امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Comparative analysis of the role of women in child tragedy tragedies, In the myths of different nationsتحلیل تطبیقی نقش زنان در تراژدیهای فرزندکُشی در اساطیر ملل مختلف121656510.22034/bahareadab.2023.15.6565faشیرینتقوائیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noshayaha025@gmail.comسعیدحمیدیاناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.yesDrsaeidhamidian@gmail.comفرهادطهماسبیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایرانnoFarhad.tahmasbi@yahoo.comJournal Article14000906BACKGROUND AND OBJECTIVES: The father-son battle is among the many myths, epics and legends. Among this group of stories, the father kills the son in battle. In the other group, the opposite is true. Considering that one of the ways to know the culture, thought, taste, emotion, aspirations, beliefs and beliefs of nations is to study myths and epics and apply them between different nations. In this article, we study and apply the tragedies of child murder in different epics. However, according to the scope of published research in this field, the purpose of this article is a comparative study of the role of women in child-killing tragedies in six epic stories. METHODOLOGY: This article, with a comparative approach, examines the role of women in child-killing tragedies in the stories of Rostam and Sohrab Shahnameh, Irish Koholin, German Hildebrand, the tragedy of Ilya and Shahin Rossi, and Kuraoglu and Kordaoglu Turki. FINDINGS: In these stories, different faces of women are portrayed, so that each woman has appeared and appeared in two active and passive images. But the role of women is different. CONCLUSION: The presence of women in these stories has been in four types: mother, wife, warrior and ruler. In Ferdowsi"s Shahnameh, the woman has a faithful and devoted face, and this role is mostly repeated in the epic of Koholin and Kuraghlu, but in the story of Heracles, the situation is the opposite, as if a woman has little choice in Greek mythology.زمینه و هدف: نبرد پدر و فرزند در میان تعداد زیادی از آثار اساطیری، حماسی و افسانه ها وجود دارد. در میان این گروه از داستانها پدر در نبرد پسر را میکشد و در گروهی دیگر حوادث برعکس است. با توجه به اینکه یکی از راههای شناخت فرهنگ، اندیشه، ذوق، عاطفه، آرزوها، باورها و عقاید ملتها، مطالعۀ اساطیر و حماسه ها و تطبیق آنها میان ملل مختلف است، در این مقاله به مطالعه و تطبیق تراژدیهای فرزندکشی در حماسه های مختلف میپردازیم. البته با توجه به گسترۀ پژوهشهای منتشرشده در این حوزه، هدف این مقاله مطالعۀ تطبیقی نقش زنان در تراژدیهای فرزندکُشی در شش داستان حماسی است. روش‌ مطالعه: این مقاله با رویکرد تطبیقی به بررسی نقش زنان در تراژدیهای فرزندکشی در داستانهای رستم و سهراب شاهنامه، کوهولین ایرلندی، هیلدبراند آلمانی، تراژدی ایلیا و شاهین روسی، و کوراوغلو و کرداوغلو ترکی میپردازد. یافته ها: در این داستانها چهره های متفاوتی از زنان تصویر شده است؛ بگونه ای که هر زن در دو سیمای فعال و منفعل حضور و بروز داشته است. اما نقش زنان دارای تفاوتهایی است. نتیجه گیری: حضور زنان در این داستانها در چهار گونۀ مادر، همسر، جنگاور و فرمانروا بوده است. در شاهنامۀ فردوسی، زن چهره ای وفادار و فداکار دارد و این نقش بیشتر در حماسۀ کوهولین و کوراغلو تکرار شده است، اما در داستان هراکلس اوضاع برعکس است؛ گویی زن در اسطورۀ یونانی چندان حق انتخاب ندارد.Epic, Comparative Literature, Myth, Shahnameh, Homicideحماسه, ادبیات تطبیقی, اسطوره, شاهنامه, فرزندکُشیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1545.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1545.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل تطبیقی نقش زنان در تراژدیهای فرزندکُشی در اساطیر ملل مختلفhttps://bahareadab.com/en/article/Comparative analysis of the role of women in child tragedy tragedies, In the myths of different nations

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Stylistics of Emla Bukhara's divan and introduction of its manuscriptسبک شناسی دیوان املای بخارایی و معرفی نسخ خطی آن2343664910.22034/bahareadab.2023.15.6649faطاهرهصفوی‌نژاددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.noexynos1@gmail.comجلیلنظریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانyesJ.nazari@iauyasooj.ac.irمحمدرضامعصومیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانnomasomi2525@gmail.comJournal Article14001105BACKGROUND AND OBJECTIVES: Emla Bukhara is one of the mystic poets of the Vararoud region of Central Asia who has undergone a mystical cirrhosis in the service of his elders and has reached the authorities of certainty. His lyric poems are full of mystical terms and mysteries. The purpose of this article is to study the style of Bukhara"s orthography and to introduce its manuscript. METHODOLOGY: This research was a descriptive-analytical method. FINDINGS: The poetic style of Emla is more inclined to the Iraqi style and has been greatly influenced by Hafez"s poems; Of course, features of the Indian style can also be found in his poems, which shows that his poems have the characteristics of both Iraqi and Indian styles CONCLUSION: Linguistically, Emla poetry is very simple and fluent, and the influence of ancient Persian and Arabic is very low. Creative and beautiful compositions, often popular poetry with different and new lines, are other features of his poetry at the linguistic level. Literally, there is a great variety of rhetorical techniques in his poetry. There are almost all kinds of widely used rhetorical techniques in his poetry. In the meanwhile, simile among the expressive industries and puns among the novelty industries have the highest frequency in his poetry. Intellectually, love and mysticism are the two dominant and unique themes in Bukhari"s poetry collection. Rendaneh themes and more or less references to Nir verses and hadiths are other features of his poetry at this level. The lover in Emla’s poetry is like the poems of Hafez; It can be both earthly and celestial. However, it has characteristics such as cruelty, unfaithfulness, rebellion, and inaccessibility.هدف و زمینه: املای بخارایی از شاعران عارف مسلک منطقۀ ورارود آسیای مرکزی است که سیروسلوک عارفانه را در خدمت پیران خویش طی نموده و به مقامات یقین نائل آمده است. غزلیاتش مشحون از اصطلاحات و رموز عرفانی است. هدف از انجام این مقاله بررسی سبک شناسی دیوان املای بخارایی و معرفی نسخ خطی آن است. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی صورت گرفته است. یافته‌ها: سبک شعری املا بیشتر متمایل به سبک عراقی است و از اشعار حافظ بسیار تأثیر پذیرفته است؛ البته خصایصی از سبک هندی را هم میتوان در اشعارش یافت که این موضوع نشان میدهد اشعارش ویژگیهای دو سبک عراقی و هندی را با هم داراست. نتیجه‌گیری: از نظر زبانی، شعر املا بسیار ساده و روان است و تأثیرپذیری از زبان کهن فارسی و زبان عربی در آن بسیار اندک است. ترکیبات خلاقانه و زیبا، شعر غالباً مردف با ردیفهای گوناگون و نو، از دیگر ویژگیهای شعر او در سطح زبانی است. از نظر ادبی تنوع و گوناگونی فنون بلاغی در شعر او بسیار زیاد است. تقریباً تمامی انواع پرکاربرد فنون بلاغی در شعر او وجود دارد. در این میان تشبیه از میان صنایع بیانی و جناس از میان صنایع بدیعی، بیشترین بسامد را در شعر او به خود اختصاص میدهد. از نظر فکری نیز عشق و عرفان دو مضمون غالب و یکه تاز در دیوان شعر بخاری است. مضامین رندانه و اشارۀ کمابیش زیاد به آیات و احادیث نیر از دیگر ویژگیهای شعر او در این سطح است. معشوق در شعر املا مانند اشعار حافظ چندوجهی است؛ هم میتواند زمینی و هم آسمانی باشد. درهرحال دارای ویژگیهایی چون بیرحمی، بیوفایی، سرکشی، و دور از دسترس بودن میباشد.Divan Ghazaliat, Emla Bukhara, stylistic featuresدیوان غزلیات, املای بخارایی, ویژگیهای سبکیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1394.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1394.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی دیوان املای بخارایی و معرفی نسخ خطی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of Emla Bukhara's divan and introduction of its manuscript

