امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Stylistic Features of Odes and Gazelles by Mohammad Yousef Kalhor Kermanshahiویژگیهای سبکی قصاید و غزلیات محمّد یوسف کلهر کرمانشاهی123550610.22034/bahareadab.2022.15.5506faعبدالرضانادری فراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانyesa.naderifar@razi.ac.irزینبحیدری فرددانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانnozheidari100@gmail.comJournal Article13991113BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mohammad Yousef Kalhor Kermanshahi, alias to Yousef, is a talented poet and writer of the thirteenth century AH. He is one of the powerful speakers of the literary return period whose scientific and literary position has not been researched as much as he deserves. He has some valuable works on poetry and prose. There is a collection of poems among his works that has been composed in various forms of ode, Gazelle, Masnavi, a piece of poetry. The current study mainly aims to investigate stylistic analysis of his poems and lyric poems. Besides, revealing the linguistic, literary and intellectual approaches of this poet will also lead to the discovery of some historical and cultural facts of Iran. METHODOLOGY: Due to the theoretical entity of study that is based on descriptive-analytical research in library, the society in question is the Divan of Mohammad Yousef Kalhor Kermanshahi that is corrected, explained, annotated and suspended by Mohammad Ibrahim Malmir and Azadeh Hosseinzadeh, and published by Ansari Publications. FINDINGS: Yousef"s innovations in the field of words and inventive compositions have caused his poems to have a special appearance among all his contemporary people. The themes of love, ritual, mysticism, praise and boasting are among the ideas that dominate his poems. Besides, simile, allusion, irony and personification are among the most prominent figurative languages that have been frequently used in his poems. CONCLUSION: Examining the main features of these poems shows that Yousef"s poetic language is mostly simple, mature, pleasant and free from the flaws of eloquence and rhetoric.زمینه و هدف: مهمترین عامل برای معرفی یک اثر ادبی بررسی سبک‌شناسی است؛ چراکه سبک‌شناسی یکی از راه های نقد روشمند است که میتواند متون ادبی را مورد بررسی قرار دهد. محمّدیوسف کلهرکرمانشاهی متخلّص به یوسف، شاعر و نویسنده خوش‌قریحه قرن سیزدهم هجری و از سخنوران توانمند دوره بازگشت ادبی است که جایگاه علمی و ادبیش، آنچنان که سزاوار اوست، مورد تحقیق و کنکاش قرار نگرفته است. او دارای آثار ارزشمندی به نظم و نثر است. از جمله آثار او دیوان اشعاری است که در قالبهای گوناگون قصیده، غزل، مثنوی، قطعه و ترکیب بند سروده شده ‌است. هدف اصلی این پژوهش تحلیل سبک شناسی قصاید و غزلیات یوسف است که علاوه بر آشکار کردن شگردهای زبانی، ادبی و فکری این شاعر، به کشف برخی از حقایق تاریخی و فرهنگی ایران نیز منجر خواهد شد. روش مطالعه: پژوهش فعلی با توجه به ماهیت نظری آن بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و به سبک توصیفی – تحلیلی صورت پذیرفته است. جامعه و محدودۀ مدنظر در آن دیوان محمدیوسف کلهرکرمانشاهی به تصحیح، شرح، تحشیه و تعلیقۀ محمدابراهیم مالمیر و آزاده حسین زاده است که انتشارات انصاری آن را منتشر کرده است. یافته ها: نوآوری‌های یوسف در زمینه واژگان و ترکیبات ابداعی سبب شده اشعار او در میان هم نوعانش از نمود خاصی برخوردار شود. مضامین عاشقانه، آیینی، عرفانی، مدح و مفاخره از اندیشه های مسلّط بر اشعار او بشمار میروند. همچنین تشبیه، تلمیح، کنایه و تشخیص از برجسته ترین صور خیالی هستند که با بسامد بالایی در اشعار او بکار رفته اند. نتیجه گیری: بررسی شاخصه های اصلی این اشعار گویای آن است که زبان شعری یوسف عمدتاً ساده، پخته، دلنشین و عاری از عیوب فصاحت و بلاغت است. این اثر هرچند متأثر از سبک خراسانی و عراقی است، بکار بردن سبک شخصی در آن توسط شاعر، علت اصلی برجستگی آن بشمار میرود. در سطح زبانی استفاده از بحرهای هزج، مجتث و رمل باعث روانی شعر یوسف شده است. در سطح ادبی تشبیه، استعاره، کنایه و بدیع نسبت به سایر آرایه های ادبی، از بسامد بیشتری برخوردارند و در سطح فکری مضامین عاشقانه، عارفانه، مذهبی و آیینی، نوجویی و مفاخره بیشتر مشاهده میشود.Yousef, Stylistics, Odes, Gazelles, Literary Returnیوسف, سبک شناسی, قصاید, غزلیات, بازگشت ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1287.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1287.pdfhttps://bahareadab.com/article/ویژگیهای سبکی قصاید و غزلیات محمّد یوسف کلهر کرمانشاهیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Features of Odes and Gazelles by Mohammad Yousef Kalhor Kermanshahi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Critique of the moral virtues of the poems of the Awakening period based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in Akhlagh Naseriنقد فضایل اخلاقی اشعار دورۀ بیداری بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصری2541617110.22034/bahareadab.2022.15.6171faهاشمتیموریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایرانnosyd663549@gmail.comسید اسماعیلقافله باشیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران.yes---مهدیفیاضاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایرانnom7.fayyaz37@gmail.comمحمدشفیع صفاریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایرانno---Journal Article14000212BACKGROUND AND OBJECTIVES: Educational literature in the general sense refers to poems and works that contain topics such as wisdom, advice and ethics. In the works of poets of different eras, there are many poems in moral teachings. In this article, moral virtues based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in the book of Naseri ethics have been studied. METHODOLOGY: The research method in this article is a library and using the content analysis method of qualitative type, the necessary analyzes will be performed and finally the research findings and results will be presented in a descriptive-analytical and inferential form. FINDINGS: Khajeh Nasir looks at ethics in Nasserite ethics with a philosophical approach and divides practical wisdom into three categories of ethics, housekeeping and civilized politics and divides ethics into two categories of virtues and vices. He believes in the four main virtues: wisdom, courage, chastity and justice, and puts other virtues under the subset of these four main virtues and believes that these four main virtues are obtained from the different functions of the three different powers. Examining the poems of the poets of the Awakening period, it was found that among the four main virtues, the poets of this period paid more attention to the virtue of justice. CONCLUSION: The most important moral virtue in the subgroup of the main virtue of wisdom that the poets of this period have dealt with is the attention to science and knowledge that has been proposed by poets to compensate for the backwardness of the country. Under the main virtue of courage, these poets have paid more attention to issues such as diligence, humility and courage. Regarding the main virtue of chastity, the subjects of chastity and hijab, contentment, good mood, and patience are more frequent. In the sub-category of the main virtue of justice, poets have paid more attention to issues such as religiosity, truth and honesty, kindness to parents, compassion and rewards.زمینه و هدف: ادبیات تعلیمی در معنای عام، به اشعار و آثاری اطلاق میشود که حاوی موضوعاتی مانند حکمت، پند و اندرز و اخلاق باشد. در آثار شاعران ادوار مختلف، اشعار بسیاری در پندهای اخلاقی وجود دارد. در این مقاله به بررسی فضایل اخلاقی بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب اخلاق ناصری پرداخته شده است. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، کتابخانه ای است و با استفاده از شیوۀ تحلیل محتوا از نوع کیفی، تحلیلهای لازم صورت خواهد پذیرفت و در نهایت یافته ها و نتایج پژوهش بشکل توصیفی تحلیلی و استنتاجی ارائه خواهد شد. یافته ها: خواجه نصیر در اخلاق ناصری با رویکردی فلسفی به اخلاق مینگرد و حکمت عملی را بر سه دستۀ اخلاق، تدبیر منزل و سیاست مُدُن تقسیم‌بندی میکند و اخلاق را به دو دستۀ فضایل و رذایل تقسیم میکند. او به چهار فضیلت اصلی حکمت، شجاعت، عفت و عدالت قائل است و دیگر فضیلتها را نیز زیرمجموعۀ این چهار فضیلت اصلی قرار میدهد و معتقد است این چهار فضیلت اصلی، از عملکرد مختلف سه قوۀ متباین حاصل میشود. با تحقیق در اشعار شاعران دورۀ بیداری، مشخص شد از میان چهار فضیلت اصلی، شاعران این دوره بیشتر به فضیلت عدالت پرداخته اند. نتیجه گیری: مهمترین فضیلت اخلاقی در زیرگروه فضیلتِ اصلی حکمت که شاعران این دوره به آن پرداخته اند، توجه به علم و دانش است که در حقیقت برای جبران عقب‌ماندگیهای کشور از سوی شاعران مطرح شده است. در زیرگروه فضیلتِ اصلی شجاعت، این شاعران به موضوعاتی از قبیل همت، تواضع و شجاعت توجه بیشتری نشان داده اند. درمورد فضیلتِ اصلی عفت نیز موضوعات عفت و حجاب، قناعت، خوی خوش و صبر و شکیبایی بسامد بیشتری دارد. در زیرگروه فضیلتِ اصلی عدالت نیز توجه شاعران بیشتر به موضوعاتی مانند دینداری، صدق و راستی، احسان به والدین، شفقت و مکافات بوده ‌است.ethics, moral virtue, poetry of the Awakening period, Akhlagh Naseriاخلاق, فضیلت اخلاقی, شعر دورۀ بیداری, اخلاق ناصریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1288.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1288.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد فضایل اخلاقی اشعار دورۀ بیداری بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصریhttps://bahareadab.com/en/article/Critique of the moral virtues of the poems of the Awakening period based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in Akhlagh Naseri

