.mparnian@razi.ac.irخلیلبیگزادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.nokbaygzade@yahoo.comJournal Article14010210BACKGROUND AND OBJECTIVES: Folk language and literature is one of the important indicators in the spiritual culture of any country, which has had more or less influence in Persian literature since long ago. Through the growth and expansion of Iranian fiction literature in the last hundred years and the tendency to use the elements of popular language and literature in the works created, we can see a significant growth of the reflection of popular language and literature in contemporary literature, especially in fiction. The sacred defense literature, especially the story, is no exception to this rule. The writers of the holy defense stories have also used elements of popular language and literature in accordance with the atmosphere and characters of their stories. METHODOLOGY: The present research was carried out by descriptive-analytical method, the elements of popular literature in four stories of holy defense (Bagh Bolour, Dele Deldadegi, Zamin Sokhte, Zemesta62) were studied. FINDINGS: The authors of the holy defense stories, especially the stories studied in this research, were not inadvertence to the popular literature and used popular language and literature in advancing their narrative and in characterizing and creating atmosphere. In such a way that most of the slang terms, words and verses are expressed by the language of popular personalities, which shows the knowledge and mastery of these writers on the popular language and culture of Iran. CONCLUSION: The results show that the elements of popular language and literature in the story of Zemestan62 had less reflection compared to the other three works; Because most of the characters in this story are people with university education who interact in an office environment. While the characters of the other three stories (Bagh Bolur, Dele Deldadegi, Zamin Sokhte) are ordinary people and they interact in the streets and markets, and their conversations are full of words, idioms and folk literature.زمینه و هدف: زبان و ادبیات عامیانه یکی از شاخصه های مهم در فرهنگ معنوی هر کشوری است که از دیرباز در ادبیات فارسی هم کم و بیش نفوذ داشته ‌است. با رشد و گسترش ادبیات داستانی ایران در صد سال اخیر و گرایش به استفاده از عناصر زبانی و مؤلفه های ادبیات عامه در آثار خلق شده، شاهد رشد چشمگیر بازتاب زبان و ادبیات عامیانه در ادبیات معاصر ‌بویژه در داستان‌ هستیم. ادبیات دفاع مقدس بویژه داستان‌ هم از این قاعده مستثنی نیست. نویسندگان داستانهای دفاع مقدس نیز متناسب با فضا و شخصیتهای داستان خود، از عناصر زبانی و مؤلفه های ادبیات عامه استفاده کرده اند. روش مطالعه: پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و عناصر زبانی و مؤلفه های ادبیات عامه در چهار داستان‌ شاخص دفاع مقدس (باغ بلور، دل دلدادگی، زمین سوخته، زمستان 62)، بررسی شده ‌است. یافته ها: نویسندگان داستانهای دفاع مقدس، بویژه داستانهایی که در این پژوهش بررسی شده، از زبان و ادبیات عامه غافل نبودند و در پیشبرد روایت خود و در شخصیت‌پردازی و فضاسازی از آن استفاده کردند؛ بگونه ای که اکثر اصطلاحات، واژه ها و ابیات عامیانه از زبان شخصیتهای عامه بیان شده که نشان از آگاهی و تسلط این نویسندگان بر زبان و فرهنگ عامۀ ایران زمین دارد. نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد که عناصر زبانی و مؤلفه های ادب عامه در داستان‌ زمستان 62 نسبت به سه اثر دیگر بازتاب کمتری داشته ‌است، زیرا اکثر شخصیتهای این داستان‌ افرادی با تحصیلات دانشگاهی هستند که در محیطی اداری در تعاملند. درحالیکه شخصیتهای سه داستان‌ دیگر (باغ بلور، دل دلدادگی، زمین سوخته) از افراد معمولی هستند و در فضای کوچه و بازار در ارتباط‌ هستند و مکالمات آنها مملو از واژه ها، اصطلاحات و ادبیات عامیانه است.Persian novel, folk literature, Holy defense, Baq Bolour, Del Deldadegi, Zamin Soukhte, Zamestan 62.داستان‌ فارسی, ادبیات عامیانه, دفاع مقدس, باغ بلور, دل دلدادگی, زمین سوخته, زمستان 62https://bahareadab.com/downloadPDF/1444.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1444.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی زبان و ادب عامیانه در داستانهای دفاع مقدس (مطالعه موردی: باغ بلور، دل دلدادگی، زمین سوخته، زمستان 62)https://bahareadab.com/en/article/Study of folk language and literature in Holy Defense novels (The Baq Bolour, Del Deldadegi, Zamin Soukhte, Zamestan 62)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522A look at the stylistic characteristics of the poems of Mohammad Taghi Aliabadi Mazandarani (Malali)نگاهی به ویژگیهای سبکی اشعار محمد‌تقی علی‌آبادی مازندرانی (مَلالی)8599687910.22034/bahareadab.2023.16.6879faمحمدجوادقاسمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.nomjghasemi164@gmail.comمحمدرضامعصومیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.yesMohammadreza.Masoumi@iau.ac.irمحمدهادیخالق‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.noasatirpars@yahoo.comJournal Article14010210BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the best ways to introduce and introduce the cultural background of different nations and nations and their authenticity is to pay attention to manuscripts; Because these copies are part of the heritage and cultural, literary and historical birth certificate of a nation, and their introduction and correction is considered a big step in valuing and strengthening the cultural and literary foundations of a language. One of these copies is the manuscript of Mirza Taghi Sahib Ali-Abadi"s Kolliat, one of the poets of the second half of the 13th century. The main purpose of this research is to introduce the manuscript of the generals of this powerful poet and to examine and analyze its stylistic features from three linguistic, literary and intellectual perspectives. METHODOLOGY: The work method in this research is descriptive-analytical and the data were collected by writing sheets and sampling the text with repeated reading and checking and selecting repetitive options. Sometimes mentioning rare cases has helped to answer and approach the research questions. FINDINGS: The findings of the research indicate that the content of this work has some characteristics of Khorasani style, such as old combinations and words, use of verbs in the old form, use of literary arrays, similes, intelligible allusions and