امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924A study of the style and content of the manuscript of Makhzan al-Ensha, by Mohammad Reza Kalhorبررسی سبکی و محتوایی نسخۀ خطی مخزن الانشاء، اثر محمدرضا کلهر115533610.22034/bahareadab.2021.14.5336faکسریبقائیپوردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nok.baghaei52@yahoo.comبهرامپروین گنابادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyes p.bahram47@yahoo.comJournal Article13990502BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Makhzan
al-Ensha is The Repository of a Book in Teaching Tradition and Correspondence,
by Mohammad Reza Kalhor, is one of the gifted but anonymous scribes of the
thirteenth century. The study of style and content and its features is the main
subject of this research. In this article, an attempt has been made to study
the style and Makhzan al-Ensha Repository" from three linguistic, literary
and intellectual perspectives, and to measure the degree of success and skill
of the author in the tradition of translating and writing the Nasiri era.
METHODOLOGY: The present study is a
theoretical study that has been done in a descriptive-analytical manner. The
study area is the lithographic book of Makhzan al-Ensha written by Mohammad
Reza Kalhor. The unique version of this writer and author is available in the
library of Astan Quds Razavi and number 25683 in the National Library under
number 3970. This book contains a collection of letters from the Brotherhood
and the kingdoms and sources related to the elders of that period.
FINDINGS: Among the stylistic features of the poems in
this book are such things as skillful use of literary industries, effort in
creating pleasant words, and expressive and effective word creation. Its prose
is also melodic and the use of rhymes, omission of symmetrical verbs, double
suffixes, ancient words, etc. has a high frequency in it. In addition, the use
of Quranic verses and hadiths, Arabic poetry and proverbs make this book one of
the books that are important in terms of literature and style.
CONCLUSION: The
author of this work has written in the style of writers such as Ghaem Magham
and Saadi in writing his book. Also, by examining the Repository, we can prove
Kalhor"s ability as one of the successful writers in reflecting the
intellectual, linguistic and literary structure of his period.زمینه
و هدف:
مخزن الانشاء کتابی در تعلیم ترسل و نامه نگاری، اثر محمدرضا کلهر، یکی از
کاتبان خوشقریحه اما گمنام قرن سیزدهم است. بررسی سبکی و محتوایی و ویژگیهای آن
موضوع اصلی این پژوهش است. در این مقاله سعی شده است به بررسی سبکی و محتوایی «مخزن
الانشا» از سه منظر زبانی، ادبی و فکری پرداخته و میزان توفیق و مهارت نویسنده در
سنت ترسل و نامه نگاری عهد ناصری سنجیده شود.
روش
مطالعه:
پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. محدوده
و جامعۀ موردمطالعه کتاب چاپ سنگی مخزن الانشاء نوشتۀ محمدرضا کلهر است که نسخۀ منحصربفرد
این کاتب و نویسنده به شمارۀ 3970 درکتابخانۀ آستان قدس رضوی و به شمارۀ 25683 در
کتابخانۀ ملی موجود است. این کتاب شامل مجموعه نامه های اخوانیات و سلطانیات و
منشآت مربوط به بزرگان آن دوره است.
یافته ها: ازجمله ویژگیهای سبکی شعرهای
این کتاب مواردی مانند بکارگیری ماهرانۀ صنایع ادبی، تلاش در آفرینش واژه های خوشآوا،
و واژه آفرینی گویا و تأثیرگذار است. نثر آن نیز آهنگین و استفاده از انواع سجع،
حذف فعل به قرینه، حروف اضافۀ مضاعف، واژه های کهن و... در آن بسامد بالایی دارد.
علاوه بر اینها، کاربرد آیات قرآنی و احادیث، شعرهای عربی و ضربالمثلها این کتاب
را ازجمله کتابهایی قرار داده که از نظر ادبی و سبکی حائز اهمیت هستند.
نتیجه گیری: نویسندۀ این اثر در نگارش کتاب خود به سبک
نویسندگانی ازجمله قائممقام و سعدی نظر داشته است. همچنین با بررسی مخزن الانشاء
میتوان توانمندی کلهر را بعنوان یکی از نویسندگان موفق در انعکاس ساختار فکری، زبانی
و ادبی دورۀ خود به اثبات رسانید.Mohammad Reza Kalhor, Makhzan al-Ensha, The art of writing, stylistic and content analysisمحمدرضا کلهر, مخزن الانشاء, ترسل, تحلیل سبکی و محتواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1159.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1159.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخۀ خطی مخزن الانشاء، اثر محمدرضا کلهرhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of the manuscript of Makhzan al-Ensha, by Mohammad Reza Kalhorامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Analysis of social and educational content in contemporary children's poetry (based on the poems of Assadollah Shabani, Jafar Ebrahimi and Afsaneh Shabannejad)پژوهشی در محتوای اجتماعی و تربیتی در شعر معاصر کودک (با تکیه بر اشعار اسدالله شعبانی، جعفر ابراهیمی و افسانه شعباننژاد)1732537110.22034/bahareadab.2021.14.5371faمریمعلاییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnom.ahoora32@yahoo.comمریم یوزباشیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesMaryamyouzbashi@mail.iausr.ac.irزهرهنورایینیااستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoz.nooraenia@iausr.ac.irJournal Article13990629BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Educational themes and value concepts play an
undeniable role in shaping a child"s personality, mind and worldview. However,
one of the most widespread and beautiful types of children"s literature in
Iran, especially in the contemporary period, is the manifestation of
educational literature in children"s works. In such a way that many children
and adolescent poets have paid much attention to this type of literature.
"Assadollah Shabani", "Jafar Ebrahimi" and "Afsaneh
Shabannejad" are prominent poets in the field of children"s literature.
Who have realized the role and importance of these concepts and have used it as
a tool to cultivate a dynamic, capable and profound generation. The purpose of
this study is to study and represent the social and educational elements and
components in the works and poems of the mentioned poets.
METHODOLOGY: The
present research is a theoretical study that has been done by library research
method and descriptive-analytical method.
FINDINGS: Findings show that the poems of
the studied poets are based on social and educational themes and components
such as: empathy, altruism, pacifism, hardworking spirit and patriotism. And
socio-educational concepts are among the practical concepts of these three
poets. According to the study, the component of "empathy" with 34./.
In the poems of Jafar Ebrahimi, "Altruism" with 33./. In the works of
the legend of Shaban Nejad, "peace-seeking" with 35./., And
"patriotism" with 22./. In the poems of Assadollah Shabani, and the
component of "effort" with 19./. Jointly in the works of Jafar
Ebrahimi and Assadollah Shabani; They have more frequency.
CONCLUSION: Educational literature has an important and
effective role in raising children and institutionalizing educational, moral
and social values. This type of literature has been the focus of children"s
poets and most of the contemporary poets in the field of adolescent children"s
literature have tried to advance the educational goals in the form of poetry.