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Reflection of educational and learning methods in the educational texts of the fifth to seventh centuries and their adaptation to Bandura's theory of learningبازتاب شیوه های تربیتی و یادگیری در متون تعلیمی سده های پنجم تا هفتم و تطبیق آنها با نظریۀ یادگیری بندورا4364620810.22034/bahareadab.2022.15.6208faمرجانغلامیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnomarjanngholamii@gmail.comاکرمگلشنیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesdr.golshani.akram@gmail.comفاطمه گلشنیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnofa_ golshan@yahoo.comJournal Article14000228BACKGROUND AND OBJECTIVES: Many ancient literary works are full of sublime and valuable topics and concepts that are known as educational literature among literary genres. Even some of these educational resources have concepts that can be adapted to new theories of various sciences such as education and psychology. One of these new theories is the "Bandura learning" theory. In this article, the methods of education and learning and its adaptation to the above theory in the textbooks of the fifth to seventh centuries have been studied. METHODOLOGY: This article has been done by library-document method of content analysis. FINDINGS: By studying and examining the works of educational literature, evidence can be obtained that show that many creators of literary educational works have dealt with various methods and methods of education and learning, which in many cases can be consistent with new theories of psychological learning. These rich sources, which may have nurtured many contemporary theories of psychology, remain largely unknown in this regard. Examining these works and adapting them to contemporary learning theories such as Bandura theory is one of the innovative aspects of the present study. CONCLUSION: Many of Bandura"s views on education can be seen in the textbooks of the fifth to seventh centuries, and each of these speakers in some way in their teaching stories and advice have referred to the elements of education and learning, among which theories. Triple interaction of person, environment and behavior; Observational learning, patterning and reciprocal algebra can be mentioned. Due to the fact that the educational materials, under the influence of previous works, are very similar to the statements and beliefs based on the theory of intertextuality, but the difference in their style and manner of expression has distinguished them.زمینه و هدف: بسیاری از آثار ادبی کهن، سرشار از موضوعات و مفاهیم متعالی و ارزنده ای است که تحت عنوان ادبیات تعلیمی در میان انواع ادبی شناخته شده اند. حتی برخی از این منابع تعلیمی، دارای مفاهیمی هستند که میتوان آنها را با نظریات جدید علوم مختلف از قبیل تعلیم و تربیت و روانشناسی تطبیق داد. یکی از این نظریه های جدید، نظریۀ «یادگیری بندورا» است. در این مقاله به بررسی شیوه های تربیتی و یادگیری و انطباق آن با نظریۀ فوق، در کتب تعلیمی سده های پنجم تا هفتم پرداخته شده است. روش مطالعه: این مقاله با روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای-اسنادی و از نوع تحلیل محتوا انجام شده است. یافته ها: با مطالعه و تفحص در آثار ادب تعلیمی میتوان به شواهد و قراینی دست یافت که نشان میدهد بسیاری از پدید‌آورندگان آثار تعلیمی ادبی به شیوه ها و روشهای گوناگون تعلیم و تربیت و یادگیری پرداخته اند که در بسیاری از موارد میتواند منطبق با نظریه های یادگیری روانشناسی جدید باشند. این منابع غنی که شاید بسیاری از نظریه های معاصر روانشناسی را در خود پرورانده، از این نظر بسیار ناشناخته مانده است. بررسی این آثار و انطباق آن با نظریه های یادگیری معاصری چون نظریۀ بندورا از جنبه های نوآورانه پژوهش حاضر محسوب میشود. نتیجه گیری: بسیاری از نظرات بندورا درمورد تعلیم و تربیت در کتب تعلیمی سده های پنجم تا هفتم دیده میشود و هریک از این گویندگان به نحوی در حکایات تعلیمی به عناصر تعلیم و تربیت و یادگیری اشاره نموده اند که از آن میان به نظریه های تعامل سه گانۀ فرد، محیط و رفتار؛ یادگیری مشاهده ای، الگوپذیری و جبر متقابل میتوان اشاره کرد. بدلیل اینکه مطالب تعلیمی، تحت تأثیر آثار پیشین تألیف شده، براساس نظریۀ بینامتنیت شباهت زیادی میان گفته ها و اعتقادات وجود دارد اما تفاوت در سبک و نحوۀ بیان، آنها را از هم متمایز نموده است.educational literature, textbooks of the fifth to seventh centuries, observational learning theory, Albert Banduraادبیات تعلیمی, کتب تعلیمی سده های پنجم تا هفتم, نظریۀ یادگیری مشاهده ای, آلبرت بندوراhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1289.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1289.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب شیوه های تربیتی و یادگیری در متون تعلیمی سده های پنجم تا هفتم و تطبیق آنها با نظریۀ یادگیری بندوراhttps://bahareadab.com/en/article/Reflection of educational and learning methods in the educational texts of the fifth to seventh centuries and their adaptation to Bandura's theory of learning

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723An introduction and textualization of Javaher Al-asrar manuscript by Rashidaye Tabriziمعرفی و متن‌شناسی نسخۀ خطی جواهرالاسرار رشیدای تبریزی6583628910.22034/bahareadab.2022.15.6289faرضوانسادات باختردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.norezvansadatb@gmail.comسیدمحمدراستگو1- دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران. 2- دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.yesrastgoo@kashanu.ac.irعبدالرضامدرس زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.nodrmodarreszadeh@yahoo.comJournal Article14000225BACKGROUND AND OBJECTIVES: Handwritten texts, which have remained of the ancestors and are technically called manuscript, are the main part of cultural heritage of every nation and country. Therefore, scientific maintenance, conservation, correction, and research of them are the cultural obligatory. Javaher Al-asrar couplet poem by Rashidaye Tabrizi is one of these invaluable manuscripts which is now under our correction and this article has been written to introduce it. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that has been done by library method and descriptive-analytical method. The study area and population is a manuscript of javaher al asrar. FINDINGS: This couplet poem, as its name shows, is about mineralogy, and is worthy in terms of science history among the other literary works. In the literature, there has been no study about two remained versions of this manuscript. CONCLUSION: This investigation aimed to answer the questions as to: Which topics was Javaher Al-asrar written about? in which style and structure was it composed? and concluded that its main topic was mineralogy, and the poet talked about eight pricey gems in eight detailed chapters‌. He appropriately used the historical stories, and started each section and unit with a quatrain in an innovative way. In terms of language, he focused on making an incorporation more than anything else.زمینه و هدف:‌ دست‌نوشته هایی که از پیشینیان برجای مانده اند و اصطلاحاً نسخۀ خطّی خوانده میشوند، بخش مهمی از میراث فرهنگی هر ملت و مملکتند و از همین روی، نگهداری، مراقبت و تصحیح و تحقیق آنها به شیوۀ علمی از واجبات فرهنگی است. مثنوی جواهرالاسرار سرودۀ رشیدای تبریزی یکی از همین نسخه های ارزشمند است که اینک در دست تصحیح نگارندگان و این مقاله برای معرفی آن سامان یافته است. از نظر پیشینه، تا کنون دربارۀ این مثنوی که دو نسخه از آن برجای مانده، پژوهشی انجام نشده است. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسشهاست که جواهرالاسرار به چه موضوعاتی پرداخته؟ چه ساختاری دارد؟ و با چه سبک و سیاقی سروده شده است؟ روش مطالعه: این پژوهش، مطالعه ای نظری است که به روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی و تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعۀ موردمطالعه، نسخۀ خطی جواهرالاسرار است که دو نسخه از آن بدست آمده است. یافته ها: مثنوی جواهرالاسرار چنانکه از نامش پیداست در موضوع کانی‌شناسی است و از همین ‌روی بجز ارزشهای ادبی از نظر تاریخ علم نیز ارزشهای ویژه دارد. رشیدا در این منظومه با تکیه بر تخصص خود در زمینۀ جواهرشناسی و بهره مندی از کتابهای این فن، دربارۀ گوهرها، معادن آنها، انواع آنها، قیمت آنها و... سخن گفته است. نتیجه گیری: موضوع این مثنوی در اصل کانی‌شناسی است و سراینده به تفصیل در هشت باب دربارۀ هشت گوهر قیمتی سخن گفته و به مناسبت از داستان و تاریخ یاری گرفته، و با گونه ای نوآوری در مثنوی، هر بحث و بخش را با یک رباعی آغاز کرده، و از نظر زبانی و ادبی بیش از هرچیز به ترکیب‌سازی و تصویرپردازی توجه داشته است.Javahernameh, Javaher-al-Asrar, Rashiday Tabrizi, Mineralogy, compositionجواهرنامه, جواهرالاسرار, رشیدای تبریزی, کانی‌شناسی, ترکیب‌‌سازیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1290.