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Components of women writing in the novel "Ahl Gharq" by Moniro Ravanipour Based on Sara Mills feminist stylisticsمؤلفه های زنانه نویسی در رمان «اهل غرق» منیرو روانی‌پور با تکیه بر سبک‌شناسی فمینیستی سارا میلز4563666910.22034/bahareadab.2023.15.6669faسعیدهخجسته پوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noSae.khojastepour.lit@iauctb.ac.irمحمدعلیگذشتیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesmagozashti@yahoo.comعبدالحسینفرزاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانnoa.farzad@ihcs.ac.irJournal Article14001201BACKGROUND AND OBJECTIVES: ” Feminist stylistics" is one of the socio-cultural approaches to stylistics that "Sara Mills", a stylist and researcher in this field, proposes a model in this field and this method is the best way to study and analyze the issue of feminism and its effectiveness in literary texts. Knows the use of their linguistic dimensions and aspects. In the following article, using this model, these questions will be answered, what is feminine Writing and what are the components of feminine Writing and how it is manifested in the novel in question. According to Mills, women writers use various linguistic components in the structure and content of their works under the influence of their feminine characteristics, emotions and gender views, and therefore three levels of words, sentences and discourse should be analyzed in their works. Therefore, with this view and using the desired model, the novel "Ahl Gharq" by Moniro Ravanipour was selected and studied. METHODOLOGY: This research was conducted in the field of practical stylistics with descriptive-analytical method and analysis based on the components of the model of Sara Mills and experts in this field. FINDINGS: Findings of the research with the expression of the characteristics of high-frequency feminism in the novel are: at the level of vocabulary, the use of words belonging to the field of women, the use of color words, the multiplicity of female characters; At the level of sentences, frequent use of news, descriptive, short sentences, use of question sentences in the form of Soliloquy , the use of a three-point metalanguage sign; At the discourse level, the third-person perspective, the narrative text and the author"s narrator, one of the main characters of the woman, the polite tone using the native dialect of the place of the story, the theme using feminist ideas, the time of contemporary events in the second side, the place Occurrence of Jafreh settlement story in southern Iran and its surroundings. CONCLUSION: The novel discussed in this study has followed the model of Sara Mills and most of the components of feminism were found in its text.زمینه و هدف: «سبک‌شناسی فمینیستی» یکی از رویکردهای فرهنگی-اجتماعی علم سبک‌شناسی است که «سارا میلز»، سبک‌شناس و محقق این حوزه، مدلی در این زمینه مطرح میکند و این روش را بهترین شیوه برای بررسی و تحلیل موضوع فمینیسم و اثربخشی آن در متون ادبی با استفاده از ابعاد و جنبه های زبان‌شناسی آنها میداند. در نوشتار پیشِ‌رو با بهره گیری از این الگو، به این پرسشها پاسخ داده میشود که زنانه نویسی چیست و مؤلفه های زنانه نویسی کدامند و در رمان‌‌ موردبحث چگونه نمود پیدا میکنند. به اعتقاد میلز، نویسندگان زن، مؤلفه های گوناگون زبانی را در ساختار و محتوای آثارشان با تأثیرپذیری از ویژگیهای زنانه، عواطف و دیدگاههای جنسیتی خود استفاده میکنند و ازاینرو در آثارشان باید سه سطح واژگان، جملات و گفتمان تحلیل و بررسی شود. بنابراین با این نگاه و با بهره گیری از الگوی موردنظر، رمان «اهل غرق» منیرو روانی‌پور انتخاب و بررسی شد. روش مطالعه: این پژوهش در حوزۀ سبک‌شناسی عملی و با روش توصیفی-تحلیلی و تحلیل‌های مبتنی بر آن بر پایۀ مؤلفه های الگوی سارا میلز و صاحب‌نظران این حوزه انجام گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش با نمود ویژگیهای زنانه نویسی پربسامد در رمان مذکور عبارتند از: در سطح واژگان کاربرد واژه های متعلق به حوزۀ زنان، کاربرد رنگ‌واژها، تعدد شخصیتهای زن؛ در سطح جملات کاربرد فراوان جمله های خبری، توصیفی، کوتاه، کاربرد جمله های پرسشی بشکل حدیث نفس، استفاده از نشانۀ فرازبانی سه نقطه؛ در سطح گفتمانی، زاویۀ دید سوم شخص بیرونی، متن روایی و راوی نویسنده، زن بودن یکی از شخصیتهای اصلی، لحن مودبانه با بهره گیری از لهجۀ بومی محل رخداد داستان، درونمایه با بهره گیری از اندیشه های فمینیستی، زمان رخدادها دورۀ معاصر پهلوی دوم، مکان‌ وقوع داستان آبادی «جفره» در جنوب ایران و اطرافش. نتیجه گیری: رمان موردبحث این پژوهش از الگوی مطرح سارا میلز پیروی کرده است و اکثر مؤلفه های زنانه نویسی در متن آن یافت شدند.Feminine Writing, Feminist Stylistics, Feminism, Sara Mills, Ahl Gharq Novel, Moniro Ravanipourزنانه نویسی, سبک‌شناسی فمینیستی, فمینیسم, سارا میلز, رمان اهل غرق, منیرو روانی‌پورhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1395.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1395.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های زنانه نویسی در رمان «اهل غرق» منیرو روانی‌پور با تکیه بر سبک‌شناسی فمینیستی سارا میلزhttps://bahareadab.com/en/article/Components of women writing in the novel "Ahl Gharq" by Moniro Ravanipour Based on Sara Mills feminist stylistics

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Stylistics of the Odes (Qasidas) of Mirza Seyyed Yahya Modarres alias Fadaei Yazdiسبک‌شناسی قصاید میرزا سیدیحیی مدرس متخلص به فدایی یزدی6581669810.22034/bahareadab.2023.15.6698faفاطمهچاشنی‌گیردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.nof.chashnigir@gmail.comعزیزاللهتوکلی کافی‌آباداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایرانyestavakoli@iauyazd.ac.irمحمودصادق‌زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایرانnoshadeghzadeh@lau yazd.ac.irJournal Article14001125BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mirza Seyyed Yahya Modares, deceased (1282 AH), nicknamed Fadai Yazdi, is one of the scientific and literary figures of the Qajar era, who has numerous works in poetry and prose in Persian and Arabic. His divan is a collection of Sonnets (Ghazal), Odes (Qasida), Mathnavis (Masnavi), Pieces (Ghat’e) and Quatrains (Robaei). In addition, he has two poems in Arabic. This article is dedicated to examining the stylistic and content characteristics of his poems from linguistic, literary and intellectual aspects. The purpose of this study is to determine the ability of the poet as one of the ode writers of the Literary Return period. METHODOLOGY: The present study is based on a descriptive-analytical method with library tools which has been done on a valid manuscript with the poet"s own handwriting in the personal library of Seyyed Yahya Modarresi. FINDINGS: Fadai Yazdi has proved his ability in composing praise poems. His skill is in simile and metaphorical illustrations in the introduction of the odes. His poetry is full of beautiful literary industries. The use of expression techniques, especially sensory-to-sensory similes and novel balances and allusions, has a high frequency in his poetry. The choice of Bahr Mujtas and Raml makes the weight fit with the content and the use of heavy Arabic rhymes is one of the characteristics of his poetry. Intellectually, the main theme of his poems is praise, and his main praise is the great men of religion, especially Imam Ali (as). In the content of Fadaei Yazdi"s Odes, the description of nature and the beloved and also complaining about the life and the expression of despair and hopelessness can be observed. CONCLUSION: Fadaei Yazdi has been a powerful ode composer. One of the prominent features of his poetry is the frequent use of words and combinations of Arabic language, which sometimes makes it difficult for the reader to understand the meanings of the poem. Like his contemporary poets, he followed Khorasani style and imitated predecessors and has considered their poetry in choosing weight, rhyme and themes of his poems. He was well acquainted with the poetic features of previous poets and has been able to reflect their linguistic, literary and intellectual features in his poems.