امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Stylistics of mir Ābed sayyedāye nasafi's sonnetsسبک شناسی غزلیات میرعابد سیّدای نسفی117486910.22034/bahareadab.2021.14.4869faحمیدطاهریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.notaheri@hum.ikiu.ac.irپیمانمنصوریدانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.yes p.mansouri@edu.ikiu.ac.irJournal Article13990724BACKGROUND AND OBJECTIVES: stylistics of a work of art is an important step to recognize it. So its importance is not hidden for anybody. sayyedāye nasafi is one of illustrious poets in Hindi style in 11th century (17th ce) who grew up in Tajikistan. but his sonnets not yet reviewed from the stylistics perspective. Therefore, we decided to review his sonnets based on stylistics and introduce readers with different angles of his poetry and artistic personality.METHODOLOGY: In this study the type of our stylistics approach is structural stylistics. Based on that, we have paid to all three linguistics, rhetorical and mental areas in 30 designees of sayyedā sonnets in the form of detailed review and analysis. FINDINGS: Some of linguistic characteristics in his sonnets is that alliteration and repeat have the largest share in creating inner music. concrete nouns are three and half times more than abstract nouns. Persian nouns are two times more than Arabic nouns which is the characteristic of the Hindi style. Simple verbs also are five times more than composite verbs and he rarely uses prefix verbs. In this way, some of the grammatical elements in his poetry are also aesthetically intentions. In the field of rhetoric most frequencies belong to tangible and objective simulations. In the realm of metaphor, personification has the highest frequency. Among the imageries, symmetry and allegory has the highest frequency. Meanwhile, for each one of the rhetorical and lingual parts, frequently diagrams have been presented. CONCLUSION: The frequency of concrete nouns implies the poet wants to change reasonable things to tangible things. The use of negative, high frequency desperation verbs indicates a sad and distressing situation of the sayyedā. The frequency of simple sentences has given more speed and excitement in his style. He is a warrior poet. he was lovable and influential in his time.زمینه و هدف: سبک شناسی یک اثر هنری، گامی مهم در جهت شناختن همه جانبه آن است و اهمیتش بر کسی پوشیده نیست. سیّدای نسفی یکی از شاعران برجسته سبک هندی در قرن یازدهم هجری (قرن هفدهم میلادی) در تاجیکستان است که تاکنون غزلیات او از منظر سبک شناسی بررسی نشده اند؛ بنابراین در این پژوهش تصمیم بر آن شد که به سبک شناسی غزلیات دیوان سیّدا پرداخته تا خوانندگان با زوایای گوناگون شعر و شخصیت هنری وی آشنا شوند. روش مطالعه: نوع رویکرد ما در این مقاله، سبک‌ شناسی ساختگراست که براساس آن به بررسی و تحلیل دقیق و موشکافانه هر سه حوزه زبانی، ادبی و فکری در 30 غزل منتخب از دیوان سیّدا پرداخته شده است.یافته ها: از جمله ویژگیهای زبانی در غزلیات سیّدا این است که واج آرایی و تکرار بیشترین سهم را در ایجاد موسیقی درونی دارند. اسامی ذات بیش از سه و نیم برابر اسامی معنا هستند. اسامی فارسی بیش از دو برابر اسامی عربی اند که از مختصات سبک هندی است. افعال ساده نیز پنج برابر افعال مرکبند و از افعال پیشوندی بندرت استفاده میکند. در چینش نحوی شعر او نیز اغراض زیبایی شناسانه دخالت دارد. در حوزه بلاغی بیشترین بسامد از آنِ تشبیهات محسوس و عینی است. در حوزه استعاره، تشخیص بالاترین بسامد را دارد. در میان صنایع بدیعی نیز تناسب و تمثیل بیشترین بسامد را دارند. ضمن اینکه برای هر یک از بخشهای زبانی و بلاغی نمودارهای بسامدی ارائه شده است.نتیجه گیری: بسامد اسامی ذات بدان معناست که شاعر در پی محسوس کردن امور معقول است. کاربرد افعال منفی و دارای یأس و ناامیدی با بسامد بالا، نشان از اوضاع غمبار و نابسامان سیدا دارد. بسامد جملات ساده و بسیط نیز به سبک او سرعت و هیجان بیشتری بخشیده است. او شاعری مبارز است و در عهد خود محبوب و تأثیرگذار بوده است.structural stylistics, sonnets, sayyedāye nasafi, Hindi style, characteristics of linguistics, rhetorical and mental.سبک شناسی ساختاری, غزلیات, سیدای نسفی, سبک هندی, حوزه های زبانی, بلاغی و فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1132.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1132.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی غزلیات میرعابد سیّدای نسفیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of mir Ābed sayyedāye nasafi's sonnets

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801A look at the level of thought of the Iraqi style through a new perspective (a look at the school of Romanticism)نگاهی به سطح فکری سبک عراقی از دریچه ای تازه (نگاهی براساس مکتب رمانتیسم)1933527110.22034/bahareadab.2021.14.5271faحامدرفعت‌جودانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nohamed_rj2001@yahoo comمرتضی حاجی مزدارانی: استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesmhaji1343@ pnu.ac.irمصطفیگرجیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.nogorji310@pnu.acعلی میرزاییدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.noap_mirzaie pnu.ac.irJournal Article13990516BACKGROUND AND OBJECTIVES: The importance of the Iraqi style is not limited to the inclusion of many great works of Persian literature in it, but today, with the development of critical sciences and studies of Western literature, new angles of validity and importance of this style have been identified. Recent studies in the field of Oriental studies and the relationship between Eastern and Western literature show that many features of Western art and literature, especially the literary school of Romanticism in the eighteenth and nineteenth centuries, bear a striking resemblance to Eastern art and literature, especially Iran, when The establishment of the Iraqi style according to the speakers of the sixth to ninth centuries AH in the region of Jabal, Zagros and Ajam has been non-existent. The purpose of this study is to analyze the Iraqi style from this angle. METHODOLOGY: The present study has been done with a descriptive-analytical method with the aim of highlighting the similarity between Iranian sentimental literature and Western romantic literature by quoting European sayings and works as well as mentioning and analyzing examples of related works of Iraqi style. FINDINGS: Realizing the similarity between the characteristics of the Iraqi style and some components of the school of Romanticism, especially at the intellectual level, is one of the most important achievements of this study. CONCLUSION: Coordinates such as sentimentality, individualism, imagination, religiosity, introversion and sorrow, as well as the tendency towards nature, which are characterized by the literary school of Romanticism, in the works of Iraqi style literature are clearly different from those mentioned in other literary styles. It shows itself, so that according to critics and the existence of Western literary books that have been written according to the works of Persian literature, especially in the Iraqi style, certain traces of similarity with romanticism can be found in this style.