امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Martyrdom literature in the era of revolutionary renaissance with emphasis on mythological elementsادبیات شهادت در دوران نوزایی انقلابی با تأکید بر عناصر اسطوره ای115684810.22034/bahareadab.2023.16.6848faسمیرههمتیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، ایران.yess.hemmati22@pnu.ac.irJournal Article14010121BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The
theme of martyrdom in the field of ancient sciences such as jurisprudence,
mysticism and philosophy and new sciences such as sociology and law has been
and is the subject of many debates. But in this literary topic, martyrdom is
examined from the perspective of the myth of death awareness to understand
immortality and the act of self-sacrifice, and the martyr in the image of the
archetypal hero. Tracing the motif of martyrdom from the ancient and
mythological past literature to the historical era and the present day in the
reference texts, including epic, lyrical, religious and mystical works can be
researched. The main issue in this article is to find old elements and themes
that have appeared until now (recurring) in the background and flow of heroic
and martyrdom literature in the period after the victory of the Islamic
Revolution, which has been interpreted as the period of revolutionary
renaissance. This research provides a comprehensive understanding and a
complete definition of this Iranian Islamic literary genre.
METHODOLOGY: In
this research, the poems and poetry notebooks of eleven poets of the revolution
were examined in a descriptive-analytical way, and the motifs in them were
counted and analyzed in terms of the meaning of martyrdom.
FINDINGS: Based on this research, martyrdom
literature has certain repetitive elements throughout the history of literary
creations and has recognizable characteristics.
CONCLUSION: All textual (historical) and literary
(imaginary) elements of martyrdom have been repeated from the distant past
until today. except that they have lost their color in a specific time or place
and have regained color and brightness in a new situation. The symbol of
immortality is the fundamental element and central signifier in the phenomenon
of martyrdom, and its reflection is more evident in literature than other
motifs.زمینه
و هدف: مضمون شهادت در عرصه علوم قدیم چون
فقه، عرفان و فلسفه و دانشهای نو چون جامعه شناسی و حقوق، موضوع مباحثات فراوان
بوده و هست؛ ولی در این مبحث ادبی، شهادت از منظر اسطوره مرگآگاهی برای درک
جاودانگی و کنش خودقربانی کردن، و شهید در شمایل کهنالگوی قهرمان بررسی میشود.
ردیابی موتیف شهادت از ادبیات گذشته باستانی و اسطوره ای تا دوران تاریخی و روزگار
کنونی در متون مرجع، شامل آثار حماسی، غنایی، حکمی و عرفانی قابل پژوهش است. مسئله
اصلی در این مقاله یافتن عناصر و موضوعات قدیم و پیشآمده تا اکنون (تکرارشونده)
در بستر و جریان ادبیات قهرمانانه و شهادتخواهانه در دورۀ پس از پیروزی انقلاب
اسلامی است که از آن تعبیر به دورۀ نوزایی انقلابی شده است. این پژوهش بنحوی شناخت
جامع و تعریف کاملی از این گونه ادبیِ اسلامی ایرانی به دست میدهد.
روش
مطالعه: در این پژوهشی به شیوۀ توصیفی- تحلیلی
اشعار و دفاتر شعری یازده شاعر انقلاب مورد بررسی قرار گرفته و موتیفهای موجود در
آن از حیث معنای شهادت احصا و تحلیل شده است.
یافته ها: بر پایه این پژوهش ادبیات شهادت از عناصر
تکرارشوندۀ مشخص در طول تاریخ آفرینشهای ادبی برخوردار و دارای ویژگیهای قابل
تشخیص است.
نتیجه گیری: تمامی
عناصر متنی (تاریخی) و ادبی (خیالی) شهادت از گذشته دور تا امروز تکرار شده اند؛
جزآنکه در بافت زمانی یا مکانی خاص رنگ باخته اند و دوباره در موقعیتِ نو رنگ و
روشنی گرفته اند. بنمایه جاودانگی عنصر بنیادین و دالّ مرکزی در پدیدۀ شهادت است
و بازتابش آن در ادبیات بیش از دیگر موتیفها مشهود است.martyrdom literature, myth, motif, Islamic revolutionادبیات شهادت, اسطوره, موتیف, انقلاب اسلامیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1408.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1408.pdfhttps://bahareadab.com/article/ادبیات شهادت در دوران نوزایی انقلابی با تأکید بر عناصر اسطوره ایhttps://bahareadab.com/en/article/Martyrdom literature in the era of revolutionary renaissance with emphasis on mythological elementsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Rereading and analyzing nine ancient love poemsبازخوانی و تحلیل نُه منظومۀ کهن عاشقانه1736683310.22034/bahareadab.2023.16.6833faفروغابراهیمی گوکی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.no forough.ebrahimi1400@gmail.comهوشمنداسفندیارپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.yeshooshmandeyp@gmail.comصدیقهعلیپوردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانnopooran_82@yahoo.comJournal Article14010103BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Love
stories are one of the rich types of Persian poetry that have always been the
manifestation of delicate feelings and pristine thoughts of Parsigo poets.
There are several love stories in Persian literature, which in this article analyzes
and compares nine love poems in the medieval history of Iranian literature
(four to six). These works include Zal and Rudabeh, Goshtasb and Katayoun,
Soodabeh and Siavash, Bijan and Manijeh, Wameq and Azra, Vargheh and Golshah,
Khosrow and Shirin, Lily and Majnoon, and Weiss and Ramin. Time period,
narrative originality, ending, type of love and storytelling are examined and
compared.
METHODOLOGY: The
method of data collection in this article is library and the analysis is based
on the content analysis method and is qualitative. In this article, the content
features of the poems are studied and the focus of the research is on the
verses that have the highest frequency of stylistic commonality and the
expression of independent verses is avoided.
FINDINGS: In all systems, lovers are human,
male and female. Also, all works have a non-allegorical expression. Five of the
nine stories (about 55%) are set in an epic context and are a mixture of
richness and epic. The endings are "happy and with the carpenter" in
five stories (55%), "unfortunate: death of both parties" (33%) and in
one story (11%) "unknown"; Therefore, the frequency of happy ending
is higher than the end of unhappy. In terms of origin, the highest frequency
belongs to the type of myth (five cases: 55%), then semi-historical (two cases:
22%), unknown (one case: 11%) and imaginary (one case: 11%). In terms of time,
eight stories (88%) are pre-Islamic and one story (11%) is post-Islamic. In
terms of originality, five stories are of the original type (55%) and four
stories are of the adaptation type (44%). Of these four stories, three are
adapted from Arabic, and one (Wameq and Azra) has Greek origins.
CONCLUSION: All stories are narrators of
earthly love; With the difference that in stories such as Lily and Majnoon, and
Vargheh and Golshah, love is an excuse and chastity and goes towards heavenly
and mystical tendencies. In most of these stories, the problems and obstacles
of the union of two lovers are of the type of differences between family, race
and lineage or tribe. Women play an active role in most of these stories and
are sometimes the main actors and initiators.زمینه و هدف: داستانهای عاشقانه، یکی از انواع غنی شعر فارسی است که پیوسته
تجلیگاه احساسات لطیف و اندیشه های بکر شاعران پارسیگوی بوده است. در ادبیات فارسی
داستانهای عاشقانۀ متعددی وجود دارد که در این جستار به تحلیل و مقایسۀ نُه منظومۀ
عاشقانه در قرون میانی تاریخ ادبیات ایران (چهار تا شش) پرداخته میشود. این آثار
شامل زال و رودابه، گشتاسب و کتایون، سودابه و سیاوش، بیژن و منیژه، وامق و عذرا،
ورقه و گلشاه، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، و ویس و رامین است که از حیث جنسیت
عشاق، درونمایه، منشأ پیدایش، دورۀ زمانی، اصالت روایت، فرجام، نوع عشق و بیان
داستان بررسی و مقایسه میشوند.
روش مطالعه: شیوه گردآوری اطلاعات در این مقاله کتابخانه ای بوده و تجزیه
و تحلیل براساس شیوۀ تحلیل محتوا و از نوع کیفی است. در این مقاله ویژگیهای
محتوایی منظومه ها بررسی شده و محور تحقیق ابیاتی است که بیشترین بسامد اشتراک
سبکی را دارند و از بیان ابیات مستقل پرهیز شده است.
یافته ها: در تمامی منظومه ها عشاق از نوع انسان
و زن و مرد هستند. همچنین تمامی آثار دارای بیانی غیرتمثیلی میباشند. پنج داستان
از نُه داستان (حدود 55 درصد) در بستری حماسی شکل گرفته و آمیخته ای از غنا و
حماسه هستند. فرجامها در پنج داستان «خوش و همراه با وصال» (55 درصد)،
در سه داستان «ناخوش: مرگ دو طرف» (33 درصد) و در یک داستان (11 درصد) «نامعلوم»
است؛ بنابراین بسامد فرجام خوش بیشتر از فرجام ناخوش است. ازنظر منشأ پیدایش بیشترین بسامد متعلق به نوع اسطوره
(پنج مورد: 55 درصد)، سپس نیمه تاریخی (دو مورد: 22 درصد)، نامعلوم (یک مورد: 11
درصد) و تخیلی (یک مورد: 11 درصد) است. ازنظر زمانی هشت
داستان (88 درصد) مربوط به پیش از اسلام و یک داستان (11 درصد) مربوط به پس از
اسلام است. از نظر اصالت، پنج داستان از نوع اصلی (55 درصد) و چهار داستان از نوع
اقتباسی (44 درصد) هستند. از این چهار داستان، سه داستان از عربی اقتباس شده است و
یک داستان (وامق و عذرا) سرچشمه ای یونانی دارد.
