امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123A study and analysis of the stylistics of Masnavi "Sabhaha al-Abrar" by Abdolrahman Jamiبررسی و تحلیل سبک‌شناسی مثنوی« سبحه الابرار» اثر عبدالرحمان جامی116570310.22034/bahareadab.2022.14.5703faمنصورهمشایخیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnomashayekhi@iauk.ac.irمریمشایگاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانyesshayegan@iauk.ac.irمریمغلامرضابیگیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnobeigi@iauk.ac.irJournal Article13990909BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistic studies reveal many literary, intellectual and linguistic features of different works in different eras and contribute to the study of the fields of literary history, grammar, literary criticism and even literary genres. This article examines the structure and the most important stylistic features of one of Noor al-Din Abd al-Rahman Jami"s Masnavi called "Sabha al-Abrar" in three areas of thought, language and literature. METHODOLOGY: This research has been done by content analysis and library. FINDINGS: Jami in this Masnavi follows a neat structure; This means that he divides his work into forty contracts and in each contract he first introduces the principle of mystical and moral principles and then mentions an anecdote and allegory to explain that principle and at the end he brings a few verses as prayers. Therefore, in addition to being mystical, this work was created for the education and training of seekers and has an educational aspect. CONCLUSION: At the linguistic level, the choice of the weight of "verbs, verbs, verbs" has made this system irreplaceable from this point of view. Also, word games in the use of rhyme and line are special features of this system. At the literary level, regardless of the use of confrontation and allegory (which has served to understand the mystical and moral content of the work) there is not much innovation in the work and the element of imitation is seen in all its literary elements and arrays. At the intellectual level, since Jami is considered a follower of the Ibn Arabi school, in his system, among the components of this school, he emphasizes more on the two issues of "unity of existence" and "perfect man". Although Jami was a follower of the Naqshbandi school, there is no sign of the sect"s teachings in the morning.زمینه و هدف: مطالعات سبک‌شناسانه، آشکارکنندۀ بسیاری از ویژگیهای ادبی، فکری و زبانی آثار مختلف در ادوار گوناگون هستند و کمک شایانی به مطالعات حوزه های تاریخ ادبیات، دستور زبان، نقد ادبی و حتی انواع ادبی میکنند. این مقاله به بررسی ساختار و مهمترین ویژگیهای سبک‌شناسی یکی از مثنویهای نورالدین عبدالرحمان جامی با نام «سبحه الابرار» در سه حیطۀ فکری، زبانی و ادبی میپردازد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ تحلیل محتوا و کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: جامی در این مثنوی از ساختار منظمی پیروی میکند؛ بدین معنی که اثرش را به چهل عقد تقسیم کرده و در هر عقد ابتدا اصلی از اصول عرفانی و اخلاقی را مطرح ساخته و در ادامه برای توضیح آن اصل، حکایت و تمثیلی را ذکر میکند و در پایان چند بیت بعنوان مناجات میآورد. بنابراین علاوه بر عرفانی بودن، این اثر برای تعلیم و تربیت و آموزش سالکان پدید آمده و جنبۀ آموزشی و تعلیمی دارد. نتیجه گیری: در سطح زبانی، انتخاب وزن «فاعلاتن فعلاتن فعلن» این منظومه را از این منظر بی‌بدیل ساخته است؛ همچنین بازیهای لفظی در کاربرد قافیه و ردیف نیز از ویژگیهای زبانی خاص این منظومه است. در سطح ادبی، صرف نظر از کاربرد مقابله و تمثیل (که آن را در خدمت فهم مطالب عرفانی و اخلاقی اثرش قرار داده است) نوآوری چندانی در اثر دیده نمیشود و عنصر تقلید در تمام ارکان و آرایه های ادبی آن دیده میشود. در سطح فکری، ازآنجاکه جامی از پیروان مکتب ابن‌عربی محسوب میشود، در منظومۀ خویش از میان مؤلفه های این مکتب بر دو موضوع «وحدت وجود» و «انسان کامل» تأکید بیشتری دارد. با وجود اینکه جامی پیرو مکتب نقشبندیه بوده است، نشانی از تعالیم این فرقه در سبحه الابرار دیده نمیشود.Sobhaha Al-Abrar, Abdolrahman Jami, Stylistics, Linguistic level, Literary level, Intellectual levelسبحه الابرار, عبدالرحمان جامی, سبک‌شناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1208.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1208.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک‌شناسی مثنوی« سبحه الابرار» اثر عبدالرحمان جامیhttps://bahareadab.com/en/article/A study and analysis of the stylistics of Masnavi "Sabhaha al-Abrar" by Abdolrahman Jami

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123Analysis of the components of peace in Maulana intellectual style based on Masnaviواکاوی مؤلفه های صلح در سبک فکری مولانا بر اساس مثنوی1735575510.22034/bahareadab.2022.14.5755faمحمدتقیسیمیاریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnoMohammad_simiari@yahoo.comرضاحیدری نوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانyesheidari@iau-saveh.ac.irملک محمدفرخ زاداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnommfzad@yahoo.comJournal Article13991008BACKGROUND AND OBJECTIVES: Although, like many other human phenomena, a precise and in-depth definition of mysticism and Sufism cannot be provided, in one sense it can be considered an attempt to depict a world free of violence and peace; Creating a world free from drought and bigotry with altruism, all of which are components of world peace in mysticism. Peace, as one of the most fundamental human needs throughout history, has always been the focus of philosophers, mystics and thinkers. One of the Iranian poets and mystics who plays a prominent role in spreading the concept of peace, tolerance, respect and reverence for diversity and differences between cultures and avoiding anxiety and conflict is Maulana Jalaluddin Mohammad Balkhi. Maulana peaceful thoughts and the fresh and pure life of his words can be interpreted in this regard. METHODOLOGY: The authors of this article, relying on the descriptive-analytical method, intend to extract the peace of this poet and mystic from among the various ideas of Maulana, which is expressed as "Masnavi-Manavi" due to his precious work, and after mentioning the evidence, relying on Masnavi. Rumi corrected Reynold Nicholson to describe and analyze the data and present the results. FINDINGS: A mystic such as Maulana has dealt well with the plagues and crises of the human soul and psyche in the form of universal teachings and has expressed the most important components of this peace with the existence of the universe in the form of his eloquent words. In fact, achieving peace, its obstacles and challenges are among the mental concerns of Maulana"s peace-loving thought. CONCLUSION: The ontological manifestations of Maulana peace with the universe begin with the reconciliation, proportion and harmony of the opposites in the universe and end with peace with God, which is the most perfect kind of peace. The results of this research, which has been done in a descriptive-analytical manner based on library data, show that peace with nature, self, others and God are the four basic elements of peace from a universal and general perspective in Maulana style of thought in Masnavi. According to Rumi, peace is love.