امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Investigating conversation style in Anvari’s poemبررسی سبک گفتگو در شعر انوری117534210.22034/bahareadab.2022.14.5342faسیده سمیرا سید خشکبیجاریمربی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دشتستان، دانشگاه آزاد اسلامی، دشتستان، ایران.yesSamirabijari22@gmail.comJournal Article13990415BACKGROUND AND OBJECTIVES: conversation and debate are among the main methods used by poets and authors to express what is in their mind. In this study, we aim to investigate conversations in Anvari’s poems (30 poems: 28 stanzas and 2 odes). The quantity of these conversations is relatively low compared to other poems of Anvari, but they still are remarkable. METHODOLOGY: in this study, data are collected in library and then, they are analyzed qualitatively based on content analysis method. All anvari’s conversations are considered in terms of type of poetry, subject, purpose, content, model, structure, tone and the speakers/parties. In selecting conversations, in some cases, we just considered the very verses containing conversation, and the research is mainly focused on number of such verses, not all verses in poetry; however, in stanzas, the conversations are often taken into account in the whole poem. FINDINGS: in most of these conversations, one of the parties is human being and sometimes the other party is Anvari himself; in such cases, he usually wins the debate. Of these 30 poems about 13 conversations have socio-moral subject and the rest (14 cases) are versified either to eulogize someone or express complaint about life, or that they have theme of boasting, humor and joke or satire which are classified in lyric literature. CONCLUSION: some original debates of Anvari are of great importance and have been accepted by other poets who lived after him and lasted forever.زمینه و هدف: گفتگو و مناظره از شگردهای طرح بیان اندیشه در بین شاعران و نویسندگان بشمار میرود. در این نوشتار به بررسی گفتگوهای اشعار انوری (سی شعر: بیست وهشت قطعه و دو قصیده) پرداخته میشود. کمیت این گفتگوها دربرابر اشعار دیگر انوری بسیار کم است، اما بااینحال مناظره های قابل توجهی هستند. روش مطالعه: شیوه گردآوری اطلاعات در این مقاله کتابخانه ای و تجزیه و تحلیل داده ها براساس شیوه تحلیل محتوا و از نوع کیفی است. در این مقاله تمام گفتگوهای انوری ازلحاظ قالب‌، موضوع، هدف، محتوا، نوع، ساختار، لحن و طرفین گفتگو بررسی شده ‌است. در گزینشها، در چند مورد تنها به ابیات دارای گفتگو پرداخته شده و مدار تحقیق بر تعداد ابیات دارای گفتگو است، نه ابیات کل شعر؛ اما در گفتگوهایی که در قالب قطعه هستند، معمولاً گفتگو در کل شعر لحاظ شده ‌است. یافته ها: در بیشتر این گفتگوها، یکی از طرفین، انسان و گاه خود انوری است؛ در آن دسته گفتگوها که انوری یکی از طرفین است، معمولاً خودش پیروز میدان مناظره میشود. در میان این سی شعر، موضوع حدود شانزده گفتگو، اخلاقی ـ اجتماعی و سایر موارد (چهارده مورد) یا به قصد مدح سروده شده، یا گله و شکایت شاعر از روزگار، مفاخره، هزل و مطایبه و یا هجو است که ازلحاظ نوع ادبی غنایی محسوب میشود. نتیجه گیری: چند مناظره اصیل انوری درخور اعتناست و مورد اقبال شاعران پس از او قرار گرفته و ماندگار شده است.Debate, Anvari, Conversation, Stanza, 6th century poemمناظره, انوری, گفتگو, قطعه, شعر, قرن ششمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1220.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1220.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک گفتگو در شعر انوریhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating conversation style in Anvari’s poem

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Stylistic study of the manuscript of the Kermani Vali 's Divanبررسی سبک‌شناسی نسخۀ خطی دیوان والی کرمانی1939537010.22034/bahareadab.2022.14.5370faمعصومهوفایی‌نیادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایرانnorashinvafainiya@yahoo.comرضااشرف زادهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایرانyesDrrezaashrafzade@ir.comجوادمهربان قزلحصاراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایرانnodrjavadmehraban@gmail.comJournal Article13990426BACKGROUND AND OBJECTIVES: Kermani governor was one of the poets of Safavid period, contemporary with the reign of Shah Safi and Shah Abbas II. No information is available about his life. There is only one manuscript of his divan in the Library of Parliament. It is inferred from his poems that he traveled to Isfahan and Kashan and stayed in these two cities for some time. In this article, by introducing him and his version of Divan, an attempt is made to examine his poems from the point of view of stylistic levels. METHODOLOGY: The research has been done in a library style and the version of the poet"s divan is the statistical population of the research. FINDINGS: An examination of the stylistic features of his divan shows that he has used a variety of common weights of Persian poetry. Arabic words have used common Indian style words such as madness, herpes, bubbles, combinations and conjugations of previous styles, astronomical terms, mysticism, and pub terms. At the literary level, it is rich in literary arrays and all kinds of expressive and rhetorical industries, and the arrays of similes, metaphors and allusions have the highest use. In the intellectual coordinates there are lyrical themes, praise and mysticism, mysticism, ethics, didactic themes, and the history of the poem. CONCLUSION: According to this study, it should be said that Vali is one of the average poets of Indian style who has followed the style of the period in the style of his poetry. In terms of language level, his poems have a simple language construction in general, but he is able to use all kinds of poetic literary arrays, and at the intellectual level, he has paid more attention to lyrical, mystical and moral issues.