نتیجه گیری: تمامی داستانها روایتگر عشقی زمینی هستند؛ با این تفاوت که در
داستانهایی مانند لیلی و مجنون، و ورقه و گلشاه، عشق عذری و عفیف است و بسمت
تمایلات آسمانی و عرفانی پیش میرود. در غالب این داستانها، مشکلات و موانع وصال دو
دلداده، از نوع اختلاف خاندان، نژاد و نسب یا طایفه است. زنان در اغلب این
داستانها دارای نقشی فعال بوده و گاه نیز کنشگر و آغازگر اصلی هستند.stylistic features, ancient love poems, loveویژگیهای سبکی, منظومه های کهن عاشقانه, عشقhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1409.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1409.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازخوانی و تحلیل نُه منظومۀ کهن عاشقانهhttps://bahareadab.com/en/article/Rereading and analyzing nine ancient love poemsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Introduction, review and stylistic analysis of the "Seb’e Sanabel" manuscripts by Mir Abd al-Vahed Belgramiمعرفی، بررسی و تحلیل سبکی نسخ خطی «سبع سنابل» میرعبدالواحد بلگرامی3751666410.22034/bahareadab.2023.16.6664faعفتجلالی سروستانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.no jalalisarvestani@gmail.comمحمدهادیخالقزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.yesm.h.khaleghzadeh@iauyasooj.ac.irمحمدرضامعصومیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.nomasomi2525@gmail.comJournal Article14001024BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Mir Abdul Wahed ibn Ibrahim ibn Qutbuddin ibn
Mahro Belgrami is one of the most experienced and Sufi scholars in India whose
mystical teacher is Chishti and the book "Sab’e Sanabel" is one of
his works. The purpose of this article is to introduce, study and analyze the
style of "Sabea Sanabel" manuscript. Correction of manuscripts and
revival of these texts is one of the most important and fundamental fields of
research in Persian language and literature.
METHODOLOGY: This article has been done in a descriptive-analytical
method by document and library methods. Also, while introducing the author, his
works, intellectual and mystical foundations, the manuscript of "Sab’e
Sanabel" has been introduced in detail and has been criticized in terms of
style.
FINDINGS: The author has been very much influenced by
the Arabic language in composing this work. This is confirmed by the high
frequency of Arabic words, Arabic, blue, and imitation of the context of the
Arabic language in writing Persian sentences. Intellectually, the author has
paid more attention to the customs, thoughts and intellectual foundations of
the Chishti way than anything else. In terms of aesthetics and use of literary
arrays, however, it has not been very successful and the frequency of arrays
and rhetorical forms such as irony, simile, metaphor and all kinds of puns in
this text is very low.
CONCLUSION: Belgrami has shown interest in using the
characteristics of the ancient language and many manifestations of the ancient
Persian language can be seen in Sab’e Sanabel. On the other hand, the excessive
mixing of the language of this work with the Arabic language sometimes makes it
difficult to understand the text. Nevertheless, in some parts of the text,
especially in the narration of anecdotes, the language has become simple.
Except in the preface and a few cases in the original text, we do not encounter
the richness of rhetorical industries in the prose of this work; Although there
are about 600 bits in this work, this frequency sometimes causes confusion and
scattering of thought and order and coherence of the content.زمینه و هدف: میرعبدالواحدبن ابراهیمبن قطب الدینبن ماهرو بلگرامی از علمای
متبحر و صوفیمشرب هندوستان است که مشرب عرفانیش چشتیه بوده و کتاب «سبع سنابل» از
آثار وی است. هدف پژوهش در این مقاله، معرفی، بررسی و تحلیل سبکی نسخ خطی «سبع
سنابل» است. تصحیح نسخه های خطی و احیای این متون از مهمترین و بنیادیترین حوزه های
تحقیق زبان و ادبیات فارسی است.
روش مطالعه: این مقاله به شیوۀ سندکاوی و کتابخانه ای و به روش توصیفی ـ تحلیلی
انجام شده است. همچنین ضمن معرفی نویسنده، آثار، مبانی فکری و عرفانی وی، نسخۀ خطی
«سبع سنابل» بطور مشروح معرفی شده و ازلحاظ سبک شناسی نقد و بررسی شده است.
یافته ها: نویسنده در انشای این اثر بسیار تحت تأثیر زبان عربی بوده است.
بسامد بالای واژه های عربی، عربی مآبی و تقلید از سیاق زبان عربی در نوشتن جملات
فارسی بر این امر صحه میگذارد. ازلحاظ فکری، نویسنده بیش از هرچیز به آداب، اندیشه ها
و مبانی فکری طریقت چشتیه پرداخته است. ازلحاظ زیباییشناسی و کاربرد آرایه های
ادبی اما خیلی موفق عمل نکرده و بسامد آرایه ها و صور بلاغی از جمله کنایه، تشبیه،
استعاره و انواع جناس در این متن بسیار کم است.
نتیجه گیری: بلگرامی به استفاده از مشخصات زبان قدیم علاقه نشان داده است و
بسیاری از مظاهر زبان فارسی کهن را میتوان در سبع سنابل مشاهده کرد. از سویی دیگر
آمیختگی بیش از حد زبان این اثر با زبان عربی، گاه فهم متن را دشوار میکند.
باوجوداین در بخشهایی از متن، بویژه در نقل حکایات، زبان رو به سادگی رفته است. جز
در دیباچه و موارد معدودی در متن اصلی، با غنای صنایع بلاغی در نثر این اثر مواجه
نیستیم؛ گرچه حدود 600 بیت در این اثر آمده است که این فراوانی گاه موجب پریشانی و
پراکندگی فکر و نظم و انسجام مطالب میگردد.Sab’e Sanabel, Mir Abdul Wahed Belgrami, Manuscript, Stylistics.سبع سنابل, میرعبدالواحد بلگرامی, نسخه خطی, سبک شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1410.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1410.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی، بررسی و تحلیل سبکی نسخ خطی «سبع سنابل» میرعبدالواحد بلگرامیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction, review and stylistic analysis of the "Seb’e Sanabel" manuscripts by Mir Abd al-Vahed Belgramiامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321A study of the style and content of a Manuscript of the poetry collection of Aref Sanandaji, a poet of the thirteenth century AHبررسی سبکی و محتوایی نسخه ای از دیوان اشعار عارف سنندجی؛ شاعر قرن سیزدهم هجری5372613310.22034/bahareadab.2023.16.6133faصباححسینی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoSabahhosseini@yahoo.comمحمدعلیگذشتیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesMoh.gozashti@iauctb.ac.irاشرفشیبانی اقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noa.sheibaniaghdam@iauctb.ac.irJournal Article14010109BACKGROUND
AND OBJECTIVES:
Aref Sanandaji was one of the anonymous poets
of the Qajar period and a contemporary of Nasser al-Din Shah. It is kept in
Sulaimaniyah, Iraq. He has lived in Sanandaj and Talesh city in Gilan province
for many years. In this article, by introducing a copy of his poetry
collection, an attempt is made to examine his poems from the perspective of
stylistic levels.
METHODOLOGY: The research has been done in the form of a
library and the version of the poet"s divan is the statistical population of
the research.
FINDINGS: An examination of the stylistic features of
the divan shows that the poet has used a variety of Persian poetry weights.,
The use of current short and long lines and questions, as well as the
appropriate and timely and poetic use of literary industries in the field of
rhetorical and spiritual novel. At the literary level, it is full of literary
arrays and arrays of simile, metaphor and allusion are the highest There are
mystical and Sufi themes in the intellectual coordinates.
CONCLUSION: According to this study, it should be said
that Aref is one of the most prolific poets of the literary return period who
follows the style of speech of great poets before him in his poetic style. And
morality has paid more attention.زمینه و هدف: عارف
سنندجی یکی از شاعران گمنام دورۀ قاجار و معاصر ناصرالدین شاه بوده است. از دیوان
عارف تاکنون سه نسخه شناسایی شده که دو نسخه در مجموعه ها و آرشیوهای شخصی کشور
(یک نسخه در گیلان و نسخۀ دیگر در سنندج) و یک نسخه در کتابخانۀ اوقاف در شهر
سلیمانیه کشور عراق نگهداری میشود. وی سالها در سنندج و شهر تالش در استان گیلان
سکونت داشته است. در این مقاله با معرفی نسخه ای از دیوان اشعار وی سعی بر این است
که اشعارش از منظر سطوح سبک شناسی مورد بررسی قرار گیرد.
روش مطالعه:
این پژوهش بصورت توصیفی-تحلیلی انجام گرفته و
نسخۀ دیوان شاعر، جامعۀ آماری تحقیق است که با خوانش آن، موارد سطوح سبکشناسی فیشبرداری
شده و مقاله براساس تحلیل فیشها نوشته شده است.
یافته ها: بررسی
ویژگیهای سبکی دیوان نشان میدهد شاعر انواع اوزان شعر فارسی را استفاده کرده است.
