امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Sociology of Ritual Poetry in Iran Case study: Contemporary Persian poetry of the last four decadesجامعه شناسی شعر آیینی در ایران مطالعۀ موردی: شعر معاصر فارسی چهار دهۀ اخیر116385910.22034/bahareadab.2021.14.3859faعلیرضاحبیبیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانnoalireza.habibi@semnan.ac.irعبداللهحسن زاده میرعلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانyesa.hasanzadeh@semnan.ac.irJournal Article13990528BACKGROUND AND OBJECTIVES:
What was the basis and theme in ancient religious poems,
emphasized more on myths, traditions and cultural customs, but from the Islamic
period, especially the Safavid Shiite government, took on a religious color and
attention was paid to national and religious rituals. Constitutional social
developments, social movements and modernism strengthened the sense of
patriotism and archeology in poetry and literature during the Qajar period, the
first and second Pahlavi. The victory of the Islamic Revolution and the era of
war and holy defense changed the content and direction of ritual poetry, which
can be referred to as the renaissance period in ritual poetry. The poetry of
the revolution and the holy defense, using the religious concepts and the help
of the school of Ahl al-Bayt (AS) and religious beliefs in the form of ancient,
half and even white poetry, created the period of modernity of religious and
ritual poetry. The present study aims to investigate Iranian and Islamic
rituals and ceremonies and their crystallization in contemporary Iranian poetry
with emphasis on the last four decades. In this research, an attempt is made to
deal with the background, principles, components, themes, stylistic and
sociological developments of this type of Persian poetry in the contemporary
period.
METHODOLOGY: This research has been done by documentary and library methods and
in some cases by interviewing experts.
FINDINGS: Ritual poetry, like
other types of poetry and the realm of Persian literature, has expanded over
time and a new sphere has opened before it. It is clear that new phenomena,
developments of the contemporary period, changes in language, ideas and new
themes have all marked new events in contemporary Iranian ritual poetry, and
this type of poetry should be viewed in several ways and with different themes.
CONCLUSION: The study and recognition of
Iranian and Islamic rituals and ceremonies in the contemporary period in the
form of national and religious traditions and ritual poetry and literature are
associated with cultural, social and sometimes political developments. In fact,
it can be said that ritual literature has become a platform for transmitting
the concepts and values of the Islamic Revolution, sacred defense, national
and religious occasions, and customs and traditions.هدف و زمینه: آنچه بعنوان بنمایه و درونمایه در اشعار آیینی کهن وجود
داشت، بیشتر بر اسطوره ها و سنتها و آداب و رسوم فرهنگی تأکید میکرد، اما از دورۀ
اسلامی و بخصوص حکومت شیعی صفوی، رنگوبوی مذهبی گرفت و به آیینهای ملی و مذهبی توجه
میشد. تحولات اجتماعی مشروطه، جنبشهای اجتماعی و تجددخواهی باعث تقویت حس وطندوستی
و باستانگرایانه در شعر و ادبیات در دوران قاجار، پهلوی اول و دوم شد. پیروزی
انقلاب اسلامی و دوران جنگ و دفاع مقدس، محتوا و مسیر شعر آیینی را تغییر داد که
میتوان از آن به دورۀ نوزایی در شعر آیینی یاد کرد. شعر انقلاب و دفاع مقدس با بهره مندی
از مفاهیم آیینی و استمداد از مکتب اهل بیت (ع) و اعتقادات دینی و مذهبی در
قالبهای شعری کهن، نیمایی و حتی سپید دورۀ نوگرایی شعر مذهبی و آیینی را پدید آورد.
پژوهش حاضر با هدف بررسی آیینها و مناسک ایرانی و اسلامی و تبلور آنها در شعر
معاصر ایران با تأکید بر چهار دهۀ اخیر انجام گرفته است. در این پژوهش تلاش میشود به
پیشینه، مبانی، مؤلفه ها، درونمایه ها، تحولات سبکی و جامعه شناختی این گونۀ شعر
فارسی در دورۀ معاصر پرداخته شود.
روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ اسنادی و کتابخانه ای و در مواردی به
شیوۀ مصاحبه با صاحبنظران انجام گرفته است.
یافته ها: شعر آیینی همچون دیگر انواع شعر و قلمرو ادب فارسی در گذر زمان گسترش
یافته و سپهر تازه ای فراروی خویش گشوده است. روشن است که پدیده های نو، تحولات
دورۀ معاصر، تغییر و تحول زبان، اندیشه ها و مضامین نو، همه و همه اتفاقاتی جدید
را در شعر آیینی معاصر ایران رقم زده است و این گونۀ شعری را باید چندساحتی و با
مضامین متنوع نگاه کرد.
نتیجه گیری: بررسی و شناخت آیینها و
مناسک ایرانی و اسلامی در دورۀ معاصر در قالب سنتهای ملی و مذهبی و شعر و ادب
آیینی با تحولات فرهنگی و اجتماعی و گاهی سیاسی همراه است. در واقع میتوان گفت
ادبیات آیینی بستری برای انتقال مفاهیم و ارزشهای انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و
مناسبتهای ملی و مذهبی و آداب و سنن شده است.Rituals and Rituals, Contemporary Poetry, Iranian Culture and Identity, Islamic Revolution and Holy Defenseآیینها و مناسک, شعر معاصر, فرهنگ و هویت ایرانی, انقلاب اسلامی و دفاع مقدسhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1147.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1147.pdfhttps://bahareadab.com/article/جامعه شناسی شعر آیینی در ایران مطالعۀ موردی: شعر معاصر فارسی چهار دهۀ اخیرhttps://bahareadab.com/en/article/Sociology of Ritual Poetry in Iran Case study: Contemporary Persian poetry of the last four decadesامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Discourse analysis of endowments belonging to the Qajar period in the Markazi provinces of Kermanshahتحلیل گفتمان وقفنامه های متعلق به دورۀ قاجار در استانهای مرکزی و کرمانشاه1734477210.22034/bahareadab.2021.14.4772faمحمدمولاییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانnomohammad.molaei1353@yahoo.comوحیدمبارکاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.yesmobarak-vahid@yahoo.comغلامرضاسالمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانnosalemian@razi.ac.irفاطمهکلاهچیاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانnokolahchian@razi.ac.irJournal Article13980621BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Documents as one of the most important sources of historical research are
of special importance; Because they are one of the most reliable means of communication
with the past. This study aims to achieve the semantic and ideological
underlying layers, find the dominant discourse and explain the cultural, social
and situational factors in the endowments belonging to the Qajar period in the
central provinces and Kermanshah to study and analyze these texts. The
researcher believes that endowments are very valuable documents; However, due
to their unavailability, they have been neglected by researchers and
researchers; While research on these texts can not only clarify the various
dimensions of the issue of endowment, but also provide other valuable
information to researchers and those interested in research on historical
texts. In fact, this study seeks to answer a few key questions; Including what
values do words have ideologically? Is there a connection between word and
meaning in endowments? What is the discourse that governs the endowments and
the most important motivations of the endowments of that period? And were
cultural, social, and geographical factors reflected in the endowments?METHODOLOGY: The
statistical population of this study is 361 copies of endowments belonging to
the Qajar period in the Documentation Center of the General Endowments and
Charities of Markazi and Kermanshah provinces, of which 196 endowments belong
to Markazi province and 165 documents belong to Kermanshah province. The
research method in this research is descriptive-analytical, which is
quantitative in the stage of describing words in terms of method and analytical
frameworks. In the interpretation stage, the qualitative aspects of the text
are also considered.FINDINGS: Endowments
interact with each other at the levels of description and interpretation;
Because literature and rhetoric serve political, social, and religious
purposes, ideological beliefs have emerged in the structure of language.