زمینه و هدف: میرزا سیدیحیی مدرس متوفای (1282 هـ . ق) متخلص به فدایی یزدی از شخصیتهای علمی و ادبی عصر قاجار است که آثار متعددی در نظم و نثر به زبان فارسی و عربی دارد. دیوان او مجموعه ای از غزلیات، قصاید، مثنویات، قطعات و رباعیات است. علاوه برآن دو منظومه به زبان عربی دارد. این مقاله به بررسی ویژگیهای سبکی و محتوایی قصاید او از جنبه های زبانی، لغوی، نحوی، ادبی و فکری اختصاص یافته است. هدف از این بررسی، دستیابی به میزان توانایی شاعر بعنوان یکی از قصیده سرایان دوره بازگشت ادبی است. روش مطالعه: پژوهش حاضر بر مبنای روش توصیفی-تحلیلی با ابزار کتابخانه ای انجام شده که محدوده و جامعه موردمطالعه آن نسخه خطی معتبر به خط خود شاعر محفوظ در کتابخانه شخصی سید یحیی مدرسی میباشد. یافته ها: فدایی یزدی در سرودن قصاید مدحی توانایی خود را به اثبات رسانده و مهارت وی در تصویرسازیهای تشبیهی و استعاری در مقدمه قصاید است. زبان شعر او سرشار از صنایع ادبی زیباست و کاربرد فنون بیان بویژه تشبیه حسی به حسی و آرایه های بدیعی موازنه و تلمیح بسامد بالایی در آن دارد. انتخاب بحر مجتث و رمل موجب تناسب وزن با محتوا شده و بهره گیری از قافیه های ثقیل عربی از شاخصه های شعر اوست. بلحاظ فکری درونمایه اصلی قصاید او مدح است و ممدوح اصلی او بزرگان دین بخصوص حضرت علی (ع) است. در محتوای قصاید فدایی یزدی توصیف طبیعت و معشوق، همچنین گله از روزگار و اظهار یأس و ناامیدی جلوه گر است. نتیجه گیری: فدایی یزدی قصیده سرایی توانمند بوده است. از ویژگیهای برجسته شعر وی کاربرد فراوان واژه ها و ترکیبات زبان عربی است که گاهی خواننده را در فهم معانی شعر دچار مشکل میکند. او مانند شعرای همعصر خویش به سبک خراسانی و تقلید از متقدمان پرداخته و در انتخاب وزن، قافیه و مضامین به شعر آنها نظر داشته است و بخوبی ویژگیهای شعری قصیده سرایان پیشین را شناخته و توانسته است ویژگیهای زبانی، ادبی و فکری آنان را در قصاید خود منعکس کند.Fadaei Yazdi, Qajar, Ode (Qasida), praise, stylistics, simileفدایی یزدی, قاجار, قصاید, مدحی, سبک‌شناسی, تشبیهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1396.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1396.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی قصاید میرزا سیدیحیی مدرس متخلص به فدایی یزدیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of the Odes (Qasidas) of Mirza Seyyed Yahya Modarres alias Fadaei Yazdi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Investigating the conceptual metaphor of love in Sa’adi 's Sonnet based on the theories of Lakoff and Johnsonبررسی استعارۀ مفهومی عشق در غزل سعدی بر پایۀ نظریات لیکاف و جانسون83106769510.22034/bahareadab.2023.15.7695faنازنینبهارونددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد خرم‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم‌آباد، ایران.noNazaninbaharvand1394@gmail.comمسعودسپهوندیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد خرم‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم‌آباد، ایرانyess.sepahvandi@khoiau.ac.irقاسمصحراییدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایرانnoGasem.sahrai@ yahoo.comJournal Article14001207BACKGROUND AND OBJECTIVES: It can be said that in the theory of conceptual metaphor, the metaphors depend on the conceptual and semantic relationship ofintermediate words, which act as a tool for understanding and conceivinga kind of human understanding ofphenomena and abstractand tangible world affairs, as well. The literature on conceptual metaphor theory has various origins and destinations through which it explains the concepts of the mind to the reader in a tangible way. The main purpose of this research is to study poems of Sa’adi"s Sonnets whose field of origin or destination with the concept of "love”has been paid attention by poet. METHODOLOGY: The research method of this research is descriptive - analytical basedon library studies and the documentation methodbased on the selection of lyric poems in which love and its semantic clusters have been paid more attention. FINDINGS: According to studies, love has a high value and place Sa’adi"s words. Sa’adi" s view on the issue of love is a positive and very imaginative view. CONCLUSION: The research results indicate that the conceptual metaphor of love in Sa’adi"s world view and intellectual view, which is itself derive from a conceptual system has overshadowed the structure of the poet"s mind and thought. In Sa’adi"s lyric poems, love for him isenlightening, life- giving, changeable, healing, purifying, and a restless phenomenon, not onlyrelieves the heart but alsolanguishes it, and love is a murderous robber.زمینه و هدف: در نظریۀ استعارۀ مفهومی میتوان گفت استعاره ها متکی بر ارتباط مفهومی و معنایی میان‌ واژه ها هستند که در قالب ابزاری برای درک و دریافت نوع فهم انسان از پدیده ها و امور انتزاعی و نیز محسوس جهان عمل مینمایند. ادبیات در ارتباط با نظریۀ استعارۀ مفهومی دارای حوزه های مبدأ و مقصد گوناگون است که ازطریق آنها مفاهیم ذهن را برای خواننده بصورت ملموس تبیین مینماید. هدف اصلی این پژوهش بررسی اشعاری از غزلیات سعدی است که حوزۀ مبدأ و یا مقصد آن با مفهوم «عشق» مورد توجه شاعر قرار گرفته است. روش مطالعه: روش تحقیق در این پژوهش بصورت توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و بشیوۀ سندکاوی براساس گزینش غزلیاتی است که در آنها عشق و خوشه های معنایی آن بصورت بیشتری مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها: طبق بررسیهای بعمل‌آمده عشق در کلام سعدی از اهمیت و جایگاه بالایی برخوردار است. نگاه سعدی به مسئلۀ عشق نگاهی مثبت و بسیار خیال‌انگیز است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از آن است که استعارۀ مفهومی عشق در غزلیات سعدی بازتاب‌دهندۀ جهانبینی و دیدگاه فکری سعدی است که خود نشئت‌گرفته از نظام مفهومی است که بر ساختار ذهن و اندیشۀ شاعر سایه افکنده است. عشق در غزلیات سعدی، روشنی‌بخش، جان‌افزا، متحول‌کننده، درمانگر، پاکیزه و پدیده ای بی‌تاب‌کننده است که درعین تسکین دل، سبب سوزوگداز آن نیز میشود و غارتگری خونریز است.Sa’adi, Sonnet, conceptual metaphor, love, Lakoff and Johnsonسعدی؛ غزل, استعارۀ مفهومی, عشق, لیکاف و جانسونhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1397.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1397.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی استعارۀ مفهومی عشق در غزل سعدی بر پایۀ نظریات لیکاف و جانسونhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the conceptual metaphor of love in Sa’adi 's Sonnet based on the theories of Lakoff and Johnson

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Comparison of the lyric style of Saadi, Majdaldin Hamgar and Emami Heraviمقایسۀ سبک غزل‌سرایی سعدی، مجدالدین همگر و امامی هروی107130674710.22034/bahareadab.2023.15.6747faامیدعلیشیخی کن‌ کتدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد دورود، دانشگاه آزاد اسلامی، دورود، ایرانnosheyhicancot1354@gmail.comفهیمهاسدیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد دورود، دانشگاه آزاد اسلامی، دورود، ایرانyesFahime.Asadi@iau.ac.irعلیرضافاطمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد دورود، دانشگاه آزاد اسلامی، دورود، ایرانnoAlireza.fatemi@iau.ac.irکبریبهمنیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد دورود، دانشگاه آزاد اسلامی، دورود، ایرانnoKobra.bahmani@iau.ac.irJournal Article14001119BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistics is a layer that indicates the depth of poetic meanings from the external and internal perspectives of poetry, according to the poet"s intellectual background. In this article, with the stylistic layer of the sonnets of the three seventh century poets "Saadi, Majd Hamgar and Emami Heravi", the five phonetic, lexical, syntactic, rhetorical and ideological layers have been evaluated. METHODOLOGY: The present study was conducted in a descriptive-analytical manner and in order for the results to be natural, the studied sonnets were randomly selected. FINDINGS: Saadi"s attitude towards love, as an ontological matter, causes the development of this concept in individual behavior (the concept of love in the Iraqi style), social behavior (attention to the social dimensions of virtues and vices) and the behavior of existence towards good. Magdaldin Hamgar"s attitude is a purely individual one about love, and lyricalness is the basis of other layers of his poetry. According to Imami Heravi, mystical thoughts and Sufism are the principle and other layers of poetry are based on the expression of mystical thoughts. CONCLUSION: The ideological layer in the attitude of these poets has influenced the other four layers of their poetry. Also, there are many commonalities in different levels of speech, unique features, artistic aberrations and stylistic characteristics of these three poets.زمینه و هدف: سبک‌شناسی لایه ای نشان‌دهندۀ عمق معانی شعری از دریچه های ظاهری و درونی شعری، با توجه به زمینۀ فکری شاعر است. در این مقاله با سبک‌شناسی لایه ای غزلهای سه شاعر قرن هفتم «سعدی، مجد همگر و امامی هروی» پنج لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش مطالعه: پژوهش حاضر به شیوۀ توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته و بمنظور طبیعی بودن نتایج، غزلهای بررسی‌شده بشکل تصادفی گزینش شده است. یافته ها: نگرش سعدی به عشق، بعنوان امری هستی‌شناسانه، سبب توسیع این مفهوم در سلوک فردی (مفهوم عشق در سبک عراقی) سلوک اجتماعی (توجه به ابعاد اجتماعی فضایل و رذایل) و سلوک هستی بسوی خیر است. نگرش مجدالدین همگر نگرشی صرفاً فردی دربارۀ عشق است و تغزلی بودن مبنای لایه های دیگر شعری اوست. نزد امامی هروی اندیشه های عرفانی و تصوف اصل هستند و لایه های دیگر شعری مبتنی بر بیان اندیشه های عرفانی است. نتیجه گیری: لایۀ ایدئولوژیک در نگرش این شاعران سبب تأثیر در چهار لایۀ دیگر شعری آنها شده است. همچنین وجود اشتراکات فراوان در سطوح مختلف کلام، ویژگیهای منحصربفرد، هنجارگریزیهای هنری و مشخّصه های سبک‌ساز سخن این سه شاعر مطرح شده است.Layered Stylistics, Ghazal, Sa’adi, Majd Hamgar, Emami Heraviسبک‌شناسی لایه ای, غزل, سعدی, مجد همگر, امامی هرویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1398.