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1290.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و متن‌شناسی نسخۀ خطی جواهرالاسرار رشیدای تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/An introduction and textualization of Javaher Al-asrar manuscript by Rashidaye Tabrizi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Correction of verses by Onsuriتصحیح بیتهایی از عنصری85100631410.22034/bahareadab.2022.15.6314faغلامرضامستعلی پارسادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانyesmastali.parsa@gmail.comفرزانهغفاریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانnofarzanehghaffari67@gmail.comJournal Article14000305BACKGROUND AND OBJECTIVES: The written heritage of the past is one of the most important components of culture and civilization in human societies and until this heritage is not accurately and scientifically corrected and published, the cultural face of any nation will be fully revealed. It is not possible. Therefore, the correction and revival of manuscripts, which, like strong chains, connect yesterday and today, is one of the priorities of literary scholars. One of the examples of such works of Divan Ansari is the queen of poets in the court of Mahmoud Ghaznavi and one of the greatest praisers of Persian poetry. Although this divan has been corrected and published twice by Yahya Gharib and Mohammad Dabirsiyaghi, but because the copies available to them are not authentic copies, there are problems in both editions. METHODOLOGY: In this theoretical research that has been done in a library style, with a descriptive-analytical method and relying on the printing of the secretary and the manuscripts that we have obtained, correcting verses from the elemental divan far from taste and The personal taste is based on the stylistic characteristics of the poet and his contemporaries. FINDINGS: Elementary poems have been corrected twice so far by Yahya Gharib and Mohammad Dabirsiyaghi, both of which are accompanied by problems that prevent the reader from receiving the exact meaning of his poems, and this is due to the fact that these two proofreaders They have not seen any elements of the elemental court. CONCLUSION: By referring to the numerous manuscripts that we have obtained and considering some elements of the elemental style and his contemporaries, it was concluded that the defects in the corrections made from the elemental poems, or due to the mistakes of the scribes or proofreaders.زمینه و هدف: میراث مکتوبی که از گذشتگان باقی مانده است، یکی از مهمترین ارکان تشکیل‌دهندۀ فرهنگ و تمدن در جوامع بشری بشمار می آید و تا زمانی که این میراث بصورت دقیق و علمی تصحیح و منتشر نشود، چهرۀ فرهنگی هیچ ملتی بصورت کامل آشکار نمیشود. بنابراین تصحیح و احیای نسخه های خطی که همانند زنجیره های مستحکمی دیروز و امروز را بهم پیوند زده اند، از اولویتهای ادب‌پژوهان است. یکی از نمونه های این ‌گونه آثار دیوان عنصری، ملک الشعرای دربار محمود غزنوی و یکی از بزرگترین مدیحه سرایان و قصیده پردازان شعر فارسی است. باوجود اینکه این دیوان تاکنون دو بار توسط یحیی قریب و محمد دبیرسیاقی تصحیح و چاپ شده است، اما چون نسخه هایی که در دسترس آنها بوده، نسخه های معتبری نیستند، در هر دو چاپ اشکالاتی دیده میشود. روش مطالعه: در این پژوهش نظری که به شیوۀ کتابخانه ای انجام شده است، با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر چاپ دبیرسیاقی و نسخه هایی که بدانها دست یافته ایم، تصحیح بیتهایی از دیوان عنصری به دور از ذوق و سلیقۀ شخصی و بر مبنای ویژگیهای سبکی شاعر و معاصران او آورده شده است. یافته ها: سروده های عنصری تاکنون دو بار، توسط یحیی قریب و محمد دبیرسیاقی تصحیح شده که هر دو تصحیح همراه با اشکالاتی است که خواننده را از دریافت معنای دقیق اشعار او بازمیدارد و این بدان سبب است که این دو مصحح برخی از نسخه های موجود از دیوان عنصری را ندیده اند. نتیجه گیری: با مراجعه به نسخه های خطی متعددی که بدانها دست یافته ایم و با توجه به برخی ویژگیهای سبکی عنصری و معاصران او این نتیجه بدست آمد که اشکالات واردشده در تصحیحهای انجام‌شده از سروده های عنصری، یا ناشی از اشتباه کاتبان بوده یا مصححان.Elementary, Text Correction, Poetry Divan, Political Secretaryعنصری, تصحیح متن, دیوان اشعار, دبیرسیاقیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1291.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1291.pdfhttps://bahareadab.com/article/تصحیح بیتهایی از عنصریhttps://bahareadab.com/en/article/Correction of verses by Onsuri

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723A rhetorical comparative study of Gulistan of Sa’adi and Monsha’at of Qa’im Maqam Farahaniمقایسۀ بیانی گلستان سعدی و منشآت قائم مقام فراهانی101106637410.22034/bahareadab.2022.15.6374faسپیدهاسکندریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnos.eskandari@iau-tnb.ac.irهنگامهآشوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesh-ashouri@iau-tnb.ac.irمهرانگیزاوحدیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnom_owhadi@iau-tnb.ac.irJournal Article14000304BACKGROUND AND OBJECTIVES: Gulistan of Sa’adi is among the literary works which has always been noticed and imitated to a great extent due to its specific features of structure and content. These imitations are sometimes seen in the content and other times in the prose and structure of the later works coming after Sa’adi. Qa’im Maqam Farahani is a politician who has been quite familiar with Gulistan and has considered it while authorizing his Monsha’at. This research has been conducted having the following goals: realizing the depth of impact ability of Qa’im Maqam from spiritual music of Gulistan, comparing Gulistan and Monsha’at in the use of rhetorical figures, recognizing the similarities and differences in expression style of Sa’adi and Qa’im Maqam, and understanding the type of intertextuality. METHODOLOGY: This research has been done in a descriptive-analytical manner. In order to do so, rhetorical figures containing: simile, metaphor, kenning, and trop are extracted and counted and then are analyzed and compared based on some drawn diagrams. The study area is the first hundred pages of Gulistan and Monsha’at. FINDINGS: In this book of Qa’im Maqam, in addition to some of Sa’adi’s expressions and poems, imitations of structural qualities of Gulistan can be also detected in the prose poem. Qa’im Maqam has mostly followed Sa’adi in terms of using figures of speech such as rhyming prose and monophony, but he has not pursued the expressive rhetorical figures used in Gulistan. The biggest difference between Sa’adi and Qa’im Maqam is in the use of kenning. kenning has a higher frequency in Gulistan than in Monsha’at. This is due to the thematic difference between the two works, which implies the speech to be clearer and leads the kenning of the speech to be more ambiguous. CONCLUSION: Qa’im Maqam has consumed more extensive similes in comparison to Sa’adi. It also seems that he has used less metaphors but more similes in general than any other rhetorical figures in his own Monsha’at. Also, the use of metaphor, trop, and kenning is spotted less in Monsha’at. The general result is that Qa’im Maqam has been influenced by the internal music of Gulistan rather than its spiritual music.زمینه و هدف: گلستان سعدی از جمله آثاری است که بدلیل ویژگی خاص ساختار و محتوا همواره مورد توجه بوده و تقلیدهای فراوانی از آن شده است؛ این تقلیدها گاه در زمینۀ محتوا و گاه در نوع نثر و ساختار آثار بعد از سعدی دیده میشود. قائم مقام فراهانی از سیاستمدارانی است که با این کتاب آشنایی کامل داشته و در نگارش منشآت خود از گلستان تقلید کرده است؛ این پژوهش با هدف مقایسه میان کاربرد ابزارهای بیانی در گلستان و منشآت، شناخت تشابه و تفاوت سبک بیانی سعدی و قائم مقام و شناخت نوع بینامتنیت انجام گرفته است. روش مطالعه: این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی انجام میگیرد؛ به این ترتیب که ابتدا ابزارهای بیانی شامل تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز در گلستان و منشآت استخراج و آمارگیری میشود و سپس براساس نمودارهای ترسیم‌شده به تحلیل و مقایسه پرداخته میشود. جامعۀ آماری این تحقیق صد صفحۀ ابتدایی از هر دو کتاب است. یافته ها: در کتاب منشآت، علاوه بر اصطلاحات و اشعار، از نظر ویژگیهای ساختاری در نثر مسجّع نیز، نشانه های تقلید از گلستان سعدی دیده میشود. قائم مقام بیشتر ازجهت کاربرد آرایه های لفظی مانند سجع و جناس از سعدی تبعیت نموده ولی از آرایه های بیانی که در گلستان بکاررفته تبعیت نکرده است. بیشترین اختلاف میان سعدی و قائم مقام، در کاربرد کنایه است. کنایه در گلستان نسبت به منشآت بسامد فراوانتری داشته است. این امر بخاطر تفاوت موضوعی دو اثر است که ایجاب میکند سخن واضحتر باشد و کنایۀ سخن را بسمت ابهام بیشتر میبرد. نتیجه گیری: قائم مقام در مقایسه با سعدی از تشبیهات گسترده تری استفاده کرده، بسامد تشبیه بلیغ در اثر او کمتر از گلستان است امّا بسامد کلی تشبیه نسبت به سایر آرایه ها در منشآت بیشتر است، همچنین کاربرد آرایه های استعاره، مجاز و کنایه نیز در منشآت کمتر است؛ نتیجۀ کلی این است که قائم مقام بیشتر از نظر موسیقی درونی تحت تأثیر گلستان بوده است و در موسیقی معنوی تشابه کمتری میان دو اثر وجود دارد.Gulistan, Monsha’at, simile, Metaphor, kenning, Tropگلستان, منشآت, تشبیه, استعاره, کنایه, مجازhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1292.