امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Introduction and study of stylistics of the manuscript of Bostan Al-Arefin and Golestan Al-Abedin from Zinal Abedin Shirvaniمعرّفی و بررسی سبک‌شناسی نسخه خطّی بستان العارفین و گلستان العابدین زین العابدین شیروانی118524710.22034/bahareadab.2021.14.5247faابراهیمجانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایرانnoebrahim_jni@yahoo.comمریم محمودیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایرانyesm.mahmoodi 75@yahoo.comپریساداوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.noparisa.davarii@gmail.comحسینآقاحسینیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانnoh.aghahosaini@gmail.comJournal Article13990324BACKGROUND AND OBJECTIVES: The surviving manuscripts of the past are the precious ethnic, national heritage and cultural identity of nations and can provide extensive information about the behavior, thought, intellectual and linguistic structure of writers and poets of the past and add to current human consciousness. The manuscript of Bostan al-Arifin and Golestan al-Abedin by Zina al-Abedin Shirvani is one of the authors of the ninth century AH in the Timurid era. The book is written in an introduction and three chapters, each of which consists of several chapters. METHODOLOGY: This research is a documentary, library and descriptive method with the aim of introducing this manuscript and examines the structure and some of its stylistic and content features. FINDINGS: The study of the manuscript shows that the mentioned work has a mystical and theological content and content and pays more attention to Rumi"s Masnavi, but in terms of structure, division, arrangement and method of arrangement, similarity in naming, as well as combining prose and prose and expression in the form of anecdote. It is similar to Saadi Golestan. Zayn al-"Abidin was aware of the circumstances and sayings of some of the former ascetics, mystics and theologians, and in the heart of the anecdotes he referred to some instructive speeches, aspects of their lives and behavior. The author has added to the literary value of the work by quoting the verses that are his own poems and marking them with the mention of "the author". CONCLUSION: Bostan al-Arifin and Golestan al-Abedin are formed with measured, pleasant, and melodic expressions. In the first chapter, due to the variety of ten chapters, the types of rhyme and simile, and especially the eloquent simile, have a high frequency, but in the other two chapters, the use of literary industries has slightly diminished.زمینه و هدف: نسخ خطّی برجای‌مانده از زمانهای گذشته، میراث گرانبهای قومی، ملّی و شناسنامه فرهنگی ملّتهاست و میتواند اطّلاعات گسترده ای در باب سلوک، اندیشه، ساختار فکری و زبانی نویسندگان و شاعران گذشته بدست دهد و بر آگاهی بشر کنونی بیفزاید. نسخه خطّی بستان العارفین و گلستان العابدین اثر زین ا لعابدین شیروانی از نویسندگان قرن نهم هجری قمری در عهد تیموری است. این کتاب در یک مقدمه و سه باب، که هر باب خود شامل چندین فصل میشود، بنگارش درآمده است. روش مطالعه: این پژوهش به روش اسنادی، کتابخانه ای و توصیفی و با هدف معرّفی این نسخه خطّی فراهم آمده و به بررسی ساختار و برخی از ویژگیهای سبکی و محتوایی آن میپردازد. یافته ها: بررسی نسخه نشان میدهد اثر مذکور مضمون و محتوایی عرفانی و حکمی دارد و بیشتر متوجّه مثنوی مولاناست، امّا بلحاظ ساختار، بخش‌بندی، تبویب و شیوه تنظیم، شباهت در نامگذاری، همچنین تلفیق نظم و نثر و بیان مطالب در قالب حکایت، شبیه گلستان سعدی است. زین العابدین از احوال و اقوال برخی از زهّاد، عرفا و متکلّمین پیشین آگاهی داشته و در دل حکایات به برخی از گفتارهای پندآموز، زوایای زندگی و سلوک آنها اشاره کرده است. مؤلّف با آوردن ابیاتی که سروده خود اوست و آنها را با ذکر «لمؤلّفه» شاخص کرده، بر ارزش ادبی اثر افزوده است. نتیجه گیری: بستان العارفین و گلستان العابدین با عبارات سنجیده، دلنشین، و آهنگین شکل گرفته و غالب نثر کتاب ساده و روان است و ویژگیهای نثر مرسل در آن دیده میشود. در باب نخست با توجه به تنوّع فصول دهگانه، انواع سجع و تشبیه و بویژه تشبیه بلیغ، بسامد بالایی دارد، امّا در دو باب دیگر کاربرد صناعات ادبی اندکی کمرنگتر شده است.Zain Al-Abedin Shirvani, Bostan Al-Arifin and Golestan Al-Abedin, Manuscript, stylistics.زین العابدین شیروانی, بستان العارفین و گلستان العابدین, نسخه خطّی, سبک‌شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1196.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1196.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرّفی و بررسی سبک‌شناسی نسخه خطّی بستان العارفین و گلستان العابدین زین العابدین شیروانیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction and study of stylistics of the manuscript of Bostan Al-Arefin and Golestan Al-Abedin from Zinal Abedin Shirvani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223A study of the stylistics of "Mohammad Khan Dashti" poemsبررسی سبک‌شناسی اشعار «محمدخان دشتی»1934651310.22034/bahareadab.2021.14.6513faحیدرحاجیاندکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.noDa.hajianheydar@iaubushehr.ac.irمریمپرهیزگاریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانyesparhezkari@iaubushehr.ac.irسیدمحمودسید صادقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnoseyedsadeghi.mahmood@iaubushehr.ac.irJournal Article13990721BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the stylistic periods of Persian poetry is the period called the period of return. Returning poets do not have a personal style and only imitated the style of ancient poets; But sometimes, with the same method of imitation, they created original works. As a result, reflection on how they came to be from previous poets can yield results for literary lovers. This article introduces one of the poets of the return period named Mohammad Khan Dashti and examines the stylistic features in his poems. METHODOLOGY: In this research, the poems of Mohammad Khan Dashti are studied by the library-documentary method for linguistic, literary and intellectual characteristics by the method of qualitative and quantitative content analysis. FINDINGS: Mohammad Khan Dashti is one of the poets of the second period of the school of return. His work is based on mere imitation and there is little innovation in it. Both in terms of word and style of expression and in terms of content, content and description, it only tries to approach its own examples, which, of course, has been somewhat successful in this way. CONCLUSION: In terms of structure and form of poetry, the two forms of ode and lyric are the place of reflection of the lyrical themes of this poet. There is no mention of heavy and abandoned weights in his divan, and the weights used are all widely used weights. He has used simple words in his puns and has added to his music by using examples of repetition. Most of the words in his poems are simple and understandable and far from ambiguity and complexity. At the syntactic level, the use of grammatical features of ancient Persian has caused the antiquity of his language. Rhetorically and literary, pun and array arrays are more frequent than other arrays. The use of industries such as contradiction, allegory and equation proves his influence on the Indian style (pre-style). At the intellectual level, Mohammad Khan tries to express the thoughts of Saadi and Hafez eras and romantic themes, praise and lamentation are among the most important themes of his poems. But despite holding political office, social and political issues of the poet"s time are not reflected in his poems.