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1398.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ سبک غزل‌سرایی سعدی، مجدالدین همگر و امامی هرویhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of the lyric style of Saadi, Majdaldin Hamgar and Emami Heravi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221The poetry of the constitutional era in dealing with colonialismشعر عصر مشروطه در برخورد با استعمار131148680510.22034/bahareadab.2023.15.6805faحسینبخشیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.yesbhossein@znu.ac.irJournal Article14001220BACKGROUND AND OBJECTIVES: With the onset of colonialism in the world, which was accompanied by the industrial and technological advances of the West and then its military and weapons superiority, many reactions took place in the colonized countries; One of the most important reactions against the colonialists took place in the world of poetry and literature, and the free-thinking poets of these nations reflected on the aggressions and crimes of the colonialists. Persian poetry of the constitutional era was also very active in this field and the poets of this period entered the field of anti-colonial struggles with a great sense of commitment to their people and their land. In this research, we have tried to study the important works and encounters of the poets of this period with the phenomenon of colonialism by studying the important works of Persian poetry of the constitutional era. METHODOLOGY: Our method in this research is based on library study and descriptive-analytical method. FINDINGS: An examination of the poetry of this period shows that the poets of this period dealt with the issue of colonization in eight major ways: Orientalism, Critique of the West and Western Civilization, Sanctions on Western Goods, Colonialism, Critique of Colonialism, Epicism, Nationalism, and Islamic Unity. CONCLUSION: The poets of the constitutional era did not use the above methods in the same way; Some have been paid more, and some less, and this goes back to the power and conditions in Iran at that time.زمینه و هدف: با آغاز جریان استعمار در دنیا که با پیشرفتهای صنعتی و تکنولوژیک مغرب زمین و سپس برتری نظامی و تسلیحاتی آن به وجود آمد، عکس العملهای فراوانی در کشورهای تحت استعمار شکل گرفت؛ یکی از واکنشهای مهم دربرابر استعمارگران، در عالم شعر و ادب اتفاق افتاد و شاعران آزاد اندیش این ملل به بازتاب تجاوزات و جنایات استعمارگران پرداختند. شعر فارسی عصر مشروطه نیز در این زمینه بسیار فعال بود و شاعران این دوره با احساس تعهد فراوانی که به مردم و سرزمین خود داشتند، وارد عرصۀ مبارزات ضداستعماری شدند. در این پژوهش سعی شده با مطالعۀ آثار مهم شعر فارسی عصر مشروطه، به بررسی انواع مواجهات و برخوردهای شاعران این دوره با پدیده استعمار بپردازیم. روش مطالعه: روش این پژوهش مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و روش توصیفی-تحلیلی است. یافته ها: بررسی شعر این دوره نشان میدهد شاعران این عصر با مسئلۀ استعمار به هشت صورت عمده برخورد کرده اند: شرق گرایی، نقد غرب و مدنیت غربی، تحریم کالاهای غربی، استعمارنگری، نقد استعمارپرستی، حماسه سرایی، ملی گرایی و وحدت اسلامی. نتیجه گیری: شاعران عصر مشروطه بطور یکسان از شیوه های فوق استفاده نکرده اند؛ به برخی بیشتر، و به برخی کمتر پرداخته اند و این به توان و شرایط موجود در ایران آن روز بازمیگردد.Colonialism, Anti-Colonialism, Poetry, Constitutional Age.استعمار, استعمارستیزی, شعر, عصر مشروطهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1399.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1399.pdfhttps://bahareadab.com/article/شعر عصر مشروطه در برخورد با استعمارhttps://bahareadab.com/en/article/The poetry of the constitutional era in dealing with colonialism

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Stylistic features of the first volume of Darab Hormozd narrations, based on the manuscript of the Majlis libraryویژگیهای سبکی جلد اول روایات داراب هرمزد، براساس نسخۀ خطی کتابخانۀ مجلس149167680910.22034/bahareadab.2023.15.6809faمریمغفاری جاهددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noghaffarijahed@sun.hsu.ac.irعلیتسنیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.yesa.tasnimi@hsu.ac.irابراهیماستاجیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noebrahimestaji@yahoo.comاحمدخواجه ایماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایرانnoKhajehim1@yahoo.comJournal Article14001224BACKGROUND AND OBJECTIVES: Zoroastrian narrations, which contain jurisprudential and legal issues of Zoroastrian religion, have been collected over the years by various narrators from India and Iran and have been compiled in a collection called Zoroastrian narrations or Darab Hormozd narrations. Several copies of this book are available in Indian and Iranian libraries. In this research, the version of the parliament library has been studied in terms of structural, intellectual and literary features. METHODOLOGY: This descriptive-analytical study was conducted to identify the characteristics of the book and the effect of Avestan, Pahlavi, Persian and Arabic scripts and languages ​​on its language and writing, as well as the content of narrations and its literary style. FINDINGS: The script and language of this book are slightly influenced by the script, language and style of the tenth century and the use of Arabic words and more inclined to the script and language of Pahlavi and Avestan and Zoroastrian words. In terms of calligraphy, it prevails with continuous writing, and in terms of the use of words, Old Persian and Zoroastrian words and the Avestan language prevail, and in many cases, the Avestan script and language have been used directly in it. The handwriting of the book is also different in different places and in some pages it is ugly and irregular, which shows multiple scribes and adding content at different times. The content of the book also includes the doctrinal issues of the Zoroastrian religion, which has been quoted from authentic books through questions and answers and attention to the narrations of different narrators. From a literary point of view, no specific style can be considered for this book because It has no aesthetic basis and its features include syntactic shifts and deletion of verbs as well as repetition, a bit of simile and allegory. Poetic narrations do not have poetic features and do not have an aesthetic and original structure. CONCLUSION: This book has different scripts and languages ​​due to the use of different narrations from different sources and quoting various narrators, and the writing is not uniform, and its most important feature is the style of thought that expresses many dimensions of Zoroastrian religion in different languages.زمینه و هدف: روایات زرتشتیان که حاوی مباحث فقهی و حقوقی دین زرتشت است، طی سالها توسط راویان مختلف از هند و ایران گردآوری شده و در مجموعه ای به نام مجموعه روایات زرتشتیان یا روایات داراب هرمزد تدوین شده است. از این کتاب چند نسخه در کتابخانه های هند و ایران موجود است. در این پژوهش نسخۀ کتابخانۀ مجلس ازجهت ویژگیهای ساختاری، فکری و ادبی بررسی شده است. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی با هدف شناخت ویژگیهای کتاب و نحوۀ تأثیر خط و زبان اوستایی، پهلوی، فارسی و عربی بر زبان و نگارش آن و همچنین محتوای روایات و سبک ادبی آن انجام گرفته است. یافته ها: خط و زبان این کتاب اندکی متأثر از خط و زبان و سبک قرن دهم و کاربرد واژه های عربی و بیشتر متمایل به خط و زبان پهلوی و اوستایی و واژه های زرتشتی است. از جهت رسم‌الخط غلبه با پیوسته نویسی و از نظر واژه ، واژه های فارسی و زرتشتی قدیمی و زبان اوستایی غلبه دارد و در موارد بسیاری خط و زبان اوستا نیز مستقیماً در آن به کار رفته است. دستخط کتاب نیز در جاهای مختلف متفاوت شده و در برخی صفحات نازیبا و بینظم است که نشان‌دهندۀ کاتبان متعدد و افزودن مطالب در زمانهای مختلف است. محتوای کتاب نیز شامل مباحث اعتقادی دین زرتشت است که ازطریق پرسش و پاسخ و توجه به روایات راویان مختلف از کتب معتبر نقل شده است. از نظر ادبی، سبک خاصی نمیتوان برای این کتاب درنظر گرفت؛ بدلیل اینکه روایات از منابع مختلف آورده شده است و مبنای زیباشناسی ندارد و ویژگیهای آن شامل جابجاییهای نحوی و حذف افعال و همچنین تکرار مکررات، اندکی تشبیه و تمثیل است. روایات منظوم نیز ویژگی شعری نداشته و از ساختار زیباشناسی و بدیعی برخوردار نیست. نتیجه گیری: این کتاب بدلیل استفاده از روایتهای مختلف از منابع متفاوت و نقل از راویان متعدد، دارای خط و زبان متنوع است و نوشتۀ یکدستی ندارد و مهمترین ویژگی آن سبک فکری است که ابعاد بسیاری از موازین دین زرتشت را با زبانهای مختلف بیان میکند.Darab Hormozd, Zoroastrian, calligraphy, Avesta, Pahlavi, jurisprudence and law narrations, Literary and linguistic styleروایات داراب هرمزد, زرتشتی, رسم‌الخط, اوستا, پهلوی, فقه و حقوق, سبک ادبی و زبانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1400.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1400.pdfhttps://bahareadab.com/article/ویژگیهای سبکی جلد اول روایات داراب هرمزد، براساس نسخۀ خطی کتابخانۀ مجلسhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic features of the first volume of Darab Hormozd narrations, based on the manuscript of the Majlis library