زمینه و هدف: اهمیت سبک عراقی تنها به اشتمال بسیاری از آثار فخیم ادبیات فارسی در آن محدود نمیشود، بلکه امروزه با توسعۀ علوم نقد و مطالعات آثار ادبای غربی، زوایای جدیدی از اعتبار و اهمیت این سبک مشخص گردیده است. مطالعات قرون اخیر در حوزۀ شرق‌شناسی و ارتباط ادب شرق و غرب، نشانگر آن است که بسیاری از ویژگیهای هنر و ادب غرب بویژه مکتب ادبی رمانتیسم در سده های هجده و نوزدهم میلادی، شباهت ملموسی با هنر و ادب شرق، خصوصاً ایران، هنگام استقرار سبک عراقی بر سخن سخنوران قرنهای شش تا نهم هجری در منطقۀ جبال، زاگرس و عراق عجم داشته که هدف از تحقیق پیشِ رو تحلیل سبک عراقی از این زاویه است. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با هدف برجسته کردن شباهت ادبیات احساسگرای ایران و ادب رمانتیک غرب با شیوۀ استناد به سخنان و آثار اروپاییان و نیز ذکر و تحلیل نمونۀ آثار مرتبط سبک عراقی انجام پذیرفته است. یافته ها: پی بردن به شباهت بین ویژگیهای سبک عراقی و برخی از مؤلفه های مکتب رمانتیسم، خاصه در سطح فکری، از مهمترین دستاوردهای این پژوهش بشمار میرود. نتیجه گیری: مختصاتی چون احساسگرایی، تفرد، تخیل، دین‌مداری، درونگرایی و اندوه و نیز گرایش به طبیعت که مکتب ادبی رمانتیسم بدانها متصف است، در آثار ادبای سبک عراقی به شکلی بارز و متفاوت با مختصات مذکور در دیگر سبکهای ادبی خودنمایی میکند؛ بطوریکه براساس گفتۀ منتقدان و نیز وجود کتب ادبی غربی که با توجه به آثار ادب فارسی خصوصاً در سبک عراقی بنگارش درآمده اند، رگه های مشخصی از شباهت با رمانتیسم را در این سبک میتوان یافت.Iraqi style, characteristics, literary romantic movement, similarityسبک عراقی, ویژگی, نهضت رمانتیسم ادبی؛ تشابه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1133.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1133.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی به سطح فکری سبک عراقی از دریچه ای تازه (نگاهی براساس مکتب رمانتیسم)https://bahareadab.com/en/article/A look at the level of thought of the Iraqi style through a new perspective (a look at the school of Romanticism)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801A study of Obaid Zakani's satirical tricksبررسی شگردهای طنزپردازی عبید زاکانی3550533110.22034/bahareadab.2021.14.5331faعلی اشرفکریمیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noaliashrafkarimio@gmail.comمحمدخسروی شکیبدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.yeskhosravi.m@lu.ac.irمحمدرضاجلیلیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایرانnoJalilian.m@lu.ac.irصفیهمرادخانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noMoradkhani.s@lu.ac.irJournal Article13990412BACKGROUND AND OBJECTIVES: The type of humor as a literary genre has always been present in the literature of this land with intensity and weakness for a long time. Humor is a critical writing that is mixed with the nectar of delicacy, that is, a humorist who cleverly and consciously expresses his protest in an artistic and beautiful way that makes the audience laugh, not a laugh of enthusiasm, but a bitter and biting laugh. In fact, humor is an evolved form of satire. This means that criticism became public insteed of personal, and also defended the right of society instead of defending individual rights. obaid zakani is one of humor who uses various techniques to create different types of humor. in this article, we have tried to examine them.METHODOLOGY: the present research has been done by the method of theoretical study and using library sources. Our study area and community is the generalities of obaid zakani, edited by Abbas lqbal Ashtiani and the efforts of parviz Atabaki, published by zavar publications. FINDINGS: Humorous poets and writers each deal in an almost ordinary way, but obaid zakani himself is the creator of various methods of satireeach deal in an almost ordinary way, but obaid zakani himself is the creator of various methods of satire. Sometimes in prose and sometimes in poetry, sometimes in the form of jokes and sometimes in the style of a humorous letter of advice, sometimes he invents humorous words, sometimes he interprets words in a humorous way. Characterization is also one of his tricks, sometimes he uses historical characters as his humor and sometimes fictional characters. He sometimes chooses animals as the characters of his stories. Obaid is so interested in expressing the facts and problems of his society that he does not hesitate to use vulgar words. CONCLUSION: Obaid uses tricks such as the metaphor of Tahkmiyeh, janas, playing with words, exposing the horseshoe, inverting Persian and Arabic anecdotes, and humorous interpretation of common proverbs and humorous reasoning.زمینه و هدف: نوع طنز بعنوان یک ژانر ادبی همواره از دیرباز در ادبیات این سرزمین با شدّت و ضعف حضور داشته است. طنز نوشته ای انتقادی است که با شهد ظرافت درآمیخته، یعنی یک طنزپرداز با زیرکی و هوشیاری و بگونه ای هنری و زیبا اعتراض خود را بیان میکند که سبب خنده مخاطب نیز بشود، نه خنده ای از سر شور و شوق، بلکه خنده ای تلخ و گزنده. درواقع طنز شیوه تکامل‌یافته هجو و هزل است. به این معنی که انتقادات بجای جنبه شخصی، جنبه عمومی یافت و نیز بجای دفاع از حقوق شخص به دفاع از حقوق جامعه پرداخت. عبید زاکانی یکی از نوابغ طنزپردازی است که از شگردهای گوناگونی برای خلق انواع طنز استفاده میکند. در این مقاله به بررسی این شگردها پرداخته شده است. روش مطالعه: پژوهش پیش رو به روش مطالعه نظری و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام گرفته است. محدوده و جامعه مطالعاتی کلیات عبیدزاکانی به تصحیح عباس اقبال آشتیانی و کوشش پرویز اتابکی است که انتشارات زوار آن را منتشر کرده است.یافته ها: شاعران و نویسندگان طنزپرداز هر کدام به شیوه ای تقریباً معمول و رایج به این کار میپردازند؛ امّا عبید زاکانی خود خالق و مبدع شیوه های گوناگون در طنزپردازی است. او گاه به نثر و گاه به شعر، گاهی بصورت لطیفه و گاهی به شیوه اندرزنامه طنز میگوید. گاهی دست به ابداع واژه های طنزآمیز میزند، گاهی واژه ها را بصورت طنزآمیز معنا میکند. شخصیت پردازی نیز ازجمله شگردهای اوست. گاهی شخصیتهای تاریخی را دستمایه طنز خود قرار میدهد و گاهی شخصیتهای داستانی. او گاهی حیوانات را نیز بعنوان شخصیتهای داستانهای خود انتخاب میکند. عبید به ‌اندازه ای علاقه مند به بیان واقعیات و معضلات جامعه خویش است که از بکاربردن کلمات رکیک نیز دریغ نمیورزد. نتیجه گیری: عبید از شگردهایی از قبیل استعاره تهکمیه، جناس، بازی با الفاظ، افشای بلاهت، نعل وارونه زدن، نقل حکایات فارسی و عربی، تأویل و تفسیر طنزآمیز ضرب-المثلهای رایج و استدلال طنزآمیز استفاده میکند.humor, satire, joke, obedience, satire tricks.طنز, هجو, هزل, عبید, شگردهای طنزپردازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1134.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1134.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شگردهای طنزپردازی عبید زاکانیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of Obaid Zakani's satirical tricks