این دیوان شامل قصاید، غزلیات، تضمینات، تخمیسات، ترجیعبند، مستزاد، رباعیات و
مفردات است. از ویژگیهای شعری عارف در این دیوان مواردی مانند بکارگیری صنایع ادبی
با مهارت و استادی، استفاده از ردیفهای فعلی کوتاه و طولانی و سؤالی و نیز استفادۀ
بجا و شاعرانه از صنایع ادبی در حوزۀ بدیع لفظی و معنوی است؛ در سطح ادبی، سرشار
از آرایه های ادبی است و آرایه های تشبیه، استعاره و تلمیح بیشترین بسامد را
دارند؛ در مختصات فکری نیز مضامین عرفانی و صوفیانه وجود دارد.
نتیجه گیری:
عارف از شاعران پرکار دورۀ بازگشت ادبی است که در شاعری پیرو شیوۀ سخنسرایی شاعران
بزرگ قبل از خود است. سروده هایش زبانی ساده دارد، اما در کاربرد انواع آرایه های
ادبی شاعری تواناست و به موضوعات عرفانی و اخلاقی توجه بیشتر کرده است.Aref Sanandaji, Poetry Divan, Stylistic and Content Analysisعارف سنندجی, دیوان شعر, تحلیل سبکی و محتواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1411.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1411.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخه ای از دیوان اشعار عارف سنندجی؛ شاعر قرن سیزدهم هجریhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of a Manuscript of the poetry collection of Aref Sanandaji, a poet of the thirteenth century AHامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Critical analysis of religious political discourse in the historical part of Shahnameتحلیل انتقادی گفتمان دینی ـ سیاسی در بخش تاریخی شاهنامۀ فردوسی7390675710.22034/bahareadab.2023.16.6757faعلیمسعودی سوران دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانnomasoudiali7059@gmail.comابوالقاسمقوامدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانyesghavam@um.ac.irمحمدتقیایمانپوراستاد گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانnomimanpour@hotmail.comعلیعلیزادهدانشیار گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانnoalializadeh@um.ac.irJournal Article14001023BACKGROUND AND OBJECTIVES:
This
research, which is based on the combination of important components of the
critical analysis of the "Fairclough" and "Laclau and Mouffe" discourse, is
formed. we plan to showcase broadcast discourses with important discourse
components, the political discourse of the historical part of Shahnameh
affiliated to which central slab, slab or dashes of the fluid and float, and
more importantly, this discourse order considers its identity deeper and more
naturally consolidated using the discourse components?
METHODOLOGY: The
present study is a theoretical study and has been done by library research. The
study area is the historical section of Ferdowsi"s Shahnameh, in two volumes
that are published by inheritance by Jalal khaleghi Motlagh.
FINDINGS: In this research, we showed that this discourse
order was able to make Discourse oriented factors more prominent, more natural
and close to reality by applying the appropriate components of discourse
analysis. Ferdowsi"s thoughts and beliefs and discourse components used by the
series have an important impact on the direction of the religious discourse of
Shahnameh.
CONCLUSION: The order of religious discourse is the
historic section of Shahnameh affiliated to the central slab of religion and
floating dashes and fluid mobs and elders .This discursive order by using the
two components of the "separation and non-religion" and "naturalization" while
hiding the weaknesses and revealing its strengths and vice versa revealing the
weaknesses and hiding the strengths of religious discourse in conflict and
conflict with this discourse, The consolidation of its identity represents more
effective and more effective.زمینه و هدف: در این پژوهش، که برپایۀ تلفیق مؤلّفه های مهم و کاربردی تحلیل
انتقادی گفتمان «فرکلاف» و «لاکلا و موفه» شکل گرفته است، برآنیم تا ضمن بررسی
گفتمانهای برونمتنی با مؤلّفه های مهمّ گفتمانمدار نشان دهیم گفتمان دینی -
سیاسی بخش تاریخی شاهنامه وابسته به کدام دالّ مرکزی، دال یا دالهای سیّال
و شناور است و مهمتر اینکه این نظم گفتمانی با بکارگیری کدام مؤلّفه های گفتمانمدار،
هویّت خود را عمیقتر و طبیعیتر تثبیت میکند؟
روش مطالعه: پژوهش حاضر مطالعه ای نظری است و به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده
است. محدودۀ موردمطالعۀ این پژوهش بخش تاریخی شاهنامه فردوسی است به کوشش جلال
خالقی مطلق در دو جلد که در انتشارات سخن به چاپ رسیده است.
یافته ها: در این پژوهش نشان دادیم این نظم گفتمانی با بکارگیری مؤلّفه های
مناسب گفتمانمدار تحلیل گفتمان بخوبی توانسته است عوامل برونمتنی را برجسته تر،
طبیعیتر و نزدیک به واقعیت جلوه دهد. ازطرفی، اندیشه و اعتقادات فردوسی و مؤلّفه های
گفتمانیِ بکارگرفته شده توسط او تأثیر مهمی در جهتدهی نظم گفتمان دینی ـ سیاسی
شاهنامه دارد.
نتیجه گیری: نظم گفتمان مذهبی
- سیاسیِ بخش تاریخی شاهنامه
وابسته به دالّ مرکزی دین بهی و دالهای شناور و سیّال موبدان و بزرگان است. این
نظم گفتمانی با بکارگیری دو مؤلّفۀ مهم «تفکیک و غیریتسازی» و «طبیعیشدگی»، ضمن
پنهان کردن نقاط ضعف و آشکار کردن نقاط قوّت خود و بالعکس آشکار کردن نقاط ضعف و
پنهان کردن نقاط قوّت گفتمان دینیِ رقیب در کشمکش و تخاصم با این گفتمان، تثبیت
هویّت خود را مؤثرتر و طبیعیتر بازنمایی میکند.Historical section of Ferdowsi Shahnameh, Discourse Analysis, behi Religion, Christianity, Mubadanبخش تاریخی شاهنامۀ فردوسی, تحلیل گفتمان, دین بهی, آیین مسیحیت, موبدانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1412.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1412.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل انتقادی گفتمان دینی ـ سیاسی در بخش تاریخی شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Critical analysis of religious political discourse in the historical part of Shahnameامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321A study of the stylistic features of the book Qastas al-Atebba (Nur al-Din Muhammad ibn Abdullah Shirazi)بررسی ویژگیهای سبکی کتاب قسطاسالاطبّا (نورالدین محمدبن عبدالله شیرازی)91103676610.22034/bahareadab.2023.16.6766faمحمدافراسیابی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnoda.mohammadafrassiabipur@iaubushehr.ac.irزهرارفیعیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده حقوق و علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایرانyesza.rafeie@iau.ac.irسیدمحمودصادقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnoseyedsadeghi.mahmood@iaubushehr.ac.irJournal Article14010102BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Qastas al-Atebba is one of the most authoritative medical
books and a multidisciplinary culture written by Noureddin Mohammad ibn
Abdullah Shirazi, a famous and prolific physician of the Safavid era (11th
century). The purpose of this study, while introducing the author and the
manuscript of Qastas al-Atebba, is to explain the stylistic features and
valuable highlights of this work.
METHODOLOGY: The present study was conducted in a qualitative method
with a descriptive-analytical and library method.
FINDINGS: Findings: The book Qastaseh al-Atebba contains a treasure
trove of medical terms, quantities, names of sages, Persian medical vocabulary,
poems, historical and geographical announcements. The use of words, phrases,
hadiths in Arabic, the use of the ancient form of words, the fusion of order
and prose, the use of the plural verb for the singular verb, the elimination of
identities in the target verb, the abundance of Turkish and Hindi words and
expressions, etc. are important linguistic features. Literary is the work.
CONCLUSION: Conclusion: The results obtained from this study show
that in addition to expressing medical issues and often original Persian words,
Arabic, Greek or Indian equivalents are also included in it and according to
the scientific structure of the book, it also has literary features. The
linguistic features of this work, despite the relatively long distance from
Morsal"s prose style, are still compatible with Morsal"s prose style; In
addition, despite having the stylistic characteristics of Morsal prose, this
work also has the stylistic features of its period (Safavid).زمینه و هدف: کتاب قسطاسالاطبّا از کتابهای معتبر پزشکی و فرهنگی چنددانشی است
که نورالدین محمدبن عبدالله شیرازی، پزشک نامدار و پرکار عهد صفویه (قرن یازدهم) به رشته تحریر درآورده است. هدف این پژوهش، ضمن معرفی
نویسنده و نسخ خطی قسطاسالاطبّا، تبیین ویژگیهای سبکی و برجستگیهای ارزشمند این
اثر است.
روش مطالعه: پژوهش حاضر به روش کیفی، با شیوه توصیفی ـ تحلیلی و کتابخانه ای
انجام شده است.
یافته ها: کتاب قسطاسالاطبّا دربردارندۀ گنجینه ای از اصطلاحات پزشکی، مقادیر،
نام حکما، لغات فن پزشکی فارسـی، اشعار، اعلام تاریخی و جغرافیایی است. کاربرد
واژه ها، عبارات و احادیث به زبان عربی، کاربرد صورت کهن واژه ها، درآمیختگی نظم و
نثر، استفاده از فعل جمع برای فاعل مفرد، حذف شناسه در فعل معطوف، وفور لغات و
اصطلاحات ترکی و هندی و ... از شاخصه های مهم زبانی و ادبی اثر میباشد.