But contemporary children"s poetry, in addition to artistic values, is a tool
for education and training and educational teachings are in a high position in
the poems of this period.زمینه
و هدف:
مضامین تربیتی و مفاهیم ارزشی، نقش
انکارناپذیر و بسزایی در شکل دادن به شخصیت، ذهن و
جهانبینی کودک دارد. لیکن یکی از گسترده ترین و
زیباترین انواع ادبی کودک در ایران بویژه در دورۀ معاصر، جلوۀ ادبیات تعلیمی در
آثار کودک است؛ بگونه ای که بسیاری از شاعران کودک و نوجوان از میان انواع ادبی،
به این نوع ادبی توجه شایانی کرده اند. «اسدالله شعبانی»، «جعفر ابراهیمی» و
«افسانه شعباننژاد» از
شاعران شاخص و مطرح حوزۀ ادبیات کودک و نوجوان هستند که به نقش و اهمیت این مفاهیم
پی برده و از آن بعنوان ابزاری برای پرورش نسلی پویا، توانمند و ژرفاندیش بهره
گرفته اند. هدف
پژوهش حاضر، بررسی و بازنمایی عناصر و مؤلفه های اجتماعی و تربیتی در آثار و اشعار
شاعران یادشده است.
روش مطالعه: پژوهش
پیش رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای و روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است.
یافته ها: یافته های پژوهش نشان میدهد اشعار شاعران
موردبررسی، مبتنی بر مضامین و مؤلفه های
اجتماعی و تربیتی همچون همدلی، نوعدوستی، صلحطلبی، روحیۀ تلاشگری و وطندوستی
است. و مفاهیم اجتماعی ـ تربیتی ازجمله مفاهیم کاربردی این سه شاعر است. براساس
بررسی انجام یافته، مولفۀ «همدلی» با 34.-. در اشعار جعفر ابراهیمی، «نوعدوستی»
با 33.-. در آثار افسانه شعباننژاد، «صلحطلبی» با 35.-. و «وطندوستی» با 22.-. در اشعار اسدالله شعبانی، و «تلاشگری» با 19.-. بطور مشترک در آثار جعفر ابراهیمی و
اسدالله شعبانی بسامد بیشتری دارند.
نتیجه گیری: ادبیات تعلیمی نقش مهم و مؤثری در پرورش
کودکان و نهادینه کردن ارزشهای تربیتی، اخلاقی و اجتماعی
دارد. این نوع ادبی محور توجه شاعران کودک بوده و
بیشتر شاعران معاصر حوزۀ ادبیات
کودک و نوجوان درجهت
پیشبرد اهداف آموزشی و تربیتی در قالب شعر تلاش کرده اند. لیکن شعر معاصر کودک علاوه بر
ارزشهای هنری، ابزاری برای آموزش و تربیت است و آموزه های تعلیمی در اشعار این
دوره، در جایگاه بالایی قرار دارد.Children's poetry, Social and educational concepts, Assadollah Shabani, Jafar Ebrahimi, Afsaneh Shabannejad.شعر کودک, مفاهیم اجتماعی و تربیتی, اسدالله شعبانی, جعفر ابراهیمی, افسانه شعباننژادhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1160.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1160.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در محتوای اجتماعی و تربیتی در شعر معاصر کودک (با تکیه بر اشعار اسدالله شعبانی، جعفر ابراهیمی و افسانه شعباننژاد)https://bahareadab.com/en/article/Analysis of social and educational content in contemporary children's poetry (based on the poems of Assadollah Shabani, Jafar Ebrahimi and Afsaneh Shabannejad)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924A Survey of Stylistic and Content Characteristics of Sadegh Hijri Tafreshi's Poetry Manuscriptsبررسی ویژگیهای سبکی و محتوایی نُسخ خطّی اشعار صادق هجری تفرشی3349548210.22034/bahareadab.2021.14.5482faعلی اکبرعطائیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnoA-ataei@pnu.ac.irعبدالرضامدرّس زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایرانyesdrmodarreszadeh@ut.ac.irاصغردادبهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی و فلسفه اسلامی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانnoa.s.dadbeh@atu.ac.irJournal Article13990606BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Sadegh
Hijri Tafreshi is one of the wise but unknown poets of the Fitrat period and
one of the pioneers of literary return who lived in the late Safavid and
Afshari periods. Hijri"s divan consists of masnavi, ghazals, pieces, an ode
praising Imam Ali (AS), quatrains and singular lines (mofradat). In this
article, we have tried to examine the style and content of the poems from three
perspectives: intellectual, linguistic and literary.
METHODOLOGY: The
present research is a theoretical study that has been done in the style of
documentary research. Manuscripts of Sadegh Hijri Tafreshi"s poems which has
been collected from different libraries by the efforts of the researcher is the
research scope and population.
FINDINGS: The poetic features of Hijri
Tafreshi are such things as beautiful images, masterful use of figurative
language, selection of different meters, use of verbal radifs that enrich the
poetry and perfection of rhyme concept, as well as proper and poetic use of
figurative language in the field of rhetoric and novelty.
CONCLUSION: By analyzing the style and
content of Sadegh Hijri Tafreshi"s poems, he can be considered as one of the
eloquent poets of the return period following the poets of his predecessors and
confirmed his success in reflecting their intellectual, linguistic and literary
structure in his poems.زمینه
و هدف:
صادق هجری تفرشی یکی از حکیمان و شاعران گمنام دورۀ فترت و از پیشگامان بازگشت ادبی
است که در اواخر دورۀ صفویه و دورۀ افشاریه میزیسته است. دیوان هجری شامل مثنویّات،
غزلیّات، قطعات، یک قصیده در منقبت علی(ع)، رباعیّات و مفردات است. در این مقاله
به بررسی سبکی و محتوایی اشعار شاعر از سه منظر فکری، زبانی و ادبی پرداخته شده
است.
روش
مطالعه:
پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است.
محدوده و جامعۀ موردمطالعه، نسخ خطّی اشعار صادق هجری تفرشی است که به کوشش
پژوهشگر از کتابخانه های مختلف گردآوری شده است.
یافته ها: تصویرسازیهای زیبا، بکارگیری استادانه از صنایع ادبی، انتخاب اوزان مختلف،
بکارگیری ردیفهای فعلی که غنای شعر و کمال مفهوم قافیه را در پی دارد و نیز استفادۀ
بجا و شاعرانه از صنایع ادبی در حوزۀ بدیع لفظی و بدیع معنوی از ویژگیهای شعری هجری
تفرشی است.