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Investigation of the event in khaghani poemsبررسی وجه شبه در اشعار خاقانی5167540010.22034/bahareadab.2021.14.5400faمرضیهرحمانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nom.rahmani@iau-tnb.ac.irهنگامهآشوریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesh_ashouri@iau-tnb.ac.ir ثریارازقیستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nos_razeghi@iau-tnb.ac.irJournal Article13990506BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the most important discussions in simile is the pseudo-face discussion, based on which one can notice the innovation or imitation of the artist. The pseudo-face expresses the breadth of the poet"s imagination and the indicator of his new mental world. The simile is divided into allegorical aspects in terms of being compound and singular, closeness and nostalgia, real and imaginary, unity and plurality, allegorical and non-allegorical, vulgar and unlikely, research and imaginative, and single and multiple. The pseudo-face is also divided according to grammar. In Khaghani"s poems, the aspects of doubts are very diverse. Khaghani has created this diversity by using imaginative aspects. Since in traditional rhetoric the relationship between pseudo-face and two elements of simile is not discussed, in this article, based on Gutli"s division, a new classification of pseudo-face is discussed in Khaghani"s Divan in order to answer the question of how to use pseudo-face in How is Khaghani"s divan related to "similar" and "similar"? Is there a specific pattern for the pseudonym in his divan? Which ultimately leads to the achievement of the purpose of the article or the achievement of Khaghani stylistic features in the use of pseudonyms. METHODOLOGY: The method of this research is descriptive-analytical. FINDINGS: Most of Khaghani"s similes are imaginary. Although the aspect of Khaghani"s suspicions in some verses is imaginative for both "similar" and "similar" elements, but these verses are not very numerous and are not considered as Khaghani"s stylistic features; On the other hand, the aspect of suspicions that is real for one of the imaginary elements and real or expected for the other element, is considered as one of the characteristics of Khaghani"s style because it has the majority of similes.CONCLUSION: The face of Khaghani"s doubts is in many cases the present face of doubts that gives character to "similar" or "similar" or that is interpreted in relation to similar. In Khaghani"s poetry, we seldom come across verses that cannot be found in the form of character, forgiveness and symbolic interpretation. Khaghani has used the employment industry in a different way and has paid more attention to the virtual meanings of the words so that we can consider the use of this feature as one of the features of Khaghani style.زمینه و هدف: یکی از مهمترین بحثها در تشبیه، بحث وجه شبه است که بر مبنای آن میتوان متوجه نوآوری یا تقلید هنرمند شد. وجه شبه بیان‌کنندۀ وسعت تخیل شاعر و نشان‌دهنده جهان ذهنی تازۀ اوست. تشبیه به اعتبار وجه شبه بلحاظ مرکب و مفرد بودن، قربت و غربت، حقیقی و خیالی بودن، وحدت و تعدد به تشبیه تمثیل و غیرتمثیل، مبتذل و بعید، تحقیقی و تخییلی و واحد و متعدد تقسیم میشود. وجه شبه براساس دستورزبان نیز تقسیم‌بندی شده است. در اشعار خاقانی، وجه شبه ها، گوناگونی فراوان دارند. خاقانی با استفاده از وجه شبه های تخییلی این گوناگونی را ایجاد کرده است. ازآنجاکه در بلاغت سنتی نحوه ارتباط میان وجه شبه با دو رکن تشبیه مورد بحث قرار نگرفته است، در این مقاله براساس تقسیم‌بندی گوتلی به طبقه بندی تازه ای از وجه شبه در دیوان خاقانی پرداخته میشود تا بتوان به پاسخ این پرسش دست یافت که شیوه های کاربرد وجه شبه در دیوان خاقانی در ارتباط با «مشبه» و «مشبهبه» به چه نحوی است؟ آیا الگوی خاصی برای وجه شبه در دیوان او یافت میشود؟ که درنهایت منجر به رسیدن به هدف مقاله یا همان دستیابی به ویژگیهای سبکی خاقانی در استفاده از وجه شبه میگردد.روش مطالعه: روش این تحقیق توصیفی – تحلیلی است. یافته ها: اغلب تشبیهات خاقانی خیالی است، اگرچه وجه شبه های خاقانی در بعضی ابیات برای هر دو رکن «مشبه» و «مشبه به» خیال‌آفرین است اما این ابیات فراوانی چندانی ندارند و جزو ویژگیهای سبکی خاقانی محسوب نمیشود؛ درعوض وجه شبه هایی که برای یکی از ارکان خیالی و برای رکن دیگر حقیقی یا موردانتظار باشد، بعلت اینکه اکثریت تشبیهات را به خود اختصاص داده است، جزو ویژگی سبکی خاقانی محسوب میشود.نتیجه گیری: وجه شبه های خاقانی در بسیاری موارد، وجه شبه های فعلی است که به «مشبه» یا «مشبه به» شخصیت میبخشد و یا آنکه در رابطه با مشبه تفسیر رمزی پیدا میکند. در شعر خاقانی بندرت به ابیاتی برمیخوریم که در صورت شخصیت‌بخشی و تأویل رمزی نیز نتوان وجه شبه را یافت. خاقانی از صنعت استخدام به شیوه متفاوت بهره گیری کرده و توجه بیشتری به معانی مجازی کلمات داشته است بگونه ای که میتوانیم استفاده از این ویژگی را از ویژگیهای سبکی خاقانی بشمار آوریم.Khaghani, Pseudo-face, Simile, Light feature, Guttierez table.خاقانی, وجه شبه, تشبیه, ویژگی سبکی, جدول گوتلی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1135.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1135.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی وجه شبه در اشعار خاقانیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation of the event in khaghani poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Investigation and Analysis of Linear manuscripts of osol –al ـ fosol fi hosol ـ al ـ vosolبررسی سبکی و محتوایی نسخۀ خطی «اصول الفصول فی حصول الوصول» اثر رضا قلی خان هدایت6986543910.22034/bahareadab.2021.14.5439faسعیدعابدینیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.nos.abedini@iauyazd.ac.irعزیزالهتوکلی کافی‌آباداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.yesa.tavakoli @ iauyazd.ac.irمحمودصادق‌زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.nosadeghzadeh@iauyazd.ac.irJournal Article13990517BACKGROUND AND OBJECTIVES: The manuscript "Principles of Seasons in Achieving Achievements" by Rezaghili Khan Hedayat (1215-1288 AH) is one of the authors of the Qajar era in the thirteenth century AH This work has not been edited or published yet. The book is a mystical encyclopedia in which the author deals with the course of mysticism from the past to the present. So far, two copies of this book have been introduced in the libraries of the Majlis and Bu Ali University of Hamadan. The guidance of this book is written in eighteen chapters and the attention to the eighteen principles of the book shows the essence of Sufism of the Qajar era. Given the historical and literary importance of this work, the author seeks to introduce the version of the principles of the chapters and study and the elements and components of style, expressing its linguistic features, literary, religious, mystical and historical value. Introducing this work, in addition to showing its literary status, will also be effective in explaining the scope of mysticism and Sufism.METHODOLOGY: This research was conducted by descriptive-analytical method with the help of library resources. FINDINGS: The author first introduces the mystical dynasties and then introduces the Nematullah dynasty and the life of Shah Nematullah Vali. From the point of view of linguistic structure, Hedayat has tried to use the language of the past and their linguistic practice in order to make his work acceptable to the general public; Hence, it has made extensive use of ancient uses of language. CONCLUSION: Hedayat prose is mature and stable and far from difficulty and complexity, for this reason and due to the proximity of this work to our time, it does not have special and privileged stylistic features, and since this prose work, along with verses from other poets" poems It has cases of stylistic coordinates.