امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Artistic use of medical terms in Khaghani Divanکاربرد هنری دانش پزشکی در دیوان خاقانی123647110.22034/bahareadab.2020.15.6471faسهیلارجاییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.nosoheila.rajaei.2021@gmail.comرقیهرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانyesdr.rezaei4056@gmail.comحسینپارساییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانnoh.parsaei@Qaemiau.ac.irJournal Article14000604BACKGROUND AND OBJECTIVES: Using the terms of different sciences and knowledge in inventing themes and creating imaginary is one of the methods of poets in expressing opinions and explaining mental ideas. One of these sciences is medicine, which has found a special place in literature, and Azerbaijani style poets, especially Khaghani, have written many poems related to this science. He has spoken on the occasion of patients, medicines and treatments that without knowledge of medicine and medical knowledge terms, it becomes difficult and complicated to understand his poems. The purpose of this study is to find out the poet"s use of words and terms of this knowledge and its artistic applications in the court of Khaghani Shervani and also to be aware of the poet"s goals in using this knowledge. METHODOLOGY: The present study has been done by descriptive-analytical method and using library studies to research medical terms in Khaghani Divan and many diagrams have been drawn. FINDINGS: In Khaghani Divan, various medical information including types of diseases, types of drugs and treatments, medical supplies, occupations and even beliefs related to it have been discussed. Khaghani using a variety of expressive arrays (similes, metaphors, allusions and metaphors) and rhetorical industries, both verbal (repetition, types of puns, puns, conjugations) and spiritual (ambiguity, good reasoning, contradiction, discernment, obscurity, observance) For example (appropriateness), question and answer, equation style, paradox, etc.), he has made his poetic images more artistic. Khaghani has also pursued various purposes in using these terms, the most important of which are the reflection of his medical knowledge to the audience, the description of the beloved, the praise of praise, the condemnation of enemies and opponents, the condemnation of the heavens, the description of nature and the lament of the child. CONCLUSION: The results show that Khaghani had extensive knowledge in medicine and was aware of the diseases and illnesses of his time. He was familiar with the properties of various drugs and their effect on the treatment of patients as well as the treatment of diseases; Therefore, without knowing it, understanding his poems is difficult and difficult for the audience who are unaware of this knowledge. The poet Shervan has been more successful in his descriptions by using this knowledge creatively and adorning it with various expressive and original crafts, and by doing so, he has proved his skill and mastery.زمینه و هدف: استفاده از اصطلاحات علوم و دانشهای مختلف در ابداع مضامین و آفرینش صور خیال یکی از شیوه های شاعران در بیان آراء و تبیین اندیشه های ذهنی است. یکی از این علوم، پزشکی است که در ادبیات نمود خاصی پیدا کرده است و شاعران سبک آذربایجانی بویژه خاقانی اشعار فراوانی در ارتباط با این دانش سروده اند. وی به مناسبت از بیمارها، داروها و درمانها سخن گفته که بدون آگاهی از طب و اصطلاحات دانش پزشکی فهم سروده های وی دشوار و پیچیده میشود. هدف از انجام این پژوهش پی ‌بردن به میزان استفاده از کلمات و اصطلاحات این دانش و کاربردهای هنری آن در دیوان خاقانی شروانی و نیز آگاهی از اهداف شاعر از بکار بردن این دانش است. روش مطالعه: جستار حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به تحقیق دربارۀ اصطلاحات پزشکی در دیوان خاقانی پرداخته و نمودار فراوانی نیز رسم شده است. یافته ها: در دیوان خاقانی انواع اطلاعات پزشکی اعم از انواع بیماریها، داروها و درمانها، لوازم پزشکی، مشاغل و حتی باورهای مرتبط با آن سخن بمیان آمده است. خاقانی با استفاده از انواع آرایه های بیانی (تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز) و صنایع بدیعی، چه لفظی (تکرار، انواع جناس، جناس، تصدیر) و چه معنوی (ایهام، حسن تعلیل، تضاد، تشخیص، لف و نشر، مراعات نظیر (تناسب)، اسلوب معادله، پارادوکس و ...)، تصاویر شعری خود را هنریتر ساخته است. همچنین خاقانی از بکار بردن این اصطلاحات اهداف گوناگونی را دنبال کرده است که انعکاس اطلاعات دانش پزشکی خود به مخاطب، توصیف معشوق، مدح، نکوهش دشمنان و مخالفان، نکوهش فلک، توصیف طبیعت و مرثیۀ فرزند مهمترین این اهداف بشمار می‌آید. نتیجه گیری: خاقانی در دانش طب و پزشکی اطلاعات وسیعی داشته و از امراض و بیماریهای عهد خود آگاهی داشته است. او با خواص انواع داروها و تأثیر آنها در درمان بیماران و نیز شیوۀ‎ درمان بیماریها آشنا بوده است؛ بنابراین بدون آگاهی از آن درک و فهم اشعارش برای مخاطبانی که از این دانش بی‌اطلاعند دشوار و دیریاب خواهد شد. شاعر شروان با بکارگیری مبتکرانه و خلاقانۀ این دانش و آراستن آن با انواع صناعات بیانی و بدیعی، در توصیفات خود موفقیت بیشتری یافته و با این کار مهارت و استادی خود را به اثبات رسانده است.medical knowledge, drugs, diseases, Khaghani, poetry collection, expression arrays, novel industriesدانش پزشکی, داروها, بیماریها, خاقانی, دیوان اشعار, آرایه‎های بیانی, صنایع بدیعیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1335.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1335.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربرد هنری دانش پزشکی در دیوان خاقانیhttps://bahareadab.com/en/article/Artistic use of medical terms in Khaghani Divan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Stylistic introduction Shajare Al-Atrak; a copy of Alous al-Arba'e Alegh Beygمعرفی سبکشناسانه شجره الاتراک؛ رونوشتی از الوس اربعه الغ بیگ2540648610.22034/bahareadab.2020.15.6486faمریمزمانی (الله داد)استادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانnomaryamzamani@pnu.ac.irثریاشهسواریاستادیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، ایرانyesSry_shahsavari@yahoo.comJournal Article14000514BACKGROUND AND OBJECTIVES: Chronology is one of the novel sciences that has been considered by those in power in different eras. During the Timurid period, Alegh Beyg made considerable efforts to link his family to the Genghis dynasty. For this reason, he wrote a genealogical work, entitled Tarikh al-Arba’e, the original version of which disappeared, but its adapted remains became known as the Al-Atrak genealogy, of which two copies are available today. The aim of this research is to introduce this literary historical work by looking at the literary, linguistic and content layers of Shajrat al-Atrak and with the help of descriptive stylistic method. Considering the stylistic features of this text and the use of descriptive stylistics at three levels of content, language and rhetoric, the period of reproduction and writing of Shajrat al-Atrak and the nature of its author should be examined. METHODOLOGY: The method is analytical and descriptive and the data are collected through phishing and sampling of the text by repeated study and selection of repetitive options and sometimes mentioning rare and rare cases to approach the answer. Questions helped. FINDINGS: Shajrat al-Atrak is one of the historical-literary texts that by introducing and examining its features, gives researchers the opportunity to study in a text that in addition to the vague historical points of the Mongol and Ilkhanid rule in Iran, also in terms of literature and language. It has outstanding features and can connect part of the communication circles of different historical periods of Persian language, literature and culture of Greater Iran. CONCLUSION: Conclusion: Despite all the author"s efforts in the use of literary arrays and Arabic words, and moreover Mongolian Turkish, the prose of Shajrat al-Atrak is still simple and like most historical reference texts. What I like most about its prose writing style is the style of sentence writing in inflection, and the chapter and connection of sentences; In such a way that most sentences, regardless of the place of connection and the chapter, are connected with "wow" in turn, making it difficult for the proofreader to connect the sentences. Mistakes in the use of prepositions, quoting Turkish sentences and poems, and even writing text based on the dialect of the Turks of Parsigo, reinforce the author"s suspicion that he is a Turkic speaker and that he is probably a Mongol, and that the author claims that the text Alegh Beyg summarizes and approves. Given the author"s devotion to the Sunnis, the text seems to have been reproduced in the period before the Shiite religion became official. Considering the rhetorical and linguistic features of the text and its compatibility with the prose of the Timurid period, it seems that the text belongs to the Timurid period and the author is a relative of the Turkic-speaking Ilkhanids.