زمینه و هدف: یکی از ادوار سبک‌شناسی شعر فارسی، دوره ای موسوم به دورۀ بازگشت است. شاعران مکتب بازگشت، دارای سبک شخصی نیستند و تنها سبک شاعران کهن را تقلید کردند؛ اما گاه با همان شیوۀ تقلید، آثار بدیعی آفریدند. درنتیجه تأمل در چگونگی اقتفاهای آنان از شاعران پیشین میتواند نتایجی را برای ادب‌دوستان به ارمغان آورد. این مقاله یکی از شاعران دورۀ بازگشت به نام محمدخان دشتی را معرفی میکند و به بررسی ویژگیهای سبکی در اشعار وی میپردازد. روش مطالعه: در این پژوهش، اشعار محمدخان دشتی با روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای ـ اسنادی از جهت ویژگیهای زبانی، ادبی و فکری با روش تحلیل محتوای کیفی و کمّی بررسی میشود. یافته ها: محمدخان دشتی از شعرای دورۀ دوم مکتب بازگشت محسوب میشود. مبنای کار وی بر تقلید صرف استوار است و اندک ابداع و نوآوری در آن دیده نمیشود. هم از نظر لفظ و شیوۀ بیان و هم از نظر محتوا و مضمون و توصیف، تنها سعی دارد به سرمشقهای خود نزدیک شود که البته در این راه تا حدودی موفق بوده ‌است. نتیجه گیری: از حیث ساختار و قالب شعری، دو قالب قصیده و غزل، محل انعکاس مضامین غنایی این شاعر است. در دیوان وی از اوزان سنگین و مهجور خبری نیست و اوزان بکاررفته، همگی از اوزان کثیرالاستعمال است. وی در جناسهای خود از واژه های ساده استفاده کرده است و با استفاده از مصادیق تکرار بر موسیقی کلام خویش افزوده است. اکثر لغات در اشعار وی ساده و قابل فهم و دور از ابهام و پیچیدگی است. در سطح نحوی، کاربرد ویژگیهای دستوری فارسی کهن، موجب کهنگی زبان وی شده است. از نظر بلاغی و ادبی، آرایه های جناس و تشبیه بسامد بیشتری نسبت به دیگر آرایه ها دارد. استفاده از صنایعی مانند تناقض، تمثیل و اسلوب معادله، تأثیرپذیری او از سبک هندی (سبک ماقبل) را اثبات میکند. در سطح فکری، محمدخان سعی در بیان افکار دوران سعدی و حافظ دارد و مضامین عاشقانه، مدح و مرثیه از مهمترین درونمایه های اشعار اوست. اما با وجود تصدی منصب سیاسی، مسائل اجتماعی و سیاسی زمان شاعر، انعکاسی در اشعار وی ندارد.Mohammad Khan Dashti, Stylistics, Return Period, Linguistic level, Literary level, Intellectual levelمحمدخان دشتی, سبک‌شناسی, دورۀ بازگشت, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1197.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1197.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی اشعار «محمدخان دشتی»https://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of "Mohammad Khan Dashti" poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Stylistic study and analysis of "Khamseh Khajavi Kermani"بررسی و تحلیل سبک‌شناسی «خمسۀ خواجوی کرمانی»3560563710.22034/bahareadab.2021.14.5637faگیتاپورباقردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnoG.pourbagher@iau-saveh.ac.irمنیژه فلاحیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانyesFallahi@iau-saveh.ac.irرضافهیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnoFahimi@iau-saveh-ac.irJournal Article13990805BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khajavi Kermani is one of the famous poets of Iran in the eighth century who imitated Nezami by composing fictional and lyrical poems. METHODOLOGY: This research, which has been done through content analysis and library, examines the structure and the most important stylistic features of Khamseh Khajavi Kermani at three levels of thought, literature and language. FINDINGS: Khajavi Kermani is not a first-rate poet and one of the geniuses of Persian literature, but in some cases he is an innovative poet and many rare and original verses can be seen in his Khamseh. He is a poet who tries hard to innovate in poetry and use expressive and rhetorical tricks, and does not pay much attention to emotion in his poems, which is why his poems are not very popular. Therefore, one of the most important features of his poems is the extensive use of industry and the artfulness of his words and the language of his poetry. CONCLUSION: Conclusion: Among the verbal industries, he has shown more interest in puns and among the spiritual industries, he has shown more interest in allusions and observance of similarities and contradictions. The permissible in his khums is not very artistic and the allusions in his khums are generally repetitive, and if their use causes a special beauty, it is because of how they are used in the structure of the verse. Khamsoo Khajou shows the essence of Iranian-Islamic culture and civilization and Khajou is aware of literary sciences and techniques, wisdom and astronomy and is fluent in religious sciences, including the narration of hadiths. For this reason, his poems are full of various allusions and allusions. Is. He is also a mystic poet and narrator of stories in which love is the main motive and the first motivator, and in addition to love stories and their specific themes, he has also dealt with educational literature, ethics and mysticism.زمینه و هدف: خواجوی کرمانی یکی از شاعران نامدار ایران در قرن هشتم است که با سرودن منظومه های داستانی و غنایی به تقلید از نظامی پرداخت. در این مقاله به بررسی ویژگیهای سبکی در خمسۀ خواجو در سه سطح زبانی، ادبی و فکری پرداخته شده است. روش مطالعه: این پژوهش که به شیوۀ تحلیل محتوا و کتابخانه ای انجام شده است، به بررسی ساختار و مهمترین ویژگیهای سبک‌شناسی خمسۀ خواجوی کرمانی در سه سطح فکری، ادبی و زبانی میپردازد. یافته ها: خواجوی کرمانی شاعری درجه اول و جزو نوابغ ادب فارسی محسوب نمیشود ولی در برخی موارد شاعری مبدع است و ابیات نادر و بدیع زیادی در خمسه اش دیده میشود. او شاعری است که برای نوآوری در شعر و کاربرد ترفندهای بیانی و بدیعی، بسیار تلاش میکند و چندان به احساس و عاطفه در اشعارش توجهی ندارد، به همین دلیل اشعارش چندان مورد پسند قرار نگرفته است. بنابراین یکی از مهمترین خصوصیات اشعارش، کاربرد فراوان صنایع و متصنعانه بودن لفظ و زبان شعر وی است. باوجود این زبان وی ساده و روان است، اما گاه اصرار بر نوآوری و خلق مضامین جدید، شعر وی را بسمت تکلف و تصنع میکشاند. نتیجه گیری: در میان صناعات لفظی بیشتر به جناس و در میان صناعات معنوی بیشتر به تلمیح و مراعات نظیر و تضاد علاقه نشان داده است. خواجو تشبیهات و خصوصاً استعارات خود را بدون پیرایه نمی‌آورد و همواره آنها را در کنار دیگر عناصر خیال استفاده میکند. مجاز در خمسۀ او چندان جنبۀ هنری ندارد و کنایات در خمسۀ او عموماً تکراری است و اگر کاربرد آنها سبب زیبایی خاصی شود، بعلت چگونگی بکار گرفتنشان در ساختار بیت است. خمسۀ خواجو عصارۀ فرهنگ و تمدن ایرانی - اسلامی را بنمایش میگذارد و خواجو آگاه از علوم و فنون ادبی، حکمت و نجوم و مسلّط بر علوم دینی از جمله روایت احادیث است، به همین دلیل اشعار او نیز سرشار از تلمیحات و اشارات متنوع است. همچنین او شاعری عارف‌مسلک و راوی داستانهایی است که در آنها عشق مایۀ اصلی و محرّک نخستین است و در کنار داستانهای عاشقانه و مضامین خاص آن، به ادبیات تعلیمی و اخلاقیات و عرفان نیز پرداخته است.Khamseh Khajavi Kermani, Stylistics, Iraqi style, Linguistic level, Literary level, Intellectual levelخمسه خواجوی کرمانی, سبک‌شناسی, سبک عراقی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1198.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1198.