زمینه و هدف: اگرچه مانند بسیاری دیگر از پدیده های انسانی، نمیتوان تعریف دقیق و عمیقی از عرفان و تصوف ارائه داد، به یک اعتبار میتوان آن را کوششی درجهت ترسیم دنیایی عاری از خشونت و صلح قلمداد کرد؛ خلق عالمی به دور از خشکی و تعصب همراه با نوع دوستی که همگی از مؤلفه های صلح جهانی در عرفان است. صلح بعنوان یکی از بنیادیترین نیازهای بشر در طول تاریخ، همواره کانون توجه فیلسوفان، عارفان و اندیشمندان بوده است. یکی از شاعران و عارفان ایرانی که در گسترش مفهوم صلح، مدارا، احترام و ارج گذاشتن بر تنوع و اختلاف میان فرهنگها و دوری از تشویش و کشمکش نقش برجسته ای را ایفا میکند، مولانا جلال‌الدّین محمد بلخی است. اندیشه های صلح‌آمیز مولانا و جان تازه و ناب کلام وی را در این خصوص میتوان تعبیر کرد. روش مطالعه: نگارندگان در این مقاله با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی قصد دارند از میان اندیشه های گوناگون مولانا که در اثر گرانسنگ وی «مثنوی‌معنوی» بیان گردیده است، صلح‌طلبی این شاعر و عارف را استخراج نمایند و پس از ذکر شواهد با تکیه بر مثنوی مولوی تصحیح رینولد نیکلسون، به توصیف و تحلیل داده ها و ارائۀ نتایج بپردازند. یافته ها: عارفی چون مولانا بخوبی به آفات و بحرانهای روح و روان بشر در قالب آموزه های جهانی پرداخته است و مهمترین مؤلفه های این صلح با هستی کائنات را در قالب کلام شیوا و رسای خویش بیان نموده است. در واقع رسیدن به صلح، موانع و چالشهای آن از جمله دغدغه های ذهنی اندیشۀ صلح‌طلب مولاناست. نتیجه گیری: جلوه های هستی‌شناسی صلح مولانا با کائنات از آشتی، تناسب و سازگاری اضداد موجود در عالم شروع میشود و به صلح با خداوند که کاملترین نوع صلح است ختم میگردد. نتایج این پژوهش که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی بر مبنای داده های کتابخانه ای صورت گرفته است نشان میدهد که صلح با طبیعت، خود، دیگران و خدا چهار رکن اساسی صلح از منظری جهان شمول و کلی در سبک فکری مولانا در مثنوی مطرح شده است و مرکزیت این صلح از نظر مولانا عشق است.Peace, Maulana style of thought, Masnavi, God, man, the universe.صلح, سبک فکری مولانا, مثنوی, خدا, انسان, کائنات.https://bahareadab.com/downloadPDF/1209.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1209.pdfhttps://bahareadab.com/article/واکاوی مؤلفه های صلح در سبک فکری مولانا بر اساس مثنویhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the components of peace in Maulana intellectual style based on Masnavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123De-stereotyping techniques in Hossein Manzavi's sonnetشگردهای کلیشه زدایی در غزل حسین منزوی3751609910.22034/bahareadab.2022.14.6099faمهدیرهنمادانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانnomehdirahnama173@yahoo.comاحمدرضاکیخای فرزانهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانyes Keikhafarzaneh@lihu.usb.ac.irبهروزرومیانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانnoB.romiani@gmail.comJournal Article13991001BACKGROUND AND OBJECTIVES: : One of the important factors in the evolution and birth of literary styles is the stereotyping of literary themes and images in different periods, a clear example of which is the emergence of the school of occurrence, the Indian style and the period of literary return. The most common analysis for identifying literary stereotypes is the recognition of repetition tools. The element of "repetition" plays a key role in the literature, both positive and negative. The high frequency of this element sometimes leads to the emergence of "stereotypes" and can appear in poetic images, additional and descriptive compounds, compound words, symbols and the like, as well as in the place of themes and emotions. Therefore, the present article examines and influences the element of "stereotype" in the literary dimensions of contemporary lyric poetry by studying the poems of Hossein Manzavi and seeks to prove how Manzavi has removed the color of repetition and antiquity from stereotyped images and themes. METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method and based on the study of Hossein Manzavi"s lyric poems. FINDINGS: Isolation sometimes creates new images and themes by paying a little attention to stereotyped images and themes. This process often adds to the artistic and literary value of isolated poetry by combining stereotyped and creative ideas, and changes the audience"s view of the use of stereotypes CONCLUSION: The most prominent innovations of Hossein Manzavi in ​​the use of themes and images of the ancients and their de-stereotyping include: innovation in the use of stereotyped combinations, innovation in the use of allusions for themes and illustrations, innovations in the use of allegory and irony in themes and imagery, themes and imagery Adaptation from the words of the past for theming and illustration, and combining rhetorical techniques with allusion, guarantee, and allegory. These arrangements represent isolated corners of isolated innovations and innovations as one of the pioneers and pioneers of new sonnets and show how his sonnets are different from traditional sonnets and similar to modern poetry.زمینه و هدف: یکی از عوامل مهم تحول و زایش سبکهای ادبی، کلیشه ای شدن مضامین و تصویرهای ادبی در دوره های متفاوت است که نمونۀ بارز آن، ظهور مکتب وقوع، سبک هندی و دورۀ بازگشت ادبی است. رایجترین تحلیل برای تشخیص کلیشه های ادبی، بازشناسی ابزار تکرار است. عنصر «تکرار» در ادبیات نقش کلیدی، اعم از مثبت و منفی، ایفا میکند. بسامد بالای این عنصر، گاه به ظهور «کلیشه» می‌انجامد و میتواند در تصاویر شعری، ترکیبات اضافی و وصفی، کلمات مرکب، نمادها و مانند آنها و نیز در جایگاه مضامین و عواطف ظهور کند. از این رو نوشتۀ حاضر به بررسی و تأثیر عنصر «کلیشه» در ابعاد ادبی غزل معاصر با مطالعۀ اشعار حسین منزوی میپردازد و در پی اثبات آن است که منزوی چگونه رنگ تکرار و کهنگی را از تصاویر و مضامین قالبی زدوده است. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و براساس مطالعۀ غزلیات حسین منزوی صورت گرفته است. یافته ها: منزوی گاه با پرداخت جزئی تصاویر و مضامین کلیشه ای، به خلق تصاویر و مضامین نو دست زده است. این پردازش اغلب با تلفیق اندیشه های کلیشه ای و خلاقانه بر ارزش هنری و ادبی شعر منزوی افزوده است و دیدگاه مخاطبان را درمورد کاربرد کلیشه تغییر میدهد. نتیجه گیری: برجسته ترین نوآوریهای حسین منزوی در کاربست مضامین و تصاویر قدما و کلیشه زدایی از آنها در این موارد میگنجد: نوآوری در کاربرد ترکیبات کلیشه ای، نوآوری در کاربرد تلمیح برای مضمون‌پردازی و تصویرسازی، نوآوری درکاربرد تمثیل و کنایه برای مضمون‌پردازی و تصویرسازی، نوآوری در تضمین و اقتباس از کلام گذشتگان برای مضمون‌پردازی و تصویرسازی، و آمیختن فنون بلاغی با تلمیح، تضمین، و تمثیل. این تمهیدات گوشه هایی از نوآوریها و ابداعات منزوی را بعنوان یکی از پیشگامان و پیشاهنگان غزل نو بازنمایی کرده و نشان میدهد چگونه غزل او از غزلهای سنتی متفاوت و به شعر نو مشابه شده است.Stereotype, Image, Theme, Repeat, Poem Hosein Monzavi.کلیشه, تصویر, مضمون, تکرار, غزل, حسین منزویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1211.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1211.pdfhttps://bahareadab.com/article/شگردهای کلیشه زدایی در غزل حسین منزویhttps://bahareadab.com/en/article/De-stereotyping techniques in Hossein Manzavi's sonnet