exoteric metaphors. This poet has used linguistic and literary possibilities in the service of religious teachings and praising the kings and rulers of his time. CONCLUSION: The results of the research indicate that Mirza Mohammad Taghi Ali-Abadi Mazandarani has succeeded in composing odes with a literary taste in the old style, especially the poets of the Khorasani style. The description of Mamdooh, easy-to-understand similes and metaphors, simple language and sometimes the use of Arabic compounds in a difficult context according to the requirements of the court style, mention of religious, Quranic and mystical terms is some of the features of this system. زمینه و هدف: یکی از‌ بهترین شیوه ها در معرفی و شناساندن پیشینۀ فرهنگی اقوام و ملل گوناگون و اصالت آنان، توجه به نسخه های خطی است؛ چراکه این نسخ بخشی از میراث و شناسنامۀ فرهنگی، ادبی و تاریخی یک ملت است و معرفی و تصحیح آنان گامی بلند در ارج نهادن و تقویت بنیانهای فرهنگی و ادبی یک زبان به حساب می‌آید. یکی از این نسخه ها، نسخۀ خطی کلیات میرزا تقی صاحب علی آبادی از شاعران نیمۀ دوم قرن سیزدهم است. هدف اصلی این پژوهش، معرفی نسخۀ خطی کلیات این شاعر توانمند و بررسی و تحلیل ویژگیهای سبکی آن از سه منظر زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: روش کار در این جستار به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی است و داده ها بطریق برگه نویسی و نمونه برداری از متن با مطالعه و بررسی مکرر و انتخاب گزینه های تکرارشونده جمع‌آوری شده اند. گاه ذکر موارد شاذ و نادر به پاسخگویی و نزدیک شدن به سؤالات پژوهش کمک نموده است. یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از آن است که محتوای این اثر دارای برخی ویژگیهای سبک خراسانی ازقبیل ترکیبات و لغات قدیمی، کاربرد افعال در شکل کهن، استفاده از آرایه های ادبی، تشبیهات، کنایات قابل‌فهم و استعاره های زودیاب است. این شاعر، امکانات زبانی و ادبی را در خدمت آموزه های دینی و مدح شاهان و حاکمان زمان خویش به کار گرفته است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشانگر آن است که میرزا محمدتقی علی آبادی مازندرانی با ذوقی ادبی به شیوۀ قدما، بویژه شاعران سبک خراسانی، در سرودن قصیده موفق عمل نموده است. توصیف ممدوحان، تشبیهات و استعاره های زودفهم، زبان ساده و بعضاً کاربرد ترکیبات عربی به سیاق دشوار بنا به اقتضای سبک درباری، ذکر اصطلاحات دینی، قرآنی و عرفانی از ویژگیهای این منظومه است.Manuscript, generalities of Mohammad Taghi Aliabadi, stylistic features.نسخه خطی, کلیات محمدتقی علی‌آبادی, ویژگیهای سبکی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1445.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1445.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی به ویژگیهای سبکی اشعار محمد‌تقی علی‌آبادی مازندرانی (مَلالی)https://bahareadab.com/en/article/A look at the stylistic characteristics of the poems of Mohammad Taghi Aliabadi Mazandarani (Malali)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522The search for Vasukht (withdrawing love) in the poetry of Sa’eb Tabriziجستجوی واسوخت در شعر صائب تبریزی101118689510.22034/bahareadab.2023.16.6895faمرتضیقاسمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesmr.ghasmi@cfu.ac.irنوشینقاسمیدانش‌آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، کرج، ایرانnonoshinghasemi5613@gmail.comJournal Article14010303BACKGROUND AND OBJECTIVES: Vasukht (withdrawing love) style as one of the branches of Voqou (Factual poetry) style in Persian literature in the second half of the 15th century and flourished in Iran until the middle of the first half of the 16th century. In this style, contrary to the old tradition of ghazal, the lover speaks harshly to the beloved, flatters and makes unnecessary excuses, and sometimes is heartbroken by the beloved. Although in the age of Saeb, this style was no longer popular in Iran but in Saeb"s poetry, themes of withdrawing love can be found, although in a small and scattered way, which shows that he was not unwilling to write such poems and he paid attention to the poems of withdrawing love. The present article tries to search and examine the term and poems of Vasukht (withdrawing love) in Saeb"s poetry as much as possible. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study based on library studies, and the scope of the research is the six-volume Diwan Saeb edited by Mohammad Ghahraman. FINDINGS: In this article, by searching Diwan Saeb, we have introduced 20 ghazals and a significant amount of scattered verses with the content of withdrawing love, and we have divided and separated them into different categories based on the type of theme. We have also determined whether the audience of these poems is a general or special lover. CONCLUSION: In Saeb"s poetry, " Vasukhtan " and its relatives are used at least 12 times, which shows Saeb"s interest in writing such poems. The themes of withdrawing love Saeb"s poems are: theoretical explanation Vasukht, warning, threat, condemnation, Failure to convert to a romantic relationship, rejection of former lover and falling in love with another. The theme of some poems indicates a real experience in Saeb"s life and poetry, but in most of them, no specific lover is mentioned.زمینه و هدف: سبک واسوخت بعنوان یکی از فروع مکتب وقوع در نیمه دوم قرن دهم در ادب فارسی پدیدار شد و تا اواسط نیمه اول قرن یازدهم در ایران رونق و رواج داشت. در این سبک، برخلاف سنّت دیرینه غزل، عاشق به معشوق، سخن سخت میگوید، ناز میکند و بی نیازی پیشه میسازد و گاه از معشوق روی برمیتابد. اگرچه در عصر صائب، این سبک در ایران دیگر بازاری نداشت، اما در شعر صائب، مضامین واسوختی -هرچند بصورت اندک و پراکنده- یافت میشود که نشان میدهد او نیز بی میل به سرودن چنین شعرهایی نبوده و نیم نگاهی به اشعار واسوخت داشته است. نوشتار حاضر میکوشد اصطلاح واسوخت و اشعار واسوختی در شعر صائب را در حد توان جستجو و بررسی نماید. روش مطالعه: پژوهش پیشِ‌رو، مطالعه ای نظری است که بر مبنای مطالعات کتابخانه ای انجام شده و روش آن توصیفی-تحلیلی است. محدوده تحقیق دیوان شش جلدی صائب به تصحیح محمد قهرمان است که از آن میان بیست غزل و تعدادی از تک‌بیتها انتخاب شده اند. یافته ها: با جستجو در دیوان صائب، بیست غزل و مقدار قابل‌توجهی بیتهای پراکنده با محتوای واسوخت معرفی شده و براساس نوع مضمون به دسته های گوناگون تقسیم و تفکیک گشته اند. همچنین مشخص شده مخاطب شعرهای واسوختی صائب، معشوق عام است یا خاص. نتیجه گیری: در شعر صائب دست کم دوازده بار «واسوختن» و هم خانواده های آن به کار رفته است که نشان از تعلّق‌خاطر او به سرودن چنین اشعاری بوده است. مضمون شعرهای واسوختی صائب عبارتند از: تبیین نظری واسوخت، هشدار، تهدید، نکوهش، بی رغبتی به وصال، طرد معشوق پیشین و اقبال به دیگری. مضمون بعضی شعرها حاکی از تجربه واقعی واسوخت در زندگی و شعر صائب است، اما در اغلب آنها معشوق خاصّی مطرح نیست.Sa’eb Tabrizi, Ghazal of the16th and 17th centuries, Voqou (Factual poetry) style, Vasukht (withdrawing love), Sa’eb Tabriziغزل قرن دهم و یازدهم هجری, مکتب وقوع, واسوخت, صائب تبریزیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1446.