CONCLUSION: At the
level of word description, the use of semantic inclusion and semantic contrast
has been very effective in enhancing the creation of semantic relationships in
the linguistic structure. Dominant discourse in the introduction of most of the
endowments studied can be considered philosophical, theological,
jurisprudential and religious discourses and in the description and expression
of details and how to use and maintain endowments, it can be considered a
social and cultural discourse. In terms of interpretation, the text of
endowment letters has been most influenced by the Holy Quran and hadiths.زمینه و هدف: اسناد بعنوان یکی از
مهمترین منابع تحقیقات تاریخی، از اهمیت خاصی برخوردارند؛ زیرا یکی از ابزارهای
ارتباطی مطمئن حال با گذشته بشمار میآیند. این پژوهش با هدف دستیابی به لایه های
زیرین معنایی و ایدئولوژیکی، یافتن گفتمان غالب و تبیین نمود عوامل فرهنگی،
اجتماعی و موقعیّتی در وقفنامه های متعلّق به دورۀ قاجار در استانهای مرکزی و
کرمانشاه به بررسی و تحلیل این متون پرداخته است. پژوهنده بر این باور است که وقفنامه ها
اسناد بسیار باارزشی هستند؛ ولیکن بدلیل در دسترس نبودن، تاکنون مورد غفلت
پژوهشگران و محققان قرار گرفته اند؛ درحالیکه تحقیق و پژوهش بر روی این متون
میتواند علاوه بر روشن نمودن ابعاد گوناگون مسئلۀ وقف، اطلاعات ارزشمند دیگری را
در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان به تحقیق بر روی متون تاریخی قرار دهد. در
حقیقت این پژوهش در پی پاسخ به چند سؤال اصلی است؛ از جمله اینکه کلمات به لحاظ
ایدئولوژیک واجد چه ارزشهایی هستند؟ آیا در وقفنامه ها ارتباط بین لفظ و معنا
وجود دارد؟ گفتمان حاکم بر وقفنامه ها و مهمترین انگیزه های واقفان آن دوره چیست؟
و آیا عوامل فرهنگی، اجتماعی و جغرافیایی در وقفنامه ها نمودی داشته است؟ روش مطالعه: جامعۀ آماری این پژوهش
وقفنامه های متعلّق به دورۀ قاجار موجود در مرکز اسناد ادارات کل اوقاف و امور
خیریۀ استانهای مرکزی و کرمانشاه به تعداد 361 نسخه است که 196 وقفنامۀ آن متعلّق به استان مرکزی و 165 سند آن
متعلّق به استان کرمانشاه است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است که در
مرحلۀ توصیف کلمات از حیث روش و چارچوبهای تحلیلی، کمّی است. در مرحلۀ تفسیر به
جنبه های کیفی متن نیز توجه میشود. یافته ها: وقفنامه ها در سطوح
توصیف و تفسیر با یکدیگر در تعامل هستند؛ زیرا ادبیات و سخندانی در خدمت اهداف
سیاسی، اجتماعی و مذهبی قرار گرفته و اعتقادات ایدئولوژیک در ساختار زبان ظاهر شده
است.
نتیجه گیری:
در سطح
توصیف کلمات، کاربرد شمول معنایی و تقابل معنایی، در بالا بردن ایجاد روابط معنایی
در ساختار زبانی بسیار کارآمد عمل کرده است. گفتمان غالب در مقدمۀ اکثر وقفنامه های
مورد پژوهش را میتوان گفتمانهایی فلسفی، کلامی، فقهی و مذهبی و در قسمت توصیف و
بیان جزئیات و چگونگی استفاده از موقوفات و نگهداری از آنها گفتمانی اجتماعی و
فرهنگی تلقّی کرد. در لایۀ تفسیر بیشترین تأثیرپذیری متن وقفنامه ها از قرآن کریم
و احادیث بوده است.level of description, level of interpretation, endowments of Kermanshah, endowments of Markazi provinceسطح توصیف, سطح تفسیر, وقفنامههای کرمانشاه, وقفنامههای استان مرکزیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1148.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1148.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل گفتمان وقفنامه های متعلق به دورۀ قاجار در استانهای مرکزی و کرمانشاهhttps://bahareadab.com/en/article/Discourse analysis of endowments belonging to the Qajar period in the Markazi provinces of Kermanshahامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Seventeen principles of moral education In allegorical stories and anecdotes of Masnavi (books one to three)هفده اصل تربیت اخلاقی در داستانها و حکایات تمثیلی مثنوی (دفترهای اول تا سوم)3558546610.22034/bahareadab.2021.14.5466faفروغمنصوریدانشجوی دکتری فلسفۀ تعلیم و تربیت، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانnoForoughmansouri@yahoo.comعلیرضایوسفیدانشجوی دکتری فلسفۀ تعلیم و تربیت، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانyesar.yousefy@edc.mui.ac.irنرگسکشتیآرایدانشیار گروه برنامهریزی درسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانnon_keshtiara@khuisf.ac.irJournal Article13990608BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Among the great Persian speakers, both early and late, there are
few who, like Maulana Jalaluddin Mohammad Rumi, understand the role and effect
of allegory in understanding and transmitting concepts to the audience. Used in
the most intelligent and effective way. The purpose of the present study is to
analyze the content of the spiritual Masnavi to deduce the principles of moral
education in Rumi"s allegorical anecdotes.
METHODOLOGY: The
research method is analytical and qualitative content analysis and deductive
inference. In this way, first by analyzing the content of anecdotes and moral
allegory of the first, second and third books of the spiritual Masnavi, moral
concepts are dealt with, then we will infer principles for moral education and
classify them.
FINDINGS: The allegorical allegorical
verses of Masnavi can be classified under seventeen titles or principles: for
example, heresy, affliction, seeking help from God, truth-seeking, biosocial,
self-knowledge. Under each heading, more detailed distinctions are provided and
examples are given as examples to prove the research claim.
CONCLUSION: Rumi"s philosophy of ethics in
terms of expression is on two levels: idealistic and realistic. Rumi"s
idealistic morality is realistic and kingdom-oriented and has nowhere to be
abstracted, but his realistic morality derives from the text of subsistence
reason and tangible social objectivity and is influenced by the war-torn
culture and distorted humanity that leads to the Mongol conquest and a kind of
submission. Inevitability is a matter of careful adjustment to the status quo.زمینه و
هدف: در میان سخنوران بزرگ فارسی ـ اعم از متقدمان و متأخران ـ کمتر کسی
را میتوان یافت که همانند مولانا جلالالدین محمد مولوی به نقش و تأثیر تمثیل ـ در
تفهیم و انتقال مفاهیم به مخاطب ـ پی برده و از آن، به هوشمندانهترین و مؤثرترین
شیوه استفاده کرده باشد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل محتوای مثنوی معنوی جهت استنتاج اصول تربیت
اخلاقی در حکایات تمثیلی مولاناست.
