امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122The influence of the Russian school of socialist realism on the intellectual level of Persian novelsتأثیر مکتب رئالیسم سوسیالیستی روسی بر سطح فکری رمانهای فارسی126650410.22034/bahareadab.2022.15.6504faالهامفرزامدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانyeselhamfarzam99@gmail.comمسعودروحانیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnom.rouhani @ .ac.irفرزادبالودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnof.baloo@umz.ac.irاحمدغنیپور ملکشاهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانnoa.ghanipour@umz.ac.irJournal Article14000619BACKGROUND AND OBJECTIVES: During its historical and cultural relations with Iran, Russia was able to have a tremendous and necessary impact on the intellectual level of Iranian writers by creating and exporting the school of socialist realism. In fact, after the establishment of the new style in Russia and the emergence of the ideological role of art, the presence and abundance of party ideologies, especially after the first conference of Iranian writers in July 1325. Not only was Iranian writers influenced by those ideas and consequently the writing of party novels, but at some points (especially in the forties and fifties) the main themes of the country"s outstanding works were derived from the ideals and slogans of this movement. METHODOLOGY: The present article is based on descriptive-analytical research method and written using library tools. The statistical population of the study also includes eight novels, four Russian novels: Gorky"s mother, how did steel melt? From Stravsky, Iron Flood by Sarafimovich, and Defeat by Fadiyev, and four Persian novels: Her Eyes by Alavi, The Daughter of a Peasant by Etemadzadeh, My Deer Husband by Ali Mohammad Afghani, and Neighbors by Ahmad Mahmoud. FINDINGS: The most important intellectual components and ideas of socialist realism in Russian and Iranian novels are: "Party writing", "Populism and attention to the deprived masses", "Optimistic presentation of the work", "Type" "Construction", "evolution of characters", "apostasy", "showing the material roots of phenomena" and "realism". CONCLUSION: Iranian novels have received an undeniable and undeniable influence from Russian novels written under the school of socialist realism. In fact, Iranian writers, as efficient, enlightened and directional intellectuals in political thought, by using the partisan ideas used by Russian writers in their novels, while creating similar works, introduce idealistic and revolutionary ideas into society.; Ideas that had not been presented in the intellectual sphere of Persian literature before. However, it should be noted that the intellectual similarities between Russian and Iranian writers are not exactly the same, and Iranian writers, despite being influenced, have made significant changes in light of different geographical and cultural conditions.زمینه و هدف: کشور روسیه در جریان برخوردهای تاریخی و فرهنگی خود با ایران توانست با خلق و صدور مکتب رئالیسم سوسیالیستی تأثیر شگرف و بایسته ای بر سطح فکری نویسندگان ایرانی بگذارد. در واقع از پس پی ریزی شیوۀ جدید در روسیه و برجسته شدن نقش ایدئولوژیک هنر، حضور و وفور انگاره های فکری حزبی، خاصه پس از برگزاری اولین همایش نویسندگان ایران در تیر ۱۳۲۵ ش. نه تنها سبب تأثیرپذیری نویسندگان ایرانی از آن انگاره ها و بتبع نگارش رمانهای حزبی شد، بلکه در برخی برهه ها (خاصه دهه های چهل و پنجاه) مضمونهای اصلی آثار برجستۀ کشور، برگرفته از آرمانها و شعارهای این جریان بود. روش مطالعه: مقالۀ حاضر بر مبنای روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و با بهره گیری از ابزارهای کتابخانه ای نوشته شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل هشت رمان، چهار رمان روسی: مادر از گورکی، چگونه فولاد آبدیده شد؟ از استراوسکی، سیل آهن از سرافیموویچ، و شکست از فادیف، و چهار رمان فارسی: چشمهایش از علوی، دختر رعیت از اعتمادزاده، شوهر آهوخانم از علی محمّد افغانی، و همسایه ها از احمد محمود میشود. یافته ها: مهمترین مؤلفه های فکری و انگاره های رئالیسم سوسیالیستی موجود در رمانهای روسی و ایرانی عبارتند از: «حزبی نویسی»، «مردمگرایی و توجّه به تودۀ محروم»، «ارائۀ تصویری خوشبینانه در اثر»، «تیپ سازی»، «تحوّل شخصیتها»، «دین گریزی»، «نمایش ریشۀ مادی پدیده ها» و «رئالیسم». نتیجه گیری: رمانهای ایرانی تأثیر بسزا و انکارناشدنی از رمانهای روسی پذیرفته اند که در ذیل مکتب رئالیسم سوسیالیستی نوشته شده اند. در واقع نویسندگان ایرانی بعنوان روشنفکرانی کارا، روشنگر و جهتدار در اندیشه های سیاسی، با بکارگیری تفکّرات حزبی نویسندگان روس در رمانهای خود، ضمن خلق آثاری مشابه، انگاره های آرمانی و انقلابی را وارد جامعه میکنند؛ انگاره هایی که تا پیش از آن در سپهر فکری ادبیات فارسی مطرح نبود. بااین حال باید ذکر کرد همسانیهای فکری نویسندگان روسی و ایرانی کاملاً یکسان نیست و نویسندگان ایرانی علیرغم تأثیرپذیری، با عنایت به شرایط متفاوت جغرافیایی و فرهنگی، تغییرات محسوسی را اعمال کرده اند.intellectual style, Socialist realism, Revolutionary ideas, Party novelsسبک فکری, رئالیسم سوسیالیست, انگاره های انقلابی, رمانهای حزبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1350.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1350.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأثیر مکتب رئالیسم سوسیالیستی روسی بر سطح فکری رمانهای فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/The influence of the Russian school of socialist realism on the intellectual level of Persian novels

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Proving the unity of the poet of Masnavi of Mesbah al-Arwah and an anonymous Masnavi through stylistic comparisonاثبات یکی بودن سراینده مثنوی مصباح‌الارواح و یک مثنوی گمنام، ازطریق مقایسه سبک‌شناسانه2745651010.22034/bahareadab.2022.15.6510faمحسنقائمیدانش‌آموخته دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانnoMohsen.qaemi13@gmail.comلیلاهاشمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانyesDr_hashemian@yahoo.comJournal Article14000722BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mesbah al-Arwah is the name of an imaginary travelogue to another world, the composer of which is considered to be Shams al-Din Mohammad Bardsiri or Uhud al-Din Kermani. In 1966, Seyyed Zia-ud-Din Sajjadi introduced and published a 638-bit Masnavi called "Khatm al-Gharaib" attributed to Khaghani. Later, some scholars raised ambiguities about the name and author of this Masnavi and various opinions were presented. In the present research, an attempt has been made to prove that the author of this Masnavi and Masnavi Mesbah al-Arwah was one person. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study and has been done in a descriptive-analytical manner. In this research, based on the hypotheses, a stylistic comparison has been made between Mesbah al-Arwah and Masnavi 638 bits on three levels of thought, language and literature. The study population was the Masnavi "Mesbah al-Arwah" edited by Badi"al-e-Zaman Forouzanfar, published in "Yaman Yafakhar Kerman 2: Shams Bardsiri" and "Khatamat al-Gharib Masnavi attributed to Khaghani" by Zia-ud-Din Sajjadi, published in "Zamin" Farhang. FINDINGS: By stylistic comparison between the two works, it is clear that they have similarities in the linguistic realm of the vocabulary and the syntactic construction of sentences; Among other things, the words created by the poet himself can be found in both works. Also in the literary realm, the frequency sequence of using different types of literary arrays is largely the same in both works. In the realm of thought, the key themes of the 638-bit Masnavi can be found in the themes of the Mesbah al-Arwah. CONCLUSION: According to the similarities found, it can be concluded that the two works are the work of one person and the linguistic and literary developments in Mesbah al-Arwah indicate that the 638-bit Masnavi is the result of inexperience, and Mesbah al-Arwah is the result of the poet"s maturity; Of course, the identity of this poet is still a matter of ambiguity, and determining whether Shams Bardsiri is the author of these two works or Ohad al-Din Kermani can be another subject of researchزمینه و هدف: مصباح‌الارواح