زمینه و هدف: نسخۀ خطی «اصول الفصول فی حصول الوصول» اثر رضاقلی خان هدایت (1215-1288 ه. ق) یکی از نویسندگان بنام عصر قاجار در قرن سیزدهم هجری قمری است. این اثر تاکنون تصحیح و چاپ ‌نشده است. کتاب در حکم دایره-المعارف عرفانی است که نویسنده در آن به سیر عرفان از گذشته تا روزگار خود پرداخته است. تاکنون دو نسخه از این کتاب در کتابخانه های مجلس و دانشگاه بوعلی همدان معرّفی شده است. هدایت این کتاب را در هجده فصل، نگاشته و توجه به اصول هجده گانۀ کتاب، اسّ و اساس تصوّف عصر قاجار را بنمایش میگذارد. با توجه به اهمیّت تاریخی و ادبی این اثر، نویسنده در درصدد آن است تا به معرّفی نسخۀ اصول الفصول و بررسی و عناصر و مؤلفه های سبکی، بیان ویژگیهای زبانی، ارزش ادبی، دینی و عرفانی و تاریخی آن بپردازد. معرّفی این اثر، علاوه بر نشان دادن جایگاه ادبی آن در تبیین گسترۀ عرفان و تصوّف نیز مؤثر خواهد بود. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با کمک منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: مؤلف در ابتدا به معرّفی سلسله های عرفانی پرداخته و سپس سلسلۀ نعمت‌اللهی و زندگی شاه نعمت‌الله ولی را معرّفی کرده است. از دیدگاه ساختار زبانی، هدایت در اثر خود کوشیده است از زبان گذشتگان و رویّۀ زبانی آنان بهره جوید تا اثر خویش را مقبول طبع عام کند؛ ازاین‌رو از کاربردهای قدیم زبان، بسیار استفاده کرده است. نتیجه گیری: نثر هدایت پخته و استوار است و از دشواری و پیچیدگی به دور، به همین دلیل و بسبب نزدیکی این اثر به زمان ما، دارای ویژگیهای خاص و ممتاز سبکی نیست و ازآنجاکه این اثر منثور، همراه با ابیاتی از شعر شاعران دیگر است، مواردی از مختصات سبکی دارد.Manuscript, Reza Qoli Khan, Principles of Chapters in Achieving Achievements, Stylistics, Qajar Period.نسخۀ خطی, رضاقلی‌خان, اصول الفصول فی حصول الوصول, سبک‌شناسی, دورۀ قاجار.https://bahareadab.com/downloadPDF/1136.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1136.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخۀ خطی «اصول الفصول فی حصول الوصول» اثر رضا قلی خان هدایتhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation and Analysis of Linear manuscripts of osol –al ـ fosol fi hosol ـ al ـ vosol

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801A Study of Islamic Elements and References in the System of Weiss and Raminبررسی عناصر و اشارات اسلامی در منظومۀ «ویس و رامین»87102548310.22034/bahareadab.2021.14.5483faفهیمهسازمنددانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.noyasamins88@yahoo.comهادیخدیوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.yeshkhadivar@gmail.comشهروزجمالی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.noShahroozjamali44@gmail.comJournal Article13990606BACKGROUND AND OBJECTIVES: The lyrical poem "Weiss and Ramin" belongs to pre-Islamic times and was composed in the Islamic period. Although this system is full of elements and references to pre-Islamic Iranian culture and religion; But Fakhreddin Asad Gorgani, due to being a Muslim, has referred to Qur"anic allusions and moral-Islamic themes in this poem. In fact, this kind of attitude of Fakhreddin arises from his religious beliefs. In this article, the elements, themes and Islamic allusions in this fictional system are analyzed and explained. This research is an attempt to show the place of Islam in the lyrical system of Weiss and Ramin. METHODOLOGY: This research was conducted by descriptive-analytical method and content analysis and in order to collect information from the library method used. FINDINGS: Items such as praising God with the attributes discussed in Islamic sects, the narration of the Holy Prophet (PBUH), Quranic teachings, sacrificing cows and the like are some of the references related to the religion of Islam in this system. CONCLUSION: The intellectual and moral system in Weiss and Ramin"s system is based on religious beliefs. This poem contains Islamic references due to its composition in the Islamic period and due to the subject and root of the story, it contains the teachings and teachings and beliefs of ancient Iran, especially Zoroastrianism. Fakhreddin, who in the introduction of his work and in the section "Praise of God" by referring to issues such as denying the vision of God and rejecting the belief of the similes, proves to be a Mu"tazilite to some extent, although he has been forced to express Mazdisna religious topics and allusions. Due to his being a Muslim, there are many references to the principles of Islam in his work. زمینه و هدف: منظومۀ غنایی «ویس و رامین» متعلق به ادوار قبل از اسلام است که در دورۀ اسلامی سروده شده است. اگرچه این منظومه سرشار از عناصر و اشارات فرهنگ و دین قبل از اسلام ایرانیان است؛ اما فخرالدین اسعد گرگانی بدلیل مسلمان بودن، در این منظومه، به تلمیحات و اشارات قرآنی و مضامین اخلاقی ـ اسلامی اشاره کرده ‌است. در حقیقت این نوع نگرش فخرالدین، برخاسته از باورها و عقاید دینی اوست. در این مقاله عناصر، مضامین و اشارات اسلامی موجود در این منظومۀ داستانی تحلیل و توضیح داده شده اند. این پژوهش کوششی برای نشان دادن جایگاه دین اسلام در منظومه غنایی ویس و رامین است.روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی و تحلیل محتوا انجام و بمنظور گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای استفاده شده ‌است. یافته ها: مواردی از قبیل ستایش خداوند با صفات مورد بحث در فرقه های اسلامی، نعت پیامبر اکرم (ص)، تلیمیحات قرآنی، قربانی کردن گاو و مانند آنها از اشارات مربوط به دین اسلام در این منظومه است. نتیجه گیری: نظام فکری و اخلاقی در منظومۀ ویس و رامین بر پایۀ باورهای دینی استوار است. این منظومه بدلیل سروده شدن در دورۀ اسلامی حاوی اشارات اسلامی و بدلیل موضوع و ریشۀ داستان، حاوی آموزه ها و تعلیم و اعتقادات ایران باستان، خصوصاً کیش زدشتی است. فخرالدین که در مقدمۀ اثرش و در بخش «ستایش یزدان» با اشاره به مسائلی چون انکار رؤیت خداوند و رد اعتقاد اهل تشبیه، معتزلی بودن وی تا حدودی اثبات میشود، اگرچه به تناسب موضوع منظومۀ خویش مجبور به بیان موضوعات و اشارات دینی مزدیسنا شده است، بدلیل مسلمان بودن وی، اشارات فراوانی از مبانی دین اسلام نیز در اثرش دیده میشود.Weiss and Ramin, Intellectual level, Religion, Islam.ویس و رامین, سطح فکری, دین, اسلام.https://bahareadab.com/downloadPDF/1137.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1137.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی عناصر و اشارات اسلامی در منظومۀ «ویس و رامین»https://bahareadab.com/en/article/A Study of Islamic Elements and References in the System of Weiss and Ramin