روش
مطالعه: روش پژوهش
تحلیلی و از نوع تحلیل محتوای کیفی و استنتاج قیاسی است. بدین صورت که ابتدا با
تحلیل محتوای حکایات و تماثیل اخلاقی دفاتر اول، دوم و سوم مثنوی معنوی به مفاهیم
اخلاقی پرداخته میشود، سپس به استنتاج اصولی برای تربیت اخلاقی و دسته بندی آنها
خواهیم پرداخت.
یافته ها: ابیات تمثیلی تعلیمی مثنوی را
میتوان ذیل هفده عنوان یا اصل دسته بندی کرد: بعنوان مثال آخرتگرایی، ابتلا، استعانت
از خداوند، حقیقتجویی، زیست اجتماعی، خودشناسی. ذیل هر عنوان، تفکیکهای جزئیتری
ارائه شده و نمونه هایی بعنوان شاهد مثال
در اثبات مدعای تحقیق آورده شده است.
نتیجه گیری: فلسفۀ اخلاق مولانا از نظر قالب
بیان، در دو سطح آرمانگرا و واقعیتگراست. اخلاق آرمانگرای مولانا، واقعیتگریز و ملکوتگرا بوده و رو به ناکجاآباد
تجریدی دارد، اما اخلاق واقعیتگرای او از متن عقل معاش و عینیت ملموس اجتماعی نشئت
میگیرد و متأثر از فرهنگ جنگزده و انسانیت مسخشدهای است که رهاورد تازش مغولان و نوعی تسلیمجویی گزیزناپذیر، جهت سازگاری محتاطانه با وضع موجود است.Masnavi Manavi, Rumi, Ethical Principles, Allegoryمثنوی معنوی, مولانا, اصول اخلاقی, تمثیلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1149.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1149.pdfhttps://bahareadab.com/article/هفده اصل تربیت اخلاقی در داستانها و حکایات تمثیلی مثنوی (دفترهای اول تا سوم)https://bahareadab.com/en/article/Seventeen principles of moral education In allegorical stories and anecdotes of Masnavi (books one to three)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Research in new combinations of Indian styleپژوهشی در ترکیبات تازه سبک هندی5977551810.22034/bahareadab.2021.14.5518faموسیصباغیاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشکده آزاد اسلامی، کاشان، ایران.no31baharan@gmail.comمحمدرضاشریفیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نراق، دانشکده آزاد اسلامی، نراق، ایرانyessharifi12367@yahoo.comسعیدخیرخواهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کاشان، دانشکده آزاد اسلامی، کاشان، ایرانnos.kheirkhah92@gmail.comJournal Article13990824BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Composition
is one of the most important areas in which poets have entered in order to
innovate the language and create creativity. Of course, it should be known that
the talent of composing poets is different; The power of composing the poets of
a period is not the same; And this inequality is more severe in different
periods; In the Indian style, the issue of high compositional frequency is
itself a stylistic factor. With the combinations that we encounter in the
Indian style in the poetry of poets, as a collection of vague words and
expressions, we become so confused and unfamiliar that we cannot get to the
depth of the meaning of the verse. The purpose of this article is to study new
and special compositions in the poetry of Indian style poets and its artistic
functions.
METHODOLOGY: The
research method in this article is based on the objectives set in a practical
way, taking notes and based on data analysis, analytical-descriptive and data
collection (use of library resources and documents, scientific and literary
articles, dissertation). And sites), taking notes, setting and classifying
them. The research is theoretical.
FINDINGS: The present study practically and
scientifically shows that "special and new compounds" are one of the
most important factors in the ambiguity of language in the poems of Indian
style poets and have doubled the complexity of their language. The themes of
these compounds are mainly classified into two groups of abstract and objective
concepts. According to the research data, the objective elements of the
compounds in the Indian style have a higher frequency compared to the abstract
elements.
CONCLUSION: This study by examining
the thematic elements of new compositions in the poetry of Indian style poets
shows that the elements of objective and abstract compositions can be
classified into three groups "nature, objects and animals". The first
group, objects 40% of all new compositions They comprise the Indian style, in
the second order of nature, 35%, and in the third place, the new compositions
of animal theme, 25% of the total composition.زمینه
و هدف: ترکیبسازی
یکی از مهمترین حوزه هایی است که شاعران در راستای تازگی زبان و ایجاد خلاقیت در
آن وارد شده اند. البته باید دانست که استعداد ترکیبسازی شعرا با هم متفاوت است؛
قدرت ترکیبسازی شاعران یک دوره یکسان نیست و این یکسان نبودن، در ادوار مختلف
شدیدتر است. در سبک هندی مسئله بالا بودن بسامد ترکیب، خود عاملی سبکشناسانه است.
با ترکیباتی که در سبک هندی در شعر شاعران بعنوان مجموعه ای از کلمات و تعابیر
مبهم روبرو هستیم، دچار نوعی سردرگمی و ناآشنایی میشویم که نمیتوانیم به عمق مفهوم
و منظور بیت راه یابیم. هدف این مقاله بررسی ترکیبات جدید و خاص در شعر شاعران سبک
هندی و کارکردهای هنری آن است.
روش
مطالعه: روش
پژوهش در این مقاله براساس اهداف تعیینشده
به شیوۀ کاربردی، یادداشتبرداری و بر مبنای تجزیه و تحلیل داده ها، تحلیلی ـ
توصیفی و گردآوری اطلاعات (استفاده از منابع و اسناد کتابخانه، مقالات علمی و ادبی،
پایاننامهها و سایتها)، فیشبرداری، تنظیم و طبقه بندی آنهاست. تحقیق از نوع
نظری است.
یافته ها:
پژوهش
حاضر بطور عملی و علمی نشان میدهد «ترکیبات خاص و جدید» از مهمترین عوامل غموض
زبان در اشعار شاعران سبک هندی بوده و پیچیدگی زبان آنها را دوچندان کرده است.
مضامین این ترکیبات عمدتاً در دو گروه مفاهیم انتزاعی و عینی طبقهبندی شده اند. براساس
داده های حاصل از پژوهش، عناصر عینی ترکیبات در سبک هندی در مقایسه با عناصر
انتزاعی بسامد بالاتری را به خود اختصاص داده است.