زمینه و هدف: والی کرمانی از شاعران دورۀ صفوی، معاصر با پادشاهی شاه صفی و شاه عباس دوم بوده است. از زندگی او اطلاعاتی در دست نیست. تنها یک نسخۀ خطی از دیوان وی در کتابخانۀ مجلس موجود است. از اشعارش استنباط میشود که سفرهایی به اصفهان و کاشان داشته و مدتی در این دو شهر اقامت کرده است. در این مقاله با معرفی وی و نسخۀ دیوان او سعی بر این است که اشعارش از نظرگاه سطحهای سبک‌شناسی مورد بررسی قرار گیرد. روش مطالعه: پژوهش به شیوۀ کتابخانه ای انجام گرفته است و نسخۀ دیوان شاعر، جامعۀ آماری تحقیق است که با خوانش آن، موارد سطحهای سبک شناسی فیش‌برداری شده و مقاله براساس تحلیل فیشها نوشته شده است. یافته ها: بررسی خصایص سبکی دیوانش نشان میدهد انواع وزنهای رایج شعر فارسی را استفاده کرده است. واژه های عربی، واژه های متداول سبک هندی مثل جنون، تبخاله، حباب، ترکیبات و واژه های متکلف سبکهای پیشین، اصطلاحات نجوم، عرفانی، و اصطلاحات میخانه ای را استفاده کرده است. در سطح ادبی، سرشار از آرایه های ادبی و انواع و اقسام صنایع بیانی و بدیعی است و آرایه های تشبیه، استعاره و تلمیح بالاترین استفاده را دارند. در مختصات فکری مضامین غنایی، مدح و منقبت، عرفانیات، اخلاقیات، مضامین تعلیمی، و تاریخ سروده وجود دارد. نتیجه گیری: طبق این بررسی باید گفت والی از شاعران متوسط سبک هندی است که در سبک شناسی شعرش، پیرو سبک دوره بوده است. سروده هایش از نظر سطح زبانی، در کلیت ساخت زبانی ساده دارد اما در کاربرد انواع آرایه های ادبی شاعری تواناست و در سطح فکری، به موضوعات غنایی، عرفانی و اخلاقی توجه بیشتر کرده است.manuscript, poetry collection, Kermani Vali, stylistic levelsنسخۀ خطی, دیوان اشعار, والی کرمانی, ویژگیهای سبکیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1222.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1222.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی نسخۀ خطی دیوان والی کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic study of the manuscript of the Kermani Vali 's Divan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Reflection of Imam Mohammad Al-Ghazali's thoughts in the Sanai Hadiqahبازتاب اندیشه های امام محمد غزالی در حدیقه الحقیقۀ سنایی4157542910.22034/bahareadab.2022.14.5429faسیدعلی مرادیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانyesmoradi1396 moradi1396@gmail.comسیداحمدپارسااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانnodr.ahmadparsa@gmail.comJournal Article13991102BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sanai Ghaznavi, in addition to his stellar position in mystical literature, is one of the great scholars and thinkers in the field of ethics as well as Islamic thought, especially in mystical poetry of poets with style and current in this field. Is. On the other hand, the most important figure who founded the theoretical foundations of the fusion of religion and mysticism is Abu Hamed Mohammad Ghazali, and considering the important and influential position of Ghazali in his time and later periods, and especially the contemporaneity of Sanai and Ghazali, Ghazali"s intellectual influence Sanai is an issue that needs to be researched in this area. Relying on the intellectual commonalities between Ghazali and Sanai, as well as the existence of similar intellectual sources, this article examines the reflection of Ghazali"s ideas in Sanai"s Hadiqah al-Haqiqa. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical and the data are collected by library method. FINDINGS: The idea of ​​asceticism and mysticism is one of the most important thematic axes in Hadith al-Haqiqah. In the period when Sanai was introduced, intellectual, theological and religious differences were at their peak. Like al-Ghazali, Sanai displays religious themes with a mystical cover. The intellectual sources and reflections of Ghazali and Sanai have been "Quran, Sunnah of the Prophet, religious books". CONCLUSION: The results of the study indicate the significant effects of Ghazali on Sanai"s thought, as in theological and mystical fields Ghazali"s intellectual sources can be seen in Sanai"s poetry and thought, so that Ghazali has a surprising effect on Sanai"s intellectual development. had. Also, in arranging the chapters of the book of Hadith, Sanai has not paid attention to the method of mystics and commentators of Sufism in the matter of the word of God and the importance of its recitation, and in this regard he speaks completely in the manner of Ghazali.زمینه و هدف: سنایی غزنوی علاوه بر جایگاه سترگی که در ادبیات عرفانی دارد، در حوزه های اخلاق و همچنین اندیشه های اسلامی از صاحبنظران و اندیشمندان بزرگ است، که بویژه در شعر عرفانی از شاعران صاحب سبک و جریان ساز در این حوزه است. از سوی دیگر مهمترین شخصیتی که مبانی نظریِ آمیختگی دین و عرفان را بنیان نهاد، ابوحامد محمّد غزالی است و با توجه به جایگاه مهم و اثرگذار غزالی در روزگار خود و دوره های بعد، و بویژه معاصر بودن سنایی و غزالی، تأثیر فکری غزالی بر سنایی، مسئله ای است که نیاز به تحقیق و بررسی در این حوزه دارد. این مقاله با تکیه بر اشتراکات فکری میان غزالی و سنایی، و همچنین وجود آبشخورهای فکری مشابه، به بررسی بازتاب اندیشه های غزالی در حدیقه الحقیقه سنایی میپر‌دازد. روش مطالعه: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و داده ها به روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. یافته ها: اندیشۀ زهد و عرفان از مهمترین محورهای موضوعی در حدیقه الحقیقه بشمار میآید. در دوره ای که سنایی مطرح شد، اختلافات فکری و کلامی و مذهبی در اوج بود. سنایی نیز همچون غزالی، مضامین دینی را همراه با پوششی عرفانی به نمایش میگذارد. منابع فکری و تأملات غزالی و سنایی «قرآن، سنت پیامبر، و کتب دینی» بوده است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیانگر تأثیرات قابل توجه غزالی بر اندیشه سنایی است، چنانکه در حوزه های کلامی و عرفانی سرچشمه های فکری غزالی را در شعر و اندیشه سنایی میتوان مشاهده کرد، بطوریکه غزالی در تکامل فکری سنایی تأثیر شگفت انگیزی داشته است. همچنین سنایی در ترتیب و تنظیم ابواب کتاب حدیقه، به شیوه عارفان و شارحان تصوف در مسئله کلام خدا و اهمیّت قرائت آن توجه نکرده است و در این مورد کاملاً به شیوه غزالی سخنوری میکند.Sanai, Ghazali, Philosophy and Mysticism, Hadiqah al-Haqiqahسنایی, غزالی, فلسفه, عرفان, حدیقه الحقیقهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1221.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1221.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب اندیشه های امام محمد غزالی در حدیقه الحقیقۀ سناییhttps://bahareadab.com/en/article/Reflection of Imam Mohammad Al-Ghazali's thoughts in the Sanai Hadiqah