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1292.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ بیانی گلستان سعدی و منشآت قائم مقام فراهانیhttps://bahareadab.com/en/article/A rhetorical comparative study of Gulistan of Sa’adi and Monsha’at of Qa’im Maqam Farahani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Writing style of the history of Abbasi worldviewسبک نگارشی تاریخ عالم آرای عباسی117138639210.22034/bahareadab.2022.15.6392faشرارهابراهیمدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانnoebrahim_sh777@yahoo.comمهدیمحققاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانyes---Journal Article14000203BACKGROUND AND OBJECTIVES: Iskanderbeg Turkman is one of the most prominent secretaries of the Safavid period and a special secretary of Shah Abbas I, who wrote many letters of the Safavid period. One of the most notable works of the Safavid period is the book History of the Abbasid Scholars, which is the main subject of this research and was created by this master secretary. In this research, an attempt has been made to examine the stylistic and writing features of this book. Because this work, as one of the most detailed and famous works of the Safavid period, can be a significant example of the intellectual and writing style of the teachers of the Safavid period. METHODOLOGY: The present study was conducted in a descriptive-analytical manner based on library studies. FINDINGS: In comparison with the various and compelling works of the Safavid period, this work has been somewhat faithful to the simplification method that Skanderbeg emphasizes; But Skanderbeg being the secretary and secretary has caused this work to be written in the style of secretaries, in a compulsive and secretarial way. In writing the book, the author has used two methods of simple and artificial prose. Phrases and secretarial tasks that were used in most of the books and letters of that time are less mentioned in this book, and contrary to the mental background, such things as prostration, use of synonyms, addition of additions, puns, Arabic poems, etc. are as common as other texts. Or letters of the Safavid period have no frequency. CONCLUSION: The talent and literary knowledge of Skanderbeg the secretary has become one of the reasons for his success and the permanence of his work. Balanced use of literary industries such as metaphor, simile, metaphor, rhyme, citation of Quranic verses and the use of Persian and sometimes Arabic poems and ‌‌‌… has increased the richness of the text and the effect of the word and in this regard can make the book more important puts.زمینه و هدف: اسکندربیگ ترکمان، از برجسته ترین دبیران دورۀ صفوی و منشی مخصوص شاه عباس اول است که بسیاری از نامه های دورۀ صفوی به قلم او تحریر شده است. یکی از قابل اعتناترین آثار دورۀ صفوی، کتاب تاریخ عالم آرای عباسی که موضوع اصلی این پژوهش است و توسط این دبیر چیره دست پدید آمده است. در این پژوهش تلاش شده ویژگیهای سبکی و نگارشی این کتاب مورد بررسی قرار گیرد. چراکه این اثر بعنوان یکی از مفصلترین و مشهورترین آثار دورۀ صفوی، میتواند نمونۀ قابل اعتنایی از سبک فکری و نگارشی دبیران دورۀ صفوی باشد. روش مطالعه: پژوهش پیش رو به شیوۀ توصیفی-تحلیلی و براساس مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: این اثر در مقایسه با آثار متنوع و متکلف دوران صفوی تا حدی به روش ساده نویسی که اسکندربیک بر آن تأکید دارد، وفادار بوده است؛ اما دبیری و منشی بودن اسکندربیگ موجب شده است که این اثر گاه به روش منشیان، به شیوه ای متکلفانه و منشیانه نگاشته شود. نویسنده در نگارش کتاب از دو شیوۀ نثر ساده و مصنوع بهره جسته است. عبارتپردازی و تکلفات منشیانه ای که در اغلب کتابها و نامه های آن دوران بکار میرفت، کمتر در این کتاب آمده است و برخلاف پیش زمینۀ ذهنی، مواردی چون سجع، کاربرد مترادفات، تتابع اضافات، جناس، اشعار عربی و... به اندازۀ سایر متون یا نامه های دورۀ صفوی بسامد ندارد. نتیجه گیری:قریحه و دانش ادبی اسکندربیک منشی یکی از دلایل توفیق او و ماندگاری اثرش شده است. بهره گیری متعادل از صنایع ادبی چون استعاره، تشبیه، تجنیس، سجع، استناد به آیات قرآنی و بکارگیری اشعار پارسی و گاه عربی و‌‌‌…بر گوارایی متن و تأثیر کلام افزوده است و از این لحاظ میتواند بیش از پیش کتاب را مورد توجه حوزۀ ادبیات فارسی قرار میدهد.Safavid, Secretary, Stylistics, History of Abbasi Alamara, Secretary Skanderbeg, Intellectual level, Language level, Literary levelصفویه, دبیری, سبک‌شناسی, تاریخ عالم آرای عباسی, اسکندربیک منشی, سطح فکری, سطح زبانی, سطح ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1293.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1293.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک نگارشی تاریخ عالم آرای عباسیhttps://bahareadab.com/en/article/Writing style of the history of Abbasi worldview

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Stylistic study of the manuscript of "Mohammad Mohsen Shirazi Majlesara"بررسی سبک شناسی نسخۀ خطی «مجلس آرای محمد محسن شیرازی»139154639310.22034/bahareadab.2022.15.6393faنصرالهسلامیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانnona.salami@iauyasooj.ac.irمحمدهادیخالق زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانyesm.h.khaleghizadeh@iauyasooj.ac.irمحمدرضامعصومیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانnoMasomi2525@yahoo.comJournal Article14000301BACKGROUND AND OBJECTIVES: Majles-e-Ara is a version of moral-narrative educational texts of the 11th century AH written by Mohammad Mohsen Shirazi in forty hadiths and Majlis. The purpose of this study is to express the characteristics of the stylistic index of this work. Research Method: The present study is a theoretical study and has been done in a documentary (library) method. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study and its method of data collection is documentary (library). FINDINGS: Categories such as the use of words, phrases, hadiths in Arabic, the use of the ancient form of continuous verbs, the use of prefix verbs, the omission of verbs to the verbal counterpart, the use of the plural verb for the singular verb, the use of prayer verbs, interest Taking from rhetorical and spiritual rhetorical industries such as rhyme, pun, simile, metaphor, allusion, etc. are important linguistic and literary features of the work. In terms of intellectual level, he has dealt with moral issues such as advice, sermons and guidance by quoting verses and hadiths from the Prophet (PBUH) and the Imams (AS) and the poems of great poets. CONCLUSION: Majles-e-Ara is a prose work mixed with order and has a simple and fluent prose, and at the same time it has convincing words and coherent and strong combinations and includes subtle and long themes and is close to the words of prominent masters of past centuries. It seems that in this case, Saadi"s method in Golestan has had an effect on the author of the work, in which the frequency of literary arrays such as prostration, pun and metaphor is higher.زمینه و هدف: نسخۀ مجلس آرا از متون تعلیمی از نوع اخلاقی-روایی قرن یازدهم هجری است که محمّد محسن شیرازی در چهل حدیث و مجلس به رشتۀ تحریر درآورده است. هدف این پژوهش بیان ویژگیهای شاخص سبکی این اثر است. روش مطالعه: پژوهش حاضر مطالعه ای نظری است و شیوۀ گردآوری اطلاعات آن اسنادی (کتابخانه ای) است. یافته ها: مقوله هایی چون کاربرد واژه ها، عبارات، احادیث به زبان عربی، کاربرد صورت کهن افعال استمراری، استفاده از افعال پیشوندی، حذف فعل به قرینۀ لفظی، استفاده از فعل جمع برای فاعل مفرد، بکار گرفتن افعال دعایی، بهره گیری از صنایع بدیعی لفظی و معنوی از جمله سجع، جناس، تشبیه، استعاره، تلمیح و... از شاخصه های مهم زبانی و ادبی اثر میباشد. از نظر سطح فکری به مباحث اخلاقی از جمله پند، موعظه و ارشاد با استناد به آیات و احادیث از پیامبر (ص) و ائمۀ معصومین (ع) و اشعار شعرای بزرگ پرداخته است. نتیجه گیری: مجلس آرا اثری است منثور آمیخته به نظم و دارای نثری ساده و روان و درعینحال دارای واژه های متقن و ترکیبهای منسجم و مستحکم و متضمن مضمونهای لطیف و بلند است و به سخن استادان برجستۀ قرون گذشته نزدیک است. گویا در این مورد روش سعدی در گلستان در مؤلف اثر تأثیر داشته است که بسامد آرایه های ادبی از جمله سجع، جناس و استعاره در آن بیشتر میباشد.Majles Ara, Mohammad Mohsen Shirazi, Manuscript, Stylistic featuresمجلس آرا, محمد محسن شیرازی, نسخۀ خطی, ویژگیهای سبکیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1294.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1294.