نتیجه گیری:
این
پژوهش با بررسی عناصر مضمون آفرین ترکیبات جدید در شعر شاعران سبک هندی نشان میدهد
عناصر ترکیبات عینی و انتزاعی را میتوان در سه گروه «طبیعت، اشیاء و حیوان» طبقه بندی
کرد. گروه اول شامل اشیاء 40 درصد از کل ترکیبات جدید در سبک هندی را دربر
میگیرند، در مرتبه دوم طبیعت 35 درصد و در مرتبه سوم ترکیبات جدید مضمون حیوانی 25
در صد از کل ترکیبات را به خود اختصاص داده اند.composition, Indian style, abstract compounds, objective compoundsترکیبسازی, سبک هندی, ترکیبات انتزاعی, ترکیببات عینیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1150.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1150.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در ترکیبات تازه سبک هندیhttps://bahareadab.com/en/article/Research in new combinations of Indian styleامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Cognitive_Critical Analysis of Metonymy in Malk Alshoara Bahar’s Poemsتحلیل انتقادی شناختی مجاز در اشعار ملکالشعرای بهار7995551910.22034/bahareadab.2021.14.5519faحسینمحمدصادقیدانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، واحد بوشهر، دانشکده آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnohossain.sdgh1362@gmail.comزهراباباسالاریاستادیار گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesbabasalari.z@gmail.comمریمپرهیزکاریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشکده آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnoMprhzk@gmail.comنغمهحسینیاستادیار گروه زبانشناسی و زبانهای باستانی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایرانnon_hosseini1360@yahoo.comJournal Article13990617BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The present article is going to make a survey on
methonemy in Bahar’s Poems based on Littlemore’s (2015) point of view. From
this cognitive model, 12 functions are mentioned for metonymy: 1. Referential;
2. Highlighting and construal; 3. Illocutionary functions of metonymy; 4.
Relationship; 5. Anaphoric reference, cohesion and coherence; 6. Exophoric
reference building and the establishment of discourse communities; 7.
euphemism; 8. Hyperbole; 9. irony; 10. Vagueness; 11. Evaluation, ideology, and
positioning; 12.Creativity
METHODOLOGY: This study has been done based on critical_discreptive method.
In this study, all methonymy’s functions are surveyed in Bahar’s Poems and then
calculated, in order to identify which conceptual methonomy with how much
frequency has been used.
FINDINGS: The result showed that the poet has been used
all 12 metonymies in his poems with different percentage.
CONCLUSION: We found three most used roles “referential functions,
highlighting and construal, illocutionary functions” and the least used one
with the least frequency “relationship-building and the establishment of
discourse communities”. The other finding showed that these methonymies are
used for transferring poet’s messages like patriotic value and religious ideas,
for different group of addressees.زمینه و هدف: این مقاله به بررسی شناختی مجاز در اشعار شاعر
معاصر ایران، محمدتقی بهار
میپردازد. در این پژوهش، با اتخاذ دیدگاه شناختی
مجاز (لیتلمور، 2015) که برای مجاز از دیدگاه شناختی نقشهای ارجاعی مستقیم، برجسته سازی
و تفسیری، ارجاع درونمتنی و انسجام، ارجاع برونمتنی، کنش گفت غیرمستقیم، رابطه سازی
و ایجاد گروههای گفتمانی، حسن تعبیر، اغراق، کنایه، ابهام، ارزیابی، ایدئولوژی، موضع گیری و خلاقیت قائل شده است، به تحلیل انتقادی ـ شناختی مجاز در اشعار ملکالشعرا بهار
پرداخته میشود تا مشخص شود کدام مجازهای مفهومی با چه بسامدی در اشعار او بکار رفته است.
روش مطالعه: در این پژوهش،
تقسیمبندی دوازده گانۀ علاقه های
مجاز براساس چهارچوب نظری لیتلمور (2015) از دیدگاه
شناختی در دیوان اشعار محمدتقی بهار با روش تحلیلی ـ توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. همچنین در پژوهش حاضر، در امر توصیف، از توزیع فراوانی و درصد استفاده شده است.
یافته ها: براساس شواهد
موجود از اشعار بهار، تمامی
دوازده نقش مجاز در ابیات ملاحظه گردید. این موضوع، تأییدی بر گفتۀ زبانشناسان شناختی است که معتقدند مجاز در سراسر زبان جاری و ساری است. بهار
در مجموعۀ اشعار خود، به میزانهای مختلفی از هریک از دوازده
نقش مجاز بهره برده است.
نتیجه گیری: نتیجۀ
این بررسی نشان میدهد سه نقش پربسامد در اشعار بهار «نقش ارجاعی مستقیم»، «برجسته سازی
و تفسیری» و «کنشگفت غیرمستقیم» و کمبسامدترین نقش مجاز «رابطه سازی و ایجاد گروه های گفتمانی» است.Cognitive linguistics, Cognitive Semantics, Metonymy, Malk Alshoara Bahar, Poemزبانشناسی, معنیشناسی, مجاز, محمدتقی بهار, لیتلمورhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1151.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1151.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل انتقادی شناختی مجاز در اشعار ملکالشعرای بهارhttps://bahareadab.com/en/article/Cognitive_Critical Analysis of Metonymy in Malk Alshoara Bahar’s Poemsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015A study of the stylistics of Persian works of Ibn Sina prose from the perspective of syntactic levelبررسی سبکشناسی آثار فارسی منثور ابن سینا از منظر سطح نحوی97112552810.22034/bahareadab.2021.14.5528faنسرینامیدیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnonasrin008.omidi@gmail.comمرتضیرزاقپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانyesm.rezaghpoor@iauh.ac.irسیاوشمرادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnoSiavash.moradi@iauh.ac.irJournal Article13990622BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Prose texts
constitute a large part of Persian literature and its breadth is suitable for
expressing any thought more than the words of the poem. The topics and concepts
used in prose are generally divided into scientific and intellectual concepts,
descriptive, narrative and news meanings, each of which is different from the
other in terms of writing style, which includes topics such as religious
issues, national celebrities, Stories and stories, history of astronomy, advice
and sermons, Tersel, Sufism and mysticism, literary sciences, etc. This article
will examine the stylistics of Persian works of Ibn Sina prose from a syntactic
perspective.
METHODOLOGY: This article is based on library studies and
has been done in a descriptive-analytical manner.
FINDINGS: Although most of Ibn Sina"s works are written in Arabic;
But he has written eight works in Persian: Alaei encyclopedia, radiology, scrap
of nature, treatise on the truth and quality of the order of beings and the
sequence of causes, Kunuz al-Mu"azmin, the criterion of the intellect, and
Zafarnameh in Persian. These works are related to the period of language
development. Persian and the early period of Persian prose are known as Mursal
prose style. Mursal"s prose works in the early period of the Persian language
are generally devoid of literary features; Also, due to the scientific topics
of Ibn Sina"s works, the intellectual level in these works will not have much
prominence.
CONCLUSION: Simple verbs and short sentences, word brevity,
simplicity of language and fluency, short sentences and emptiness of tasks and
verbal cues, avoiding rhyme and balance and avoiding the use of unfamiliar
Arabic words and inclusion of technical terms are important features of books.
Persian is the prose of Ibn Sina.زمینه و هدف: متون نثر بخش وسیعی از ادبیات فارسی را تشکیل
میدهد و وسعت میدان آن برای بیان هرگونه فکری مناسبتر از کلام منظوم است. موضوعات
و مفاهیم بکاررفته در نثر بطور کلی به مفاهیم علمی و عقلی و معانی وصفی و نقلی و
خبری تقسیم میشوند که هرکدام بلحاظ اسلوب نگارش متمایز از دیگری است که دربرگیرندۀ
موضوعاتی از قبیل مسائل دینی و مذهبی، مفاخر ملی، داستانها و قصص، تاریخ نجوم،
اندرز و موعظه، ترسل، تصوف و عرفان، و علوم ادبی هستند. این مقاله به بررسی سبکشناسی آثار فارسی منثور ابن سینا از منظر نحوی خواهد پرداخت.
روش مطالعه: این مقاله براساس مطالعات
کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است.