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123Stylistic features of Amir Moezzi's poemsویژگیهای سبکی اشعار امیر معزی5370609910.22034/bahareadab.2022.14.6099faدلاراممشکوه مقدسدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnomeshkat@iauk.ac.irمحمدحجتاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانyesM.hodjat@iauk.ac.irمجیدحاجی زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnoM.hajizadeh@iauk.ac.irJournal Article13991118BACKGROUND AND OBJECTIVES: Each literary genre has its own stylistic features. Knowing the style of theses literary genres will lead to a better understanding of them. The current research has tried to study the stylistic features of Amir Moazi,s poems, especially the praiseworthy poems in his divan linguistically and intellectually. The source used in this research was his collection of poems edited by Abbas Igbal.METHODOLOGY: this research was conducted by descriptive- analytical method and data collection tool is library. FINDINGS: Moezi, s poetic language is a simple, fluent and eloquent language. Moezi utters many meanings in simple and understandable words and his strong nature in making expressions easy and unambiguous has long been considered by critics. However, most poets rightly believe that his poetry is not at a high level in terms of illustration and in fact it is a repetition of past poets, images. CONCLUSION: Moezi, s poetry has significant linguistic and historical values. Many Persian words in various morphological constructions were collected in his divan. However, many irrelevant Arabic words are also found in his speech, mostly for rhyming purposes. In the field of expressive techniques, the main rhetorical feature in his poetry is simile. However, the verbal features that lead to musical features more than the spiritual adornments. The main format of his poems is the ode/ laudatory poem which is relatively shorter than praise poems by other poets. Intellectually, the predominant element of his poetry is praise and moral and educational themes are very few in his poetry. Moezi also has a number of lyric poems, pieces, compositions, prepositions and quatrains among his poems in addition to his ode poems.زمینه و هدف: هریک از گونه های ادبی از ویژگیهای سبکی خاصی برخوردارند. شناخت سبکی این گونه ها موجب حصول درک درستتری از آنها خواهد شد. مقالۀ حاضر به بررسی ویژگیهای سبکی اشعار امیرمعزی، بویژه اشعار مدحی در دیوان او میپردازد و آنها را از نظر سطوح زبانی، ادبی و فکری مورد بررسی قرار میدهد. منبع مورد استفاده در این بررسی، دیوان اشعار او به تصحیح عباس اقبال بوده است. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و ابزار گردآوری اطلاعات در آن، کتابخانه ای است. یافته ها: زبان شعری معزی زبانی ساده، روان و فصیح است. معزی معانی بسیار را در الفاظ ساده و خالی از تکلف ادا میکند و قوت طبع او در آوردن عبارات سهل و بدون تعقید و ابهام، از قدیم مورد توجه ناقدان سخن بوده است؛ با اینحال عموم شعرشناسان بدرستی بر این اعتقادند که شعر او از نظر تصویرپردازی در سطح بالایی قرار ندارد و در واقع تکرار تصاویر شاعران گذشته است. نتیجه گیری: شعر او از نظر زبانی دارای ارزشهای لغوی و تاریخی قابل توجهی است. خیل بسیاری از واژه های فارسی در ساختهای صرفی گوناگون در دیوان او جمع آمده اند. باوجود این، کلمات عربی نامربوط بسیاری نیز، بیشتر بمنظور قافیه پردازی، در کلام او دیده میشود. در حوزۀ فنون بیانی، صنعت بلاغی اصلی در شعر او تشبیه است؛ با وجود این در شعر او، آرایه های لفظی که به موسیقایی کردن هرچه بیشتر سخن می‌انجامد، بر آرایه های معنوی غلبه دارد. قالب اصلی اشعار او قصیده است که در مقایسه با قصاید مدحی شاعران دیگر کمابیش کوتاهتر است. از نظر فکری ،عنصر غالب شعر او مدح بوده و مضامین اخلاقی و تعلیمی در شعر او بسیار کم است. معزی بجز قصیده، تعدادی غزل، قطعه، ترکیب‌بند، ترجیع‌بند و رباعی نیز در میان اشعار خود دارد.Amir Moezi, Stylistics, Fifth century poetry, Praiseامیرمعزی, سبک‌شناسی, شعر قرن پنجم, مدحhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1210.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1210.pdfhttps://bahareadab.com/article/ویژگیهای سبکی اشعار امیر معزیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic features of Amir Moezzi's poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123A review of the style and content of Shahriyarnameh Mokhtari Song (Safavid period)بررسی سبکی و محتوایی شهریارنامه، سروده مختاری (دوره صفوی)7190623310.22034/bahareadab.2022.14.6233faسهیلالویمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایرانyessloveimi@yahoo.comJournal Article13991115BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the heroic poems that has been written in imitation of Ferdowsi"s Shahnameh is Shahriyarnameh. The poet of this poem is an anonymous poet named Mokhtari, who probably lived in the Safavid period. This poem is about the heroism of Shahriyar Borzoo in the lands of India, Iran and Mazandaran. The purpose of this study is to analyze the stylistic features of this Masnavi. METHODOLOGY: This research is a descriptive-analytical approach. For this purpose, resources related to the subject of identification were studied and recorded. FINDINGS: Masnavi Shahriyarnameh has weak verses and is full of verbal and spiritual flaws. This Masnavi has been composed in twelve thousand and sixty-nine verses in a convergent format. Since this poem belongs to the Safavid era, many features of the Safavid era such as the extensive use of sending proverbs, allegories, as well as the use of slang, words The traditional composition of the Safavid period is evident in it. The poet has composed this poem in a parody of Ferdowsi"s Shahnameh. CONCLUSION: This system is full of mythological themes and beliefs and also has themes such as justice, benevolence, advice of Wonders, praise of wine, misogyny, Ayari character and popular beliefs. Puns in the realm of rhetoric, simile in the realm of imaginary forms, exaggeration, and observance in the realm of spiritual novelty are among the most prominent literary arrays used in this system. One of the features of the language of this system is the use of rare or artificial words. Many grammatical and linguistic features of Khorasani style imitating Ferdowsi"s Shahnameh can be seen in this poem.