نتیجه گیری: در اثر یادشده علاوه بر بیان مسائل طبی و واژه های اصیل فارسی،
اغلب، معادلهای عربی، یونانی یا هندی نیز در آن درج شده و با توجّه به ساختار
علمی کتاب، از ویژگیهای ادبی نیز برخوردار است. ویژگیهای زبانی این اثر نیز برغم
فاصله زمانی نسبتاً طولانی از سبک نثر مرسل، همچنان با سبک نثر مرسل قابلانطباق
است؛ درضمن این اثر با وجود دارا بودن مشخصات سبکی نثر مرسل، دارای ویژگیهای سبکی
دوره خود (صفویه) نیز است.Stylistic features of "Qastas Al-Atebba", Noureddin Mohammad Shirazi, Safivid Manuscript.ویژگیهای سبکی قسطاسالاطبّا, نورالدین محمد شیرازی, نسخه خطی دورۀ صفویهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1413.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1413.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی کتاب قسطاسالاطبّا (نورالدین محمدبن عبدالله شیرازی)https://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistic features of the book Qastas al-Atebba (Nur al-Din Muhammad ibn Abdullah Shirazi)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Introduction of Jung No. 3423 Arabic National Library of Franceمعرفی جُنگ شمارۀ 3423 Arabic کتابخانۀ ملی فرانسه105125682610.22034/bahareadab.2023.16.6826faفیروزههاشمی فشارکی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.nohashemifiroozeh@yahoo.comمهردادچترایی عزیزآبادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایرانyesm_chatraei@iaun.ac.irمحبوبهخراسانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.nokhorasani.m@iaun.ac.irشهرزادنیازیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایرانnoniazi@phu.iaun.ac.irJournal Article14010120BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The inclusion of Jung and ships in the poems
of different poets, some of whom are unknown, in addition to placing these
works in the ranks of divans and tazkirehs and the history of literature, shows
the literary taste of the people at the time of their creation. For this reason, the poetic vessels are considered as
important sources of correction of the court of poets. One of these wars is the War of Poems No. 3423 of the
National Library of France, which was created by many writers between the 9th
and 13th centuries. In this research, the most important features of this Jung
have been investigated.
METHODOLOGY: The current research is a theoretical
research that was conducted in a documentary-comparative way. The studied society of Jang Poems Manuscript No. 3423 of
the National Library of France in Paris, is the most reliable divans of poems
of poets whose poems are included in this work, as well as references and
history of printed literature. This means that in order to achieve more findings that
express the literary value of this Jung, a comparative comparison has been made
between the verses of this war and divans, the history of literature and
tazkira.
FINDINGS: More than eight scribes were involved in compiling this Jung. Examining the poems in this work shows that almost
one-third of the poems of this war are new, and the new selections, the
introduction of unknown and lesser-known poets, and the disambiguation and
correction of some verses have added to the value of this collection. The poems in this Jung show the poetic interest of the
writers of this covenant and the level of fame of the poets in the 9th century.
CONCLUSION: The collection of this Jung by many writers has increased
the amount of new poems. In addition, the analysis of the poems of this Jung shows
that the poems of famous poets such as Hafez, Maulvi, Saadi, Sanai, Anuri, and
Khaqani were still liked by the people in the 9th century. In addition, the poems of Ibn Yamin Faryoumdi and Qazi
Nizamuddin Isfahani, who are late poets of this Jung, enjoyed considerable fame
in the 9th century. New selections from Diwan of early and late poets in this
work have increased the semantic richness and removed ambiguity and corrected
some verses in Diwans and printed notes.
زمینه و هدف: اشتمال جنگها و سفینهها بر اشعار شاعران مختلف که بعضی گمنام و ناشناسند، علاوه بر آنکه این آثار را همردۀ
دیوانها و تذکره ها و تاریخ ادبیاتها قرار داده است، نشاندهندۀ ذائقه ادبی
مردم در زمان فراهم آمدنشان است. به همین جهت سفینه های شعری از منابع مهم تصحیح
دیوان شاعران به حساب میآیند. یکی از این جنگها، جنگ اشعار شمارۀ 3423 کتابخانۀ
ملی فرانسه است که بوسیلۀ کاتبان متعدد در فاصلۀ قرن نهم تا سیزدهم هجری فراهم
آمده است. در این پژوهش مهمترین ویژگیهای این جنگ مورد بررسی قرار گرفته است.
روش مطالعه: تحقیق حاضر پژوهشی نظری است که به شیوۀ اسنادی ـ تطبیقی انجام شده
است. جامعهۀ موردمطالعه دستنوشتۀ جنگ اشعار شمارۀ 3423 کتابخانۀ ملی فرانسه در پاریس، معتبرترین دیوانهای اشعار شاعرانی که
از آنها در این اثر شعر درج شده و تذکره ها و تاریخ ادبیاتهای چاپ شده است. بدین
معنی که بمنظور دست یافتن به یافته های بیشتر که بیانگر ارزش ادبی این جنگ است،
مقایسه ای تطبیقی میان ابیات این جنگ و دیوانها، تاریخ ادبیاتها و تذکره ها صورت
گرفته است.
یافته ها: در گردآوری این جنگ بیش از هشت کاتب نقش داشته اند. بررسی اشعار
موجود در این اثر نشان میدهد که قریب به یکسوم اشعار این جنگ، نویافته است و
گزینشهای نو، معرفی شاعران ناشناس و کمترشناخته شده و ابهامزدایی و اصلاح برخی ابیات
بر ارزش این مجموعه افزوده است. اشعار موجود در این جنگ بیانگر علاقۀ شعری کاتبان
این عهد و میزان شهرت شاعران در قرن نهم است.
نتیجه گیری: جمعآوری این جنگ بوسیلۀ کاتبان متعدد، موجب افزایش میزان اشعار
نویافته شده است. علاوه براین بررسی اشعار این جنگ نشان میدهد شعر شاعران بنامی
چون حافظ، مولوی، سعدی، سنایی، انوری، و خاقانی در قرن نهم همچنان مورد پسند مردم
بوده است. علاوه براین اشعار ابن یمین فریومدی و قاضی نظام الدین اصفهانی که از
شاعران متأخر این جنگند، در قرن نهم از شهرت قابلتوجهی برخوردار بوده است. گزینشهای
نو از دیوان شاعران متقدم و متأخر در این اثر موجب افزایش غنای معنایی و رفع ابهام
و اصلاح برخی ابیات در دیوانها و تذکره های چاپی شده است.proofreading, manuscript, Jung No. 3423, new poem, New selectionتصحیح, نسخۀ خطی, جنگ شمارۀ 3423, شعر نویافته, گزینش نو.https://bahareadab.com/downloadPDF/1414.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1414.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی جُنگ شمارۀ 3423 Arabic کتابخانۀ ملی فرانسهhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction of Jung No. 3423 Arabic National Library of Franceامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Layered stylistics and mystical hermeneutics in the works (Mosannafat) of Ala’ al_Dowleh Semnaniسبکشناسی لایه ای و هرمنوتیک عارفانه در مصنفات علاءالدوله سمنانی127143580410.22034/bahareadab.2023.16.5804faناهیدنصیر دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانyesnahid.nsrr@gmail.comرضاسمیعزادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانnor_samizadeh@ikiu.ac.irسیداسماعیلقافله باشیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانnomghafelebashi@yahoo.comJournal Article14010105BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Layered
stylistics as a new method is the result of the interdisciplinary view of
traditional stylistics, hermeneutics and linguistics. This method seeks to
understand and analyze carefully the phonetic, lexical, syntactic, rhetorical
and ideological layers of the text. This research has been done with the aim of
recognizing high frequency words, discovering the stylistic components of the
work and interpreting their stylistic implications. For this purpose, the full
text of the works of Ala’ al_Dowleh Semnani has been studied.
METHODOLOGY: In this research, the phonetic, lexical, syntactic,
rhetorical and ideological layer of Ala Al-Dowleh Semnani"s Mosannafat has been
studied with the method of layered stylistics.
FINDINGS: The
findings of this research shows that an analysis
will be made that Ala’ al_Dowleh Semnani’s interpretations of the sayings of
elders, stories, anecdotes and events of himself and others are closer to the
traditional hermeneutic method or to the new hermeneutic method or that his
interpretations are a combination of these two approaches. hermeneutical
criticism of Ala al-Dowlah"s prose works helps to better understand the works
of Ala al-Dawlah Semnani will help with regard to the hermeneutic critique of
his works, especially his percian Mosannafat.
CONCLUSION: In this descriptive study, the most important
characteristic of the mystical mysticism of Ala Al-Dawlah shows itself in its
rhetorical and intellectual level. For his mystical interpretations, he has
chosen the language of rhetoric, transcendence and dogma, and has made the most
of allegory to induce mystical meanings that are consistent with traditional
hermeneutics and singularity.زمینه
و هدف:
سبک شناسی لایه ای بعنوان روشی نوین، حاصل نگاه بینارشته ای
سبک شناسی سنتی، هرمنوتیک و زبانشناسی است. این روش در پی درک و تحلیل دقیق لایه های
آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک متن است. این پژوهش با هدف شناخت واژه های
پربسامد، کشف مؤلفه های سبکی اثر و تفسیر دلالتهای سبکی آنها انجام شده است. بدین
منظور متن کامل مصنفات علاءالدوله سمنانی مورد بررسی قرار گرفته است
روش مطالعه: در
این پژوهش با روش سبک شناسی لایه ای به بررسی لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مصنفات علاءالدوله سمنانی پرداخته شده است.