یافته ها: اگرچه عمدۀ آثار ابن سینا به
زبان عربی نگاشته شده است، وی هشت اثر: دانشنامۀ علایی، رگشناسی، قراضۀ طبیعیات،
رساله در حقیقت و کیفیت سلسله موجودات و تسلسل اسباب و مسببات، کنوز المعزمین،
معیارالعقول، و ظفرنامه را به زبان فارسی تألیف کرده است. این آثار مربوط به دورۀ رشد و تکوین زبان فارسی و دورۀ
اولیۀ نثر فارسی هستند که از آن بعنوان سبک نثر مرسل یاد میشود. آثار نثر مرسل در
دورۀ اولیۀ زبان فارسی عموماً از ویژگیهای ادبی خالی هستند؛ همچنین بعلت موضوعات
علمی آثار ابن سینا، سطح فکری در این آثار نیز جلوۀ چندانی نخواهد داشت.
نتیجه گیری: افعال ساده و جملات کوتاه، ایجاز لفظ، سادگی زبان و روان
بودن، کوتاهی جملات و خالی بودن از تکلفات و صنایع لفظی، پرهیز از ایراد سجع و
موازنه و دوری از کاربرد کلمات نامانوس عربی و اشتمال بر اصطلاحات فنی از ویژگیهای
مهم کتب فارسی منثور ابن سینا هستند.Stylistics, Ibn Sina, prose works, Persian works, syntactic levelسبکشناسی, ابن سینا, آثار منثور, آثار فارسی, سطح نحویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1152.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1152.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکشناسی آثار فارسی منثور ابن سینا از منظر سطح نحویhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of Persian works of Ibn Sina prose from the perspective of syntactic levelامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Investigating and analyzing events related to Keykhosrow in Ferdowsi's Shahnameh (Based on the components of magical realism)بررسی و تحلیل رویدادهای مرتبط با کیخسرو در شاهنامۀ فردوسی (براساس مؤلفه های رئالیسم جادویی)113129553110.22034/bahareadab.2021.14.5531faزهراقدسیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانno z.ghodsi@iau-neyshabur.ac.irبتولفخراسلاماستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانyesb.fakhreslam@iau.neyshabur.ac.irمهدینوروزاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایرانnom.novrooz@iau-neyshabur.ac.irاکبرشعبان استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.no a.shabany@iau-neyshabur.ac.irJournal Article13990622BACKGROUND AND OBJECTIVES:
The
study of literary works with regard to the principles of literary schools is
useful in presenting new analyzes, classifying works and explaining the quality
of the author. Ferdowsi"s Shahnameh is one of the most important literary works
in Persian language. The analysis of its stories, especially the events related
to Kaykhosrow, with regard to the components of literary schools, is effective
in recognizing Ferdowsi"s literary power and a new reading of his intellectual
foundations. In the present study, based on the components of magical realism,
which derive from the school of realism, Kaykhosrow"s character and Ferdowsi"s
narrative style have been explored in relation to him.
METHODOLOGY: The
present study was performed by descriptive-analytical method and inductive
method.
FINDINGS: Combining reality and fantasy and
forming a part of narrative in the world of dreams, Keykhosrow"s behavior based
on magic, Keykhosrow mythology and presenting exaggerated images in the context
of facts are among the components that make it possible to read events based on
Keykhosrow theory. They have done magic.
CONCLUSION: The results of the research show
that Ferdowsi has narrated the events related to Kaykhosrow in the context of
the realities of Iranian society. Of course, he has used magical and
supernatural elements in a limited and guided level to create the ups and downs
of the narrative, to attract the audience"s attention, to show the complexity
and mystery of Kaykhosrow"s character.زمینه و هدف: بررسی آثار ادبی با نظرداشت
مبانی مکتبهای ادبی، در ارائۀ تحلیلهای نوین، دسته بندی آثار و تبیین کیفیت قلم
صاحب اثر سودمند است. شاهنامۀ فردوسی از مهمترین آثار ادبی به زبان فارسی است که
واکاوی داستانهای آن بویژه رویدادهای مرتبط با کیخسرو با عنایت به مؤلفه های مکاتب
ادبی، در بازشناسی توان ادبی فردوسی و خوانشی نوین از مبانی فکری او مؤثر است. در
تحقیق حاضر براساس مؤلفه های رئالیسم جادویی، که برآمده از مکتب رئالیسم است،
شخصیت کیخسرو و شیوۀ روایتگری فردوسی در ارتباط با او کاویده شده است.
روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ
تحلیلی و به شیوۀ استقرایی انجام گرفته است.
یافته ها: درآمیختن واقعیت و خیال و شکلگیری
بخشی از روایت در عالم رؤیا و خواب، رفتارشناسی کیخسرو مبتنی بر جادو و سحر، اسطوره انگاری
کیخسرو و ارائۀ تصاویر مبالغه آمیز در چهارچوب واقعیتها از جمله مؤلفه هایی هستند که
امکان خوانش رویدادهای مرتبط با کیخسرو را براساس مبانی نظری رئالیسم جادویی محقق کرده اند.
نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد فردوسی رویدادهای مربوط به
کیخسرو را در بستر واقعیتهای جامعۀ ایرانی روایت کرده است. البته او برای ایجاد
فراز و نشیب روایی، جذب توجه مخاطب، نشان دادن پیچیدگی و رمزوارگی شخصیت کیخسرو،
از عناصر جادویی و ماورای طبیعت در سطحی محدود و هدایت شده استفاده کرده است.Shahnameh, Kaykhosrow, magical realism, imagination, reality.شاهنامه, کیخسرو, رئالیسم جادویی, تخیل, واقعیتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1153.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1153.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل رویدادهای مرتبط با کیخسرو در شاهنامۀ فردوسی (براساس مؤلفه های رئالیسم جادویی)https://bahareadab.com/en/article/Investigating and analyzing events related to Keykhosrow in Ferdowsi's Shahnameh (Based on the components of magical realism)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015The Aesthetic functions and poetic style of adjectives in Attar Neyshaburi's lyricsکارکردهای زیباشناسی و سبک شعری صفات در غزلیات عطار نیشابوری131148555210.22034/bahareadab.2021.14.5552faژیلااسدیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانnoasadi_zhila@yahoo.comجلیلمشیدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانyesJ_moshayedi@araku.ac.irزهرارجبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانno z-rajabi@araku.ac.irJournal Article13990629BACKGROUND AND OBJECTIVES:
An adjective is a word that binds
noun to itself and explains about it. Poets use a powerful tool called
adjective to express their deepest feelings. In literary works, especially
poetryو The adjectives appear in rhetoric rather
than in grammar, and reveal the hidden points of the writers mental. Expressive
adjectives in Attar"s lyric poems have many rhetorical, aesthetic and stylistic
values that are important both in terms of content and coherence of the text
and in terms of determining the style of lyric poems.
METHODOLOGY: The present research is a
theoretical study that has studied these ambiguities in a library manner,
analyzing artistic-aesthetic functions, find out a proportional relationship
between these functions and Attar"s personal style.
For
this purpose, the expressive adjective of the first 400 his lyric poems have
been studied based on the rhetorical functions of stylistics.