نتیجه گیری: با تحلیل سبکی و
محتوایی اشعار صادق هجری تفرشی میتوان وی را بعنوان یکی از سرایندگان خوشقریحۀ دورۀ
بازگشت در پیروی از شاعران سبکهای پیش از خود دانست و موفقیّت وی را در انعکاس ساختار
فکری، زبانی و ادبی آنها در اشعار خود مورد تأیید قرار داد.Sadegh Hijri Tafreshi, Manuscripts of Poems, Return Period, Stylistic and Content Analysisصادق هجری تفرشی, نسخه های خطّی اشعار, دورۀ بازگشت, تحلیل سبکی و محتواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1161.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1161.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی و محتوایی نُسخ خطّی اشعار صادق هجری تفرشیhttps://bahareadab.com/en/article/A Survey of Stylistic and Content Characteristics of Sadegh Hijri Tafreshi's Poetry Manuscriptsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924The works of Fariba Wafi and the components of realism (based on the two novels "Parandeye Man" and "Royaye tabbat")آثار فریبا وفی و مؤلفه های رئالیسم (با تکیه بر دو رمان «پرنده من» و «رؤیای تبّت»)5164548410.22034/bahareadab.2021.14.5484faفریدونآرزومنددانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایرانnoArezoomand@iausa.ac.irسعیدفرزانه فرددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایرانyesfarzaneh@iausa.ac.irایمانمهری بیگدیلواستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد پارس آباد مغان، دانشگاه آزاد اسلامی، پارس آباد مغان، ایرانnoImanmehri55@iaupmogan.ac.irJournal Article13990606BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Due to the richness of Fariba Wafi"s works on various social
issues such as poverty, differences, social, cultural, and moral corruption, and
women"s problems that are abundantly portrayed in her novels, the present study
decided to review Wafi fiction and Examine its compliance realism.
METHODOLOGY: The
present study, compiled by library and descriptive-analytical methods, examines
and analyzes realism in parandeye man and royaye tabbat by Fariba Wafi.
FINDINGS: Wafi, like other realist writers,
not only recounts reality, but also incorporates his own analytical thinking,
but at the same time offers a new interpretation of realism. To move Fariba
Wafi"s pen, the ieological approach is to show the true picture of poverty,
class antagonism, social antagonism, the harmful identity of women in
patriarchal society, emotional divorce, sexual violence against women (and
young girls), betrayal of trust, colloquial language describing the details of
events, interpreting and interpreting the bitter events of society, the
manifestation of the period of life, the expression of the level of society"s
culture, the appropriate background and the manifestation of literary
industries, etc. are formed. Wafi"s work is full of women who have fallen
victim to a patriarchal, patriarchal society and have lost their identity;
women whose happy expiration dates are drawn to men and painted. Wafi employs
art to shape history and reality into a story that makes everyone believe in
its audience. The findings of the present study indicate that Wafi"s works are
a wave of realistic discussions.
CONCLUSION: Wafi uses artistic
representations to represent events, and at each stage of the discussion,
graphs sign of realism that remove the possibility of the work being imaginary
or unreal. On the other hand, being the first narrator, being the author,
forces the reader to accept that the work is real. Literary and rhetorical
industries, and most importantly metaphors and metaphorical terms, are also
realistic signs that have influenced the color and smell of literature.زمینه
و هدف: بجهت
غنی بودن آثار فریبا وفی از مسائل گوناگون اجتماعی از قبیل فقر، اختلاف طبقاتی،
مفاسد اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی و مشکلات زنان که بوفور در جامعه رمانهای او
بتصویر کشیده شده است، پژوهش حاضر بر آن شد آثار داستانی او را از نظر تطابق با
رئالیسم بررسی کند.
روش
مطالعه: پژوهش
حاضر به روش کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی رئالیسم را در پرنده من و رؤیای تبّت از
فریبا وفی بررسی و تحلیل میکند.
یافته ها: وفی همچون دیگر نویسندگان مکتب واقع گرایی،
تنها به بازگویی صرف واقعیت نمیپردازد، بلکه اندیشه تحلیلگرانه خود را نیز در آن
دخیل میکند، در عین حال تفسیر جدیدی از رئالیسم نیز ارائه داده است. جهت حرکت قلم
فریبا وفی را نگرش ایدئولوژیک، نمایش تصویر واقعی فقر، تضادهای طبقاتی، آنتاگونیسم
اجتماعی، هویّت خدشه دار زنان در جامعه مردسالار، طلاق عاطفی، خشونت جنسی علیه
زنان (و دختران خردسال)، خیانت در برابر اعتماد، زبان محاوره، تشریح جزئیات
وقایع، تأویل و تفسیر وقایع تلخ جامعه، بیان سطح فرهنگ جامعه، پس زمینه مناسب و
نمود صنایع ادبی و... شکل میدهد. آثار وفی، سرشار از زنانی است که قربانی جامعه
مردمحور و مردسالار شده و هویّت خود را ازدست داده اند؛ زنانی که تاریخ انقضای
شادیهایشان به دست مردان رقم میخورد و رنگ میبازد. در واقع وفی هنر را استخدام
میکند که تاریخ و واقعیّت را طوری در قالب داستان بریزد که همه در باور مخاطبش
واقعی جلوه کند. یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که آثار وفی، بحری موّاج از
مباحث رئالیستی است.
نتیجه گیری: وفی با شیوه ای هنری به بازنمایی وقایع میپردازد و در
هر مرحله از بیان مباحث، نشانه هایی از واقع گرایی را بگونه ای نمودار میسازد که
احتمال تخیّلی یا غیرواقعی بودن اثر را از ذهن خواننده دور میکند. از طرفی راوی
اول شخص بودن نویسنده، خواننده را به قبول رئال بودن اثر مجبور میکند. نیز صنایع
ادبی و بلاغی، و مهمتر از همه تشبیه و اصطلاحات کنایی رنگ وبوی ادبی به اثر بخشیده
است.Novel, Literary Schools, Realism, Parandeye man, Royaye tabbat, Fariba Wafi.رمان, مکتبهای ادبی, رئالیسم, پرنده من, رؤیای تبّت, فریبا وفیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1162.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1162.pdfhttps://bahareadab.com/article/آثار فریبا وفی و مؤلفه های رئالیسم (با تکیه بر دو رمان «پرنده من» و «رؤیای تبّت»)https://bahareadab.com/en/article/The works of Fariba Wafi and the components of realism (based on the two novels "Parandeye Man" and "Royaye tabbat")امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Reflection of the cognitive narrative of prayer in the poems of sixth century poets Based on the poems of "Sanai, Nezami, Attar"بازتاب روایتشناسی نیایش در اشعار شاعران قرن ششم باتکیه بر اشعار «سنایی، نظامی، عطار»6582549810.22034/bahareadab.2021.14.5498faاصغرسلیمانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانnoa.soleimani@qaemiau.ac.irرقیهرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانyesr.rezaei@qaemiau.ac.irناهیداکبریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایرانnoN.akbari@qaemiau.ac.irJournal Article13990611BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Narrative studies from the perspective of
structuralisms studies the nature, form and role of narrative and tries to show
the ability and understanding of the narrative text. In all heavenly religions,
according to human perception of religion, there are ways to reconcile with the
deity. Poets, as possessors of gentle and sensitive souls, have included in
their poems sweet and pleasant prayers, which is one of the most delicate
phrases of their works. The narrative-cognitive perspective of prayer acquaints
itself with the artistic manifestations of this type of literature, and deals
with possible connections between prayers and the narrative text, especially
"order, continuity and frequency, aspect and sound". The present
article examines the place of the narratology of prayer in the poems of poets
(Sanai, Nezami and Attar).
METHODOLOGY: This research is a descriptive-analytical
method and examines a number of narrations of the prayers of these poets based
on the topics of "order, continuity, frequency, aspect and sound" in
the framework of narratological theory. At the beginning of these discussions,
the theoretical foundations of the research are explained, then many examples
of prayer poems are reviewed and evaluated.