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1446.pdfhttps://bahareadab.com/article/جستجوی واسوخت در شعر صائب تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/The search for Vasukht (withdrawing love) in the poetry of Sa’eb Tabrizi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Stylology of Fayyaz Lahiji's poemsسبک‌شناسی اشعار فیاض لاهیجی119135689810.22034/bahareadab.2023.16.6898faپروینجعفریاندانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nojafarian.parvin.59@gmail.comعلی‌اصغرحلبیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesAli.halabi@luetb.irاحمدحسنی رنجبراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noahmadranjbar@luetb.irJournal Article14010220BACKGROUND AND OBJECTIVES: Fayyaz Lahiji is one of the prominent Shia theologians and philosophers in the eleventh century of Hijri and one of the students of Mulla Sadra and Mir Damad, who has many works in the field of Islamic philosophy and theology. Also, he is one of the poets of the Indian style in the 11th century of Hijri, who has about eleven thousand verses in various styles. According to the authors" search, no stylistic analysis has been done on his poems. The purpose of this essay is to examine his poetry style in three levels: linguistic, literary and intellectual. METHODOLOGY: This research is based on descriptive-analytical method. FINDINGS: Based on the findings of this research, compared to other poets of Indian style, Fayyaz"s poetry does not have subtle imaginations and complex and slow-to-understand themes. His poetic language is simple and fluent, and there are no significant idioms and slang expressions in it. Fayyaz is also heavily influenced by mystics and their teachings, and the influence of mystical and Sufi teachings on his analyzes and interpretations of theological issues can be seen in several positions CONCLUSION: The row in Fayyaz"s poetry is very diverse, and puns, paradoxes, and the style of equation are more abundant among the creative arts in his poetry. Simile and its types are also at the top among expressive industries. The main theme of his poems is the praise and praise of the imams of Athar, and the theme of his lyrics is love. The characteristics of love, lover, and beloved in these poems are almost in accordance with the Iraqi school, and the lover has an unfortunate, unsuccessful, and satisfied face. Beloved is also at the peak of indifference and cruelty. Also, the mysticism of Qalandariye and the condemnation of appearances in religiosity and hypocrisy can also be seen in his poems. He has written poetry in all kinds of poetry formats, such as qasida, ghazal, masnavi, quartet, tarjieband, and composition.هدف و زمینه: فیاض لاهیجی از متکلمان و فیلسوفان برجستۀ شیعه در قرن یازده هجری و از شاگردان ملاصدرا و میرداماد است که آثار متعددی درزمینۀ فلسفه و کلام اسلامی دارد. همچنین وی از شاعران سبک هندی است که حدود دوازده هزار بیت در قالبهای گوناگون دارد. براساس جستجوی نگارندگان تا کنون درمورد اشعار او بررسی سبک‌شناسانه انجام نشده است. هدف این جستار، بررسی سبک شعر او در سه سطح زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: این پژوهش براساس شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: براساس یافته های این پژوهش، شعر فیاض در مقایسه با دیگر شاعران سبک هندی، دارای نازک‌خیالیها و مضمونسازیهای پیچیده و دیرفهم نیست. زبان شعری او ساده و روان است و اصطلاحات و تعبیرات عامیانۀ چشمگیری در آن مشاهده نمیشود. فیاض همچنین بشدت متأثر از عرفا و تعالیم آنهاست و تأثیر معارف عرفانی و صوفیانه، بر تحلیلها و تقریرهای وی از مسائل کلامی، در مواضع متعددی مشاهده میشود. نتیجه گیری: ردیف در شعر فیاض تنوع بسیاری دارد و جناس، پارادوکس و اسلوب معادله در میان صنایع بدیعی در شعر او فراوانی بیشتری دارد. تشبیه و انواع آن نیز در میان صنایع بیانی، در صدر قرار دارد. مضمون عمدۀ قصاید او مدح و منقبت ائمۀ اطهار بوده و بنمایۀ غزلیاتش عشق است. مشخصات عشق، عاشق و معشوق در این اشعار تقریباً متناسب با مکتب عراقی است و عاشق چهره ای نگونبخت، ناکام، و قانع دارد. معشوق نیز در اوج بی‌اعتنایی و بیرحمی به سر میبرد. همچنین عرفان قلندرانه و نکوهش ظاهرپرستی در دینداری و ریا و تزویر نیز در میان اشعار او به چشم میخورد. او در انواع قالبهای شعری مانند قصیده، غزل، مثنوی، رباعی، ترجیع‌بند، و ترکیب‌بند شعر سروده است.Fayyaz Lahiji, Indian style, Safavid period poetryفیاض لاهیجی, سبک هندی, شعر دورۀ صفویه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1447.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1447.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی اشعار فیاض لاهیجیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylology of Fayyaz Lahiji's poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Investigating the stylistic features of the Tusi's Ajaeb al-makhloghat and Gharaeb al-makhloghat with a reflection on the intellectual levelبررسی ویژگیهای سبکی عجایب‌‌المخلوقات و غرایب‌الموجودات طوسی با تأمّلی در سطح فکری137153690010.22034/bahareadab.2023.16.6900faوحیدهسلطانی‌نیادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.no soltaniava38@gmail.comمریمغلامرضابیگیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.yesbeigi@iauk.ac.irمریمشایگاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnomaryamshayegan46@yahoo.comJournal Article14010227BACKGROUND AND OBJECTIVES: It is possible to know the intellectual backgrounds of the writers of the past periods, especially the writers of the past, through studying how historical, geographical, social, economic, etc. issues are presented in their works. In this regard, the stylistic analysis of Mohammad Ibn Ahmad Toosi"s work can lead to the discovery of a part of his intellectual level as one of the great painters of the 6th century. METHODOLOGY: Descriptive-analytical method has been used in this research. By