زمینه و هدف: یکی از منظومه های پهلوانی که به تقلید از شاهنامه فردوسی سروده شده است، شهریارنامه است. سراینده این منظومه شاعری گمنام به نام مختاری است که به احتمال بسیار در دوره صفویه میزیسته است. این منظومه درمورد دلاوریهای شهریار پسر برزو در سرزمینهای هند، ایران و مازندران است. هدف این پژوهش تحلیل ویژگیهای سبکی این مثنوی است. روش مطالعه: این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. برای این منظور منابع مرتبط با موضوع شناسایی، مورد مطالعه و یاداشت‌برداری قرار گرفته اند. یافته ها: مثنوی شهریارنامه دارای ابیاتی سست و سرشار از ایرادهای لفظی و معنوی است. این مثنوی در 12069 و در بحر متقارب سروده شده است. از آنجایی که این منظومه مربوط به عصر صفوی است، بسیاری از ویژگیهای عصر صفوی نظیر استفاده فراوان از ارسال المثل، تمثیل، و همچنین بهره گیری از زبان عامیانه، واژه ها و ترکیبات مرسوم دوره صفوی در آن مشهود است. شاعر این منظومه را در نظیره گویی از شاهنامه فردوسی سروده است. نتیجه گیری: این منظومه سرشار از بنمایه و باورهای اساطیری است و همچنین دارای مضامینی چون دادگری، نیکی ورزیدن، پند واندرز، ستایش شراب، زن‌ستیزی، ویژگیهای عیاری و باورهای عامیانه است. جناس در حوزه بدیع لفظی، تشبیه در حوزه بیان، اغراق و مراعات نظیر در حوزه بدیع معنوی از برجسته ترین آرایه های ادبی بکاررفته در این منظومه هستند. از جمله ویژگیهای زبانی این منظومه، بهره گیری از واژه های نادر یا ساختگی است. بسیاری از ویژگیهای دستوری و زبانی سبک خراسانی به تقلید از شاهنامه فردوسی در این منظومه دیده میشود.Shahriyarnameh, Mokhtari, Shahnameh of Ferdowsi, Safavid period.شهریارنامه, مختاری, شاهنامه فردوسی, دوره صفویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1212.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1212.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی شهریارنامه، سروده مختاری (دوره صفوی)https://bahareadab.com/en/article/A review of the style and content of Shahriyarnameh Mokhtari Song (Safavid period)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123The function of conceptual metaphors of "unity of existence" in the lyric poems of Shah Nematullah Valiکارکرد استعاره های مفهومی «وحدت وجود» در غزلیات شاه نعمت‌ الله ولی91110622210.22034/bahareadab.2022.14.6222faفاطمهزمانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایرانyesF.zamani@kub.ac.irسمیهخادمیاستادیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانnos.khademi@azaruniv.ac.irJournal Article13991012BACKGROUND AND OBJECTIVES: The issue of "unity of existence" is an abstract matter and addressing it is lead to the formation of various metaphorical systems in the text. In the present article, based on the view of cognitive linguists, the functions of conceptual metaphors in how to perceive and think about the concept of "unity of existence" have been studied. The issue of unity of existence has a special place in the court of Shah Nematullah Vali. The main purpose of this research is to answer to the question of what linguistic mechanisms Shah Nematullah Vali has been able to explain the abstract concept of "unity of existence". METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical. The authors have reviewed first 1000 lyric poems of Shah Nematullah Vali’s Divan. FINDINGS: Conceptual metaphors are formed based on the physical and cultural experiences of each language; Shah Nematullah Vali has also explained the "unity of existence" based on cultural and physical experiences. The findings of this study show that in the first 1000 sonnets of Shah Nematullah"s divan, there are 851 conceptual metaphors about "unity of existence. CONCLUSION: 85% of the conceptual metaphors of Shah Nematullah"s court are related to ontological metaphors, 10% are structural metaphors and 5% are orientation metaphors. Personality (man, perfect man, prophet), objectification (mirror, cup, gold, treasure) and the elements of the universe (sea, water, light and sun) are among the most frequent ontological metaphors of the unity of existence in the lyric poems of Shah Nematullah, which is affected from mythological and religious beliefs. In structural metaphors, the number one, meaning, interior, truth and essence are the most important metaphors of unity of existence. Among orientation metaphors, in and high have higher frequencies.زمینه و هدف: مسئله «وحدت وجود» امری انتزاعی است و پرداختن به آن موجب شکل گیری نظامهای استعاری گوناگون در متن میگردد. در مقاله حاضر، براساس دیدگاه زبانشناسان شناختی، کارکردهای استعاره های مفهومی در چگونگی ادراک و اندیشیدن دربارۀ مفهوم «وحدت وجود» مورد بررسی قرار گرفته است. مسئلۀ وحدت وجود در دیوان شاه نعمت الله ولی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. هدف اصلی پژوهش، پاسخ به این سؤال است که شاه نعمت الله ولی با بهره گیری از چه سازوکارهای زبانی توانسته است به تبیین مفهوم انتزاعی «وحدت وجود» بپردازد. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، توصیفی–تحلیلی است و با مراجعه به دیوان شاه نعمت‌الله ولی، و بررسی 1000 غزل اول آن، استعارهای های مفهومی که در رابطه با موضوع وحدت وجود است، استخراج گردیده و در موضوعات مختلف دسته بندی شده است و سپس مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها: استعاره های مفهومی براساس تجارب جسمانی و فرهنگی هر زبانی شکل میگیرند؛ شاه نعمت الله ولی نیز براساس تجارب فرهنگی و جسمانی به تبیین «وحدت وجود» پرداخته است. یافته های این پژوهش نشان میدهد که در 1000 غزل اول دیوان شاه نعمت‌الله، 851 استعارۀ مفهومی درباره «وحدت وجود» وجود دارد. نتیجه گیری: 85 درصد از استعاره های مفهومی دیوان شاه نعمت‌الله، مربوط به استعاره های هستی شناختی، 10 درصد استعارۀ ساختاری و 5 درصد نیز استعاره جهتی است. شخص انگاری (انسان، انسان کامل، پیامبر)، شیءشدگی (آینه، جام، زر، گنج) عناصر هستی (دریا، آب، نور و آفتاب) از پربسامدترین استعاره های هستی شناختی وحدت وجود در غزلیات شاه نعمت الله است که ریشه در باورهای اسطوره ای و دینی دارد. در استعاره های ساختاری نیز عدد یک، معنی، باطن، حقیقت و ذات از مهمترین استعاره های وحدت وجود هستند. از بین استعاره های جهتی نیز درون و بالا بسامد بیشتری دارند.Shah Nematullah Vali, lyric poems, unity of existence, conceptual metaphorشاه نعمت‌الله ولی, غزلیات, وحدت وجود, استعارۀ مفهومیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1213.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1213.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکرد استعاره های مفهومی «وحدت وجود» در غزلیات شاه نعمت‌ الله ولیhttps://bahareadab.com/en/article/The function of conceptual metaphors of "unity of existence" in the lyric poems of Shah Nematullah Vali