نام سفرنامه ای خیالی به جهانی دیگر است که سراینده آن را شمس‌الدین محمد بردسیری و یا اوحدالدین کرمانی دانسته اند. در سال 1344 سیدضیاءالدین سجادی، یک مثنوی 638 بیتی را به نام «ختم‌الغرائب» و منسوب به خاقانی معرفی کرد و بچاپ رساند. بعدها برخی پژوهشگران در رابطه با نام و نویسنده این مثنوی ابهاماتی را مطرح کردند و نظرات گوناگونی ارائه شد. در پژوهش پیش رو کوشیده شده اثبات شود نویسنده این مثنوی و مثنوی مصباح‌الارواح یک شخص بوده است. روش مطالعه: پژوهش پیش رو مطالعه ای نظری است و به شیوه توصیفی - تحلیلی انجام شده است. در این تحقیق بر مبنای حدسیات مطرح شده، بین مصباح‌الارواح و مثنوی 638 بیتی در سه سطح فکری، زبانی و ادبی مقایسه ای سبک‌شناسانه انجام شده است. جامعه موردمطالعه، مثنوی «مصباح‌الارواح» به تصحیح بدیع‌الزمان فروزان‌فر، چاپ شده در «یادنامه مفاخر کرمان 2: شمس بردسیری» و «ختم‌الغرائب مثنوی منسوب به خاقانی» به اهتمام ضیاءالدین سجادی چاپ شده در «فصلنامه فرهنگ ایران زمین» بوده است. یافته ها: با مقایسه سبک‌شناسانه میان دو اثر مذکور مشخص میشود که در قلمرو زبانی دایره واژه ها و ساخت نحوی جملات، مشابهتهایی دارند؛ از جمله آنکه واژه های ایجادشده بوسیله خود شاعر در هر دو اثر یافت میشود. همچنین در قلمرو ادبی ترتیب بسامدی استفاده از انواع آرایه های ادبی تا حد زیادی در هر دو اثر یکسان است. در قلمرو فکری نیز موضوعات کلیدی مثنوی 638 بیتی، در لابلای موضوعات مصباح‌الارواح یافت میشوند. نتیجه گیری: با توجه به مشابهتهای یافت‌شده، این نتیجه قابل دریافت است که دو اثر مذکور سروده یک نفر هستند و پیشرفتهای زبانی و ادبی در مصباح‌الارواح نشان‌دهنده آن است که مثنوی 638 بیتی حاصل دوران کم تجربگی، و مصباح‌الارواح حاصل دوران پختگی شاعر است؛ البته هویت این شاعر همچنان محل ابهام است و تعیین اینکه شمس بردسیری نویسنده این دو اثر است و یا اوحدالدین کرمانی، موضوع پژوهشی دیگر میتواند باشد.Mesbah al-Arwah, Khatm al-Gharaib, Shams Bardsiri, Ouhad al-Din Kermani, Stylistic comparisonمصباح‌الارواح, ختم‌الغرائب, شمس بردسیری, اوحدالدین کرمانی, مقایسه سبک‌شناسانهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1351.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1351.pdfhttps://bahareadab.com/article/اثبات یکی بودن سراینده مثنوی مصباح‌الارواح و یک مثنوی گمنام، ازطریق مقایسه سبک‌شناسانهhttps://bahareadab.com/en/article/Proving the unity of the poet of Masnavi of Mesbah al-Arwah and an anonymous Masnavi through stylistic comparison

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122The art of description in the Kushnameh of Iranshah ibn Abi al-Khairهنر توصیف در کوشنامۀ ایرانشاه بن ابی‌الخیر4666660610.22034/bahareadab.2022.15.6606faمحمد نورقائدزاده خمیریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnoMohammadnoor.ghaedzade.khamiri@gmail.comمجیدحاجی زادهاستادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانyesm.hajizade@iauk.ac.irمریمغلامرضا بیگیاستادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.nobeigi@iauk.ac.irJournal Article14000626BACKGROUND AND OBJECTIVES: Description is a tool that the creator of the work uses to highlight in words. In literature, the description is a kind of linguistic preparation with a rhetorical approach by the speaker to visualize and objectify a kind of experience and sometimes the speaker reveals his encounter with the world around him and the world inside him. From the beginning of Persian poetry until now, prominent poets have used description tools in different ways and for different purposes and to different extent in all types of literature (epic, lyrical, didactic and dramatic). In this research, the types of descriptions and its techniques in the epopee of "Kushanameh" by Iranshah ibn Abi Al-Khair (sixth century) are examined. METHODOLOGY: This research was conducted in a descriptive-analytical manner. The method of collecting information is also library. FINDINGS: The most important descriptions of this epopee fall into two general categories of epic and lyrical descriptions. Most of the language possibilities that Iranshah has used in his descriptions are first "puns" and then "additional and descriptive compounds". In terms of expressive possibilities, he compares the most frequent array. The metaphors, metaphors, allusions, and other rhetorical techniques in the pamphlet are usually not new or innovative. Apparently, Iranshah"s greatest effort has been to narrate the story clearly. This, of course, has not diminished the strength and glory of the descriptions and language of this work, and it can be considered as having the necessary characteristics of a successful epic work. CONCLUSION: Iranshah has tried to use epic elements and motifs in all his descriptions so as not to diminish the epic color of his work. In fact, it can be said that the main element of Kushnameh"s descriptions is epic. People, animals, objects, places, nature, and abstract concepts are some of the things described in this system. Most descriptions are related to the first group, people and human beings; Because this is an epopee of human epics. Also, the description of sunrise and sunset is the most frequent description of Iranshah in the field of nature in this work.زمینه و هدف: وصف ابزاری است که خالق اثر برای برجسته سازی در کلام بکار میبرد. در ادبیات، وصف نوعی تمهید زبانی با رویکرد بلاغی از سوی گوینده برای تجسم و عینیت بخشیدن به نوعی تجربه و گاه مکاشفۀ گوینده از مواجهه با جهان پیرامون و جهان درون اوست. از ابتدای شعر فارسی تاکنون شاعران برجسته به شیوه های گوناگون و برای مقاصد مختلف و به میزان متفاوت در همۀ انواع ادبی (حماسی، غنایی، تعلیمی و نمایشی) از ابزار وصف استفاده کرده اند. در این پژوهش انواع وصف و شگردهای آن در منظومۀ «کوشنامه» از ایرانشاه بن ابی‌الخیر (قرن ششم) مورد بررسی قرار میگیرد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی - تحلیلی انجام شده است. شیوۀ گردآوری اطلاعات نیز کتابخانه ای است. یافته‌ها: مهمترین توصیفات این منظومه در دو دستۀ کلی توصیفات حماسی و غنایی جای میگیرد. بیشترین امکان زبانی که ایرانشاه در توصیفات از آن بهره گرفته است، نخست «جناس» و سپس «ترکیبات اضافی و وصفی» است. در زمینۀ امکانات بیانی، تشبیه و سپس پربسامدترین آرایه در اثر اوست. فنون بلاغی در کوشنامه معمولاً دارای تازگی و نوآوری نیستند؛ ظاهراً بیشترین همت ایرانشاه صرف روایت روشن و واضح داستان بوده است. این امر البته از صلابت و شکوه توصیفات و زبان این اثر نکاسته است و میتوان آن را دارای ویژگیهای لازم یک اثر حماسی موفق دانست. نتیجه‌گیری: ایرانشاه سعی کرده در تمامی توصیفات خود از عناصر و بنمایه های حماسی استفاده کند تا از رنگ وبوی حماسی اثرش کاسته نشود؛ حتی آنجا که به ستایش حضرت محمد (ص) میپردازد. در واقع میتوان گفت عنصر اصلی توصیفات کوشنامه، حماسی است. اشخاص، جانوران، اشیا، اماکن، طبیعت، و مفاهیم انتزاعی از مواردی هستند که در این منظومه مورد وصف قرار گرفته اند. بیشترین توصیفات مربوط به گروه نخست یعنی اشخاص و انسانها است؛ چراکه این منظومه حماسه ای انسانی است. همچنین توصیف طلوع و غروب خورشید پرتکرارترین توصیفات ایرانشاه در حوزۀ طبیعت در این اثر است.Description, Description, Kushenameh, Iranshah Ibn Abi Al-Khairوصف, توصیف, کوشنامه, ایرانشاه بن ابی‌الخیرhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1352.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1352.pdfhttps://bahareadab.com/article/هنر توصیف در کوشنامۀ ایرانشاه بن ابی‌الخیرhttps://bahareadab.com/en/article/The art of description in the Kushnameh of Iranshah ibn Abi al-Khair