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک‌شناسی «خمسۀ خواجوی کرمانی»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic study and analysis of "Khamseh Khajavi Kermani"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223A Description and Analysis of the Elements of 'Death and Loneliness' in Persian Epic Poems: A Case Study of Vis and Ramin, Khosrow and Shirin, and Leili and Majnoonتوصیف و تحلیل مؤلفه های «مرگ» و «تنهایی» در منظومه های عاشقانۀ فارسی6177565010.22034/bahareadab.2021.14.5650faسیاوشدرخشان نیادانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانnodrkhshansyawsh@gmail.comمسعودپاکدلاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانyesMasoudpakdel@yahoo.comسیمامنصوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانnoSimamansoori91@yahoo.comمنصورهتدینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایرانnoms.tadayoni@gmail.comJournal Article13990812BACKGROUND AND OBJECTIVES: When it comes to dealing with the concept of love and romantic relationships in Persian literature, the elements of death and loneliness also come into view. Being somehow masochistic, passionately in need of love and in pain and suffering, the lover"s character in Persian literature often feels lonely and dies from the sorrow of love at the end of the story; either committing suicide or being killed. These two items also play a key role in story development of romantic epic poems, by some means paving the way for the manifestation of poetic imagery. The present research examines the elements of death and loneliness in three main well known romantic epic poems in Persian literature: Vis and Ramin by Fakhruddin As"ad Gurgani, Khosrow and Shirin and Leili and Majnoon by Nizami Ganjavi. It aims to analyze and describe the abovementioned elements in these poems with the consideration of psychological, fictional, cultural, literal points and the like. METHODOLOGY: This research uses a library-based descriptive-analytical method. FINDINGS: In Persian romantic epic poems, "love" provides a foundation for different dimensions of the element of "death" and "loneliness". In fact, these two elements are directly related to the ups and downs of romantic relationships. CONCLUSION: The dimensions of loneliness in these works include "loneliness as a result of the separation from the beloved", "loneliness as result of betrayal by one side of a romantic relationship", "voluntary loneliness and solitude as a result of failure in reaching the beloved", "preferring loneliness to unlawfully reaching the beloved" and "loneliness because of unrequited love". The dimensions and causes of death in these works can also be summarized into "wishing for death because of separation or failure", "committing suicide for the sake of love or the beloved"s death", "death from the conspiracy of the opponent in a love triangle" and "death from old age".زمینه و هدف: در تناسب با پرداختن به مفهوم عشق و روابط عاشقانه در ادب فارسی، مؤلفه های مرگ و تنهایی نیز مطرح میشوند. شخصیت عاشق که در ادبیات فارسی به نوعی مازوخیستی و سرشار از نیاز عاشقانه و متحمل درد و رنجهای فراوان است، اغلب با تنهایی سروکار دارد و در پایان داستان یا براثر اندوه عشق میمیرد، یا خود را میکشد و یا اینکه کشته میشود. این دو مقوله، نقش مهمی نیز در روند داستانی منظومه های عاشقانه ایفا میکنند و به نوعی تجلیگاه صور خیال شاعرانه در این زمینه هستند. در پژوهش حاضر مؤلفه های مرگ و تنهایی در سه منظومۀ عاشقانۀ مهم و شاخص ادبیات فارسی، یعنی ویس و رامین از فخرالدین اسعد گرگانی، خسرو و شیرین و لیلی و مجنون از نظامی گنجوی مورد بررسی قرار میگیرند. هدف از انجام این پژوهش تحلیل مؤلفه های مذکور در این منظومه ها و توصیف و تحلیل آنها با توجه به نکات روانشناسانه، داستانی، فرهنگی، ادبی و مانند آنهاست. روش مطالعه: روش مورداستفاده در این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است که با استفاده از مطالعه کتابخانه ای انجام میشود. یافته ها: در منظومه های عاشقانۀ فارسی، «عشق» زمینه ساز شکلگیری ابعاد گوناگون مقوله های «مرگ» و «تنهایی» میگردد. در واقع این دو مقوله ارتباط مستقیمی با فرازونشبیهای رابطۀ عاشقانه دارند. نتیجه گیری: ابعاد تنهایی در این آثار «تنهایی براثر دوری و جدایی از یار»، «تنهایی براثر خیانت یا بیوفایی یکی از طرفین رابطۀ عاشقانه»، «تنهایی خودخواسته و عزلت‌گزینی براثر ناکامی در وصال»، «ترجیح تنهایی بر وصال نامشروع» و «تنهایی براثر عشق یکطرفه» است. همچنین، ابعاد و علل مرگ در این آثار در «آرزوی مرگ هنگام جدایی یا ناکامی»، «خودکشی به ‌خاطر عشق یا مرگ معشوق»، «مرگ براثر توطئۀ رقیب در مثلث عشقی» و «مرگ براثر کهولت سن» خلاصه میشود.Khosrow and Shirin, Leili and Majnoon, Vis and Ramin, loneliness, death, epic poemخسرو و شیرین, لیلی و مجنون, ویس و رامین, تنهایی, مرگ, منظومۀ عاشقانهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1199.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1199.pdfhttps://bahareadab.com/article/توصیف و تحلیل مؤلفه های «مرگ» و «تنهایی» در منظومه های عاشقانۀ فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/A Description and Analysis of the Elements of 'Death and Loneliness' in Persian Epic Poems: A Case Study of Vis and Ramin, Khosrow and Shirin, and Leili and Majnoon

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Study of the satire style of Gilan newspapers in the Mashrooteh and Pahlavi eraبررسی سبک طنزپردازی در روزنامه های گیلان در عصر مشروطه و پهلوی (مطالعۀ موردی: خیرالکلام، جنگل، نسیم شمال، طلوع، و هفگز)7994565210.22034/bahareadab.2021.14.5652faآتوساپدرامدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایرانnoAtoosa.pedram440@iau.ic.irوجیهه ترکمانی باراندوزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.yesTorkamani.vajihe@ iau.ac.irفیروزفاضلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانnoDrfiroozfazeli@guilan.ic.irنعیمهکیالاشکیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایرانnoNaemekialashaki@iau.ic.irJournal Article13990810BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the constitutional and Pahlavi periods, when there were extensive changes and transformations in the political, social and cultural spheres of Iran, Gilan was one of the regions that was directly involved in these developments. Gilani intellectuals communicated with the people mainly through publications and newspapers, and criticized power and political and social unrest. The most famous newspapers of the Constitutional and Pahlavi eras that were published in Gilan and enjoyed unparalleled public popularity due to their special satire were: Khair al-Kalam, Jangal, Nasim Shomal, Tolo, and Hafgaz. In this article, the most important mechanisms of creating humor in the mentioned newspapers have been analyzed and studied. METHODOLOGY: The present article intends to analyze the most important techniques of creating humor in these newspapers by analyzing five newspapers of the Constitutional and Pahlavi eras and examining the characteristics of their humor style in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: All five newspapers used different and almost similar tools in creating humor. Humor in these newspapers is often used to criticize the political, social, economic and cultural situation and has been used to rectify the situation. At the same time, the biting arrow of humor in these texts has targeted not only the conditions, but also the persons and institutions that are causing these conditions. CONCLUSION: The main mechanisms of satire style in the newspapers of this period are: 1) the use of proverbs; 2) the use of colloquial language; 3) the use of titles and titles; 4) use of ironic tricks; 5) Ignorance; 6) Fable; 7) contradiction; 8) language games; And 9) neglect.