امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923A Study of the Stylistic Features of Saghar Kangavari’s Divanبررسی ویژگیهای سبکی دیوان ساغر کنگاوری122550510.22034/bahareadab.2022.15.5505faعبدالرضانادریفراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانyesa.naderifar@razi.ac.irزینبحیدریفرددانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnozheidari100@gmail.comJournal Article13991226BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Mirza Jafar Kangavari whose nickname is Saghar is one of the great
intellectuals and poets of the Kermanshah Literary school in the thirteenth
century, it coincides with the rule of the Qajar dynasty in Iran. He is one of
the prominent poets of the return period and also one of the influential
figures in the formation of this school in Kermanshah area, whose scientific
and literary rank is not well known. His collection of poems has been composed
in the form of Gazelles and quatrains, the main purpose of this article is to
determine the coordinates of style and innovations in these poems.
METHODOLOGY: The present study is based on descriptive and analytical studies,
library and documentary search. The scope and community of the study of Saghar
Kangavari Divan is the description, annotation, commentary and correction of
Mohammad Ebrahim Malmir and Maryam Ghafourian, which has been published by
Ansari Publications.
FINDINGS: Innovation
in the field of word composition and the poet"s mystical taste for natural
phenomena has found a special manifestation in Saghar’s poetry. Citing the rich
sources of Quranic culture, national myths, as well as recalling the historical
sites and popular culture are other characteristics of Saghar"s poetry. The use
of similes, metaphors, metaphors and illusion also have a high frequency in
Saghar"s poetry, which in general have created new images and subtle and
pleasant themes.
CONCLUSION: Saghar"s
lyric poems are clearly and eloquently Khorasani style in terms of linguistic
allusions and mostly follow the style of Hafez, Saadi, and Vahshi Bafghi’s
poems. Also, in terms of content, these lyric poems include romantic feelings
and mystical emotions in the style of the ancient Iraqi school. In his
quatrains, Saghar beautifully repeats the same themes that have been mentioned
in his lyric poems.
زمینه و هدف:
میرزاجعفر کنگاوری متخلص به ساغر از عالمان و شاعران بزرگ مکتب ادبی کرمانشاه در
قرن سیزدهم، مقارن با حکومت سلسلۀ قاجاریان در ایران است. وی از شاعران برجستۀ
دورۀ بازگشت و نیز از تأثیرگذاران شکلگیری این مکتب در دیار کرمانشاه است که
مرتبۀ علمی و ادبیش چندان شناخته شده نیست. دیوان اشعار او در قالب غزل و رباعی
سروده شده که هدف اصلی این جستار نیز تعیین مختصات سبکی و نوآوریهای موجود در این
اشعار است.
روش مطالعه:
پژوهش حاضر بر مبنای مطالعات توصیفی و تحلیلی، بشیوۀ جستجوی کتابخانه ای و اسنادی
انجام گرفته است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه دیوان ساغر کنگاوری به شرح، تحشیه،
تعلیقه و تصحیح محمدابراهیم مالمیر و مریم غفوریان است که توسط انتشارات انصاری
بچاپ رسیده است.
یافته ها: نوآوری
در زمینۀ ترکیب واژگان و نگاه سرشار از ذوق عرفانی شاعر به پدیده های طبیعت در شعر
ساغر نمود خاصی پیدا کرده است. استناد به منابع غنی فرهنگ قرآنی، اسطوره های ملی
و نیز یادآوری اماکن تاریخی و فرهنگ عامه از دیگر مشخصات شعر ساغر بشمار میروند.
کاربرد تشبیه، استعاره، مجاز و ایهام نیز بسامد بالایی در شعر ساغر دارند که در
مجموع سبب ایجاد تصاویر نو و مضامینی لطیف و دلنشین شده اند.
نتیجه گیری: غزلیات ساغر بلحاظ
اشارات زبانی به وضوح و شیوایی سبک خراسانی و
بیشتر پیرو سبک اشعار حافظ، سعدی، و وحشی بافقی است. همچنین این غزلیات
بلحاظ مضمون و محتوا شامل احساسات عاشقانه و عواطف عارفانه به سبک قدمای مکتب
عراقی است. ساغر در رباعیات خود نیز به زیبایی هرچه تمامتر به تکرار همان مضامینی
میپردازد که در غزلیاتش مطرح شده اند.Saghar, Stylistics, Kermanshah School, Collection of Poemsساغر, سبک شناسی, مکتب کرمانشاه, دیوان اشعارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1318.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1318.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی دیوان ساغر کنگاوریhttps://bahareadab.com/en/article/A Study of the Stylistic Features of Saghar Kangavari’s Divanامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Stylistic research in Gonabadi Heravi's divanپژوهش سبکی در دیوان گنابادی هروی2343621210.22034/bahareadab.2022.15.6212faاحمدعلیزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesa.alizadeh@pnu.ac.irJournal Article13991025BACKGROUND AND OBJECTIVES:
One
of the most common methods of scrutiny and evaluation of poets" poems is
research in their rhetorical style. The subject of this research is the
stylistic analysis of Mir Haj Gonabadi Heravi’s poems (d. 923 AH) from three
perspectives: linguistic level, intellectual level and literary level. This
article tries to evaluate the style of the poems of the poet, to explain the
extent of his influence from other poets, to explain his influence on some
poets after him, and also to determine the poems of other poets in his divan.
METHODOLOGY: The
present study is a theoretical study that has been done in the style of library
research. The area and society under study is the divan of Mir Haj Gonabadi
Heravi, editted by Abbas Rastakhiz, which has been published by Movarrekh
publications in Qom city.
FINDINGS: Gonabadi Heravi is a Shia poet
who wrote his poem in praise of the family of infallibility and purity. His
skill is composing of introductory odes. He is interested in Arabicism,
especially in the position of rhyming poems. In his divan, he was influenced by
the poems of several famous poets before him, and at the top of them, Zahir
Faryabi and Hafez Shirazi and his poems have had an impact on the poetry of
Khajeh Hosayn Marvi, Kalim Kashani and Feyz Kashani.
CONCLUSION: Gonabadi Heravi is an imitator,
not a master of style, who follows the style of Iraqi style poets in his poems.
His skill is in simulated and metaphorical illustrations in the introductions
of odes Due to the religious-praiseworthy nature of his poetry and Shia
religious tendencies in it can be seen from the influence of Shia poets of
previous centuries in his poetry. He is most influenced by the sublime words of
Hafez, which the poets of the centuries after him have considered imitation and
similarity to be the criterion for recognition. Theism, praise of the family of
purity, Human love, sorrow and despair and sometimes moral concepts are the
main themes of Gonabadi Heravi"s poems.زمینه
و هدف:
یکی از رایجترین شیوه های تدقیق و ارزیابی سروده های شاعران، پژوهش در سبک سخنوری
آنان است. موضوع این پژوهش تحلیل سبکی اشعار یافته شدۀ میرحاج گنابادی هروی
(ف923ق) از سه منظر سطح زبانی، سطح فکری و سطح ادبی است. در این مقاله کوشش شده
ضمن ارزیابی سبکی اشعار شاعر، میزان تأثر او از شاعران دیگر و نیز تأثیرگذاری بر
چند شاعر بعد از خود تبیین شود و نیز اشعار راه یافتۀ شعرای دیگر به دیوان او مشخص
گردد.
روش
مطالعه: پژوهش
پیش رو، مطالعه ای است نظری که بشیوۀ پژوهش کتابخانه ای انجام شده است. محدوده و
جامعۀ مورد مطالعه، دیوان میرحاج گنابادی هروی به تصحیح عبّاس رستاخیز است که در
انتشارات مورّخ در شهرستان قم چاپ شده است.
یافته ها:
گنابادی
هروی شاعر شیعی است که شعرش را در راستای ستایش از خاندان عصمت و طهارت سروده است.
مهارت او در ساختن قصاید مقدمه دار است. او به عربیگرایی بویژه در جایگاه قوافی
قصاید علاقه دارد. در دیوانش از اشعار چند شاعر نامدار پیش از خود و در رأس آنان
ظهیر فاریابی و حافظ شیرازی متأثر شده، سروده هایش بر شعر خواجه حسین مروی، کلیم
کاشانی و فیض کاشانی تأثیراتی داشته است.
نتیجه گیری:
گنابادی
هروی شاعری است مقلّد نه صاحب سبک که در اشعارش از اسلوب شاعران سبک عراقی پیروی
میکند. مهارت او در تصویرسازیهای تشبیهی و استعاری در مقدمه های قصاید است. بسبب
صبغۀ دینی-مدحی شعرش و گرایشات مذهبی شیعی در آن، نشانه هایی از تأثر از شاعران
شیعی سده های قبل در شعرش دیده میشود. بیشترین اثرپذیری او از کلام والای حافظ است
که شاعران سده های پس از او، تقلید از آن و تشبّه به آن را معیار تشخّص میدانسته اند.