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221A study of the stylistics of Jawahar al-Asrar Azari Tusi Esfarayeniبررسی سبک‌شناسی جواهر الاسرار آذری طوسی اسفراینی169185681510.22034/bahareadab.2023.15.6815faاسماعیل زارعمنددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، ، اهر، ایرانnozaremand.e@gmail.comعلیرمضانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesa-ramazani@iau-ahar.ac.irرسولعبادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nor.ebadi@iau-ahar.ac.irJournal Article14001221BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sheikh Azari Tusi Esfarayeni is one of the poets and writers of the Timurid period. The book Jawahar al-Asrar is one of his famous writings on the subjects of the Muqattaah Letters, mysticism, hadith and poetry. In this article, by introducing the Manuscripts of the book, has been studied its linguistic, rhetorical and intellectual style. METHODOLOGY: Data collection in the article is library method and its writing is descriptive-analytical method. The statistical population is four manuscripts of Azeri Jawahar al-Asrar. FINDINGS: Jawahar al-Asrar is written in the general style according to the style of the Timurid period. in the introductions, is the rhyming prose and the text of the book is simple. At the phonetic level of the language style: rhyme, pun, word repetition, Alliteration, rejection and reverse, at the lexical level: Arabic words and at the syntactic level: synonyms of words, titles and adjectives, matching of adjectives and adjectives, use of Arabic sentences instead of adjectives, Has a light characteristic. At the literary level, has similes, Imitation, Allusion, metaphors, allusions, Metonymy, allegories and proverbs. In his intellectual style, he has described and interpreted the letters of the Qur"an, hadiths, the words of mystics and the problems of the poets" poetry. In his interpretations, can be seen his mastery of syntax, mathematics, rhetoric, medicine and astronomy. CONCLUSION: Azari Tusi Esfarayeni in Jawahar al-Asrar in accordance with the style of prose of the Timurid era, with a tendency to use words, Arabic sentences, Persian and Arabic poems, prose in introductions and simple language in the text, the use of metaphors, Imitation, Allusion, adaptation, Metonymy, Allegory and proverb has succeeded. As a commentator and critic, he has been able to provide the audience with useful information about syllables, hadiths, mystical subjects, difficult descriptions of poets" poetry, as well as historical, religious, medical, astronomical and biographical information of elders from his book.زمینه و هدف: شیخ آذری ‌طوسی اسفراینی از شاعران و نویسندگان دورۀ تیموری است. کتاب جواهرالاسرار از نوشته های برجستۀ وی در موضوع کلی حروف مقطعۀ قرآن، عرفان، حدیث و شعر میباشد. در این مقاله با معرفی نسخه های کتاب، سبک زبانی، بلاغی و فکری آن بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات در مقاله به روش کتابخانه ای و نگارش آن به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی است. جامعۀ آماری چهار نسخۀ خطی جواهر الاسرار آذری میباشد. یافته ها: جواهر الاسرار در کلیّت سبک شناسی مطابق سبک عصر تیموری نوشته شده است. در مقدمه ها نثر مسجع و متن کتاب ساده است. در سطح آوایی سبک زبانی: سجع، جناس، تکرار واژه، واج آرایی، طرد و عکس، در سطح لغوی: واژه ها و عبارتهای عربی و در سطح نحوی: ترادف کلمات، القاب و اوصاف، مطابقت موصوف و صفت، کاربرد جملات عربی بجای صفت، شاخصۀ سبکی دارد. در سطح ادبی آرایه های تشبیه، تضمین، اقتباس، استعاره، کنایه، تلمیح، تمثیل و ضرب المثل آورده است و در سبک فکری به شرح و تفسیر حروف مقطعه قرآن، احادیث، سخنان عرفا و اِشکالات شعر شاعران پرداخته است که در تفسیرهایش، تسلط وی به علم نحو، ریاضی، بلاغت، طب و نجوم دیده میشود. نتیجه گیری: آذری طوسی اسفراینی در جواهرالاسرار مطابق با سبک نثر عصر تیموری، با گرایش به کاربرد واژه ها، جمله های عربی، اشعار فارسی و عربی، نثر مسجع در مقدمه ها و زبان ساده در متن کتاب، کاربرد آرایه های تشبیه، تضمین، اقتباس، استعاره، کنایه، تمثیل و ضرب المثل توانسته است بعنوان یک مفسر، شارح و منتقد، اطلاعات مفیدی درمورد حروف مقطعه، احادیث، موضوعهای عرفانی، و شرح دشواری شعر شاعران به مخاطب ارائه دهد و همچنین اطلاعات تاریخی، دینی، طب، نجوم و زندگینامۀ مشایخ در کتابش قابل‌بیان است.Azeri Tusi, Jawahar al-Asrar, manuscript, style, language, rhetoric, thoughtآذری طوسی, جواهرالاسرار, نسخۀ خطی, سبک, زبان, بلاغت, اندیشهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1401.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1401.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی جواهر الاسرار آذری طوسی اسفراینیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of Jawahar al-Asrar Azari Tusi Esfarayeni

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Description and its linguistic and literary functions in contemporary fiction (Case study: Tangsir Sadegh Chubak and Buff-e-kur Sadegh Hedayat)توصیف و کارکردهای زبانی و ادبی آن در داستان معاصر (مطالعۀ موردی: تنگسیر صادق چوبک و بوف‌کور صادق هدایت)187207681210.22034/bahareadab.2023.15.6812faفاطمهسیستانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایرانnoFatemehsistani307@gmail.comهوشمنداسفندیارپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایرانyesdr-esfandiarpour@bardsiriau.ac.irپورانیوسفی‌پور کرمانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی،واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران.noPooran.yusefipoor@yahoo.comJournal Article14000223BACKGROUND AND OBJECTIVES: In descriptive study, various aspects of description are considered as an important part and a main element and a broad perspective so that the description is used in the form of efficient and analytical structures to study and analyze literary texts such as stories and novels. Descriptors believe that it is possible to know and understand many of the methods and aesthetic techniques of a text and its features depending on the study of descriptive methods and how it is used in the text. In the past, the element of description was considered as a sub-element and static in narration, but today in the science of descriptively, this element is very important. The main purpose of this research and its field of study is to investigate the dynamics of the descriptive element in the text of the two stories of Tangsir and Buf-e-kur by Chubak and Hedayat. METHODOLOGY: The study method in this article is library and the use of descriptive-analytical method is based on the text of two stories of Tangsir and Buf-e-kur in terms of descriptive propositions. FINDINGS: The findings indicate that descriptive propositions in the structure and content of the two stories have been used artistically by Chubak and Hedayat in the service of storytelling, and therefore the descriptive elements in these two stories can be considered dynamic. CONCLUSION: In Tangsir and Buf-e-kur have used short, detailed, long, explicit, implicit, hidden and content descriptions with literary, ironic, mythological and aesthetic functions. زمینه و هدف: در بررسی توصیفی، جنبه های گوناگون توصیف بعنوان بخش حائز اهمیت و عنصر اصلی و چشم‌اندازی وسیع مورد توجه قرار میگیرد تا توصیف در قالب سازه ای کارآمد و تحلیلی جهت بررسی و واکاوی در متون ادبی از جمله داستان و رمان به کار رود. توصیف‌شناسان بر این باورند که شناخت و درک بسیاری از شیوه ها و شگردهای زیبایی یک متن و ویژگیهای آن، در گروِ بررسی شیوه های توصیفی و چگونگی کاربرد آن در متن است. در گذشته عنصر توصیف بعنوان عنصری فرعی و ایستا در روایت مورد توجه قرار میگرفت اما امروزه در علم توصیف‌شناسی، این عنصر حائز اهمیت بسیاری است. هدف اصلی این پژوهش و زمینۀ مطالعاتی آن بررسی پویایی عنصر توصیف در متن دو داستان تنگسیر و بوف ‌کور از چوبک و هدایت میباشد. روش مطالعه: شیوۀ مطالعه در این مقاله کتابخانه ای و بهره گیری از روش توصیفی ـ تحلیلی براساس متن دو داستان تنگسیر و بوف‌کور از جهت گزاره های توصیفی است. یافته ها: گزاره های توصیفی در ساختار و محتوای دو داستان توسط چوبک و هدایت بصورت هنرمندانه و در خدمت روایت داستان مورد استفاده قرار گرفته است و عناصر توصیفی در این دو داستان را میتوان از نوع پویا دانست. نتیجه گیری: در تنگسیر اثر چوبک و بوف‌کور از هدایت، توصیفات ساختاری کوتاه، مفصل، بلند، صریح، ضمنی، پنهان و توصیفات محتوایی با کارکرد ادبی، کنایی، اساطیری و زیبایی‌شناسی مورد استفاده قرار گرفته اند. Description. Contemporary story. Sadegh Chubak. Sadegh Heday, Descriptive.