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123The approach of the authors of the advisory of the 4th and 5th centuries AH in the use of Standard character Case Study: Pandnameh of Anoushirvan, Afarinnameh, Siyar al-Muluk, Qaboosnameh, Kimiaye Saadat, Kheradnamehرویکرد اندرزنامه نویسان سده های چهارم و پنجم هجری در کاربرد شخصیتهای الگو مطالعۀ موردی: پندنامۀ انوشیروان،آفرین‌نامه، سیرالملوک، قابوسنامه،کیمیای سعادت، خردنامه111128607010.22034/bahareadab.2022.14.6070faفائزهعقیقیدانشجوی دکتری گروه ایرانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانnofaezehaghighi59@gmail.comزهرهزرشناساستاد گروه فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانyeszohreh_zarshenas35@yahoo.comفرزانهگشتاسبدانشیار گروه فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانnogoshtasbfarzaneh@gmail.comJournal Article13990926BACKGROUND AND OBJECTIVES: The first Persian advisories in Iran, after the advent of Islam, were written in the 4th and 5th centuries AH . the Writing advisories, at this time, was not only a continuation of the tradition of advisory writing of the Sassanid period, but also had political and social Purposes. advisories contain important points in analyzing the way society thinks And one of the most important parts of them from this perspective is the Standard character they cite. A Standard character is a person who, as the best example in confirming the relevant advice, is quoted or narrated. METHODOLOGY: In this article, an attempt has been made to study and analyze Standard characters and the reasons for their selection in the Persian advisories of the 4th and 5th centuries AH by the library method. The mentioned texts include Kheradnameh, Afarinnameh, Pandnameh of Anoushirvan, Siyar Al-Muluk, Kimiaye Saadat and Qaboosnameh. FINDINGS: Authors of the mentioned advisories for choosing Standard characters, regardless of personal thought , have also been noted On the one hand to the values and on the other hand to the existing challenges in society. Therefore, the high frequency of using certain specific Standard Characters or belong to a specific time period or job position, it shows the popularity and efficiency of those people in the society. CONCLUSION: Examining the texts in this article, shows the attention of authors of the advisory is more focused on the political and then religious and social spheres. Also notice to the Iranian Standard characters or those who were interested in Iranian culture, both in ancient and in the Islamic period, is very prominent.زمینه و هدف: اولین اندرزنامه های فارسی در ایران، بعد از ورود اسلام، در قرون چهار و پنج هجری تألیف شد. نگارش اندرزنامه ها، در این زمان، نه تنها ادامۀ سنت اندرزنامه نگاری دورۀ ساسانی بوده، بلکه اهداف سیاسی و اجتماعی نیز داشته است. اندرزنامه ها حاوی نکات مهمی در تحلیل نحوۀ تفکر جامعه هستند و یکی از بخشهای مهم آنان از این منظر، شخصیتهای سرمشق مورد استناد آنهاست. شخصیت سرمشق یا الگو، فردی است که بعنوان بهترین نمونه در تأیید اندرز مربوطه، از وی نقل قول و یا داستانی، آورده شده است. روش مطالعه: در این مقاله تلاش شده با روش توصیفی- تحلیلی، شخصیتهای سرمشق و علل انتخاب آنان در اندرزنامه های فارسی قرون چهار و پنج هجری بررسی و تحلیل شوند. متون مذکور عبارتند از خردنامه، آفرین‌نامه، پندنامۀ انوشیروان، سیرالملوک، کیمیای سعادت و قابوسنامه. یافته ها: نویسندگان اندرزنامه های یادشده برای انتخاب اشخاص الگو، فارغ از تفکر و سلیقۀ شخصی، از یک سو به ارزشها و از سویی دیگر به چالشهای موجود در جامعه نیز توجه داشته اند. بنابراین بسامد بالای استفاده از شخصیتهای سرمشق خاص و یا متعلق به دورۀ زمانی یا موقعیت شغلی ویژه ای، میزان محبوبیت و کارایی آن اشخاص را در جامعه نشان میدهد. نتیجه گیری: بررسی متون موردنظر در این مقاله، توجه اندرزنامه نویسان را بیشتر به حوزۀ سیاسی و سپس مذهبی و اجتماعی نمایان میکند. همچنین اقبال به شخصیتهای الگوی ایرانی و یا کسانی که به فرهنگ ایران علاقمند بوده اند، چه در دورۀ باستان و چه در دورۀ اسلامی، بسیار بارز است.advisory, Persian, Standard character, the 4th and 5th centuries AHاندرزنامه, فارسی, شخصیت الگو, قرون چهار و پنج هجریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1214.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1214.pdfhttps://bahareadab.com/article/رویکرد اندرزنامه نویسان سده های چهارم و پنجم هجری در کاربرد شخصیتهای الگو مطالعۀ موردی: پندنامۀ انوشیروان،آفرین‌نامه، سیرالملوک، قابوسنامه،کیمیای سعادت، خردنامهhttps://bahareadab.com/en/article/The approach of the authors of the advisory of the 4th and 5th centuries AH in the use of Standard character Case Study: Pandnameh of Anoushirvan, Afarinnameh, Siyar al-Muluk, Qaboosnameh, Kimiaye Saadat, Kheradnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123A study of the stylistics of the lyrical poems "Mehr and moshtari" by Assar Tabriziبررسی سبک‌شناسی منظومۀ غنایی«مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزی129146624210.22034/bahareadab.2022.14.6242faزیبااسماعیلیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایرانyesesmaeili.ziba@sru.ac.irJournal Article13991011BACKGROUND AND OBJECTIVES: The poem "Mehr and moshtari " by Assar Tabrizi is one of the most powerful poets of the eighth century AH. This work, like other lyrical poems of the seventh and eighth centuries, although written under the influence of military poetic style, was not devoid of individual poetic creations. This poem, despite having a relative reputation during the poet"s lifetime, has not received much attention from researchers. In this article, while introducing this work, its linguistic and literary features have been studied. METHODOLOGY: This research has been done by library method with descriptive-analytical approach. The statistical research is all the poems of Mehr and moshtari. FINDINGS: The poem "Mehr and Jupiter" has been composed in the form of Masnavi and in the sea of ​​Hazj Masdas. Different types of puns, word repetition, conjugation, consonants, consonants, adjectives, adverbs, adverbs, and rejections and photographs have been used to enhance the inner music of the poem. At the lexical level in this system, Arabic words and compounds, astronomical words and compounds, and newly created compounds have a high frequency, which seems to be influenced by Khaghani and Nezami in the use of these terms. At the literary level, simile, metaphorical addition, explicit metaphor, and allusion are some of the most common arrays used in this system. Metaphor and metaphor are used in accordance with the lyrical spirit of the work. The ambiguity of proportion is often created by the names of the characters in the story, which give the poem an artificial color. CONCLUSION: Assar Tabrizi, like his contemporaries, thinks in the style of military storytelling, but also has his own linguistic initiatives. The linguistic and literary features used in the work, such as the use of Arabic words, astronomical terms, sensory similes, etc., show the attention of Assar Tabrizi to the style of military poetry and the Azerbaijani style. The use of Arabic words and combinations, the use of novel combinations, the extensive use of literary arrays, the introduction of astronomical terms, music, chess, etc. are obvious signs of the style of this system.