FINDINGS: The poets of the sixth century, or the Iraqi
style, have the delicate and sensitive spirit and emotions of Persian poetry.
What shines in the poems of these poets is the use of prayer and supplication
as an emotional escape Prayers and supplications, apart from expressing
emotions, can be a means of escaping emotions, expressing suspension, order,
continuity, frequency, aspect or sound.
CONCLUSION: The use of prayers and
supplications in the poems of these poets is sometimes used in a concept other
than its original meaning; The prayer poems of these poets, by traveling to the
past and bringing it to the present, in addition to being beautiful and
influential, give people hope for immortality and mastery of time, and by
adapting the time of prayer and the volume of prayer, with relatively high
rhythm and acceleration. Cause the reach and effect of prayer in the minds of
their narrators. Also, the relationship between the number of repetitions of an
incident in the story and the number of times narrated in the poems of these
three poets is mostly expressed as a single frequency. The distancing of the
levels of the story, the report and the small presence of the narrator in the
prayer poems of these poets, have sometimes caused relatively more details and
information to be provided.زمینه و هدف: روایتشناسی از دیدگاه ساختارگرایان به مطالعه
طبیعت، شکل و نقش روایت میپردازد و میکوشد توانایی و فهم متن روایت را نشان دهد.
در همه ادیان آسمانی متناسب با تلّقی و درک انسانها از دین، شیوه هایی برای
رازونیاز با معبود فراهم شده است. شاعران بعنوان دارندگان روحهای لطیف و حساس، در
لابلای اشعار خود مناجاتهایی نغز و دلنشین گنجانده اند که از لطیفترین فرازهای
آثارشان است. دیدگاه روایتشناختی نیایش باعث آشنا شدن با جلوه های هنری این نوع ادبی میشود و بر
ارتباطات ممکن میان نیایشها و متن روایی، بویژه «نظم و ترتیب، تداوم و بسامد، وجه
و آوا» میپردازد. جستار حاضر به بررسی جایگاه روایتشناسی نیایش در اشعار شاعران (سنایی،
نظامی و عطار) پرداخته است.
روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با بررسی شماری
از روایتهای نیایش این شاعران براساس مباحث «نظم، تداوم، بسامد، وجه و آوا» در
چهارچوب نظریه روایتشناسی است. در آغاز این مباحث مبانی نظری تحقیق، تبیین
میشوند، سپس نمونه های فراوانی از اشعار نیایشی بررسی و ارزیابی میگردند.
یافته ها: شاعران قرن ششم یا همان سبک عراقی، دارندگان روح و
احساسات لطیف و حسّاس شعر فارسی هستند، آنچه در اشعار این شاعران میدرخشد،
استفاده از نیایش و مناجات بعنوان گریزگاه احساسی است. نیایش و مناجات، جدا از
بیان کردن احساسات، میتواند ابزاری برای گریز از احساسات، بیان تعلیق، نظم و
ترتیب، تداوم، بسامد، وجه یا آوا باشد.
نتیجه گیری: استفاده از نیایش و مناجات در اشعار این شاعران گاهی
در مفهومی غیر از معنای اصلی خود بکار رفته است؛ اشعار نیایشی این شاعران از طریق
سفر به زمان گذشته و آوردن آن به زمان حال، علاوه بر زیباییآفرینی و تأثیرگذاری،
آدمی را به نامیرایی و تسلط بر زمان، امیدوار میکنند و با تطبیق بین زمان نیایش و
حجم نیایش، با ضربآهنگ و شتابی نسبتاً بالا، موجب رسایی و تأثیر نیایش در ذهن
روایتنیوشان میشوند. همچنین رابطه بین دفعات تکرار یک حادثه در داستان و دفعات
روایت شده در اشعار این سه شاعر، بیشتر بصورت بسامد مفرد بیان میشوند. فاصله گیری
سطوح داستان،گزارش و حضور اندک راوی در اشعار نیایشی این شاعران، گاهی سبب شده است
که جزئیات و اطلاعات نسبتاً بیشتری ارائه شوند.Cognitive Narrative, Prayer, Sanai, Nezami, Attarروایتشناختی, نیایش, سنایی, نظامی, عطارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1163.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1163.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب روایتشناسی نیایش در اشعار شاعران قرن ششم باتکیه بر اشعار «سنایی، نظامی، عطار»https://bahareadab.com/en/article/Reflection of the cognitive narrative of prayer in the poems of sixth century poets Based on the poems of "Sanai, Nezami, Attar"امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Analiysis of the Intellectual level of lyrical systems, a case study of: Psychological of Shame in Vis and Raminتحلیل سطح فکری منظومه های غنایی، بررسی موردی: روانشناسی شرم در ویس و رامین8398550110.22034/bahareadab.2021.14.5501faفائزهافتخاری روزبهانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایرانnofaezeh.eftekhari@gmail.comمحمدعلیشفائیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایرانyesdraliaban@yahoo.comمعصومهخدادادی مهاباداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایرانnomasome.khodadadi@gmail.comمجتبیانصاری شهیدیاستادیار گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایرانnoDransarishahidi@gmail.comJournal Article13990630BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Psychology and literature are closely
related. Since the characters of a lyrical system are a kind of confrontation
between human and creative emotions that have arisen from within the individual
and the context of society, in this study, with a look at the scope of
psychology and literature, it has been addressed that this provides the ground
The study of literature in a profound scientific way has helped. One of the
themes in lyrical poems, especially in Iranian culture, is the feeling of
shame. The reflection and result of this element leads to various reactions from
the characters of the lyrical system and the manifestation of all kinds of
shame. In the present study, the dimensions of shame and its approaches have
been carefully explored by dealing with Weiss and Ramin"s system and benefiting
from external criticism of literature and psychological attitude.
METHODOLOGY: Using the conceptual analysis of shame reflection and
also selecting keywords, this feature was investigated and after collecting the
findings, for further enlightenment using descriptive statistics, an analytical
study was conducted.
FINDINGS: Weiss and Ramin have different types of
shame and its representation is associated with various states and symptoms and
also try to deal with them by various defense mechanisms, which has also been
examined from this perspective.
CONCLUSION: Weiss
and Ramin both experience the concepts of shame and shamelessness. Weiss is
always a shy character, and even his rude actions are an inverse reaction to
the shame that has crept into his soul. He, who at first confronts the factors
that create a sense of shame, in a healthy way, after failure, rebels and
rebels in an unhealthy way to confront his shame. In addition to this method,
he also uses other means of defense.زمینه
و هدف:
روانشناسی و ادبیات ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. از آنجاکه شخصیتهای یک
منظومه غنایی، به نوعی پهنه رویارویی عواطف بشری و آفرینشی است که از درون فرد و
بستر اجتماع برخاسته است، در این پژوهش، با نگاهی بر گستره روانشناسی و ادبیات، به
آن پرداخته شده است که این امر به فراهم آمدن زمینه مطالعه ادبیات به شیوه ای علمی
و ژرف، یاری رسانده است. یکی از درونمایه های موجود در منظومه های غنایی، بویژه در
فرهنگ ایرانی، احساس شرم است. انعکاس و برآیند این عنصر، منجر به واکنشهای
گوناگونی از سوی شخصیتهای منظومه غنایی و تجلی انواع شرم میگردد. در پژوهش حاضر با
پرداختن به منظومه ویس و رامین و با بهره مندی از نقد برونی ادبیات و نگرش
روانشناسی، ابعاد شرم و رویکردهای آن بدقت مورد کاوش قرار گرفته است.