توصیف, داستان معاصر, صادق چوبک, صادق هدایت, توصیف‌شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1402.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1402.pdfhttps://bahareadab.com/article/توصیف و کارکردهای زبانی و ادبی آن در داستان معاصر (مطالعۀ موردی: تنگسیر صادق چوبک و بوف‌کور صادق هدایت)https://bahareadab.com/en/article/Description and its linguistic and literary functions in contemporary fiction (Case study: Tangsir Sadegh Chubak and Buff-e-kur Sadegh Hedayat)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Examining the archetype of the veil in Saadi's worksبررسی کهن‌الگوی نقاب در آثار سعدی209231680310.22034/bahareadab.2023.15.6803faسیدمحمدحسین هاشمی‌نژاددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.nohasheminejhad.mohamadhosein@yahoo.comسعیدخیرخواهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانyess.kheirkhah@iaukashan.ac.irبهروزاتونیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایرانnodratoni@yahoo.comJournal Article14001222BACKGROUND AND OBJECTIVES: Literature is one of the most original manifestations and the arena of emergence of unconscious and deep layers of the human psyche. "Mask" in application is a concept of Jung"s psychological terms, which from Jung"s point of view is actually that which is not a person; It is a representation of a personality that is not the same and equal to the person"s real self. Saadi"s works, as a part of literary masterpieces, are rooted in ancient beliefs and ideas and have benefited from the collective unconscious. The purpose of this essay is to show that Saadi"s works include a wide range of archetypal concepts and archetypes from the perspective of archetypal criticism. In this research, among the various archetypes, we will examine the veil archetype in Saadi"s works. METHODOLOGY: The research method in this article will be descriptive-analytical based on library studies and psychoanalytical criticism based on the archetypal ideas of Carl Gustav Jung. Findings: By using myths, symbols and archetypes, Saadi"s works have a great ability to reflect the deep unconscious layers of the human psyche. Much earlier than psychologists such as Jung, Saadi has paid attention to archetypes such as the mask in his poems and writings, with the knowledge of the human psyche and subconscious mind. FINDINGS: By using myths, symbols and archetypes, Saadi"s works have a great ability to reflect the deep unconscious layers of the human psyche. Much earlier than psychologists such as Jung, Saadi has paid attention to archetypes such as the mask in his poems and writings, with the knowledge of the human psyche and subconscious mind. CONCLUSION: Based on the results of this research, in Saadi"s teachings, in line with Jung"s analytical psychology and the collective unconscious, the archetype of the mask can be seen in two positive and negative dimensions in Golestan and Bostan. The basis of Saadi"s teachings is that the way to perfection lies in true asceticism, piety, avoiding hypocrisy, arrogance, boasting, and observing moral standards. Saadi"s type of education can be seen based on the archetype of the niqab in the positive aspect, especially idealism and expediency, and the negative dimension of the niqab can be expressed in the distance from arrogance, pride, hypocrisy, etc.زمینه و هدف: ادبیات یکی از اصیلترین جلوه گاه ها و عرصۀ بروز و ظهور لایه های ناخودآگاه و عمیق روان انسان است. «نقاب» در کاربردی مفهومی از اصطلاحات روانشناسی یونگ است که از منظر یونگ در واقع آن چیزی است که شخص نمیباشد؛ نمایشی است از شخصیتی که همانند و مساوی با خود واقعی فرد نیست. آثار سعدی بعنوان بخشی از شاهکارهای ادبیات، ریشه در باورها و اندیشه های کهن دارد و از آبشخورهای ناخودآگاه جمعی بهره گرفته است. هدف این جستار آن است که نشان دهد آثار سعدی از زاویه و دیدگاه نقد کهن الگویی، بستری گسترده از مفاهیم آرکی‌تایپی و کهن‌الگوها را دربر میگیرد. در این پژوهش از میان کهن‌الگوهای مختلف، کهن‌الگوی نقاب را در آثار سعدی بررسی خواهیم نمود. روش مطالعه: روش پژوهش در این مقاله، توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ نقد روانکاوانه براساس اندیشه های کهن‌الگویی کارل گوستاو یونگ انجام خواهد گرفت. یافته ها: آثار سعدی با بهره گیری از اسطوره ها، نمادها و کهن‌الگوها، قابلیت فراوانی در انعکاس لایه های عمیق ناخودآگاه روان بشر دارد. سعدی بسیار پیشتر از روانشناسانی چون یونگ با آگاهی از روان و ضمیر ناخودآگاه انسان، کهن‌الگوهایی چون نقاب را در اشعار و نوشته های خویش مورد توجه قرار داده است. نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از این جستار میتوان در آموزه های سعدی در راستای روانشناسی تحلیلی یونگ و ناخودآگاه جمعی، کهن‌الگوی نقاب را در دو بُعد مثبت و منفی در گلستان و بوستان مشاهده نمود. مبانی آموزشهای سعدی راه رسیدن به کمال را در زهد واقعی، پارسایی، دوری از ریا، کبر، فخرفروشی و رعایت موازین اخلاقی میداند. نوع آموزشهای سعدی را میتوان بر پایۀ کهن‌الگوی نقاب در جنبۀ مثبت بویژه آرمانگرایی و مصلحت‌اندیشی دانست و بُعد منفی نقاب را در دوری از کبر، غرور، ریاکاری و... بیان نمود.Saadi, Jung, archetype, mask, psychoanalytic criticismسعدی, یونگ, کهن‌الگو, نقاب, نقد روانکاوانهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1403.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1403.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی کهن‌الگوی نقاب در آثار سعدیhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the archetype of the veil in Saadi's works

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Formalistic reading of a lyric by Rumi and explanation of the crystallization of Rumi's thought in languageبازخوانی فرمالیستی غزلی از مولانا و تبیین تبلور اندیشۀ مولانا در زبان233245682510.22034/bahareadab.2023.15.6825faفاطمهرضاییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.norezaee2827@yahoo.comاحمدامیناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانyesamin@lit.ac.irعلیمحمدی آسیابادیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانnoasiabadi97@yahoo.comJournal Article14010114BACKGROUND AND OBJECTIVES: When the elements and components of a literary work are examined and how they are related to each other and their relation to the general structure of the work is retrieved, a basic (formalist) form reading is performed. It is with such a reading that we can talk about the degree of bonding of the components of the work (horizontal and vertical bonds). In this article, the form and structure of a lyric by Rumi has been read with the following information (with the help of in-text symbols): A word that rises from the soul of the soul to veil the gem and the lips of the sea, the tongue of the veil METHODOLOGY: It is a descriptive-analytical research method that examines Ghazal No. 921 from Shams Tabrizi"s KOliat, edited by Badi ol-Zaman Farozanfar. FINDINGS: The feature of this sonnet in all verses is that the face is a veil and at the same time a means of expressing meaning. The world of existence is the world of forms and meanings, and forms are veils of meanings, and at the same time meaning manifests itself in the face. To reach the meaning, you have to go beyond the surface. Of course, the absolute meaning cannot be understood and there is always one curtain behind another curtain, and it is only in death and silence that we understand the meaning. The theme of the contrast between form and meaning and the contrast between pairs of their synonymous words can be seen in all the verses of Ghazal. CONCLUSION: The link that can be seen between the verses of this ghazal has created an organ-like structure and the overall structure of this ghazal evokes one of the key oppositions of form and meaning in Rumi"s thought, "wave and sea". For Rumi, the content is the tool for the evolution of the form, and the form is the material for the emergence of the truth of meaning. Rumi"s poetry boils from inside him and finds its shape and form according to the type of boiling. However, due to the reliance on form, the new critique cannot be a suitable critique for mystics who are free from form.