زمینه و هدف: منظومۀ «مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزی، یکی از شاعران توانمند قرن هشتم هجری است. این اثر همچون سایر منظومه های غنایی قرن هفتم و هشتم، اگرچه تحت تأثیر شیوۀ شاعری نظامی سروده شده، خالی از خلاقیّتهای فردی شاعر نبوده است. این منظومه علیرغم داشتن شهرت نسبی در زمان زندگی‌ شاعر، چندان مورد توجه پژوهشگران قرار نگرفته است. در این مقاله ضمن معرّفی این اثر، ویژگیهای زبانی و ادبی آن بررسی شده است. روش مطالعه: این پژوهش به روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام گرفته است. جامعۀ آماری پژوهش تمام اشعار منظومۀ مهر و مشتری است. یافته ها: منظومۀ مهر و مشتری در قالب مثنوی و در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده است. انواع مختلف جناس، تکرار واژه، تصدیر، هم‌حروفی، هم‌صدایی، تنسیق صفات، تتابع اضافات، اعنات و طرد و عکس بکار رفته که موسیقی درونی شعر را افزایش داده است. در سطح لغوی در این منظومه لغات و ترکیبات عربی، لغات و ترکیبات نجومی و ترکیبهای نوساخته، بسامد بالایی دارد که بنظر میرسد در کاربرد این اصطلاحات تحت تأثیر خاقانی و نظامی است. در سطح ادبی، تشبیه، اضافۀ تشبیهی، استعارۀ مصرّحه و تلمیح از پربسامدترین آرایه های بکاررفته در این منظومه است. تشبیه و استعاره متناسب با روح غنایی اثر بکار رفته است. ایهام تناسب نیز اغلب با نام شخصیتهای داستان بوجود آمده است که رنگ تصنّعی به شعر داده است. نتیجه گیری: عصّار تبریزی چون شاعران همعصر خود به شیوۀ داستان‌سرایی نظامی نظر دارد اما دارای برخی ابتکارات زبانی خویش نیز است. ویژگیهای زبانی و ادبی بکاررفته در اثر چون کاربرد لغات عربی، اصطلاحات نجومی، تشبیهات حسی نشان‌دهندۀ توجه عصّار تبریزی به شیوۀ شعرسرایی نظامی است. استفاده از کلمات و ترکیبات عربی، کاربرد ترکیبات بدیع، استفادۀ فراوان از آرایه های ادبی، وارد کردن اصطلاحات نجوم، موسیقی، شطرنج و ... از نشانه های بارز سبکی این منظومه است.Assar Tabrizi, Mehr and moshtari, Stylistics, Linguistic Level, Literary Levelعصّار تبریزی, مهر و مشتری, سبک‌شناسی, سطح زبانی, سطح ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1215.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1215.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومۀ غنایی«مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of the lyrical poems "Mehr and moshtari" by Assar Tabrizi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123Examining the intellectual level of One Thousand and One Nights tales from a new perspectiveبررسی سطح فکری داستانهای هزارویک شب از دیدگاهی نوین147171622910.22034/bahareadab.2022.14.6229faنسرینفنافی الهیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانnon.fana@iaut.ac.irپروانهعادل‌زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانyesadelzade@iaut.ac.irکامرانپاشایی فخریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانnopashaei@iaut.ac.irJournal Article13990122BACKGROUND AND OBJECTIVES: In recent years, we have witnessed the introduction of the word social capital in discourses and scientific documents in various fields. Social capital is discussed as a factor for success in various areas of life with social health. The justification for this focus on social capital is based on the role it plays in the production and increase of human capital, and for this reason today it has a special place in the study and development of social indicators and development by reputable global organizations. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical. First, a complete study of the tales of One Thousand and One Nights from the version of Abdul Latif Tassoji has been done, and then the sources related to social capital from Pierre Bourdieu"s point of view have been explored. FINDINGS: "One Thousand and One Nights" is one of the books before the Achaemenid period, which in addition to literary and political issues is of special importance in terms of social and moral issues and in the field of social capital contains significant elements and components. Due to the development of new knowledge and theories in the field of social capital presented by experts, in this study, the intellectual level of Thousand and One Nights drawings from a new perspective and based on the theories of the twentieth century French sociologist, Pierre Bourdieu, is examined. CONCLUSION: The results of this study indicate that the indicators of social capital used in these tales from the perspective of the three levels of micro, medium, and macro include religious beliefs, trust, hope, forgiveness and forgiveness, patience, cooperation and cooperation.زمینه و هدف: در سالهای اخیر شاهد ورود اصطلاح سرمایۀ اجتماعی در گفتمانها و اسناد علمی در قلمروهای مختلف بوده ایم. سرمایۀ اجتماعی بعنوان عاملی برای موفقیت در عرصه های گوناگون زندگانی با برخورداری از سلامت اجتماعی مورد بحث قرار میگیرد. توجیه این تمرکز بر مقوله های سرمایۀ اجتماعی مبتنی بر نقشی است که آنها در تولید و افزایش سرمایۀ های انسانی ایفا میکنند و به همین دلیل امروزه در بررسی و تدوین شاخصهای اجتماعی و توسعۀ توسط سازمانهای معتبر جهانی جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است. روش مطالعه: روش مطالعه در این جستار توصیفی - تحلیلی بوده است. در ابتدا مطالعه کامل داستانهای هزارویک شب از نسخۀ عبداللطیف طسوجی انجام گرفته، سپس به مطالعۀ منابع مربوط به سرمایۀ اجتماعی از نظرگاه پیر بوردیو پرداخته شده، آن گاه سطح فکری داستانهای هزارویک شب از این منظر مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: «هزارویک شب» از جمله کتب پیش از دورۀ هخامنشیان است که علاوه بر مسائل ادبی و سیاسی، بلحاظ مسائل اجتماعی و اخلاقی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و در حوزۀ‌ سرمایۀ اجتماعی حاوی عناصر و مؤلفه های قابل توجهی میباشد. با توجه به پیشرفت دانش و تئوریهای جدیدی که در زمینۀ سرمایۀ اجتماعی توسط صاحبنظران ارائه گردیده است، در این پژوهش سطح فکری نگاره های هزارویک شب از دیدگاهی نوین و بر مبنای نظریه های پیر بوردیو، جامعه شناس فرانسوی سدۀ بیستم، مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه گیری: نتایج حاصل در این پژوهش حاکی از آن است که شاخصهای سرمایۀ اجتماعی بکاررفته در این داستانها از منظر سطوح سه گانۀ خُرد، میانی و کلان شامل اعتقادات دینی، اعتماد، امید، بخشش و بخشایش، صبر، همکاری و تعاون میباشد.Intellectual level, social capital, One Thousand and One Nights tales, interdisciplinary literatureسطح فکری, سرمایۀ اجتماعی, داستانهای هزارویک شب, ادبیات بینارشته ایhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1216.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1216.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سطح فکری داستانهای هزارویک شب از دیدگاهی نوینhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the intellectual level of One Thousand and One Nights tales from a new perspective