زمینه و هدف: نسب نگاری یکی ازعلوم بدیعی است که در ادوار مختلف مورد توجه صاحبان قدرت بوده است. در دورۀ تیموری، الغ بیگ تلاش قابل توجهی در ارتباط دادن خاندانش به دودمان چنگیز داشت. بدین سبب اثری نسب نگارانه، با عنوان تاریخ الوس اربعه تألیف کرد که نسخۀ اصلی آن ناپدید شد، اما بقایای تطبیق داده شدۀ آن با نام شجره الاتراک معروف شد که امروزه دو نسخه از آن موجود میباشد. هدف پژوهش این است که با نگاهی به لایه های ادبی، زبانی و محتوایی شجره الاتراک و با کمک روش سبک شناسانۀ توصیفی، به معرفی این اثر تاریخی ادبی بپردازد. با توجه به ویژگیهای سبکی این متن و استفاده از سبک شناسی توصیفی در سه سطح محتوایی، زبانی و بلاغی دورۀ استنساخ و نگارش شجره الاتراک و ماهیت نویسندۀ آن بررسی شود. روش مطالعه: روش کار به شیوۀ تحلیلی و توصیفی است و داده ها بطریق فیش نویسی و نمونه برداری از متن با مطالعۀ مکرر و انتخاب گزینه های تکرارشونده گردآوری شده اند و گاهی ذکر موارد شاذ و نادر به نزدیک شدن به پاسخ سؤالات کمک کرده است. یافته ها: شجره الاتراک از جمله متون تاریخی -ادبی است که با معرفی و بررسی ویژگیهای آن، به پژوهشگران فرصت مطالعه در متنی را میدهد که علاوه بر نکته های تاریخی مبهم حکومت مغولان و ایلخانان در ایران، از نظر ادبی و زبانی هم ویژگیهای برجسته ای دارد و میتواند بخشی از حلقه های ارتباطی دوره های مختلف تاریخی زبان فارسی، ادبیات و فرهنگ ایران بزرگ را بهم پیوند بزند. نتیجه گیری: با همۀ تلاشهای نویسنده در کاربرد آرایه های ادبی و کلمات عربی و بیشتر از آن ترکی مغولی، همچنان نثر شجرهالاتراک ساده و مانند بیشتر متون تاریخی ارجاعی است. آنچه بیشتر از همه در شیوۀ نثرنویسی آن بچشم میخورد سبک جمله نویسی در عطف، و فصل و وصل جمله هاست؛ به طریقی که بیشتر جمله ها بدون درنظر گرفتن محل اتصال و فصل، با «واو» عطف بهم متصل شده اند و مصحّح را در ارتباط جمله ها با مشکل مواجه میکند. اشتباه در کاربرد حروف اضافه، آوردن جمله ها و اشعار ترکی و حتی نوشتن متن بر اساس لهجۀ ترکان پارسیگوی، ظن ترک زبان بودن نویسنده و چه بسا مغولی بودن او را قدرت میبخشد و این ادعای کاتب که متن را از روی الوس اربعه الغ بیگ تلخیص کرده مورد تأیید قرار میدهد. با توجه به ارادت نویسنده به اهل تسنن بنظر میرسد متن در دوره ای قبل از رسمی شدن مذهب شیعه استنساخ شده است. با توجه به ویژگیهای بلاغی و زبانی متن و همخوانی آن با نثر دورۀ تیموری چنین مینماید که متن متعلق به دورۀ تیموری است و نویسنده از وابستگان ترک زبان ایلخانان و چه بسا که نسخۀ ثبت شده با نام شجره الاتراک متن الوس اربعه مفقود باشد.descriptive stylistics, Timurid prose, Shajrat al-Atrak, Manuscriptسبک‌شناسی توصیفی, نثر دورۀ تیموری, شجرهالاتراک, نسخه خطیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1336.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1336.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی سبکشناسانه شجره الاتراک؛ رونوشتی از الوس اربعه الغ بیگhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic introduction Shajare Al-Atrak; a copy of Alous al-Arba'e Alegh Beyg

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Ferdowsi Art in the Descriptions of Shahnamehهنر فردوسی در توصیفات شاهنامه4164648910.22034/bahareadab.2020.15.6489faحسینعزیزپور معلمدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانnohoseinazizpourmoallem@gmail.comحسینعلیپاشاپاسندیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانyeshpashapasandi@gmail.comسوزانجهانیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.nos.jahanian@gaemiau.ac.irJournal Article14000519BACKGROUND AND OBJECTIVES: Describing and illustrating is one of the most important abilities of a poet in creating a poetic work; Because he does this by using his mental and scientific resources and using linguistic and expressive possibilities. Ferdowsi Shahnameh is one of the poems that has a high status from this perspective. Hakim Toos has finally described the artistry of situations, people, conversations, scenes and events, and has created original, attractive and lasting images. In this article, an attempt is made to examine the secret of the beauty and attractiveness of Ferdowsi"s descriptions in the Shahnameh, how and by what tricks did Ferdowsi create such images? METHODOLOGY: The method of this research is descriptive and content analysis and data have been collected based on library studies and many diagrams have been drawn. FINDINGS: The study of the descriptions of Shahnameh shows that Ferdowsi did not ignore humans, animals, nature, objects and even abstract concepts in both epic and lyrical descriptions and in this way he used linguistic and expressive possibilities. CONCLUSION: The secret of the attractiveness of Shahnameh descriptions in Ferdowsi"s artistic and creative use of linguistic, expressive and imaginative possibilities. With his unique mastery and using these facilities, he was able to show the peak of epic and lyrical images that are unique in their kind.زمینه و هدف: توصیف و تصویرآفرینی از مهمترین تواناییهای شاعر در خلق یک اثر منظوم بشمار می‌آید؛ زیرا او این کار را با استفاده از اندوخته های ذهنی و علمی خود و بکار بردن امکانات زبانی و بیانی انجام میدهد. شاهنامۀ فردوسی از جمله منظومه‎هایی است که از این منظر جایگاه رفیعی دارد. حکیم طوس در نهایت هنرمندی موقعیتها، اشخاص، گفتگوها، صحنه ها و رویدادها را توصیف نموده و تصاویر بدیع، جذاب و ماندگاری خلق نموده است. در این جستار سعی بر این است که راز زیبایی و جذابیت توصیفات فردوسی در شاهنامه مورد بررسی قرار گیرد، اینکه فردوسی چگونه و با استفاده از چه شگردهایی چنین تصاویری خلق نموده است؟ روش مطالعه: روش این پژوهش توصیفی و تحلیل محتواست. داده ها براساس مطالعات کتابخانه ای گردآوری و نمودار فراوانی نیز ترسیم شده است. جامعۀ آماری کل شاهنامه به کوشش سعید حمیدیان است. یافته ‎ها: فردوسی در انواع صحنه‎های حماسی و غنایی، عناصر گوناگونی مانند انسانها، جانوران، طبیعت، اشیاء و حتی مفاهیم انتزاعی را توصیف نموده است. وی در این راه از امکانات زبانی (انواع جناس، انواع تکرار، موازنه و ترصیع، لغات و ترکیبات) و آرایه‎های بیانی (تشبیه، استعاره، کنایه، مجاز) بهره برده است. نتیجه گیری: راز موفقیت توصیفات شاهنامه در استفاده از انواع عناصر وصف و هنرمندی و خلاقیت در بکارگیری امکانات زبانی و بیانی است. فردوسی با چیره دستی کم‌نظیر خود توانسته است اوج تصاویر حماسی و غنایی را بنمایش بگذارد.Description, Ferdowsi Shahnameh, Linguistic possibilities, Expression arraysتوصیف, شاهنامۀ فردوسی, امکانات زبانی, آرایه های بیانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1337.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1337.pdfhttps://bahareadab.com/article/هنر فردوسی در توصیفات شاهنامهhttps://bahareadab.com/en/article/Ferdowsi Art in the Descriptions of Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022A comparative comparison of the mythical characters of Jamshid and Osirisمقایسۀ تطبیقی شخصیتهای اساطیری جمشید و اوزیریس6579652210.22034/bahareadab.2020.15.6522faزهراایرانمنشاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، کرمان، ایرانyesIranmanesh.zahra@yahoo.comJournal Article14000514BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining and applying the principles of epic works of different nations can play an important role in understanding them as much as possible and can also explain the relations between the literature of the nations of the world and the development of literary, intellectual and cultural exchanges. Jamshid is one of the mythological characters of Shahnameh whose life stages and events during his life have many similarities with Osiris, one of the mythological characters of ancient Egypt. METHODOLOGY: This research has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: Jamshid and Osiris in Iranian and Egyptian mythology have common features that indicate the collective human unconscious. By examining and comparing the lives, deeds and destinies of these heroes, one can get acquainted to some extent with the collective unconscious contents of the two nations (Iran and Egypt) and to illuminate the dark and obscure corners of the ancient cultural and social structure and understand the way of thinking and beliefs of the people. Ancient times helped. CONCLUSION: By examining the lives of the two main heroes of the stories (Jamshid and Osiris), their lives can be summarized in three stages: 1. The simultaneous birth of the hero, 2. The creation of a golden and ideal era by the hero, 3. The fall or death of the hero A time of disaster or turmoil.