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Study of the stories of Ali Ashraf Darvishian at the intellectual level Emphasizing the author's attention to children and adolescentsبررسی داستانهای علی اشرف درویشیان در سطح فکری (با تکیه بر توجه نویسنده به کودکان و نوجوانان)103118550710.22034/bahareadab.2021.14.5507faعزیزهنجفیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.noAzize.n1357@gmail.comخداویردیعباس‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yesabbaszadeh.kh@iaukhoy.ac.irلیلاعدل‌پرورستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.noAdlparvar@iaukhoy.ac.irJournal Article13990614BACKGROUND AND OBJECTIVES: Dervishes are committed writers who in most of their stories have considered the poor situation caused by poverty in society. He portrays a flawed, superstitious, and powerless society in which children and adolescents have their rights ignored. In this research, the author"s intellectual level has been examined in the stories of "from this province", "waterfalls", "bread season", "with my father"s songs" and "cloudy years" in relation to the position of children and adolescents. METHODOLOGY: The research method in this research is library and the statistical population of the research is carefully studied and the author"s intellectual level is extracted from them and then the sheets are classified based on the research components and the article is written analytically-descriptively based on the obtained samples. FINDINGS: Poverty is the main subject of Dervish stories and Dervishes have criticized the worldview of a writer committed to capitalist society who has deprived the poor of children and adolescents with class distance. Poverty, in addition to economic scarcity, causes emotional crises and anomalies, which in this sense, cause the growth of working children, superstitions and ignorance, domestic violence against children, illness and death of children, child marriage at an early age, poverty and child delinquency in stories in The intellectual level of the author can be seen, the only positive thing is that the mother of the family pays attention to the children"s literacy. CONCLUSION: Children and adolescents have an important place in his works, and the main concern of the author at the intellectual level of stories is to address the problems of this group. In simple language, Darwishians have narrated their problems in short news sentences and emotional and literary descriptions. In selected stories, dervishes describe the life of the lower classes of society, which is either the adolescent character narrator or the omniscient narrator, and children and adolescents have the main characters, and the author pays special attention to them and writes the story following their problems.زمینه و هدف: درویشیان از نویسندگان متعهد است که در اکثر داستانهایش وضعیت نابسامان حاصل از فقر را در جامعه مورد توجه قرار داده است. او جامعه ای معیوب، خرافاتی و ناتوان را بتصویر کشیده است که کودکان و نوجوانان در آن حقوقشان نادیده گرفته شده است. در این پژوهش سطح فکری نویسنده، در داستانهای «از این ولایت»، «آبشوران»، «فصل نان»، «همراه آهنگهای بابام» و «سالهای ابری» در ارتباط با جایگاه کودکان و نوجوانان بررسی شده است. روش مطالعه: روش تحقیق در این پژوهش کتابخانه ای است و جامعۀ آماری تحقیق با دقت مطالعه و سطح فکری نویسنده از آنها استخراج شده و سپس فیشها بر مبنای مؤلفه های تحقیق دسته بندی گشته است و مقاله بصورت تحلیلی ـ توصیفی بر مبنای نمونه های بدست‌آمده نوشته شده است. یافته ها: فقر موضوع اصلی داستانهای درویشیان است و درویشیان با جهانبینی یک نویسنده ملتزم به جامعۀ سرمایه داری که با فاصلۀ طبقاتی موجب محرومیت قشر فقیر کودک و نوجوان شده، انتقاد کرده است. فقر علاوه بر کمبود اقتصادی باعث بحرانهای عاطفی و ناهنجاریهاست که از این منظر، باعث رشد کودکان کار، اعتقادات خرافی و جاهلانه، خشونت خانواده ها علیه کودکان، بیماری و مرگ کودکان، ازدواج کودکان در سنین پایین، فقر و بزهکاری کودکان در داستانها در سطح فکری نویسنده دیده میشود، تنها مورد مثبت توجه مادر خانواده به سوادآموزی کودکان است.نتیجه گیری: کودکان و نوجوانان جایگاه مهمی در آثار او دارند، و دغدغۀ اصلی نویسنده در سطح فکری داستانها، پرداختن به مشکلات این قشر است. درویشیان با زبانی ساده، جملات کوتاه خبری و توصیفات عاطفی و ادبی مشکلات آنها را بازگو کرده است. در داستانهای انتخاب شده، درویشیان زندگی طبقات پایین جامعه را توصیف کرده است که یا شخصیت نوجوان راوی داستان است و یا راوی دانای کل است و کودکان و نوجوانان شخصیتهای اصلی را دارند و نویسنده به آنها توجه ویژه داشته و داستان را پیرموان مشکلات آنها نوشته است.intellectual level, Ali Ashraf Darvishian, children and adolescents, povertyسطح فکری, علی اشرف درویشیان, کودکان و نوجوانان, فقر.https://bahareadab.com/downloadPDF/1138.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1138.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی داستانهای علی اشرف درویشیان در سطح فکری (با تکیه بر توجه نویسنده به کودکان و نوجوانان)https://bahareadab.com/en/article/Study of the stories of Ali Ashraf Darvishian at the intellectual level Emphasizing the author's attention to children and adolescents

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801The Study and Analysis of Characters’ Dialogues in Samak-E Ayyārبررسی و تحلیل گفتگوی شخصیتها در سمک عیار119133550810.22034/bahareadab.2021.14.5508faطاهرهحسنی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.nohassani@pnu.ac.irمحمدعلیداودآبادی فراهانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.yesm-davoodabadi@iau-arak.ac.irمحمدرضاقاریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.noMr-qhari@iau-arak.ac.irJournal Article13990614BACKGROUND AND OBJECTIVES: Samak-E-Ayyār is one of the most famous Persian folktale which has flourished in 6th century and it is known as romance. dialogue is one of the critical elements of fiction which has got the effective role in identifying the characters. Study and analysis of dialogue element are the main topic of this research. In this paper the researcher tries to analyze the dialogue function and role in Samak-E-Ayyār. METHODOLOGY: The present research is organized based on library resources and descriptive- analytical method. basically, this paper has studied Samak-E-Ayyār corrected by Parviz Natel Khanlari and published by Agah Press. FINDINGS: Following narration in Samak-E-Ayyār, there are direct and indirect dialogues. Most dialogues are short and reflex the pure classic prose of sixth century. In this work characters haven’t got distinct representation.CONCLUSION: The function and role of dialogue in Samak-E-Ayyār have been demonstrated as argument, discussion and conflict. To reason the discourse, the mild language and errant’ reasoning, ministers and scholars are realized. Some facts, judgments and views are narrated by characters as well as narrator and it leads to democratic discourse. Love, suppliant and prayer are the reasons of emotional and sentient dialogue, characters’ performances make the audiences know them and bring along identification with the heroes. Dialogues are going to show as followings: They reflex events and adventures which help the narrative progress. Happy and sad settings are created by dreaming and astrology. Descriptions in dialogue deal to further introduction or recognition. Story’s climax and anticlimax, complication and denouement are appeared superiorly. Besides dialogues help the time acceleration of in Samak-E-Ayyār.