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123An investigation and analysis of Molavi semiotic possessions in the story of "King and Maid" (in the ideological layer of stylistics)بررسی و تحلیل تصرّفات نشانه شناسی مولوی در حکایت «شاه و کنیزک» (لایۀ ایدئولوژیک سبک‌شناسی)173192622510.22034/bahareadab.2022.14.6225faمجتبیقیصریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانnogheysari.mojtaba@yahoo.comمنوچهرتشکریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانyestashakori_m@yahoo.comپروینگلی‌زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانnogolizadeh@yahoo.comJournal Article13991010BACKGROUND AND OBJECTIVES: The anecdotes of Masnavi are not fabricated and paid for by Rumi, but Rumi has received them directly or indirectly from other sources. Some of these anecdotes, including the anecdote of "Shah and Kenizak", have been taken from non-mystical sources, but have been seized and then narrated in a very different way from their own sources in Masnavi. The most important possessions of Rumi in the sources of the story of the king and the maid are the possession of signs and the purpose of the present study is to investigate the why and how of these acquisitions. METHODOLOGY: This research is a theoretical study that has been done in a descriptive-analytical manner and the method of data collection is library. In this research, based on discourse semiotics and using critical discourse analysis tools, the ideological layer of Masnavi narrative style has been studied. FINDINGS: Rumi, as the narrator of Masnavi, has adapted the story of the king and the maid from four articles and Ferdows al-Hikma and other sources, and by capturing and changing its signs and using special symbols of mystical discourse, a new and different narration. It has provided. As a result of this change in discourse and style, the narrative has found an ideological and different function from its sources. CONCLUSION: By removing this anecdote from the main context and by deconstructing and redefining the signs of the semantic system of the discourse governing the sources of the anecdote, Rumi employs it in mystical discourse and establishes his own mystical semantic system. Has transferred himself from the above story to the audience. Since Rumi"s mystical discourse is organized in opposition to the discourses of the world, theologians, cortical scholars, theologians and philosophers, in the Masnavi narration of this anecdote, a bipolar opposition is seen between the mystical discourse and the mentioned discourses; In such a way that the signs of rival discourses have been marginalized and rejected, and the signs of mystical discourse have become prominent.زمینه و هدف: حکایات مثنوی، ساخته وپرداختۀ ذهن مولانا نیستند، بلکه مولانا مستقیم یا غیرمستقیم آنها را از مآخذی دیگر دریافت کرده است. برخی از این حکایات ازجمله حکایت «شاه وکنیزک»، از مآخذی غیرعرفانی برداشت شده اند، ولی مورد دخل و تصرّف واقع شده و سپس در مثنوی بگونه ای بسیار متفاوت از مآخذ خود روایت شده اند. مهمترین تصرّفات مولانا در مآخذ حکایت شاه و کنیزک، تصرّف در نشانه ها میباشد و هدف پژوهش حاضر نیز بررسی چرایی و چگونگی همین تصرّفات است. روش مطالعه: این پژوهش، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است و روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای میباشد. در این پژوهش بر اساس نشانه شناسی گفتمانی و با استفاده از ابزارهای تحلیل انتقادی گفتمان، به بررسی لایۀ ایدئولوژیک سبک روایتگری مثنوی پرداخته شده است. یافته ها: مولانا بعنوان راوی مثنوی، حکایت شاه و کنیزک را از چهارمقاله و فردوس الحکمه و مآخذی دیگر اقتباس نموده و با تصرّف و تغییر در نشانه های آن و بهره مندی از نمادهای خاص گفتمان عرفانی، روایتی تازه و دیگرگون را از آن ارائه کرده است. در نتیجۀ این دگرگونی گفتمانی و سبکی، حکایت مذکور، کارکردی ایدئولوژیک و متفاوت از مآخذ خود یافته است. نتیجه گیری: مولانا با خارج کردن حکایت مزبور از بافت اصلی و با ساختارشکنی و بازتعریف نشانه های نظام معنایی گفتمانِ حاکم بر مآخذ حکایت، آن را به استخدام گفتمان عرفانی درآورده و نظام معنایی عرفانی موردنظر خویش را تثبیت و برداشت خاص خود را از حکایت مذکور به مخاطب، منتقل نموده است. ازآنجاکه گفتمان عرفانی مولانا در تقابل با گفتمانهای اهل دنیا، متشرّعه، علمای قشری، متکلّمان و فلاسفه سامان یافته است، در روایت مثنوی از این حکایت نیز تقابل دوقطبی میان گفتمان عرفانی با گفتمانهای یادشده دیده میشود؛ بگونه ای که دالهای گفتمانهای رقیب به حاشیه رانده و طرد شده و دالهای گفتمان عرفانی برجسته –گشته اند.Ferdows al-Hekmat, Chehar Maghaleh, King, Goldsmith, Hakim (wise)فردوس الحکمه, چهارمقاله, شاه, زرگر, حکیمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1217.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1217.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل تصرّفات نشانه شناسی مولوی در حکایت «شاه و کنیزک» (لایۀ ایدئولوژیک سبک‌شناسی)https://bahareadab.com/en/article/An investigation and analysis of Molavi semiotic possessions in the story of "King and Maid" (in the ideological layer of stylistics)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123Analysis of reason and love in Persian mystical prose texts from the beginning to the end of the seventh centuryتحلیل و بررسی عقل و عشق در متون نثر عرفانی فارسی از آغاز تا پایان قرن هفتم193215622810.22034/bahareadab.2022.14.6228faسلمانرحیمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ساری، ایرانnosalman.rahimi90@yahoo.comحسینحسن پور آلاشتیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ساری، ایرانyesalashtya@gmail.comعلی اکبرباقری خلیلیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ساری، ایرانnoaabagheri@umz.ac.irسیاوشحق‌جودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ساری، ایرانnos.haghjou@umz.ac.irJournal Article13990911BACKGROUND AND OBJECTIVES: Two very important issues that have always faced many challenges among experts and researchers in the field of mystical research, is the relationship between reason and love from the perspective of mystics. According to the different definitions and theories about these two God-given forces, which of the two leads man to divine bliss and encounter? Are they superior to each other in this direction? That a mystic poet like Rumi considers the feet of reasoners as wood, or that Attar Neyshabouri considers reason to be a child of the path in the path of God, and often mystics blame the intellect, and on the other hand, the same mystics speak of a gem called love and call it They know that they are capable of reaching God, these are the issues that make it necessary to discuss them. METHODOLOGY: This research has been written by library information retrieval method and descriptive-analytical-comparative. In the analytical processing section of the subject, first the mystics" views on reason are discussed and in the next section their views on love are analyzed and examined. FINDINGS: This has been discussed in detail in mystical prose texts. Kashfat al-Mahjoub has dealt with the mystics" differing theories in this regard as carefully as possible, and Qushayriyah"s treatise has devoted a chapter of his book to this subject. Of course, people like Najmuddin Razi, Bah به"u"ll ولh, and Suhrawardi have each written separate treatises on the subject. CONCLUSION: The authors believe that the intellect has different levels that mystics consider only that part of the partial and subsistence intellect which is sanity, as opposed to love and the spiritual aspect of the intellect that can be related to the active intellect and the background of progress. Provided by the seeker, it has no conflict with love, but is in harmony with the compound of love.