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Textual and stylistic study of Shams al-Lali Manuscript in rhetoricمتن شناسی و بررسی سبکی شمس اللالی نسخه خطی در بلاغت5973559410.22034/bahareadab.2022.14.5594faمجتبی سعادتدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایرانnosaadatvghazal@yahoo.comمریممحمودیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایرانyesm.mahmoodi75@yahoo.comمهردادچتراییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایرانnom_chatraei@ yahoo.comJournal Article13990712BACKGROUND AND OBJECTIVES: Criticism of rhetorical works is one of the most important fields of literary studies. The manuscript of Shams al-Lali is one of the sources of Persian rhetoric in the twelfth century AH, which has remained in the veil of isolation. This unique copy is kept in the Malik Library No. 1212. Examining rhetorical issues in this version is important to provide an overview of the history of rhetoric and its evolution. METHODOLOGY: This research, which was carried out by analytical-descriptive method, while introducing the manuscript of Shams al-Lali, has examined its text ology. FINDINGS: Shams al-Lali is one of the rhetorical texts written in simple prose. In a precise and coherent structure, the author has advanced the meanings and expressions in two techniques with a deductive approach to the views and opinions of the latter and using proverbs. The main part of the text, which includes the science of semantics, is expressed in eight chapters and is very detailed. As the version falls short, there is no information about the author"s views on metaphor and irony. CONCLUSION: This past work is scientifically one of the valuable texts of Persian language that has been unknown until now. Its introduction is noteworthy due to its literary and scientific aspects. Correction of this work helps to know the different aspects of Persian language and literature in the field of rhetoric; It also helps to complete the understanding of the evolution of rhetorical texts.زمینه و هدف: نقد و بررسی آثار بلاغی، یکی از مهمترین حوزه های مطالعات ادبی محسوب میشود. نسخه خطی شمس اللالی یکی از منابع بلاغت فارسی در قرن دوازدهم هجری است که تاکنون در پرده خمول و گوشه انزوا باقی مانده است. این نسخه منحصربفرددر کتابخانه ملک به شماره 1212 نگهداری میشود. بررسی مباحث بلاغی در این نسخه برای ترسیم چشم اندازی از تاریخ بلاغت و روند تطور آن اهمیت دارد. روش مطالعه: این پژوهش که به روش تحلیلی ـ توصیفی انجام شده، ضمن معرفی نسخه خطی شمس اللالی به بررسی متن شناسی آن پرداخته است. یافته ها: شمس اللالی در شمار متون بلاغی ای محسوب میشود که به نثر مرسل و ساده نوشته شده است. مؤلف در ساختاری دقیق و منسجم، معانی و بیان را در دو فن با رویکردی قیاسی با آراء و نظرات متأخران و با استفاده از امثال به پیش برده است. بخش اصلی متن که مشتمل بر علم معانی است در هشت باب و بسیار مفصل بیان شده و بخش دوم در فن علم بیان و مشتمل بر تشبیه و مجاز است و استعاره را مجاز به علاقه شباهت میداند نه تصویری مستقل. ازآنجاکه نسخه در آخر افتادگی دارد، درباره نظرات مؤلف درباب استعاره و کنایه اطلاعی وجود ندارد. نتیجه گیری: این اثر از متنهای ارزشمند زبان فارسی است که تاکنون ناشناخته بوده است. معرفی آن بسبب جنبه های ادبی و علمی درخور توجه است. تصحیح این اثر به شناخت جنبه های مختلف زبان و ادبیات فارسی در حوزه بلاغت کمک میکند؛ همچنین به کامل ‌شدن شناخت سیر تحول و دگرگونی متون بلاغی یاری میرساند.Manuscript, Shams al-Lali, Mousavi Abhari, Textology, Rhetoricمتن شناسی و بررسی سبکی شمس اللالی نسخه خطی در بلاغتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1223.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1223.pdfhttps://bahareadab.com/article/متن شناسی و بررسی سبکی شمس اللالی نسخه خطی در بلاغتhttps://bahareadab.com/en/article/Textual and stylistic study of Shams al-Lali Manuscript in rhetoric

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Theatrical capabilities of Ferdowsi's Shahnameh (with a case study of the story of Bijan, Manijeh and Siavash)قابلیتهای نمایشی شاهنامۀ فردوسی (با مطالعۀ موردی داستان بیژن و منیژه و سیاوش)7592560010.22034/bahareadab.2022.14.5600faام البنین دشتی رحمت آبادیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانnoe.dashti120@gmail.comمحبوبه ضیاء خدادادیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانyesMzia2000@yahoo.comبتولفخراسلاماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانnoBt_Fam12688@yahoo.comمهدینوروزاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانnoMahdinovrooz@yahoo.comJournal Article13990810BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stories, legends and myths of ancient Iranian literature are considered as a rich support of dramatic literature. Shahnameh, in terms of aesthetic dimensions and structural and linguistic features, has valuable capabilities and functions in the field of performing arts. This work can easily be a source of inspiration and an important platform for the formation and evolution of Iranian theater. The purpose of this study is to study the two stories of Siavash, and Bijan and Manijeh of Shahnameh and a deeper understanding of the stylistic features of Shahnameh that can be effective in turning it into a play. METHODOLOGY: The method of this descriptive-analytical research and data retrieval is library. FINDINGS: Shahnameh is one of the most prominent and beautiful examples of classical literature in Iran and the world that by providing the best illustrations, has helped its audience to imagine themselves in the middle of the story and by putting verses together, the process of the story Understand clearly like a movie and a show. CONCLUSION: Both Siavash, Bijan and Manijeh stories have all the dramatic elements and have the ability to become a play or a script. In these two long stories of Shahnameh, the elements of plot, characterization, dialogue, scene and place, peak, complexity, conflict, crisis, and suspension are clearly and artistically present.