زمینه و هدف: بررسی و تطبیق مبانی آثار حماسی ملل مختلف میتواند در شناخت هرچه بیشتر آنها نقش بسزایی داشته باشد و همچنین میتواند روابط و مناسبات میان ادبیات ملل جهان و توسعۀ مبادلات ادبی، فکری و فرهنگی را تشریح نماید. جمشید یکی از شخصیتهای اساطیری شاهنامه است که مراحل زندگانی و اتفاقات دوران حیات وی با اوزیریس، یکی از شخصیتهای اساطیری مصر باستان، شباهتهای متعددی دارد. هدف از این پژوهش، بررسی وجوه افتراق و اشتراک میان این دو شخصیت و قهرمان اساطیری میباشد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی تحلیلی صورت گرفته است. یافته ها: جمشید و اوزیریس در اساطیر ایران و مصر، از ویژگیهای مشترکی برخوردار هستند که از ناخودآگاه جمعی بشر خبر میدهد. با بررسی و مقایسۀ زندگی، اعمال و سرنوشت این قهرمانان، میتوان تا حدّی با محتویات ناخودآگاه جمعی دو ملّت (ایران و مصر) آشنا شد و برای روشن ساختن زوایای تاریک و مبهمِ ساختار فرهنگی و اجتماعی کهن و پی بردن به طرز تفکّر و اعتقادات مردمان دوران باستان، کمک گرفت. نتیجه گیری: با بررسی زندگی دو قهرمان اصلی داستانها (جمشید و اوزیریس) میتوان زندگی آنها را در سه مرحله خلاصه کرد: 1. زایش توأمانی قهرمان، 2. ایجاد دوران طلایی و آرمانی توسط قهرمان، 3. هبوط یا مرگ قهرمان و آغاز دوران فاجعه یا آشوب.Jamshid, Osiris, Iran, Egypt, mythologyجمشید, اوزیریس, ایران, مصر, اساطیرhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1338.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1338.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ تطبیقی شخصیتهای اساطیری جمشید و اوزیریسhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative comparison of the mythical characters of Jamshid and Osiris

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Linguistic stylistics of Mashdi Galin Khanum's storiesسبک شناسی زبانی قصه های مشدی گلین خانم81101654210.22034/bahareadab.2020.15.6542faخداداد معتضد کیانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایرانnomotazed.kiani70@gmail.comقربانعلیابراهیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.yesghorbanali.ebrahimi333@gmail.comمهردادچترایی عزیزآبادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایرانnom_chatraei@yahoo.comJournal Article14000512BACKGROUND AND OBJECTIVES: "The Stories of MaŠdi Galin Ḫānom" is a collection of 110 Iranian folk tales written by Elwell-Sutton. These stories, with their cultural themes and special linguistic features, are an irreplaceable work among folk tales, and no independent research has been done on the linguistic stylistic features of these stories so far. The purpose of this study is to investigate the characteristics of the linguistic style of these stories at three phonetic, lexical, and syntactic levels. METHODOLOGY: The study method is descriptive and analytical. After probing the field of Persian prose, popular cultures, historical grammar and stylistic books, relevant data were extracted and categorized. FINDINGS: The linguistic features of the stories have made the book a valuable work in the field of stylistics. Turkish and foreign words, folk proverbs and allusions, word archaism, syntactic archaism, phonological processes, colloquial verb phrases, grammatical aberration, application of classifiers, catch phrases, indicators, lexical innovations, rhyming reduplication, initiating verbs, oaths, insults, etc. are evident in these stories. At the phonetic level, there are assimilations with the least frequency and metatheses with the highest frequency. CONCLUSION: According to the background of the Persian language and using the old words that exist in the popular dialects of the Iranian people, it is possible to solve the problems of word formation and word selection in the Persian language to some extent. It is also possible to use their equivalents in the vernacular instead of the non-Persian words used in the language. These words can be considered as a support for Persian language and this linguistic capacity can be used. For example, instead of the Arabic words like massaneh (bladder), moattal kardan (delay), qollab (hook), Turkish qablameh (pot), French commode (chest of drawers), French bascule (big weighing machine), their Persian equivalents such as abgah, lang kardan, changak, komajdan, ganjeh, barkool, and the like can be used respectively.زمینه و هدف: کتاب «قصّه های مشدی‌گَلین خانم»، مجموع 110 قصّه از قصّه های عامۀ مردم ایران، اثر الول‌ ساتن است. این قصّه ها با بنمایه های فرهنگی و ویژگیهای خاصّ زبانی در میان قصّه های عامیانه، اثری بی‌بدیل است که تاکنون درمورد ویژگیهای سبک زبانی این قصّه ها پژوهشی مستقل صورت نگرفته است. هدف این پژوهش، بررسی ویژگیهای سبک زبانی این قصّه ها در سه سطح آوایی، لغوی و نحوی است. روش مطالعه: روش مطالعه در این پژوهش توصیفی تحلیلی است. پس از مطالعه در حوزه نثر فارسی، فرهنگهای عامه، دستور زبان تاریخی و کتابهای سبک‌شناسی، مطالب استخراج و دسته بندی شدند. یافته ها: ویژگیهای زبانی قصه ها، کتاب را در حوزه سبک‌شناسی به اثری ارزشمند تبدیل کرده است. واژه های ترکی، فرنگی، ضرب‌المثلها، کنایات، باستانگرایی واژه ها، باستانگرایی نحوی، شیوه کاربرد افعال مرکب، فرایندهای واجی، عبارتهای فعلی به زبان گفتاری، هنجارگریزی دستوری، کاربرد ممیز، تکیه کلامها، شاخصها، تکرار، نوآوری واژگانی، مرکب اِتباعی، فعلهای آغازی، سوگندها، دشنامها و... در این قصه ها نمایان است. نتیجه گیری: با توجه به پیشینه زبان فارسی و با استفاده از واژه های کهنی که در گویشهای عامه مردم ایران وجود دارد، میتوان تا حدودی مشکلات واژه سازی و واژه گزینی زبان فارسی را حل نمود. همچنین میتوان به جای واژه های غیرفارسی که در زبان کاربرد دارند، از معادل آنها که در زبان عامه وجود دارد، استفاده ‌کرد. این واژه ها میتوانند بعنوان پشتوانه زبان فارسی بشمار آیند و میتوان از این ظرفیت زبانی استفاده کرد. بعنوان‌ نمونه، میتوان بجای کلمات مثانه (عربی)، مُعطّل (عربی) کردن، قلاب (عربی)، قابلمه (ترکی)، کُمد (فرانسوی)، باسکول (فرانسوی) به ترتیب از معادلهای فارسی آنها، آبگاه، لَنگ کردن، چَنگک، کُماجدان، گَنجه، بارکول و کلماتی از این دست که در این اثر وجود دارد، استفاده کرد.Stylistics, Tale, Folk Literature, Dialect, Conjugation, Syntax, MaŠdi Galin Ḫānoسبک زبانی, قصّه, ادبیات عامه, گویش, صرف, نحو, مشدی‌گَلین خانمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1339.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1339.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی زبانی قصه های مشدی گلین خانمhttps://bahareadab.com/en/article/Linguistic stylistics of Mashdi Galin Khanum's stories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022A study of the archetype of the hero's journey in the texts of heroic poetry based on Joseph Campbell's theory (based on Garshasbnameh, Samnameh, Kushnameh and Jahangirnameh)بررسی کهن الگوی سفر قهرمان در متون منظوم پهلوانی براساس نظریه جوزف کمپبل (با تکیه بر گرشاسبنامه، سامنامه، کوشنامه و جهانگیرنامه)103121654910.22034/bahareadab.2020.15.6549faسید ابوالحسنهاشمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایرانnoSeyyedabolhasan.hashemi@gmail.comمحمودفیروزی مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایرانyes firouzimoghaddam@gmail.comمهیارعلوی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایرانnom.alavi.m@hsu.ac.irJournal Article14000517BACKGROUND AND OBJECTIVES: In this article, we try to match the stages of the hero"s passage in the epic stories of Persian poetry by presenting the model of the hero"s journey by Joseph Campbell. Based on this, the study of the hero"s journey during the stages of departure, arrival and approach and return in Garshasbnameh, Samnameh, Kushnameh and Jahangirnameh will be examined. METHODOLOGY: This research is a report of a fundamental, theoretical and documentary research with his descriptive-analytical method based on library studies. FINDINGS: The research findings indicate that in all four works studied, the stages of the hero"s journey can be observed according to the proposed Campbell archetype. CONCLUSION: In all four epic poems, the hero is out of the ordinary world and this is the beginning of his journey for a journey that will return to normal life at the end with many changes and transformations and through multiple stages of departure, approach and return of the hero.