یافته ها: این پژوهش درپی این است
که نشان دهد تأویلات علاءالدوله سمنانی از اقوال مشایخ، داستانها، حکایات و واقعات
خود و دیگران به شیوۀ هرمنوتیک سنتی نزدیکتر است یا به روش هرمنوتیک جدید یا اینکه
تأویلات او تلفیقی از این دو رویکرد است و به فهم بهتر آثار علاءالدوله سمنانی با
توجه به نقد هرمنوتیکی آثار منثور فارسی وی، بویژه مصنفات فارسی او، یاری خواهد
رساند.
نتیجه گیری: مهمترین
مشخصۀ هرمنوتیک عارفانۀ علاءالدوله در سطح بلاغی و فکری، خود را نشان میدهد. او
برای تفسیرها و تأویلات عارفانۀ خود زبان خطابی، استعلایی و جزمی را برگزیده است و
از تمثیل برای القای معانی عرفانی بیشترین بهره را برده است که با هرمنوتیک سنتی و
تکمعنایی منطبق است.Ala’ al_Dowleh Semnani, Layered stylistics, Hermeneutics, Persian Mosannafat.علاءالدوله سمنانی, سبک شناسی لایه-ای, هرمنوتیک, مصنفات فارسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1415.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1415.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبکشناسی لایه ای و هرمنوتیک عارفانه در مصنفات علاءالدوله سمنانیhttps://bahareadab.com/en/article/Layered stylistics and mystical hermeneutics in the works (Mosannafat) of Ala’ al_Dowleh Semnaniامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321The stylistic study of Divan Ghazliat of Moznab Badaivani, a poet of the return period (based on four manuscripts)مطالعه سبک شناسی دیوان غزلیات مذنب بدایونی شاعرِ دوره بازگشت (براساس چهار نسخه خطی)145161681310.22034/bahareadab.2023.16.6813faنادرهشاه آبادی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران جنوب، ایران.noshahabadi.nadereh@gmail.comاحمدخاتمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesa_khatami@sbu.ac.irعلیرضاصالحیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nosalehi-iau@azad.ac.irابوالفضلمرادی رستااستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران؛ استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانnoa.moradirasta@cfu.ac.irJournal Article14010105BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Moznab Badayouni is one of the unknown poets
of Qajar era lyricists. This research tries to express the stylistic features,
the theme of his poetry as well as its literary beauty. The goal of the researcher is not to determine the
frequency and extent of imitation of Moznab from the ancient style, but to
determine and examine the poet"s style, at the linguistic, literary and
intellectual levels, to answer these questions: 1- Which of the styles of
Persian poetry is Moznab influenced by, and which poet or poets has had the greatest impact on him? 2- What are the manifestations of the school of
occurrence and burning in Moznab Badayouni"s sonnets?
METHODOLOGY: Study method: This research was done by
content analysis and library method. The study method is in-text and with a critical view. The scope and community under study is Diwan Ghazliat
Mozab.
FINDINGS: Moznab has managed to bring his language and thought axis
closer to the Iraqi style poets. In some of this poet"s poems, the color of "School
of Occurrence" and "Vasukht" can also be seen, which shows the
change of his attitude during his life.
CONCLUSION: Conclusion: Moznab especially followed Saadi
and Hafez in composing ghazals. On the linguistic level, his poetry is far from
any complexity. He has used vernacular language as one of the main materials of
artistic language and he tries to musicalize his words with the artistic use of
vowels, an anthology of words and their arrangement together. At the literary
level, expressive elements such as simile, metaphor, and original elements such
as repetition, observance of analogy (more than 95 percent), contrast, and
allusion have the highest frequency. At the intellectual level, the focus of
his thoughts and the basis of his lyrical poetry is "love and its related
topics". People"s beliefs, customs, religious beliefs, proverbs, as well
as many themes, including the political and social situation of the country
(during the constitutional period), can be seen in his poetry.زمینه و هدف: مذنب بدایونی یکی از
شعرای ناشناخته غزلسرای دوره قاجار است. این پژوهش تلاش میکند به بیان ویژگیهای
سبکی، مضمون شعر وی و همچنین زیباییهای ادبی آن بپردازد. هدف
پژوهشگر تعیین بسامدها و میزان تقلید مذنب از سبک قدما نمیباشد، بلکه تعیین و
بررسی سبک شاعر، درسه سطح زبانی، ادبی و فکری است تا به این پرسشها پاسخ دهد: 1- مذنب تحتتأثیر کدامیک از سبکهای شعر فارسی است و کدام
شاعر یا شاعران بیشترین تأثیر را بر او داشته است؟ 2- نمود مکتب وقوع و واسوخت
بیشتر در قالب چه مواردی در غزلیات مذنب بدایونی پدیدار گشته اند؟
روش مطالعه: این تحقیق به شیوۀ تحلیل محتوا و کتابخانه ای انجام شده است.
شیوۀ مطالعه، درونمتنی و با دید منتقدانه است. محدوده و جامعۀ موردمطالعه، دیوان
غزلیات مذنب است.
یافته ها: مذنب توانسته، زبان و محور فکریش را به شعرای سبک عراقی
نزدیک کند. در برخی اشعار این شاعر، رنگ و بوی «مکتب وقوع» و «واسوخت» نیز قابلمشاهده
است که این امر نشان از تغییر نگرش وی در دوران زندگی خود دارد.
نتیجه گیری: مذنب در سرودن غزلیات،
بطور اخص از سعدی و حافظ پیروی نموده است. در سطح زبانی، شعرش به دور از هرگونه
پیچیدگی است. از زبان عامیانه بعنوان یکی از مصالح اصلی زبان هنری بهره گرفته است و تلاش میکند با
کاربرد هنری واکها، گلچین واژه ها و چینش آنها در کنار هم، کلامش
را موسیقایی کند. در سطح ادبی، عناصر بیانی مانند تشبیه، استعاره و عناصر
بدیعی نظیر تکرار، مراعات نظیر (بیش از 95 درصد)، تضاد و تلمیح بیشترین بسامد را
دارد. در سطح فکری، محور تفکرات و بنمایۀ غزلیاتش، «عشق و موضوعات مربوط به آن»
است. اعتقادات و باورهای مردم، آداب و رسوم، اعتقادات مذهبی ، ضربالمثلها، همچنین
مضامین متعدد ازجمله اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور (در دوره مشروطه)، در شعر وی به چشم
میخورد.Stylistics, literary style of return, Ghazal, Badayouni's Divan.سبک شناسی, سبک ادبی بازگشت, غزل, دیوان مذنب بدایونیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1416.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1416.pdfhttps://bahareadab.com/article/مطالعه سبک شناسی دیوان غزلیات مذنب بدایونی شاعرِ دوره بازگشت (براساس چهار نسخه خطی)https://bahareadab.com/en/article/The stylistic study of Divan Ghazliat of Moznab Badaivani, a poet of the return period (based on four manuscripts)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Examining my emotional self in Persian laments (Relying on the poets of the fourth to eighth centuries)بررسی «منِ» عاطفی در مرثیه های فارسی (با تکیه بر شاعران سده های چهارم تا هشتم)163181677510.22034/bahareadab.2023.16.6775faصادقجوادی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانnosohrab59jvd@yahoo.comطاهرهصادقی تحصیلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانyessadeghi.t@lu.ac.irمحمدخسروی شکیبدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.nokhosravi.m@lu.ac.irمحمدرضاروزبهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانnoRoozbeh.m@lu.ac.irJournal Article14010106BACKGROUND AND OBJECTIVES:
In
the history of Persian literature, each of the poets, based on their own
thoughts and attitudes, has composed a lament and reflected their emotions in a
lament. The element of emotion is presents in the mourning; The element of
"emotion" in literature is equal to the "emotional self"
And since mourning expresses human feelings and emotions, creates a good space
to represent the "emotional self". By examining self emotions in the
poet’s laments, in addition to revealing their mental and psychological states,
we can understand the reasons for the poets" tendency to lament as well as
their social atmosphere.
METHODOLOGY: In the present article, by qalitative
analyzing the texts and based on library sources, after explaining and defining
the "emotional self" and its types from a psychological and literary
point of view, the most important elegies in the
poems of persian poets from the age of Rudaki to the age of Hafez, have been
examined.
FINDINGS: The
results show that the highest frequency of limited and individual emotional
self is in court elegies; The social self has the highest frequency in social
and religious elegies, and the transcendent self in philosophical elegies; In
familia and personal laments, the individual and transcendent_self have the
most reflection.
CONCLUSION: The
emotional action and empathy of language has always been important for great
poets, because in this type of lingual action, the direction and tendency of
the message is towards "self". Since the type of lament is the result
of the contrast between the poet’s mind with the external hostile and bitter
reality, therefore, the manifestation of the social and transcendent self is
more. The evolution of the "emotional self" in the poems of these
poets indicates their mastery of self and more attention to the spiritual world
and the pass the physical world.زمینه و
هدف: در
تاریخ ادبیات فارسی هریک از شاعران براساس اندیشه و نگرش خاص خود، به مرثیه سرایی
پرداخته و عواطف خود را در مراثی بازتاب داده اند. عنصر عاطفه در مرثیه حضوری
پررنگ دارد و در ادبیات برابر با «منِ عاطفی» است و ازآنجاکه مرثیه بیانگر احساسات
و عواطف انسانی است، عرصۀ مناسبی برای بازنمایی «منِ عاطفی» ایجاد میکند. با بررسی منِ عاطفی در مرثیه های شاعران میتوان علاوه بر آشکار کردن اوضاع
روحی و روانی آنها، به دلایل گرایش آنها به مرثیه و همچنین فضای اجتماعی پی برد.