زمینه و هدف: قصه‏ها، افسانه‏ها و اسطوره‏های ادبیات کهن ایرانی، پشتوانۀ غنی ادبیات نمایشی بشمار میروند. شاهنامه به ‌لحاظ ابعاد زیبایی‌شناسانه و ویژگیهای ساختاری و زبانی، قابلیت و کارکردهای ارزشمندی در حوزۀ هنرهای نمایشی دارد. این اثر براحتی میتواند منبع الهام و بستر مهمی برای شکل‌گیری و تحول تئاتر ایرانی باشد. هدف این پژوهش بررسی دو داستان سیاوش، و بیژن و منیژه از شاهنامه و شناخت عمیقتر از ویژگیهای سبکی شاهنامه است که میتواند در تبدیل آن به اثری نمایشی مؤثر باشد. روش مطالعه: روش انجام این پژوهش توصیفی-تحلیلی و داده یابی آن کتابخانه ای است. یافته ها: شاهنامه یکی از برجسته‏ترین و زیباترین نمونه‏های ادبیات کلاسیک ایران و جهان است که با ارائۀ بهترین تصویرسازیها، مخاطب خویش را یاری کرده تا خود را در میانۀ داستان تصور ‏کند و با کنار هم قرار دادن ابیات، روند داستان را همچون فیلم و نمایشی بوضوح درک کند. نتیجه گیری: هر دو داستان سیاوش، و بیژن و منیژه دارای تمامی عناصر دراماتیک هستند و قابلیت صددرصد را برای تبدیل شدن به نمایشنامه یا فیلمنامه دارا هستند. در این دو داستان بلند شاهنامه، عناصر پیرنگ، شخصیت‌پردازی، گفت‌وگو، صحنه و مکان، اوج، پیچیدگی، کشمکش، بحران، و تعلیق بوضوح و هنرمندی هرچه تمامتر حضور دارند.Shahnameh, Ferdowsi, Dramatic Elements, Bijan and Manijeh, Siavash, story, showشاهنامه, فردوسی, عناصر دراماتیک, بیژن و منیژه, سیاوش, داستان‏, نمایشhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1224.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1224.pdfhttps://bahareadab.com/article/قابلیتهای نمایشی شاهنامۀ فردوسی (با مطالعۀ موردی داستان بیژن و منیژه و سیاوش)https://bahareadab.com/en/article/Theatrical capabilities of Ferdowsi's Shahnameh (with a case study of the story of Bijan, Manijeh and Siavash)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Stylistic study and analysis of the manuscript of "Meraat Al-Salkin" by "Mir Baba Darvish Naqshbandi"بررسی و تحلیل سبک‌شناسی نسخۀ خطّی «مرآت السالکین» اثر «میربابا درویش نقشبندی»93111570110.22034/bahareadab.2022.14.5701faمحمدتقیمقصودیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایرانnomaghsoudi.mt155@gmail.comاحمدرضایلمه هااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.yesayalameha@yahoo.comJournal Article13991101BACKGROUND AND OBJECTIVES: Manuscripts are valuable treasures of the cultural heritage of each nation and the result of the worldview of each of the poets and writers. It is very important to revive the ancient manuscripts and remove the oblivion from the appearance of ancient texts and to identify the creator of these works. The manuscript of "Meraat Al-Salkin" by "Mir Baba Darvish Naqshbandi" is one of these valuable works that due to the use of Sufi and mystical terms, especially the Naqshbandi method and the introduction of some of the greats of this method and the customs and beliefs of Naqshbandi can be recognized in this Sufi way. Be effective. In addition to introducing this manuscript and its author, this research examines the stylistic features of this work. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: The manuscript of "Meraat Al-Salkin" by "Mir Baba Darvish Naqshbandi" No. 5629 is kept in the library of the University of Tehran. "Mir Baba, son of Mir Darwish Naqshbandi" is one of the mystics, writers and poets with taste, but unknown in the twelfth lunar century. This work was written by an unknown scribe in 1118 AH in Naskh script and contains 430 pages. Of course, the above version has been reviewed and corrected after being written by a scribe or someone else, which has been corrected in the margins of the text and has often been corrected with a line. CONCLUSION: The book of Mir"at al-Salkin contains Sufi mystical issues, prose and poetry, including verses, hadiths, poems and lyric poems. In this work, Mir Baba describes his contents in an allegorical way by proposing various mystical titles, anecdotes and poetic stories that are mixed with verses, hadiths, proverbs, doctrinal and mystical topics. The author of this work, in most cases, has paid much attention to the books of the Naqshbandiyya method and to the poems and books of the Jami and Masnavi Rumi dynasty, and in some cases he has included in the text some of his poems that are mostly incorrect. Other poets have been attributed. In the fusion of poetry and prose, the extensive use of Arabic verses, hadiths and words is one of the special features of prose in this version. The use of mystical and Sufi words and expressions, especially the terms of the Naqshbandiyya sect, is another stylistic distinction of prose in this version.زمینه و هدف: نسخه های خطّی از گنجینه های ارزشمند میراث فرهنگی هر ملت و حاصل جهان‌بینی هریک از شاعران و نویسندگان است. احیای دست نوشته های کهن و زدودن گرد فراموشی از سیمای متون قدیمی و شناسایی آفرینندۀ این آثار اهمیّت شایانی دارد. نسخۀ خطی «مرآت السالکین» اثر «میر بابا درویش نقشبندی» یکی از این آثار ارزشمند است که بدلیل بکار بردن اصطلاحات صوفیه و عرفانی بویژه طریقۀ نقشبندیه و معرفی برخی از بزرگان این طریقه و آداب رسوم و اعتقادات نقشبندی میتواند در شناخت این طریق صوفیه مؤثر باشد. این تحقیق علاوه بر معرفی این نسخۀ خطی و مؤلف آن، به بررسی ویژگیهای سبکی در این اثر میپردازد. روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: نسخۀ خطی «مرآت السالکین» اثر «میر بابا درویش نقشبندی» به شمارۀ5629 در کتابخانۀ دانشگاه تهران نگهداری میشود. «میربابا پسر میر درویش نقشبندی» یکی از عارفان و نویسندگان و شاعران باذوق، ولی ناشناختۀ قرن دوازدهم قمری است. این اثر توسط کاتبی نامعلوم در سال 1118 ه.ق به خط نسخ کتابت شده و مشتمل بر 430 صفحه است. البته نسخۀ فوق پس از نگارش توسط کاتب و یا دیگری مورد بازبینی و اصلاح قرار گرفته که در حاشیۀ متن تصحیح شده و اغلب با خط زدگی ترمیم و اصلاح گردیده است. نتیجه گیری: کتاب مرآت السالکین دربردارندۀ مسائل عرفانی صوفیه، مطالب نثر و نظم، شامل آیات، احادیث، قصاید و غزلیات است. میربابا در این اثر با طرح عناوین مختلف عرفانی، حکایات و داستانهای منظوم که آمیخته به آیات، احادیث، امثله، مباحث و موضوعات اعتقادی و عرفانی است، به شرح مطالب خود به روش تمثیل میپردازد. نویسندۀ این اثر، در اغلب موارد به کتب طریقۀ نقشبندیه و به اشعار و کتاب سلسله الذهب جامی و مثنوی مولوی توجه زیادی داشته است و در برخی موارد از اشعارخود در متن آورده که عمدۀ این اشعار نادرست آمده است. همچنین گاه شعر دیگران به غلط به شاعران دیگری نسبت داده شده ‌است. درآمیختگی نظم و نثر، کاربرد فراوان آیات، احادیث و کلمات عربی از ویژگیهای خاص نثر این نسخه میباشد. کاربرد واژه ها و اصطلاحات عرفانی و صوفیه خصوصاً اصطلاحات طریقت نقشبندیه از دیگر تمایزات سبک‌شناسی نثر این نسخه است.Stylistics, Meraat Al-Salkin, Mir Baba Darvish Naqshbandi, Naqshbandiehسبک‌شناسی, مرآت السالکین, میربابا درویش نقشبندی, نقشبندیهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1225.