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122An inquiry of critical-instructive tenors in contemporary religious (Case study: poems in the Virtues of the Infallible Imams)بررسی مفاهیم انتقادی تعلیمی در شعر مذهبی ادبیات معاصر (مورد مطالعه: اشعار منقبتی در وصف ائمّۀ معصومین علیهم السّلام)6783658110.22034/bahareadab.2022.15.6581faعادلملکیدانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی و دبیر آموزش و پرورش شهرستان نقدهyesadelmaleki9@gmail.comJournal Article14000704BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the characteristics of religious poetry in contemporary literature is containing critical-instructive tenors conforming to the political and social evolutions, viewed from Constitutionalism era up to the Islamic Revolution in Iran in this article, Manqabati poems written by poets describing the Imams of the Infallibles have been studied with the aim of examining critical educational concepts. METHODOLOGY: The method for data collection was using library and index cards and data analysis was descriptive and analytic. The content of analysis was selected from the eulogies of the poets from Constitutionalism era up to the Islamic Revolution in Iran. FINDINGS: Findings of the study revealed that the poets used the religious poems as a basis for demonstrating critical-instructive concepts in order to reform the society and instruct and moralize the readers and audiences. Criticizing the disorders of society, recommending the correction of the affairs relying on the religious instructions, criticizing the demeaning of religion in the society, Gnosticism, recommending the resistance and being faithful against absolutism and colonialism, devotion to Immams, seeking help from Immams to solve personal and social problems, freedom to Qods and Palestine, and awakening the Islamic World are the concerns of panegyric poets. CONCLUSION: Contemporary panegyric poets do not see eulogies as just praising and lamentation of Innocent Immams. They made this type of poem for criticizing people"s morals, the rulers" imprudence, correcting the affairs of nation, resistance and being faithful against absolutism and colonialism, inviting to campaign and hopefulness of relief of problems.زمینه و هدف: از ویژگیهای شعر مذهبی در ادبیات معاصر آمیختگی با مفاهیم انتقادی تعلیمی، همسو با تحولات سیاسی اجتماعی جامعه است. در این مقاله، اشعار منقبتی، که شاعران در وصف ائمۀ معصومین سروده اند، با هدف بررسی مفاهیم انتقادی تعلیمی بررسی شده است. روش مطالعه: روش گردآوری اطلاعات بصورت کتابخانه ای و فیشبرداری است و نگارش مقاله به روش توصیفی تحلیلی خواهد بود. جامعۀ آماری تحقیق، اشعار شاعران برجستۀ معاصر از دورۀ مشروطه تا بعد از انقلاب اسلامی است که بخشی از مضامین شعری آنها، منقبت سرایی برای ائمۀ معصومین است. یافته ها: شاعران از شعر مذهبی با موضوع وصف ائمۀ اطهار بعنوان بستری مناسب برای بازگویی مفاهیم انتقادی تعلیمی استفاده کرده اند و درصدد انتقاد برای اصلاح جامعه، تعلیم و اخلاق گرایی مخاطب برآمده اند. انتقاد از نا بسامانی جامعه و توصیه به اصلاح امور با تکیه بر آموزه های دینی، انتقاد از بی ارزش شدن دین در جامعه، عرفان گرایی، توصیه به مقاومت و پایداری دربرابر استبداد و استعمار، ارادت به ائمه، مددخواهی از ائمه برای گشایش مشکلات شخصی، حل مشکلات جامعه و آزادی قدس، فلسطین و بیداری جهان اسلام از دغدغه های فکری شاعران در منقبت سرایی است. نتیجه گیری: شاعران معاصر به شعر منقبتی، تنها بعنوان منقبت و مرثیۀ ائمۀ معصومین ننگریسته اند، بلکه بعنوان بستر فرهنگی برای انتقاد از اخلاق مردم، بیتدبیری حاکمان، اصلاح امور مملکت، پایداری و مقاومت دربرابر استبداد و استعمار، دعوت به مبارزه، امیدواری به گشایش امور و جهان اسلام استفاده کرده اند.Eulogy, Infallible Immams, contemporary poems, criticism, instruction.منقبت, ائمۀ معصومین, شعر معاصر, انتقاد, تعلیم.https://bahareadab.com/downloadPDF/1353.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1353.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مفاهیم انتقادی تعلیمی در شعر مذهبی ادبیات معاصر (مورد مطالعه: اشعار منقبتی در وصف ائمّۀ معصومین علیهم السّلام)https://bahareadab.com/en/article/An inquiry of critical-instructive tenors in contemporary religious (Case study: poems in the Virtues of the Infallible Imams)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Classification in the ontology of Eyn al-Ghozzat (With a hermeneutic approach in arrangements)دسته بندی تمثُل در هستی شناسی عین القضات (با رویکرد هرمنوتیک در تمهیدات)9885662410.22034/bahareadab.2022.15.6624faکوروشامراییدانشجوی دکتری گروه ادیان و عرفان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد خرم‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم‌آباد، ایران.noalidani1384@gmail.comعلیفتح‌الهیدانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد خرم‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم‌آباد، ایرانyesAli.fathollahi@yahoo.comقاسمصحراییدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noghasem.sahrai@yahoo.comJournal Article14000712BACKGROUND AND OBJECTIVES: Eyn al-Ghozzat Hamedani (492-525 AH) in his book Tamhidat, based on his personal perceptions and perceptions, has made extensive and deep interpretations of mystical, religious and Quranic content. The ontological view of the same judges finds meaning based on the term allegory. The purpose of this article is to divide the concept of representation from the point of view of Eyn al-Ghozzat Hamedani. METHODOLOGY: In this article, the authors have done research using descriptive-analytical method of collecting library information. FINDINGS: The ontology of the Eyn al-Ghozzat sometimes leads to the ontology of Prophet Muhammad and the devil; In a way, without them, existence becomes incomprehensible. The embodiment, the simile, the unity of existence, the divine manifestation and the like, is the classification resulting from this ontological and sometimes ontological view of the same Eyn al-Ghozzat. CONCLUSION: The Eyn al-Ghozzat have been very meticulous in explaining the term allegory. He has indirectly divided the term allegory into subsets of embodiment, simile, unity of existence and manifestation, and the like.زمینه و هدف: عین القضات همدانی (۵۲۵-۴۹۲هـ.ق) در کتاب تمهیدات، براساس برداشتها و دریافتهای شخصی خود، تأویلات گسترده و عمیقی از مطالب عرفانی، دینی و قرآنی بکتابت آورده است. نگاه هستی شناسانۀ عین القضات براساس اصطلاح تمثّل، مفهوم پیدا میکند. هدف این مقاله تقسیم بندی مفهوم تمثل از نگاه عین القضات است. روش مطالعه: نگارندگان در این نوشتار، با بهره گیری از روش جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای و بصورت توصیفی- تحلیلی، به انجام پژوهش پرداخته اند. یافته ها: هستی شناسی عین القضات گاه منتج به وجودشناسی حضرت محمد و ابلیس میشود؛ بگونه ایی که بدون وجود آنها، هستی نامفهوم میشود. تجسم، تشبیه، وحدت وجود، تجلی الهی و مانند آنها دسته بندی حاصل از این نگاه هستی شناسانه و گاه وجودشناسانه عین القضات است. نتیجه گیری: عین القضات در تبیین اصطلاح تمثّل کاملاً ریزبین و جزئی نگر بوده است. وی اصطلاح تمثل را بصورت غیرمستقیم به زیرمجموعه های تجسیم، تشبیه، وحدت وجود و تجلی و مانند آنها تفکیک کرده است.Eyn al-Ghozzat Hamedani, arrangements, hermeneutics, ontology, representation and its types.عین القضات همدانی, تمهیدات, هرمنوتیک, هستی شناسی, تمثل و انواع آنhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1354.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1354.pdfhttps://bahareadab.com/article/دسته بندی تمثُل در هستی شناسی عین القضات (با رویکرد هرمنوتیک در تمهیدات)https://bahareadab.com/en/article/Classification in the ontology of Eyn al-Ghozzat (With a hermeneutic approach in arrangements)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Investigating the common intellectual style in the experience of Out of body in mystical textsبررسی سبک فکری مشترک در تجربۀ خلع بدن در متون عرفانی99114662910.22034/bahareadab.2022.15.6629faنازلهخجسته اهریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.non_khojasteh@iau-ahar.ac.irعلیرمضانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانyesa-ramazani@iau-ahar.ac.irنرگساصغری گواراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانnon-ashari@iau-ahar.ac.irJournal Article14000711BACKGROUND AND OBJECTIVES: Out of body (departure of the soul from the body) is one of the important issues in Islamic mysticism that mystics have discussed with the belief in the incorporeity. In this article, with the aim of examining the common intellectual style of mystics in believing the Out of body, the interpretations and allegories of Out of body, its conditions, requirements and examples in the texts of mystical order and prose have been studied. METHODOLOGY: Data collection was done by note-taking method with a general review of mystical texts in a library and the article was written in a descriptive manner by selecting a sample of outstanding works of mystical texts. FINDINGS: There is a belief in the Out of body in mystical works. Mystics believe that some saints reach a level of behavior where the body becomes like a garment for them and the soul can bring it out. They have also repeated the interpretation of the bird and the cage that the soul is released from the cage of the body like a bird. God"s love, austerity, abandonment of material belongings, asceticism and self-cultivation are the conditions and necessities of Out of body. Out of body is different from voluntary death, but the mystic who have reached voluntary death are easier to Out of body. The dignity of mystics is an example of Out of body that is repeated in mystical texts. CONCLUSION: Out of body in Islamic mysticism has been a common thought and common thought style of mystics in different periods. Their constant effort is to acquaint the soul with the Alawite world, which is caught by the descent into the material world and is in opposition to the body. Because he belongs to another world and is single, sometimes the human soul leaves the body to connect with the Alawite world or revelation, dignity and mystical experience.