روش
مطالعه:
با استفاده از تحلیل مفهومی بازتاب شرم و نیز انتخاب کلیدواژه هایی، به بررسی این
ویژگی پرداخته و پس از گردآوری یافته ها، جهت روشنگری بیشتر با استفاده از شیوه های
آمار توصیفی، بررسی تحلیلی انجام گرفته است.
یافته ها: ویس و رامین دارای
انواع شرم هستند و بازنمایی آن، با حالات و نشانه های گوناگونی همراه است و همچنین
توسط انواع سازوکارهای دفاعی سعی در مقابله با آنها دارند که از این دیدگاه نیز
مورد بررسی قرار گرفته است.
نتیجه گیری: ویس و رامین، دو مفهوم شرم و بیشرمی را همزمان
تجربه میکنند. ویس، شخصیتی همواره شرمگین دارد و حتی عملکردهای بیشرمانه او نیز
واکنشی وارونه به شرمی است که در ژرفای جان او رخنه کرده است. او که در ابتدا با
عوامل ایجادکننده حس شرم، بشکل سالم مقابله میکند، پس از ناکامی، به شیوه ای
ناسالم جهت مقابله با شرم خود، اقدام به سرکشی و طغیان میکند. در کنار این شیوه به
وسیله های دفاعی دیگری نیز دست مییازد.lyrical poetry, Vis and Rāmin poem, the psychological criticism of shame, Vis and Rāmin charactersشعر غنایی, منظومه ویس و رامین, نقد روانشناسی شرم, شخصیت, ویس و رامین.https://bahareadab.com/downloadPDF/1164.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1164.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سطح فکری منظومه های غنایی، بررسی موردی: روانشناسی شرم در ویس و رامینhttps://bahareadab.com/en/article/Analiysis of the Intellectual level of lyrical systems, a case study of: Psychological of Shame in Vis and Raminامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Stylistic analysis of Nargesi Abhari Divanتحلیل سبکی دیوان نرگسی ابهری99118554810.22034/bahareadab.2021.14.5548faاحمدعلیزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesa.alizadeh302@gmail.comJournal Article13990727BACKGROUND AND OBJECTIVES:
To know and analyze a poet"s poems accurately, the most important method is
to critique and evaluate the stylistics of his works. The subject of
this article is the study of the style of Abhari nargesi Divan from in three
linguistic, literary and intellectual levels. In this article, while specifying the poet"s eloquence style, his influence
on Saadi and especially Hafez is shown by mentioning numerous poetic evidences
and also the position and importance of this poet"s poetry in the field of
poetry of the late ninth and middle tenth centuries is shown.
METHODOLOGY: The present study is a theoretical study that has been done by library
research method. The study area is Nargesi Abhari Divan edited by Hamidreza
Ghelichkhani, published by Rozaneh Publishing.
FINDINGS: Nargesi"s poem is simple, fluent and free of cacosyntheten and metalepsis
hyperbations. His style is voguie and the expression of secholar love and
mentioning the exact details of this love is evident in his poem. His poetry is an imaginative rather than a rhetorically and a tangible
simile is the main image of his divan. The sorrow of exile and moral concepts
are other themes of his poetry that have a small presence in comparison with
the main theme (secholar love). The stylistic signs of ninth and tenth century
poetry are visible in his poetry.
CONCLUSION: The tendency to the vogue and necessity of accurate expression of the
details of love is the reason for the poet to turn to language and simple and
fluent expression in which tangible similes are one of the most important means
of imagery. His passion from hafez has been following the poetic tradition of
the time. The sorrow of exile in his poetry is due to his migration from his
original homeland and moral concepts arising from his delicate poetic and human
spirits. There is no novelty or initiative in his poetry and the poet himself
does not claim it. Being tomb far away from home and contemporary of prominent
poets is one of the reasons for his few fame.زمینه
و هدف:
برای شناخت و تحلیل دقیق اشعار یک شاعر، مهمترین شیوه، تدقیق و ارزیابی سبکشناسانۀ
آثار اوست. موضوع این مقاله بررسی سبکی دیوان نرگسی ابهری، از سه ساحت زبانی، فکری
و ادبی است. در این مقاله کوشش شده ضمن مشخص کردن سبک سخنوری شاعر، اثرپذیری او از
سعدی و بویژه از حافظ با ذکر شواهد متعدد شعری نمایان شود و نیز جایگاه و اهمیت
شعر این شاعر در عرصۀ شعر پایان قرن نهم و میانۀ قرن دهم نشان داده شود.
روش
مطالعه:
پژوهش حاضر، مطالعه ای است نظری که به شیوۀ مطالعۀ کتابخانه ای انجام شده است.
محدوده و جامعۀ موردمطالعه، دیوان نرگسی ابهری به تصحیح حمیدرضا قلیچخانی است که
توسط نشر روزنه منتشر شده است.
یافته ها: شعر نرگسی، ساده و روان
و عاری از تعقیدات لفظی و معنوی است. سبک او وقوعی است و بیان عشق مجازی و ذکر
جزئیات دقیق این عشق در شعر او مشهود است. شعر او تصویری است تا بدیعی و تشبیه حسی
اصلیترین ایماژ دیوان اوست. اندوه غربت و مفاهیم اخلاقی از موضوعات دیگر شعر اوست
که در قیاس با موضوع اصلی (عشق مجازی) حضور کمرنگی دارند. نشانه های سبکی شعر قرون
نهم و دهم در شعرش نمایان است.
نتیجه گیری: گرایش به شیوۀ وقوع و اقتضای بیان دقیق جزئیات عشق،
دلیل روی آوردن شاعر به زبان و بیان ساده و روان است که در آن تشبیهات حسی از
مهمترین ابزارهای بیانی است. اثرپذیری او از حافظ مثل اکثر شاعران قرن نهم و اوایل
قرن دهم به پیروی از سنت شعری زمانه بوده است. اندوه غربت در شعرش ناشی از مهاجرت
او از موطن اصلی و مفاهیم اخلاقی برخاسته از روحیات لطیف شاعرانه و انسانی اوست.