studying the Ajaeb al-makhloghat and Gharaeb al-makhloghat, this research tries to examine the stylistic features and analysis of the intellectual level of the author in presenting various topics, and from this passage, to answer the question whether Tusi"s style in describing phenomena is affected by his intellectual level. FINDINGS: Findings: Tusi, as one of the well-known wonder writers of the 6th century, has added to his writing credibility more than any other intellectual group in terms of presenting various topics and describing phenomena with authentic religious documents. CONCLUSION: Conclusion: The analysis of the style of Tusi"s Ajaibname shows that the author"s language is often influenced by his religious thoughts. This work is a valuable source for getting to know the beliefs of the people of that period. Tusi tries to influence the beliefs of the people and maintain their intellectual connection with the prevailing thoughts of the time by introducing and explaining the strange and strange, with the validity of Quranic and scientific references. He has used a special descriptive style to deal more deeply with the topics.زمینه و هدف: شناخت زمینه های فکری نویسندگان دوره های گذشته بویژه عجایب‌نگاران، از طریق مطالعه در چگونگی طرح موضوعات تاریخی، جغرافیایی، اجتماعی، اقتصادی و... در آثار ایشان امکان‌پذیر است. در این راستا بررسی سبکی اثر محمدبن احمد طوسی میتواند به کشف بخشی از سطح فکری او بعنوان یکی از عجایب‌نگاران قرن ششم منجر شود. روش مطالعه: در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی، استفاده شده است. این تحقیق میکوشد با مطالعه عجایب‌المخلوقات و غرایب‌الموجودات، به بررسی ویژگیهای سبکی و واکاوی سطح فکری نویسنده در ارائه موضوعات مختلف بپردازد و از این گذرگاه به این پرسش پاسخ دهد که آیا سبک طوسی در توصیف پدیده ها متأثر از سطح فکری اوست؟ یافته ها: طوسی بعنوان یکی از عجایب‌نگاران آگاه قرن ششم، بیش از هر گروه فکری در رابطه با طرح موضوعات مختلف و توصیف پدیده ها، با مستندات دینی معتبر، به اعتبار نوشتاری خود افزوده است. نتیجه‎گیری: بررسی سبکی عجایب‌‌نامۀ طوسی گویای آن است که زبان نویسنده، غالباً متأثر از اندیشه های دینی اوست. این اثر منبع ارزنده ای برای آشنایی با باورهای مردم آن دوره است. طوسی تلاش میکند با نفوذ در باورهای مردم، پیوند فکری ایشان با اندیشه های حاکم بر زمانه را با معرفی و شرح عجایب و غرایب، به اعتبار استنادات قرآنی و علمی حفظ نماید. او برای پرداختن عمیقتر به موضوعات، از سبک توصیفی خاصی استفاده نموده است.Ajaibnameh, Mohammad Toosi, intellectual level, descriptive styleعجایبنامه, محمد طوسی, سطح فکری, سبک توصیفیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1448.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1448.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی عجایب‌‌المخلوقات و غرایب‌الموجودات طوسی با تأمّلی در سطح فکریhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the stylistic features of the Tusi's Ajaeb al-makhloghat and Gharaeb al-makhloghat with a reflection on the intellectual level

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Colorology of "Barvartar Az Bahar" in Feminist Criticism of "Elaine Showalter"رنگ شناسی «بارورتر از بهار» در نقد فمینیستی «الاین شوالتر»155172688610.22034/bahareadab.2023.16.6886faبهارهتقی‌پوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.nobahareh.taghipour8@gmial.comمحمودفیروزی مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.yesma.firouzimoghaddam@iau.ac.irحمیدرضاسلیمانیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.nobirang_mazinani@yahoo.comعلیصادقی‌منشاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.nohrsoleimanian@yahoo.comJournal Article14010210BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the new topics in feminist criticism of literary works is the category of colorism. By examining the works of women poets and writers through the psychology of colors, one can understand their unconscious mental and linguistic structures; Invisible forces that appear in the works beyond the claim of the poet and writer. Therefore, in this research, the book "Baroter ez Behar" is evaluated by examining the components of color science together with the feminist criticism of Elaine Showalter. This book is a collection of poems by contemporary women poets, which the author wrote with the intention of showing the violation of women"s individual rights in the form of language. METHODOLOGY: This essay has been done in a descriptive-analytical way using library studies based on psychological and feminist criticism. FINDINGS: The use of the element of color in the book "More Fertile than Spring" in order to express women"s emotions and feelings has a high frequency. The colors that are used as "symbols" and "codes" are indicative of women"s biological and physical characteristics. These colors can be divided into psychological, biological, linguistic and cultural conceptual models, and their use in women"s works has been far more than men"s works in similar analyses. CONCLUSION: Conclusion: The results of this research indicate that by relying on the deconstruction of the language form, a kind of feminine language can be achieved in the lower layers of the text; A language that has a masculine color in appearance and was created under the influence of a patriarchal environment in most cases; But in fact, it has a kind of feminist view in the concept of Showalter"s Jinocritisism.زمینه و هدف: یکی از موضوعات جدید در نقد فمینیستی آثار ادبی، مقوله رنگ‌شناسی است. با بررسی آثار زنان شاعر و نویسنده ازطریق روانشناسی رنگها میتوان به ساختارهای ذهنی و زبانی ناخودآگاه آنان پی برد؛ نیروهایی نامرئی که فراتر از ادعای شاعر و نویسنده، در آثار نمود پیدا میکنند. لذا در این پژوهش با بررسی ترکیبی مؤلفه های رنگ‌شناسی، همراه با نقد فمینیستی الاین شوالتر، کتاب «باروتر از بهار» مورد ارزیابی قرار میگیرد. این کتاب مجموعه ای از شعر شاعرانِ زن معاصر است که نویسنده به قصد نشان دادنِ تضییع حقوق فردی زنان در قالب زبان نوشته است. روش مطالعه: این جستار به شیوه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای بر محور نقد روانشناسانه و فمینیستی انجام شده است. یافته ها: استفاده از عنصر رنگ در کتاب «بارورتر از بهار» بمنظور بیان عواطف و احساسات زنانه از بسامد زیادی برخوردار است. رنگهایی که بصورت «نماد» و «رمز» به کار رفته اند حکایت از خصایص بیولوژیکی و جسمی زنانه دارند. این رنگها در مدلهای مفهومی روانشناسی، بیولوژیکی، زبانشناسی و فرهنگی قابل‌تقسیم است و همچنین کاربرد آنها در آثار زنان به مراتب بیشتر از آثار مردان در تحلیلهای مشابه بوده است. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که با تکیه بر ساختارشکنی در فرم زبان میتوان در لایه های زیرین متن، به نوعی زبان زنانه دست یافت؛ زبانی که در ظاهر رنگ و بویی مردانه دارد و در بیشتر مواقع تحت‌تأثیر فضای مردسالارانه خلق شده است؛ اما درواقع نوعی نگاه فمینیستی در مفهوم جینوکرتیسیزم شوالتر دارد.Colorology, feminism, Elaine Showalter, more fertile than springرنگ‌شناسی, فمینیسم, الاین شوالتر, بارورتر از بهارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1449.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1449.pdfhttps://bahareadab.com/article/رنگ شناسی «بارورتر از بهار» در نقد فمینیستی «الاین شوالتر»https://bahareadab.com/en/article/Colorology of "Barvartar Az Bahar" in Feminist Criticism of "Elaine Showalter"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522A Reflection on Thematic-Semantic Function of Proper Names in Attar`s Odesتأملی در کارکرد موضوعی- معنایی اسامی خاص (اَعلام) در غزل عطار نیشابوری173193685410.22034/bahareadab.2023.16.6854faفتانهرستمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.norostamif57@yahoo.comفاطمهکلاهچیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانyeskolahchian@razi.ac.irغلامرضاسالمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnosalemian@razi.ac.irJournal Article14010205BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining the poems of different periods, from different aspects related to form and meaning, can have decisive values. One of these aspects is to examine the use of proper nouns in poetry. Alam and proper names, including various and numerous details, have had an effective and pivotal presence in Persian literature, especially ancient and contemporary poetry, from the past until now. Understanding the meaning of many poems is linked with understanding the semantic and visual function of the special noun used in them. Considering this importance, the topic of this article is to investigate the function of proper nouns in the themes and concepts of Attar"s ghazal; An obvious and ponderable function. This review, in addition to making us face this poet"s ghazal from a new perspective, is an attempt to identify a distinctive part of ancient Persian poetry of which Attar"s ghazal is one of its important manifestations. The most important mission of this trend, which started with Sana"i, is to instill mystical, romantic, socio-political and Qalandaran concepts. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out in a descriptive-analytical way, and the target version of Attar"s Diwan edited by Saeed Nafisi, published by Mendan Aviz, was examined. FINDINGS: The findings show that the most use of proper nouns in Ghazal Attar is revealed with romantic concepts. In this thematic field, explaining the virtues of the beloved is the most obvious function. CONCLUSION: Induction of mystical concepts and terms has the second position. Among these topics, mystical seeking has the most expression. The concepts of singing and playing are placed in the next place. The final frequency is also one of those socio-political functions; Emphasizing the condemnation of betrayal and hypocrisy. In Attar"s Ghazal, the order of usage of special nouns is: elements of nature, animals, persons, places, objects, and divine books.زمینه و هدف: بررسی اشعار دوره های گوناگون، از جنبه های مختلف مرتبط با صورت و معنا، میتواند ارزشهایی تعیین کننده داشته باشد. یکی از این جنبه ها، بررسی کاربرد اسامی خاص در شعر است. اَعلام و اسامی خاص، شامل جزئیاتی متنوع و متعدد، از گذشته تا کنون، حضوری مؤثر و محوری در ادبیات فارسی، بخصوص شعر کهن و معاصر، داشته اند. درک مفهوم بسیاری از اشعار، با درک کارکرد معنایی و تصویریِ اسم خاص استفاده شده در آنها پیوند یافته ‌است. با توجه به این اهمیت، موضوع مقالۀ حاضر، بررسی کارکرد اسامی خاص در موضوعات و مفاهیم غزل عطار است؛ کارکردی بارز و قابل‌تأمل. این بررسی، علاوه بر اینکه ما را از منظری تازه با غزل این شاعر رو‌برو میکند، تلاشی است در شناسایی بخش متشخصی از شعر کهن فارسی که غزل عطار یکی از جلوه های مهم آن است. مهمترین رسالت این جریان که با سنایی آغاز شد، القای مفاهیم عارفانه، عاشقانه، اجتماعی-سیاسی و قلندرانه است. روش مطالعه: پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده و نسخۀ موردنظر از دیوان عطار به تصحیح سعید نفیسی از نشر ذهن آویز مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: یافته ها نشان میدهند بیشترین استفاده از اسامی خاص در غزل عطار، با مفاهیم عاشقانه آشکار میشود. در این زمینۀ موضوعی، تبیین محاسن معشوق، بارزترین کارکرد است. نتیجه گیری: القای مفاهیم و اصطلاحات عرفانی، دومین جایگاه را دارد. از میان این موضوعات، طلب عارفانه دارای بیشترین نمود است. مفاهیم مغانه و قلندرانه در جایگاه بعدی قرار میگیرند. بسامد پایانی نیز از آنِ کارکردهای اجتماعی-سیاسی است؛ با تأکید بر نکوهش خیانت و ریاکاری. در غزل عطار، ترتیب کاربرد گونه های اسامی خاص عبارت است از: عناصر طبیعت، حیوانات، اشخاص، مکانها، اشیاء و کتب آسمانی.Proper Name, Thematic-Semantic functions, Traditional Odes, Attarاسم خاص (عَلَم), کارکرد موضوعی- معنایی, غزل سنتی, عطار نیشابوری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1450.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1450.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأملی در کارکرد موضوعی- معنایی اسامی خاص (اَعلام) در غزل عطار نیشابوریhttps://bahareadab.com/en/article/A Reflection on Thematic-Semantic Function of Proper Names in Attar`s Odes