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسی نسخۀ خطی «مجلس آرای محمد محسن شیرازی»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic study of the manuscript of "Mohammad Mohsen Shirazi Majlesara"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Investigating the similarities between the themes of the Baroque literary school and Khaghani's poetic styleبررسی مشابهتهای مضامین مکتب ادبی باروک و سبک شعری خاقانی155173639410.22034/bahareadab.2022.15.6394faوحیدعلی بیگی سرهالیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانyesvahid.sarhali@gmail.comفاطمهمدرسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانnof.modarresi@urmia.ac.irJournal Article14000311BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Baroque literary school, which was formed in Europe after the glorious renaissance, had new features that doubled the beauty of literary works. The themes observed in this literary school were so prominent in the minds of our poets several years ago that they were not explicitly evaluated. In this regard, the similarities of the themes of this school and Khaghani poetry made us to do research in this field, because we believed that many commonalities can be achieved in the style of Khaghani poetry and the Baroque literary school. METHODOLOGY: This research is based on a descriptive-analytical method, in which we first identify the themes of the Baroque literary school, then extract its common points and Khaghani poems and interpret and analyze them. FINDINGS: Although Baroque themes in the West originated several centuries after Khaghani, its characteristics can be well reflected in Khaghani"s poetry, and this shows that the poetic style of our ancient poets had certain characteristics, but the same Western theorists have not studied those poems in detail; While they have many hidden angles to illuminate. CONCLUSION: The themes of the Baroque literary school in a general perspective in Khaghani poetry are significant and its characteristics are quite clear. The lack of imitation of the ancients, animation, the existence of themes of mortal thought and contradiction, etc., the common themes of the Baroque literary school and Khaghani poetry made it worth considering. In this research, using the evidence of Khaghani poems and their adaptation to the themes of the Baroque literary school, we have proved the common themes.زمینه و هدف: مکتب ادبی باروک که بعد از دوران باشکوه رنسانس در اروپا شکل گرفت، دارای ویژگیهای نوینی بود که زیبایی آثار ادبی را دوچندان نموده است. مضامینی که در این مکتب ادبی مشاهده میشود، چندین سال قبلتر در تفکر شاعران ما نمود چشمگیری داشته است که این امر بطور واضح مورد ارزیابی قرار نگرفته بود. در این راستا، تشابهات مضامین این مکتب و اشعار خاقانی ما را برآن داشت تا در این زمینه پژوهشی انجام دهیم، چراکه بر این باور بودیم میتوان به نقاط مشترک فراوانی در سبک شعر خاقانی و مکتب ادبی باروک دست یافت. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته است، که در آن ابتدا به شناسایی مضامین مکتب ادبی باروک پرداخته، سپس نقاط مشترک آن و اشعار خاقانی را استخراج کرده و به تفسیر و تحلیل آنها اقدام نموده ایم. یافته ها: اگرچه مضامین فکری باروک در غرب، چند قرن پس از خاقانی بوجود آمده است، اما بخوبی میتوان مشخصه های آن را در شعر خاقانی نمایان ساخت و این نشان میدهد که سبک شعری شاعران کهن ما، دارای ویژگیهای خاصی بوده اما همانند نظریه پردازان غرب، مطالعۀ دقیقی بر روی آن اشعار صورت نگرفته است؛ درحالیکه زوایای پنهان زیادی برای روشن شدن دارند. نتیجه گیری: مضامین مکتب ادبی باروک در یک چشم‌انداز کلی در شعر خاقانی نمود قابل توجه ای داشته و مشخصه های آن کاملاً بارز است. عدم تقلید از قدما، پویانمایی، وجود مضامین مرگ اندیشی و تناقضگویی و... مضامین مشترک مکتب ادبی باروک و شعر خاقانی را قابل تأمل نمود. در این پژوهش با استفاده از شواهد اشعار خاقانی و تطبیق آنها با مضامین مکتب ادبی باروک، وجوه مضامین مشترک آنها را به اثبات رسانیده ایم.Baroque, khaghani, Comparative literature, Literary schools, Stylisticsباروک, خاقانی, ادبیات تطبیقی, مکتبهای ادبی, سبک‌شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1295.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1295.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مشابهتهای مضامین مکتب ادبی باروک و سبک شعری خاقانیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the similarities between the themes of the Baroque literary school and Khaghani's poetic style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723A study in the stylistics of newly discovered poems in the tenth century AH by Sheikh Ali Daniali With an approach to the poems of Orfi Shiraziپژوهشی در سبک‌شناسی قصیده ای نویافته در قرن دهم هجری از شیخ علی دانیالی با رویکردی به قصاید عرفی شیرازی175198640210.22034/bahareadab.2022.15.6402faحمیدرضاطاهری پارسادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnohamid.rtp46@gmail.comبهرام پروین گنابادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesp.bahram47@yahoo.comزهراقرقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoAzarforuz@gmail.comJournal Article14000304BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistics is of special importance as a science that examines the different domains of a work and its creator, relying on the objective and real issues in the text. This knowledge shows its values ​​when the studied work is also considered in terms of the presence or antiquity of the author, and because many works written in the Safavid era are known only as a manuscript and a place beyond the "catalogs". Have not been found or the introduction and correction and expression of stylistic features in its various layers include important cultural features that pave the way for cross-textual research and other literary sciences. In addition, it sometimes reveals historical and social manifestations. Sheikh Allameh ibn Ail Danieli is an unknown poet among the many poets of the Safavid era who not only he but also his works have remained unknown. In this study, while introducing the manuscript of the book "Jawahar al-Adraj and Zawahir al-Abraj", we have examined the ode at the end of this poem from different stylistic points of view so that readers can compare the evolution of the tenth century ode"s poem with later periods. METHODOLOGY: In this research, the poet ode"s poem has been studied in different fields of stylistics (linguistic, literary and intellectual). FINDINGS: In phonetic studies, it is revealed that the weight of the ode has changed drastically and has been composed according to the most frequent weights of the ode. The music of the poem has a natural state, and the words lead the ode to the poet"s naturalism rather than to the audience"s attention to mystical matters. Mystical terms have only a theoretical dimension and the poet has used them based on his information and resources. Since the period of the poet is the period of the domination of religion and Shari"a, the existence of praises which is one of the principles of the ode is about the Prophet (PBUH) and Ali (AS) with the only difference that he is not present in this ode and is not alive. Its condition is not found in this poem as it was used in the poems of previous periods. CONCLUSION: The frequency of tangible and objective words shows that the poet, in spite of using mystical terms, is a bold poet and seeks to make tangible and tangible things perceptible by using objective words. The high frequency of words related to nature indicates the poet"s interest in nature and elements. He is a poet who opposes politicians and criticizes and judges their oppression in this story.زمینه و هدف: سبک شناسی بعنوان دانشی که به بررسی قلمروهای مختلفی از یک اثر و پدیدآورندۀ آن میپردازد با تکیه بر امور عینی و واقعی موجود در متن اهمیت ویژه ای دارد. این دانش هنگامی ارزشهای خود را نشان میدهد که اثر موردمطالعه ازلحاظ تازگی حضور و یا قدمت تألیف نیز مورد توجه قرار گیرد و چون بسیاری از آثار تألیف شده در عصر صفوی تاکنون فقط بعنوان نسخه خطّی شناخته شده و جایگاهی فراتر از «فهرستگانها» نیافته اند، با معرّفی و تصحیح و بیان ویژگیهای سبکی در لایه های مختلف آن، دربرگیرندۀ شاخصه های فرهنگی مهمّی ‌میشوند که راهگشای پژوهشهای بین متنی و دیگر دانشهای ادبی است. علاوه براین گاه جلوه هایی از نظرگاههایی تاریخی و اجتماعی را نیز آشکار میگرداند. شیخ علاء بن علی دانیالی شاعری ناشناخته از میان انبوه شاعران عصر صفوی است که نه تنها وی که آثارش نیز ناشناخته باقی مانده اند. در این پژوهش ضمن معرفی نسخه خطّی کتاب «جواهر الادراج و زواهر الابراج»، قصیده ای را که در پایان این نسخه سروده شده است، از نظرگاههای مختلف سبک شناسی مورد بررسی قرار داده ایم تا خوانندگان ضمن شناخت شاعر، تطوّر قصیدۀ قرن دهم را با ادوار متأخر مقایسه کنند. روش مطالعه: قصیدۀ سرودۀ شاعر در این پژوهش، در حوزه های مختلف سبک شناسی (زبانی، ادبی و فکری) بررسی شده است. این قصیده که در 137 بیت سروده شده از دیدگاه سبک شناسی ساختگرا موشکافانه مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: در بررسیهای آوایی مشخص میشود که وزن قصیده دچار تغییری نشده و طبق پربسامدترین اوزان قدیم قصیده سروده شده است. موسیقی شعر حالتی طبیعی دارد و واژگان بیش از آنکه توجه مخاطب را به امور عرفانی معطوف کند، به طبیعتگرایی سوق میدهد. اصطلاحات عرفانی صرفاً بُعد نظری دارند و شاعر براساس اطلاعات و اندوخته های خویش از آنها بهره برده است. ازآنجاکه دورۀ شاعر دورۀ تسلط دین و شریعتمداری است، مدیحه ها دربارۀ پیامبر (ص) و علی (ع) است؛ تنها با این تفاوت که در این قصیده ممدوح حضور ندارد و به اصطلاح در قید حیات نیست؛ پس شریطه آن چنانکه در قصاید ادوار پیشین بکار میرفته، در این قصیده یافت نمیشود. نتیجه گیری: بسامد کلمات محسوس و عینی نشان میدهد که شاعر علیرغم بکار بردن اصطلاحات عرفانی، شاعری برونگراست. بسامد بالای واژگان مربوط به طبیعت نشان از علاقۀ شاعر به طبیعت و عناصر آن دارد، کاربرد فعل "است" در ردیف نشان از ایستایی شعر و بسامد بالای افعال اسنادی، نشان از اخباری بودن جملات و افعال امری نشانگر توجه شاعر به مقولۀ وعظ و اندرز دارد. او شاعری مخالف با سیاستمداران است و روش آنان را در این قصیده به نقد و داوری میکشد.Danieli, Manuscript of Jawahar al-Adraj and Zawahar al-Abraj, ode, stylistics, Orfi Shiraziدانیالی, نسخه خطی جواهر الادراج و زواهر الابراج, قصیده, سبک شناسی, عرفی شیرازیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1296.