زمینه و هدف: بررسی اجزا و عناصر اثر ادبی و بازیابی چگونگی پیوند آنها با ساختمان کلّی اثر، خوانشی مبتنی بر شکل (فرمالیستی) از اثر است. در چنین خوانشی است که میتوان از میزان پیوند اجزای اثر در محورهای افقی و عمودی سخن گفت. در این پژوهش شکل و ساختار غزلی از مولانا با مطلع زیر (به کمک نشانه های درون‌متنی) بازخوانی شده است: سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند ز گوهر و لب دریا زبان حجاب کند روش مطالعه: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است که غزل شمارۀ 921 از کلیات شمس تبریزی به تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر را مورد بررسی قرار میدهد. یافته ها: بنمایۀ این غزل در همۀ بیتها این است که صورت، حجاب و درعین حال ابزار تجلی معناست. عالم هستی، عالم صور و معانی، بودها و نمودهاست و صور، حجاب معانیند و درعین حال معنا در صورت تجلّی میکند. برای رسیدن به معنا باید از قشر صورت گذشت. البته معنای مطلق قابل درک نیست و همواره پرده ای از پس پرده ای دیگر رخ مینماید و تنها در فنا و خاموشی است که معنا را درمیابیم. مضمون تقابل صورت و معنا و تقابل زوج واژه های مترادف آنها، در همۀ بیتهای غزل دیده میشود. نتیجه گیری: پیوندی که میان بیتهای این غزل دیده میشود، ساختاری انداموار را پدید آورده است و اندام کلی این غزل یکی از تقابلهای کلیدی صورت و معنا در اندیشۀ مولانا یعنی «موج و دریا» را در ذهن تداعی میکند. برای مولانا، محتوا ابزار تکامل صورت است و صورت مادۀ ظهور حقیقت معنا. شعر مولانا از درون او میجوشد و متناسب با نوع جوشش، قالب و صورت خود را مییابد. با همۀ این احوال نقد نو بدلیل اتکا به صورت نمیتواند نقد مناسبی برای عارفان رهیده از صور باشد. Rumi, face, meaning, formalist critique, sea, boiling poetryمولانا, صورت, معنا, نقد نو, دریا, شعر جوششیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1404.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1404.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازخوانی فرمالیستی غزلی از مولانا و تبیین تبلور اندیشۀ مولانا در زبانhttps://bahareadab.com/en/article/Formalistic reading of a lyric by Rumi and explanation of the crystallization of Rumi's thought in language

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Components and factors of mutual influence of Persian and Arabic culture and language in each otherمؤلفه ها و عوامل تأثیر و تأثر متقابل فرهنگ و زبان فارسی و عربی247270677310.22034/bahareadab.2023.15.6773faهادیسرافرازیمربی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران.nohadisarafrazi356@gmail.comحسنبساکدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesBassak@.pnv.ac.irمحمدحسینخسرواناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، مجتمع علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایرانnom.khosravan2021@yahoo.comJournal Article14001114BACKGROUND AND OBJECTIVES: The relationship between Iranians and Arabs dates back to prehistoric times, ie to the mythical period, which expanded in the Achaemenid period and deepened in the Sassanid period., Their cultural, social and economic extent. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: In the pre-Islamic period, the Arabs had more or less extensive relations with the Iranians, but the Arab invasion and the arrival of Islam in Iran had many effects on the social, political, cultural and economic situation in Iran, especially on the Iranian religion instead of. However, the fledgling Islamic state could not be deprived of the experience and skills of Muslim Iranians in government and court affairs. The use of Arabic language to enter into social and political affairs, encouraging Islam to learn, historical dynasties, etc. The influence of Arabic language in Persian increases. CONCLUSION: Bilateral migration and migration, border cities, Iranian uprisings against Arabs, Iranians "efforts to learn Arabic for religious and political reasons, Arabs" need for Iranians in governance, science and the formation of courts, the introduction of Iranian wisdom and advice to Arabic literature, Translation movement, etc. are among the important components in the influence of Arabic and Persian culture and literature on each other. Arabic was the language of the Qur"an and the religion of Islam, and the Iranians had no choice but to learn Arabic by accepting the religion of Islam. On the other hand, some Iranians, for other reasons, such as getting involved in politics and struggle, began to learn the Arabic language, and as a result, many Arabic words, phrases, and expressions became available in Persian through the Qur"an and the religion of Islam; And of course many words entered the Arabic language; The words that have been translated from Persian to Arabic are mostly related to the civilizational, cultural and political fields, and most of the words that Persian borrowed from Arabic are related to the religious field.زمینه و هدف: ارتباط ایرانیها و اعراب به قبل از تاریخ مدوّن (دورۀ اساطیری) میرسد که در عهد هخامنشیان گسترش یافته و در دورۀ ساسانیان عمیقتر میشود. این پیوند، که پس از ورود اسلام به ایران به اوج خود میرسد، موجب توسعۀ فراوان تعاملات دینی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آنها شد. روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: پیش از اسلام، اعراب با ایرانیان دارای ارتباطات کمابیش گسترده ای بودند، اما حملۀ اعراب و ورود اسلام به ایران، تأثیرات بسیاری بر اوضاع اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و اقتصادی ایران بویژه عقیده و مذهب ایرانیان برجای نهاد. بااینحال دولت نوپای اسلامی نتوانست از تجربه و مهارت ایرانیان مسلمان در امور حکومتی و دیوانی بی نیاز گردد؛ از قرن پنجم به بعد بنا به دلایلی مانند یادگیری زبان عربی بعلت شوق به یادگیری زبان قرآن، استفاده از زبان عربی برای ورود به امور اجتماعی و سیاسی، تشویق دین اسلام به یادگیری، و سلسله های تاریخی، نفوذ زبان عربی در فارسی بیشتر میشود. نتیجه گیری: کوچ و مهاجرت دوسویه، شهرهای مرزی، قیامهای ایرانیان برضد اعراب، تلاش ایرانیان در یادگیری زبان عربی به علل مذهبی و سیاسی، نیاز اعراب به ایرانیان در امور سیاسی‌، علمی و تشکیل دیوانها، ورود حکمت و پندواندرزهای ایرانی به ادب عرب، و نهضت ترجمه از جمله مؤلفه های مهم در تأثیر و تأثر فرهنگ و ادب عربی و پارسی محسوب میشوند. مهمترین عامل در این تأثیر و تاثر، دین اسلام است. زبان عربی، زبان قرآن و دین اسلام بود و ایرانیان با پذیرش دین اسلام، چاره ای جز آموختن زبان عربی نداشتند. از سوی دیگر برخی ایرانیان به دلایل دیگری مانند ورود به امور سیاسی و مبارزه، مشغول فراگیری زبان عربی شدند و درنتیجه لغات و مفردات و اصطلاحات عربی بسیاری به زبان فارسی راه یافت و طبعاً لغات زیادی نیز وارد زبان عربی گردید. واژه هایی که از زبان فارسی به عربی راه یافته، بیشتر مربوط به حوزه ‌های تمدن، فرهنگ و سیاست است و بیشتر واژه هایی که زبان فارسی از عربی وام گرفته، مربوط به حوزۀ دین است.Iranians, Arabs, influence, divans, governanceایرانیان, اعراب, تأثیر و تأثر, دیوانها, حکومتداریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1405.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1405.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه ها و عوامل تأثیر و تأثر متقابل فرهنگ و زبان فارسی و عربیhttps://bahareadab.com/en/article/Components and factors of mutual influence of Persian and Arabic culture and language in each other