زمینه و هدف: در این مقاله سعی میشود با مطرح نمودن الگوی سفر قهرمان از جوزف کمپبل به مطابقت دادن مراحل گذر قهرمان در داستانهای حماسی منظوم فارسی پرداخته شود. بر این اساس بررسی سفر قهرمان طی مراحل عزیمت، تشرف و رهیافت و بازگشت در گرشاسبنامه، سامنامه، کوشنامه و جهانگیرنامه مورد بررسی قرار خواهد گرفت. روش مطالعه: این پژوهش گزارشی است از یک پژوهش بنیادی، نظری و اسنادی با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای. یافته ها: در هر چهار اثر مورد بررسی میتوان مراحل سفر قهرمان طبق کهن الگوی کمپبل را مشاهده نمود. نتیجه گیری: در هر چهار منظومۀ حماسی، قهرمان از دنیای عادی خارج شده و این شروع عزیمت او برای سفری است که در پایانش با دگرگونی و تحول بسیار و با گذر از مراحل چندگانۀ عزیمت، رهیافت و بازگشت قهرمان بار دیگر به زندگی عادی بازخواهند گشت.Hero's Journey, Joseph Campbell, Epic Texts, Archetypal Criticismسفر قهرمان, جوزف کمپبل, متون حماسی, نقد کهن الگوییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1340.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1340.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی کهن الگوی سفر قهرمان در متون منظوم پهلوانی براساس نظریه جوزف کمپبل (با تکیه بر گرشاسبنامه، سامنامه، کوشنامه و جهانگیرنامه)https://bahareadab.com/en/article/A study of the archetype of the hero's journey in the texts of heroic poetry based on Joseph Campbell's theory (based on Garshasbnameh, Samnameh, Kushnameh and Jahangirnameh)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Stylistic analysis of the poem "Borzonameh Kohan" by Shamsuddin Mohammad Kosajتحلیل سبک‌شناسی منظومۀ «برزونامۀ کهن» اثر شمس‌الدین محمّد کوسج123148655010.22034/bahareadab.2020.15.6550faکرمعلیرضاییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nokaram1349@yahoo.comفرج‌اللهموسویاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyessf_moosavi@azad.ac.irعلیرضاصالحیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnosalahi-iau@azad.ac.irJournal Article14000610BACKGROUND AND OBJECTIVES: The poem "Borzonameh Kohan" written by Shamsuddin Ahmad Mir bin Mohammad Kosaj is one of the Iraqi style poets in the eighth century AH. In this poem, the poet describes the events related to Borzoo, son of Sohrab and those around him. This article examines the style and content of the poet"s poems from three linguistic, literary and intellectual perspectives. The main question of the research is what are the most important stylistic features of Shamsuddin Mohammad Kosaj in the ancient Borzunameh system? METHODOLOGY: The method of data collection in this article is based on library studies and research has been done in a descriptive-analytical manner FINDINGS: Kosaji, in accordance with the epic style of poetry in Persian literature, composed the poem Borzunameh Kohan and is one of the talented poets of the Iraqi style who has succeeded in following the previous poetic styles. CONCLUSION: At the linguistic level, the poet frequency has used weight of Motaqareb Mosamman mahzuf and rhymes and rows of nouns, present, letters, adverbs and pronouns. At the lexical and syntactic level, the use of prefixes, suffixes and ancient words, Turkish, Greek, special words and various terms can be seen in his poetry. At the literary level, in proportion to the epic and didactic content, the use of various imaginary forms of simile, metaphor, pun and spiritual novelty, proportion and exaggeration has a lot of style. At the intellectual level, in addition to the epic theme, which is its main subject, he has paid attention to educational themes such as praise, anti-worldliness, glory and complaint, prayer and supplication, and reference to ancient customs and beliefs.زمینه و هدف: منظومۀ «برزونامۀ کهن» سرودۀ شمس‌الدین احمد میربن محمّد کوسج، یکی از شاعران سبک عراقی در قرن هشتم هجری است. شاعر در این منظومه به شرح رویدادهای مربوط به برزو، فرزند سهراب، و اطرافیان او پرداخته است. در این مقاله به بررسی سبکی و محتوایی اشعار شاعر از سه منظر زبانی، ادبی و فکری پرداخته شده است. سؤال اصلی پژوهش این است که مهمترین ویژگیهای سبکی شمس‌الدین محمّد کوسج در منظومۀ برزونامۀ کهن چیست؟ روش مطالعه: روش گردآوری اطلاعات در این مقاله بر اساس مطالعات کتابخانه ای بوده و تحقیق به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: کوسجی متناسب با سبک حماسه سرایی در ادبیات فارسی، منظومۀ برزونامۀ کهن را سروده و یکی از شاعران خوش قریحۀ سبک عراقی است که در پیروی از سبکهای شعری پیشین موفق بوده است. نتیجه گیری: شاعر در سطح زبانی، از وزن متقارب مثمن محذوف و با بسامد بالا از قوافی و ردیفهای اسمی، فعلی، حرفی، قیدی و ضمیر استفاده کرده است. در سطح لغوی و نحوی کاربرد و استعمال پیشاوندها، پساوندها و لغات کهن، ترکی، یونانی ، واژههای خاص و اصطلاحات مختلف در شعرش دیده میشود. در سطح ادبی، متناسب با مضمون حماسی و تعلیمی، کاربرد انواع تشبیه، استعاره، جناس و بدیع معنوی، تناسب و اغراق فراوانی سبکی دارد. در سطح فکری در کنار مضمون حماسی، که موضوع اصلی آن است، به مضامین تعلیمی همچون مدح و ستایش، دنیاستیزی، شکوه و شکایت، نیایش و مناجات و اشاره به آداب و رسوم و باورهای کهن توجّه کرده است.Borzunameh Kohan, Shamsuddin Mohammad Kosaj, Stylistic analysisبرزونامۀ کهن, شمس‌الدین محمّد کوسج, تحلیل سبک‌شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1341.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1341.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی منظومۀ «برزونامۀ کهن» اثر شمس‌الدین محمّد کوسجhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of the poem "Borzonameh Kohan" by Shamsuddin Mohammad Kosaj

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022A comparative study of the poems of Forough Farrokhzad and Fereydoon Moshiri In individualistic and socialist romanticismبررسی مقایسه ای اشعار فروغ فرخزاد و فریدون مشیری در رمانتیسم فردگرا و جامعه گرا149163455210.22034/bahareadab.2020.15.4552faنادرکریمی راددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.noaref.sabalan55@gmail.comمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانyesmasoudpakdel@yahoo.comنگینحیدری زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایرانnonegin_heidarizadeh2010@yahoo.comالخاصویسیدانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران،ایرانno Veysi@pnu.ac.irJournal Article14000515BACKGROUND AND OBJECTIVES: The school of romanticism in contemporary literature has been considered by poets in both individualistic and socialist romanticism and most poets have tended to it. In this article, the poems of Forough Farrokhzad and Fereydoon Moshiri, who are among the leading poets of contemporary romanticism, have been analyzed with the aim of examining their intellectual foundations in the tendency towards romanticism and expressing differences and similarities in a comparative study. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical and the statistical population includes the collection of Farrokhzad"s poems and the generalities of Moshiri"s poetry entitled "Reflection of the morning soul". FINDINGS: Both poets started the poem with individual romanticism and in the forties turned to socialist romanticism and also continued individual romanticism. In the field of socialist romanticism, the fusion of individualistic and socialist romanticism is abundant in Moshiri"s poems, but it is not seen in Farrokhzad"s poetry. In the field of society criticism, both have rejected the existing conditions of society and criticized the disorders. Farrokhzad describes the declining society and has shown the ugliness more prominently than Moshiri; Moshiri, on the other hand, has criticized the society with an educational attitude, hoping for its recovery. CONCLUSION: Farrokhzad and Moshiri both share the principles of the school of Romanticism but have different intellectual foundations. Farrokhzad has turned to romanticism with his personal life experience, but Moshiri has an imaginary and poetic experience. Farrokhzad is a social poet in socialist romanticism; But Moshiri has reached a fusion of individual and social romanticism. These differences indicate the existence of different styles and tendencies towards romanticism in contemporary literature.