زمینه و هدف: خلع بدن (خروج روح از بدن) از موضوعهای مهم در عرفان اسلامی است که عرفا با اعتقاد به تجرد روح، درمورد آن بحث کرده اند. در این مقاله با هدف بررسی سبک فکری مشترک عرفا در اعتقاد به خلع بدن، تعابیر و تمثیلهای خلع بدن، شرایط، ملزومات و مصداقهای آن در متون نظم و نثر عرفانی بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات به روش فیشبرداری با بررسی کلی متون عرفانی بصورت کتابخانه ای انجام گرفته و نگارش مقاله به شیوۀ توصیفی تحلیلی با انتخاب نمونه هایی از آثار برجستۀ متون عرفانی است. یافته ها: اعتقاد به خلع بدن در آثار عرفانی وجود دارد. عارفان معتقدند برخی اولیاء به درجه ای از سلوک میرسند که بدن برای آنها همانند لباس میشود و روح میتواند آن را بیرون بیاورد؛ همچنین تعبیر مرغ و قفس را تکرار کرده اند که روح همانند پرنده از قفس تن رها میشود. عشق خداوندی، ریاضت، ترک تعلقات مادی، زهد و تزکیه نفس از شرایط و ملزومات خلع بدن است. خلع بدن با مرگ ارادی متفاوت است، اما اولیایی که به مرگ ارادی رسیده اند راحتتر به خلع بدن نایل میشوند. کرامت عارفان مصداقی از خلع بدن است که در متون عرفانی تکرار شده است. نتیجه گیری: گذشتن از جسم در عرفان اسلامی، اندیشۀ عمومی و سبک فکری مشترک عارفان در دوره های مختلف بوده است. تلاش پیوستۀ آنها در آشنایی روح با عالم علوی است که با هبوط به جهان مادی گرفتار شده و در تقابل با جسم قرار گرفته است؛ حال آنکه روح متعلق به این جهان و جسم نیست و ازآنجاکه تعلق به جهان دیگر دارد و مجرد است، گاه برای اتصال به عالم علوی یا مکاشفه، کرامت و تجربۀ عارفانه از بدن مخلوع میشود.intellectual style, Islamic mysticism, dismemberment, austerity, voluntary death, dignityسبک فکری, عرفان اسلامی, خلع بدن, ریاضت, مرگ ارادی, کرامتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1355.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1355.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک فکری مشترک در تجربۀ خلع بدن در متون عرفانیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the common intellectual style in the experience of Out of body in mystical texts

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122A study of the stylistic features of Rahim Moeini Kermanshahi's poems (Emphasizing the book of poems "Burn the candles)بررسی ویژگیهای سبکی اشعار رحیم معینی ‌کرمانشاهی (با تکیه بر دفتر شعری ای شمعها بسوزید)115131661110.22034/bahareadab.2022.15.6611faفروزانحق‌شناس گتابیعضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.yesforoozan1390@yahoo.comJournal Article14000823BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistics is one of the effective scientific solutions in introducing the various features and characteristics of a work. Rahim Moeini, Kermanshahi, nicknamed Moeini, is a talented contemporary poet and songwriter and one of the most powerful speakers in the field of lyric poetry, whose literary position has not been deservedly researched and explored. One of his outstanding works is the collection "Burn the candles". This article examines the stylistic features of this collection at three levels: linguistic, literary and intellectual. METHODOLOGY: In writing this article, the poetic features and characteristics of Rahim Moeini Kermanshahi in the collection "O burn the candles" have been introduced in a descriptive-analytical manner and in three axes of language, literature and thought on his lyric poems. FINDINGS: Rahim Moeini Kermanshahi is one of the poets of the contemporary era who has mostly acted in the style of Iraqi style poets in his sonnets. His poetic language is moderate and in terms of literary delicacy and intellectual and semantic level can be said to be a follower of the ancients. CONCLUSION: Moein Kermanshahi has used the standard language more at the linguistic level and the characteristics of archaism, colloquialism and the use of Arabic, ancient and ancient words are found in a balanced way in his poetry. Literally, like the Iraqi style poets, he has used novel and imaginative arrays in moderation. Complaints about the times, counseling and educational topics, attention to love and the beloved, and to some extent attention to mystical topics are his intellectual characteristics.زمینه و هدف: سبک‌شناسی یکی از راهکارهای مؤثر علمی در معرفی شاخصه ها و ویژگیهای گوناگون یک اثر است. رحیم معینی‌کرمانشاهی متخلّص به معینی، شاعر و ترانه سرای خوش‌ذوق معاصر و از سخنوران توانمند عرصۀ غزل‌پردازی میباشد که جایگاه ادبی وی، چندان که سزاوار است، تا کنون مورد تحقیق و کنکاش قرار نگرفته است. از آثار شاخص وی میتوان به مجموعۀ «ای شمعها بسوزید» اشاره نمود. در این مقاله به بررسی ویژگیهای سبکی این مجموعه در سه سطح زبانی، ادبی و فکری پرداخته شده است. روش مطالعه: در نگارش این مقاله به معرفی خصوصیات و ویژگیهای شعری رحیم معینی کرمانشاهی در مجموعۀ «ای شمعها بسوزید» به روش توصیفی ـ تحلیلی و در سه محور زبانی، ادبی و فکری بر روی غزلیات وی پرداخته شده است. یافته ها: رحیم معینی ‌کرمانشاهی از شاعران دوران معاصر میباشد که در غزلهای خود بیشتر به شیوۀ شاعران سبک عراقی عمل نموده است. زبان شعری وی معتدل و بلحاظ ظرافتهای ادبی و سطح فکری و معناشناسی میتوان گفت پیرو قدماست. نتیجه گیری: معینی‌کرمانشاهی در سطح زبانی از زبان معیار بیشتر بهره برده است و شاخصه های کهن‌گرایی، محاوره گرایی و لغات عربی و باستانی و کهن بصورت متعادل در شعر او یافت میشود. ازلحاظ ادبی به سیاق شاعران سبک عراقی، از آرایه های بدیعی و صورخیال در حد اعتدال استفاده نموده است. شکایت از روزگار، مضامین اندرزی و تعلیمی، توجه به عشق و معشوق و نیز تا حدودی توجه به مضامین عارفانه از ویژگیهای فکری اوست.Moeini Kermanshahi, Burn the Candles, intellectual, linguistic and literary styleمعینی‌کرمانشاهی, ای شمعها بسوزید, سبک فکری, زبانی و ادبی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1356.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1356.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی اشعار رحیم معینی ‌کرمانشاهی (با تکیه بر دفتر شعری ای شمعها بسوزید)https://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistic features of Rahim Moeini Kermanshahi's poems (Emphasizing the book of poems "Burn the candles)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Examining the image of a lover in Saadi's lyric poemsبررسی تصویر عاشق در غزلیات سعدی133146658910.22034/bahareadab.2022.15.6589faسلیمهداراییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانnofateme.daraee.55@gmail.comتقیامینی مفرداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانyest.amini44.yahoo.comکبرینودهیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایرانnokoobranodehi@gmail.comJournal Article14000706BACKGROUND AND OBJECTIVES: Image is one of the important elements of beauty in poetry. Using this element, the poet obtains his emotional experiences and mental perceptions with the help of literary industries and rhetorical methods such as similes, metaphors, ironies, metaphors, etc. in an artistic and captivating way. Sa’adi has also benefited a lot from this kind of expression. Therefore, in this article, the image of the lover in Sa’adi"s lyric poems is discussed from the perspective of two images of simile and metaphor. METHODOLOGY: This article explains the images in a descriptive-analytical manner. First, definitions of the image are given, then the images related to the lover in three hundred and sixty Sa’adi ghazals from the book "Saadi"s lyric poems" have been studied by the efforts of Khatib Rahbar (1998) from Mahtab Publishing. FINDINGS: The result of this research, after examining the images in Sa’adi"s three hundred and sixty sonnets, indicates that the images that mean and They better represent the mental minutes in Saadi"s poetry, they are classified into three groups related to emotions, body, and lover traits. CONCLUSION: Lover traits (61%) have the highest frequency and images related to the lover"s body with (6%) have the least use. These images - which reflect the poet"s conscience in the form of words and form the basic element of his poetry - show the power of words, eloquence and pleasantness of his words.