امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622A study of the stylistic features of the system of Yousef and Zulaikha Fakheri Fasaei Looking at his other worksبررسی ویژگیهای سبک‌شناسی منظومۀ یوسف و زلیخای فاخری فسایی با نگاهی به دیگر آثارش120544310.22034/bahareadab.2021.14.5443faمحمدباقردانش‌داردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران.nomohammadbagher.daneshdar@iaufasa.ac.irمحسنساجدی راد استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران.yes M.sajedirad@iaufasa.ac.irسمیرارستمی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایرانnoS.rostami@iaufasa.ac.irJournal Article13990522BACKGROUND AND OBJECTIVES: The purpose of this article and its main question is to study the stylistic features of the poem "Merat Al-Mahboob" or Yousef and Zulaikha Fakheri Fasaei. Considering the poet"s influence on theological teachings and the use of interpretations and religious aspects of the work, this work can be considered first influenced by the Qur"an and then the narrations, Torah and followers of the previous poems of Yusuf and Zulaikha such as Ferdowsi, Jami, Khavari Shirazi, and Azar Bigdeli. In this article, the stylistic features of the work in linguistic aspects, including the three levels of "lexical, phonetic and syntactic" as well as the literary and intellectual level are examined and its proximity to the style of the return period and the intermediate period (constitutionalism) is examined. . Also, the stylistic features of the poet, which are specific to him, are considered and the local language of the poet is also mentioned. METHODOLOGY: This research has been done with library studies, filing and using analytical-descriptive method. FINDINGS: Fakheri"s style of expression in his poems is influenced by the period of return and his language has an acceptable stability. His order is not devoid of the simplicity of the language of the constitutional period (intermediate), and colloquial words are also seen in it. CONCLUSION: Fakheri has a personal style, the poet is very interested in some words and repeats them regularly. Has created him among these poets. In general, Fakheri style is a combination of the style of the period of literary return and the period of constitutionalism (intermediate) and his language has the antiquity of Khorasani style and at the same time simplicity and mentality and slang words.هدف و زمینه: هدف از این مقاله و سؤال اصلی آن، بررسی ویژگیهای سبک‌شناسی منظومۀ «مرآت‌المحبوب» یا یوسف و زلیخای فاخری فسایی است. با توجه به تأثیرپذیری شاعر از تعلیمات حوزوی و استفاده از تفاسیر و جنبه های مذهبی اثر، میتوان این اثر را ابتدا متأثر از قرآن و سپس روایات، تورات و پیرو منظومه سرایان پیشینِ یوسف و زلیخا مانند فردوسی، جامی، خاوری شیرازی، و آذر بیگدلی دانست. در این مقاله، ویژگیهای سبکی اثر مذکور در جنبه های زبانی، شامل سه سطح «لغوی، آوایی و نحوی» و همچنین سطح ادبی و فکری مورد بررسی قرار گرفته و نزدیکی آن به سبک دورۀ بازگشت و دورۀ حد واسط (مشروطیت) مورد موشکافی قرار میگیرد. همچنین ویژگیهای سبکی شاعر که مختص به خود او میباشد، مورد توجه قرار گرفته و به زبان محلی شاعر نیز اشاره میشود. روش مطالعه: این پژوهش با مطالعات کتابخانه ای، فیش‌برداری و استفاده از روش تحلیلی ـ توصیفی انجام شده است.یافته ها: شیوۀ بیان فاخری در منظومه اش متأثّر از دورۀ بازگشت بوده و زبان او از استواری موردقبولی برخوردار است. نظم او از سادگی زبان دورۀ مشروطیت (حد واسط)، بی‌بهره نیست و کلمات محاوره ای نیز در آن دیده میشود. ننتیجه گیری: فاخری دارای سبکی شخصی است، شاعر به بعضی کلمات علاقۀ زیادی دارد و آنها را مرتباً تکرار میکند، در بین سرایندگان یوسف و زلیخا، زبانی مملو از آیات و روایات و کلمات عربی و نکات تفسیری و پندواندرز دارد که خود سبک جدیدی، مختص به او را در بین این شاعران پدید آورده است. بطور کلی سبک فاخری تلفیقی از سبک دورۀ بازگشت ادبی و دورۀ مشروطیت (حد واسط) بوده و زبان او از کهنگی سبک خراسانی و همزمان سادگی و روانی و کلمات عامیانه برخوردار است.Yusef and Zuleikha, Fakheri Fasaei, Stylistics, Meraat Al-Mahboobیوسف و زلیخا, فاخری فسایی, سبک‌شناسی, مرآت‌المحبوب, آیینۀ یوسفی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1122.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1122.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبک‌شناسی منظومۀ یوسف و زلیخای فاخری فسایی با نگاهی به دیگر آثارشhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistic features of the system of Yousef and Zulaikha Fakheri Fasaei Looking at his other works