توحید باریتعالی، مدح ائمّۀ اطهار، عشق انسانی، اندوه و ناامیدی و بعضاً مفاهیم
اخلاقی مضامین عمدۀ اشعار گنابادی هروی است.Gonabadi Heravi, Divan, Stylistic research, Linguistic level, Intellectual level, Literary level.گنابادی هروی, دیوان, پژوهش سبکی, سطح زبانی, سطح فکری, سطح ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1319.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1319.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهش سبکی در دیوان گنابادی هرویhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic research in Gonabadi Heravi's divanامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923A study of the stylistics of the poems Ta’sir Tabriziبررسی سبک شناسی اشعار «تأثیر تبریزی»4562642810.22034/bahareadab.2022.15.6428faغلامعلیحضرت قلیزادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایرانno---آیتشوکتیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایرانyesAyat.shokati@iaukhoy.ac.irجلیلامیرپور داریانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایرانno---Journal Article14000313BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Stylistics, as a linguistic and literary
knowledge, seeks to identify and explain the salient features of a literary
work, especially works that have received less attention, by finding the most
frequent stylistic features that distinguish a literary work from other works.
This research tries to study the stylistic features of his poems at the
linguistic, literary and intellectual levels by carefully examining the poems
of one of the anonymous poets of Indian style named Tabrizi.
METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical
and in terms of work space, it is a library.
FINDINGS: Mirza Mohsen Tabrizi (1060 AH-1129 AH) is
nicknamed "ta’sir" of the Shiite speakers of Iran in the
Safavid era. His family was originally Tabrizi and Shah Abbas Safavid (AD 1038
AH) his ancestors from Tabriz He moved to Isfahan and Mirza Mohsen was born in
this city. Impact to the year 1129 AH. AH died in Isfahan and was buried there.
The main form of his poems is ghazals and ode Masnavi and quatrains can be seen
in his divan.
CONCLUSION: New combinations and slang words are the
linguistic features of Tabrizi lyric poems. Among the prosodic weights, the
poet pays the most attention to the two seas of sand and mud. In terms of side
music, he pays more attention to different poems and is often of the type of
verb and noun. The long line also has a considerable frequency in his lyric
poems. Paying attention to expression in poems is effective in constructing
small meanings and pristine themes, and there are all kinds of similes,
allegories, metaphors, metaphors, and metaphors in his divan with great
frequency. Impact also makes extensive use of allusions and paradoxes, and
besides them is not unaware of industries such as puns, ambiguity, and the
ambiguity of proportionality. The main feature of his poetry is imaginative and
imaginative, and the themes of love, sadness, advice and wisdom form the
intellectual level of his poems.زمینه و هدف: سبکشناسی
بعنوان دانشی زبانی و ادبی میکوشد برجستگیهای اثر ادبی را، خصوصاً آثاری را که
کمتر مورد توجه قرار گرفته اند، ازطریق یافتن پربسامدترین ویژگیهای سبکی که باعث
تمایز یک اثر ادبی از دیگر آثار میشود شناسایی و تبیین کند. این پژوهش میکوشد با
بررسی اشعار یکی از شاعران گمنام سبک هندی به نام تأثیر تبریزی، ویژگیهای سبکی
اشعار وی را در سطوح زبانی، ادبی و فکری بررسی کند.
روش مطالعه: روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی و
از نظر گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای است.
یافته ها: میرزامحسن تبریزی (۱۰۶۰ ه. ق-۱۱۲۹ ه. ق) متخلص به «تأثیر» از سخنوران شیعی ایران در عهد صفوی است. خاندان او تبریزیالاصل بودند و شاه عباس صفوی (م ۱۰۳۸ ه. ق)
اجداد وی را از تبریز کوچانید و در اصفهان مسکن داد و میرزامحسن در این شهر بدنیا
آمد. وی با شاه سلیمان صفوی (م ۱۰۷۸ ه. ق) و شاه سلطان حسین (م ۱۱۴۰ ه. ق) معاصر
بود و مدتی نیز حکومت یزد را بعهده داشت. تأثیر به سال ۱۱۲۹ ه. ق در اصفهان درگذشت
و همانجا دفن شد. قالب اصلی اشعار او غزل است و در دیوانش قصیده،
مثنوی و رباعی نیز دیده میشود.
نتیجه گیری:
ترکیبات
جدید و لغات عامیانه از ویژگیهای زبانی غزلیات تأثیر تبریزی هستند. از میان اوزان
عروضی، بیشترین توجه شاعر به دو بحر رمل و هزج است. از نظر موسیقی کناری نیز بیشتر
به اشعار مردف توجه دارد و غالباً از نوع فعل و اسم است. ردیف طولانی نیز بسامد
قابل توجهی در غزلیاتش دارد. توجه به بیان در اشعار تأثیر درجهت ساختن معانی ریز و
مضامین بکر است و انواع تشبیه، تمثیل (اسلوب معادله)، کنایه، استعاره و مجاز در
دیوان او با بسامد زیاد وجود دارد. تأثیر از آرایه های تلمیح و متناقضنما نیز
بسیار استفاده کرده و در کنار آنها از صنایعی چون جناس، ایهام و ایهام تناسب غافل
نیست. ویژگی اصلی شعر او ، نازک خیالی و خیال بندی است و موضوعات
عشق، غمگرایی و پند و حکمت، سطح فکری اشعار او را تشکیل میدهد.Ta’sir Tabrizi, stylistics, Indian style, lexical level, Literary, intellectualتأثیر تبریزی, سبکشناسی, سبک هندی, سطح زبانی, ادبی, فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1320.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1320.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسی اشعار «تأثیر تبریزی»https://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of the poems Ta’sir Tabriziامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923The Ruler and the hero of love in Ada and Shahnamehحاکم و پهلوان عاشق در ادا و شاهنامه6379645710.22034/bahareadab.2022.15.6457faشهرامآزادیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyessazadian@ut.ac.itبندیکتاشتپلردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnobensteppeler@gmail.comJournal Article14000409BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Poetic recitation and prose
recitation are two ancient texts in the ancient Norse language that are the
most important source in understanding Scandinavian myths. Mythological
scholars have pointed out some basic similarities between Ida and Shahnameh
(including the story of the murder of a boy); Of course, the similarity of the
themes in these mythological texts is much broader than this example, and with
a more detailed study and comparative study of Ada and Shahnameh, we can add to
the list of these similarities.
METHODOLOGY: This article is a theoretical
research that shows the similar patterns between some of the stories of Ida and
Shahnameh using analytical-descriptive method as well as comparative study.
FINDINGS: This article, relying on love
stories in Ada and Shahnameh, shows that in this area, significant similarities
can be found between the two texts; I enjoy these commonalities from the
beginning of a romantic relationship to marriage, and especially the path that
is taken to reach the stage of reunion and marriage.
CONCLUSION: The love story of "Freer and
Gerd" in terms of the type of beginning of the relationship with Zal and
Rudabeh and in terms of the three stages to satisfy the beloved (ie the promise
of wealth, threats, and magic and sorcery) to stories such as Zal and Rudabeh,
The marriage of the sons of Fereydoun, Kikavous and Soodabeh, and later Siavash
and Soodabeh is similar. For example, the pattern of "debate" to
prove wisdom can be seen in Zal, Rudabeh, Swibdeg and Manglood. In any case, it
seems that the same comparative study can be done at the level of other stories
of Shah and Shahnameh and other commonalities can be obtained.زمینه و هدف: ادای منظوم و ادای
منثور دو متن کهن به زبان نورس باستان هستند که مهمترین منبع در شناخت اسطوره های
اسکاندیناوی بشمار میروند. محققان اسطوره شناس به برخی شباهتهای بنمایه ای ادا و
شاهنامه (از جمله ماجرای پسرکشی) اشاره کرده اند؛ البته شباهت بنمایه ها در این
متنهای اسطوره ای بسیار گسترده تر از این نمونه است و با بررسی دقیقتر و مطالعۀ
تطبیقی ادا و شاهنامه میتوان به فهرست این شباهتها اضافه کرد.
روش مطالعه: این مقاله پژوهشی است
نظری که با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و همچنین مطالعۀ تطبیقی، الگوهای مشابه
میان برخی داستانهای ادا و شاهنامه را نشان میدهد.