زمینه و هدف: در دوره های مشروطه و پهلوی که تحولات و دگرگونیهای گسترده ای در عرصه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران بوجود آمد، گیلان یکی از مناطقی بود که بطور مستقیم در این تحولات دخالت داشت. روشنفکران گیلانی عمدتاً ازطریق نشریات و روزنامه ها با مردم ارتباط برقرار میکردند و به نقد قدرت و نابسامانیهای سیاسی و اجتماعی میپرداختند. مشهورترین روزنامه های عصر مشروطه و پهلوی که در گیلان منشر میشد و به دلیل طنزپردازیهای ویژه از اقبال عمومی بینظیری برخوردار بود، عبارت بودند از: خیرالکلام، جنگل، نسیم شمال، طلوع، و هفگز. در این مقاله مهمترین سازوکارهای ایجاد طنز در روزنامه های مذکور تحلیل و بررسی شده است. روش مطالعه: مقالۀ حاضر درصدد است ازطریق تحلیل پنج روزنامۀ عصر مشروطه و پهلوی و بررسی مشخصه های سبک طنز آنها به روش توصیفی ـ تحلیلی، مهمترین شگردهای ایجاد طنز را در این روزنامه ها واکاوی نماید. یافته ها: تمامی پنج روزنامۀ مذکور از ابزارهای گوناگون و تقریباً مشابهی در زمینۀ ایجاد طنز بهره برده اند. طنز در این روزنامه ها غالباً در جهت انتقاد از اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است و به ‌منظور اصلاح این شرایط بکار رفته است. در ضمن پیکان گزندۀ طنز در این متون نه تنها شرایط، بلکه اشخاص و نهادهایی را که مسبب ایجاد این شرایط هستند، نشانه رفته است. نتیجه گیری: اصلیترین سازوکارهای سبک طنزپردازی در روزنامه های این دوره عبارت است از: 1) استفاده از ضرب المثل؛ 2) کاربرد زبان محاوره ای؛ 3) بکارگیری القاب و عناوین تهکّم آمیز؛ 4) استفاده از شگردهای آیرونیک؛ 5) نادان‌نمایی؛ 6) فابل؛ 7) تناقض؛ 8) بازیهای زبانی؛ و 9) مهمل‌نویسی.style, satire, Gilan newspapers, Mashrooteh, Pahlaviسبک, طنز, روزنامه های گیلان, مشروطه, پهلویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1200.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1200.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک طنزپردازی در روزنامه های گیلان در عصر مشروطه و پهلوی (مطالعۀ موردی: خیرالکلام، جنگل، نسیم شمال، طلوع، و هفگز)https://bahareadab.com/en/article/Study of the satire style of Gilan newspapers in the Mashrooteh and Pahlavi era

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Stylistic and intellectual study of the manuscript of Divan of Azhari Shirazi, eleventh century poetبررسی سبکی و فکری نسخۀ خطّی دیوان اظهری شیرازی، شاعر قرن یازدهم95115569110.22034/bahareadab.2021.14.5691faرعنانوحیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnonouhi1389@gmail.comاصغردادبهاستاد بازنشسته گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانyesadaadbeh@yahoo.comعبدالرضامدرس زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانyesdrmodarreszadeh@yahoo.comJournal Article13990905BACKGROUND AND OBJECTIVES: Azhari Shirazi is an anonymous poet of the 11th century AH who has not been researched about this poet. The basis of the present article is based on the unique version available in the library of Shahid Motahari High School and its purpose is to study the style and thought of the manuscript of this Safavid poet. METHODOLOGY: The present article is an intra-textual, stylistic and theoretical study that has been done by library research method. The study area and community is Shirazi Divan. FINDINGS: In Isfahani Divan, Isfahani style can be found along with verbal and spiritual industries and innovations. The language of this poet"s poems is simple and his lyric poems are very delicate. Despite the poet"s acknowledgment of composing Turkish poems, no trace of it was found in this version. His poetry has advantages in various aspects among the court of his contemporaries; Notable are the titles for the poems, the lamentation, the boasting, the romantic lyricism and quatrains, the humorous and satirical Masnavi, and the pieces containing the material of history. I also enjoy a variety of linguistic and literary benefits in this divan. CONCLUSION: Azhari Shirazi has experimented with other Isfahani style poets. The time of the poet"s life can be considered according to the articles of the Divan, between the years 991 to 1061 AH or shortly after. At the intellectual and content level, religious, romantic and humorous themes are the main themes of his poems. At the linguistic level, unlike Isfahani style poets, slang words are less noticeable in his poems. The use of special weights and long lines is a feature of his poems. At the literary level, phonology, repetition, types of puns, as well as forms of imagination, simile, metaphor, irony, allusion, observance, and style of equation have the highest frequency in his poems.زمینه و هدف: اظهری شیرازی شاعر گمنام قرن یازدهم هجری است که دربارۀ این سراینده پژوهشی نشده است. اساس مقاله حاضر بر پایه نسخۀ منحصربفرد موجود در کتابخانۀ مدرسۀ عالی شهید مطهّری است و هدف آن بررسی سبکی و فکری نسخۀ خطّی این شاعر عهد صفوی است. روش مطالعه: مقالۀ پیش رو، مطالعه ای درون متنی، سبک شناسانه و نظری است که به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای انجام شده است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، دیوان اظهری شیرازی است. یافته ها: در دیوان اظهری، سبک اصفهانی را همراه صنایع و بدایع لفظی و معنوی میتوان یافت. زبان اشعار این شاعر، ساده و غزلیّاتش بسیار لطیف است. با وجود اذعان شاعر به سرودن اشعار ترکی، اثری از آن در این نسخه یافت نشد. شعر او از جنبه های گوناگون در میان دیوان همعصران خود از امتیازاتی برخوردار است؛ از جمله در داشتن عنوان برای قصاید، پرداختن به نعت و منقبت، خودستایی، غزلیّات و رباعیّات شورانگیز عاشقانه، مثنویّات هزل و هجوآمیز، و قطعات حاوی مادّه تاریخ قابل توجّه است. همچنین انواع فواید زبانی و ادبی در این دیوان بچشم میخورد. نتیجه گیری: اظهری شیرازی به شیوۀ دیگر شاعران سبک اصفهانی طبع آزمایی کرده است. زمان حیات شاعر را براساس مادّه تاریخهای دیوان، میان سالهای991 تا 1061 هجری یا کمی پس از آن میتوان دانست. در سطح فکری و محتوایی، موضوعات مذهبی، عاشقانه و هزل از درونمایه های اصلی اشعار اوست. در سطح زبانی، برخلاف شاعران سبک اصفهانی، واژه های عامیانه در اشعار او کمتر بچشم میخورد. بکارگیری وزنهای خاص و ردیفهای طولانی از ویژگیهای اشعار اوست. در سطح ادبی واج آرایی، تکرار، انواع جناس و نیز صور خیال، تشبیه، استعاره، کنایه، تلمیح، مراعات نظیر و اسلوب معادله بالاترین بسامد را در اشعار او دارد.Azhari Shirazi, Budagh, eleventh century, Isfahani style, boastingاظهری, قرن یازدهم, سبک اصفهانی (هندی), خودستایی, نعت و منقبت, عشق, هزلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1201.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1201.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و فکری نسخۀ خطّی دیوان اظهری شیرازی، شاعر قرن یازدهمhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic and intellectual study of the manuscript of Divan of Azhari Shirazi, eleventh century poet