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522Molavi’s Ontological Approach to the World of Imagination in the First Book of Masnaviرویکرد هستی شناسی مولوی به عالم خیال منفصل در دفتر نخست مثنوی195216675510.22034/bahareadab.2023.16.6755faشادیابراهیم‌خانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.noshadiebrahimkhani67@gmail.comمحمدحسینبیاتاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.yesDr_bayat@atu.ac.irاسماعیلتاجبخشاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.noe.taj37@yahoo.comبتولواعظاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانnobatulvaez@yahoo.comJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: The viewpoints related to the imaginary world are based on two approaches: ontology and epistemology. The ontological approach considers the world of imagination as one of the levels of existence, which is the boundary between the world of minds and the world of matter; On the other hand, the epistemological approach considers imagination as one of the powers of human perception, which is limited to imagination. Among the mystics who have addressed this issue is Rumi, who has made indirect references to this world in his Masnavi, but unlike great scholars such as Mulla Sadra, Sheikh Ashraq, and Ibn Arabi, there is no independent chapter called the world of imagination in his works. For this reason, some think that in the Masnavi, the subject of the imaginary world is not raised as a level of existence, and the meaning of the imaginary world in the Masnavi is simply the connected imagination, imagination and mental imagination. Most of the researches that have discussed about imagination in Masnavi have examined imagination only in the field of epistemology and have considered it as one of the perceptive powers of humans, which mostly has a negative aspect and hinders the achievement of knowledge. The main goal of this research is based on the fact that the imaginary world in the Masnavi includes ontology, epistemology or both fields. METHODOLOGY: In this research, with a descriptive-analytical method, the ontology of the imaginary world as one of the levels of being and being in Molavi"s thought has been proven by relying on the first book of the Masnavi. FINDINGS: In Rumi"s opinion, imagination is not only one of the inner powers of man, but it is also accepted as a level of existence and has been conceptually discussed in many Masnavi verses. CONCLUSION: Molavi considers the ways to reach the world of fantasy to be things such as the transformation of external attributes into internal ones, sleep and dreams, inspiration, natural death and voluntary death.زمینه و هدف: دیدگاههای مرتبط با عالم خیال بر مبنای دو رویکرد هستی شناسی (وجودشناسی) و معرفت شناسی استوار شده اند. رویکرد هستی شناسی، عالم خیال را یکی از مراتب وجود دانسته که حد فاصل میان عالم عقول و عالم ماده است؛ در مقابل، رویکرد معرفت شناسی، خیال را بعنوان قوه ای از قوای ادراکات آدمی در نظر میگیرد که محدود به خیال متصل است. از جمله عارفانی که به این موضوع پرداخته اند، مولانا است که در مثنوی بصورت غیرمستقیم اشاراتی به این عالم کرده است، اما برخلاف بزرگانی همچون ملاصدرا، شیخ اشراق و ابن عربی، فصل مستقلی با نام عالم خیال در آثار او دیده نمیشود. به همین دلیل برخی گمان میکنند در مثنوی، موضوع عالم خیال بعنوان مرتبه ای از وجود مطرح نشده و منظور از خیال در مثنوی صرفاً همان خیال متصل، خیال‌اندیشی و تصورات ذهنی است. اغلب پژوهشهایی که در باب خیال در مثنوی بحث کرده اند، خیال را تنها در ساحتی معرفت شناسی بررسی کرده اند و آن را یکی از قوای ادراکی انسان تلقی کرده اند که بیشتر جنبه منفی دارد و مانع رسیدن به معرفت است. هدف اصلی این پژوهش بر این موضوع استوار است که عالم خیال در مثنوی، ماهیتی هستی شناسی، معرفت شناسی یا هر دو ساحت را دربرمیگیرد. روش مطالعه: در این پژوهش با روشی توصیفی ـ تحلیلی ساحت هستی شناسی عالم خیال بعنوان یکی از مراتب هستی و وجود در اندیشه مولوی با تکیه بر دفتر اول مثنوی اثبات شده است. یافته ها: در نظر مولانا خیال نه تنها قوه ای از قوای باطنی انسان است، بلکه بعنوان مرتبه ای از مراتب وجود پذیرفته شده و در بسیاری از ابیات مثنوی بصورت مفهومی بدان پرداخته شده است. نتیجه گیری: مولوی راههای رسیدن به عالم خیال را مواردی چون تبدیل صفات ظاهری به باطنی، خواب و رؤیا، الهام، موت طبیعی و موت ارادی میداند.World of Imagination, Contiguous Imagination, Discontinuous Imagination, Ontology, Epistemology, Molavi Rumi, Masnavi.عالم خیال, خیال متصل, خیال منفصل, هستی شناسی, معرفت شناسی, مولوی, مثنوی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1451.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1451.pdfhttps://bahareadab.com/article/رویکرد هستی شناسی مولوی به عالم خیال منفصل در دفتر نخست مثنویhttps://bahareadab.com/en/article/Molavi’s Ontological Approach to the World of Imagination in the First Book of Masnavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522The analysis of Positive Lexical Bundles in Divan-e Shams-e Tabriziتحلیل زنجیره های واژگان مثبت در دیوان شمس تبریزی217240687410.22034/bahareadab.2023.16.6874faپروین‌دخترضایی مجدآبادیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.nop.rezaei@qaemiau.ac.irحسینپارساییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.yesh.parsaei@qaemiau.ac.irرضافرصتی جویباریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.noJournal Article14010205BACKGROUND AND OBJECTIVES: Divan Shams is a reflection of the opinions and thoughts of this mystic, many of its words have a positive meaning in both axes of companionship and substitution, and like a chain, it serves the thoughts of its creator, as one of the famous western psychologists, Martin Seligman He has turned himself from the symptoms of learned helplessness to the penetrating effects of positive emotions. The purpose of this essay is to analyze and analyze Ghazals and investigate the positive lexical chains of Rumi in Divan Shams according to Martin Seligman"s theory of positivist psychology. METHODOLOGY: The current research is a basic research using the methods of rational reasoning and analysis and based on library studies, and it deals with the category of analysis of chains of positive words based on the positivist components of Martin Seligman and its effect on Diwan Shams of Tabrizi. The statistical community is also the statistical community of 3000 verses from the ten-volume book "Koliat Shams" by Maulana Jalaluddin Mohammad Molavi, based on the original edition of Faruzanfar with his corrections and margins. FINDINGS: All the components of Martin Seligman"s positivist psychology have been observed in Koliat Shams. The percentage of Seligman"s positive virtues in Diwan Shams is as follows: excellence has taken the first rank of virtues with 42.43%. Wisdom is in the second place with 20.61%. Shujaat ranks third with 17.28%. Altruism with 14.10%, moderation with 4.62% and seeking justice with 0.96% have taken the next ranks. The abilities of love with 74.54%, leadership with 65.38% and perfection with 53.96% are the highest, and the abilities of humor with 0.78%, seeking justice with 0.96% and stability with 7.92% are the lowest. CONCLUSION: The use of such positive concepts and words in Diwan Shams, in addition to bringing the audience to the city of Rumi"s love, is effective in creating psychological transformation and changing attitudes and improving the quality of life of the audience. The adaptation of Rumi"s positive linguistic and intellectual elements in Divan Shams with the opinions of Martin Seligman; Today"s psychologist and psychotherapist, these two spiritual and human capitals, with a gap of eight centuries, are the main result and product of this research. Seligman"s thoughts and components as the subject and the brain-made world of Rumi in Divan Shams, as the example and the compass hand of the sublime human life, have created a wonderful and irreplaceable alliance that is reliable and fruitful from the two scientific and artistic points of view of literature and psychology.