یافته ها: این مقاله با تکیه بر
داستانهای عاشقانه در ادا و شاهنامه نشان میدهد که در این حوزه نیز شباهتهای
چشمگیری میان دو متن میتوان یافت؛ این بنمایه های مشترک از آغاز رابطۀ عاشقانه تا
ازدواج و خصوصاً مسیری که برای رسیدن به مرحلۀ وصال و ازدواج طی میشود بچشم
میخورد.
نتیجه گیری: داستان عاشقانۀ «فریر و
گرد» از نظر نوع شروع رابطه با زال و رودابه و از نظر طی مراحل سه گانه برای جلب
رضایت معشوق (یعنی وعدۀ مال و ثروت، تهدید، و جادو و افسون) به داستانهایی از قبیل
زال و رودابه، ازدواج پسران فریدون، کیکاووس و سودابه، و بعدتر سیاوش و سودابه
شبیه است. چنانکه مثلاً الگوی «مناظره» برای اثبات خرد نیز در زال و رودابه و
سویبدگ و منگلود عیناً دیده میشود. در هر حال بنظر میرسد همین مطالعۀ تطبیقی را
میتوان در سطح داستانهای دیگر ادا و شاهنامه نیز انجام داده و مشترکات دیگری نیز
بدست آورد.Ada, Shahnameh, ruler and hero of love, bribery, threat, magicادا, شاهنامه, حاکم و پهلوان عاشق, تطمیع, تهدید, جادوhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1321.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1321.pdfhttps://bahareadab.com/article/حاکم و پهلوان عاشق در ادا و شاهنامهhttps://bahareadab.com/en/article/The Ruler and the hero of love in Ada and Shahnamehامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Critique and classification of the views of critics of Shamloo poetry and thoughtنقد و طبقه بندی آرای منتقدان شعر و اندیشۀ شاملو81103649510.22034/bahareadab.2022.15.6495faسهیلاغلامینژاددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانnosoheila_gholami@gmail.comمحمدرضاروزبهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانyesrayanroozbeh@yahoo.comعلینوریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانnoa.noori@yahoo.comJournal Article14000424BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Shamloo"s
works and ideas, as a new poet and master of style and format in contemporary
Persian literature, have a relatively wide range and familiarity with the
critiques of his poetry and thought, interest Critics and critics help people
with a broader vision and a more principled approach to criticism. In this
article, the articles of the last two decades on the subject of criticism and
analysis of poetry and thought, which have been published in
scientific-research journals, as well as the index books that have criticized
and analysis of poetry and thought, have been reviewed and classified. This
classification determines from which perspectives Shamloo poetry can be
researched and from which perspectives it has remained unknown and neglected.
The present article has tried to answer the question, which type of critique
has been the most approached by critics in the last two decades, and what is
the reason for the abundance or quantity of types of critique of Shamloo"s
poetry and thought?
METHODOLOGY: For
this purpose, sixty-four scientific and research articles published in
prestigious journals in the eighties and nineties and thirty-seven index books
in the field of poetry including poetry using descriptive-analytical method and
data collection as The library has been reviewed.
FINDINGS: In the field of articles, the
amount of criticism in the nineties is twice as much as the criticism in the
eighties. Of the twenty-eight articles in the eighties, eight were rhetorical
critiques, four were deconstructive critiques, and the rest were mythological,
psychoanalytic, and feminist critiques. In the nineties, forty-three scholarly
essays have critiqued poetry and inclusive thought, with the highest
proportions being comparative, rhetorical, constructivist, and reader-centered,
respectively. In the field of critical books, the most critical approaches that
have been welcomed by experts and researchers in this field are: integrated
criticism (frequency 27%), sociological criticism (frequency 24.32%),
constructivist criticism (frequency 18.92%), Aesthetic Criticism (frequency
16.22%).
CONCLUSION: The frequency of comparative,
rhetorical, structuralist and structural criticism in the critiques of the last
two decades shows that critics follow the latest approaches to criticism in the
world and based on the new view of the world of criticism. On the other hand,
there are many modern aspects in Shamloo"s poetry and the rhetoric of his
poetry is western and new and is more in line with modern literary theories and
has caused the exponential tendency of critics to his poetry.زمینه
و هدف: آثار و اندیشه های
شاملو، بعنوان شاعری نوپرداز و صاحب سبک و قالب در ادب فارسی معاصر، گسترۀ نسبتاً
وسیعی را به خود اختصاص داده است و آشنایی با نقدهای صورت گرفته بر شعر و اندیشۀ
ایشان، به علاقه مندان و اهالی نقد و پژوهش کمک میکند با بینش فراختر و نگرش
اصولیتری در عرصۀ نقد گام بردارند. در این جستار مقالات دو دهۀ اخیر
با موضوع نقد و تحلیل
شعر و اندیشۀ شاملو که در مجلات علمی- پژوهشی بچاپ رسیده اند و نیز کتب شاخصی که
به نقد و تحلیل شعر و اندیشۀ شاملو پرداخته اند، بررسی و طبقه بندی شده است. این
طبقه بندی معلوم میکند که شعر شاملو از چه منظرهایی قابلیت پژوهش دارد و از چه
نظرهایی مجهول مانده و مورد غفلت واقع شده است. جستار حاضر سعی کرده به این پرسش ،
پاسخ دهد که بیشترین رویکرد منتقدان دو دهۀ اخیر به کدامیک از انواع نقد بوده است
و علت فراوانی یا کمی انواع نقد صورت گرفته بر شعر و اندیشۀ شاملو چیست؟
روش
مطالعه:
برای این منظور تعداد شصت وچهار مقالۀ علمی و پژوهشی چاپ شده در مجلات معتبر در
دهه های هشتاد و نود و تعداد سی وهفت کتاب شاخص در حوزۀ نقد اشعار شاملو با
استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات بصورت کتابخانه ای بررسی شده
است.
یافته ها: در حوزۀ مقالات، میزان نقدهای دهۀ نود
دوبرابر نقدهای صورت گرفته در دهۀ هشتاد است. از تعداد بیست ویک مقالۀ دهۀ هشتاد،
هشت مقاله نقد بلاغی، چهار مقاله نقد واساختی و بقیۀ مقالات نقدهای اسطوره گرا،
روانکاوانه و فمنیستی بوده است. در دهۀ نود، چهل وسه مقالۀ علمی پژوهشی به نقد شعر
و اندیشۀ شاملو پرداخته اند که بیشترین میزان را بترتیب نقد تطبیقی، بلاغی، ساختگرا
و خواننده محور بخود اختصاص داده است. در حوزۀ کتابهای انتقادی نیز بیشترین رویکردهای نقد که
مورداستقبال صاحبنظران و محققان این حوزه قرار گرفته است عبارتند از: نقد تلفیقی
(بسامد 27%)، نقد جامعه شناسی (بسامد 32-24%)، نقد ساختگرا (بسامد 92-18%)، نقد
زیبایی شناسی (بسامد 22-16%).
نتیجه گیری:
بسامد
نقد تطبیقی، بلاغی، ساختارگرا و واساختی در نقدهای دو دهۀ اخیر نشان میدهد که
منتقدان مطابق جدیدترین رویکردهای نقد در جهان و بر اساس نگاه تازۀ دنیای نقد پیش
میروند. از طرفی جنبه های مدرن در شعر شاملو زیاد است و رتوریک شعر او غربی و نو
است و با نظریه های ادبی نوین انطباق بیشتری دارد و سبب گرایش تصاعدی منتقدان به
شعر ایشان شده است.Literary Criticism, Including, Criticism classification, Reviewer, Poetry, Thoughtنقد ادبی, شاملو, طبقه بندی نقد, منتقد, شعر, اندیشهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1322.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1322.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد و طبقه بندی آرای منتقدان شعر و اندیشۀ شاملوhttps://bahareadab.com/en/article/Critique and classification of the views of critics of Shamloo poetry and thoughtامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Transcendental images and its manifestations in Biddle Dehlavi's lyric poems and Sohrab Sepehri's poemsتصورات استعلایی و نمودهای آن در غزلیات بیدل دهلوی و اشعار سهراب سپهری105120650610.22034/bahareadab.2022.15.6506faمحمدانصاری پویادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانnosd.yaallah@gmail.comعباسنیکبختدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesnikbakht_a@lihu.usb.ac.irمریمشعبانزادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانnomshabanzadeh@lihu.usb.ac.irJournal Article14000509BACKGROUND AND OBJECTIVES:
In
the view of Biddle Dehlavi and Sohrab Sepehri, there is an absolute truth and
all natural phenomena of the material world are the manifestation of the same
truth. The spiritual world and the supreme truth that the poet wants to achieve;
It is expressed in the form of transcendental symbols. Since the extensive use
of these symbols by Biddle Dehlavi and Sohrab Sepehri has made their poetry
difficult to understand; The present article aims to remove some of the
ambiguities in the poetry of these two poets, the transcendental symbols in
Biddle"s lyric poetry collection and the collection of Sepehri poems that have
a transcendental aspect; Examines. In addition to content analysis, the
aesthetics of these symbols is also one of the goals of the present study.