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Comparative analysis of the subject, words and syntax of prayers and curses of Shahnameh (Case study of the stories of Rostam, Esfandiar and Kamos Keshani)تحلیل مقایسه ای موضوع، واژه ها و نحو دعاها و نفرینهای شاهنامه (مطالعۀ موردی داستانهای رستم و اسفندیار و کاموس کشانی)117131569510.22034/bahareadab.2021.14.5695faزهراروحانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانnoz.rohani@modares.ac.irحسینعلیقبادیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانyeshghobadi@modares.ac.irسعیدبزرگ بیگدلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانnobozorghs@modares.ac.irJournal Article13990905BACKGROUND AND OBJECTIVES: Shahnameh is one of the most important identity and historical works of Iranians that can be studied from different aspects of mythology, fiction, rhetoric and stylistics. What distinguishes Shahnameh from other works of all times is Ferdowsi"s personal style. In many books and articles, Khorasani style has been discussed, but Ferdowsi"s personal style has received less attention. In this study, in order to understand Ferdowsi"s style and understand his ability to create dialogues, two opposing human discourses, namely prayer and curse, which are manifestations of human emotions and feelings in different situations and situations and are rooted in human sadness and happiness, have been studied. METHODOLOGY: This research is theoretical and has been done in a descriptive-analytical manner. The study area and society are two stories by Rostam and Esfandiar and Kamus Keshani from Ferdowsi"s Shahnameh by Saeed Hamidian, which was published by Qatreh Publishing. FINDINGS: The prayer propositions in these two stories are 18 bits and the curse propositions are 19 bits. Thus, in the beginning, the content of prayer and cursing propositions is extracted and classified from the verses. The theme of the Shahnameh"s prayers is more seeking happiness and peace, overcoming enemies, longing for heaven and paradise, and curses include calling for the destruction of enemies, cosmic curses, and cursed glories. The real curse, which is the request to destroy the enemies, occurs in a state of rage and anger, and generally on the battlefield, but the curses of the universe and cursed glories appear in a state of sorrow. After examining the content of prayers and curses, the descriptive-analytical method of words, verbs, syntax and sentence arrangement patterns in both types of propositions are described. CONCLUSION: Ferdowsi did not follow a specific pattern in the arrangement of sentence components, but by examining and analyzing the data, key and repeated phrases are found that Ferdowsi has used in drawing the two situations of prayer and curse. In the prayer propositions, the key and frequent phrases "without you", "being away from" and "bad luck" are seen, and in the cursed propositions, the phrase "may + ... + prayer verb + may + ... (Wind) »is repeated. Also, in this research, it has been determined that the irony in prayer and curse, as the most colorful literary array, causes more rhetoric of prayer and curse propositions.زمینه و هدف: شاهنامه یکی از مهمترین آثار هویتی و تاریخی ایرانیان است که از ابعاد مختلف اسطوره شناسی، داستانی، بلاغی و سبک شناسی قابل بررسی است. آنچه شاهنامه را از دیگر آثار هم عصرش متمایز میکند، سبک شخصی فردوسی است. در کتب و مقالات بسیاری به سبک خراسانی پرداخته شده اما سبک شخصی فردوسی کمتر مورد توجه بوده است. در این پژوهش برای شناخت سبک فردوسی و درک توانایی او در آفرینش دیالوگها، دو گفتمان متضادّ بشر یعنی دعا و نفرین، که از مظاهر بروز عواطف و احساسات آدمی در شرایط و موقعیتهای مختلف است و ریشه در غم و شادی انسان دارد، بررسی شده است. روش مطالعه: این پژوهش نظری است و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، دو داستان رستم و اسفندیار و کاموس کشانی از شاهنامۀ فردوسی به کوشش سعید حمیدیان است که نشر قطره آن را منتشر نموده است. یافته ها: گزاره های دعایی در این دو داستان 18 بیت و گزاره های نفرینی 19 بیت است. بدین ترتیب در آغاز، محتوای گزاره های دعایی و نفرینی از میان ابیات استخراج و طبقه بندی شده است. مضمون دعاهای شاهنامه بیشتر طلب شادی و آرامش، غلبه بر دشمنان، آرزوی طول عمر و بهشت است و نفرینها نیز شامل درخواست نابودی دشمنان، نفرین کائناتی و شِکوه های نفرین گونه اند. نفرین واقعی که همان درخواست نابودی دشمنان است، در موقعیت خشم و عصبانیت و عموماً در صحنۀ نبرد بروز پیدا میکند ولی نفرین کائناتی و شِکوه های نفرین گونه در موقعیت غم و اندوه بروز و ظهور دارند. پس از بررسی محتوایی دعاها و نفرینها، با روش توصیفی - تحلیلی واژه ها، افعال، نحو و الگوی چینش جملات در هر دو نوع از گزاره ها توصیف شده است. نتیجه گیری: فردوسی در چینش اجزای جمله از یک الگوی خاص تبعیت نکرده اما با بررسی و تحلیل داده ها، عبارتهای کلیدی و تکرارشده ای یافت میشود که فردوسی در ترسیم دو موقعیت دعا و نفرین از آنها استفاده کرده است. در گزاره های دعایی، عبارتهای کلیدی و مکرّر «بی تو مباد»، «دور بودن از» و «انوشه بدی» دیده میشود و در گزاره های نفرینی عبارت «مه+ ...+ فعل دعایی+ مه+...(باد)» تکرار شده است. همچنین در این پژوهش مشخص شده است که کنایه در دعا و نفرین بعنوان پررنگترین آرایۀ ادبی موجب بلاغت بیشتر گزاره های دعایی و نفرینی است.Prayer, Curse, Rostam and Esfandiar, Kamus Keshani, Syntaدعا, نفرین, رستم و اسفندیار, کاموس کشانی, نحوhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1202.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1202.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل مقایسه ای موضوع، واژه ها و نحو دعاها و نفرینهای شاهنامه (مطالعۀ موردی داستانهای رستم و اسفندیار و کاموس کشانی)https://bahareadab.com/en/article/Comparative analysis of the subject, words and syntax of prayers and curses of Shahnameh (Case study of the stories of Rostam, Esfandiar and Kamos Keshani)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223A study of the stylistics of the poem "Tahfa al-Ahrar" by Haft Aurang Jamiبررسی سبک‌شناسی منظومۀ «تحفه الاحرار» از هفت اورنگ جامی133155618110.22034/bahareadab.2021.14.6181faبهمنکرم‌الهیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانyeskaramolahi.b@lu.ac.irJournal Article13991210BACKGROUND AND OBJECTIVES: The third Masnavi of Haft Aurang is called Nooruddin Abdolrahman Jami, Tahfa al-Ahrar. In this article, the stylistic features of this system in three areas of language, literature and thought have been studied. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: This Masnavi is a moral-religious poem that has been written in imitation of the repository of military secrets in the fast weight of the revelation: Muftalan, Muftalan, Fa"lan. And the five conversations with the old man enter the main part of the book, the twenty articles. CONCLUSION: This poem has a simple language, but a warning tone, a mystical expression based on Ibn Arabi"s intellectual system, ie unity of existence, monotheism, purification and simile, and in it the religious content and principles of religion (prayer, fasting, zakat and Hajj) issues of theoretical mysticism (Sohr). Silence and seclusion) are also seen. The subject of most of the articles is religious, moral and to some extent mystical, but there are also articles in the form of social and political criticisms using the language of advice and warning to sections of society. The educational-ethical issue, the use of simple language and its specific audience, has made this system not have a special place in terms of literature. From a linguistic point of view, the use of balance, commitment, reflection of additions and melodic poems are among the prominent features of this system.