زمینه و هدف: مکتب رمانتیسم در ادبیات معاصر به دو صورت رمانتیسم فردگرا و جامعه گرا مورد توجه شاعران قرار گرفته است و اغلب شاعران گرایش به آن یافته اند. در این مقاله اشعار فروغ فرخزاد و فریدون مشیری، که از شاعران شاخص رمانتیسم سرای معاصر هستند، با هدف بررسی بنیانهای فکری آنها در گرایش به رمانتیسم و بیان تفاوتها و شباهتها بصورت بررسی مقایسه ای تحلیل شده است. روش مطالعه: روش تحقیق بصورت توصیفی - تحلیلی است و جامعۀ آماری شامل دیوان اشعار فرخزاد و کلیات شعر مشیری با عنوان «بازتاب نفس صبحدمان» است. یافته ها: هر دو شاعر شعر را با رمانتیسم فردی آغاز کرده و در دهۀ چهل به رمانتیسم جامعه گرا گراییدند و همچنان رمانتیسم فردی را نیز ادامه دادند. در زمینۀ رمانتیسم جامعه گرا، آمیختگی رمانتیسم فردگرا و جامعه گرا در اشعار مشیری فراوانی دارد اما در شعر فرخزاد دیده نمیشود. در زمینۀ نقد جامعه، هر دو شرایط موجود جامعه را نپذیرفته و به نابسامانیها انتقاد کرده اند. فرخزاد توصیفگر جامعۀ رو به زوال است و زشتیها را برجسته تر از مشیری نشان داده است؛ درمقابل مشیری با امید به بهبودی جامعه، با نگرش تعلیمی از آن انتقاد کرده است. نتیجه گیری: فرخزاد و مشیری هر دو در پیروی از اصول مکتب رمانتیسم دارای اشتراک هستند اما بنیانهای فکری متفاوتی دارند. فرخزاد با تجربۀ زندگی شخصی خود به رمانتیسم روی آورده اما مشیری تجربۀ خیالی و شاعرانه دارد. فرخزاد در رمانتیسم جامعه گرا شاعری اجتماعی است؛ اما مشیری به آمیختگی رمانتیسم فردی و اجتماعی رسیده است. این تفاوتها نشان‌دهندۀ وجود سبکها و گرایشهای متفاوت به رمانتیسم در ادبیات معاصر است.Romanticism, Forough Farrokhzad, Fereydoon Moshiri, Individualist, Socialistرمانتیسم, فروغ فرخزاد, فریدون مشیری, فردگرا, جامعه گراhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1342.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1342.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مقایسه ای اشعار فروغ فرخزاد و فریدون مشیری در رمانتیسم فردگرا و جامعه گراhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative study of the poems of Forough Farrokhzad and Fereydoon Moshiri In individualistic and socialist romanticism

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Stylistic Analysisof Sepehri's poem by emphasizing on de-familiarization in similesتحلیل سبک‌شناسی شعر سهراب سپهری با تکیه بر تشبیهات آشنازداینده165185656210.22034/bahareadab.2020.15.6562faنرجسنیکان‌فردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانnon_nikanfar@yahoo.comقدرتقاسمی‌پوردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانyesgh.ghasemipour@yahoo.comمنوچهرتشکریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانnotashakori_m@yahoo.comJournal Article14000601BACKGROUND AND OBJECTIVES: SohrabSepehri is one of the stylist poets in contemporary poetry that has been able to invent and create poetic images with the techniques of de-familiarization, outgoing the usual norms in the use of industries. In Sepehri"s poetry, visual de-familiarization prevails in the field of simile. He tries to relying on techniques based on de-familiarization, create similes in addition to introducing their ideal world and breaking down the wall of habits, create images with new and unknown connections between nature, objects and concepts. In this research we seek to extract type of the simile examples and Sepehri"s speech de-familiarization analysis, let"s get to one of the highlights of his personal style. METHODOLOGY: The research method in this essay is descriptive-analytical and the data were collected in a library method and then the data analysis were examined based on the content analysis technique. FINDINGS: The main basis of the authors" examining is on the types of similes in terms of its elements as well as their sensory or intellectual nature, and of course, they pay attention to formalist stylistics. The results of this study show that one of the important tricks of SohrabSepehri to understand his inner worlds and his ideal world and finally, to achieve his own style, using dynamic poetic images based on de-familiar similes. CONCLUSION: From the analysis of Sohrab"s poetry and the de-familiarization metaphors used in his poems, we can found that he has his own system of thought and following his habitual attitude, tries to change the audience"s perception of the world around him. Due to his painting job and interest in nature, as well as his tendency towards Eastern mysticism, he tries to describe his ideal ideas to the audience in a different format from what his predecessors have stated. In fact, he is looking for a painting with words; A kind of de-familiar painting by relying on a tool called imaginary forms and, of course, by emphasizing the element of simile is placed in front of the audience, and transforms its mental archives into an image.زمینه و هدف: سهراب سپهری از شاعران صاحب‌سبک در شعر معاصر است که توانسته با شگردهای آشنایی زداینده و فرا رفتن از هنجارهای معمول در کاربرد صناعات، به ابداع و آفرینش تصاویر شعری دست یابد. در شعر سپهری، آشنایی‌زدایی تصویری در حیطۀ تشبیه غلبه دارد، وی میکوشد با تکیه ‌بر شگردهای مبتنی‌بر آشنایی‌زدایی، تشبیهاتی بیافریند که ضمن معرفی جهان آرمانی خود و فرو ریختن دیوار عادتها، تصاویری با پیوندهای جدید و ناشناخته میان طبیعت، اشیا و مفاهیم ایجاد کند. هدف این پژوهش ضمن استخراج انواع نمونه های تشبیه و تحلیل آشنایی زداییهای کلام سپهری، دستیابی به یکی از وجوه برجستۀ سبک شخصی اوست. روش مطالعه: روش پژوهش در این مقاله، توصیفی- تحلیلی است و داده ها به شیوۀ کتابخانه ای گردآوری شده اند و سپس بر اساس فن تحلیل محتوا، مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها: پایۀ اصلی بررسیهای نگارندگان بر انواع تشبیه ازجهت ارکان آن و نیز حسی یا عقلی بودن آنهاست و البته به سبک‌شناسی فرمالیستی نیز توجه شده است. نتایج این پژوهش نشان‌ میدهد یکی از شگردهای مهم سهراب سپهری برای تفهیم عوالم درونی و جهان آرمانی خویش و درنهایت دستیابی به سبک مخصوص خود، استفاده از تصاویر شعری پویا با تکیه بر تشبیهات آشنازداست. نتیجه گیری: از تحلیل شعر سهراب و تشبیهات آشنایی زدا که در اشعار خود بکار برده میتوان دریافت که وی با داشتن نظام فکری خاص و نگرش عادت‌ستیزِ خویش، سعی دارد درک مخاطب از جهان پیرامون را تغییر دهد. وی با توجه به پیشۀ نقاشی و علاقه ای که به طبیعت دارد و نیز گرایش به عرفان شرقی، تلاش میکند اندیشه های آرمانی خود را در قالبی متفاوت از آنچه پیشینیان بیان کرده اند، برای مخاطب نه توصیف بلکه ترسیم کند. در واقع وی بدنبال نقاشی با واژه هاست؛ یک نوع نقاشی آشنازدا که با تکیه بر ابزاری به نام صور خیال و البته با تأکید بر عنصر تشبیه، دربرابر مخاطب قرار میگیرد و محفوظات ذهنی وی را به تصویر بدل میسازد.Familiarization, SohrabSepehri, style, image, simileآشنایی زدایی, سهراب سپهری, سبک, تصویر, تشبیهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1343.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1343.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی شعر سهراب سپهری با تکیه بر تشبیهات آشنازدایندهhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysisof Sepehri's poem by emphasizing on de-familiarization in similes