زمینه و هدف: دیوان شمس بازتابی از آراء و اندیشه های مولانا است که بسیاری از واژگان آن در هر دو محور همنشینی و جانشینی دارای بار معنایی مثبت است و چونان زنجیری بافت کلام را در خدمت افکار خالق آن درمی‌آورد؛ چنانکه یکی از روانشناسان شهیر غربی، مارتین سلیگمن، نظر خویش را از نشانگان درماندگی آموخته شده، به آثار نافذ احساسات مثبت معطوف داشته ‌است. هدف از این جستار بررسی و تحلیل غزلها و بررسی زنجیره های واژگانی مثبت مولانا در دیوان شمس طبق نظریۀ روانشناسی مثبت‌گرای مارتین سلیگمن است. روش مطالعه: پژوهش حاضر بعنوان پژوهشی بنیادی با استفاده از روشهای استدلال و تحلیل عقلانی و بر پایۀ مطالعات کتابخانه ای بهره جسته و به مقولۀ تحلیل زنجیره های واژگان مثبت با تکیه بر مؤلفه های مثبت‌گرای مارتین سلیگمن و تأثیر آن بر دیوان شمس تبریزی پرداخته ‌است. جامعۀ آماری سه هزار بیت از کتاب ده جلدی کلیات شمس مولوی، براساس نسخه بدیع الزمان فروزانفر با تصحیحات و حواشی وی است. یافته‎ها: همۀ مؤلفه های روانشناسی مثبت‌گرای سلیگمن در کلیات شمس مشاهده شده ‌است. درصد فضیلتهای مثبت سلیگمن در دیوان شمس بدین‎ ترتیب است: تعالی با %43/42 رتبۀ نخست فضیلتها را به خود اختصاص داده ‌است. خرد و دانایی با %61/20 در رتبۀ دوم است. شجاعت با %28/17در رتبۀ سوم قرار دارد. نوع‌دوستی با %10/14، اعتدال با %62/4 و عدالت‌جویی با %96/0رتبه های بعدی را به خود اختصاص داده اند. قابلیتهای عشق با %54/74، رهبری با %38/65 و کمال با %96/53 بیشترین و قابلیتهای شوخ‌طبعی با %78/0، عدالت‌جویی با %96/0 و پایداری با %92/7 کمترین نمود را داشته اند. نتیجه گیری: بهره گیری از این دست مفاهیم و واژگان مثبت در دیوان شمس، علاوه بر آنکه موجب رهیابی مخاطب به شهر عشق مولانا میگردد، در ایجاد تحول روانی و تغییر نگرش و ارتقای کیفیت زندگی مخاطب مؤثر است. انطباق عناصر زبانی و فکری مثبت مولانا در دیوان شمس با آرای سلیگمن، این دو سرمایۀ معنوی و انسان‌ساز، با فاصلۀ زمانی هشت قرن اصلیترین نتیجه و محصول این پژوهش است. اندیشه ها و مؤلفه های سلیگمن بمثابۀ موضوع و دنیای برین برساخته مولانا در دیوان شمس بمنزلۀ مصداق و عقربۀ قطب‌نمای حیات متعالی انسانی، ائتلافی شگفت و بی‌بدیل پدید آورده اند که از دو نظرگاه علمی و هنری ادبیات و روانشناسی قابل‌اتکا و ثمربخشند.Rumi, Divan Shams, Martin Seligman, positive psychology.مولانا, دیوان شمس, مارتین سلیگمن, روانشناسی مثبت‌گرا.https://bahareadab.com/downloadPDF/1452.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1452.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل زنجیره های واژگان مثبت در دیوان شمس تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/The analysis of Positive Lexical Bundles in Divan-e Shams-e Tabrizi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522architextuality reading of Hafez's poems based on Gerard Genet's theory of transtextualityخوانش سرمتنی اشعار حافظ با تکیه بر نظریۀ ترامتنیت ژرار ژنت241266686710.22034/bahareadab.2023.16.6867faفریدهریاضی‌نیادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.nofarideriazi198@gmail.comعلیفلاحاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.yesdrAlifallah@gmail.comمحمدعلیخالدیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانnokhaledyan344@gmail.comJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: This article was written with the purpose of architextuality reading of Hafez"s poems based on Gerard Genet"s theory of transtextuality. Genet calls the long-term relationship between a work and the type it belongs to as architextuality. For this purpose, considering the importance of the typology of Hafez"s poems, this issue has been investigated in the context of architextuality reading. METHODOLOGY: This research has been conducted as a theoretical study in the form of a laboratory study. The scope of the study is Hafez"s Diwan Ghazliat edited by Ghasem Ghani and Mohammad Qazvini. In this research, an attempt was made to analyze Hafez"s poems based on Gerard Genet"s theory of transtextuality in a descriptive-analytical way. FINDINGS: According to Genet"s concept of transtextuality, the results of the research indicate that the main text of Hafez"s poems can also be classified into the following types in terms of type and form: "political, didactic, eulogizing, appropriate, boastful, satirical and Satire, philosophical-mystical, prayerful, calumny and reproach." CONCLUSION: Based on this, the results of this research have shown that the main text of Hafez"s poems includes critical political poems, political praise poems, political resistance, political satire and political epic. Praise poems can be classified into types such as laudatory praise, descriptive laudatory, elegiac laudatory, descriptive laudatory, boastful laudatory. After the type of "prayer" and "humor and satire", the main text of Hafez"s romantic and mystical poems can be classified under the philosophical and mystical type. On the other hand, the reprimanding poems of Hafez have titles such as "giving oneself over to blame and not being afraid and not angry at the slander of those who appear, avoiding the worldly world and thinking about goodness and expediency and disregarding name and shame, avoiding asceticism and ascetic sellers, avoiding hypocrisy, a critical view of It is classified as formal institutions, avoiding the claim of discovery and virtues, covering up flaws, avoiding self-righteousness and selfishness, fighting with the ego, and seeking salvation in love.