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1225.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک‌شناسی نسخۀ خطّی «مرآت السالکین» اثر «میربابا درویش نقشبندی»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic study and analysis of the manuscript of "Meraat Al-Salkin" by "Mir Baba Darvish Naqshbandi"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Qajar Khavar Divan and its style featuresدیوان خاور قاجار و ویژگیهای سبک او113133616310.22034/bahareadab.2022.14.6163faزهرامداحیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnozahramadahi11@yahoo.comحسینآذرپیونداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.yeshossein_azarpeyvand@yahoo.comسعیدخیرخواهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnos.kherirkhah92@gmail.comJournal Article13991118BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Eastern Qajar Divan is one of the most precious stones of the 13th century. Unique copies of this poet"s divan are available in the Library of the National Assembly, the Golestan Museum Palace, Astan Quds and the Malek National Library. The purpose of this research is to analyze the style and content of this poet"s divan from three perspectives: intellectual, linguistic and literary. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: Qajar East is one of the poets of the return period. He has followed Hafez in composing poems. In his divan, in addition to poems, lyric poems and quatrains, he has lamented and lamented the Ahl al-Bayt, especially Imam Hussein. CONCLUSION: One of the poetic features of this poet is the poetic use of novel industries in the field of novel verbal and spiritual. Of which; Repetition in the realm of rhetoric and my imagination in the realm of spiritual novelty; Allowed among the imaginary; They are the most frequent literary arrays. Another feature of this manuscript is the use of current lines, so that a large part of the poems of the court are dead. The variety of poetic forms in the poems of this poet has caused a variety of concepts, so concepts such as; Religious and moral thoughts, love, description of beloved states, description of beloved, mysticism, praise of the Prophet, Shiite Imams and Fath Ali Shah Qajar can be seen in his poems.زمینه و هدف: دیوان خاور قاجار یکی از آثار گرانسنگ قرن سیزدهم است. نسخه های منحصربفرد دیوان این شاعر در کتابخانه مجلس شورای ملی، کاخ موزه گلستان، آستان قدس و کتابخانه ملی ملک موجود است. هدف از انجام این پژوهش، تحلیل سبکی و محتوایی دیوان این شاعر از سه منظر فکری، زبانی و ادبی است. روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: خاور قاجار یکی از شاعران دورۀ بازگشت است. در سرودن اشعار از حافظ پیروی کرده است. وی در دیوانی که از خود بر جای گذاشته است، علاوه بر قصاید، غزلیات و رباعیات، به مرثیه و نوحه سرایی اهل بیت مخصوصاً امام حسین پرداخته است. این منظومه دارای ابیاتی سست و سرشار از ایرادهای لفظی و معنوی است. نتیجه گیری: از جمله ویژگیهای شعری این شاعر، استفاده فراوان از صنایع بدیعی در حوزه بدیع لفظی و معنوی است که از این میان تکرار در حوزه بدیع لفظی و ایهام در حوزه بدیع معنوی، و مجاز در حوزۀ بیان، پربسامدترین آرایه های ادبی هستند. از دیگر ویژگیهای این نسخه خطی بکارگیری ردیفهای فعلی است به گونه ای که بخش زیادی از اشعار دیوان، مردّف هستند. تنوع قالبهای شعری در اشعار این شاعر باعث تنوع مفاهیم شده است؛ لذا مفاهیمی چون اندیشه های دینی و اخلاقی، عشق، توصیف حالات معشوق، وصف معشوق، عرفان، مدح و ستایش پیامبر، امامان شیعه و فتحعلی شاه قاجار در اشعار او دیده میشود.Qajar East, stylistic features, Hafez, lamentationخاور قاجار, ویژگیهای سبکی, حافظ, نوحه سراییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1226.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1226.pdfhttps://bahareadab.com/article/دیوان خاور قاجار و ویژگیهای سبک اوhttps://bahareadab.com/en/article/Qajar Khavar Divan and its style features

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Semantic coherence in the romantic lyric of Hossein Monzaviانسجام معنایی غزلهای رمانتیک حسین منزوی135154627310.22034/bahareadab.2022.14.6273faزهراطالبلودانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مرکزی اراک، اراک، ایرانnozahraataleblou@gmail.comمحسنذوالفقاریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مرکزی اراک، اراک، ایرانyesm.zolfaghary2020@gmail.comحجت الله امیدعلیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مرکزی اراک، اراک، ایرانnoH_omidali@araku.ac.irزهرارجبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مرکزی اراک، اراک، ایرانnoZ_rajabi@araku.ac.irJournal Article13990822BACKGROUND AND OBJECTIVES: Following a logical course in form and meaning causes harmony and connection between different components of poetry, which can be extracted by identifying and analyzing the factors used in the text. This study, while raising the issue of the issue of semantic coherence in Persian poetry from what period and for what reason, seeks to answer these questions: What factors owe the semantic coherence of Monzavi" lyric poems? How did these factors form the semantic structure of the Monzavi" sonnet? METHODOLOGY: The present study, using a descriptive-analytical method, examined the factors that create semantic coherence in seven sets of Monzavi" poems, which include four hundred and sixty sonnets, which and enumerated some approaches. FINDINGS: A careful and meticulous study of the component of semantic coherence in Monzavi" poems revealed that 55% of Monzavi" sonnets have a coherent semantic structure. CONCLUSION: The principles governing the relationships between images or illustrative elements of Monzavi poems are examined and classified into five axes: word fit, pattern repetition, meaning association in terms of similarity, narrative element, and extension of a theme or image.زمینه و هدف: دنبال کردن یک سیر منطقی در صورت و معنا باعث ایجاد ارتباط و هماهنگی میان اجزای مختلف شعر میشود. با تحلیل عوامل بکارگرفته شده در متن میتوان الگوهایی استخراج کرد. این پژوهش ضمن مطرح کردن این موضوع که مسئلۀ انسجام معنایی در شعر فارسی از چه دوره و به چه دلیل مطرح شده است، بدنبال پاسخ به این پرسشهاست: انسجام معنایی غزلیات منزوی مرهون چه عواملی است؟ این عوامل چگونه ساختار معنایی غزل منزوی را شکل داده است؟ روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی عوامل ایجاد انسجام معنایی را در هفت مجموعۀ اشعار منزوی که شامل 460 غزل است، بررسی کرده و برای برخی رویکردهایی برشمرده است. یافته ها: با بررسی دقیق و موشکافانۀ مؤلفۀ انسجام معنایی در اشعار منزوی مشخص شد که 55% از غزلیات منزوی از ساختار معنایی منسجم برخوردار است. نتیجه گیری: اصول حاکم بر روابط موجود بین تصاویر یا عناصر تصویرساز اشعار منزوی در پنج محور تناسب واژه ها، تکرار الگو، تداعی معانی برحسب مشابهت، عنصر روایت و گستراندن یک مضمون یا تصویر بررسی و طبقه بندی شده است.Monzavi, Ghazal Romanticism, Semantic coherence, Stylisticsمنزوی, غزل رمانتیسم, انسجام معنایی, سبک شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1227.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1227.pdfhttps://bahareadab.com/article/انسجام معنایی غزلهای رمانتیک حسین منزویhttps://bahareadab.com/en/article/Semantic coherence in the romantic lyric of Hossein Monzavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221“Introducing Saeed Naqshband-e Yazdi along with the stylistic features of his Collection of Poems”معرفی سعیدا نقشبند یزدی به همراه بررسی سبک شناسانۀ اشعار وی155180628110.22034/bahareadab.2022.14.6281faفاطمه ساداتطاهریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانyestaheri@kashanu.ac.irرضیهرضایی تفتیدانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانnopardis.hsm@gmail.comJournal Article13990819BACKGROUND AND OBJECTIVES: Style means a special method that a writer or poet uses to explain his thoughts and emotions, and stylistics is the knowledge that study a work in choosing words and phrases, in use of grammatical rules, imply literary techniques and figurative speech, and explainthe thought, ideology and views of creator’s work. The present article introduces Saeed Naqshband Yazdi, the 11th century mystic poet and his stylistic poetic features. METHODOLOGY: This descriptive-analytical study was conducted by collecting information with a documentary and library method in the study of the corrected text of Saeeda Naqshband Yazdi"s poetry collection and tried to identify the stylistic features of his poems while introducing the poet. FINDINGS: Saeed Naqshbandi Yazdi known by sobriquet Saeida is one of the poets of the 11th century A.H., Whose year of his birth and death is not clear. The Yazidi poet is said to have left the birthplaceduring the reign of the Safavied Shah Suleiman (1666-1696) and settled in Isfahan. According to Saeida’s poetry and memoirs, he was a follower of the religion of Abu Hanifa and the mystical way of Naqshbandiyya, and for a living he was engaged in Naqshbandi and Sha’arbafi, which were among his occupations at that time. Saeida has reflected his mystical thoughts in the guise of exquisite illustrations and precise fantasies with the help of literary devices and imagery. His collection of poems, which has a total of 4815 verses, has been composed mainly in the form of sonnets. CONCLUSION: Authors argue Saeida is one of the worthy poets of the Safavid period who, using the ancient and sometimes colloquial language, new compositions, beautiful illustrations, special use of similes, metaphorical personifications, allusions, contradictions and proportions, all kinds of equivoque and combines love, ethics and mysticism with complaints of hypocrisy and therefore remembers Hafez"s poetry.زمینه و هدف: سبک به معنای روش خاصی است که نویسنده یا شاعر برای تبیین اندیشه ها و عواطف خود بکار میگیرد و دانش سبک شناسی یک اثر را از نظر انتخاب واژه ها و الفاظ، قواعد دستوری، بکارگیری فنون و آرایه های ادبی، اندیشه، جهان بینی و دیدگاههای آفرینندۀ آن مطالعه میکند. مقالۀ حاضر به معرفی سعید نقشبند یزدی، شاعر عارف قرن یازدهم و ویژگیهای سبک شناسانۀ شعری او میپردازد. روش مطالعه: این پژوهش با شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده که با روش اسنادی و کتابخانه ای در محدودۀ مطالعاتی متن تصحیح شدۀ دیوان اشعار سعیدا نقشبند یزدی، به گردآوری اطلاعات پرداخته و کوشیده ضمن معرفی شاعر ویژگیهای سبکی اشعار او را مشخص کند. یافته ها: سعید نقشبند متخلص به سعیدا از شاعران قرن یازدهم هجری است که سال تولد و وفاتش بر کسی روشن نیست. نگارنده که دیوان اشعار وی را تصحیح کرده با پاسخ به این پرسشها که سعیدای نقشبند کیست؟ اشعار او چه ویژگیها و برجستگیهایی دارد؟ و در سطح زبانی، ادبی و فکری کدام شیوۀ سبکی را برای شعر خود برگزیده است؟ روشن میکند شاعر یزدی الاصل در زمان شاه سلیمان صفوی (1077- 1105ه.ق.) ترک دیار کرده و در اصفهان سکونت گزیده است. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. سعیدا تفکرات عرفانی خود را در کسوت تصویرسازیهای بدیع و نازک خیالیهای دقیق حاصل از آرایه های بدیعی در دیوان اشعار خویش منعکس کرده است. دیوان او که جمعاً ۴۸۱۵بیت دارد، عمدتاً در قالب غزل سروده شده است. نتیجه گیری: سعیدا از شاعران شایستۀ دورۀ صفوی است که با بکارگیری زبان کهن و گاه محاوره، ترکیب سازیهای بدیع، تصویرسازیهای زیبا، استفادۀ ویژه از تشبیه ، تمثیل، شخصیت بخشیهای استعاری، تلمیح، تضاد و تناسب، انواع ایهام، عشق، عرفان و اخلاق را با شکایت از ریا و تزویر و روزگار درهم آمیخته و شعر بزرگانی چون حافظ را فرا یاد میآورد.Stylistics, linguistic Features, literary Features, Intellectual Features, Saeed Naqshband Yazdi. Collection of Poemsسبک شناسی, ویژگیهای زبانی, ویژگیهای ادبی, ویژگیهای فکری, سعید نقشبند یزدی, دیوان اشعارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1228.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1228.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی سعیدا نقشبند یزدی به همراه بررسی سبک شناسانۀ اشعار ویhttps://bahareadab.com/en/article/“Introducing Saeed Naqshband-e Yazdi along with the stylistic features of his Collection of Poems”