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022The reflection of humanism in the novels of the moon is completed and Tarlan by Fariba Vafiبازتاب اومانیسم در رمانهای ماه کامل میشود و ترلان از فریبا وفی187199656610.22034/bahareadab.2020.15.6566faزیباملک‌زاده دیلمقانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایرانnozibamelikzadeh@gmail.comناصرناصری کهنه شهریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایرانyesNasernaseri43@gmail.comشهریارحسن‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nohasanzadeh@iaukhoy.ac.irJournal Article14000604BACKGROUND AND OBJECTIVES: Among literary works, the story provides the best platform for criticizing the author. The novels "Tarlan" and "The Moon is Complete" draw society"s attention to realities that are far removed from our view. These novels try to show human value and dignity and try to remind him of his lost human identity. METHODOLOGY: This study aims to analyze these novels based on humanistic human-centered components. In this regard, with a descriptive-analytical method to study issues such as; Rationalism, loneliness, realism, unrestricted geography (or utopia), human relations, critique of tradition, and some other concepts. FINDINGS: Given that humanism is a school with an emphasis on human superiority and the need for self-belief and belief in inner powers, and on the other hand, humanist ideas have always been a concern for artists and writers CONCLUSION: The results of the research indicate that almost all humanistic components in both novels are seen as fundamental concerns of the author. Also, the author has been able to express these concerns and concepts in the form of interpersonal relationships of characters and Show staging and characterization.زمینه و هدف: در بین آثار ادبی، داستان بهترین بستر را برای انتقاد نویسنده فراهم میکند. رمانهای «ترلان» و «ماه کامل میشود»، توجه جامعه را بسوی واقعیاتی که از نظر ما دور مانده اند، جلب میکنند. این رمانها سعی در نشان دادن ارزش و کرامت انسانی دارند و تلاش میکنند هویت ازدست رفته بشر را به او یادآوری کنند. روش مطالعه: این پژوهش برآنست که رمانهای مذکور را براساس مؤلفه های انسان محور اومانیستی تحلیل کند. در این راستا با شیوه توصیفی- تحلیلی به بررسی مباحثی همچون خردگرایی[1]، تنهایی[2]، واقعگرایی[3]، عدم محدودیت به جغرافیای خاص[4] (یا مدینۀ فاضله)، روابط انسانی[5]، و انتقاد از سنت و برخی مفاهیم دیگر میپردازد. یافته ها: با توجه به اینکه اومانیسم مکتبی است با تکیه و تأکید بر برتری انسان و لزوم خودباوری و ایمان به قدرتهای درونی، و از طرفی اندیشه های اومانیستی همیشه دغدغه ای برای هنرمندان و نویسندگان بوده است، تمامی مؤلفه های اومانیستی در هر دو رمان مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از آنست که تقریباً تمامی مؤلفه های اومانیستی، در هر دو رمان بعنوان دغدغه های بنیادی نویسنده دیده میشود؛ همچنین نویسنده توانسته است این دغدغه ها و مفاهیم را در قالب روابط بین فردی شخصیتها و درضمن صحنه پردازی و شخصیت پردازی نشان دهد. [1] Rationalism [2] Loneliness [3] Realism [4] No restrictions on specific geographies [5] Human relationships Humanism, Story, Fariba Vafi, The Full Moon, Tarlanاومانیسم, داستان, فریبا وفی, ماه کامل میشود, ترلانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1344.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1344.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب اومانیسم در رمانهای ماه کامل میشود و ترلان از فریبا وفیhttps://bahareadab.com/en/article/The reflection of humanism in the novels of the moon is completed and Tarlan by Fariba Vafi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Analysis of the position of the environment in Islamic mysticism (based on the outstanding works of Persian mystical poetry)تحلیل جایگاه محیط زیست در عرفان اسلامی (بر اساس آثار برجستۀ شعر عرفانی فارسی)201221656810.22034/bahareadab.2020.15.6568faاصغرطارمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانyesasgartaromi@yahoo.comمهدیفیاضاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانnofayyaz37@gmail.comJournal Article14000604BACKGROUND AND OBJECTIVES: The emergence of massive environmental crises is one of the great challenges facing the contemporary era that has endangered the lives of humans and other living things on the planet. The root of these challenges must be sought in the worldview and attitude of human beings towards existence. Because how humans treat each other and the natural world is influenced by thoughts, ideologies and worldviews. This study tries to design and explain the epistemological system and worldview of Iranian-Islamic mysticism in relation to the environment based on the most important works of Persian mystical poetry. METHODOLOGY: This research is one of the interdisciplinary studies that will study the position of the environment in the outstanding works of Persian mystical poetry from the Sanai era to the Jami period in a descriptive-analytical manner and based on library studies. FINDINGS: A study of the outstanding works of Persian mystical poetry, especially in the poetry of mystical poets such as Sanai, Attar, Rumi, Shabestari and Jami, shows that God-centeredness, belief in the coherence and order of the universe, the good system, the mirror and verse of the universe, the rule of action and reaction, the secret of love in existence, life and perception of the universe, and sufficiency are the main foundations of Islamic mystics" view of the environment. CONCLUSION: The worldview of Islamic mystics based on religious teachings is full of epistemological views of nature and the environment. Mystical literature, especially mystical poetry, is the best container for reflecting the feelings and thoughts of Islamic mystics towards nature and the environment. The analysis of the outstanding works of Persian mystical poetry indicates that the system of beliefs, thoughts, speech and practical behavior of Islamic mystics is rich in respect, reverence, love and affection for nature and its manifestations. Iranian-Islamic mysticism, based on its intellectual foundations, is based on principles that can change the way people think and think about the environment and regulate their behavior towards it. Patterns based on the system of mystical beliefs can replace humanism, individualism, absolutism, segregation, the morphological, mechanical, and objective view of the world, and make fundamental changes in its relationship to nature.زمینه و هدف: پیدایش بحرانهای عظیم محیط زیستی از چالشهای بزرگ پیش روی دوران معاصر است که حیات انسان و دیگر زیستمندان کرۀ زمین را بمخاطره انداخته است. ریشۀ اصلی این بحرانها را باید در جهان بینی و نوع نگرش انسانها به هستی جستجو کرد؛ چراکه چگونگی رفتار انسانها با یکدیگر و جهان طبیعت تحت تأثیر افکار، ایدئولوژیها و جهان بینیها میباشد. این پژوهش تلاش میکند نظام معرفت شناسی و جهانبینی عرفان ایرانی – اسلامی را درقبال محیط زیست بر اساس مهمترین آثار شعر عرفانی فارسی طراحی و تبیین نماید. روش مطالعه: این پژوهش از ردۀ مطالعات بین رشته ای بوده که به شیوۀ توصیفی – تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای، جایگاه محیط زیست را در آثار برجستۀ شعر عرفانی فارسی از عصر سنایی تا دورۀ جامی بررسی خواهد کرد. یافته ها: بررسی آثار برجستۀ نظم عرفانی فارسی در شعر شاعران عارفی چون سنایی، عطار، مولانا، شبستری و جامی نشان میدهد که خدامحوری، اعتقاد به انسجام و انتظام عالم، نظریۀ نظام احسن، آینه و آیه بودن عالم، قاعدۀ عمل و عکس العمل، سریان عشق در هستی، حیات و ادراک‌مندی کیهان، و بسندگی و قناعت، مبانی اصلی نگرش عرفای اسلامی به محیط زیست را تشکیل میدهند. نتیجه گیری: جهان‌بینی عرفای اسلامی بر اساس آموزه های دینی سرشار از نگاه معرفت شناسانه به طبیعت و محیط زیست است. ادبیات عرفانی بویژه شعر عرفانی بهترین ظرف برای بازتاب احساسات و افکار عرفای اسلامی در قبال طبیعت و محیط زیست است. تحلیل آثار برجستۀ شعر عرفانی فارسی حاکی از آن است که احترام، تکریم، عشق و محبت به طبیعت و مظاهر آن در نظام باورها، اندیشه، گفتار و سلوک عملی عرفای اسلامی موج میزند. عرفان ایرانی-اسلامی با تکیه بر مبانی فکری آن، بر اصولی استوار است که میتواند نوع نگاه و تفکر انسانها را درمورد محیط زیست تغییر داده و رفتار آنها را درقبال آن سامان بخشد. الگوهای مبتنی بر نظام باورهای عرفانی میتواند جایگزین انسان‌محوری، فردگرایی، مطلق‌انگاری، تجزیه گرایی، نگاه آفاقی و مکانیکی و ابژکتیو به جهان شود و در رابطۀ او با طبیعت تغییرات بنیادی ایجاد کند.Environment, Islamic mysticism, mystical poetry, natureمحیط زیست, عرفان اسلامی, شعر عرفانی, طبیعت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1345.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1345.