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1296.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در سبک‌شناسی قصیده ای نویافته در قرن دهم هجری از شیخ علی دانیالی با رویکردی به قصاید عرفی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/A study in the stylistics of newly discovered poems in the tenth century AH by Sheikh Ali Daniali With an approach to the poems of Orfi Shirazi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Analysis of the Focusing Component with Emphasis on Psychological Aspects in the Story of the Lights I Turn Off by Zoya Pirzadتحلیل مؤلفۀ کانونی شدگی با تأکید بر وجوه روانشناسی در داستان چراغها را من خاموش میکنم اثر زویا پیرزاد 199211640710.22034/bahareadab.2022.15.6407faفاطمهصدریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خدابنده، دانشگاه آزاد اسلامی، خدابنده، ایرانnof78sadri@gmail.comجوادطاهریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایرانyesj.taheri63@gmail.comلیدانامداراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خدابنده، دانشگاه آزاد اسلامی، خدابنده، ایرانnonamdar.lida@gmail.comJournal Article14000314BACKGROUND AND OBJECTIVES: Centralization is a challenging and emerging perspective in the field of narrator discussions and perspective in narratological theory that discusses the perceptual aspects, emotional and ideological reflection of the narrators and focuses on who sees the world of fiction. In this article, an attempt has been made to examine the story of "I turn off the lights, Ms. Zoya Pirzad" from a focal point of view and in psychological terms. The reason for choosing this approach is that in this story, the author has explicitly and explicitly used the category of "who sees" in the context of centralization. The first person narrator of the story, Clarice, by focusing her attention and perception on the mindsets and inner selves of her identity and those around her, finally at the end of the story changes her worldview to the narratives of identity, gender, love, emotional and cognitive issues in the field. Psychology and social challenges. METHODOLOGY: This article analyzes the content of the data from the perspective of centralization and from the theoretical point of view of post-genetic issues and what Raymond Keenan has considered from the story of I turn off the lights and then analyzes the content of this data. FINDINGS: The story of the lights I turn off is a reflection of a woman"s focal point of view in contemporary fiction of the eighties. As the focal point of the story, Clarice focuses on the past and the present and seeks her identity, part of which is her ethnic heritage in the collective subconscious. What affects her feminine identity, and by focusing on it, she intends to align the audience with it, is the need for the attention of others and the avoidance of criticism. CONCLUSION: In centralization and its emerging topics, the audience becomes acquainted with the perspective and worldview of the reflectors of the story to their inner and outer world and sees the invisible. By analyzing centralization, it is concluded that Clarice, by focusing on inner thoughts, psychological aspects with cognitive, emotional, and ideological dimensions, can reflect her lost identity and lack of intellectual independence. Achieve a mirror of her life performance and in this reflection achieve her change of attitudes towards the roles of female identity, wife, mother, family and a social activist. It also reflects and challenges its pessimistic thoughts, which are the result of ethnic subconscious heritage, and forms new changes with a new focus on life and community, and the family.زمینه و هدف: کانونی‌شدگی دیدگاهی چالش برانگیز و نوظهور در حوزۀ مباحث راوی و زاویۀ دید در نظریۀ روایت شناسی است که به بحث دربارۀ وجوه ادراکی، بازتاب عاطفی و ایدئولوژکی کانونی‌گران روایت میپردازد و در زیرمقولۀ چه کسی جهان داستان را میبیند، بررسی میشود. در این مقاله سعی شده است با دیدگاه کانونی‌شدگی و در وجوه روانشناسی، داستان چراغها را من خاموش میکنم خانم زویا پیرزاد بررسی شود. دلیل انتخاب این رویکرد این است که نویسنده در این داستان بصورت آشکار و مشخص از مقولۀ «چه کسی میبیند» در بستر کانونی‌شدگی بهره برده است. راوی اول شخص داستان، کلاریس با قرار دادن کانون دید و تمرکز و ادراک خویش بر ذهنیات و درونیات هویتی خویش و اطرافیانش در نهایت در پایان داستان باعث تغییر و تحول جهانبینی خویش به اَبرروایتهای هویت، جنسیت، عشق، مسئلۀ عاطفی و شناختی در حوزۀ روان شناسی و چالشهای اجتماعی ... میشود. روش مطالعه: این مقاله با روش تحلیل محتوا داده های موردنظر از منظر کانونی‌شدگی و از دیدگاه نظری مباحث پساژنتی و آنچه ریمون کینان مورد نظر قرار داده است از داستان چراغها را من خاموش میکنم را دربر میگیرد و سپس محتوای این داده ها را تحلیل میکند. یافته ها: داستان چراغها را من خاموش میکنم بازتاب دیدگاه ‎های کانونی یک زن در ادبیات داستانی معاصر دهۀ هشتاد شمسی است. کلاریس بعنوان کانونی‌گر داستان، گذشته و حالش را کانونی کرده و به جستجوی هویت خویش میپردازد که بخشی از آن میراث قومیش در ناخودآگاه جمعی است. آنچه هویت زنانۀ او را تحت تأثیر قرار داده و او با کانونی کردن آن قصد دارد مخاطب را با آن همسو کند، نیاز به توجه دیگران و گریز از انتقاد است. نتیجه گیری: در کانونی‌شدگی و مباحث نوظهور آن، مخاطب با دیدگاه و جهانبینی بازتابگران یا کانونی‌گران داستان به جهان درونی و بیرونیشان آشنا میشود و نادیدنیها را میبیند. با تحلیل کانونی‌شدگی این نتیجه حاصل میشود که کلاریس با کانونی کردن افکار درونی، وجوه روانشناسی با ابعاد شناختی، عاطفی و ایدئولوژیکی، میتواند هویت ازدست رفته و عدم استقلال فکریش را بازتاب دهد و سپس با کانونی کردن موضوع عشق از دیدگاه چند کانونی‌گر، به آینه ای از عملکرد زندگی خویش دست پیدا کند و در این انعکاس به تغییر مواضع خویش نسبت به نقشهای هویت زنانه، همسری، مادری، خانواده و یک فعال اجتماعی دست پیدا کند. همچنین افکار بدبینانۀ خویش را که حاصل میراث ناخودآگاه قومی است بازتاب دهد و بچالش بکشد و با کانونی تازه نسبت به زندگی و اجتماع، و خانواده تغییرات جدیدی را شکل دهد.Focusing, Narrative, Rimmon- Kenan, Psychology, I turn off the lightsکانونی‌شدگی, روایت‌شناسی, ریمون کنان, روانشناسی, چراغها را من خاموش میکنمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1297.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1297.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل مؤلفۀ کانونی شدگی با تأکید بر وجوه روانشناسی در داستان چراغها را من خاموش میکنم اثر زویا پیرزاد https://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Focusing Component with Emphasis on Psychological Aspects in the Story of the Lights I Turn Off by Zoya Pirzad