روش
مطالعه: در
مقاله حاضر به شیوۀ تحلیل کیفی و براساس منابع کتابخانه ای، پس از تبیین و تعریف
«من عاطفی» و انواع آن از دیدگاه روانشناسی و ادبی، مهمترین مرثیه های مندرج در
اشعار شاعران فارسی از عصر رودکی تا حافظ از نظر نوع منِ عاطفی بازتاب یافته در مرثیه های آنها مورد بررسی قرار گرفته
است.
یافته ها: بیشترین بسامد منِ عاطفی محدود و فردی در مرثیه های درباری است؛ منِ اجتماعی در
مرثیه های اجتماعی و مذهبی، و منِ متعالی در مرثیه های فلسفی دارای بیشترین بسامد
است؛ در مرثیه های خانوادگی و شخصی منِ فردی و متعالی بیشترین بازتاب را دارد.
نتیجه گیری: کنش عاطفی و
همدلی زبان همواره برای شاعران بزرگ، اهمیت داشته است؛ چراکه در این نوع از کنش
زبانی، جهتگیری و تمایل پیام بسوی «من» است. ازآنجاکه نوع ادبی مرثیه حاصل عدم
انطباق ذهن شاعر با واقعیت تلخ و خصمانۀ بیرونی است، در شعر شاعران برجسته، تجلی
«منِ» اجتماعی و متعالی بیشتر است؛ تحول و رشدیافتگی «منِ عاطفی» در اشعار این
شاعران از تسلط آنها بر خویشتن و توجه بیشتر به عالم ملکوت و گذر از عالم خاکی خبر
میدهد.elegy, emotional self, individual self, social self, transcendent selfمرثیه, منِ عاطفی, منِ فردی, منِ اجتماعی, منِ متعالیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1417.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1417.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی «منِ» عاطفی در مرثیه های فارسی (با تکیه بر شاعران سده های چهارم تا هشتم)https://bahareadab.com/en/article/Examining my emotional self in Persian laments (Relying on the poets of the fourth to eighth centuries)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321The Union with God as a marriage: Examining a key conceptual metaphor in Kashf al-Asrar of Ruzbihanوصال خداوند بمثابۀ نکاح: بررسی یک استعارۀ مفهومی کلیدی در کشف الاسرار روزبهان183193683910.22034/bahareadab.2023.16.6839faمعینکاظمیفراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانyeskazemimiein@shirazu.ac.irJournal Article14010120BACKGROUND AND OBJECTIVES:
In contemporary theories,
metaphor is considered not only an aesthetic tool, but also a fundamental
cognitive process of the human mind. According to the theory of conceptual
metaphor, the metaphor is understanding of a conceptual domain in the terms and
expressions of another conceptual domain. This research is an attempt to
analyze a key conceptual metaphor in the book Kashf al-Asrar by Ruzbihan
Baghli.
METHODOLOGY: The method of this study is
library-analytical and it focuses on the issue of conceptualizing Union with
God with the terms of the conceptual field of marriage in the book Kashf
al-Asrar; however, by necessity, the other important works of the sheikh, i.e.
Abhar al-Asheqin and Sharah Shathiyat, are also discussed.
FINDINGS: Ruzbihan in the book Kashf al-Asrar - his
spiritual autobiography, which is dedicated to the report of his revelations -
tried to describe the abstract concepts of the conceptual field of Union with
God by using the concepts of the conceptual field of "marriage". In
this metaphor, the origin realm is the conceptual domain of "marriage,"
which is a tangible concept, and the destination realm is the conceptual domain
of “Union with God” which is a metaphysical and abstract concept. Rozbahan
explains the abstract concepts of love relationship with God with the terms and
words of the field of marriage, such as bride, bridegroom, celebration
ceremony, and the offerings made by the groom to the bride.
CONCLUSION: According to the theory of conceptual
metaphor, Ruzbihan by choosing the conceptual field of "marriage" to
describe " Union with God", explains both his perceptual and
cognitive system about Union with God and adjusts his and the audience"s
expectations towards it. In fact, this metaphor transfers the intellectual
system and the atmosphere governing "marriage" to the intellectual
system and atmosphere governing the concept of "Union with God".
Through the study of this metaphor, a concept that is unparalleled in the space
of Islamic mysticism, we are introduced to new aspects of Ruzbihan"s approach
achieves the category of Union with God.زمینه و
هدف:
استعاره در نظریه های معاصر، نه صرفاً ابزار زیباییشناسی، بلکه فرایند شناختی
بنیادین ذهن انسان تلقی میشود. طبق نظریۀ استعارۀ مفهومی، استعارۀ «فهم و تجربه»
یک حوزۀ مفهومی در اصطلاحات و عباراتِ یک حوزۀ مفهومی دیگر است. این تحقیق کوششی
است برای تحلیل یک استعارۀ مفهومی کلیدی در کتاب کشف الاسرار روزبهان بقلی.
روش
مطالعه: روش
این مطالعه توصیفی - تحلیلی است و بر موضوع مفهومپردازی وصال خداوند با اصطلاحات
حوزۀ مفهومی ازدواج و نکاح در کتاب کشف الاسرار متمرکز است؛ هرچند به ضرورت
به آثار مهم دیگر شیخ یعنی عبهرالعاشقین و شرح شطحیات نیز پرداخته
میشود.
یافته ها: روزبهان در کتاب کشف الاسرار
-زندگینامۀ خودنوشت روحانی خود که به گزارش مکاشفاتش اختصاص یافته است- کوشیده است
با استفاده از مفاهیم حوزۀ مفهومی «نکاح»، مفاهیم انتزاعی حوزۀ مفهومی «وصال با
خداوند» را توصیف کند. در این استعاره، قلمرو مبدأ حوزۀ مفهومی «نکاح» است که
مفهومی محسوس و ملموس است و قلمرو مقصد حوزۀ مفهومی «وصال خداوند» است که مفهومی
متافیزیکی و انتزاعی است. روزبهان با اصطلاحات و الفاظ حوزۀ نکاح مانند عروس،
حجله، مراسم جشن و پایکوبی و نثارهایی که داماد به عروس میکند، مفاهیم انتزاعی
رابطۀ عاشقانه با خداوند را توضیح میدهد.
نتیجه گیری: طبق نظریۀ
استعارۀ مفهومی، وی با انتخاب حوزۀ مفهومی«نکاح» برای توصیف «وصال خداوند» هم نظام
ادراکی و شناختی خود را درمورد وصال خداوند توضیح میدهد و هم انتظارات و توقعات
خود و مخاطبان را درمورد آن تنظیم میکند. درواقع این استعاره، نظام فکری و فضای
حاکم بر «نکاح» را به نظام فکری و فضای حاکم بر مفهوم «وصال الهی» منتقل میکند. ما
از رهگذر مطالعۀ این استعارۀ مفهومی که در فضای عرفان اسلامی بیمانند و بینظیری
است، به جنبه هایی تازه از رویکرد روزبهان به مقولۀ وصال الهی دست مییابیم.Ruzbihan, Kashf al-Asrar, Conceptual Metaphor, Mystical Experience, Marriageروزبهان, کشف الاسرار, مکاشفه, استعارۀ مفهومی, نکاحhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1418.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1418.pdfhttps://bahareadab.com/article/وصال خداوند بمثابۀ نکاح: بررسی یک استعارۀ مفهومی کلیدی در کشف الاسرار روزبهانhttps://bahareadab.com/en/article/The Union with God as a marriage: Examining a key conceptual metaphor in Kashf al-Asrar of Ruzbihanامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321A Study and Analysis of the Linguistic Style of Contemporary Persian Stories Based on the theory of scale and category and Analysis of Critical Discourse (Case Study: verb groups in stories: Cheshmhayash and Suvashun)توصیف و تحلیل سبک زبانى داستانهاى معاصر فارسى با تکیه بر نظریه های مقوله و میزان و تحلیل گفتمان انتقادى (مطالعۀ موردى: توصیف و تحلیل گروه هاى فعلى داستانهاى چشمهایش و سووشون)195217681810.22034/bahareadab.2023.16.6818faحسامالسلامه دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانnodr.salameh86@gmail.comحمیدطاهریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانyestaheri@HUM.ikiu.ac.irJournal Article14010106BACKGROUND AND
OBJECTIVES:Analysis
of literary texts" grammatical and linguistic structure is one of the essential
branches of stylistics and critique of literary works. Especially when
comparing the language style of men"s and women"s stories, paying attention to
their grammatical structures can identify the differences in the style and
language level of men and women and highlight the strengths and weaknesses of
those works. One of the essential theories of linguistics and grammar is
Michael Halliday"s theory of scale and category. In this article, based on this
theory, we have examined one of the critical grammatical categories, namely the
devices of the verb group in Cheshmhayash and Suvashun stories.
METHODOLOGY: This study was conducted using
descriptive-analytical method.
FINDINGS: In the first article part, according to the
theory of scale and category, the verb group devices in the stories of these
two authors are described, and the relevant statistics are shown. In the second
part, the way the verb group devices are used in the stories according to theories
of, Critical discourse, linguistics, and gender is analyzed to distinguish the
styles of male and female writers. In this article, the role of the verb and
its tense are studied.