زمینه و هدف: تصویر یکی از عناصر مهم زیبایی در شعر است. شاعر با بهره گیری از این عنصر، تجربیات عاطفی و ادراکات ذهنی خود را به کمک صنایع ادبی و شیوه های بلاغی چون تشبیه، استعاره، کنایه، و مجاز بگونه ای هنری و گیرا بدست میدهد. سعدی نیز از این گونه های بیانی بهره های فراوان برده است؛ بنابراین در این جستار از چشم‌انداز دو نگارۀ تشبیه و استعاره به پرنیان تصویر عاشق در غزلیات سعدی پرداخته شده است. روش مطالعه: این مقاله به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی به تبیین تصاویر عاشق در غزلیات سعدی پرداخته است. نخست تعاریفی از تصویر بیان شده، سپس تصاویر مربوط به عاشق در سیصدوشصت غزل سعدی از «دیوان غزلیات سعدی» به کوشش خطیب رهبر (1377) از نشر مهتاب، بررسی شده است. یافته ها: دستاورد این پژوهش پس از بررسی تصاویر در سیصدوشصت غزل سعدی بیانگر آن است که تصاویری که معانی و دقایق ذهنی در شعر سعدی را بهتر مینمایانند، در سه گروه مربوط به حالات ظاهری، احوال درونی و صفات عاشق طبقه بندی میشوند. نتیجه گیری: صفات عاشق بیشترین بسامد (61%) و تصاویر مربوط به حالات ظاهری عاشق کمترین کاربرد (6%) را دارد. این تصاویر -که بازتاب ضمیر شاعر در قالب واژه هاست و رکن اساسی شعر او را تشکیل میدهد- نشان‌دهندۀ قدرت کلام، فصاحت و دلنشینی سخن اوست.Image, Ghazal, lover, Sa’adiتصویر, غزل, عاشق, سعدیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1357.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1357.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تصویر عاشق در غزلیات سعدیhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the image of a lover in Saadi's lyric poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Stylistics of the stories of Fathullah Biniyazسبک‌شناسی داستانهای فتح‌الله بی‌نیاز147162659210.22034/bahareadab.2022.15.6592faسید حمیدطباطبایی سبقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانnohamid1054@yahoo.comرجبفخراییاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانyesrf_290@yahoo.comمحمدعلیشریفیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانnoMasharifiyan47daa@yahoo.comJournal Article14000623BACKGROUND AND OBJECTIVES: Style is a human phenomenon and, like a human being, it is multifaceted. Knowledge of style requires a complex discipline of comprehensive study. Stylistic analysis of fiction works is done in three axes; One is the stylistics of the language of the story, which includes three levels of phonetics, lexicon and syntax; Another is literary stylistics, which includes the literary creations of the text and is formed through similes, metaphors, metaphors, and so on. And finally the intellectual stylistics that explores the components and dimensions of the content and thought of the text. In this research, an attempt has been made to identify the linguistic, literary, and intellectual elements that make up the style of Fathullah Biniyaz"s stories in order to distinguish his style of stories from other authors. METHODOLOGY: This research is based on descriptive-analytical method and its information has been collected through library resources. FINDINGS: According to the studies, the stylistic linguistic elements of Fathullah Biniyaz"s stories at the lexical level, lexical conversationalism, excessive use of adjectives and adverbs, subordination of adjectives and additions, variety of current aspects including news, obligatory, etc. At the syntactic level, too, the use of short and simple sentences, the multiplicity of verbs, and the subordination of verbs are stylistic elements. The stylistic literary elements in this author"s stories are the use of metaphors of allegory and irony, which is not very frequent. CONCLUSION: The main feature of needless stories that can be said to have overshadowed almost all the stylistic layers of his works is the induction of feelings of loneliness, despair and despair; As most of the attributes, constraints, verbs and literary industries in these texts have been selected under the influence of these feelings; Consciously or unconsciously. Abundance of focused words, nationalities, simple and compound verbs, short and reporting sentences are other linguistic features of his works. The intellectual foundations of his works can be summarized in death, loneliness, social criticism, cold relations and monotony of life.زمینه و هدف: سبک پدیده ای انسانی است و همانند آدمی، چند‌وجهی است. شناخت سبک، مستلزم رشتۀ پیچیده ای از بررسیهای همه جانبه است. تحلیل سبک‌شناسی آثار داستانی در سه محور صورت میپذیرد؛ یکی سبک‌شناسی زبان داستان که سه سطح آوایی، لغوی و نحوی را در بر میگیرد؛ دیگری سبک‌شناسی ادبی که شامل خلاقیتهای ادبی متن است و از رهگذر تشبیه، استعاره، مجاز و... شکل میگیرد. و سرانجام سبک‌شناسی فکری که مؤلفه ها و ابعاد محتوایی و اندیشگانی متن را میکاود. در این پژوهش سعی شده است عناصر زبانی، ادبی، و فکری سبک‌ساز داستانهای فتح‌الله ‌بی‌نیاز شناخته شود تا سبک داستانهای او از دیگر نویسندگان متمایز‌ گردد. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته و گردآوری اطلاعات آن ازطریق منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: بر اساس بررسیهای انجام‌شده، عناصر زبانی سبک‌ساز داستانهای‌ فتح‌الله بی‌نیاز در سطح واژگانی، محاوره گرایی واژگانی، استفادۀ زیاد از صفات و قیود، تتابع صفات و اضافات، تنوّع وجوه فعلی اعم از اخباری، التزامی و... است. در سطح نحوی نیز، استفاده از جملات کوتاه و ساده، تعدّد فعل، و تتابع افعال، عناصر سبک‌ساز هستند. عناصر ادبی سبک‌ساز نیز در داستانهای‌ این نویسنده، استفاده از آرایه های تشبیه و کنایه است که بسامد زیادی هم ندارد. نتیجه گیری: اصلیترین ویژگی داستانهای بی‌نیاز که میتوان گفت تقریباً بر تمامی لایه های سبکی آثار او سایه افکنده است، القای احساس تنهایی، ناامیدی و دلمردگی است؛ بطوریکه غالب صفات، قیود، افعال و صنایع ادبی در این متون تحت‌تأثیر این احساسات انتخاب شده اند؛ بطور خودآگاه یا ناخودآگاه. فراوانی کلمات معطوف، اتباع، افعال ساده و مرکب، جملات کوتاه و گزارشگونه از دیگر ویژگیهای زبانی آثار اوست. بنمایه های فکری آثار او را میتوان در مرگ، تنهایی، انتقادهای اجتماعی، سردی روابط و یکنواختی زندگی خلاصه کرد.Stylistics, Contemporary Story, Fathullah Biniyazسبک‌شناسی, داستان معاصر, فتح‌الله بی‌نیازhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1358.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1358.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی داستانهای فتح‌الله بی‌نیازhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of the stories of Fathullah Biniyaz

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122The study of style and content in the manuscript of Nami Kermanshahi’s Divanبررسی سبکی و محتوایی نسخه خطی دیوان نامی کرمانشاهی163189659610.22034/bahareadab.2022.15.6596faسیدجعفرعزیزیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnosayedjafarazizi@gmail.comمحمدابراهیم مالمیردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانyesdr_maalmir@razi.ac.irغلامرضاسالمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnosalemian@razi.ac.irJournal Article14000711BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mirza Mohammad Nami Kermanshahi is one of the renowned poets of the 13th Century. In this essay, an attempt has been made to answer the question: What has caused the presence of figures of speech in his style? The study of style and content in the poet’s divan from the three intellectual, lingual, and literary aspects based on the existing scripts was the methodology of the essay. METHODOLOGY: An analytical-descriptive method has been used in writing this essay. FINDINGS: By reviewing Nami Kermanshahi’s divan, we can point out these prominent poetic features in his style. 