METHODOLOGY: This
research is based on descriptive-analytical method.
FINDINGS: The transcendental symbols in
Biddle"s lyric poems and Sepehri"s poetry are rooted in nature. In this way,
nature and its manifestations lead to the absolute truth (God) and lead us to
theology.
CONCLUSION:
Biddle"s transcendental ideas in the Divan of Ghazals are such that many images
are created in contradictory situations. Transcendence in his sonnets has a
carnal and mystical character and he speaks of purifying the soul and heart and
removing the evils of the soul from morals and moral vices in order to reach
the ascension, superior life, truth and existence of God. Sepehri, on the other
hand, has an inner view of God, just as God placed himself among the romantics
as a heart and inner need, and they turned to religion from an artistic point
of view. Is approaching.زمینه و هدف:
در نگرش بیدل دهلوی و سهراب سپهری، یک حقیقت مطلق وجود دارد و همۀ پدیده های طبیعی
عالم مادّی، تجلّی همان یک حقیقت میباشد. عالم روحانی و آن حقیقت برتری که شاعر
خواهان رسیدن به آن است در قالب نمادهای استعلایی بیان میشود. ازآنجاکه استفادۀ
فراوان بیدل دهلوی و سهراب سپهری از این نمادها، فهم شعرشان را دشوار کرده است،
نوشتار حاضر با هدف برطرف کردن بخشی از ابهامات موجود در شعر این دو شاعر، نمادهای
استعلایی موجود در دیوان غزلیات بیدل و مجموعه اشعار سپهری را که جنبۀ استعلایی
دارند، مورد بررسی قرار میدهد. در کنار تحلیل محتوایی، زیبایی شناسی این نمادها
نیز از هدفهای پژوهش حاضر است.
روش مطالعه:
این پژوهش براساس شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است.
یافته ها: نمادهای استعلایی در غزلیات بیدل
و شعر سپهری، ریشه در طبیعت دارند. بدین ترتیب که طبیعت و مظاهر آن به حقیقت مطلق
(خداوند) منتهی شده و ما را به خداشناسی رهنمون میشوند.
نتیجه گیری: اندیشه های
استعلایی بیدل در دیوان غزلیات بصورتی است که بسیاری از تصاویر در وضعیتی متناقض
با یکدیگر پدید آمده اند. استعلا در غزلیات وی، خصلتی نفسانی و عارفانه دارد و او
از صفا دادن به نفس و دل و زدودن بدیهای نفس امّاره و رذیلتهای اخلاقی سخن میگوید
تا به عروج، زندگی برتر، حقیقت و وجود خدا برسد. از سوی دیگر، سپهری نگاهی درونی
به خدا دارد؛ همچنانکه خدا در میـان رمانتیکها بعنوان احتیاجی قلبی و درونی، جای
باز کرد و آنها به دین از منظری هنری توجّه کردند، یار آشنا و عشقی که در وجودش
نهفته است شاعر را به رمزوراز خلقت نزدیک میکند.Transcendental Symbols, Biddle Dehlavi, Sohrab Sepehriنمادهای استعلایی, بیدل دهلوی, سهراب سپهریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1323.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1323.pdfhttps://bahareadab.com/article/تصورات استعلایی و نمودهای آن در غزلیات بیدل دهلوی و اشعار سهراب سپهریhttps://bahareadab.com/en/article/Transcendental images and its manifestations in Biddle Dehlavi's lyric poems and Sohrab Sepehri's poemsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Belief in Scapegoating in Rumi's Masnavi and Attar's Divanباور بلاگردانی در مثنوی مولانا و دیوان عطار121137651510.22034/bahareadab.2022.15.6515faزهرابراتیهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد ایرانnoz.baratieh51@gmail.comقربانعلیابراهیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد ایرانyesghorbanali.ebrahimi333@gmail.comمهردادچتراییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد ایرانnom-chatraei@ieun.ac.irJournal Article14000509BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The main purpose of this article is to study and analyze
the forms of scapegoating belief in the Molana’s Masnavi and Attar’s Divan and
also to reach the meaning of this religion through these valuable works of
mystical literature in order to investigate and extract mythical and folk
examples of this religion in these poems.
METHODOLOGY: The present study was basically
based on library studies and was done by descriptive-analytical method.
FINDINGS: Scapegoating is a religious mythical religion that has
been common among different ethnicities and nations for various purposes for a
long time. Many mythical and ancient traditions have recommended different
methods of scapegoating for avoiding disasters or eliminating them.
Scapegoating is a religion that is as old as human history in the geographical
area of human civilization and is one of the religions that is seen in
ceremonies and celebrations and among various tribes and civilizations. The
religion of scapegoating has such a root and antiquity that even its traces can
be clearly found in the classical literature of Iran and in Molana’s and
Attar’s mystical poetry.
CONCLUSION: The findings indicate that two prominent poets of Iranian
mystical literature, Molana and Attar, are well acquainted with the
mythological aspects of the religion of scapegoating and have been able to use
it in their poems in the most artistic way possible. In the meantime, Molana
pays more attention to the belief of scapegoating and his examples are more
than Attar.زمینه و هدف: هدف
اصلی این جستار بررسی و تحلیل اَشکال باور بلاگردانی در مثنوی مولانا و دیوان عطار
و نیز رسیدن به مفهوم این آیین از خلال این آثار گرانقدر ادبیات عرفانی است تا
مصادیق اسطوره ای و عامیانۀ این آیین را در اشعار یادشده استخراج نموده و مورد
بررسی و واکاوی قرار داده شود.
روش مطالعه: پژوهش حاضر بشکل بنیادی بر پایۀ مطالعات کتابخانه ای و به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است.
یافته ها: بلاگردانی یک آیین اسطوره ای- مذهبی است
که در میان اقوام و ملل مختلف با اهداف گوناگون از دیرباز رواج داشته است. بسیاری
از سنتهای اسطوره ای و کهن برای دور ماندن از بلایا و یا رفع آن، روشهای مختلف
بلاگردانی را توصیه کرده اند. بلاگردانی آیینی است که در پهنۀ
جغرافیایی تمدن بشری قدمتی به گسترۀ تاریخ بشری دارد و یکی از آیینهایی است که
بصورتهای مختلف در مراسم و جشنها و در میان اقوام و تمدنهای گوناگون دیده
میشود. آیین بلاگردانی
از چنان ریشه و قدمتی برخوردار است که حتی ردّپای آن را در ادبیات کلاسیک ایران و در شعر عرفانی مولانا و عطار بوضوح
میتوان یافت.
نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاکی از آن است که دو شاعر برجستۀ ادبیات عرفانی ایران-
مولانا و عطار- به جنبه های اسطوره ای آیین بلاگردانی کاملاً آشنا و واقف هستند
و توانسته اند به هنریترین وجه ممکن آن را در اشعار خویش بکار ببرند. در این میان
توجه مولانا به باور بلاگردانی و مصادیق آن بیش از عطار است.Scapegoating, transmission of evil, folk beliefs, myth, Molana, Attarبلاگردانی, انتقال شر, باورهای عامیانه, اسطوره, مولانا, عطارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1324.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1324.pdfhttps://bahareadab.com/article/باور بلاگردانی در مثنوی مولانا و دیوان عطارhttps://bahareadab.com/en/article/Belief in Scapegoating in Rumi's Masnavi and Attar's Divanامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Application of Jill Deleuze's minority literature approach to Mahmoud Dolatabadi's novel "Jai Khali Salouch"کاربست رویکرد ادبیات اقلیت ژیل دلوز بر رمان «جای خالی سلوچ» محمود دولت آبادی139156652410.22034/bahareadab.2022.15.6524faمریمقربانعلیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین - پیشوا، ایرانnoghorbanalimaryam@gmail.comاشرفچگینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین - پیشوا، ایرانyesashraf_chegini@yahoo.comمحمدعلیشفائیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین - پیشوا، ایران.nodraliaban@yahoo.comJournal Article14000507BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Minority literature in the contemporary world has
attracted much attention. Jill Deleuze, the theorist of this idea in the last
century, has attracted many characters in sciences such as philosophy,
literature, psychology and linguistics with his minority literature. After an
in-depth study of Marx and Freud"s views along with Nietzsche"s views, he
turned to writing works and proposing theories that influenced the views of
critics and writers on literature and sociology. The design of minority
literature by him and his friend Guitar created a revolution in the views and
attitudes of the people of art and literature. Deleuze is one of the greatest
contemporary philosophers and one of the thinkers who has studied significant
minority literature. "Minority" is, in fact, the overcoming of the
constraints that have gripped literature and invites us to think in new and
different ways in order to eliminate and transform conventional realms through
demilitarization. The meaning of becoming or becoming is the passages in which
a concept, even a language, is transformed. "Becoming" plays a
central role in Deleuze"s view. The purpose of this research is to investigate
and recognize this theory in the novel "Vacancy of Salouch".