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Introducing the unique manuscript of " Translation and description Teb al-Qulub " and its stylisticsمعرّفی نسخۀ خطی منحصربفرد «ترجمه و شرح طب‌القلوب» و سبک‌شناسی آن2136546110.22034/bahareadab.2021.14.5461faآمنهکمالیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.nodan.a.kamali@iaubushehr.ac.irشمس‌ الحاجیهاردلانی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.yesardalani@iaubushehr.ac.irسید جعفرحمیدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.noJournal Article13990522BACKGROUND AND OBJECTIVES: Tabat al-Qulub is the work of Sheikh Aladdin Naqshbandi, the last old Naqshbandi of Kurdistan and one of the most famous contemporary writers in the fourteenth century AH. It is a treatise written in 1341 AH. It is written in Arabic and shortly after writing, it was translated and explained in Persian by Sheikh Fakhreddin Mazhar, nicknamed Mazhar al-Islam, which is the basis for studying this study. So far, a manuscript of this book has been introduced. In this article, an attempt has been made to study the stylistic features of Mazhar al-Islam in the translation and description of Tabat al-Qulub in terms of language (morphology and syntax), literature, thought and content. METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method with the help of library resources. FINDINGS: The prose of the book, except in the introduction, which is mixed with literary arrays and is accompanied by Arabic phrases - is a relatively simple prose in which the author does not intend to be artistic; But throughout the book, both in the introduction and in the text, the use of Beaufort Arabic words, phrases and combinations is seen. CONCLUSION: The prose of the book is mature and solid and far from difficult and complex, for this reason and due to the proximity of this work to our time, it does not have special and distinguished stylistic features and since this prose work is accompanied by verses from other poets, It has some features of style. The Arabic compositions and expressions in the book are such that the author"s Arabic"s blue is evident in the first pages of the book. Testimony to verses and hadiths, numerous poetic and prose evidences, is abundant in it. I see novel industries such as puns, obedience, and derivation in Beaufort"s book. So with a comprehensive look, we can look at this manuscript from a linguistic and structural point of view. With the studies done in phonetic, lexical, syntactic and rhetorical systems, we come to the conclusion that Mazhar-ul-Islam has been more interested in expressing the theme than engaging in the art of writing.زمینه و هدف: طب‌القلوب، اثر شیخ علاءالدّین نقشبندی، آخرین پیر نقشبندی کردستان و یکی از نویسندگان بنام معاصر در قرن چهاردهم هجری قمری است. رساله ای است که در سال 1341 ه.ق. به زبان عربی نوشته شده است و اندکی پس از نگارش، توسط شیخ فخرالدّین مظهر، ملقّب به مظهرالاسلام به فارسی ترجمه و شرح شد که مبنای مطالعه و بررسی این پژوهش میباشد. تا کنون یک نسخۀ خطی از این کتاب، معرّفی شده است. در این مقاله، تلاش گردیده است ویژگیهای سبکی مظهرالاسلام در ترجمه و شرح طب‌القلوب بلحاظ زبانی (صرفی و نحوی)، ادبی و فکری و محتوایی بررسی شود. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با کمک منابع کتابخانه ای صورت گرفته است. یافته ها: نثر کتاب جز در مقدّمه که به آرایه های ادبی آمیخته و همراه با عبارات عربی است- نثری نسبتاً ساده است که نویسنده در آن قصد هنروری ندارد؛ اما در کل کتاب چه در مقدمه و چه در متن، استفاده از واژه ها و عبارات و ترکیبات عربی بوفور دیده میشود. نتیجه گیری: نثر کتاب پخته و استوار است و از دشواری و پیچیدگی به دور، به همین دلیل و بسبب نزدیکی این اثر به زمان ما، دارای ویژگیهای خاص و ممتاز سبکی نیست و ازآنجاکه این اثر منثور، همراه با ابیاتی از شعر شاعران دیگر است، مواردی از مختصات سبکی دارد. ترکیبات و عبارات عربی در کتاب بحدّی است که عربی‌مآبی نویسنده در اولین صفحات کتاب، مبرهن است. استشهاد به آیات و احادیث، شواهد منظوم و منثور متعدد، در آن فراوان است. صنایع بدیعی نظیر جناس، مراعات‌النظیر، و اشتقاق در کتاب بوفور بچشم میخورد. پس با نگاهی جامع، میتوان از دیدگاه زبانی و ساختاری به این نسخۀ خطی نگریست. با بررسیهای انجام‌شده در دستگاههای آوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی به این نتیجه میرسیم که مظهرالاسلام بیشتر درصدد بیان مضمون بوده است تا درگیر شدن در فنّ نویسندگی.Manuscript, Sheikh Fakhrodin Mazhar, Translation and description Teb al-Qulub, stylistics, Qajar period.