1-Significant Lingual Features: A) Phonetic Features The lack of metric variety, metric slips, a greater frequency of poems without Radif than those with Radif in all used forms except for Ghazal, and a tendency to use literal figures of speech. B) Lexical Features: Frequency of Arabic words, exploitation of colloquial words, formation of words and composition, exploitation of modern words. C) Syntactic Features Subject-verb disagreement, ancient verbs, two prepositions for one complement, noun-adjective agreement. 2-Significant Literary Features: Types of alliteration, types of repetition, schemes of balance, paradox, allegory, allusion, simile, metaphor, trope, and irony. 3-Significant intellectual features: The concepts and teachings of Quran and Hadith, moderate mysticism, eulogy, lamentation and description, astronomical expressions and beliefs, music-related expressions, academic interpretations, diseases. CONCLUSION: Five manuscripts of his divan have been identified that were the source material of this essay. His divan includes qaside, ghazals, qet’e, Chronograms, rubáiyát, two masnavis, and one tarji’band. The exploitation of figures of speech and the creation of vivid and poetic images are among the general features of his poems. Except for a few cases, he does not pay much attention to rhyme, especiallly the long ones. His fondness for the members of Ahl al-Bayt is visible in most of his poems.زمینه و هدف: میرزامحمّد نامی کرمانشاهی از شاعران نامدار قرن سیزدهم است. در این جستار کوشش شده است به این پرسش پاسخ داده شود که چه مواردی باعث بروز خصوصیات شعری در سبک او شده است؟ بررسی سبکی و محتوایی دیوان شاعر بر اساس نسخ موجود از سه منظر فکری، زبانی و ادبی هدف این مقاله بوده است. روش مطالعه: در نگارش این مقاله از روش توصیفی-تحلیلی و کتابخانه ای استفاده شده است. یافته ها: با بررسی دیوان نامی کرمانشاهی میتوان به این ویژگیها بعنوان خصایص شعری درسبک او اشاره کرد: 1-ویژگیهای بارز زبانی: الف-ویژگیهای آوایی: عدم تنوع وزنی، لغزشهای وزنی، کثرت اشعار بدون ردیف نسبت به اشعار مردف در تمامی قالبها به استثنای غزلیات، توجه و بهره گیری از آرایه های بدیع لفظی. ب-ویژگیهای واژگانی: کثرت واژه های عربی، بهره گیری از لغات عامیانه، واژه سازی و ترکیب سازی، استفاده از واژه های امروزی. ج-ویژگیهای نحوی: عدم تطابق نهاد و فعل، افعال کهن، دو حرف اضافه برای یک متمم، حروف اضافۀ قدیمی، مطابقت صفت و موصوف. 2-ویژگیهای بارز ادبی: انواع جناس، انواع تکرار، مراعات النظیر، متناقض نما، تمثیل، تلمیح، تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه. 3-ویژگیهای بارز فکری: مفاهیم و آموزه های قرآن و حدیث، عرفان معتدل، مدح، مرثیّه و توصیف، اصطلاحات و باورهای نجومی، اصطلاحات مربوط به موسیقی، تعابیر علمی، بیماریها. نتیجه گیری: پنج نسخه خطی از دیوان ایشان شناسایی شده است که مبنای بررسی در این جستار بوده اند. دیوان او شامل قصاید، غزلیات، قطعات، مادّه تاریخها، رباعیات و دو مثنوی و یک ترجیع بند است. بکارگیری صنایع ادبی و خلق تصاویر زنده و شاعرانه از ویژگیهای کلّی اشعار اوست. جز چند مورد، توجّه زیادی به قافیه، مخصوصاً قافیه های طولانی ندارد. ارادت او به خاندان اهل بیت (ع) در بیشتر اشعارش دیده میشود.Nami Kermanshahi, Divan, Literary Return Period, Literary style and contentنامی کرمانشاهی, دیوان اشعار, تحلیل سبکی و محتواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1359.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1359.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخه خطی دیوان نامی کرمانشاهیhttps://bahareadab.com/en/article/The study of style and content in the manuscript of Nami Kermanshahi’s Divan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122The linguistic structure of Ganjavi's Nezami allusions in the Haft Peykarساختار زبانی کنایات نظامی گنجوی در منظومۀ هفت پیکر191204654610.22034/bahareadab.2022.15.6546faمریمزمانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایران.nomzamani.poem@gmail.comبهنازپیامنیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesbehnazpayam@yahoo.comJournal Article14000516BACKGROUND AND OBJECTIVES: Haft Peykar is the fourth poem of the five Nezami treasures, the story of Bahram Gour"s joys and the stories of women from seven climates. In this research, the text of the poem is examined with the aim of showing the linguistic structure of allusions. METHODOLOGY: This research is of theoretical type based on library resources and descriptive-analytical method. The statistical population of the study is Haft Peykar poem edited by Hassan Vahid Dastgerdi. For this research, 280 samples of irony have been extracted from the system and their linguistic structure has been examined from the perspective of superstructure. And to avoid duplication of samples, it is enough to mention one sample for each of the categories. And to avoid duplication of samples, it is enough to mention one sample for each of the categories FINDINGS: In the Haft Peykar, there is a close connection between the spread of words in content, form and linguistic and rhetorical methods. And the text is very integrated in this regard and in this context, we cannot mention the poet"s excess in spreading words but the shortness of the sentence in expressing the allusions is not as evident in the works of lyricists such as Hafez. CONCLUSION: In terms of the structure of metaphorical sentences, almost all the allusions in this work are in the form of compound verbs, sentences, prefix verbs or prefix compound verbs, and finally compound nouns and adjectives, respectively. The grammatical structure of the allusions of this system is in the form of present expressions, compound verb, prefix verb, compound prefix, master group, compound adjective and compound noun.زمینه و هدف: هفت پیکر چهارمین منظومه از پنج گنج نظامی، داستان شادخواریهای بهرام گور و قصه گوییهای بانوانی از هفت اقلیم برای اوست. در این پژوهش متن منظومه با هدف نشان دادن ساختار زبانی کنایات بررسی میشود. روش مطالعه: این پژوهش از نوع نظری بر اساس منابع کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی- تحلیلی است. جامعۀ آماری مورد مطالعه منظومۀ هفت پیکر به تصحیح حسن وحید دستگردی است. برای انجام این پژوهش 280 نمونه کنایه از منظومه موردنظر استخراج شده و ساختار زبانی آنها از منظر روساخت مورد بررسی قرار گرفته و برای پرهیز از تکرار نمونه ها، برای هریک از دسته بندیهای موردنظر به ذکر یک نمونه اکتفا شده است. یافته ها: در هفت پیکر بین گستردن کلام در محتوا، فرم و شیوه های زبانی و بلاغی ارتباط تنگاتنگی وجود دارد و متن از این منظر بسیار یکدست و یکپارچه است و در این زمینه نمیتوان به زیاده روی شاعر در گستردن کلام اشاره کرد اما ایجاز و کوتاهی جمله در بیان کنایات هم آنچنان که در آثار غزلسرایانی چون حافظ وجود دارد بچشم نمیخورد. نتیجه گیری: از نظر ساختار جملات کنایی، تقریباً بیشتر کنایه ها در این اثر بترتیب بصورت فعل مرکب، جمله، فعل پیشوندی یا فعل مرکب پیشوندی و درنهایت اسم و صفت مرکب است. ساختار دستوری کنایات این منظومه هم بصورت عبارتهای فعلی، فعل مرکب، فعل پیشوندی، مرکب پیشوندی، گروه اسنادی، صفت مرکب و اسم مرکب است.Haft Peykar, Nizami Ganjavi, allusion, Linguistic structureهفت پیکر, نظامی گنجوی, کنایه, ساختار زبانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1360.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1360.pdfhttps://bahareadab.com/article/ساختار زبانی کنایات نظامی گنجوی در منظومۀ هفت پیکرhttps://bahareadab.com/en/article/The linguistic structure of Ganjavi's Nezami allusions in the Haft Peykar