METHODOLOGY: This research has been done by
descriptive-analytical method. The study area and society is Mahmoud
Dolatabadi"s novel The Void of Salouch.
FINDINGS: Characters, actions and reactions and their reactions,
especially in "Morgan", which has a polar character in the novel,
were examined from the beginning to the end of the story with tools such as
desire, becoming, negation and reactivation, and it became clear how both he
and the story Leads to minority literature. All these actions are described in
this article.
CONCLUSION: Salouch"s vacancy is one of the stories that can be studied
in minority literature and this work can be introduced to the audience in the
position of a great work with minority components.زمینه و هدف: ادبیات
اقلیت در جهان معاصر توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. ژیل دلوز، تئورسین این
ایده در قرن اخیر، با ادبیات اقلیت بسیاری از شخصیتها را در علومی چون فلسفه،
ادبیات، روانشناسی و زبانشناسی بسوی خود کشانده است. او پس از مطالعۀ عمیق آرای
مارکس و فروید همراه با دیدگاههای نیچه، به نوشتن آثار و ارائۀ تئوریهایی روی آورد
که نگاه منتقدان و نویسندگان را به ادبیات و جامعه شناسی تحت تأثیر قرار داد. طرح
ادبیات اقلیت از سوی او و دوستش گتاری،
انقلابی در دیدگاه و نگرش اهالی هنر و ادبیات بوجود آورد. دلوز از بزرگترین
فیلسوفان معاصر و از جمله متفکرانی است که در زمینۀ ادبیات اقلیت مطالعات قابل
توجهی داشته است. «اقلیت شدن» در حقیقت عبور از قیدوبندهایی است که ادبیات را در
خود محبوس کرده است و ما را به روشهای تازه و متفاوتی از اندیشیدن دعوت میکند تا با قلمروزداییها، قلمروهای
متعارف را ازمیان بردارد و به صیرورت برسد. مقصود از شدن یا صیرورت، رهگذرهایی است
که یک مفهوم حتی زبان در آنها به دگردیسی میرسد. «شدن» در دیدگاه دلوز نقش محوری
دارد. هدف این پژوهش واکاوی و شناخت این نظریه در
رمان «جای خالی سلوچ» میباشد.
روش مطالعه: این
جستار به روش توصیفی _تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، رمان جای
خالی سلوچ اثر محمود دولت آبادی است.
یافته ها: شخصیتها،
اعمال و کنشها و واکنشهای آنها بویژه در «مرگان» که شخصیت قطبی در رمان دارد، از
ابتدا تا انتهای داستان با ابزاری چون میل، صیرورت، نفی و بازفعالسازی بررسی و
مشخص شد که چگونه هم خودش و هم داستان را بسمت ادبیات اقلیت میبرد. تمام این کنشها
در این مقاله بیان و شرح شده است.
نتیجه گیری: رمان
جای خالی سلوچ از جمله داستانهایی است که قابلیت بررسی در ادبیات اقلیت را دارد و
میتوان این اثر را با مؤلفه های اقلیت به مخاطب در جایگاه یک اثر بزرگ معرفی کرد.Gilles Deleuze, Mahmoud Dolatabadi, Salouch vacancy, minority literature, becoming, negation, rhizomeژیل دلوز, محمود دولت آبادی, جای خالی سلوچ, ادبیات اقلیت, صیرورت, نفی, ریزومhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1325.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1325.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربست رویکرد ادبیات اقلیت ژیل دلوز بر رمان «جای خالی سلوچ» محمود دولت آبادیhttps://bahareadab.com/en/article/Application of Jill Deleuze's minority literature approach to Mahmoud Dolatabadi's novel "Jai Khali Salouch"امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Hints and its types in Bidel Dehlavi's lyric poemsتلمیح و انواع آن در غزلیات بیدل دهلوی157174652510.22034/bahareadab.2022.15.6525faمحمدحاجیعبدالحسینیدانشجوی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnomoham_abed@yahoo.comبهرامپروین گنابادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesp.bahram47@yahoo.comثریارازقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnos.razeghy@yahoo.comJournal Article14000512BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Hint
is one of the most widely used literary techniques. Many literary industries
may be vacant in the collection of poems of early or late poets, but the
industry commonly found in poetry is allusive. Due to the fact that allusion
has undergone a special change and expansion in the Indian style, Bidel
Dehlavi, like other poets of the Indian style, used this industry in his lyric
poems; At the same time, his view of allusion was not like that of his earlier
and contemporary poets. Although Bidel is less efficient in using the industry
than his contemporaries, he has tried to innovate more. In this article, by
describing some of the verses in which the allusion is used, an attempt has
been made to solve the semantic problems of these verses as much as possible
and for those who are interested to have a better understanding of the themes
of this famous poet.
METHODOLOGY: The
method of work in this research, like most researches in the field of
humanities, is descriptive-analytical and the use of library resources.
FINDINGS: Bidel is one of the least useful
poets of Indian style in the use of Iranian allusions. But in his lyric poems,
the names of lovers such as Majnoon and Farhad, along with Shirin and Lily,
have a high frequency. Instead, Islamic teachings have a considerable frequency
in his poems. Unlike the poems and Masnavi, which have made significant themes
from the allusion to the Prophet Muhammad (pbuh), Bidel has alluded to prophets
such as Moses, Jesus, Jacob, and Joseph in his sonnets.
CONCLUSION: Most of Bidel"s use of the
allusion industry has been done by his capture of the narrative, story, and
story in question, and more importantly, he has almost always had his own
interpretation of the subject. In fact, in almost all cases, the use of
allusion in his sonnets is associated with conveying a moral-religious message,
even if we are dealing with a romantic story. He has also occasionally combined
allusion with industries such as simile, equation, irony, paradox, and metaphor.زمینه
و هدف:
تلمیح از پرکاربردترین شگردهای ادبی است. شاید در مجموعۀ اشعار شاعری متقدم یا متأخر،
جای بسیاری از صنایع ادبی خالی باشد، اما صنعتی که عموماً در شعر یافت میشود، تلمیح
است. با توجه به اینکه تلمیح، در سبک هندی دچار تحول و گستردگی خاصی شد، بیدل
دهلوی نیز چون دیگر شاعران سبک هندی، از این صنعت در غزلیات خود استفاده کرد؛
درعین حال نگاه او به تلمیح مانند شعرای پیشین و همعصر خود نبود. بیدل اگرچه نسبت به
همعصران خود در استفاده از این صنعت کم کارتر است، سعی در نوآوری بیشتری داشته است.
در این مقاله با شرح برخی از ابیاتی که در آن تلمیح بکار رفته، سعی شده است مشکلات
معنایی این ابیات در حد توان مرتفع گردد و علاقه مندان درک بهتری از مضمون
پردازیهای این شاعر پرآوازه داشته باشند.
روش
مطالعه: روش
کار در این تحقیق، همچون بیشتر تحقیقاتی کـه در حـوزۀ علـوم انـسانی انجـام میگیرد،
توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه ای است.
یافته ها: بیدل در کاربرد تلمیحات
ایرانی، یکی از کمکارترین شعرای سبک هندی است. اما در غزلیات او، نام عشاقی همچون
مجنون و فرهاد در کنار شیرین و لیلی، بسامد بالایی دارد. درعوض تلیمحات اسلامی
دارای بسامد قابل توجهی در اشعار او هستند. بیدل برخلاف قصاید و مثنویها که از
تلمیح به حضرت محمد(ص) مضمونهای قابل توجهی ساخته است، در غزلیات بیشتر به تلمیح
پیامبرانی همچون موسی، عیسی، یعقوب و یوسف پرداخته است.
نتیجه گیری:
غالب
استفادۀ بیدل از صنعت تلمیح، با تصرف او در روایت، داستان و ماجرای موردنظر صورت
گرفته است و مهمتر اینکه تقریباً همیشه برداشت دلخواه خود را از موضوع داشته است.