در شعر او تازگی و ابتکار دیده نمیشود و خود شاعر هم مدعی آن نیست. غریبگوری و
همعصر بودن با شاعران برجسته دلایل گمنامی اوست.Nargesi Abhari, Divan, Stylistic analysis, Linguistic level, Intellectual level, Literary levelنرگسی ابهری, دیوان, تحلیل سبکی, سطح زبانی, سطح فکری, سطح ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1165.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1165.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبکی دیوان نرگسی ابهریhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of Nargesi Abhari Divanامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Study of slang language elements in Masnavi Manavi (books one to three)بررسی عناصر زبان عامیانه در مثنوی معنوی (دفتر اول تا سوم)119136564910.22034/bahareadab.2021.14.5649faمحبوبهحیدریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانyesmahbobeheidari@yahoo.comسعیدحاج ابراهیمیدانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.nosa.hajebrahimi@gmail.comJournal Article13990808BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Colloquialism is one of the manifestations of the
language system. Some of mystics" audiences were the common people. Mowlana, as
a greatest mystic poet of Iran, has widely used colloquial language elements in
Masnavi to convey high moral and mystical concepts. The purpose of this
research is extraction and analysis of colloquial language elements in books1-3 of Masnavi.
METHODOLOGY: Leading
research is a theoretical study conducted in the style of library research. The population was the first to third books of
Masnavi.
FINDINGS: Among phonological processes, elimination and
mutation had the highest frequency. Nouns including onomatopoeia and nouns
related to local accents form the main part of the noun category. In the verb section prefixed verbs, compound
verbs and verb phrase which were generally ironical, had the highest frequency.
In addition, the main part of the colloquial adjectives is curses, ironical
expressions and adjectives belonging to local accents. The clauses especially
interjections had also constituted a relatively significant number of the
colloquial vocabulary in Masnavi. Adverbs were less common and prepositions,
conjunctions, and pronouns have only minor occurrence. There was also a high
frequency of proverbs as a symbol of colloquial sentences. In stories based on
the charactersthe frequency of colloquialism elements usage is high.
CONCLUSION: Mowlana has used colloquial language elements
at three levels of phonological processes, vocabulary, and sentences. He has
brought his language closer to the language of the common people in order to
arouse the desire of the audience and guide him towards a better understanding
of the complex concepts of Masnavi.زمینه و هدف: زبان عامیانه یکی از جلوه های نظام
زبان است. بخشی از مخاطبان عرفا، عامّۀ مردم بودند. مولانا بعنوان بزرگترین شاعر
عارف ایران، در مثنوی از عناصر زبان
عامیانه برای انتقال مفاهیم والای اخلاقی و عرفانی بسیار بهره گرفته است. هدف این پژوهش، استخراج و بررسی عناصر زبان عامیانۀ
مثنوی، در سه سطح فرایندهای آوایی، واژه ها و جملات است.
روش مطالعه: این پژوهش نظری است و به شیوۀ مطالعات
کتابخانه ای انجام شده است. جامعۀ آماری دفتر اول تا سوم مثنوی بوده است.
یافته ها: در بین فرایندهای آوایی، حذف و ابدال بیشترین فراوانی را
داشتند. در بخش اسمهای عامیانه، اسمهای اتباع، اسم صوت و اسامی مربوط به لهجه های
محلّی، بخش عمده ای از اسمها بودند. در بخش فعلها، فعلهای پیشوندی، فعلهای مرکب و
گروههای فعلی، بیشترین میزان را داشتند. بخش عمده ای از صفتهای عامیانه را
دشنامها، صفتهای کنایی و صفتهای متعلّق به لهجه های محلی تشکیل
میدادند. قیدها فراوانی کمی داشتند و حروف و ضمیر نیز بسیار کم در سه دفتر مشاهده
شد. ضرب المثلها بعنوان نماد جملات عامیانه، فراوانی بالایی داشتند. در قصّه ها به
تناسب شخصیّتهایی که از طبقۀ عوام جامعه هستند، میزان استفاده از عناصر زبان
عامیانه بیشتر بود.
نتیجه گیری: مولانا در دفتر اول تا سوم مثنوی از
زبان عامیانه در فرایندهای آوایی، واژه ها و جملات استفاده کرده است و زبان خویش
را به زبان عوام جامعه نزدیک کرده تا اشتیاق مخاطب را برانگیزد و او را بسوی فهم
بهترِ لطایف و دقایق مثنوی رهنمون سازد.Mowlana, Masnavi, colloquialism, phonological processes, vocabulary, sentenceمولانا, مثنوی, زبان عامیانه, فرایندهای آوایی, واژه, جملهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1166.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1166.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی عناصر زبان عامیانه در مثنوی معنوی (دفتر اول تا سوم)https://bahareadab.com/en/article/Study of slang language elements in Masnavi Manavi (books one to three)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Morning and dawn effects in Iranian poetic literatureجلوه های صبح و سحر در ادبیات منظوم ایران137155569310.22034/bahareadab.2021.14.5693faکامبیزفتحی لوشانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانnoKambiz.fathi44@yahoo.comشکرالهپورخالصاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانyessh_pouralkhas@uma.ac.irخدابخشاسدالهیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانnokh.asadollahi@gmail.irJournal Article13990505BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The factors of nature have long been
considered by many Persian language poets. In the meantime, morning and dawn have been depicted in
the poetry of poets more than other factors due to their aesthetic, artistic
and semantic capacities. This study intends to investigate the use of these words
in terms of additional combinations, metaphors and poetic images in the poetry
of great Persian poets up to the eighth century.
METHODOLOGY: In this research, with the method of
theoretical analysis and library study, the use of the word morning and dawn in
different dimensions in the poetry of great Persian poets such as Rudaki,
Ferdowsi, Manouchehri, Naser Khosrow, Masoud Saad Salman, Khayyam, Sanai, Anvari,
Khaghani , Nezami, Attar, Rumi, and Saadi.
FINDINGS: The image of morning and dawn in the poetry
of Persian poets was at first realistic and aesthetic, but after the
introduction of mysticism to the language of poetry that Sanai started, morning
and dawn due to night solitude and the time of revelation and Mystical manifestations and, on the other hand, the
inclusion of the temporal capacity of prayer and supplication in the Qur"an,
found a high frequency in mystical poetry. After Sanai, among the poets Khaghani, Rumi, and Hafez,
they used the most semantic and metaphorical uses with morning and dawn.
CONCLUSION: Conclusion: These words were first developed
by mystical poetry in Persian language and finally, both in semantic level and
in linguistic level, they have expanded the vocabulary and richness of Persian
language to the extent that few poets can be found who illustrate with This word is not paidزمینه
و هدف:
عوامل طبیعت از دیر باز مورد توجّه بسیاری از شعرای زبان فارسی بوده است. در این
میان، صبح و سحر بخاطر ظرفیتهای زیبایی شناسانه، هنری و معنایی بیش از دیگر عوامل
در شعر شاعران بتصویر کشیده شده است. این پژوهش بر آن است به بررسی کاربرد این
واژه ها از نظر ترکیبهای اضافی، استعاری و تصاویر شعری، در شعر شاعران بزرگ زبان
فارسی تا قرن هشتم بپردازد.
روش
مطالعه:
در این پژوهش با روش تحلیل نظری و مطالعۀ کتابخانه ای به بررسی کاربرد واژۀ صبح و
سحر در ابعاد مختلف در شعر شاعران بزرگ زبان فارسی چون رودکی، فردوسی، منوچهری، ناصرخسرو، مسعودسعد سلمان،
خیام، سنایی، انوری، خاقانی، نظامی، عطار، مولوی، و سعدی پرداخته است.