زمینه و هدف: سمک عیار معروفترین اثر داستانی عامیانۀ فارسی است که در قرن ششم پدید آمده و در دسته بندیهای ادب داستانی در ذیل رمانس قرار میگیرد. گفتگو یکی از مهمترین عناصر داستانی آن است که نقش بسزایی در شناساندن شخصیتهای داستان دارد. بررسی و تحلیل عنصر گفتگو موضوع اصلی این پژوهش است. در این مقاله سعی بر آنست که کارکرد و نقش گفتگو در سمک عیار مورد واکاوی قرار گیرد. روش مطالعه: پژوهش پیش‌ رو مطالعه ای نظری است که به شیوۀ کتابخانه ای و روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعۀ موردمطالعه، سمک عیار به تصحیح پرویز ناتل خانلری بوده، که توسط نشر آگاه منتشر شده است. یافته ها: گفتگوها در سمک عیار بدنبال روایت می‌آیند و به دو صورت، مستقیم و غیرمستقیم نمود دارند. بیشتر گفتگوها کوتاه هستند و سلامت نثر کلاسیک قرن ششم را نشان میدهند. شخصیتها در این اثر صدای متمایزی ندارند. نتیجه گیری: کارکرد و نقش گفتگو در سمک عیار بصورت مناظره کردن، مجادله و کشمکش بین شخصیتها نمود پیدا کرده است. مستدل کردن کلام، با زبان ملایم و استدلال عیاران، وزیران و عالمان تحقق یافته است. بعضی حقایق، قضاوتها و دیدگاهها از زبان شخصیتها بیان شده که مخاطب فقط از دید راوی نبیند و به دموکراتیک کردن کلام منجر شده است. عشق، استغاثه و مناجات، گفتگو را عاطفی و احساسی کرده است، کنش شخصیتها باعث شناخت مخاطب از آنها شده است و همذات‌پنداری با قهرمانان را به همراه داشته است. در گفتگوها به وقایع و ماجراهایی اشاره میشود که به پیشبرد روایت کمک میکنند. فضاسازی شاد یا غم‌آلود با دیدن خوابی یا گرفتن طالعی در گفتگو بوجود آمده است. توصیف در گفتگو به معرفی یا شناخت بیشتر منجر شده است. با گفتگو فرود و اوج‌گیری داستان، گره افکنی و گره گشایی بهتر جلوه کرده است. گفتگو به سیر شتاب زمانی رمانس سمک عیار کمک کرده است.romance, Samak-E-Ayyār, elements of fiction, dialogue, characterرمانس, سمک عیار, عناصر داستان, گفتگو, شخصیت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1139.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1139.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل گفتگوی شخصیتها در سمک عیارhttps://bahareadab.com/en/article/The Study and Analysis of Characters’ Dialogues in Samak-E Ayyār

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801The debate in texts in 4th and 5th century (Theology encyclopedia), Nowruznameh, Kimiaye Saadatگفتمان حاکم بر متون قرن چهار و پنج دانشنامه (الهیات)، نوروزنامه، کیمیای سعادت135148560710.22034/bahareadab.2021.14.5607faناهیدهزرعیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.yesnadiazarei25@yahoo.comعلیتسلیمی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.notaslimy1340@yahoo.comمحمدخزانه‌دارلودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.nokhazaneh2002@yahoo.comJournal Article13990717BACKGROUND AND OBJECTIVES: Analysis of the debate has main contents and theories which each may be effective for analysis of encyclopedia, Nowruznameh, Kimiaye Saadat. The debate studies are important for showing a methodical relation between social, political and religious views of critics. Among this, the Ernesto Laclau and Chantal Muffle debates which are closer to the Foucault one globally and also Fairleigh debate may be used. Study of Avicenna, Khayam and Ghazali debates provides possibility of challenging inclusive debate ruling on effect and evolution of stabilized system of its concepts by determining meaningful relation of the text. METHODOLOGY: The present research is a descriptive-analytical study which has been performed by library method. In this research, the formation of the debate which is used by these three writers are analyzed by approach of debate analysis. FINDINGS: This study shows that the Avicenna debate in proving Asity is a philosophical-rational debate relying on reasoning. Khayam debate is a cultural-material debate which plays a fundamental role in reproduction of Nowruznameh debate. Ghazali debate has a mystical trend. CONCLUSION: Although these three debates are in contrast with each other, but the Khayam broad-minded debate is in contrast with the Avicenna and Ghazali broad-minded debates and the Avicenna and Ghazali debates are in contrast with each other. Among these three debates, the dominant Ghazali debate, with overstatement and boycott mechanism, rejects two other debates and features its debate as dominant and best power.زمینه و هدف: تحلیل گفتمان دارای مطالب و نظریه های عمده ای است که هریک از آنها میتواند برای تحلیل دانشنامه، نوروزنامه و کیمیای سعادت کارساز باشد. مطالعات گفتمانی از این جهت که نسبتی روشمند بین متن و دیدگاه های اجتماعی، سیاسی و مذهبی منتقدان را آشکار میسازد، حائز اهمیت است. در این میان میتوان از گفتمان ارنستو‌لاکلاو شنتال‌موف که از جهاتی به فوکو نزدیکتر است و همچنین از گفتمان فرکلاف استفاده کرد. بررسی گفتمان ابن‌سینا، خیام و غزالی، با مشخص کردن شبکۀ روابط معنا‌بخش متن، امکان به چالش کشیدن گفتمان فراگیر حاکم بر اثر و تحول بر نظامِ تثبیت‌شدۀ مفاهیم آن را فراهم میسازد. روش مطالعه: پژوهش پیش‌رو مطالعه ای توصیفی ـ تحلیلی است که به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای انجام شده است، در این پژوهش با رویکرد تحلیل گفتمان، صورت‌بندیهای گفتمانی که این سه نویسنده بکار گرفته اند، تحلیل و تبیین میشود. یافته ها: گفتمان مورد التزام ابن‌سینا در اثبات واجب‌الوجود، گفتمانی عقلی ـ فلسفی، متکی بر استدلال است. و گفتمان خیام گفتمانی مادی ـ فرهنگی است که در بازتولید گفتمان نوروزنامه، نقش اساسی ایفاء میکند. گفتمان غزالی با گرایش عرفانی است. نتیجه گیری: هرچند این سه گفتمان باهم در تقابل هستند، بیشتر، گفتمان جهان‌بین خیام در مقابل گفتمان جان‌بینِ ابن‌سینا و غزالی است، گفتمان ابن‌سینا و غزالی نیز در تقابل هم میباشند. در بین این سه گفتمان، گفتمان غالب غزالی با در دست داشتن قدرت و اعمال فشار بر دو گفتمان دیگر، آنها را از میدان گفتمانی طرد میکند و خود بعنوان قدرت غالب و برتر، گفتمان خود را نمایان میکند. encyclopedia, Nowruznameh, Kimiaye Saadat, analysis of debate, dominant debate, religious and worldly affairs.دانشنامه, نوروزنامه, کیمیای سعادت, تحلیل گفتمان, گفتمان غالب, امور دینی و دنیایی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1140.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1140.pdfhttps://bahareadab.com/article/گفتمان حاکم بر متون قرن چهار و پنج دانشنامه (الهیات)، نوروزنامه، کیمیای سعادتhttps://bahareadab.com/en/article/The debate in texts in 4th and 5th century (Theology encyclopedia), Nowruznameh, Kimiaye Saadat