در واقع تقریباً در همۀ موارد کاربرد تلمیح در غزلیات او با انتقال پیام اخلاقی – مذهبی همراه است حتی
اگر با ماجرایی عاشقانه روبرو باشیم. همچنین او گاه تلمیح را با صنایعی چون تشبیه،
اسلوب معادله، کنایه، پارادوکس و استعاره آمیخته است.Hint, Ghazals, Bidel Dehlavi, Indian styleتلمیح, غزلیات, بیدل دهلوی, سبک هندیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1326.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1326.pdfhttps://bahareadab.com/article/تلمیح و انواع آن در غزلیات بیدل دهلویhttps://bahareadab.com/en/article/Hints and its types in Bidel Dehlavi's lyric poemsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923A Stylistic Study of Ahamd Shamlous Poetryبررسی مؤلفه های سبکی و محتوایی اشعار احمد شاملو175193652810.22034/bahareadab.2022.15.6528faفریبامیرزامحمدنیادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnofar.mirza_mohammadnia@iauctb.irمحمدعلیگذشتیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesMoh.gozashti@iauctb.ac.irعالیهیوسففاماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnodaliehyf@gmail.comJournal Article14000506BACKGROUND AND OBJECTIVES:
One
of the most fundamental and precise ways to evaluate a literary work is to have
a stylistic study. The present research aims to have a stylistic analysis of
Ahmad Shamlou’s Poetry from three perspectives: literary, intellectual and linguistic.
The present article attempts to have an accurate stylistic study and analysis
of Shamlou’s poetry. These questions are going to be answered in the study:
What are the linguistic features of Shamlou’s Poetry? How are the literary
aspects of Shamlou’s Poems expressed? In which ways are the personal and social
thoughts of Shamlou reflected in the intellectual level of his works?
METHODOLOGY: The
present study hires a descriptive-analytic method and is a library study based
on a random choice of the applicable examples.
FINDINGS: The study of linguistic, literary and
intellectual levels of Shamlou’s poetry shows that he is inclined to archaism
in the linguistic level; in the literary level, his poetry reflects a strong
use of figurative language, especially similes; the use of popular ironies and
informal language are also among the elements of his personal style.
CONCLUSION: The results of the study
show that Shamlou’s poetry can be regarded as having distinct characteristics
in linguistic, literary and intellectual aspects which include unique
innovationsزمینه و هدف:
یکی از اصولیترین و دقیقترین شیوه های ارزیابی یک اثر، بررسی و ارزیابی سبکشناسانه
است. موضوع این جستار تحلیل و بررسی سبکی اشعار احمدشاملو از سه منظر و سطح ادبی،
فکری، و زبانی است. در این مقاله به واکاوی و بررسی و تحلیل دقیق سبکی اشعار شاملو
پرداخته شده است و به این پرسشها پاسخ داده میشود: ویژگیهای زبانی اشعار شاملو
چیست؟ ویژگیهای ادبی در اشعار شاملو چگونه بیان شده است؟ افکار و اندیشه های فردی
و اجتماعی شاملو چگونه در سطح فکری آثار وی منعکس شده است؟
روش مطالعه:
پژوهش پیش رو بر اساس مطالعه ای نظری بر پایۀ شیوۀ توصیفی - تحلیلی و مطالعات و
بررسیهای کتابخانه ای به روش انتخاب تصادفی مصادیق صورت گرفته است.
یافته ها:
بررسی سطح زبانی، ادبی، و فکری مجموعه اشعار شاملو نشان میدهد که وی در سطح زبانی
به کهنگرایی گرایش بیشتری دارد؛ در سطح ادبی شاعری است که صورخیال بویژه تشبیه در
اشعار او جلوه و نمود بسیاری دارد و باید به کنایه های عامیانه و زبان محاوره هم
بعنوان ویژگی فردی او اشاره نمود. شاملو را در سطح فکری میتوان شاعر عشق، وطن و سیاست دانست.
نتیجه گیری: اشعار شاملو را میتوان در حیطۀ
زبانی، ادبی و فکری دارای شاخصه های منحصربفرد دانست که در بسیاری از موارد نوآوریهای
مختص به خویش را دارد.Ahmad Shamlou, contemporary poetry, stylistics, linguistic level, literary level, intellectual levelاحمد شاملو, شعر معاصر, سبکشناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1327.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1327.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مؤلفه های سبکی و محتوایی اشعار احمد شاملوhttps://bahareadab.com/en/article/A Stylistic Study of Ahamd Shamlous Poetryامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923The evolution of the meaning and function of "Homay" from the mythical period to the contemporary periodسیر تحول معنا و کارکرد «همای» از دوران اساطیری تا دوران معاصر195218653310.22034/bahareadab.2022.15.6533faآسیهبهبودیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoasiyehbehboodi1@yahoo.comاسماعیلآذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesdrazar.ir@gmail.comحمیدرضااردستانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایرانnoh_ardestani_r@yahoo.comJournal Article14000513BACKGROUND AND OBJECTIVES:
"Homay" is one of the
mythical birds that has been the subject of many themes in the poetry of poets
during the past centuries until today. The purpose of this study is to
investigate the meaning and function of Homa from the mythological period to
the contemporary period.
METHODOLOGY: Homa was studied in the poetry of poets by
descriptive-analytical method.
FINDINGS: Homa was found in the
poetry of all the desired periods, in some less and in some more. The apparent
and mythical features of Homa have been reflected in the poetry of the poets.
CONCLUSION: In each period, according to the prevailing thinking
of the society, the images presented by Homay are different. In the early
centuries, we encounter the mythical face of Homa. When poets turned to
religious themes, Homa was described with religious meanings. In the 10th
century, when poets sought modernity, new and contrasting images of Homay
emerged. And as we approach the contemporary era, the mythical value of Homa
diminishes.زمینه و هدف: «همای» از جمله پرندگان اساطیری است که در طول قرون گذشته تا به امروز
دستمایۀ مضامین متعددی در شعر شاعران بوده است. هدف این پژوهش بررسی معنا و کارکرد
هما از دوران اساطیری تا دورۀ معاصر است.
روش مطالعه: هما در شعر شاعران به روش توصیفی-تحلیلی مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: هما در شعر تمام دوره های موردنظر یافت شد؛ در برخی کمتر و در برخی بیشتر.
ویژگیهای ظاهری و اسطوره ای هما در شعر شعرا جلوه گر شده است.
نتیجه گیری:
در هر دوره به فراخور تفکر حاکم بر جامعه، تصاویر ارائه شده از همای متفاوت است.
در قرون اولیه با چهرۀ اسطوره ای از هما مواجه میشویم. زمانی که شاعران به مضامین
مذهبی روی آوردند، هما با مفاهیم مذهبی توصیف شده است. در قرن دهم که شعرا بدنبال
نوگرایی بودند تصاویر جدید و متضادی از همای بروز دادند و هرچه به دوران معاصر
نزدیک میشویم از ارزش اسطوره ای هما کاسته میشود.Homa, Myth, Farr, Homay Characteristics, 3rd to Contemporary Poetryهما, اسطوره, فرّ, ویژگی همای, شعر قرن سوم تا معاصرhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1328.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1328.pdfhttps://bahareadab.com/article/سیر تحول معنا و کارکرد «همای» از دوران اساطیری تا دوران معاصرhttps://bahareadab.com/en/article/The evolution of the meaning and function of "Homay" from the mythical period to the contemporary periodامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Innovation and imitation in the eulogistic odes of the Persian Neo-Classicism Literary Schoolنوآوری و تقلید در قصاید منقبتی مکتب بازگشت219236649310.22034/bahareadab.2022.15.6493faرضابیاتاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر رجایی، تهران، ایرانyesbayat.dr@gmail.comJournal Article14000509BACKGROUND AND OBJECTIVES:
In
this article, the general features of the Neo- Classicism in the Persian
literature that is called return school in the Farsi, are briefly reviewed.
Then, one of the most important but neglected point of this school is
scrutinized; That is, eulogistic and religious odes. Research on the poetry of
Persian Neo- Classicism school generally focuses on two areas: first one,
identifying anonymous poets and correcting their poetical works, and other
studies have been done on the methods of imitation and the influence of
well-known poets. It seems that the Scholars agree on lack of innovations and
additions poetry on this period, and by this reason, poetry of this period from
prior times to nowadays to be rarely present in textbooks and excerpts from
Persian literature.
METHODOLOGY: This article examines the content of the
poems of 16 poets in the desired period, verse by verse and provides statistics
on the innovation of Persian Neo- Classicism poetry in the field of ritual
poetry and stagnation, imitation and repetition in the poetry of
government-affiliated poets of this era. From each poet, two poems have been
analyzed, one about praise of Imam Ali and another one about Imam Reza. Data
analysis was performed with Microsoft Excel software.
FINDINGS: According
to this research, there is an inverse relationship between the fame and innovation
of the poets of this period. Well-known poets such as Saba and Qaani suffer
from a lack of content, and deep precise poets such as Ayati Birjandi, Soroush
Esfahani and Elahi Ghomshei do not have a great reputation. This challenges the
judgments of authors of the periods of Persian Literature and their judging
criteria.