FINDINGS: The
Attar"s lyric poetry is one of the most glorious literary works in which
descriptive compositions, while simple, have cryptic ambiguities that make them
difficult to understand. In this research, have been found some manifestations
of the aesthetic applications of adjectives in poetry, such as the equivalent
adjective, the distinctive adjective, and so on, which have not been mentioned
in literature works and grammatical-rhetorical researches of adjectives and
worth considering.
CONCLUSION: The results show that the
Attar"s style lyrics in artistic application of adjectives, has been an
intermediate style between a content and expression styles of the language and
it has the most obvious rhetorical application to creation musical effects.
Also the allegories in these lyric poems have an essential role in the
coherence of the longitudinal axis; In such a way that the correct receipt of
the concept depends on the correct receipt of the allegories.زمینه و هدف: صفت واژه ای است که
موصوف خود را مقید میکند و توضیحی درباره آن میدهد. شاعران برای بیان عمیقترین
احساسات خود از ابزاری قدرتمند به
نام صفت بهره میگیرند.
در آثار ادبی، بویژه شعر، صفات بیش از آنکه از حیث دستوری اهمیت داشته باشند، در
بلاغت آن نقش داشته و نکات پوشیدۀ ذهنی نویسندگان را آشکار میکنند. صفات بیانی در غزلیات عطار ارزش
بلاغی، زیباشناسی و سبکشناسی بسیاری دارند که هم از نظر محتوایی و انسجام متن و
هم از نظر تعیین سبک غزلیات حائز اهمیت هستند.
روش مطالعه: پژوهش پیش رو مطالعه ای
نظری است که به شیوه توصیفی - تحلیلی به بررسی توصیفی این ابهامات، تحلیل
کارکردهای هنری ـ زیباییشناسی، و پیجویی تناسب بین این کارکردها و سبک
شخصی عطار پرداخته است. بدین منظور صفات بیانی 400 غزل نخست از غزلیات وی، براساس
کارکردهای بلاغی سبکشناسی مورد مطالعه قرار گرفته شده است.
یافته ها: غزلیات عطار از جمله آثار فاخر ادبی است که در
آنها ترکیبات وصفی در عین سادگی، ابهاماتی رمزگونه دارند که درک آنها را مشکل میسازد.
در این پژوهش نمودهایی از کاربردهای زیباییشناسی صفت در شعر مانند صفت تسویه، صفت
مفروق و غیره بدست آمده که تاکنون در آثار ادبی
و پژوهشهای دستوری ـ
بلاغی صفت
بدان اشاره نشده و شایستۀ تأمل است.
نتیجه گیری: سبک غزلیات عطار در
کاربرد هنری صفات، سبکی بینابین از درونه و برونه زبان است و بارزترین کاربرد
بلاغی آن در ایجاد جلوه های موسیقایی است. مجازها
همچنین در این غزلیات، نقش اساسی در انسجام محور طولی دارند؛ بگونه ای که دریافت
درست مفهوم در گروِ دریافت درست از مجازها است.Stylistics, Aesthetics, Rhetoric, Adjective, Attar, Lyricsسبکشناسی, زیباییشناسی, بلاغت, صفت, عطار, غزلیاتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1154.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1154.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکردهای زیباشناسی و سبک شعری صفات در غزلیات عطار نیشابوریhttps://bahareadab.com/en/article/The Aesthetic functions and poetic style of adjectives in Attar Neyshaburi's lyricsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Types of psychotherapy in Masnavi (With emphasis on the first book)انواع رواندرمانی در مثنوی (با تأکید بر دفتر اول)149166561910.22034/bahareadab.2021.14.5619faجلیلمسعودیفرداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesjalil.masoudi.fard@gmail.comJournal Article13990723BACKGROUND AND OBJECTIVES:
By composing Masnavi, Rumi seeks to cure human psyche and reduce
their pain. He turns to the growth and education of man and the exaltation of
his soul in various ways, among which his three important and practical methods
are story therapy, suffering therapy and community therapy. Story therapy is
one of his basic methods. He treats the patient by telling stories and
allegories and finds a solution for his mental health. The main purpose of his
stories is to guide man towards spirituality and perfection. He also considers
suffering necessary to purify the soul and purity within. In his view, God"s
absolute grace to test and afflict man hurts him. He also considers the
presence in the monastery and the gathering of seekers and elders necessary for
human growth and perfection. The purpose of this study is to investigate the
different dimensions of Rumi"s treatment methods in the first book of Masnavi.
METHODOLOGY: The
research method of this article is descriptive and analytical and based on
library studies.
FINDINGS: Religious literary texts inspired
by religious worldview and influencing both cognitive and emotional domains of
their audience can have many applications. Masnavi is one of the most
significant and efficient Persian mystical texts in this field.
CONCLUSION: Narration of the story,
acceptance of suffering and meaning for it, and presence in the monastery are
among the psychotherapy techniques in the spiritual Masnavi. Rumi is one of the
greatest thinkers by psychotherapists who can benefit from his views and ideas
in this field by cultivating the principles of Sufism and Sufism and using it
to treat human spiritual pain.زمینه
و هدف:
مولانا با سرودن مثنوی در پی درمان روان انسانها و کاهش آلام آنهاست. او برای رشد
و تربیت انسان و تعالی روح او به شیوه های مختلفی روی میآورد که از آن میان سه
شیوۀ مهم و عملی او قصه درمانی، رنجدرمانی و اجتماعدرمانی است. قصه درمانی یکی
از روشهای اساسی اوست. او با بیان قصه و تمثیل به مداوای بیمار میپردازد و برای
سلامت روحی و روانی او راهکار مییابد. هدف اصلی قصه های او هدایت انسان بسوی
معنویت و کمال است. همچنین او رنج و درد را برای تصفیۀ روح و پاکی درون ضروری
میداند. از نظر او لطف مطلق خدا برای آزمایش و ابتلای انسان، او را به رنج میافکند.
همچنین حضور در خانقاه و جمع سالکان و پیران را برای رشد و کمال انسان ضروری
میداند. هدف این پژوهش بررسی ابعاد مختلف روشهای درمانی مولانا در دفتر اول مثنوی
است.
روش
مطالعه:
روش پژوهش این مقاله روش توصیفی و تحلیلی و بر پایۀ مطالعات کتابخانه ای است.
یافته ها: متون ادبی دینی با
الهام از جهان بینی دینی و تأثیرگذاری بر هر دو قلمروِ شناختی و عاطفی مخاطب خود
میتوانند کاربرد فراوان داشته باشند. مثنوی یکی از شاخصترین و کارآمدترین متون عرفانی
فارسی در این زمینه است.