CONCLUSION: According to the
available analyses, one of the results is a significant difference between
these two authors using the verb group No. 1 device of the news impersonal
self-standing type. Alawi has made a mistake in objecting to these verb devices
type, and inconsistency between the verbs has caused the incoherence of his
story. On the other hand, sometimes, the differences in the use of the devices
of the verb group between the two stories go back to the aspect of language and
gender.زمینه و هدف: تحلیل و بررسی
ساختار دستوری و زبانی متون ادبی، یکی از مهمترین شاخه های سبکشناسی و نقد و تحلیل
آثار ادبی است، بویژه زمانی که بحث مقایسه سبک زبانی داستانهای زنان و مردان باشد؛
توجّه به ساختارهای دستوری آنها، میتواند تفاوتهای سبک و سطح زبان زنان و مردان را
مشخّص کند و نیز ضعف و قوّت آن آثار را نمایان سازد. یکی از نظریه های مهم
زبانشناسی و دستور، نظریه مقوله و میزان مایکل هالیدی است. در این مقاله براساس این
نظریه، به بررسی یکی از مقولات مهم دستوری یعنی دستگاه های گروه فعلی در داستانهای
سووشون سیمین دانشور و چشمهایش بزرگ علوی پرداخته ایم.
روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی محتوا
با ابزار اسنادی علمی و کتابخانه ای است.
یافته ها: در بخش اول مقاله، بنابر نظریۀ مقوله و میزان،
دستگاه های گروه فعلی در داستانهای سووشون سیمین دانشور و چشمهایش بزرگ علوی، توصیف
میشود و آمارهای مربوط، نشان داده میشود و در بخش دوم، نحوۀ استفاده از دستگاه های
گروه فعلی در داستانهای موردنظر بنابر نظریه های نقد گفتمان و زبانشناسی و جنسیت،
تحلیل میشود تا تمایز سبک نویسندگان زن و مرد نیز مشخّص گردد.
نتیجه گیری: در کاربردِ گروه های فعلی در سووشون، اگرچه تنوّع
چشمهایش را ندارد و برخی وجوه فعل و گروه های فعلی در این داستان نمودی ندارند،
میتوان گفت استفاده از این گروه ها حسابشده و منظّم است. وجوه فعل در دو متن
متفاوت است. اگرچه به تناسب در سووشون وجه اخباری کمی بیشتر از چشمهایش نشان
میدهد، اما این درصد در کاربرد بالای وجه التزامی در چشمهایش خنثی شده و نشان
میدهد متونی هستند که از ابزار احساسی و عاطفی برای تولید متن استفاده میکنند. درحالیکه بسامد افعال التزامی بزرگ علوی بیشتر از
دانشور میباشد و این نشان میدهد که قطعیت در متن کمتر است. Style, language, verb group, Critical discourse, Cheshmhayash, Suvashunسبک, زبان, گروه فعلی, تحلیل گفتمان انتقادى, چشمهایش, سووشون.https://bahareadab.com/downloadPDF/1419.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1419.pdfhttps://bahareadab.com/article/توصیف و تحلیل سبک زبانى داستانهاى معاصر فارسى با تکیه بر نظریه های مقوله و میزان و تحلیل گفتمان انتقادى (مطالعۀ موردى: توصیف و تحلیل گروه هاى فعلى داستانهاى چشمهایش و سووشون)https://bahareadab.com/en/article/A Study and Analysis of the Linguistic Style of Contemporary Persian Stories Based on the theory of scale and category and Analysis of Critical Discourse (Case Study: verb groups in stories: Cheshmhayash and Suvashun)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321A study of the style and content of Fava’ed al-salekin manuscriptتحلیل محتوایی و سبکی نسخۀ خطی فوائدالسالکین219231685710.22034/bahareadab.2023.16.6857faبهارهمحمدزاده دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnobaharehmohammadzadehh@gmail.comاصغردادبهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesa.daadbeh@yahoo.comعبدالحسینفرزاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران؛ دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.noabdolhosein.farzad@gmail.comJournal Article14010123BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Mystical
works are a suitable platform for creating meaning and spiritual
interpretations. Favaed al-Salekin is a version written by "Baba Farid
al-Din", one of the authors of the 6th and 7th centuries of the
sub-continent. The subject of the edition is to mention the congregations of
Sufi elders in general and to examine the congregations of Cheshtiyeh elders
and Qutbuddin Bakhtiar Oshi, the elder and mentor of Baba Fariduddin
Ganjshakar, in particular. In this research, the literary and content review of
the version, its text, linguistic features and literary values were
considered.
METHODOLOGY: Considering
the availability of five copies of this work, the method of correction was considered
based on the original version, in the version of the Majles library, and
examining its differences with the modified version. In addition, the mystical,
literary and stylistic content of the version was examined by the "content
analysis" method.
FINDINGS: The variety in the type of writing and prose
of the book is also remarkable and worthy of attention; In this sense, in the
opening part (especially the preface and introduction), he follows the style of
the "Great Messenger"; But the main text of the book has been led to
exaggeration in many cases. The book"s prose follows the rules of the Arabic
language, including the matching of adjectives and adverbs, the sequence of
additions, the plural, the relative elimination of sentence components, the
special use of verbs, the use of words and combinations in groups, and
different meanings can be seen in most cases.
CONCLUSION: This book is an example of an
essay of the 6th and 7th century AH and an example of the prose of the Sufi
councils of the Indian subcontinent, and it can be used and analyzed to compare
different styles of Persian prose. The use of original verbal and spiritual
techniques such as puns, puns, guarantees, similes, metaphors, similes, and
guarantees are among the other features of Favaed al-Salekin. In this work, the
use of hadiths is to the extent that if they are removed from the text, the
sentences and their meanings will suffer.زمینه و هدف: آثار عرفانی بستر مناسبی جهت ایجاد معنا و تفاسیر معنوی به شمار می آیند.
فوائدالسالکین نسخه ای است تألیف «بابا فریدالدین»، از مؤلفان قرن ششم و هفتم شبه قاره.
موضوع نسخه، ذکر مجالس پیران صوفیه است بطور عام و بررسی مجالس پیران چشتیه و قطب الدین
بختیار اوشی، پیر و مرشد بابا فریدالدین گنج شکر بطور خاص. در این پژوهش، بررسی
ادبی و محتوایی نسخه، متن آن و ویژگیهای زبانی و ارزشهای ادبی موردنظر بوده است.
روش مطالعه: با توجه به در دسترس داشتن پنج نسخه از نسخ این اثر، روش تصحیح
براساس نسخۀ اساس یعنی نسخۀ کتابخانۀ مجلس و بررسی تفاوتهای آن با نسخ بدل مدنظر
قرار گرفت. علاوه براین محتوای عرفانی، ادبی و سبکی نسخه به روش «تحلیل محتوا»
مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: تنوع در نوع نگارش و نثر کتاب نیز چشمگیر و
درخور توجه است؛ به این معنا که در بخش آغازین (بویژه دیباچه و مقدمه) پیرو سبک
مرسل «مرسل عالی» است؛ اما متن اصلی کتاب در بسیاری از موارد به اغلاق و تعقید سوق
یافته است. پیروی درخور توجه نثر کتاب از قواعد زبان عربی شامل مطابقت صفت و
موصوف، تتابع اضافات، جمع مکسر، حذف به قرینۀ اجزای جمله، کاربرد ویژۀ افعال،
کاربرد واژه و ترکیب در هیأت و معانی دیگرگون در اکثر موارد به چشم میخورد.
نتیجه گیری: این کتاب نمونه انشای قرن ششم و هفتم ه.ق و
نمونه ای از نثر مجالس صوفیانه شبه قاره هند است و میتواند برای مقایسه بین شیوه های
سبکی مختلف نثر فارسی مورد استفاده و بررسی قرار بگیرد. استفاده از صنایع بدیع
لفظی و معنوی از قبیل جناس، سجع، تضمین، تشبیه، استعاره، تمثیل، و تضمین از دیگر
ویژگیهای فوائدالسالکین است. در این اثر کاربرد احادیث در حدی است که اگر از متن
حذف شوند، جملات و معانی آن دچار نقصان میشود.Manuscript, Favaed al-salekin, Content Analysis, Stylisticsنسخۀ خطی, فوائدالسالکین, تحلیل محتوا, سبک شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1420.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1420.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل محتوایی و سبکی نسخۀ خطی فوائدالسالکینhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of Fava’ed al-salekin manuscriptامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321The Role of Water in invulnerability epic of Esfandiar, comparing with Siegfriedan and Achillesنقش آب و اسطورۀ روئین تنی اسفندیار در مقایسه با زیگفرید و آشیل233243685610.22034/bahareadab.2023.16.6856faفرشتهدیور دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، ایرانnoBanofereshte1@gmail.comمنوچهراکبریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesmakbari@ut.ac.irJournal Article14010201BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The myth and thought of the upper body, which has an
ancient root, can be an allusion to the human desire to remain invulnerable,
immortal and eternal life, and it reveals the human need for immortality and bravery.
Man, as a living being, when he realized that death and nothingness threatens
his life, he decided to find a way to get rid of death. This issue created the
ideal of immortality and the appearance of the body became the long-standing
desire to remain immortal. In this research, an attempt has been made to
investigate the relationship between the element of water and Esfandiar"s
physical appearance in comparison to Siegfried and Achilles.
METHODOLOGY: The current research is a theoretical study that was
carried out in a descriptive and analytical way.