هدف و زمینه: دو موضوع بسیار مهمی که همیشه با چالشهای فراوانی در بین صاحب‌نظران و محققان حوزۀ پژوهشهای عرفانی روبرو بوده است، رابطه عقل و عشق از دیدگاه عرفاست. با توجه به تعاریف و نظریات مختلفی که دربارۀ این دو نیروی خدادادی است، کدامیک از این دو، انسان را به سعادت و لقای الهی میرسانند. آیا در این مسیر نسبت به یکدیگر برتری دارند؟ اینکه عارفِ شاعری همچون مولوی پای استدلالیون را چوبین میداند و یا عطار نیشابوری عقل را برای طی طریق در مسیر خداوند، طفلی بشیر میشمارد و غالباً عرفا عقل را ذم میکنند، و از طرف دیگر همین عرفا از گوهری به نام عشق سخن‌پردازی میکنند و آن را مرکبی توانا برای رسیدن به خداوند میدانند، موضوعاتی است که ضرورت بحث در باب آن را ضروری میسازد. روش مطالعه: این پژوهش با روش گزدآوری اطلاعات کتابخانه ای و به طریق توصیفی-تحلیلی-تطبیقی نگاشته شده است. در بخش پردازش تحلیلی موضوع، ابتدا به نظر عرفا دربارۀ عقل پرداخته شده و در بخش بعدی نظر ایشان را دربارۀ عشق تحلیل و بررسی شده است. یافته ها: در متون منثور عرفانی نیز در این باره بحث مفصل شده است. کشف المحجوب با دقت هرچه تمامتر به نظریات اختلافی عرفا در این رابطه پرداخته است و رسالۀ قشیریه فصلی از کتابش را به این موضوع اختصاص داده است. البته کسانی همچون نجم الدین رازی، بهاء ولد و سهروردی هرکدام رساله ای جداگانه در این باب نگاشته اند. نتیجه گیری: عقیدۀ نویسندگان بر این است که عقل دارای مراتب مختلفی است که عرفا تنها آن جنبه از عقل جزئی‌نگر و معاش‌اندیش را که عافیت‌طلب است، در تقابل با عشق میدانند و جنبۀ روحانی عقل که میتواند با عقل فعال در ارتباط باشد و زمینۀ پیشرفت سالک را فراهم آورد، هیچگونه تعارضی با عشق ندارد، بلکه با مرکب عشق هماهنگ و همسو است.Reason, love, Persian mystical texts, Prose, mystical literatuعقل, عشق, متون عرفانی فارسی, منثور, ادبیات عرفانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1218.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1218.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و بررسی عقل و عشق در متون نثر عرفانی فارسی از آغاز تا پایان قرن هفتمhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of reason and love in Persian mystical prose texts from the beginning to the end of the seventh century

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146920220123A study of the intellectual style of Abdolhossein Farzad Reflection of the idea of "cosmopolitan" in the novel "House of Thorns"بررسی سبک فکری عبدالحسین فرزاد بازتاب اندیشۀ «جهان‌وطنی» در رمان «خانۀ خار»217231624610.22034/bahareadab.2022.14.6246faحسینفامیلیان سورکیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesh.familian@yahoo.comJournal Article13991113BACKGROUND AND OBJECTIVES: The idea of ​​"cosmopolitanism" is one of the emerging and common themes in the literature of nations that has received more and more attention in recent decades; This article examines the reflection of cosmopolitan thought in the novel "House of Thorns" by Abdolhossein Farzad. METHODOLOGY: This type of research is a library and is based on content analysis through the study of sources and filing and analysis of slips. In this way, first, the sources related to the terminology and semantics of "cosmopolitanism" and its components have been studied, and then, by studying the novel, the sentences and signs related to the subject of cosmopolitanism in the form of The receipt was extracted and in the final stage, first the thematic classification of the receipts was done and then the contents were analyzed. FINDINGS: Abdolhossein Farzad has expressed his ideas and thoughts in this novel and one of his most prominent ideas is "Jahan-e-Watan". This idea is reflected everywhere in the novel, including in the narrator"s own words, in the characters of the novel, including Qadabik, and in general in all the elements of the novel. CONCLUSION: The reflection of this idea in the novel does not mean that the author hopes for its realization, but he always warns his audience that the current path of the world will never lead to a "cosmopolitan" and a new plan must be devised to achieve this. The plan that the author proposes for the realization of the "worldview" is "love", which is the central theme of the novel. Farzad believes that love is the lost link of contemporary man, and if one can hope for the actualization of humanity and the realization of the "cosmopolitan" that love and affection have emerged in all aspects of contemporary human life.زمینه و هدف: اندیشۀ «جهان وطنی» یکی از مضامین نوپدید و مشترک در ادبیات ملل است که در دهه های گذشته بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ در این مقاله به بررسی بازتاب اندیشۀ جهان وطنی در رمان «خانۀ خار» اثر عبدالحسین فرزاد پرداخته میشود. روش مطالعه: نوع این پژوهش کتابخانه ای بوده و بر پایۀ تحلیل محتوا ازطریق مطالعۀ منابع و فیش برداری و تجزیه و تحلیل فیشهاست. به این ترتیب که ابتدا به مطالعۀ منابع مربوط به اصطلاح شناسی و مفهوم شناسی «جهان وطنی» و مؤلفه های آن پرداخته شده و سپس با مطالعۀ رمان، جملات و نشانه های مرتبط با موضوع جهان وطنی را در قالب فیش استخراج کرده و در مرحلۀ پایانی، ابتدا به طبقه بندی موضوعی فیشها پرداخته و سپس به تجزیه و تحلیل مطالب اقدام شده است. یافته ها: عبدالحسین فرزاد در این رمان به بیان ایده ها و اندیشه های خود پرداخته و یکی از برجسته ترین اندیشه های او، «جهان‌وطن» است. این اندیشه در جای جای رمان از جمله در گفته های خود راوی، در شخصیتهای رمان از جمله قضابیک و در مجموع در تمامی عناصر رمان انعکاس یافته است. نتیجه گیری: بازتاب این اندیشه در رمان به معنای امیدواری نویسنده به تحقق آن نیست، بلکه او همواره به مخاطبان خود هشدار میدهد که مسیر کنونی جهان هرگز به «جهان‌وطن» منجر نخواهد شد و برای تحقق این مهم باید طرحی نو درانداخت. طرح و تدبیری که نویسنده برای تحقق «جهان‌وطن» پیشنهاد میدهد، «عشق» است که موضوع محوری رمان را تشکیل میدهد. فرزاد معتقد است عشق، حلقۀ گمشدۀ انسان معاصر است و در صورتی میتوان به فعلیّت یافتن انسانیت و تحقق «جهان‌وطن» امید داشت که عشق و عاطفه در تمامی زوایای زندگی انسان معاصر بروز و ظهور یافته باشد.Abdolhossein Farzad, World Homeland, Thorn House Novel, Love, Humanityعبدالحسین فرزاد, جهان وطن, رمان خانۀ خار, عشق, انسانیتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1219.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1219.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک فکری عبدالحسین فرزاد بازتاب اندیشۀ «جهان‌وطنی» در رمان «خانۀ خار»https://bahareadab.com/en/article/A study of the intellectual style of Abdolhossein Farzad Reflection of the idea of "cosmopolitan" in the novel "House of Thorns"