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723A study of the influence of the Shah Shoja’ on the poems of Hafez and the poetry of the eighth centuryبررسی تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ و شعر قرن هشتم213229641110.22034/bahareadab.2022.15.6411faزخرف خانیسمسکندهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانyeskh.zokhrof@gmail.comمحمودعابدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانnom.abedi@khu.ac.irJournal Article14000311BACKGROUND AND OBJECTIVES: Shah shoja’ (733-786 AH) is the most prominent king of the Muzaffar dynasty and one of the greatest kings of the eighth century in Iran. He was interested in poetry, literature, and the training of scholars and poets, and had gathered many of them at his court. He is the main audience of Hafez"s poems. In this article, we intend to discuss the role and influence of Shah shoja’ on Hafez"s poems. For this purpose, while introducing Shah shoja’ and expressing his role in the scientific and literary process of the eighth century, we presented two newly found sonnets from him and these two sonnets in terms of style with two sonnets from Hafez who welcomed these two sonnets of the Shah Brave is composed, we compared. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study in the form of library research. The area and community studied are books on eighth-century history, literature, and poetry, as well as manuscripts that include poems by Shah shoja’. FINDINGS: Remained Arabic and Persian poems and also letters from Shah shoja’ demonstrate his cognition of eminent poets such as Sa’adi and Ferdowsi. He also annexed some poems from these poets. Furthermore, Shah shoja’ was proficient in poet criticism. CONCLUSION: Shah Shoja "as a cultured audience and people of taste and literature, in addition to understanding the poems of Hafez and other poets, has not been ineffective in their formation and type of poetry; In such a way that Hafiz has composed two lyric poems in response to his lyric poems, Informed Salman Savoji has changed his ode due to criticism of Shah Shoja’ and Ezz al-Din Motahar has guaranteed five verses of the verses of the brave king in his ode.پیشینه و اهداف: شاه شجاع (733-786 ه.ق) سرآمدترین پادشاه خاندان مظفر و از بزرگترین پادشاهان قرن هشتم در ایران است. او به شعر و ادب و تربیت علما و شاعران علاقه داشته و بسیاری از آنان را در دربار خود گرد آورده بود. او مخاطب اصلی اشعار حافظ است. در این مقاله بر آنیم به نقش و تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ بپردازیم. برای این منظور ضمن معرفی شاه شجاع و بیان نقش او در روند علمی و ادبی قرن هشتم، به ارائۀ دو غزل تازه یافت شده از او پرداختیم و این دو غزل را از نظر سبکی با دو غزل از حافظ که در استقبال از همین دو غزل شاه شجاع سروده شده است، مقایسه کردیم. روش مطالعه: پژوهش پیش رو مطالعه ای نظری به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، کتابهای مربوط به تاریخ، ادبیات و شعر قرن هشتم و نیز نسخه های خطی‌ای بوده که اشعاری از شاه شجاع را در خود گنجانده است. یافته ها: از شاه شجاع دیوانی شامل اشعار عربی و فارسی و نیز نامه هایی بجا مانده که از شناخت وی از شعر شاعران بزرگی چون سعدی و فردوسی حکایت دارد و حتی اشعاری از این شاعران را تضمین کرده و دستی نیز در نقد شعر داشته است. نتیجه گیری: شاه شجاع بعنوان مخاطبی فرهیخته و اهل ذوق و ادب، علاوه بر فهمیدن اشعار حافظ و دیگر شاعران، در شکل گیری و نوع شعر آنها نیز بی تأثیر نبوده است؛ بگونه ای که حافظ دو غزل در استقبال از غزلهای او سروده است، سلمان ساوجی مطلع قصیدۀ خود را بدلیل انتقاد شاه شجاع تغییر داده و عزالدین مطهر پنج بیت از ابیات شاه شجاع را در قصیدۀ خود تضمین کرده است.Muzaffar dynasty, Shah shoja, poetry, poem, eighth century, Hafezآل مظفر, شاه شجاع, شعر, قرن هشتم, حافظhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1298.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1298.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ و شعر قرن هشتمhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the influence of the Shah Shoja’ on the poems of Hafez and the poetry of the eighth century

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Stylistic analysis of women's social issues and superstitions against women in the contemporary novel (Relying on the intellectual style of Shahrnosh Parsipour and Moniro Ravanipour)تحلیل سبک شناسی مسائل اجتماعی زنان و خرافات سازی علیه زن در رمان معاصر (با تکیه بر سبک فکری شهرنوش پارسی‌پور و منیرو روانی‌پور)231248641610.22034/bahareadab.2022.15.6416faمژگانجهانداردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانnoJahandarwww@gmail.comمظاهر نیکخواهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانyesm.nikkhah0021@gmail.comحسینخسرویدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانnokhosravi2327@yahoo.comJournal Article14000310BACKGROUND AND OBJECTIVES: In recent decades, stylistics research has led to a lot of growth. One of the branches and fields of stylistics is the study of female"s intellectual style and writing. In some women"s novels, even written by female writers, although the main characters are female, but with a negative attitude, they emerge in the form of a lower intellectual and cultural level than men, and in these novels, it has been talked about against women, with the production of superstitions and negative imagination. In this study, the main purpose is to investigate the negative feelings of contemporary female writers towards female personality in the intellectual style of Shahrnoush Parsipour Moniro Ravanipour. METHODOLOGY: This research has been done in a descriptive-analytical manner using the method of intellectual stylistics. The samples were randomly selected from the two authors. FINDINGS: The production of superstitions against women, the negative feelings of female characters towards each other in the novel, and the horizontal violence against each other, contrary to feminist theories, in order to strengthen the power of patriarchy in the novels in question, have been clearly considered by the authors. CONCLUSION: In the novels of Shahrnoush Parsipour Moniro Ravanipour, the main characters are women but women have less education and social and cultural activities than men, and their most important concern is trivial issues. The intellectual level of some contemporary writers, including Shahrnoush Parsipour Moniro Ravanipour is influenced by the prevailing discourse, the same patriarchal discourse, in a way, regression about women can be found in their worksزمینه و هدف: در دهه های اخیر پژوهشهای سبک شناسی رشد بسیاری داشته است. یکی از شاخه ها و حوزه های سبک‌شناسی بررسی سبک فکری و نوشتار زنانه است. در برخی رمانهای زنان، که توسط نویسندگان زن نیز به نگارش درآمده اند باوجود آنکه شخصیتهای اصلی داستان زن هستند، با نگرش منفی در قالب سطح فکری و فرهنگی پایینتری نسبت به مردان به نمایش گذاشته میشوند و با خرافات‌سازی و ایجاد تصورات منفی علیه آنان سخن گفته شده است. در این پژوهش هدف اصلی بررسی احساس منفی نویسندگان زنان معاصر درمورد شخصیت زن در سبک فکری شهرنوش پارسی پور و منیرو روانی‌پور میباشد. روش مطالعه: این جستار به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از روش سبک‌شناسی فکری انجام شده است؛ مصادیق و نمونه ها از آثار دو نویسندۀ مذکور بصورت تصادفی انتخاب شده اند. یافته ها: خرافات‌سازی علیه زنان، احساس منفی شخصیتهای زن در رمان به یکدیگر و خشونت افقی علیه هم برخلاف نظریات فمنیستها، در راستای تقویت قدرت مردسالاری در رمانهای موردنظر بصورت واضحی مورد توجه نویسندگان قرار گرفته است. نتیجه گیری: در رمانهای پارسی‌پور و روانی‌پور شخصیتهای اصلی داستان زن هستند، اما زنان نسبت به مردان تحصیلات و فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی کمتری‌ دارند و مهمترین دغدغه و مشکل آنان، مسائل پیش پاافتاده است. در سطح فکری برخی نویسندگان معاصر از جمله پارسی‌پور و روانی‌پور، زن تحت تأثیر گفتمان غالب یعنی گفتمان مردسالار قرار دارد و بنوعی واپس گرایی پیرامون زن در آثارشان میتوان دست یافت.Contemporary novel, Women, Production of superstitions, Intellectual styleرمان معاصر, زن, خرافات سازی, سبک فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1299.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1299.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسی مسائل اجتماعی زنان و خرافات سازی علیه زن در رمان معاصر (با تکیه بر سبک فکری شهرنوش پارسی‌پور و منیرو روانی‌پور)https://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of women's social issues and superstitions against women in the contemporary novel (Relying on the intellectual style of Shahrnosh Parsipour and Moniro Ravanipour)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723Structural and Content Stylistics of Badlisi Sharafnameh by Sharafkhan Badlisiسبک‌شناسی ساختاری و محتوایی شرفنامۀ بدلیسی اثر شرف‌خان بدلیسی249265642110.22034/bahareadab.2022.15.6421faلیلاآقامجیدیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانnohiwa_aqamadjidy@yahoo.comحسنسلطانی کوهبنانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانyesh_soltani12@yahoo.comعلیرضاشوهانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانnoAr_shohani@yahoo.comقهرمانشیریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشگاه ایلام ، ایلام، ایرانnoghahreman.shiri@gmail.comJournal Article14000310BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sharafnameh is an important source in the history of the Kurds and the land of Kurdistan. Wiki is one of the most valuable sources in the study of the local history of Iran and the Ottoman Empire, especially in the tenth century. This work, in addition to narrating events, includes a wealth of information on the style of government, the tax system, the judiciary, and the geographical information of Kurdish sources.Our aim in this research, considering the value of this work and with the intention of recognizing and introducing it further, is to study its structure and content and to show its stylistic components. By describing and analyzing Sharafnameh in three levels: linguistic-structural, literary-artistic, aesthetic and content-intellectual, the author has tried to show the valuable and salient points of the work to the