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801The function of the wind element in Shahnameh storiesکارکرد عنصر باد در داستانهای شاهنامه149166563210.22034/bahareadab.2021.14.5632faمعصومه‌ملوک براتی باقرآباددانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشکده دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانnoMoluk.b38@gmail.comابوالقاسم قوامدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانyesGhavam.um.ac.irمحمدرضا راشدمحصّلاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانno---پدرام جمستادیار گروه تاریخ و زبان‌های باستانی دانشکده دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانnoJam1977@ferdowsi.um.ac.irJournal Article13990801BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the important functions in constructing Shahnameh narratives is the role of nature elements in events and human destiny. Among these natural elements, the element of wind has a special place. In Avesta, the difference between fire, water, soil on the one hand and wind on the other is significant. While the first three gods are only one species and have positive attributes, wind is two species. In Middle Persian texts, "God of the Wind" or "Wai Nik" and other "Demon of the Wind" or "Woe Bad" are mentioned. In the menu, wisdom is the wind among the gods, which is praised for its strength, and on the other hand, it is the devil wind that causes storms and strong winds. In the mentioned texts, the god of wind is praised for making kings and heroes in battle and their victory. This article has tried to study the role of the element of wind in ancient texts and Ferdowsi"s Shahnameh and to show what changes this element undergoes after entering the epic space. METHODOLOGY: In this research, information was collected through library sources and the method of this research is descriptive-analytical. The basic text of Ferdowsi"s Shahnameh is a 4-volume correction of Jalal Khaleghi Motlagh. FINDINGS: In Ferdowsi Shahnameh, wind is known for its pleasant and fragrant attributes. Bad wind is also associated with traits such as sharp, hard, dark and smoky. This element, regardless of its divine-demonic character, rushes to the aid of kings or heroes and often comes to the aid of Kaykhosrow. CONCLUSION: Bakundukav in the narrations of the national epic came to the conclusion that this element has lost its divine character and has become a natural element that acts only by the command of God Almighty and often supports the king and the worthy hero and fights for the right. They are.زمینه و هدف: یکی از کارکردهای مهم در ساخت روایتهای شاهنامه، نقش عناصر طبیعت در رویدادها و سرنوشت آدمیان است. از میان این عناصر طبیعی عنصر باد دارای جایگاهی ویژه است. در اوستا تفاوت میان آتش، آب، خاک از یکسو و باد از سوی دیگر چشمگیر است. درحالیکه آن سه ایزد نخستین تنها یک گونه و دارای صفات مثبت هستند، باد دو گونه است. در متون فارسی میانه نیز از «ایزد باد» یا «وای نیک» و دیگر «دیو باد» یا «وای بد» یاد شده ‌است. در مینوی خرد باد در زمره ایزدان است که از برای نیرو گرفتن از آن ستایش میشود و از سوی دیگر باد دیوی است که سبب بروز طوفان و بادهای سخت میگردد. در متون ذکرشده، ایزد باد برای کامروا ساختن شاهان و پهلوانان در نبرد و پیروزی آنها ستایش شده ‌است. این جستار کوشیده است تا نقش عنصر باد را در متون کهن و شاهنامۀ فردوسی بررسی کرده و نشان دهد این عنصر پس از ورود به فضای حماسی دچار چه تغییراتی میشود. روش مطالعه: دراین پژوهش گردآوری اطلاعات از طریق منابع کتابخانه ای بوده است و شیوۀ موردنظر این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است. متن اساس شاهنامۀ فردوسی تصحیح جلال خالقی‌مطلق، دورۀ 4 جلدی است. یافته ها: در شاهنامۀ فردوسی باد با صفات باآفرین و خوش‌بو شناخته میشود. باد بد نیز با صفاتی همچون تند، سخت، تیره و دمان همراه شده است. این عنصر بدون در نظر گرفتن منش ایزدی ـ اهریمنی خود به یاری شاهان یا پهلوانان میشتابد و بارها به یاری کیخسرو می‌آید. نتیجه گیری: باکندوکاو در روایتهای حماسه ملی این نتیجه بدست آمد که این عنصر منش ایزدی خود را ازدست داده و بشکل یک عنصر طبیعی درآمده که تنها به فرمان خداوند یکتا عمل میکند و غالباً پشتیبان شاه و پهلوان سزاوار (مشروع) و پیکار به حق آنان است.Avesta, wind, Shahnameh of Ferdowsi, rightfulness, legitimacyاوستا, باد, شاهنامه فردوسی, سزاواری, مشروعیّتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1145.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1145.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکرد عنصر باد در داستانهای شاهنامهhttps://bahareadab.com/en/article/The function of the wind element in Shahnameh stories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Combining conceptual metaphors and images in Hafez's divanتلفیق استعاره های مفهومی و تصویر در دیوان حافظ167183572210.22034/bahareadab.2021.14.5722faمحمدرضاکمالی بانیانیهیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایرانnoM.kamali@.izehiau.ac.irنصراللهامامی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانyesAemamynasrelah@yahoo.comJournal Article13991017BACKGROUND AND OBJECTIVES: Cognitive linguistics deals with the relationship between language, mind, and human physical and social experiences, and as a meaning approach, it includes the foundation of a set of theories, the most important of which is conceptual metaphor. From the point of view of this theory; Metaphors are an essential tool for understanding abstract and intangible things in the human mind and their field of work and influence is not at the level of words but in the depth of meaning and concepts. Examine conceptual metaphor theory and examine the areas of mapping or correspondence between the two domains of origin and destination that are done with the help of images. METHODOLOGY: This research is a descriptive, analytical method with a review of 20 lyric poems from Hafez"s Divan based on the topics of "origin, destination, mapping and image" in the context of cognitive linguistic theory. The method of data extraction is such that first the linguistic metaphors are extracted and among these metaphors, the main maps hidden in them are identified. Then, the mental and visual concepts of some of their semantic functions are also analyzed. FINDINGS: The domains defined in the theory of conceptual metaphor and its examples are in many ways similar to the conceptual and practical contexts of Hafez"s poems; In a way, Hafez"s sonnets can be considered as an example of conceptual metaphors that use various maps and images to convey meanings and concepts appropriate to them. CONCLUSION: Metaphor in Hafez"s divan is a powerful tool for expressing complex meanings, ambiguity and distance from the mind and image, which is best utilized using the poetic poetic and linguistic experience. According to the research data, the most important and most frequent maps and types of objective examples that Hafez has used to describe and illustrate them are: "Nature, love, hope, asceticism, mysticism and blame", which is the highest frequency of metaphorical concepts in Hafez"s court. It is related to "nature" and the least is related to "mysticism and blame".