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Specialized Monthly of Poetry, Order and Prose (Spring of Literatur) Existential imagery in the stories of Gholam Hossein Saediتصویر اگزیستانس در داستانهای غلامحسین ساعدی181195629010.22034/bahareadab.2022.14.6290faمحمودبشیریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانnozrpbashiri2001@yahoo.comنیلوفرانصاریدانش آموخته دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانyesNa142335@gmail.comJournal Article13990811BACKGROUND AND OBJECTIVES: Attention to existence has a special place in the works of Gholam Hossein Saedi because it shows sociality and concern for existence. Although the author seeks to break the shackles and dependencies, he has also used the components of existence "death, suffering, fear and sin" in his works. The purpose of this article is to clarify the components of the philosophy of existence in the collection of stories of Gholam Hossein Saedi. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive and analytical and the information is collected by searching library resources. FINDINGS: The whole effort of the philosophy of existence is to cover the various aspects of humanity that value the sum of the physical, mental and social forces of man. While adhering to this philosophy has brought the responsibility of commitment to Gholam Hossein Saedi. Following Sartre, Saedi touches everything to show the traces of death and despair in his works. In Saadi"s works, we talk about the loneliness of the human subject, the inability to live and the emptiness of life and existence, and the presence of death, suffering, guilt and fear is felt everywhere. CONCLUSION: The results of the research indicate the influence of Saedi"s worldview on the analysis of philosophers. The course of events of Gholam Hossein Saedi"s stories, for the depiction of social issues; He is free from any moral or religious claims, and his language reflects the daily life of all the weak and miserable sections of society. In most of his stories, Gholam Hossein Saedi has attacked the prevailing ideology in all aspects and tries to challenge all the social, cultural and economic sufferings of the society by challenging religious ideas and beliefs among different layers by challenging the institutionalized values. See the community; But after the rejection and condemnation of religious ideology, it offers nothing but despair, frustration, exhaustion, emptiness, and abandonment to a series of naturalistic or realist events and laws, an attractive or liberating solution for mankind. In fact, Saedi"s main message is to express the loneliness and anonymity of the human soul. He does not intend to please the reader with unreasonable things.زمینه و هدف: توجه به اگزیستانس ازآنجاکه نمایانگر اجتماعی بودن و دغدغه مند بودن درباره هستی است، در آثار غلامحسین ساعدی، جایگاه ویژه ای دارد. این نویسنده باوجود اینکه در کار شکستن قیود و وابستگیهاست، از مؤلفه های اگزیستانس «مرگ، رنج، ترس و گناه» نیز در آثارش بهره جسته است. هدف این مقاله روشنگری مؤلفه های فلسفه اگزیستانس در مجموعه داستانهای غلامحسین ساعدی است. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، توصیفی، تحلیلی است و اطلاعات ازطریق جستجو در منابع کتابخانه ای گردآوری شده است. یافته ها: تمام تلاش فلسفه اگزیستانس درجهت پوشش‌دادن وجوه مختلف بشری است که برای مجموع نیروهای جسمانی، روانی و اجتماعی انسان ارزش قائل است. ضمن اینکه دلبستگی به این فلسفه، مسئولیت متعهد ‌بودن را نیز برای غلامحسین ساعدی به ارمغان آورده است. ساعدی به پیروی از سارتر بر روی هر چیزی دست میگذارد تا جای پای مرگ و ناامیدی را در آثارش نشان دهد. در آثار ساعدی، سخن از تنهایی سوژه انسانی، ناتوانی در زیستن و پوچی زندگی و هستی است و در همه جا حضور مرگ، رنج، گناه و ترس احساس میشود. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از تأثیر جهانبینی ساعدی از تحلیلهای‌ فیلسوفان است. سیر وقایع داستانهای غلامحسین ساعدی، برای تصویر مسائل اجتماعی، فارغ از هر گونه ادعای اخلاقی و مذهبی است و زبان او نمایانگر زندگی روزمره همه اقشار ضعیف و مفلوک جامعه است. غلامحسین ساعدی در اکثر داستانهایش، ایدئولوژی حاکم را در همه جنبه ها مورد هجمه قرار داده است و سعی دارد با به چالش کشیدن ارزشهای نهادینه شده، تمامی مصائب اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه را ازجانب پندارها و باورهای تحلیل رفته مذهبی در بین لایه های مختلف جامعه ببیند؛ اما پس از طرد و محکومیت ایدئولوژی مذهبی، چیزی جز یأس، سرخوردگی، واماندگی، پوچی و رها شدن در سلسله حوادث و قوانین ناتورالیستی یا رئالیستی، راهکار جذاب یا رهایی‌بخش برای نوع بشر ارائه نمیدهد. در حقیقت پیام اصلی ساعدی، بیان تنهایی و گمنامی روح آدمی است. او قصد آن را ندارد که خواننده خود را به امور بی‌اعتبار دلخوش کند.Philosophy of Existence, Gholam Hossein Saedi, Kierkegaard, Jaspers, Sartreفلسفه اگزیستانس, غلامحسین ساعدی, کیرکگور, یاسپرس, سارترhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1229.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1229.pdfhttps://bahareadab.com/article/تصویر اگزیستانس در داستانهای غلامحسین ساعدیhttps://bahareadab.com/en/article/Specialized Monthly of Poetry, Order and Prose (Spring of Literatur) Existential imagery in the stories of Gholam Hossein Saedi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Analysis of Ashura style in Tabari history based on Randall's theory of fictional intelligenceتحلیل شیوۀ عاشورانگاری در تاریخ طبری بر اساس نظریۀ هوش داستانی رندال197215635810.22034/bahareadab.2022.14.6358faزهراعزیزی دهنودانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانnoazizy.zahra.1416@gmail.comثریاقطبیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانyes sghotbi@shahed.ac.irفریدهداودی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانnodavoudy@shahed.ac.irJournal Article14000124BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ashura style is a kind of historical monograph in which the martyrdom of Imam Hussein (AS) and his companions from the beginning to the end is discussed. Ibn Jurayr Tabari is one of the Sunni historians in the fourth century AH who has quoted the event of Ashura in his book "History of Nations and Kings" without any judgment. The purpose of this study is to analyze the narrative of Ashura in the history of Tabari based on the theory of fictional intelligence "Randall". METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical. FINDINGS: In Ashura narration, the analysis of the narration and the order governing the report of the Ashura event by formatting and following the events has been considered. From Randall"s point of view, fictional intelligence depends on the application of a set of narrative strategies, including plot, characterization, narrative, and theme. CONCLUSION: Tabari plotting has played a role in the main course of the story and causal circles, and the internal and physical conflicts in the narrations have strengthened the plot. His direct and indirect descriptions of the characters of the event and the narration of a special chain of epics and doctrinal and moral themes indicate Tabari"s narrative ability in selecting and narrating the events of Ashura.