زمینه و هدف: سومین مثنوی هفت اورنگ نورالدین عبدالرحمان جامی، تحفه الاحرار نام دارد. در این مقاله به بررسی ویژگیهای سبکی این منظومه در سه حیطۀ زبانی، ادبی و فکری پرداخته شده است. روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. یافته ها: این مثنوی منظومه ای است اخلاقی ـ دینی که به تقلید از مخزن‌الاسرار نظامی در وزن سریع مطوی مکشوف «مفتعلن مفتعلن فاعلن» سروده شده است. این اثر با اشعاری در توحید و نعت رسول اکرم (ص) شروع میشود و پس از مدح ممدوح و صحبتهای پنجگانه با پیر، وارد بخش اصلی کتاب یعنی مقالات بیستگانه میشود. نتیجه گیری: این منظومه دارای زبانی ساده، اما لحنی هشداری، بیانی عرفانی براساس مشرب فکری ابن‌عربی یعنی وحدت وجود، توحید، تنزیه و تشبیه است و در آن مطالب شرعی و اصول دین (نماز، روزه، زکات و حج) مسائل عرفان نظری (سهر، صمت و عزلت) نیز دیده میشود. موضوع بیشتر مقاله ها موضوعات دینی، اخلاقی و تا حدودی عرفانی است، اما مقاله هایی در قالب انتقادهای اجتماعی و سیاسی با بکارگیری زبان پند و هشدار بر اقشار جامعه نیز در میان آنها وجود دارد. موضوع تعلیمی ـ اخلاقی، استفاده از زبان ساده و مخاطب خاص آن باعث شده از نظر ادبی جایگاه خاصی نداشته باشد. از منظر زبانی، استفاده از موازنه، التزام، تتابع اضافات و اشعار ملمع از برجستگیهای شاخص این منظومه هستند.gift, style, cup, language level, literary level, intellectual levelتحفه الاحرار, سبک‌شناسی, جامی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1203.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1203.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومۀ «تحفه الاحرار» از هفت اورنگ جامیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of the poem "Tahfa al-Ahrar" by Haft Aurang Jami

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223A study of the stylistics of NimaYoshij's storiesسبک‌شناسی داستانهای نیمایوشیج157171620410.22034/bahareadab.2021.14.6204faاحمدحسینی مکارممدرس دپارتمان زبان و ادبیات فارسی، دانشکده فنی شهید رجایی کاشان، دانشگاه فنی و حرفه ای استان اصفهان، کاشان، ایرانyesAhm4852@gmail.comJournal Article13991229BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nimayoushij started writing short stories at the same time as being a poet; He has one long story, several short stories and a short story. Although in this fieldhe never achieved the success he achieved in poetry, But the study of these works shows the art of Nima"s storytelling and acquaints us with his thought and language. METHODOLOGY: In this library method, his stories have been studied based on three levels of linguistic, literary and intellectual stylistics. FINDINGS: Nima has written his stories in simple and official language, but in it, humorous language, poetic prose and native words of the north, Arabic words, can be seen. At the syntactic level, it also pays attention to short sentences, protest sentences, descriptions and deletion of verbs. At the literary level, he has allegorical and symbolic stories, and in his imagination, he has used metaphors the most. At the intellectual level, the critique of religious superstitions and prejudices, poverty and the problems of villagers" lives, love, freedom, tyranny and oppression are the main themes of his stories. CONCLUSION: Nima tries to innovate in storytelling like her poetry, considering simple language, native language, symbol array and social theme. With simple standard language, he has introduced the native space and language into the official language, he has been able to express the issues and problems of the society and his like-minded people by writing allegorical and symbolic stories that seemingly belong to children"s literature. The social problems of the people, especially the villagers, and their problems are deeply considered by Nima in his stories.زمینه و هدف: نیمایوشیج همزمان با شاعری، داستان‌نویسی را آغاز کرده است؛ یک داستان بلند، چندین داستان کوتاه و داستانک از او باقی مانده است. وی گرچه در این حوزه موفقیتی را که در شعر بدست آورد، هرگز تکرار نکرد اما بررسی این آثار، هنر داستان نویسی نیما را نشان میدهد و ما را با فکر و زبان او آشنا میکند. روش مطالعه: در این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی، داستانهای نیما براساس سه سطح سبک شناسی زبانی، ادبی و فکری بررسی شده است. یافته ها: نیما با زبان ساده و رسمی، داستانهایش را نوشته است اما در آن، زبان طنزآمیز، نثر شاعرانه، واژه های بومی شمال و عربی دیده میشود. در سطح نحوی نیز به جملات کوتاه، جملات معترضه، آوردن صفت مفعولی و حذف افعال توجه بیشتر دارد. در سطح ادبی داستانهای تمثیلی و نمادین دارد و در صورخیال از تشبیه بیشترین استفاده را کرده است. در سطح فکری، نقد خرافات و تعصبات دینی، فقر و مشکلات زندگی روستاییان، عشق، آزادی، استبداد و ظلم، مضامین اصلی داستانهای اوست. نتیجه گیری: نیما در داستان‌نویسی سعی دارد همانند شعرش، نوآوری نماید. زبان ساده، بومی، آرایۀ نماد و مضمون اجتماعی را مورد توجه دارد. فضا و زبان بومی را وارد زبان رسمی کرده است. او توانسته با نگارش داستانهای تمثیلی و نمادین که در ظاهر به ادبیات کودکان متعلق است، مسائل و مشکلات جامعه و همفکران خویش را بیان نماید. مشکلات اجتماعی مردم بویژه روستاییان، مورد توجه عمیق نیما در داستانهایش است.NimaYoshij, story, style, language, thoughtنیمایوشیج, داستان, سبک, زبان, اندیشهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1204.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1204.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی داستانهای نیمایوشیجhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of NimaYoshij's stories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Investigating the Existential Meaning in Saadi Thoughts Relying on Existential Psychotherapy by Ervin Yalomبررسی معنای وجودی در افکار سعدی با تکیه بر روان‏درمانگری اگزیستانسیال اروین یالوم173195620510.22034/bahareadab.2021.14.6205faلیلاآذرنیواردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانno leilaazarnivar@yahoo.comشکراللهپورالخاصاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.yesPouralkhas@uma.ac.irاحمدرضاکیانیدانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانnoa.kiani@uma.ac.irJournal Article13991230BACKGRUND AND OBJECTIVES: Existentialism is one of the traditional schools in contemporary philosophy and has been able to open its place in many fields of humanities such as literature, art and especially psychology. Psychological theorists and thinkers have offered different views and approaches in this regard. Yalom is a contemporary existential psychotherapist who helps people deal with life issues such as isolation, alienation, meaninglessness (fear), fear of death, pain and suffering. In his theory of psychotherapy, the question of the meaning of life is the most important and necessary component that is the basis of his psychotherapy. In this research, we try to study the existential meaning and ways to achieve the meaning of life, as well as to provide solutions to deal with the problem of meaninglessness in Saadi Park and Golestan. METHODOLOGY: The method of collecting library information and the method of organizing it is descriptive-analytical. In