زمینه و هدف: زبانشناسی شناختی به ارتباط میان زبان، ذهن و تجربیات فیزیکی اجتماعی انسان میپردازد و به عنوان رویکردی معنا بنیاد مجموعه ای از نظریات را شامل میشود که استعاره مفهومی از مهمترین آنهاست. از دیدگاه این نظریه استعاره ها ابزاری اساسی برای درک امور انتزاعی و غیرملموس در ذهن بشر هستند و حوزه کار و نفوذ آنها نه در سطح واژگان که در عمق معنا و مفاهیم میباشد. پژوهش حاضر بر آنست تا با مروری گذرا بر مطالعات و نگرشهای مدرن پیرامون استعاره ها غزلیات حافظ را با توجه به نظریه استعاره مفهومی بررسی نماید و حوزه های نگاشت یا انطباق میان دو حوزه مبدأ و مقصد را که به کمک تصاویر انجام میگیرد بررسی کند. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی، تحلیلی و با بررسی20 غزل از دیوان حافظ براساس مباحث «مبدأ، مقصد، نگاشت و تصویر» در چهارچوب نظریه زبانشناسی شناختی است. نحوه استخراج داده ها بدین شکل است که نخست استعاره های زبانی استخراج و از میان این استعاره ها نگاشتهای اصلی نهفته در آنها شناسایی میشود. سپس مفاهیم ذهنی و تصویری برخی کارکردهای معنایی آنها نیز تحلیل میشود. یافته ها: حوزه های تعریف شده در نظریه استعاره مفهومی و مصادیق آن از جهات بسیاری با زمینه های مفهومی و کاربردی اشعار حافظ مشابهاتی دارد؛ به نحوی که میتوان غزلهای حافظ را نمونه ای از استعاره های مفهومی دانست که با استفاده از نگاشتهای گوناگون و تصاویر به انتقال معانی و مفاهیم متناسب با آنها میپردازد. نتیجه گیری: استعاره در دیوان حافظ ابزار توانمندی برای بیان معانی پیچیده، مبهم و دور از ذهن و تصویر است که با استفاده از تجربه شعری و زبانی شاعر به بهترین شکل ببار نشسته است. با توجه به داده های پژوهش، مهمترین و پربسامدترین نگاشتها و انواع مصداقهای عینی و ذهنی که حافظ برای توصیف و تصویرگری از آنها بهره گرفته است، به ترتیب عبارتند از: «طبیعت، عشق و رندی، امید، زهد و ریا، عرفان و ملامت» است که بیشترین بسامد مفاهیم استعاری در دیوان حافظ مربوط به «طبیعت» و کمترین مربوط به «عرفان و ملامت» است.Conceptual Metaphor, Image, Hafez Divan, Cognitive Linguisticsاستعاره مفهومی, تصویر, دیوان حافظ, زبانشناسی شناختیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1146.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1146.pdfhttps://bahareadab.com/article/تلفیق استعاره های مفهومی و تصویر در دیوان حافظhttps://bahareadab.com/en/article/Combining conceptual metaphors and images in Hafez's divan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146320210801Comparison of the image of a perfect human being in Masnavi Manavi and Divan Shamsمقایسۀ سیمای انسان کامل در مثنوی معنوی و دیوان شمس185199561510.22034/bahareadab.2021.14.5615faکرم رضاپیریاییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnok.rezapiryaee@gmail.comعبدالرضاسیفاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyesseif@ut.ac.irمنوچهراکبری استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnomakbari@ut.ac.irعلیرضاحاجیان‌نژاددانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانnohajiannjd@ut.ac.irJournal Article13990722BACKGROUND AND OBJECTIVES: The subject of the perfect man is one of the most important topics in Islamic Sufism, so much so that it can be said that the axis of all beliefs and principles of Islamic mysticism is summarized in this issue. Almost all mystics and Sufis have spoken about this subject, but Rumi has given more importance to this issue and especially in Masnavi and Divan Shams he has repeated it with more branches and depth. As it can be concluded, one of the most important pillars of Rumi"s worldview and thinking is the theory of the perfect man. The present study aims to answer the main question of what commonalities and differences the image of a perfect human being has in these two works and why.METHODOLOGY: In this regard, using descriptive-analytical method, all the offices of Masnavi and Divan Ghazaliyat Shams have been examined from this perspective.FINDINGS: The most widely used rhetorical image in Masnavi and Shams lyric poems in describing the perfect man in the order of the sun and its belongings is the mirror, the shadow of truth, and alchemy and alchemy. The most widely used images are the manifestation of divine attributes in the perfect man and his caliphate, secrecy and secrecy, moral growth and promotion of disciples, and liberation from worldly attachments, respectively.CONCLUSION: In depicting the perfect man in Masnavi and Ghazals of Shams, Rumi has used elements of natural phenomena, human artifacts, animals and historical figures. Most of this belongs to natural phenomena and then to human artifacts. The most important characteristic of the perfect man in the rhetorical images around him in these two works is his insight and the place of manifestation of divine attributes. Hence, the most important feature and nature of a perfect human being in Rumi"s view are summarized in these two attributes.زمینه و هدف: موضوع انسان کامل یکی از مهمترین مباحث تصوف اسلامی است تا جایی که میتوان گفت محور تمام عقاید و اصول عرفان اسلامی در همین مسئله خلاصه میشود. تقریباً تمامی عرفا و صوفیه در این باب سخن گفته اند، اما مولانا به این موضوع اهمیت بیشتری داده و بویژه در مثنوی و دیوان شمس آن را با شاخ‌وبرگ و عمق بیشتری بتکرار بیان کرده است. بطوری که میتوان نتیجه گرفت یکی از مهمترین ارکان جهانبینی و تفکر مولوی نظریۀ انسان کامل است. پژوهش حاضر بر آن است تا به این پرسش اصلی پاسخ دهد که تصویر انسان کامل در این دو اثر دارای چه اشتراکات و افتراقاتی است و چرا. روش مطالعه: در این راستا با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی سعی شده است تمامی دفاتر مثنوی و دیوان غزلیات شمس از این دریچه مورد بررسی قرار بگیرد. یافته ها: پرکاربردترین تصویر بلاغی در مثنوی و غزلیات شمس در توصیف انسان کامل به ترتیب آفتاب و متعلقات آن، آینه، سایۀ حق، و کیمیا و کیمیاگری است. پرکاربردترین بنمایۀ تصاویر نیز به ترتیب تجلی صفات الهی در انسان کامل و خلیفۀ‌الله بودن او، رازداری و رازبینی، رشد و ارتقای اخلاقی مریدان، و رهایی از تعلقات دنیوی است. نتیجه گیری: مولانا در تصویرپردازی از انسان کامل در مثنوی و غزلیات شمس، از عناصر پدیده های طبیعی، مصنوعات بشری، حیوانات و شخصیتهای تاریخی بهره برده است. بیشترین سهم در این میان متعلق به پدیده های طبیعی و سپس مصنوعات بشر است. مهمترین ویژگی انسان کامل در تصاویر بلاغی پیرامون آن در این دو اثر، بینش‌افزایی و محل تجلی صفات الهی بودن است. از این رو مهمترین ویژگی و ماهیت انسان کامل در نظر مولوی در این دو صفت خلاصه میشوند.Perfect Man, Masnavi, Ghazals of Shams, Rumi, Mysticism, Imageانسان کامل, مثنوی, غزلیات شمس, مولوی, عرفان, تصویر.https://bahareadab.com/downloadPDF/1143.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1143.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ سیمای انسان کامل در مثنوی معنوی و دیوان شمسhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of the image of a perfect human being in Masnavi Manavi and Divan Shams