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل جایگاه محیط زیست در عرفان اسلامی (بر اساس آثار برجستۀ شعر عرفانی فارسی)https://bahareadab.com/en/article/Analysis of the position of the environment in Islamic mysticism (based on the outstanding works of Persian mystical poetry)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022Study of Dahrimaneshi in Contemporary Poetry with an approach to the poems of Nader Naderpour, Fereydoon Moshiri, Nosrat Rahmaniبررسی دهری منشی در شعر معاصر با رویکرد به اشعار نادر نادرپور، فریدون مشیری، نصرت رحمانی223237656910.22034/bahareadab.2020.15.6569faعبدالکریمکریمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانnomohamad13971104@gmail.comفرزانهسرخیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانyessorkhifarzane@gmail.comفریدونطهماسبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایرانnodrftahmasibi@yahoo.comبهزادخواجاتاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایرانnokhajat.behzad@gmail.comJournal Article14000606BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the literary institution of contemporary poetry, with the break from classical literature and socio-cultural changes after the constitution, the themes of materialism, secularism, and Dahrimaneshi grew up as poets. In this article, with the aim of analyzing DahriManeshi in contemporary poetry, its most prominent components in the poetry of three poets have been studied. METHODOLOGY: The method of studying and reviewing resources is library. The writing of the article is descriptive-analytical with a selection of poetic examples of poets. The statistical population of the study is the poems of Nader Naderpour, Fereydoon Moshiri and Nosrat Rahmani. FINDINGS: The themes of DahriManeshi in the poems of all three poets, especially in the first period of poetry in the thirties, have a light frequency. Pleasure with carnal and erotic loves, pub and opium, emptiness of life and ending with death, disbelief in the other world, atheism, complaining about the times and death thinking are the most prominent components of DahriManeshi in poetry. They are. In comparison with poets, the components of DahriManeshi in Nosrat Rahmani"s poetry are more than Naderpour and Moshiri. CONCLUSION: The thought of DahriManeshi in contemporary Iranian literature, especially in the thirties after the coup d’état of August 28, 1943, is seen in the intellectual style of poets. Poets look at man, God and the world with a materialistic tendency and see the cause of everything from time immemorial.زمینه و هدف: در نهاد ادبی شعر معاصر، با گسست از ادبیات کلاسیک و تغییرات فرهنگی اجتماعی بعد از مشروطه، مضامین مادی گرایی، دنیاگرایی، و دهری منشی رشد کرد. برخی شاعران صرفاً به زندگی دنیایی اهمیت دادند و به زندگی و روزگار نگرشی مادی داشتند. در این مقاله با هدف تحلیل دهری منشی در شعر معاصر، برجسته ترین مؤلفه های آن در شعر سه شاعر بررسی شده است. روش مطالعه: روش نگارش مقاله توصیفی تحلیلی است. جامعۀ آماری تحقیق نیز شامل اشعار نادر نادرپور، فریدون مشیری و نصرت رحمانی است. یافته ها: مضامین دهری منشی در اشعار هر سه شاعر، بویژه در دورۀ اول شاعری در دهۀ سی، فراوانی سبکی دارد. نگرش آنها به زندگی این جهانی، ارتباط با معشوق، خداباوری و جهان دیگر، تحت‌تأثیر مادی گرایی است. لذت جویی با عشقهای جسمانی و اروتیک ، میخانه پرستی و افیون، پوچی زندگی و تمام شدن با مرگ، بی اعتقادی به جهان دیگر، خداناباوری، شکایت از روزگار، و مرگ اندیشی برجسته ترین مؤلفه های دهری منشی در شعر آنها میباشد. در مقایسۀ شاعران مؤلفه های دهری منشی در شعر نصرت رحمانی از نادرپور و مشیری، بیشتر است. نتیجه گیری: دهری منشی در ادبیات معاصر ایران، بویژه در دهۀ سی بعد از کودتای 28 مرداد سال 1332، در سبک فکری شاعران دیده میشود. برخی شاعران با گرایش مادی به انسان، خدا و جهان مینگرند و علت همه چیز را در روزگار میجویند. DahriManeshi, God, Death, Love, Naderpour, Moshiri, Rahmaniدهری منشی, خدا, مرگ, عشق, نادرپور, مشیری, رحمانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1346.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1346.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی دهری منشی در شعر معاصر با رویکرد به اشعار نادر نادرپور، فریدون مشیری، نصرت رحمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Study of Dahrimaneshi in Contemporary Poetry with an approach to the poems of Nader Naderpour, Fereydoon Moshiri, Nosrat Rahmani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022The characterization and maternal components of the myth in the female protagonist (based on the stories of Suvashun and Jai Khali of Sulooch)سیری در شخصیت‌پردازی و مؤلفه های مادری اسطوره در قهرمان زن (با تکیه بر داستانهای سووشون و جای خالی سلوچ)239256657010.22034/bahareadab.2020.15.6570faطاهرهروزبهانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایراnot.rozbahani@iaub.ac.irناهیدعزیزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایراyesn.azizi@iaub.ac.irحجت‌الهغ منیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایرانnodr.h.moniri@iaub.ac.irJournal Article14000608BACKGROUND AND OBJECTIVES: Characterization is the most important element in modern fiction.so other elements such as: truth-likeness, scene, space, color, dialogue, and etc. Which become stronger and more consistent under the influence of the composition and dealing in "character”. On the other hand, what is considered in cultivating the element of character in modern stories, it is the use of psychological components. Among these, Jung"s psychological teachings (archetype = archetypes) have been the most influential. Therefore, the purpose of this study is to investigate the myth-historical role of the mother of a female heroine (Based on two famous novels: Suvshun and Jai Khali Sulooch, respectively: SiminDaneshvar and Mahmoud Dolatabadi). METHODOLOGY: The study method in this research has been the collection of library resources and based on analysis and description. In the first stage, by studying the stories of Suvashun (by SiminDaneshvar) and Jai Khali Sulouch (by Mahmoud Dolatabadi), the mother role of female heroes (Zari and Morgan) is considered. And then, this role is evaluated from the perspective of myth or archetype with their historical and real situation. FINDINGS: SiminDuneshvar andMahmoud Dolatabadi were famous novelists with a contemporary style, and in this case, they have had many technical and artistic influences on the progress of storytelling after themselves. These two writers have been authoritative in the subject of "personality" and "characterization", So that the reader associates and identification with the character of the hero in their stories. And what is wrapped up as a "message" in the midst of events is accepted by the soul. One of the prominent characters in the stories of these two writers is a woman - especially as a mother. CONCLUSION: The results of this study indicate that: SiminDaneshvar and Mahmmood Dolatabadi have been the most famous and influential writers of the present century who have had special skills in composition and dealing for their narrative elements - especially characters. Despite the sex differences between them, these two authors have shared in presenting a true face and model of an Eastern-Iranian woman (in mythological and historical dimensions). And this role has been portrayed as befitting the ancient and historical position of this class in the cultural and social relations of the studied history.زمینه و هدف: شخصیت‌پردازی مهمترین رکن در ادبیات داستانی امروز است، بطوریکه دیگر ارکان و عناصر مانند حقیقت مانندی، صحنه، فضا، رنگ، و گفتگو تحت تأثیر ساخت و پرداخت «شخصیت» قوت و قوام پیدا میکنند. از طرف دیگر آنچه در پرورش عنصر شخصیت در داستانهای مدرن مورد توجه میباشد، بکارگیری مؤلفه های روانشناسانه است. در این میان آموزه های روانشناسانۀ یونگ (آرکی تایپ= کهن الگوها) بیشترین اثرگذاری را داشته است. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر واکاوی نقش اسطوره- تاریخی مادری قهرمان زن (با تکیه بر دو رمان معروف سووشون و جای خالی سلوچ، به ترتیب اثر سیمین دانشور و محمود دولت‌آبادی) است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام پذیرفته است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، داستانهای «سووشون» اثر سیمن دانشور و «جای خالی سلوچ» اثر محمود دولت‌آبادی بوده است. یافته ها: سیمین دانشور و محمود دولت‌آبادی از داستان‌نویسان معروف و صاحب سبک معاصر بوده و از این حیث تأثیرات تکنیکی و هنرمندانۀ فراوانی بر جریان داستان‌نویسی بعد از خود داشته اند. این دو تن در موضوع «شخصیت» و «شخصیت‌پردازی» بسیار موفق بوده اند؛ بطوریکه خواننده با شخصیتهای قهرمان در داستانهای آنها همراهی و همذات پنداری میکند و آنچه را بعنوان «پیام» در لابلای رویدادها پیچیده شده است، به جان و دل میپذیرد. یکی از شخصیتهای برجسته در داستانهای این دو نویسنده، زن- بویژه در مقام مادری- است. نتیجه گیری: این دو نویسنده، با وجود تفاوت جنسیتی که میان آنهاست، در ارائۀ چهره و الگویی حقیقی از زن شرقی- ایرانی (در ابعاد اسطوره ای و تاریخی) اشتراک نظر داشته و این نقش را، آنگونه که شایستۀ مقام باستانی و تاریخی این طبقه در مناسبات فرهنگی و اجتماعی تاریخ مورد مطالعه بوده، بتصویر درآورده اند.Characterization, Mother Myth, Suvshun, Jai Khali Salouchشخصیت‌پردازی, اسطورۀ مادری, سووشون, جای خالی سلوچhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1347.