یافته ها:
تصویر صبح و سحر در
شعر شاعران زبان فارسی، ابتدا بصورت واقع گرایانه و زیبایی شناسانه بوده ولی بعد از راهیابی عرفان
به زبان شعر که سنایی آن را شروع کرد، صبح و سحر نیز بواسطۀ خلوت شبانه و زمان
مکاشفات و تجلیّات عارفانه و از طرفی، قرار دادن ظرفیّت زمانی دعا و مناجات و
استغفار در قرآن، بسامد بالایی در شعر عرفانی پیدا کرد. بعد از سنایی در میان شعرا
خاقانی، مولوی، و حافظ بیشترین کاربرد معنایی و استعاری را با صبح و سحر بکار برده اند.
نتیجه گیری: این واژه ها ابتدا بواسطۀ شعر عرفانی در
زبان فارسی گسترش پیدا کرده و در نهایت هم در سطح معنایی و هم در سطح زبانی باعث
گسترش واژگانی و غنای زبان فارسی شده اند تا جایی که کمتر شاعری را میتوان یافت که
به تصویرسازی با این واژه نپرداخته باشد.Morning, dawn, light, Persian poetry, poetic literatureصبح, سحر, نور, شعر فارسی, ادبیات منظومhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1167.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1167.pdfhttps://bahareadab.com/article/جلوه های صبح و سحر در ادبیات منظوم ایرانhttps://bahareadab.com/en/article/Morning and dawn effects in Iranian poetic literatureامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Comparison of the position and function of Valadnameh proverbs with similar proverbs in Rumi's Masnaviمقایسۀ جایگاه و کارکرد ضرب المثلهای ولدنامه با ضرب المثلهای مشابه در مثنوی مولوی157171570210.22034/bahareadab.2021.14.5702faشهینوجدی زاخردیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانnovajdi_s@yaoo.comخیرالهمحمودیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانyesmahmoudi_kh27@yahoo.comاکبرصیادکوهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانno asayyad443@gmail.comJournal Article13990910BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Rumi"s Masnavi is one of the most important works of educational
literature. The best manifestation of the transmission of moral teachings in
this great work is manifested in the benefit of the arrangement of the likes of
others. Sultan Valad, the son of Rumi, is the first writer to explain the
spiritual Masnavi in his Masnavi and his works are influenced by the language
and content of this great work. In this research, the proverbs used in the
introduction of Sultan Valad, which have not been collected so far, have been
selected and their position has been compared with the usage in Rumi"s Masnavi.
METHODOLOGY: The
research method in this descriptive-analytical dissertation and research has
been done as a textual research with library tools and by studying Masnavi, the
first letter corrected by Jalaluddin Homayi (1997) and Rumi"s Masnavi corrected
by Nicholson (1987).
FINDINGS: By examining the rhetorical
layer of structure in Masnavi, proverbs can be seen that are the best tools for
transmitting moral teachings. Due to the many functions of the likes of others,
mental and sensory words have been used together to understand abstract
matters. In the ideological layer, we see the reflection of Rumi"s mystical
educational ideas in Masnavi Valdnameh. In the syntactic layer, the use of the
combination of Persian and Arabic syntactic structure in proverbs is
remarkable. Sometimes there are differences in view and usage, as in these two
Masnavi. Many valuable passages of Sultan Valad Masnavi have the same potential
as others.
CONCLUSION: Although Sultan Valad"s thought
and point of view is a continuation of Rumi"s thoughts in Masnavi and Sultan
Valad, like his father, constantly used other parables to explain his moral and
mystical views, and in Sultan Valad"s works there are many similarities with
There is this great work, the position and quality of use of many proverbs in
the birth certificate is different from the spiritual Masnavi.زمینه
و هدف:
مثنوی مولوی از مهمترین آتار ادبیات تعلیمی است. برترین تجلی انتقال آموزه های
اخلاقی در این اثر سترگ در بهره مندی از آرایۀ امثال سایره جلوه گری مینماید. سلطان
ولد فرزند مولوی نخستین ادیبی است که در مثنویهای خود به تبیین و توضیح مثنوی
معنوی پرداخته و آثار وی تحت تأثیر زبان و محتوای این اثر سترگ قرار دارد. در این
پژوهش ضرب المثلهای بکاررفته در ابتدانامۀ سلطان ولد که تاکنون گردآوری
نشده، گزینش شده و جایگاه آنها با کاربری در مثنوی مولوی مقایسه گردیده است.
روش مطالعه: روش تحقیق در این رساله
توصیفی- تحلیلی و تحقیق به گونۀ متنپژوهی با ابزار کتابخانه ای و با مطالعۀ مثنوی
ابتدانامهبه تصحیح استاد جلالالدین همایی (1376) و مثنوی مولوی به تصحیح نیکلسون(1366)
انجام یافته است.
یافته ها: با بررسی لایۀ بلاغی ساختار در مثنویها، انواع مثل
که بهترین ابزار برای انتقال آموزه های اخلاقی است، دیده میشود. بسبب کارکرد
فراوان امثال سایره برای تفهیم امور انتزاعی، واژه های ذهنی و حسی در کنار هم بکار
برده شده است. در لایۀ ایدئولوژیک شاهد بازتاب اندیشه های تعلیمی عرفانی مولوی در
مثنوی ولدنامه هستیم. در لایۀ نحوی کاربرد ترکیب ساختار نحوی فارسی و عربی در ضرب المثلها،
قابل توجه است. گاهی در دیدگاه و کاربرد مثل در این دو مثنوی اختلافاتی دیده میشود.
بسیاری از مصاریع ارزشمند مثنویهای سلطان ولد پتانسیل مثل سایر را دارند.
نتیجه گیری:
گرچه
اندیشه و دیدگاه سلطان ولد استمرار تفکرات مولوی در مثنوی است و سلطان ولد، مانند
پدر، برای تبیین دیدگاههای اخلاقی و عرفانی، پیوسته در بینابین تمثیلهای خویش، از
امثال سایره بهره برده و در آثار سلطان ولد وجوه تشابه بسیاری با این اثر سترگ
وجود دارد، جایگاه و کیفیت کاربرد بسیاری از امثال در ولدنامه با مثنوی معنوی
متفاوت است.Sultan Valad, birth certificate, Rumi, spiritual Masnavi, proverb, sensory words, mental wordsسلطان ولد, ولدنامه, مولوی, مثنوی معنوی, ضربالمثل, واژههای حسی, واژههای ذهنیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1168.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1168.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ جایگاه و کارکرد ضرب المثلهای ولدنامه با ضرب المثلهای مشابه در مثنوی مولویhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of the position and function of Valadnameh proverbs with similar proverbs in Rumi's Masnaviامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924A study of the poems of "Zib Al-Nisa" nicknamed "makhfi" from a stylistic perspectiveبررسی اشعار «زیب النساء» متخلص به «مخفی» از منظر سبکشناسی173195574210.22034/bahareadab.2021.14.5742faمحمدیاوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesYavari1350@yahoo.comJournal Article13991004BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Stylistic studies is considered today as one
of the most accurate and practical methods of studying literary texts in
different periods. In this article, the stylistic analysis of the poems of one
of the poets of the eleventh century AH, named Ziba al-Nisa Begum, nicknamed
"makhfi", has been introduced.