audience.METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive, analytical and the information has been collected by searching library resources. The scope of the study is Sharafnameh book, in which many examples of stylistic and content characteristics based on inductive method have been mentioned.FINDINGS: The findings of the study indicate that Sharafnameh has the same characteristics of historical prose of the Safavid period and is considered as a legacy of the Timurid period, which is influenced by factors such as the spread of the Turkish language as a result of Turkish rulers and rulers and the influence of Shiite scholars in promoting The Arabic language, as well as being influenced by the cultural context of the Kurdish-speaking land, is rich in Turkish, Mongolian, Arabic, and possibly Kurdish or Kurdish-like words. CONCLUSION: One of the features of the prose of this book is the artistic use of rhetorical industries in the field of rhetorical and spiritual rhetoric, among which; Prostitution in the realm of novel rhetoric and intensive simile, allusion and irony in the realm of spiritual novelty are the most frequent literary arrays. Sharafnameh intellectually includes features such as; Elitism is a critical Shari"a and at the same time a praiseworthy approach to the Kurds. Other features of the prose of this book are etymology and repetition of synonyms. The author of the book, in the preface and all the chapters of the book, stretches the speech as much as he can with a concise prose, and when his intention is only to mention an event, his words are simply desired. Mirsharafuddin"s pen is fluent and easy to understand, except in rare cases.زمینه و هدف: کتاب شرفنامه منبع مهمی در تاریخ کردها و سرزمین کردستان است و یکی از با‌ارزشترین مآخذ در بررسی تاریخ محلی ایران و عثمانی بویژه در قرن دهم است که مؤلف آن، خود شاهد بسیاری از رخدادهای این دوره بوده است. این اثر، علاوه بر نقل وقایع، شامل آگاهیهای فراوان درباره شیوه حکومتی، دستگاه مالیاتی، دیوانی و اطلاعات جغرافیایی منابع کردنشین است. هدف این پژوهش، با توجه به ارزش این اثر و بقصد شناخت و معرفی بیشتر آن، بررسی ساختاری و محتوایی و نشان‌دادن مؤلفه های سبک‌شناسانه آن است. نگارندگان با توصیف و تحلیل شرفنامه در سه سطح زبانی ـ ساختاری، ادبی ـ هنری و زیباشناسی و محتوایی ـ فکری، سعی کرده اند نکات ارزشمند و برجسته اثر را به مخاطب نشان دهند.روش‌ مطالعه: روش تحقیق دراین مقاله، توصیفی تحلیلی میباشد و اطلاعات ازطریق جستجو در منابع کتابخانه ای گردآوری شده است. گستره مطالعه، کتاب شرفنامه میباشد که نمونه های فراوانی از ویژگیهای سبکی ‌و محتوایی مبتنی بر شیوه استقرایی از آن ذکر گردیده ‌است.یافته ها: کتاب شرفنامه همان ویژگیهای نثرهای تاریخی دوره صفویه را دارد و از جانبی میراث دوره تیموریان نیز هست که با تأثیر پذیرفتن از عواملی همچون گسترش زبان ترکی در نتیجه تسلط حاکمان و فرمانروایان ترک زبان و نفوذ علمای شیعه در ترویج زبان عربی و همچنین بستر فرهنگی سرزمین کردزبان، سرشار از واژگان ترکی، مغولی، عربی و احیاناً کردی یا کردی‌گونه است. نتیجه گیری: از‌جمله ویژگیهای نثر این کتاب، استفاده هنرمندانه از صنایع بدیعی در حوزه بدیع لفظی و معنوی است که از این میان سجع و جناس در حوزه بدیع لفظی و تشبیه فشرده، استعاره، تلمیح، کنایه و اغراق در حوزه بدیع معنوی، پربسامدترین آرایه های ادبی هستند. شرفنامه از نظر فکری، دربردارنده ویژگیهایی چون نخبه گرایی، شریعت‌مداری انتقادی و درعینحال رویکردی ستایش‌آمیز به کردها است. از دیگر ویژگیهای نثر این کتاب، اطناب و اسهاب و تکرار مترادفات است. مؤلف کتاب در دیباچه و همه سرفصلهای کتاب، سخن را تا آنجا که در توانایی اوست، با نثری مسجع به درازا میکشاند و هرگاه مقصودش تنها ذکر واقعه و رویدادی است، کلامش بسادگی میل میکند. قلم میرشرف‌الدین، روان و فهم مطالب، جز در مواردی نادر، آسان است.Stylistics, Sharafname, Sharaf al-Din Badlisi, Safavidسبک‌شناسی, شرفنامه, شرف‌الدین بدلیسی, صفویهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1300.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1300.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی ساختاری و محتوایی شرفنامۀ بدلیسی اثر شرف‌خان بدلیسیhttps://bahareadab.com/en/article/Structural and Content Stylistics of Badlisi Sharafnameh by Sharafkhan Badlisi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157520220723A study of the color motif in Biddle Dehlavi’s sonnets from a rhetorical- linguistic perspectiveبررسی موتیو «رنگ» در غزلیات بیدل دهلوی از منظر زبانی– بلاغی267285642910.22034/bahareadab.2022.15.6429faشهینیزدان‌پناهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnoshahnam.azad@gmail.comیوسفعالی عباس‌آباددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانyesy.ali@se.pnu.ac.irعلی محمدپشتداراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانnoposhtdar@pnu.ac.irبهنازپیامنیدانشیار دروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانnobehnazpayam@yahoo.comJournal Article14000314BACKGROUND AND OBJECTIVES: Biddle Dehlavi,a famous Indian poet, is a poet and illustrator who took the word “color” out of its specific meaning and turns it into various and pleasant forms with a relative and compositional mind and with that word, the network has created a very wide association. The purpose of this researches to study and analyze some of Biddle’s illustrations and innovations with color motifs from a linguistic and to rhetorical perspective and to explain and clarify its connection with his ideas and thoughts. METHODOLOGY: The present research has been done by descriptive- analytical method and library method. The main source of the work was Bidel Dehlavi’s Divan, edited by Akbar Bahdarvand, which was published by Negah Publications. FINDINGS: In Biddles Divan, the word “color” has been used more than seven hundred times, so much so that in addition to the “poet of mirrors” attributed to him by Dr. Shafiee Kadkani, he can also be called “poet of color”. color is used in Biddeles poems sometimes linguistically and sometimes in literary and rhetorical structure. Sometimes it is intended in the literal sense, and sometimes in the virtual and unreal meaning. Thus, this element has played a significant role in shaping the meaning and form of his poems. CONCLUSION: From a rhetorical point of view, the remarkable frequency of new and abnormal metaphors with the element of color has added to the ambiguity and richness of Biddles speech. The images that Biddle made with the word color are more in line with his mystical beliefs and are summarized in the concept of transformation, destruction and annihilation, which he used in the form of rare metaphors, similes and pristine and fresh allusions and it shows a world far from the mind, chaotic and surreal. From linguistic point of view, additional compounds made with “color” have the highest frequency, especially compounds such as “color circulation” which are related to the mysticism of the poet’s existential unity.زمینه و هدف: بیدل، شاعر پرآوازۀ سبک هندی، شاعری مضمون‌پرداز و تصویرساز است که عنصر رنگ را از حوزۀ معنایی خاص خود خارج کرده و با ذهنی خلاق و ترکیب‌ساز، آن را به صور گوناگون و دلنشین تبدیل کرده ‌است و با همین کلمۀ ساده شبکۀ تداعی بسیار وسیعی را بوجود آورده ‌است. هدف این پژوهش آن است که برخی از تصویرسازیها و نوآوریهای بیدل با موتیو «رنگ» از منظر بلاغی و زبانی بررسی و تحلیل شود و ارتباط آن با عقاید و اندیشه های وی تبیین گردد. روش مطالعه: پژوهش پیش رو با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوۀ کتابخانه ای انجام شده ‌است. منبع اصلی کار، دیوان بیدل دهلوی به تصحیح اکبر بهداروند بوده که انتشارات نگاه آن را منتشرکرده ‌است. یافته ها: در دیوان بیدل بیش از هفتصد بار از واژۀ رنگ استفاده شده ‌است، تاآنجاکه افزون بر عنوان «شاعر آینه ها» که شفیعی کدکنی به وی نسبت داده ، میتوان او را «شاعر رنگ» نیز نامید. رنگ در اشعار بیدل، گاه بصورت زبانی و گاه در ساختار ادبی و بلاغی بکار رفته ‌است؛ گاه معنای لفظی و گاه مجازی و غیرواقعی از آن اراده شده است. به این ترتیب، این عنصر سهم قابل توجهی در شکل‌گیری معنا و صورت اشعار او داشته است. نتیجه گیری: از منظر بلاغی، بسامد چشمگیر استعارات نو و دور از هنجار با عنصر رنگ، بر ابهام و غنای سخن بیدل افزوده ‌است. تصاویری که بیدل با واژۀ رنگ ساخته ، بیشتر در راستای عقاید عرفانی اوست و در مفهوم دگرگونی، نابودی و فنا خلاصه میشود که آن را در قالب استعاره های کمیاب، تشبیهات و کنایات بکر و تازه بکار برده و جهانی دور از ذهن، درهم‌‌‌ریخته و سوررئالیستی را بنمایش گذاشته ‌است. از منظر زبانی، ترکیبات اضافی ساخته شده با رنگ، بالاترین بسامد را داشته ‌است، بخصوص ترکیباتی چون «شکست رنگ» و «گردش رنگ» که با عرفان وحدت جودی شاعر مرتبط است.Biddle, color, rhetoric, language, Indian style, analysisبیدل, رنگ, بلاغت, زبان, سبک هندی, تحلیلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1301.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1301.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی موتیو «رنگ» در غزلیات بیدل دهلوی از منظر زبانی– بلاغیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the color motif in Biddle Dehlavi’s sonnets from a rhetorical- linguistic perspective