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Critical discourse analysis of oppositional discourses in Shahname Ferdowsiبررسی گفتمانهای متقابل در شاهنامۀ فردوسی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی205234655910.22034/bahareadab.2022.15.6559faمصطفیاسلامی سنجبددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnomostafaeslami21@gmail.comحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyeszomorrodi@ut.ac.irJournal Article14000621BACKGROUND AND OBJECTIVES: opposition has always been debated in Shahname, the greatest Iranian epic work. Considering its mythological nature, most of the studies in this literary work have focused on the opposition of good and evil forces. This point of view is so frequent in the studies of Shahname that all the characters of the stories are presented as the symbols of good and evil forces. In this research, contradiction in Shahname is considered by a completely different angle. METHODOLOGY: our theoretical framework in the present article is critical discourse analysis. In critical approach, Identity is defined as the opposition of self-other relation. Based on this method, classification of self-other happens following the presence of oppositional discourses in the text. FINDINGS: by analyzing stories of Shaname in critical view, we found that tension and conflict (whether internal or external) in the flow of stories occur as the the result of oppositional discourses in the narration and these discourses provide the ground for the construction of “self-other” or “we-us” relation. Also, as the mythological texts are symbolic in nature, by critical look on the narratives, new undiscovered aspects have revealed which were hidden underneath the stories. CONCLUSION: considering the stories in critical view, we reached at some micro discourses that all of them can be placed under one macro discourse and that is deconstruction discourse versus adherence to structure. This means, the political-social system of ancient Iran with its manifestation in Shahname, has always been dependent on the former traditions and structures and any kind of deconstruction leads to conflict. Heros have always been loyal to the former structures and any change in the system would not be tolerable by them.زمینه و هدف: در شاهنامۀ فردوسی، بعنوان بزرگترین اثر حماسی ایران، همواره از تقابل سخن رفته است. با توجه به ماهیت اسطوره ای شاهنامه، اغلب مطالعات برروی این اثر، بر تقابل نیروهای خیر و شر و یا اهورا و اهریمن تمرکز داشته است. این نگرش تا اندازه ای در مطالعات شاهنامه شناسی غالب است که تمامی شخصیتهای داستان نیز بصورت نمودهای نیروهای خیر و شر معرفی میگردند. در مقالۀ حاضر عنصر تقابل در شاهنامه از زاویه ای کاملاً متفاوت مورد توجه قرار میگیرد. روش مطالعه : چارچوب نظری پژوهش حاضر تحلیل گفتمان انتقادی است. در رویکرد انتقادی، هویت در قالب تقابل «خود-دیگری» نمود پیدا میکند و طبقه بندی «خود-دیگری» بنوبۀ خود بواسطۀ وجود گفتمانهای متقابل در متن شکل میگیرد. یافته ها: با مطالعه داستانهایی از شاهنامه از منظر انتقادی دریافتیم که علت اصلی نزاع و درگیری (چه داخلی و خارجی) در داستانها، وجود گفتمانهای متقابل است که این گفتمانهای متقابل زمینۀ شکلگیری «خود-دیگری» و یا «ما – آنها» را فراهم میسازد. همچنین ازآنجاکه زبان اسطوره زبان رمز است، با نگاه انتقادی به روایات شاهنامه، ابعاد جدیدی که در زیرساخت داستانها پنهان بود بر ما روشن شد که تاکنون به آن پرداخته نشده بود. نتیجه گیری: با بررسی داستانها به خرده گفتمانهایی دست یافتیم که میتوان تمام آنان را زیر چتر گفتمانی کلان قرار داد و آن گفتمان پایبندی به ساختار درمقابل ساختارشکنی است. ساختار سیاسی- اجتماعی در ایران باستان، که نمود آن در داستانهای شاهنامه متبلور شده، همواره پایبند به سنتها و ساختارهای گذشته بوده و هرگونه ساختارشکنی به نزاع و درگیری منجر شده است. دیگر آنکه پهلوانان نمود پایبندی به سنتها و ساختارهای پیشین هستند و هرگونه تغییر و تحول در این نظام را برنمیتابند.opposition, self-other, critical discourse analysis, discourseتقابل, خود-دیگری, تحلیل گفتمان انتقادی, گفتمانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1361.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1361.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی گفتمانهای متقابل در شاهنامۀ فردوسی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادیhttps://bahareadab.com/en/article/Critical discourse analysis of oppositional discourses in Shahname Ferdowsi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Aesthetics of children's poetry with the focus on the works of Sh’abannejad, Kianoosh and Keshavarzزیبایی شناسی شعر کودک با محوریت آثار شعبان‌نژاد، کیانوش، و کشاورز235258656710.22034/bahareadab.2022.15.6567faعباسصیادی دریاکناریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایرانnoabas.sayyadi.ut.ac@mail.irمجیدعزیزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایرانyesm-azizi@iau-arak.ac.ir شاهرخحکمتدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.nosh-hekmat@iau-arak.ac.irJournal Article14000611BACKGROUND AND OBJECTIVES: Children"s poetry is one of the types of children"s literature that has its own characteristics. Rhythmic and musical, the use of weights and rhymes appropriate to their age, simple language, beautiful themes and imaginative elements are the most important features that poets in this field should consider. The beauty of the poems of this age group will fertilize their musical taste and aesthetic talent. This research has been done with the aim of reflecting the aesthetics of children"s poetic literature with the focus on the poems of Afsaneh Shabannejad, Mahmoud Kianoosh and Nasser Keshavarz. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical in which data and information are collected by library method and many diagrams are drawn. FINDINGS: Shabannejad, Kianoosh and Keshavarz using various and happy weights, desirable rhyme, various rows, types of repetition and puns which are the most important verbal industries and the use of imaginary forms such as simile, metaphor, irony and permission as well as recognition, sensibility, appropriateness , Contrast and exaggeration add to the beauty of their poems and attract the child"s audience. CONCLUSION: The study of aesthetics in the poems of three poets showed that in the section related to weights, the variety in the poems of the farmer is more significant. In the use of imaginary images and novel arrays, Nasser Keshavarz has used the arrays of repetition, sensuality, proportionality, contradiction and exaggeration in beautifying and attracting the audience more than Kianoosh and Shabannejad. Permissible) and punishment has shown more attention than the farmer and Shaban Nejad.زمینه و هدف: شعر کودک یکی از انواع ادبیات کودک است که ویژگیهای خاص خود را دارد. آهنگین و موسیقایی بودن، استفاده از اوزان و قوافی متناسب با سن آنها، زبان ساده، مضامین زیبا و عناصر خیال‌انگیر مهمترین ویژگیهایی است که شاعران این حوزه باید مدّنظر قرار دهند. زیبایی اشعار این گروه سنّی سبب بارور شدن ذوق موسیقایی و قریحۀ زیبایی‎شناسی آنان خواهد شد. این جستار با هدف بازتاب زیبایی‌شناسی ادبیات منظوم کودک با محوریت اشعار افسانه شعبان‌نژاد، محمود کیانوش، و ناصر کشاورز انجام شده است. روش مطالعه: روش پژوهش در پیش رو توصیفی ـ تحلیلی است که در آن داده ها و اطلاعات به روش کتابخانه ای گردآوری و نمودار فراوانی نیز ترسیم شده است. یافته ها: شعبان‌نژاد، کیانوش و کشاورز با استفاده از وزنهای متنوّع و شاد، قافیۀ مطلوب، ردیفهای متنوّع، انواع تکرار و جناس که مهمترین صنایع لفظی هستند و استفاده از صور خیال یعنی تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز و نیز تشخیص، حس آمیزی، تناسب، تضاد و اغراق بر زیبایی سروده‎های خود و جذب مخاطبان کودک افزوده اند. نتیجه گیری: بررسی زیبایی‌شناسی در سروده های کودکانه سه شاعر نشان داد در بخش مربوط به اوزان، تنوّع در سروده های کشاورز چشمگیرتر است. در استفاده از صورخیال و آرایه های بدیعی نیز، بهره گیری ناصر کشاورز از آرایه های تکرار، حس آمیزی، تناسب، تضاد و اغراق در زیبا‎سازی و جذب مخاطب بیش از کیانوش و شعبان‌نژاد بوده است و کیانوش در کاربرد انواع صورخیال (تشبیه، استعاره، کنایه، مجاز) و جناس و تشخیص نسبت به کشاورز و شعبان‎نژاد توجّه بیشتری نشان داده است.Aesthetics, Children's Poetry, Afsaneh Shabannejad, Mahmoud Kianoosh and Nasser Keshavarzزیبایی‌شناسی, شعر کودک, افسانه شعبان‌نژاد, محمود کیانوش و ناصر کشاورزhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1362.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1362.pdfhttps://bahareadab.com/article/زیبایی شناسی شعر کودک با محوریت آثار شعبان‌نژاد، کیانوش، و کشاورزhttps://bahareadab.com/en/article/Aesthetics of children's poetry with the focus on the works of Sh’abannejad, Kianoosh and Keshavarz