METHODOLOGY: This research has been done by content analysis and
library.
FINDINGS: Ziba al-Nisa Begum, nicknamed Makhfi (1048-1114 AH) is
one of the poets of the Safavid period in India. Some consider him to have an
Indian style due to his life in the Safavid era and the existence of some
features of Indian style in his poems, but the frequency of features of Indian
style such as sensuality, equation style, etc. does not have a significant
frequency in his poems.
CONCLUSION: Ziba Al-Nisa is a lyric poet and his poetic themes are
more romantic and mystical, but there are also moral and legal themes in his
poems. Complaints also have a considerable frequency in his poems, one of the
subjects of which is the complaint against India and the desire to travel to
Iran, which Ziba al-Nisa introduces as his homeland. The weights of Raml and
Hazj are more frequent than the other weights in his poems, which are in harmony
with the themes of his poems. Also local words and word combinations related to
the land of India can be seen in his poems. He has used allusions and similes
more than other arrays.زمینه و هدف: مطالعات سبکشناسانه
امروزه بعنوان یکی از روشهای دقیق و کاربردی بررسی متون ادبی در دوره های مختلف
محسوب میشود. در این مقاله به معرفی و تحلیل سبکشناسانۀ اشعار یکی از شاعران قرن
یازده هجری با نام زیبالنساء بیگم، متخلص به «مخفی» پرداخته شده است.
روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ
تحلیل محتوا و روش مطالعۀ کتابخانه ای انجام شده است.
یافته ها: زیبالنساء بیگم متخلص به
مخفی،( 1048-1114 ه.ق) از شاعران دورۀ صفوی در سرزمین هند است. برخی او را بعلت
زندگی در عصر صفوی و وجود برخی ویژگیهای سبک هندی در اشعارش، پیرو
سبک هندی میدانند ولی ویژگیهای سبک هندی مانند حسآمیزی، و اسلوب معادله بسامد
قابل توجهی در اشعار وی ندارد.
نتیجه گیری: زیبالنساء شاعری غزلسراست و
مضامین شعری او بیشتر عاشقانه و عرفانی است، ولی مضامین اخلاقی و حکمی نیز در
اشعارش وجود دارد. همچنین شکوائیه در اشعار وی بسامد قابل توجهی دارد که یکی از
موضوعات آن شکایت از هند و آرزوی سفر به ایران است که زیبالنساء آن را بعنوان وطن
خود معرفی میکند. اوزان رمل و هزج بسامد بیشتری نسبت به دیگر اوزان در اشعار وی
دارند که با موضوعات اشعار وی تناسب و همخوانی دارند. همچنین لغات محلی و ترکیبات لفظی مربوط به
سرزمین هند در اشعار وی دیده میشود. وی از آرایه های تلمیح و تشبیه بیشتر از دیگر
آرایه ها استفاده کرده
است.Ziba al-Nisa Beigum, secret, stylistics, linguistic level, literary level, intellectual levelزیبالنساء بیگم, مخفی, سبکشناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1169.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1169.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اشعار «زیب النساء» متخلص به «مخفی» از منظر سبکشناسیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the poems of "Zib Al-Nisa" nicknamed "makhfi" from a stylistic perspectiveامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146520210924Introduction and Study of Cylinder Style from a Linguistic Perspectiveمعرفی و بررسی سبکی استوانامه از منظر زبانی197217614910.22034/bahareadab.2021.14.6149faشهلاسنگ سفیدیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانnoshahla1399sangsefidi@gmail.comعلیگراونددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانyesa.garavand@ilam.ac.irعلیرضاشوهانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.noar.shohani80@gmail.comJournal Article13991008BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The Ostovanameh Book is an important
manuscript of the ninth century. The purpose of this study is to introduce the
features of four existing manuscripts of this work in Iran and Turkey and to
study its style in terms of phonetics, lexicon and syntax.
METHODOLOGY: The
present study is a theoretical study that has been done in a
descriptive-analytical and documentary manner based on library sources.
FINDINGS: A study of the language of the
Ostovanameh shows that this book was written to the unrhythmic prose of the
ninth century and is a movement from compulsive prose to simplification that
includes many features of the prose of the Mongol and Timurid eras. In
addition, in some cases, the personal style of the author can be seen, in
general, the prose style of this work can be considered as intermediate.
CONCLUSION: The Ostovanameh written by
Ghiasuddin Mohammad Astarabadi is a work based on the beliefs of the fist
followers of the Hurufism sect, which in addition to expressing the religious
beliefs of this sect, helps to explain some aspects of the social events of the
Timurid era. What distinguishes the Ostovanameh from other Hurufism works is
the reliable information that the author of this work provides about the elders
of this sect and how their thoughts evolved. The final part of the Ostovanameh
introduces the special rituals of the Hurufism to us.زمینه و هدف: کتاب استوانامه، نسخه ای خطی و مهم از آثار حروفیان در قرن نهم است.
هدف از این پژوهش، معرفی ویژگیهای چهار نسخه خطی موجود این اثر در ایران و ترکیه و
بررسی سبکی آن از جنبه آوایی، واژگانی و نحوی است.
روش مطالعه: پژوهش پیش رو، مطالعه ای
نظری است که به شیوه توصیفی- تحلیلی و اسنادی بر اساس منابع کتابخانه ای صورت
گرفته است.
یافته ها: بررسی زبان استوانامه
نشان میدهد که این کتاب به نثر مرسل قرن نهم نوشته شده و حرکتی است از نثر متکلف
بسوی ساده نویسی که بسیاری از ویژگیهای نثر دوران مغول و تیموری را دربردارد.
علاوه بر آن در مواردی نیز سبک شخصی نویسنده بچشم میخورد. در مجموعه میتوان سبک
نثر این اثر را بینابین دانست.
نتیجه گیری: استوانامه،
نوشته غیاث الدین محمد استرآبادی، اثری است براساس عقاید پیروان نخستین حروفیه که
علاوه بر بیان باورهای مذهبی این فرقه، به تبیین گوشه هایی از حوادث اجتماعی عصر
تیموری کمک میکند. آنچه استوانامه را از دیگر آثار حروفی متمایز میکند اطلاعات
موثقی است که نگارندۀ این اثر درباره بزرگان این فرقه و چگونگی تحول اندیشه های
آنان ارائه میکند. بخش پایانی استوانامه ما را با آداب عبادی خاص حروفیان آشنا
میکند.Ghiasuddin Mohammad Astarabadi, Ostovanameh, Manuscript, Stylistics, Linguistic levelغیاثالدین محمد استرآبادی, استوانامه, نسخه خطی, سبکشناسی, سطح زبانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1170.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1170.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و بررسی سبکی استوانامه از منظر زبانیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction and Study of Cylinder Style from a Linguistic Perspective