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Love in Localized Literature of of Magic Realism: Stylistic Analysis of Boy Snailsجلوه های عشق در ادبیات بومی رئالیسم جادویی: بررسی سبک شناسی رمان حلزونهای پسر271298676910.22034/bahareadab.2023.15.6769faمحمدهادیجهاندیدهاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesM.H.Jahandideh@pnu.ac.irJournal Article14001218BACKGROUND AND OBJECTIVES: Literary Localization Movement is on the path of its growth and sublimity and Magic Realism has impressed the contemporary Persian writers. By utilizing the components of “Magic Realism”, Aram bestows Boy Snails (2014) a fanciful atmosphere and illustrates various types of love in the framework of this literary school. Characters’ love behaviours to which Sternberg (1998) refers as “love story” is built on specific social and cultural factors which are, in turn, responsible for the survival of their love relations. This study aims at determining the degree of overlapping between characters’ love stories with Sternberg’s theory through stylistic analysis of magic realism strategies in the selected novel. METHODOLOGY: This interdisciplinary research is conducted by using descriptive-analytic methodology. Analysis of data is made by using SPSS software and the frequencies of magic realism components as well as eight forms of love in Sternberg"s theory are determined through Chi-square results. FINDINGS: The findings indicate a meaningful difference in the frequencies of magic realism components and eight types of love in Boy Snails (2014). “Infatuation” has the highest frequency among eight forms of love which is looked upon by the writer from “Multiple-points of View”. CONCLUSION: In Boy Snails, “love stories” which are narrated in polyphonic manner from “Multiple-points of View” overlap with Sternberg"s theory. “Fantasy story” has higher frequency and it suits with the novel’s atmosphere of magic realism. Although the writer has tried to show the privilege of “consummate love” for bringing it into premier discourse, the chararcters fail to achive this ideal relationship in the novel.زمینه و هدف: نهضت بومی‌سازی ادبی در مسیر رشد و تعالی خویش قرار دارد و رئالیسم جادویی نیز توجه ادیبان معاصر ایران را به خود جلب کرده است. احمد آرام با بهره گیری از راهبردهای رئالیسم جادویی، به فضای رمان حلزونهای پسر چهره ای رؤیایی میبخشد و جلوه های گوناگون عشق را در چارچوب این مکتب ادبی ترسیم میکند. الگوی رفتار عاشقانۀ شخصیتها که اشتنبرگ آن را «قصۀ عشق» (1998) مینامد، بر پایۀ عواملی شکل میگیرد که علت دوام یا سستی روابط عشقی آنان را معیّن میسازد. هدف از این پژوهش آن است که از رهگذر واکاوی مؤلفه های سبکسازِ رئالیسم جادویی موجود در متن رمان، میزان همپوشانی «قصه های عشق» شخصیتها را با نظریۀ اشتنبرگ بررسی کند. روش مطالعه: روش تحقیق در چارچوب پژوهشهای بین رشته ای و بصورت توصیفی-تحلیلی با استفاده از نرم افزار 25SPSS است. میزان فراوانی و درصد وقوع مؤلفه های رئالیسم جادویی و حالات گوناگون عشق بر مبنای آزمون خی دو انجام خواهد شد. یافته ها: در رمان حلزونهای پسر (1393) میان مؤلفه های رئالیسم جادویی و حالات هشت گانۀ عشق تفاوت معناداری وجود دارد. «عشق سودائی» از میان حالات گوناگون عشق دارای فراوانی و درصد وقوع بیشتری است که نویسنده از «زاویه های دید متغیر» به آن نگریسته است. نتیجه گیری: در رمان حلزونهای پسر، قصه های عشق که از زاویه های دید گوناگون و به شیوه ای چند صدایی روایت میشوند با نظریۀ اشتنبرگ همپوشانی کامل دارند. «قصۀ خیال» عشاق جلوۀ بیشتری در متن این اثر دارد و با فضای رئالیسم جادویی آن نیز همخوانی دارد. هرچند نویسنده تلاش کرده برتری «عشق آرمانی» را بر سویه های دیگر عشق گفتمان سازی کند، شخصیتهای این رمان در دستیابی به این عشق ناکام میمانند.اشتنبرگ, بومی سازی, رئالیسم جادویی, عشقhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1406.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1406.pdfhttps://bahareadab.com/article/جلوه های عشق در ادبیات بومی رئالیسم جادویی: بررسی سبک شناسی رمان حلزونهای پسرhttps://bahareadab.com/en/article/Love in Localized Literature of of Magic Realism: Stylistic Analysis of Boy Snails

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136158220230221Introducing the text of the Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya based on the way of Cheshtiye (a text from the 8th century)بررسی متن شمائل الاتقیا و رذایل الاشقیا مبتنی بر طریقت چشتیه (متنی از سدۀ هشتم هجری)299320679410.22034/bahareadab.2023.15.6794faزهرارحیمی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانnozahra.rahimi@aLum.semnan.ac.irمحمدرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانyesmohamad_rezaie@semnan.ac.irقدرت‌اللهخیاطیاناستاد گروه ادیان و عرفان، پردیس علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانnokhayatian@semnan.ac.irJournal Article14001204BACKGROUND AND OBJECTIVES: The subject and background of the upcoming research is the introduction of the manuscript of Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya by Roknoddin Dabir Kashani in the way of Cheshtiye. In Sufism attributed to elders and learned man Chesht, Chesht is a district in old Khorasan that has been an influential method not only in Iran but also in the Indian subcontinent. The mystical foundations of this Sufi tradition have been codified by popular elders and scholars including Moein al-Din Cheshti, Nezamuddin Olya, Burhan al-Din Gharib, and other great figures of this dynasty. A large part of Cheshtieh"s ideas and beliefs are in the form of "requirements" in the words of the elders and the masters of the aforementioned way, compiled by their disciples. In this essay, the main purpose is to investigate and deceit the views and thoughts of Sufism in this essay. METHODOLOGY: The following essay, which has been conducted by descriptive-analytical method based on document analysis and library studies, and by reviewing the existing version of the Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya, we will examine the thoughts of taste mysticism in these works. FINDINGS: In the essay of "Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya ", work of Rokn al-Din Kashan named "Spiritual Teacher" which is one of the Sufis of the aforementioned Sufis in the 8th century, the teachings and oral instructions of Sufi Cheshtieh have been written. The author has tried to convey the teachings of this way correctly. From the essay "Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya", there is a stone print in 1968 AH. Hyderabad Deccan and several non-printed copies. CONCLUSION: The results of this study indicate that paying attention to practical Sufism, cite, dignity, repentance, allegiance, communication, discipleship and awakening, purification and awakening, and Sama’ are among the things that Roknoddin Dabir Kashani has considered as the most important customs of The Way of Cheshtiya in his treatise.زمینه و هدف: موضوع و زمینۀ پژوهش پیشِ‌رو معرفی نسخۀ خطی شمائل الاتقیا و رذایل الاشقیا اثر رکن‌الدین دبیر‌ کاشانی در طریقت چشتیه میباشد. چشتیه در تصوّف منسوب به پیران و مشایخ چشت ناحیه ای در خراسان قدیم است که بعنوان طریقتی تأثیرگذار نه تنها در ایران بلکه در شبه قارۀ هند نیز از پیروان زیادی برخوردار بوده است. مبانی عرفانی این طریقت صوفیانه را بزرگان و مشایخ پرآوازه ای مانند معین‌الدین چشتی، نظام‌الدین اولیا، برهان‌الدین غریب و دیگر بزرگان این سلسله مدوّن کرده اند. بخش اعظمی از آراء و عقاید چشتیه در قالب «ملفوظات» سخنان بزرگان و مشایخ طریقت مذکور است که توسط مریدان آنان گردآوری شده است. در این جستار هدف اصلی، بررسی و واکاوی آراء و اندیشه های عرفان طریقت چشتیه در رسالۀ مذکور است. روش مطالعه: جستار پیش‌ رو به روش توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای سندکاوی و مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته است و با بررسی نسخۀ موجود از رسالۀ شمایل الاتقیاو رذایل الاشقیا،[1] به تحلیل اندیشه های عرفان چشتیه در این اثر خواهد پرداخت. یافته ها‌: در رسالۀ «شمایل الاتقیا» اثر رکن‌الدین کاشانی ملقب به «دبیر معنوی» که از صوفیان طریقت مذکور در قرن هشتم هجری است، آموزه ها و تعالیم شفاهی صوفیانۀ چشتیه به رشتۀ تحریر درآمده است. نویسنده سعی نموده تعالیم این طریقت را بدرستی انتقال دهد. از رسالۀ شمایل الاتقیا تاکنون یک نسخۀ چاپ سنگی به سال 1347 هـ . ق حیدرآباد دکن و چندین نسخۀ غیرچاپی موجود است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که توجه به تصوّف عملی، ذکر، کرامت، توبه، بیعت، ارتباط مرید و مراد، یقظه و بیداری، آداب خرقه پوشی و سماع از جمله مواردی است که رکن الدین دبیر کاشانی بعنوان اهمّ آداب و رسوم طریقت چشتیه در رسالۀ خویش مدّ نظر قرار داده است. [1]. نسخه ای دیگر از این اثر توسط زهرا رحیمی‌ دانشجوی مقطع دکتری رشتۀ زبان و ادبیات فارسی با عنوان بررسی و تصحیح انتقادی نسخۀ خطی شمائل الاتقیا و رذایل الاشقیا اثر رکن الدین کاشانی در دانشگاه سمنان در حال تدوین میباشد. Cheshtiye, 8th century prose, Shamayel al-Ataqiya and Razayel al- Ashqiya, Rokuddin Kashani, Manuscript.طریقت چشتیه, نثر قرن هشتم, شمائل الاتقیا و رذایل الاشقیا, رکن الدین کاشانی, نسخه خطّیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1407.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1407.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی متن شمائل الاتقیا و رذایل الاشقیا مبتنی بر طریقت چشتیه (متنی از سدۀ هشتم هجری)https://bahareadab.com/en/article/Introducing the text of the Shamayel al-Ataqiya and Razayel al-Ashqiya based on the way of Cheshtiye (a text from the 8th century)