FINDINGS: Some
bodies are transformed by gods and superhuman beings with elements such as
water and fire. In the myths of nations, there are many stories of super-body
myths that often share many points, and one of these commonalities is the role
of water in the super-body. Esfandiar has a special place in the Shahnameh with
his mythological, religious, heroic, and epic role. The most important physical
superiority of Esfandiar is the prophetic breathing in the water of Dahiti
River by Zoroaster (a guardian and spiritual personality) that Esfandiar
becomes a new body due to the spread of the Behi religion by washing himself in
the holy water spring, and if during purification and washing his eyes It didn"t
close, it didn"t have vulnerable parts and it remains eternal and immortal.
CONCLUSION: In
comparing the physical appearance of Esfandiar, the Iranian hero, who had a
human frame, with Siegfried, the hero of the German Nibelungen epic, who had a demigod
example, and Achilles, the Greek hero, who had a godlike example, it is clear
that Esfandiar"s physical appearance is due to the following reasons. It has
precedence over other mythological characters: 1) Esfandiar Pahlavi is a clean
body; 2) Humanity is human; 3) He is a powerful prince; 4) His body is covered
with holy water; (5) His bodily fluids have been sanctified by breathing
prophetic breath; 6) His physical appearance was the reward for the spread of
religion; 7) Holy water is a symbol of transformation and positive
transformation; 8) Otenha was the person who chose Ruin-Teni.زمینه و هدف: اسطوره و اندیشۀ روئین تنی که ریشه ای کهن دارد، کنایه از آرزوی بشر
در آسیب ناپذیر ماندن، بیمرگی و عمر جاوید میتواند باشد و تجلی نیاز انسان به
جاودانگی و پهلوانی را آشکار مینماید. بشر، بعنوان موجود زنده، زمانی که دریافت
مرگ و نیستی، زندگانیش را تهدید میکند، برآن شد چاره ای برای رهایی از مرگ بیابد.
این موضوع آرمان جاودانگی را ایجاد کرد و روئین تنی آرزوی دیرینۀ جاودانه ماندن
گردید. در این پژوهش سعی شده رابطۀ میان عنصر آب و علت روئین تنی اسفندیار در
مقایسه با زیگفرید و آشیل بررسی شود.
روش مطالعه: پژوهش حاضر مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی تحلیلی انجام شده
است.
یافته ها: برخی روئین تنان توسط خدایان و موجودات مافوق بشری با عناصری مانند
آب و آتش روئین تن میگردند. در اسطوره های ملل، داستانهای فراوانی از اسطوره های
روئینتنی وجود دارد که اغلب در بسیاری نکات مشترکند و یکی از این اشتراکات، نقش
آب در روئینتنی است. اسفندیار، با نقش اسطوره ای، مذهبی، پهلوانی، و حماسی پررنگ
در شاهنامه، جایگاه ویژه ای دارد. مهمترین برتری روئین تنی اسفندیار، دمیدن نفس
پیامبرانه در آب رودخانۀ داهی تی توسط زردشت (ولی و شخصیت معنوی) است که اسفندیار
بدلیل گسترش دین بهی با شستن خود در چشمۀ آب مقدس، روئین تن میشود و اگر هنگام
تطهیر و شستشو چشمانش را نمیبست، عضو آسیب پذیری نداشت و جاودانه و نامیرا باقی
میماند.
نتیجه گیری: در مقایسۀ روئین تنی اسفندیار، پهلوان ایرانی، که چهارچوب بشری داشت
با زیگفرید قهرمان حماسۀ آلمانی نیبلونگن که مصداق نیمه خدایی داشت، و آشیل قهرمان
یونانی که مصداق خدایی داشت، مشخص میشود که روئین تنی اسفندیار به دلایل زیر نسبت
به شخصیتهای اسطوره ای دیگر رجحان دارد: 1) اسفندیار پهلوانی پاک نهاد است؛ 2)
بشری انسانی است؛ 3) شاهزادۀ قدرتمندی است؛ 4) روئین تنی او با آب مقدس است؛ 5) آب
روئین تنی او با دمیدن نفس پیامبرانه، مقدس شده است؛ 6) روئین تنی او پاداش گسترش
دین بهی بود؛ 7) آب مقدس نماد تحول و دگرگونی مثبت است؛ 8) اوتنها فردی بود که
روئین تنی را انتخاب کرد.Water, invulnerability, Immortality، Esfandiar, Siegfried, Achillesآب, روئین تنی, جاودانگی, اسفندیار, زیگفرید, آشیلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1421.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1421.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش آب و اسطورۀ روئین تنی اسفندیار در مقایسه با زیگفرید و آشیلhttps://bahareadab.com/en/article/The Role of Water in invulnerability epic of Esfandiar, comparing with Siegfriedan and Achillesامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136168320230321Bakhtin's polyphonic components in the novel" Deraznaye shab "by Jamal Mirsadeghiمؤلفه های چندصدایی باختین در رمان «درازنای شب» اثر جمال میرصادقی245262679710.22034/bahareadab.2023.16.6797faزهرهدستپاکدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانno zohreh.dastpak1@yahoo.comسعیدحمیدیاناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.yesdrsaeidhamidian@gmail.comفرهادطهماسبیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.nofarhad_tahmasebi1@yahoo.comJournal Article14001223BACKGROUND AND OBJECTIVES:
One
of the tools of effective reading of literary texts in order to analyze the
hidden parts and discover the underlying layers of the text is to use new approaches
of literary criticism. The views and opinions of Mikhail Bakhtin, the Russian
theorist, are one of these approaches that largely originate from the sociology
of literature. From Bakhtin"s point of view, some novels have polyphonic
capacity. Such novels have a democratic space to reflect suppressed voices or
even voices that conflict with the author"s ideology, which are heard parallel
to the author"s voice in the story. Multi-voice allows the audience to listen
to different aspects of characters, ideologies, cultures, and in other words,
the voice of the times, in addition to the storyline. The purpose of this
article is to analyze polyphonic elements in the novel Deraznaye Shab by Jamal
Mirsadeghi based on components such as type, hybrid speech and active and
passive two-tone.
METHODOLOGY: This
research was done in a descriptive-analytical way using library studies.
FINDINGS: By examining the mentioned novel,
it was found that Mirsadeghi has used almost all polyphonic components by creating
the characters of his story. By using different and contradictory voices, he
provides a platform for the characters to express their opinions in a fair
atmosphere.
CONCLUSION: The results of this research
indicate that in this novel, using polyphonic components, especially antithesis
and hybrid speech, we witness a forced encounter between tradition and
modernity. The author depicts the confusion of the lost generation at this time
through the contrasting expressions and speech. A generation that, on the one
hand, has been transformed in the traditional teachings of the family and
dominant culture, and on the other hand, is facing a different and glamorous
world and the so-called "modernity". The result of this collision is
the perfection of the first character of the novel, who steps towards the
future with an active and independent discourse.
زمینه و هدف: یکی از ابزارهای خوانش اثربخش متون ادبی بمنظور
واکاوی بخشهای پنهان و کشف لایه های زیرین متن، استفاده از رویکردهای جدید نقد
ادبی است. آراء و عقاید میخائیل باختین، نظریه پرداز روس یکی از این رویکردهاست که
تا حدود زیادی از جامعه شناسی ادبیات سرچشمه میگیرد. از منظر باختین برخی رمانها
دارای ظرفیت چندصداییند. اینگونه رمانها دارای فضایی دموکراتیک برای انعکاس صداهای
سرکوبشده یا حتی صداهای متعارض با ایدئولوژی نویسنده هستند که به موازات صدای
نویسنده در داستان به گوش میرسند. چندصدایی به مخاطب این امکان را میدهد که علاوه بر
خط سیر داستانی، به ابعاد مختلف شخصیتها، ایدئولوژیها، فرهنگها و بعبارتی صدای
زمانه گوش فرادهد. هدف این نوشتار واکاوی عناصر چندصدایی در رمان درازنای شب
اثر جمال میرصادقی براساس مؤلفه هایی مانند گونه، گفتار دورگه و دوصدایی فعال و
منفعل میباشد.
روش مطالعه: این جستار به شیوه توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از مطالعات
کتابخانه ای انجام شده است.
یافته ها: با بررسی رمانِ مذکور، مشخص شد میرصادقی با خلق شخصیتهای داستانیش،
تقریباً از تمامی مؤلفه های چندصدایی استفاده کرده است. او با بهره گیری از صداهای
متفاوت و متناقض، بستری را فراهم میکند تا شخصیتها در فضایی عادلانه عقایدشان را
بروز دهند.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که در این رمان با استفاده از مؤلفه های
چندصدایی بخصوص نقیضه و گفتار دورگه، شاهد برخوردِ قهری بین سنت و تجدد هستیم.
نویسنده ازطریق گونه ها و گفتار متضاد، سردرگمی نسلِ بدامافتاده در این برهه
زمانی را ترسیم میکند. نسلی که از یک سو در آموزه های سنتی خانواده و فرهنگ غالب
استحاله شده و از سوی دیگر با دنیای متفاوت و پرزرقوبرق و به اصطلاح «مدرنیته»
رودررو میشود. حاصل این تصادم به کمال رسیدنِ شخصیت اول رمان است که با گفتمانی
کنشگر و مستقل بسمت آینده قدم برمیدارد.Bakhtin, polyphonic, Jamal Mirsadeghi, Deraznaye Shab, tradition, modernity.باختین, چندصدایی, جمال میرصادقی, درازنای شب, سنت, تجددhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1422.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1422.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های چندصدایی باختین در رمان «درازنای شب» اثر جمال میرصادقیhttps://bahareadab.com/en/article/Bakhtin's polyphonic components in the novel" Deraznaye shab "by Jamal Mirsadeghi