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122The evolution of press humor in the last one hundred years of Iran from a literary point of view (Case study: Nasim Shomal, Towfiq and Gol Agha)سیر تحول طنز مطبوعاتی در یکصد سال اخیر ایران از دیدگاه ادبی (مطالعۀ موردی: نسیم شمال، توفیق و گل‌آقا)259274688210.22034/bahareadab.2022.15.6882faفرحنازمحمدیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران.nofarahnaz.mohammadi1968@gmail.comامیدمجددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesmajdomid@ut.ac.irJournal Article14000511BACKGROUND AND OBJECTIVES: Humor is a subtype of literature and a product of protest, and one of the most important arenas for the emergence and effect of humor in the contemporary period has been the press. According to satirists, the most important function of press humor is its critical and journalistic nature, and due to this nature, press humor is directly tied to the ruling institutions. In this research, three prominent publications Nasim Shomal, Towfiq, and Gol Agha from the three periods of constitutionalism, Pahlavi, and Islamic Revolution were selected as examples and analyzed from a literary point of view. METHODOLOGY: The method of data collection in this research is library and based on note-taking, and data analysis is done descriptively. On this basis, at the beginning, the important books in the field of satire in Iran were studied and noted, and then the relevant press was studied and the data was analyzed based on the extraction of literary arrays and rhetorical techniques. FINDINGS: Political and economic criticisms are the main basis of humor in this press. Daily news in various fields, precision in the process of social life, communication between people in the society are among the most important sources of finding topics for the satirists of these three publications. CONCLUSION: Irony and sarcasm, irony and allegory, simile, metaphor and contrast are the most used rhetorical techniques in these texts. The language in these publications is simple, and Nasim Shomal has a more formal and literate language due to its earlier time and the poetic aspect of Seyyed Ashrafuddin.زمینه و هدف: طنز از انواع فرعی ادبیات و زادۀ اعتراض است و بیگمان یکی از عرصه های مهم بروز و جلوۀ طنز در دورۀ معاصر، مطبوعات بوده اند. طبق نظر طنزپردازان، مهمترین کارکرد طنز مطبوعاتی، انتقادی و ژورنالیستی بودن آن است و طنز مطبوعاتی بدلیل این ماهیت، بشکل مستقیم با دستگاه های صاحب‌قدرت گره خورده است. در این پژوهش، سه نشریۀ برجستۀ نسیم شمال، توفیق، و گل‌آقا از سه دورۀ مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی بعنوان نمونه انتخاب شده و از منظر ادبی مورد بررسی قرار گرفته است. روش مطالعه: روش گردآوری داده ها در این پژوهش، کتابخانه ای و براساس یادداشت‌برداری است و تحلیل داده ها بصورت توصیفی انجام شده است. بر این مبنا در آغاز کتابهای مهم در زمینۀ طنزپردازی در ایران مطالعه و یادداشت‌برداری شده و سپس مطبوعات موردنظر مطالعه شده اند و به تجزیه و تحلیل داده ها برمبنای استخراج آرایه های ادبی و فنون بلاغی پرداخته شده است. یافته ها: انتقادهای سیاسی و اقتصادی پایۀ اصلی طنز این مطبوعات است. اخبار روز در حوزه های مختلف، دقت در روند زندگی اجتماعی، ارتباطات میان افراد جامعه از مهمترین منابع مهم سوژه یابی برای طنزپزدازان این سه نشریه است. نتیجه گیری: آیرونی و طعنه، کنایه و ارسال‌المثل، تشبیه، استعاره و نقیضه گویی پرکاربردترین شگردهای بلاغی در این متون هستند. زبان در این نشریات ساده بوده و نسیم شمال بعلت تقدم زمانی آن و وجه شاعری سید اشرف‌الدین دارای زبانی به نسبت رسمیتر و ادیبانه تر است.satire, press, literary industries, Gol Agha, Towfiq, Nasim Shomalطنز, مطبوعات, صنایع ادبی, گل‌آقا, توفیق, نسیم شمالhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1423.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1423.pdfhttps://bahareadab.com/article/سیر تحول طنز مطبوعاتی در یکصد سال اخیر ایران از دیدگاه ادبی (مطالعۀ موردی: نسیم شمال، توفیق و گل‌آقا)https://bahareadab.com/en/article/The evolution of press humor in the last one hundred years of Iran from a literary point of view (Case study: Nasim Shomal, Towfiq and Gol Agha)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157920221122Norm deviation in children's poetry based on Leach's theoryهنجارگریزی در شعر کودک بر پایۀ نظریۀ لیچ275295647810.22034/bahareadab.2022.15.6478faمهریرزمجودانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.yesmehrirazmjoo48@gmail.comحسینبیاتاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.noh.bayat@khy.ac.irناصرقلیسارلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران.nosarli@khu.ac.irمحمدپارسانسباستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایرانno parsanasab@khu.ac.irJournal Article14000510BACKGROUND AND OBJECTIVES: By breaking the everyday and known language standards, the poet or writer takes the language away from the norm of normal speech and gives it a new shape and color; In such a view of the poem, we encounter deviation from the norm. Norm avoidance, as it is related to determining proportions with different styles, also finds special coordinates in children"s poetry. In order to distinguish literary language and poetry from normal and mechanical language as much as possible, the norm-avoidance technique requires more use of highlighting and de-familiarization. Geoffrey Leach for the first time determined eight types of norm avoidance and tried to show that the prominence of the text and moving away from the automaticity of the text occurs at eight levels: lexical, syntactic, phonetic, written, semantic, dialectal, stylistic and temporal. In this article, norm deviation in children"s poetry is examined based on Leach"s theory. METHODOLOGY: The method of this research will be descriptive-analytical, and the method of collecting information in a library-like manner relies on study and comparison to get the foundations of theory explanation and then analyze them. FINDINGS: In children"s poetry, the use of less commonly used words or words that are suitable for children"s tone and language are examples of lexical deviation. When the poet is trying to direct the audience"s mind from the message to the text, he uses a wide variety of semantic avoidance. Although the child does not understand imaginary arrays, the mental images resulting from metaphors and similes are attractive and entertaining for him. The use of words of geographical dialects causes the dialect deviation of the text, but this type of deviation is very rare in children"s poetry. CONCLUSION: The most specific and appropriate form of stylistic deviation in children"s poetry is the use of colloquial and colloquial words, which the child is more familiar with. Abnormality of time is less seen in children"s poetry.زمینه و هدف: شاعر یا نویسنده با شکستن معیارهای زبانی روزمره و شناخته شده، زبان را از هنجار کلام عادی دور میکند و شکل و رنگ تازه ای به آن میبخشد؛ در چنین نمایی از شعر با هنجارگریزی روبرو میشویم. هنجارگریزی همانگونه که با تناسبهای تعیین‌کننده ای با سبکهای مختلف در ارتباط است، در شعر کودک هم مختصات ویژه ای پیدا میکند. شگرد هنجارگریزی برای آنکه زبان ادبی و شعر را هرچه بیشتر از زبان عادی و مکانیکی متمایز کند، نیازمند بهره گیری بیشتری از برجسته سازی و آشنایی زدایی است. جفری لیچ برای نخستین بار انواع هشتگانه ای برای هنجارگریزی تعیین نمود و تلاش کرد نشان دهد برجستگی متن و دور شدن از وضعیت خودکارشدگی متن در هشت سطح واژگانی، نحوی، آوایی، نوشتاری، معنایی، گویشی، سبکی و زمانی اتفاق میفتد. در این مقاله هنجارگریزی در شعر کودک بر پایۀ نظریۀ لیچ مورد بررسی قرار میگیرد. روش مطالعه: روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی خواهد بود و روش گردآوری اطلاعات به شیوۀ کتابخانه ای، متکی به مطالعه و مقایسه است تا بنیاد های تبیین نظریه دریافت شود و سپس به تحلیل آنها پرداخته میشود. یافته ها: در شعر کودک استفاده از واژه های کمکاربردتر زبان و یا واژه هایی که مناسب با لحن و زبان کودکانه ساخته شده اند از مصادیق هنجارگریزی واژگانی است. وقتی شاعر تلاش دارد ذهن مخاطب را از پیام بسمت متن متوجه کند، از انواع گستردۀ هنجارگریزی معنایی استفاده میکند. کودک هرچند درکی از آرایه های خیال انگیز ندارد، تصویرهای ذهنی حاصل از استعاره و تشبیه و... برایش جذاب و سرگرم‌کننده است. استفاده از واژگان گویشهای جغرافیایی سبب هنجارگریزی گویشی متن میشود، امّا این نوع هنجارگریزی در شعر کودک بسیار نادر است. نتیجه گیری: مشخصترین و مناسبترین شکل هنجارگریزی سبکی در شعر کودک، استفاده از کلام عامیانه و محاوره است که کودک با این شکل زبان انس و آشنایی بیشتری دارد. هنجارگریزی زمانی در شعر کودک کمتر دیده میشود.poetry language, children's poetry, norm avoidance, defamiliarization.زبان شعر, شعر کودک, هنجارگریزی, آشنایی‌زداییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1424.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1424.pdfhttps://bahareadab.com/article/هنجارگریزی در شعر کودک بر پایۀ نظریۀ لیچhttps://bahareadab.com/en/article/Norm deviation in children's poetry based on Leach's theory