نتیجه گیری: روایت قصه، پذیرش رنج
و معنایابی برای آن، و حضور در جمع خانقاهیان جزو شگردهای رواندرمانی در مثنوی
معنوی است. مولوی با پرورش مبانی و اصول عرفان و تصوف و بکارگیری آن در جهت درمان
آلام روحی بشر، یکی از بزرگترین اندیشمندانی است که رواندرمانگران میتوانند از
آرا و اندیشه های او در این زمینه بهره گیرند.Rumi, Masnavi, psychotherapy, story therapy, suffering therapy, community therapyمولانا, مثنوی, رواندرمانی, قصهدرمانی, رنجدرمانی, اجتماعدرمانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1155.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1155.pdfhttps://bahareadab.com/article/انواع رواندرمانی در مثنوی (با تأکید بر دفتر اول)https://bahareadab.com/en/article/Types of psychotherapy in Masnavi (With emphasis on the first book)امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015A Study of Epic Motifs in Poetic Historical Epicsبررسی موتیفهای حماسی در حماسه های تاریخی منظوم167184565910.22034/bahareadab.2021.14.5659faمارینامریخیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانyesmerikhi@ens.uk.ac.irمحمودمدبّریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانnomodaberi2001@yahoo.comمحمدصادقبصیریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانnobasiri@uk.ac.irJournal Article13990803BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Motif is one the most important
elements in consolidating narratives. It can affect the
narrative both structurally and syntactically and due to
repetition creates beauty, attraction and semantic salience in narrative
situations. In epics, too, they are the
links between the written epics, most of which are recreating the motifs of
earlier works. They can be divided into main titles such as people, events,
places, objects, concepts, and several subheadings can be considered for each
title. The aims of this research are these: finding high frequency
motifs in the selected epics, declaring their similarities and differences and
specifying their effects in the processes and results of epics.
METHODOLOGY: Analytical-descriptive in which poetic books such as
Ghazan Nameh,
GaoonNameh, ZafarNameh,
HomayounNameh, SharafNameh and TimurNmeh were studied as the first step. Then
their motifs were extracted and the most frequent motifs and their different
subclasses were specified and named.
FINDINGS: Motifs
like causes of war, tact, tactics, treaty and message are the most frequent
motifs of epic-historical works of this research. The motif of war with causes
such as malice, Islamophobia, power-seeking and display of power is present in
the works with the most frequency. Defensive, deceptive and destructive
measures and tactics are applied in various ways such as ambush, corps
formation, obstruction, deterrence, intimidation and influence in the enemy
corps. Covenants are loyal,
protective, coercive, utilitarian, reverse, murderous. Messages
fall into the categories of written and oral, prophecy, and sleep.
CONCLUSION: In historical and religious dimensions. The subject of
the work, the poet, his worldview and attitude, and his linguistic and
expressive creativity have influenced the role of motifs.and changed them semantically. It has affected the quantity and manner of their presence
and the manner of their use. The motifs, despite the variety
of themes, advance the epic narrative and increase the reader"s awareness of
the causes of war, the reasons for defeat, victory, and the motives of war.زمینه و هدف: موتیف یکی از مهمترین عناصر قوامبخش در آثار روایی است
که از نظر ساختاری و معنایی میتواند بر متن تأثیر بگذارد و بسبب تکرار در موقعیت روایی، زیبایی و جاذبه
و برجستگی معنایی ایجاد میکند. موتیفها در حماسه ها نیز حلقه های ارتباطی بین حماسه های سروده شده هستند که بیشتر آنها بازآفرینی
موتیفهای آثار متقدمتر هستند و میتوان آنها را به عناوین اصلی چون اشخاص، حوادث، مکانها، اشیاء،
مفاهیم تقسیم کرد و برای هر عنوان زیرعنوانهای متعددی درنظر گرفت. این پژوهش با هدف یافتن موتیفهای
پربسامد در حماسه های منتخب و بیان شباهت و تفاوت آنها و اثرگذاری آنها در روند و
نتیجۀ حماسه هاست.
روش
مطالعه: پژوهش حاضر با روش تحلیلی-
توصیفی در ابتدا با بررسی آثار
منظوم منتخب همچون غازاننامه، جروننامه، گشمنامه، ظفرنامه، همایوننامه، شرفنامه و
تیمورنامه، موتیفها استخراج شده، سپس پربسامدترین آنها با زیرمجموعه های مختلف و نامگذاریهای
مربوط بررسی شدند.
یافته ها: موتیفهایی
چون علل جنگ، تدبیر، تاکتیک، پیمان و پیام، پربسامدترین موتیفهای آثار حماسی ـ تاریخی
پژوهش هستند. موتیف جنگ با عللی چون کینه جویی، اسلامگستری،
قدرتجویی و قدرتنمایی با بیشترین
بسامد در آثار حضور دارد. تدبیرهای حفاظتی، فریبکارانه و مخرّب و تاکتیکها به شیوه های مختلفی
چون شبیخون، سپاه آرایی،
مانعگذاری،
مانعگشایی،
ترسافکنی و نفوذ در سپاه دشمن اعمال میشود. پیمانها
از نوع وفادارانه، حفاظتی، اجباری، منفعتطلبانه، معکوس، و قاتل هستند. پیامها در
دسته بندیهای مکتوب، شفاهی، پیشگویی، و خواب قرار میگیرند.
نتیجه گیری: موضوع اثر، سراینده، جهانبینی
و نگرش او و خلاقیت زبانی و بیانی او در موتیفها تأثیر گذاشته و از نظر معنایی
آنها را دچار تحوّل کرده است و بر کمیّت و چگونگی حضور و نحوه کاربرد آنها در بستر
تاریخی و مذهبی حماسه ها اثرگذار بوده است. موتیفها با وجود تنوع موضوعی، روایت حماسی را پیش میبرند و
آگاهی خواننده را در عوامل بروز جنگ،
دلایل شکست، پیروزی، و انگیزه های جنگ افزونتر میکنند.motif, epic, war, tact, tactic, covenant, messageموتیف, حماسه, جنگ, تدبیر, تاکتیک, پیمان, پیامhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1156.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1156.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی موتیفهای حماسی در حماسه های تاریخی منظومhttps://bahareadab.com/en/article/A Study of Epic Motifs in Poetic Historical Epicsامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015A Study of the Linguistic and Literary Stylistics of Farokhi Sistaniبررسی سبکشناسی زبانی و ادبی دیوان فرخی سیستانی185203569010.22034/bahareadab.2021.14.5690faمحمدیاوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایرانyesyavari1350@yahoo.comJournal Article13990904BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Farrokhi Sistani is one of the prominent and
capable poets of Khorasani style and one of the great composers of Persian
literature, whose poems have long been known for their easy and restrained
character. His divan includes ode, preference, piece, lyric and quatrain, of
which ninety-two percent are owed. This article examines the stylistics of the
poet"s divan at both linguistic and literary levels. The main purpose of this
article was to study and explain the characteristics of Farokhi poems at two
levels.
METHODOLOGY: This research was conducted in a
descriptive-analytical manner.
FINDINGS: Farrokhi Sistani"s poems have been composed
in ten different seas of prosody and five percent of the rhymes of his poems
are current rhymes and there are fourteen verses of Morddaf in his divan. Also,
the use of novel word arrays, especially various types of puns, ancient Persian
verbs and words, Arabic words and phrases, and composition are among Farrokhi"s
linguistic features.
CONCLUSION: At the literary level, the
poet has widely used various similes in his poems, most of which are sensory to
sensory similes. After that, Farokhi was considered as a type of metaphor, and
after that, irony and permission were in the center of the poet"s attention,
respectively. A variety of innovative spiritual industries have also been used
in Farrokhi"s speech, with the highest frequency being the array of
contradictions and the lowest being the array of guarantees.زمینه
و هدف:
فرخی سیستانی یکی از شاعران برجسته و توانمند سبک خراسانی و از قصیده پردازان بزرگ
ادب فارسی است که از دیرباز اشعار او به داشتن صفت سهل و ممتنع مشهور بوده است.