CONCLUSION: It is shown here that the most what is said
about the Persian Neo- Classicism is based on the government-affiliated poets
of this school and periods, not the Shiite poetry. The content of Shiite poetry
in this period is completely changed and its quantitative and qualitative
growth is palpable.زمینه و هدف: در این مقاله ابتدا مختصات عمومی مکتب بازگشت
به اختصار مرور میشود. سپس به یکی از نکات مهم و مغفول ماندۀ مکتب بازگشت پرداخته میشود؛ یعنی قصاید
منقبتی و آیینی. پژوهشهای شعر دوره
یا مکتب بازگشت منحصر است به دو حوزه: شناسایی شاعران گمنام و تصحیح دیوان آنها و
دیگری بررسی شیوه های تقلید و تأثیرپذیری شاعران شناخته شده.
گویی محققان اتفاق نظر دارند که شعر این دوره هیچ گونه نوآوری و افزوده ای ندارد و
بر همین اساس است که شعر این دوره در درسنامه ها و گزیده های ادب فارسی حضور
کمرنگی دارد.
روش مطالعه: این مقاله محتوا و مضمون شعر 16 شاعر بازگشتی
را بیت به بیت بررسی کرده و آماری گویا از نوآوری شعر بازگشت در عرصۀ شعر آیینی و
رکود و تقلید و تکرار در شعر شعرای درباری این عصر بدست داده است. از هر شاعر، دو
قصیده با موضوع مدح امام علی (ع) و امام رضا (ع) تحلیل شده است. تحلیل داده ها با
نرم افزار اکسل انجام شده است.
یافته ها: بر اساس این پژوهش، بین شهرت و نوآوری شاعران
این دوره، نسبت معکوس وجود دارد. شاعران نام آوری مانند صبا و قاآنی دچار فقر
محتوا هستند و شاعران عمیق و دقیقی مثل آیتی بیرجندی و سروش و الهی قمشه ای شهرتی
بسزا ندارند. این نکته داوریهای تاریخ ادبیات نویسان و ملاکهای داوری آنها را
بچالش میکشد.
نتیجه گیری: عمدۀ آنچه از مکتب بازگشت میگویند ویژگیهای
شعر درباری بازگشت است نه شعر شیعی این دوره. محتوای شعر شیعی در این دوره کاملاً
دگرگون میشود و رشد کمّی و کیفی آن قابل لمس است.Persian Neo- Classicism School, Literary criticism, Content and Theme, eulogistic and Shiite poetry, Praise and government-affiliated poetryمکتب بازگشت, نقد ادبی, محتوا و مضمون, شعر منقبتی و شیعی, شعر مدحی و درباریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1329.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1329.pdfhttps://bahareadab.com/article/نوآوری و تقلید در قصاید منقبتی مکتب بازگشتhttps://bahareadab.com/en/article/Innovation and imitation in the eulogistic odes of the Persian Neo-Classicism Literary Schoolامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Comparison of the mythical character of Siah Galesh with the mythical character of Gilgameshمقایسۀ شخصیت اسطوره ای سیاه گالش با شخصیت اسطوره ای گیلگمش237215651310.22034/bahareadab.2022.15.6513faحبیباللهغلامدوستدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایرانnohabibgholamdoust1333@gmail.comعلی محمدمؤذنیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyesmoazani@ut.ac.irجهاندوستسبزعلیپوراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایرانnosabzalipor@jmail.comثوراللهنوروزیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانnoth. Nouruzi @jmail.comJournal Article14000513BACKGROUND AND OBJECTIVES:
One of the most popular beliefs of Gilan cattle
breeders is the belief in a mythical creature called Siahgalesh, which over
time, is intertwined with reality and fantasy and has a special place in the
formation of their cultural identity. The Epic of Gilgamesh is the most
comprehensive and ancient Mesopotamian myth that the protagonist is considered
the shepherd god and the role of blessing and protection of domestic animals is
one of the most important duties of this holy god. By analyzing these myths,
while discovering the mechanisms and customs of the pastoral society, it is
possible to achieve the degree of attachment of life and the achievement of
dreams. Representing and examining the myth of Gilani Siahgalesh, and comparing
it with the Sumerian myth of Gilgamesh about hunting and livestock,
comprehensive support for ranchers and environmental protection, is one of the
objectives of this research.
METHODOLOGY: This research was conducted by
descriptive-analytical method.
FINDINGS: In these
legends, Siahgalesh is one of those heroes who have dominated the social system
of the pastoral and hunting society and has a special reputation. People
consider him equal to the religious leaders because of his immortality and
blessed power.
CONCLUSION: The existence of common intellectual, religious,
doctrinal and cultural themes between the two civilizations of Gilan and Sumer
and the influence of these two civilizations on each other in rituals and
customs, is one of the results of this study.زمینه و هدف: یکی از پررمزورازترین باورهای
عامیانۀ مردم دامدار گیلان، اعتقاد به موجودی افسانه ای به نام سیاه گالش است که
در گذر زمان، با واقعیت و خیال درهم آمیخته و جایگاه خاصی در شکلگیری هویت فرهنگی
آنان دارد. حماسۀ گیلگمش، جامعترین و کهنترین اسطورۀ بینالنهرینی است که قهرمان
داستان را ایزد شبان میدانند و نقش برکتدهی و حفاظت از حیوانات اهلی از مهمترین
وظایف این ایزد مقدس است. با واکاوی این اسطوره ها، ضمن کشف سازوکار و آداب و رسوم
جامعۀ شبانی، میتوان به میزان دلبستگی زندگی و نیل به آرزوها دست یافت. بازنمود و
بررسی اسطورۀ سیاه گالش گیلانی و مقایسۀ آن با اسطورۀ گیلگمش
سومری دربارۀ شکار و دام، حمایتهای همه جانبه از دامدار و حفاظت از محیط زیست، از اهداف این تحقیق است.
روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی انجام گرفته است.
یافته ها: در این افسانه ها، سیاه گالش از آن
دسته قهرمانانی است که بر نظام اجتماعی جامعۀ شبانی و شکار تسلط داشته و از اعتبار
ویژه ای برخوردار است. مردم او را بسبب نامیرایی و قدرت برکت بخیش همسان اولیاء دین میدانند.
نتیجه گیری:
وجود درونمایه های مشترک
فکری، دینی، اعتقادی و فرهنگی بین دو تمدن گیلان و سومری و تأثیرپذیری این دو تمدن
از یکدیگر در آیینها و آداب و رسوم، از نتایج این پژوهش است.Myth, Siahgalesh, Gilgamesh, Pastoral Societyاسطوره, سیاه گالش, گیلگمش, جامعۀ شبانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1330.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1330.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ شخصیت اسطوره ای سیاه گالش با شخصیت اسطوره ای گیلگمشhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of the mythical character of Siah Galesh with the mythical character of Gilgameshامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923Abstract Structural analysis of the image in Khaju Kermani's lyric poemsتحلیل ساختاری تصویر در غزلیات خواجوی کرمانی253272650910.22034/bahareadab.2022.15.6509faزهرهصارمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانnozohrehsaremi@yahoo.comمهدیمحققاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyes---ماهنظریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانnonazari313@yahoo.comJournal Article14000509BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Image is one of the most important pillars of art production in
literature. The analysis of the poet"s imagery leads to the recognition of his
artistic style and intellectual system. In this research, an attempt has been
made to study the imaging structure of Khaju Kermani; In this regard, studies
have been done by looking at the vertical and horizontal axis in the lyric
poems of Khaju Kermani. In analyzing the frequency and explaining the frequency
of different types of images, the details of the poet"s artistic and
intellectual style, which has led to a coherent whole of the image in the
vertical and horizontal axis of the images, are discussed.
METHODOLOGY: This research was conducted by
descriptive-analytical method.
FINDINGS: The image in Khaju Kermani"s divan
is a strong element for expressing various themes, especially romantic and
mystical themes. Most of the tools used by the poet to illustrate in sonnets
are expressive industries such as simile, metaphor and irony, and novel
industries such as allusion, contradiction, paradox, and ambiguity, and simile
is at the top of them. The high frequency of application of this tool in
illustration is due to the possibility of creating images and visualization of
multiple dimensions of romantic and mystical concepts by these industries.