this research, books, articles and existing researches about Saadi and Yalom and other written sources in this field have been used. The study area and society are Saadi Park and Golestan, edited by Gholam Hossein Yousefi and translated works (Sepideh Habib) by Ervin Yalom, a contemporary psychotherapist. FINDINGS: The research findings indicate that despite the cultural, temporal and spatial differences, both thinkers in almost the same language and manner seek to provide solutions to achieve the true meaning of life and get rid of emptiness and emptiness. They are semantic. One of these strategies is moral values. For Sa’adi, life is inherently absurd and meaningless, but it has a considerable value that man himself is the creator of, and it depends on the observance of a series of moral principles CONCLUSION: Sa’adi tries to learn to think about the meaning of life. His goal is to guide man towards moral virtues and create meaning in life; Provided that we are ready to accept hardships and suffer in the face of adversity as part of the process of finding meaning. The words that arise from Saadi"s heart are sincere and deep enough for man to see the slightest hint of deception in it. His words are still practical and valuable after several centuries, just as the student turns to the teacher for the activity he is involved in. Existential turmoil should refer to Saadi"s works and by reflecting on his sayings and poems and applying these points in themselves to obtain a state that is useful for improving life and getting rid of emptiness. Therefore, the more a person pays attention to his quality of life and moral values ​​such as sacrifice, kindness, benevolence, forgiveness and altruism, the more meaningful life will be for him.زمینه و هدف: اگزیستانسیالیسم از جمله مکاتب سنتی است که در فلسفۀ معاصر مطرح‏ میشود و توانسته در بسیاری از حوزه های علوم ‏انسانی مثل ادبیات، هنر و بویژه روانشناسی، جایی برای خود باز کند. نظریه‏پردازان و اندیشمندان روانشناسی دیدگاهها و رویکردهای متفاوتی در این خصوص ارائه‏ داده‏اند. یالوم یکی از روان‏درمانگران اگزیستانسیال معاصر است که به افراد در مواجهه با مسائل زندگی از قبیل انزوا، بیگانگی، بی‏معنایی (پوچی)، ترس از مرگ، درد و رنج کمک میکند. در نظریۀ روان‏درمانگری وی پرسش دربارۀ معنای زندگی، مهمترین و ضروریترین مؤلفه ‏است که اساس روان‏درمانگری او بشمار میرود‏. در این پژوهش سعی میشود معنای وجودی و راههای دستیابی به مفهوم معنای زندگی و همچنین ارائۀ راهکارهایی برای مقابله با معضل بی‏معنایی در بوستان و گلستان سعدی بررسی شود. روش مطالعه: روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‏ای و روش تنظیم آن توصیفی - تحلیلی است. در این پژوهش از کتابها و مقاله‏ها و پژوهشهای موجود درخصوص سعدی و یالوم و دیگر منابع مکتوب موجود در این زمینه استفاده شده ‏است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، بوستان و گلستان سعدی به تصحیح غلامحسین یوسفی و آثار ترجمه شده (سپیده حبیب) از اروین یالوم روان‏درمانگر معاصر است. یافته‏ها: یافته‏های پژوهش گویای آن است ‏که با وجود تفاوت فرهنگی، زمانی و بُعد مکانی، هر دو اندیشمند به زبان و شیوه‏ای تقریباً یکسان در صدد ارائۀ راهکارهایی برای دستیابی به معنای واقعی زندگی و رهایی از پوچی و بی‏معنایی هستند. یکی از این راهکارها ارزشهای اخلاقی است. از نظر سعدی زندگی ذاتاً پوچ و بی‏معناست، اما ارزش قابل‏ملاحظه‏ای دارد که خود بشر مبدع آن است و آن منوط به رعایت یک سری اصول اخلاقی است. نتیجه‏گیری: سعدی سعی ‏میکند تفکر در مورد معنای زندگی را بیاموزد. هدف او، هدایت انسان بسوی فضایل اخلاقی و ایجاد معنا در زندگانی است؛ بشرطی که آمادۀ پذیرش سختیها‏ و رنج بردن دربرابر مشکلات بعنوان بخشی از فرایند یافتن معنی باشیم. واژه هایی که از دل سعدی برمیخیزد، صادقانه و عمیقتر از آن است که انسان کوچکترین‏ رنگی از فریب در آن ببیند. سخنهای او با گذار چندین قرن هنوز کاربردی و ارزشمند است، همانطورکه هنرجو برای فعالیتی که درگیر آن است، به آموزگار رجوع‏ میکند، بیمارانی (مخاطبان) که درگیر زندگی و مشکلات آن و روان‏نژندی هستند میتوانند برای حل مشکلات و رفع نقصها و آشفتگیهای‏ وجودی به آثار سعدی مراجعه ‏‏کنند و با تأمّل در گفته‏ها و شعرهای او و بکارگیری این نکته‏ها در خود حالتی را بدست‏‏ آورند که برای بهبود زندگی و رهایی از پوچی مفید باشد. بنابراین هرچه انسان بیشتر به کیفیت زندگی خود و ارزشهای اخلاقی از قبیل فداکاری، نیکی، احسان، گذشت و نوع‌دوستی توجه داشته باشد،‏ زندگی برایش معنادارتر خواهد شد.Saadi, Yalom, meaning, Existential psychotherapy, Nonsense, Lifeسعدی, یالوم, معنا, روان‏درمانگری اگزیستانسیال, بی‏معنایی, زندگیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1205.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1205.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی معنای وجودی در افکار سعدی با تکیه بر روان‏درمانگری اگزیستانسیال اروین یالومhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the Existential Meaning in Saadi Thoughts Relying on Existential Psychotherapy by Ervin Yalom

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Stylistic analysis of the epic of Banu Gashspnamehتحلیل سبک شناسی حماسه بانوگشسپ نامه197215610710.22034/bahareadab.2021.14.6107faحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyeszomorrodi@ut.ac.irآمنهدیلمیدانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnoamenedeilami@gmail.comJournal Article13991225BACKGROUND AND OBJECTIVES: Banu gashspnameh is a unique epic poem whose hero is a heroine named Banu Gashsp, Rostam"s daughter. The composer of the unknown work and the time of its transmission are believed by researchers to be in the late fifth or early sixth century. This poem is a description of the heroism and wars of this heroine with the Mehtarjins, with her father Rostam who had made herself anonymous, with the messenger of Afrasiab and with three Indian kings which overcomes all of them and finally ends with the marriage of the lady with Giv, Goodars" son. In this research, we intend to examine the stylistic features of this pleasant work, which is an imitation of the Shahnameh. METHODOLOGY: Leading research has been done relying on the library method and taking notes. The study area is Banu gashspnameh, edited by Dr. Roohangiz Karachi and published by the Institute of Humanities and Cultural Studies. FINDINGS: This work was studied and analyzed at three levels: linguistic, literary and intellectual. In this system, the poet has used rows and their types with high frequency which is a kind of deconstruction in the language of epic. In the study of rhyme, he has used contrast rhyme to a great extent. The use of high-frequency puns, the use of Pahlavi words, and the use of epic words such as: epic animals, epic tools, epic attributes, epic verbs and the use of metaphors, metaphors, metaphors and exaggerations with high frequency are other features of this epic. CONCLUSION: In the detailed study of verses, the most important intellectual and content feature of this system is the existence of Zoroastrian religious elements and Islamic religious elements, patriarchy, moral themes and characteristics of Iranian society. The poet of this poem has been almost successful among other epic poems that have been written in imitation of Shahnameh, and in addition to the epic structure, he has used many themes to imitate Shahnameh in his work.