زمینه و هدف: عاشورانگاری نوعی تک‌نگاری تاریخی است که در آن به جریان شهادت امام حسین (ع) و یاران او از آغاز تا پایان پرداخته میشود. ابن جریر طبری از مورخان اهل سنت در قرن چهارم هجری است که در کتاب «تاریخ الأمم و الملوک» بدون هیچ‌گونه داوری واقعۀ عاشورا را به نقل از منابع خود آورده است. هدف از پژوهش حاضر تحلیل روایت‌شناختی عاشورانگاری در تاریخ طبری براساس نظریۀ هوش داستانی «رندال» است. روش مطالعه: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است. یافته ها: در روایت‌شناسی عاشورانگاری، تحلیل روایت و نظم حاکم بر گزارش واقعۀ عاشورا با قالب‌‌بندی و پی گرفتن رخدادها مورد توجه قرار گرفته است. از دیدگاه «رَندال» هوش داستانی در گروِ کاربست مجموعه ای از راهکارهای روایی ازجمله پیرنگ‌پردازی، شخصیت پردازی، روایت‌‌پردازی و درون‌مایه ‌پردازی است. نتیجه گیری: پیرنگ‌‌پردازی طبری در سیر اصلی حکایت و حلقه های علّی - معلولی نقش داشته و کشمکشهای درونی و جسمانی موجود در روایات باعث استحکام پیرنگ شده است. توصیف مستقیم و غیرمستقیم او از شخصیتهای واقعه و نقل زنجیرۀ خاصی از حماسه آفرینیها و درونمایه های اعتقادی و اخلاقی حاکی از توانایی داستانی طبری در انتخاب و نقل رخدادهای عاشوراست.Ashura, Fictional Intelligence, Randall, Narrative, History of Tabariعاشورا, هوش داستانی, رندال, روایت‌شناسی, تاریخ طبریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1242.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1242.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل شیوۀ عاشورانگاری در تاریخ طبری بر اساس نظریۀ هوش داستانی رندالhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of Ashura style in Tabari history based on Randall's theory of fictional intelligence

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136147020220221Extensive use of the Allegory and its novelties; One of the features of the Khosronamehکاربرد گستردۀ ثمثیل و تازگیهای آن؛ یکی از ویژگیهای خسرونامه217232637210.22034/bahareadab.2022.14.6372faندانجفیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پردیس البرز دانشگاه تهران، ایرانnoneda.nj@gmail.comمنوچهراکبریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyesmakbari@ut.ac.irJournal Article13990914BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khosronameh is a poetic and romantic work that some have attributed to Attar and others have rejected this attribution. In the meantime, what is clear and recognizable is the difference in the content of this poem with other works of Attar. Khosronameh is a narration of the love story of two princes named Hormoz and Golrokh, which is somewhat reminiscent of Khosrow and Shirin Nezami Ganjavi. In this article, after a brief review of the accuracy and correctness of the attribution of this work to Attar, its allegory, types and extent in the loss letter are considered and analyzed. The purpose of the present study is to what extent the poet has been able or willing to use the art of allegory to advance his narrative and make it attractive. METHODOLOGY: This research is based on library studies and descriptive-analytical method. The study version belongs to the correction of Ahmad Soheili Khansari (1960). FINDINGS: Allegory is divided into two major categories: narrative (narrative) and descriptive. In the loss-making letter, it has almost no frequency in the first category (except for one case at the beginning). Unless we consider the whole story as an allegorical narrative for the insurance and instability of the world. CONCLUSION: Among the types of descriptive allegories in the loss statement, the frequency of sending proverbs, allegorical metaphor, allegorical metaphor, and equation style are respectively higher. Placing proverbs and allegorical metaphors at the top shows that the poet is more interested in mentioning other common expressions in Persian language and literature than creating similes. This has brought his work closer to the language and understanding of the masses. Another point is that most of these allegories are also used in today"s language.زمینه و هدف: خسرونامه اثری منظوم و عاشقانه است که برخی آن را به عطار نسبت داده اند و برخی دیگر این انتساب را رد کرده اند. در این میان امری که واضح و قابل تشخیص است، تفاوت محتوایی این منظومه با سایر آثار عطار است. خسرونامه روایتی از داستان عاشقانۀ دو شاهزاده به نامهای هرمز و گلرخ است که بنوعی یادآور خسرو و شیرین نظامی گنجوی است. در این نوشته پس از بررسی اجمالی صحت و سقم انتساب این اثر به عطار، تمثیل، انواع و گستردگی آن در خسرونامه مورد توجه و تحلیل قرار میگیرد. هدف از پژوهش حاضر این است که شاعر تا چه اندازه توانسته یا خواسته است از شگرد تمثیل برای پیش بردن روایت خویش و جذاب کردن آن بهره ببرد. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده است. نسخۀ مورد مطالعه متعلق به تصحیح احمد سهیلی خوانساری (1339) است. یافته ها: تمثیل به دو دستۀ بزرگ داستانی (روایی) و توصیفی تقسیم میشود، در خسرونامه تقریباً در دستۀ اول بسامدی ندارد (جز یک مورد در ابتدای آن). مگر اینکه مجموع داستان را روایتی تمثیلی بدانیم برای بیمهری و ناپایداری دنیا. نتیجه گیری: در میان انواع تمثیل توصیفی در خسرونامه بسامد ارسال المثل، استعارۀ تمثیلی، تشبیه تمثیلی، و اسلوب معادله بترتیب بیشتر است. قرار گرفتن ارسال المثل و استعارۀ تمثیلی در صدر، نشان میدهد که شاعر بیش از خلق تشبیه، به ذکر عبارات سائر و رایج در زبان و ادبیات فارسی علاقه مند است. این امر، اثر او را به زبان و درک عوام نزدیک کرده است. نکتۀ دیگر این است که غالب این تمثیلات در زبان امروز نیز کاربرد دارند.Attar, Khosronameh, allegory, proverb, narrationعطار, خسرونامه, تمثیل, ضرب‌المثل, روایتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1244.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1244.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربرد گستردۀ ثمثیل و تازگیهای آن؛ یکی از ویژگیهای خسرونامهhttps://bahareadab.com/en/article/Extensive use of the Allegory and its novelties; One of the features of the Khosronameh