دیوان وی شامل قصیده، ترجیعبند، قطعه، غزل و رباعیات است که نود و دو درصد آن را
قصاید تشکیل میدهد. در این نوشتار به بررسی سبکشناسی دیوان شاعر در دو سطح زبانی
و ادبی پرداخته شده است. هدف اصلی این مقاله بررسی و تبیین ویژگیهای اشعار فرخی در
دو سطح موردنظر بوده است.
روش
مطالعه:
این پژوهش به شیوۀ توصیفی تحلیلی انجام شده است.
یافته ها: اشعار فرخی سیستانی در
ده بحر مختلف عروضی سروده شده و پنج درصد
از قافیه های اشعار او را قوافی فعلی تشکیل داده و چهارده قصیدۀ مردف در دیوان او
وجود دارد. همینطور بهره گیری از آرایه های بدیع لفظی بخصوص انواع گوناگون جناس،
افعال و واژگان کهن فارسی، لغات و واژگان عربی و ترکیبسازی از جمله ویژگیهای
زبانی فرخی بشمار میآید.
نتیجه گیری: در سطح ادبی، شاعر
تشبیهات مختلف را در اشعار خود بطور گسترده بکار برده که بیشترین آنها را تشبیهات
حسی به حسی تشکیل میدهد. پس از آن انواع استعاره موردتوجه فرخی بوده و بعد از آن
نیز کنایه و مجاز به ترتیب در کانون توجه شاعر بوده است. انواع صنایع بدیع معنوی
نیز در کلام فرخی بکار گرفته شده است که بیشترین فراوانی را آرایۀ تضاد و کمترین
را آرایه تضمین تشکیل میدهد.Farrokhi Sistani, Stylistics, Linguistic level, Literary level, Divan, Odeفرخی سیستانی, سبکشناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, دیوان, قصیدهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1157.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1157.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکشناسی زبانی و ادبی دیوان فرخی سیستانیhttps://bahareadab.com/en/article/A Study of the Linguistic and Literary Stylistics of Farokhi Sistaniامید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146420211015Analysis of stylistic components in the poems of Mirzadeh Eshghi and Mohammad Taghi Baharتحلیل مؤلفه های سبکی در سروده های پایداری میرزاده عشقی و محمدتقی بهار205219539810.22034/bahareadab.2021.14.5398faمریوانحسین فرحاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایرانyesmrywanhsynfrhan6@gmail.comسیداحمدپارسااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشگاه کردستان، کردستان، ایرانnodr.ahmadparsa@gmail.comJournal Article13990210BACKGROUND AND OBJECTIVES:
Sustainability literature is a reflection of the reactions
of oppressed nations and their dissatisfaction with the current situation;
Therefore, the literature of stability, in spite of linguistic, temporal,
cultural, religious, geographical and similar differences, pursues a single
mission, and that has been the awakening of the masses of the people and their
incitement against the occupiers of their land or its oppressive rulers. The
subject of the present study is the analysis of stylistic components in the
poems of Mirzadeh Eshghi and Mohammad Taghi Bahar.
METHODOLOGY: The research method is
descriptive-analytical; The data were collected in the form of libraries and
analyzed by content analysis.
FINDINGS: The poetic motifs of the constitutional era are almost
common in the poetry of the poets of that era, but the approach of each of them
is different from the other and indicates his own worldview. This is also true
of the sustainability motif.
CONCLUSION: Mirzadeh Eshghi"s extensive use of the
manifestations of folklore in expressing the concepts and issues of
sustainability has caused folklore to play a prominent role as a stylistic
feature in such poems. The reflection of folk beliefs and the use of idioms,
allusions, similes and proverbs are the most important manifestations of
folklore in the poems of Mirzadeh Eshghi. In contrast, Bahar has not used much
of the effects of folklore in his poems on sustainability and has expressed the
concepts of sustainability more in harsh and literary language. Intellectually,
love is more radical than spring. In the beginning, Bahar"s discourse,
regardless of his linguistic maturity, is like a love with a cracking language,
and it represents an unyielding discourse and all the protests in Ahmad Shah"s
period until the beginning of Reza Shah"s period. But very soon after his
imprisonment, this discourse changed and criticism gave way to praise of Reza
Shah. In other words, stability in spring poetry gives way to submission and
silence.زمینه و هدف: ادبیات پایداری آینۀ
انعکاس واکنشهای ملتهای تحت ستم و نارضایتی آنان از وضع موجود است؛ از همین رو ادب
پایداری علیرغم تفاوتهای زبانی، زمانی، فرهنگی، دینی، جغرافیایی و مواردی از این
دست، رسالت واحدی را دنبال میکند و آن بیداری توده های مردم و تهییج آنان دربرابر
اشغالگران سرزمینشان یا حاکمان ستمگر آن بوده است. موضوع پژوهش حاضر تحلیل مؤلفه های سبکی در سروده های پایداری میرزاده عشقی و محمدتقی بهار
است.
روش مطالعه: روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است؛ داده ها
به شکل کتابخانه ای گردآوری و به شیوه تحلیل محتوا تجزیه و تحلیل شده اند.
یافته ها: موتیفهای شعری دوران مشروطه در شعر
شاعران آن عصر تقریباً مشترک است اما رویکرد هریک از آنان با دیگری متفاوت و حاکی
از جهانبینی خاص او است. این قضیه در موتیف پایداری نیز صدق میکند.
نتیجه گیری: بهره گیری فراوان میرزاده عشقی از مظاهر فولکلور در بیان
مفاهیم و موضوعات پایداری باعث شده فولکلور نقش برجسته ای بعنوان یک شاخصۀ سبکی در
اینگونه از اشعار وی ایفا کند. بازتاب باورهای عامیانه و استفاده از اصطلاحات،
کنایات، تشبیهات و مثلهای عامیانه، مهمترین جلوه های فولکلور در شعرهای پایداری
میرزاده عشقی بشمار میرود. در مقابل، بهار در شعرهای پایداری چندان از جلوه های
فولکلور بهره نبرده و بیشتر با زبانی سخته و ادبی مفاهیم پایداری را بیان کرده
است. از نظر فکری عشقی رادیکالتر از بهار است. گفتمان بهار در آغاز، صرفنظر از
پختگی زبانی او، همانند عشقی دارای زبانی توفنده است و گفتمانی تسلیمناپذیر و
سراسر اعتراض را در دورۀ احمد شاه تا آغاز دورۀ رضاشاه نمایندگی میکند. اما خیلی
زود و بعد از زندانی کردنش، این گفتمان تغییر میکند و انتقاد جای خود را به ستایش
از رضاشاه میدهد. به عبارت دیگر پایداری در شعر بهار جای خود را به تسلیم و سکوت
میدهد.Sustainability Literature, Stylistics, Folklore, Mirzadeh Eshghi, Mohammad Taghi Baharادب پایداری, سبکشناسی, فولکلور, میرزاده عشقی, ملکالشعرای بهارhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1158.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1158.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل مؤلفه های سبکی در سروده های پایداری میرزاده عشقی و محمدتقی بهارhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of stylistic components in the poems of Mirzadeh Eshghi and Mohammad Taghi Bahar