زمینه و هدف: بانوگشسپ نامه منظومه حماسی منحصربه فردی است که قهرمان آن بانویی پهلوان به نام بانوگشسپ، دختر رستم است. سراینده اثر ناشناس و زمان سرایش آن به اعتقاد پژوهشگران اواخر قرن پنجم یا اوایل قرن ششم است. این منظومه شرح دلاوریها و جنگهای این پهلوان بانو با مهترجینان، با پدرش رستم که خود را بصورت ناشناس درآورده بود، با فرستاده افراسیاب و با سه شاه هندی است که بر همه آنها چیره میشود و در نهایت با ازدواج بانو با گیو، پسر گودرز، به پایان میرسد. این پژوهش برآن است تا شاخصه های سبکی این اثر دلنشین را که تقلیدی از شاهنامه است مورد بررسی قرار دهد. روش مطالعه: پژوهش پیشرو با تکیه بر روش کتابخانه ای و فیش برداری به انجام رسیده است. محدودۀ مورد مطالعه، بانوگشسپ نامه به تصحیح روح انگیز کراچی بوده که توسط پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به چاپ رسیده است. یافته ها: این اثر در سه سطح زبانی و ادبی و فکری مورد مطالعه و واکاوی قرار گرفت. در این منظومه سراینده از ردیف و انواع آن با بسامد بالایی استفاده کرده است که نوعی ساختارشکنی در زبان حماسه بشمار می آید. در بررسی قافیه، از قافیۀ حاجب به میزان زیادی استفاده کرده است. استفاده از جناس مذیل با بسامد بالا، استعمال لغات پهلوی، استعمال کلمات حماسی از قبیل حیوانات حماسی، ابزارآلات حماسی، صفات حماسی، افعال حماسی و استفاده از مجاز و تشبیه و استعاره و کنایه و اغراق با بسامد بالا از دیگر ویژگیهای این حماسه است. نتیجه گیری: در بررسی دقیق ابیات مهمترین شاخصۀ فکری و محتوایی این منظومه وجود عناصر دینی زرتشتی و عناصر دینی اسلامی، مردسالاری، مضامین اخلاقی و ویژگیهای جامعه ایرانی است. سراینده این منظومه در میان منظومه های حماسی دیگر که به تقلید از شاهنامه سروده شده، تقریباً موفق عمل کرده است و علاوه بر ساختار حماسی، بسیاری از مضامین را به تقلید از شاهنامه در اثر خود استفاده نموده است.Stylistics, epic poetry, Banu gashspnameh, linguistic, literary and intellectual levelسبک شناسی, حماسه سرایی, بانوگشسپ نامه, سطح زبانی و ادبی و فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1206.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1206.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسی حماسه بانوگشسپ نامهhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of the epic of Banu Gashspnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146820211223Analysis of Hamidi officials with a layered stylistic approachتحلیل و بررسی مقامات حمیدی با رویکرد سبک‌شناسی لایه ای217240611510.22034/bahareadab.2021.14.6115faفاطمهعرب عامریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانnof.arabameri41@semnan.ac.irعبداللهحسن‌زاده میرعلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانyesa.hasanzadeh@semnan.ac.irیداللهشکریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانnoy-shokri@semnan.ac.irJournal Article13991028BACKGROUND AND OBJECTIVES: Modern or layered stylistics is one of the applied methods in face-oriented and text-based stylistics which examines the text in five layers: phonetic, lexical, syntactic, rhetorical and ideological. In this method, according to the situational texture as a macro-layer, it breaks down the text into layers of layers and studies the style by examining textual layers and recognizing prominent or frequent features. It therefore examines the salient features of the style and their role and value in each layer separately and provides formal links to the text and its content. It should be noted that, in the history of prose writing, there have always been pioneers who have not only benefited from the intellectual and artistic tradition of the past., But they have also tried to innovate and sometimes valuable adaptations of literary genres and styles of other nations, to change or at least familiarize their nation with such writing styles and techniques. One of these prominent writers is Judge Hamid-ud-Din Balkhi. In this research, Hamidi officials have been studied with a layered stylistic approach. METHODOLOGY: This descriptive-analytical study has tried to analyze the style of Hamidi officials from the perspective of layered stylistics. Data collection in this research has been done through library activities and part of the content of the article is the product of the author"s personal analysis and review. FINDINGS: This work, as one of the examples of technical prose, has influenced the artificial and obsessive writings of the following centuries, and therefore has a special importance in stylistic discussions. CONCLUSION: By examining this work with layered stylistics, types of phonological changes, high frequency of repetition of identical and contrasting words, intertwining of rhymes and punctuation, abundant use of marked words and codes, especially religious codes and Sufism, as well as the dominance of connected style and It is revealed in you and the high frequency of similes, metaphors, etc.زمینه و هدف: سبک‌شناسی مدرن یا لایه ای یکی از روشهای کاربردی در سبک‌شناسی صورت‌گرا و متن بنیاد است که متن را در پنج لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد بررسی قرار میدهد. در این روش با توجه به بافت موقعیتی بعنوان کلان لایه، متن را به خردلایه هایی تجزیه کرده و با بررسی خردلایه های متنی و تشخیص ویژگیهای برجسته یا پربسامد به مطالعه سبک میپردازد. پس مشخصه های برجستۀ سبک و نقش و ارزش آنها را در هر لایه بصورت مجزا بررسی کرده و پیوندهای صوری متن با محتوای آن را فراهم میسازد. باید توجه داشت که در تاریخ نثرنویسی همواره پیشگامانی ظهور و بروز داشته اند که نه تنها از سنت فکری و هنری گذشتگان بهره برده اند، بلکه خود نیز کوشیده اند با نوآوری و گاه اقتباسهای ارزشمند از گونه های ادبی و سبکهای منشور ملل دیگر، موجبات دگرگونی و یا حداقل آشنایی ملت خویش با آنگونه سبکها و شگردهای نگارشی را فراهم آورند. یکی از این نویسندگان برجسته قاضی حمیدالدین بلخی است. وی مقامات خویش را در سال 551 هجری تحت تأثیر مقامات عربی به نثری مصنوع تألیف کرده است. در این پژوهش مقامات حمیدی با رویکرد سبک شناسی لایه ای مورد بررسی قرار گرفته است. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی کوشیده است سبک مقامات حمیدی را از منظر سبک شناسی لایه ای مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. گردآوری داده ها در این پژوهش ازطریق فعالیت کتابخانه ای صورت گرفته است و بخشی از محتوای مقاله محصول تحلیل و بررسی شخصی نویسنده است. یافته ها: این اثر بعنوان یکی از نمونه های شاخص نثر فنی، نوشته های مصنوع و متکلّف قرون بعد از خود را تحت تأثیر قرار داده است و ازاینرو در مباحث سبک‌شناسی نیز اهمیت ویژه ای را به خود اختصاص داده است. نتیجه گیری: با بررسی این اثر با روش سبک‌شناسی لایه ای، انواع دگرگونیهای واجی، بسامد بالای تکرار واژگان یکسان و متضاد، درهم تنیدن سجع و جناس، بهرۀ وافر از واژگان نشاندار و رمزگان بخصوص رمزگان دینی و تصوف و همچنین غلبه سبک متصل و تودرتو و بسامد بالای تشبیه و استعاره و... آشکار میشود.Hamidi authorities, layered stylistics, phonetic layer, lexical layer, syntactic layer, rhetorical layer, ideological layerمقامات حمیدی, سبک‌شناسی لایه ای, لایۀ آوایی, لایۀ واژگانی, لایۀ نحوی, لایۀ بلاغی, لایۀ ایدئولوژیکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1207.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1207.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و بررسی مقامات حمیدی با رویکرد سبک‌شناسی لایه ایhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of Hamidi officials with a layered stylistic approach