زمینه و هدف: این مقاله با هدف خوانش سرمتنی اشعار حافظ با تکیه بر نظریۀ ترامتنیت ژرار ژنت نگارش یافته است. ژنت روابط طولی میان یک اثر و گونه ای را که بدان تعلق دارد سرمتنیت مینامد. بدین منظور، با توجه به اهمیت گونه شناسی اشعار حافظ، این مسئله در قامت خوانش سرمتنی بررسی گردیده است. روش مطالعه: این پژوهش مطالعه ای نظری بوده و به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است. محدوده موردمطالعه، دیوان غزلیات حافظ به تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی میباشد. در این پژوهش تلاش شده اشعار حافظ براساس نظریۀ ترامتنیت ژرار ژنت بررسی شود. یافته ها: با توجه به انگاره ترامتنیت ژنت، یافته های پژوهش حکایت از آن دارد که سرمتن اشعار حافظ را میتوان بلحاظ گونه و وجه، به انواع پیش رو طبقه بندی نمود: سیاسی، تعلیمی، مدحی، حسب حال، مفاخره، طنز و هجو، فلسفی-عرفانی، دعایی، قلندری و ملامتی. نتیجه گیری: سرمتن اشعار حافظ شامل اشعار سیاسی انتقادی، سیاسی مدحی، مقاومت سیاسی، طنز سیاسی و حماسۀ سیاسی میشود. اشعار مدحی را میتوان به انواعی چون ستایشگرانۀ مدحی، ستایشگرانۀ وصفی، ستایشگرانۀ مرثیه ای، ستایشگرانۀ حسب‌وحالی، و ستایشگرانۀ مفاخره طبقه بندی نمود. پس از گونۀ «دعایی» و «طنز و هجو»، سرمتن اشعار عاشقانه و عارفانۀ حافظ را میتوان ذیل گونۀ فلسفی و عارفانه صورت‌بندی کرد. ازطرفی اشعار ملامت‌گرانۀ حافظ ذیل عناوینی چون «تن به ملامت سپردن و از بدگویی اهل ظاهر نهراسیدن و نرنجیدن، پرهیز از جاهِ دنیوی و صلاح و مصلحت‌اندیشی و بی‌اعتنایی به نام و ننگ، پرهیز از زهد و زهد‌فروشان، پرهیز از ریا، دید انتقادی به نهادهای رسمی، پرهیز از ادعای کشف و کرامات، عیب‌پوشی، پرهیز از خودپسندی و خودپرستی و ستیزه با نفس و جُستن رستگاری در عشق» طبقه بندی میشود.Transtextuality, Gerard Genet, Hafez, Hafez's poems, Architextuality reading.ترامتنیت, ژرار ژنت, حافظ, اشعار حافظ, خوانش سرمتنی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1453.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1453.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانش سرمتنی اشعار حافظ با تکیه بر نظریۀ ترامتنیت ژرار ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/architextuality reading of Hafez's poems based on Gerard Genet's theory of transtextuality

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168520230522The pattern of dialogue and intertextuality In the text of Attar’s Mantiq al-Tairالگوی گفتگومندی و بینامتنیت در متن منطق‌الطیر عطار267289682810.22034/bahareadab.2023.16.6828faیوسفاسفندیاردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.yesسید اسماعیل قافله باشیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.noSe.ghafelebashi@hum.ikiu.ac.irJournal Article14010225BACKGROUND AND OBJECTIVES: To what extent a text is related to previous, contemporary and later texts and is influenced by those texts in the linguistic, semantic, etc. fields, depending on the importance and value of that text, it is often investigated by commentators and scholars. Critics are placed. What is more important and emphasized in the criticism of modern texts is the type of communication and dialogue that is established in the shadow of intertextuality and intersubjectivity to create dialogue networks with previous, contemporary and future texts. The term intertextuality and intersubjectivity, etc., should be searched for in the thoughts of Bakhtin and his fans. However, examining the types of dialogue and its applications between the author, the narrator, the text and the audience is important to determine the grading of the texts; A text like Mantiq al-Tair as a valuable Persian mystical system can be the middle link of many of these conversations. In this research, the writer aims to observe the types of methods of the author/narrator in the creation of a conversational network and intertextual communication in the target text. METHODOLOGY: Since this research is based on the text of Mantiq al-Tair, the authors will try to examine the concepts of the theories presented in the text, using the library and sampling method. FINDINGS: The text of Mantiq al-Tair throughout is a scene of intertextual dialogue and connection with past texts and holy books. CONCLUSION: Attar creates a network of dialogue between generations and between different strata of society by using human characteristics, symbols and using communication tools. The existence of common narratives between Mantiq al-Tair and earlier and later works, including the Masnavi of Rumi and later texts, confirms the existence of dialogue relationships in the text.زمینه و هدف: اینکه یک متن تا چه اندازه با متون قبل، معاصر و بعد از خود در ارتباط بوده و در حوزه های زبانی، معنایی و... از آن متون متأثر باشد، بسته به اهمیت و ارزشمندی آن متن، فراوان موردبررسی شارحان و منتقدان قرار میگیرد. آنچه در نقد نوین متون، مورد توجه و تأکید بیشتر است نوعِ ارتباط‌گیری و گفتگومندی است که در سایۀ بینامتنیت و بیناذهنیت به ایجاد شبکه های گفتگو با متون قبل، معاصر و آینده برقرار میگردد. اصطلاح بینامتنیت و بیناذهنیت و... را از اندیشه های باختین و طرفداران او باید جستجو کرد. با این حال بررسی انواع گفتگومندی و کاربستهای آن میان مؤلف، راوی، متن و مخاطب برای تعیین درجه بندی متون اهمیت دارد؛ متنی مانند منطق الطیر عطار بعنوان منظومۀ ارزشمند عرفانی فارسی میتواند حلقۀ میانی بسیاری از این گفتگوها باشد. در این تحقیق نگارنده بر آن است در متن موردنظر، انواع شگردهای مؤلف/ راوی را در ایجاد شبکۀ گفتگومندی و ارتباطات بینامتنیت رصد نماید. روش مطالعه: از آنجایی که این تحقیق با تکیه بر متن منطق الطیر عطار صورت میگیرد، تلاش نگارندگان بر آن خواهد بود تا مفاهیم نظریه های مطرح‌شده را در متن، به روش کتابخانه ای و نمونه برداری تحت بررسی قرار دهند. یافته ها: متن منطق الطیر سرتاسر، صحنۀ گفتگومندی بینامتنی و ارتباط با متون گذشته و کتابهای مقدس است. نتیجه گیری: عطار در منطق‌الطیر با بهره گیری از خصایص انسانی، نمادها و سمبلها و با بکارگیری ابزارهای گفتگو، شبکه ای از گفتگوی میان ‌نسلها و میان‌ اقشار مختلف جامعه را ایجاد میکند. وجود روایتهای مشترک میان منطق‌الطیر و آثار متقدم و متأخر ازجمله مثنوی معنوی مولانا و متونِ پس از آن، مؤید وجود روابط گفتگومند در متن است.Dialogue, Bakhtin, Intertextuality, Open Source, Closed Text, Attar’s Mantiq al-Tairگفتگومندی, باختین, بینامتنیت, متن باز, متن بسته, منطق‌الطیر عطارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1454.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1454.pdfhttps://bahareadab.com/article/الگوی گفتگومندی و بینامتنیت در متن منطق‌الطیر عطارhttps://bahareadab.com/en/article/The pattern of dialogue and intertextuality In the text of Attar’s Mantiq al-Tair