CONCLUSION: In the horizontal axis of images,
more objective examples have been used and sometimes images have been made and
processed using abstract concepts. Khajavi Kermani is one of the few Iraqi
style poets whose vertical axis of poetry is very strong. In some of Khaju"s
lyric poems, the poet"s emotional attachment and thought cause a return and
re-illustration of an object, word or motif. Sometimes in his poetry we
encounter a conflict of images, which of course has not caused the weight of
meaning. This has happened both in the horizontal and vertical axis and has
doubled the rhetorical burden of the poem.زمینه
و هدف:
تصویر یکی از مهمترین ارکان تولید هنری در ادبیات است. تحلیل تصویرپردازی شاعر به شناخت
سبک هنری و نظام فکری وی مینجامد. در این پژوهش تلاش شده است ساختار تصویرپردازی خواجوی
کرمانی بررسی شود؛ در همین راستا با نگاهی به محور عمودی و افقی در غزلیات دیوان خواجوی کرمانی، مطالعات صورت گرفته
است. در تحلیل بسامد و
توضیح فراوانی انواع تصویر، به جزئیات سبک هنری و فکری شاعر که به یک کل منسجم
تصویری در محور عمودی و افقی تصاویر منجر شده است، پرداخته میشود.
روش
مطالعه:
این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای انجام شده است.
یافته ها:
تصویر در
دیوان خواجوی کرمانی عنصری قوی برای بیان مضامین گوناگون بویژه مضامین عاشقانه و
عارفانه است. بیشترین ابزاری که شاعر بوسیلۀ آنها به تصویرسازی در غزلیات پرداخته است،
صنایع بیانی شامل تشبیه، استعاره و کنایه و صنایع بدیعی شامل تلمیح، تضاد،
پارادوکس، و ایهام است و درصدر آنها تشبیه قرار دارد. بسامد بالای کاربرد این ابزار
در تصویرپردازی بدلیل امکان ایجاد تصورات و تجسم ابعاد چندگانۀ مفاهیم عاشقانه و
عارفانه است.
نتیجه گیری: در محور افقی تصاویر
شعری خواجو بیشتر از مصادیق عینی استفاده شده است و گاه نیز تصاویر با بکارگیری مفاهیم
انتزاعی ساخته و پرداخته شده است. خواجوی کرمانی از معدود شاعران سبک عراقی است که
محور عمودی شعرش بسیار قوی است. در برخی غزلیات خواجو، وابستگی عاطفی و اندیشگی شاعر
باعث بازگشت و تصویرگری مجدد از یک شیء، واژه یا موتیف میگردد. گاه نیز در شعر
او با تزاحم تصاویر مواجه میشویم که البته موجب ثقل معنی نگشته است. این امر هم در
محور افقی و هم عمودی رخ داده و بار بلاغی شعر او را دوچندان ساخته است.Image, vertical axis, horizontal axis, Khaju Kermani, lyricتصویر, محور عمودی, محور افقی, خواجوی کرمانی, غزلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1331.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1331.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل ساختاری تصویر در غزلیات خواجوی کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Abstract Structural analysis of the image in Khaju Kermani's lyric poemsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157720220923The state of rhetoric and grammer in the Indian subcontinent according to the book Zavabet - Azimiyehتأملی بر وضعیت بلاغت و دستور در شبه قارۀ هندوستانِ قرن دوازدهم با تکیه بر نسخۀ خطی ضوابط عظیمیه273284653610.22034/bahareadab.2022.15.6536faطیبهمیرزاآقاییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnomirzaaghaii.t@gmail.comعبدالرضامدرس زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانyesdrmodarreszadeh@yahoo.comفرشتهجعفریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایرانnoFereshte.jafari7@gmail.comJournal Article14000514BACKGROUND AND OBJECTIVES:
This article introduces and examines the content of the
manuscript of the Great Criteria by Mohammad Azim Qureshi. "Azimiyeh
Criteria" was written by Mohammad Azim Qureshi in 1130 (twelfth century
AH), in vocabulary, rhetoric and grammar. The subject of this work is
"Persian language in the subcontinent". This version is written in
414 pages, with annotations and spelling. Existing copies of this manuscript
have been registered, one at the Noor Microfilm Center, the library of the Army
Progress Association in New Delhi, and two copies in Pakistan, Karachi, Hamdard
Collection, and Islamabad, Ganjbakhsh Collection, number 7872. This book is
listed in the Guide to the Joint Index of Pakistani Manuscripts, vol. 13, p.
This article introduces and examines the content of this collection and
explains the issues in the version by citing evidence.
METHODOLOGY: The
method of this research is descriptive-analytical using the library collection
tool as a document research and content analysis data mining method. In this
way, we have examined the corrected text of the manuscript of the great
criteria, which is itself based on the method of intermediate correction, and
we have analyzed its content, grammar and rhetoric.
FINDINGS: This text is a rich and useful educational
book in the period in question, about Persian grammar, rhetoric and literary
crafts, rhyme and prose, as well as other related sciences such as astronomy,
logic, theology, etc. In this version, which the author has used all the
relevant textbooks up to his period, he has not left out any points about the
topics of discussion, and it seems that this book has been an educational book
for teaching in schools.
CONCLUSION: The
Persian language and its development during the rule of the Gurkhanids in India
was the concern of writers and rulers, and the writing of this book and similar
books and the preparation of subsequent manuscripts from it, proves the
necessity of this education and expansion. Although this book belongs to about
two centuries ago, but because it is an educational book, it is as easy to
understand as possible.زمینه و هدف: این
مقاله به معرفی و بررسی محتوایی نسخۀ خطّی ضوابط عظیمیه اثر محمدعظیم قریشی
میپردازد. «ضوابط عظیمیه» به سال 1130 (قرن دوازدهم ه.ق)، در فنّ لغت و
بلاغت و دستور زبان، به دست محمّدعظیم قریشی تألیف شده است. موضوع این اثر «زبان پارسی در منطقۀ شبه قاره»
است. این نسخه در 414 صفحه، با حاشیه نویسی و هامش نویسی همراه است. نسخه های موجود
از این اثر خطّی، یکی در مرکز میکروفیلم نور، کتابخانۀ انجمن ترقی اردو در دهلی نو
و دو نسخه در پاکستان، کراچی، مجموعۀ همدرد و اسلامآباد، مجموعۀ گنجبخش با شمارۀ
7872 ثبت شده اند. این کتاب در راهنمای فهرست مشترک نسخه های خطّی پاکستان، ج 13،
ص 2710، در ذیل مجموعه های دانشهای بلاغی، لغت، عروضوقافیه و قواعد ادبی آمده
است. این مقاله به معرفی و بررسی محتوای این مجموعه میپردازد و موضوعات مندرج در
نسخه را با ذکر شواهد توضیح میدهد.
روش مطالعه:
روش این تحقیق از نوع توصیفی_تحلیلی با استفاده از ابزار گردآوری کتابخانه ای
بصورت سندپژوهی و روش داده کاوی تحلیل محتواست. به این صورت که متن تصحیحشدۀ نسخۀ
خطی ضوابط عظیمیه را، که خود برمبنای شیوۀ تصحیح بینابینی است، بررسی کرده و به
تحلیل محتوا و دستور و بلاغت آن پرداخته ایم.
یافته ها: این متن یک کتاب آموزشی پرمحتوا و مفید در
دورۀ موردبحث، درخصوص دستور زبان فارسی، فنون بلاغت و صناعات ادبی، قافیه و عروض و
نیز علوم مرتبط دیگر چون نجوم و منطق و کلام و ... است. در این نسخه، که مؤلف از
تمام کتب آموزشی مرتبط تا دورۀ خود بهره برده، دربارۀ موضوعات بحث، هیچ نکته ای را
فروگذار نکرده است و بنظر میرسد این کتاب، کتاب آموزشی جهت تدریس در مدارس بوده
است.
نتیجه گیری: زبان پارسی و گسترش و آموزش آن در دورۀ حکومت گورکانیان در
هندوستان دغدغۀ ادیبان و حکمرانان محسوب میشده و نگارش این کتاب و کتب مشابه و
تهیۀ نسخه های خطی بعدی از روی آن، ضرورت این تعلیم و گسترش را به اثبات میرساند.
بااینکهاین کتاب متعلق به حدود دو قرن پیش است،
اما چون کتابی تعلیمی است تا حد امکان سهولت فهم در آن رعایت شده است.Grammer, Rethoric, Zavabet Azimieh, Mohammad Azim Qoraishi, Indian subcontinentضوابط عظیمیه, محمدعظیم قریشی, دستور, بلاغت, شبه قارهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1332.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1332.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأملی بر وضعیت بلاغت و دستور در شبه قارۀ هندوستانِ قرن دوازدهم با تکیه بر نسخۀ خطی ضوابط عظیمیهhttps://bahareadab.com/en/article/The state of rhetoric and grammer in the Indian subcontinent according to the book Zavabet - Azimiyeh