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1347.pdfhttps://bahareadab.com/article/سیری در شخصیت‌پردازی و مؤلفه های مادری اسطوره در قهرمان زن (با تکیه بر داستانهای سووشون و جای خالی سلوچ)https://bahareadab.com/en/article/The characterization and maternal components of the myth in the female protagonist (based on the stories of Suvashun and Jai Khali of Sulooch)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022A study of the stylistics of Golrokhsar Safiava poemsبررسی سبک شناسی اشعار گلرخسار صفی‌آوا257277657610.22034/bahareadab.2020.15.6576faخدیجهصاحبکار فرخانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانnokh.sahebkar89ta@gmail.comمحمدعلیشریفیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانyesmasharifiyan47daa@yahoo.comشبنمشفیعی مقدماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایرانnosh.shafiee1393@gmail.comJournal Article14000605BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the precise and scientific ways that bring the researcher closer to the world of poet and writer is the careful study of stylistic features. The present study examines the style of Golrokhsar Safiava"s poems in the field of language, literature and thought. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: Golrokhsar Safiyava is one of the leading poets in the contemporary history of Tajikistan, who has been nicknamed the "Mother of the Tajik Nation". In Golrokhsar Divan, out of a total of 369 poems, the formats of new poems, sonnets, quatrains and combined forms have the highest frequency, respectively. But most of Golrokhsar"s poems, which seem to be half-hearted, are originally Masnavi and find the form of a new poem only by step-by-step fragmentation. CONCLUSION: At the linguistic level, Golrokhsar has composed most of his poems in the two seas of Raml and Hazj, but in his poems there are weight strokes. Repetition in its various forms, the use of ancient and Tajik words are other linguistic features of his poems. At the literary level, simile, contradiction and discernment are among the most prominent literary features. At the intellectual level, the most frequent themes are love, expression of the status of women, homeland, pain and sorrow, loneliness, death, and complaints.زمینه و هدف: از جمله راههای دقیق و علمی که پژوهشگر را به دنیای شاعر و نویسنده نزدیک میکند، بررسی دقیق ویژگیهای سبکی است. پژوهش حاضر به بررسی سبکی اشعار گلرخسار صفی‌آوا در حوزۀ زبانی، ادبی و فکری پرداخته است. روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: گلرخسار صفی‌آوا یکی از شعرای برجستۀ تاریخ معاصر تاجیکستان است که به «مادر ملت تاجیک» ملقب شده است. در دیوان گلرخسار از مجموع 369 قطعه شعر، بترتیب قالبهای نوسروده ، غزل، چهارپاره و قالبهای ترکیبی دارای بیشترین بسامد هستند. اما بیشتر اشعار گلرخسار، که بظاهر نیمایی مینماید، در اصل مثنوی هستند و تنها با تقطیع پلکانی، فرم شعر نو پیدا میکنند. نتیجه گیری: در سطح زبانی، گلرخسار بیشتر اشعارش را در دو بحر رمل و هزج سروده است، اما در اشعار وی سکته های وزنی بچشم میخورد. تکرار در انواع مختلف آن، کاربرد لغات کهن و تاجیکی نیز از دیگر ویژگیهای زبانی اشعار اوست. در سطح ادبی، تشبیه، تناقض و تشخیص از برجسته ترین ویژگیهای ادبی شعر او محسوب میشود. در سطح فکری پربسامدترین مضامین، عشق، مقام زن، وطن، درد و غم، تنهایی، مرگ، و شکوائیه است.Golrokhsar Safiava, Stylistics, Linguistic level, Literary level, Intellectual levelگلرخسار صفی‌آوا, سبک‌شناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1348.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1348.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسی اشعار گلرخسار صفی‌آواhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of Golrokhsar Safiava poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157820201022A study of Amir Khosrow Dehlavi's lyric styleبررسی سبک غزلهای امیرخسرو دهلوی279303660210.22034/bahareadab.2020.15.6602faخیرالنساءمحمدپوراستادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesMohammadpour99@pnu.ac.irJournal Article14000604BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining the style of poetry is a valuable step to recognize and analyze more accurately the poems of different periods and awareness of their artistic value and to understand the influence of poets on the works of the past and contemporaries. Amir Khosrow Dehlavi is one of the Persian Persian lyricists of the second half of the seventh century and the beginning of the eighth century AH. Therefore, in this article, the sonnets of this prominent poet are examined at three levels: linguistic, literary and intellectual, as well as special inventions of the poet, by giving examples of verses. METHODOLOGY: This article is a descriptive-analytical study based on library studies. The Statistical community is all the lyric poems included in Amir Khosrow Dehlavi"s poetry collection, corrected by Iqbal Salahuddin. FINDINGS: The study of Amir Khosrow"s lyric poems shows that the poet has created beautiful and unique lyric poems by mastering Persian language, mystical taste, artistic ability in using different weights and meanings and using various expressive and novel techniques on a large scalea and its own innovations. CONCLUSION: The result of research shows that love and its related themes are the most important poetic axis of Amir Khosrow"s lyric poems. At the linguistic level, the poet uses the various weights and variations in the use of side music and a variety of effective word arrays in the inner music, the stylistic structure of words, compositions and sentences, shows the linguistic prominence of his sonnets. Theology, the great influence of the Qur"an, prayer and supplication, love and affection, the instability of the world, belief in fate and destiny, skepticism, praise, folk themes, are among the most important intellectual components of Amir Khosrow Dehlavi that in most cases traces of mysticism can be seen. Also, Amir Khosrow"s innovations in different linguistic, syntactic and literary levels have made him stand out in lyric poetry.زمینه و هدف: بررسی سبک شعر گامی ارزشمند جهت شناخت و تحلیل دقیقتر اشعار دوره های مختلف و آگاهی از ارزش هنری آنها و پی بردن به تأثیرپذیری شاعران از آثار گذشتگان و معاصران است. امیرخسرو دهلوی از غزلسرایان پارسی‌گوی هندی نیمۀ دوم سدۀ هفتم و اوایل سدۀ هشتم هجری است. در این مقاله غزلهای این شاعر برجسته در سه سطح زبانی، ادبی و فکری و نیز ابداعات خاصّ شاعر، با آوردن نمونۀ ابیات بررسی میشود. روش مطالعه: مقالۀ حاضر مطالعه ای توصیفی- تحلیلی ‌است که بر اساس مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. جامعۀ آماری غزلهای موجود در دیوان اشعار امیرخسرو دهلوی تصحیح اقبال صلاح الدین است. یافته‎ها: مطالعه بر روی غزلهای امیرخسرو حاکی از این است که شاعر با تسلّط به زبان فارسی، ذوق عرفانی، توانایی هنری در بکارگیری اوزان و بحور مختلف، و استفاده از انواع فنون بیانی و بدیعی در سطح گسترده و ابداعات خاصّ خود،‌ غزلهای زیبا و کم‌نظیری خلق نموده است. نتیجه گیری: عشق و مضامین وابسته به آن مهمترین محور شعری غزلهای امیرخسرو است. در سطح زبانی شاعر با استفاده از اوزان متنوع و تنوع در کاربرد موسیقی کناری و انواع آرایه های لفظی مؤثّر در موسیقی درونی، ساختار سبکی کلمات، ترکیبات و جملات، برجستگی زبانی غزلهای خود را بنمایش میگذارد. در سطح ادبی شاعر با بکار بردن انواع آرایه های بیانی و بدیعی، تصاویری هنری، نو و بدیع می‌آفریند. خداشناسی، تأثیرپذیری فراوان از قرآن، دعا و نیایش، عشق و معشوق، ناپایداری دنیا، اعتقاد به قضا و قدر، شکوائیه، مدح و مضامین عامیانه، از مهمترین مؤلّفه های فکری امیرخسرو دهلوی است که در اغلب این موارد ردّپای عرفان را میتوان دید. همچنین، ابداعات امیرخسرو در سطوح مختلف زبانی، نحوی و ادبی سبب برجستگی وی در غزل شده است.Stylistics, Ghazal, Amir Khosrow Dehlavi, Linguistic level, Innovationsسبک‌شناسی, غزل, امیرخسرو دهلوی, سطح زبانی, ابداعاتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1349.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1349.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک غزلهای امیرخسرو دهلویhttps://bahareadab.com/en/article/A study of Amir Khosrow Dehlavi's lyric style