نسخۀ خطی, شیخ فخرالدّین مظهر, ترجمه و شرح طب‌القلوب, سبک‌شناسی, دورۀ قاجار.https://bahareadab.com/downloadPDF/1123.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1123.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرّفی نسخۀ خطی منحصربفرد «ترجمه و شرح طب‌القلوب» و سبک‌شناسی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Introducing the unique manuscript of " Translation and description Teb al-Qulub " and its stylistics

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622The role of immigration in the way of thinking of immigrant writers and its reflection in their novels (Case study: Mahmood Golabderehi, Firoozeh Jazayeri Duma and Goli Targhi)نقش مهاجرت در طرز تفکر نویسندگان مهاجر و انعکاس آن در رمانهایشان (بررسی موردی: محمود گلابدره ای، فیروزه جزایری دوما و گلی ترقی)3751546310.22034/bahareadab.2021.14.5463faبیتاروحی بروجنیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nobitarouhi@yahoo.comمریم صادقی گیویدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesMar.Sadeghigivi@iauctb.ar.irJournal Article13990529BACKGROUND AND OBJECTIVES: To achieve the intellectual level of authors, studying their works helps a lot. Immigrant writers reflect part of their perspective to the reader by reflecting the dimensions of migration in the novel. Mahmoud Golabderehi, Firoozeh Jazayeri Duma, and Goli Targhi are among the writers who have reflected their biological experience in their works. In this research, the views of Abdolali Lahsaeizadeh (Migration Theories, 1989) have been used, which has examined migration from three dimensions: socio-cultural, psychological and economic. The following research is conducted to answer the question of how the worldview and thinking of immigrant novelists are reflected in the story. The purpose of this article is to study and compare the intellectual level of immigrant writers in order to clarify the role of immigration in creating their works. METHODOLOGY: This research is a descriptive-analytical method. The data collection tool is documentary and library and the research is organized by qualitative content analysis. What can help prove the hypothesis of the present study is the evidence found in the works of three immigrant authors. Therefore, the statistical population and the sample size of the forthcoming research are: the novels "Dal" (358 pages) by Mahmoud Golabderehi, "The scent of lavender, the scent of pine" (192 pages) by Firoozeh Jazayeri Duma and "Etefaq" (302 pages) by Goli Progress. FINDINGS: In this study, the views of several theorists about migration were read and it was found that this phenomenon affects the life of immigrants from three dimensions of socio-cultural, psychological and economic. CONCLUSION: Golabdareh expresses dissatisfaction with migration in different ways in the novel "Dal", Jazayeri Duma in the novel "Lavender Fragrance, Pine Fragrance" has reached a high degree of satisfaction with migration and in the novel "Incident" lack of coordination with the destination, sadness Nostalgia and nostalgia have been the greatest intellectual concerns of progress.زمینه و هدف: برای دستیابی به سطح فکری نویسندگان، مطالعۀ آثار آنها کمک شایانی میکند. نویسندگان مهاجر با انعکاس ابعاد مهاجرت در رمان، بخشی از دیدگاه خود را به خواننده نشان میدهند. محمود گلابدره ای، فیروزه جزایری دوما، و گلی ترقی از جملۀ نویسندگانی هستند که تجربۀ زیستی خود را در آثارشان منعکس کرده اند. در این پژوهش از نظرات عبدالعلی لهسایی‌زاده (نظریات مهاجرت، 1368) استفاده شده که مهاجرت را از سه بعد اجتماعی ـ فرهنگی، روانشناسی و اقتصادی بررسی کرده است. تحقیق پیشِ رو برای پاسخ به این پرسش انجام شده که جهانبینی و تفکر رمان‌نویسان مهاجر چگونه در داستان منعکس میشود. هدف این مقاله بررسی و مقایسۀ سطح فکری نویسندگان مهاجر است تا از این طریق نقش مهاجرت در خلق آثار آنها روشن شود. روش مطالعه: این تحقیق به روش توصیفی ـ تحلیلی شکل گرفته است. ابزار گردآوری داده ها اسنادی و کتابخانه ای است و پژوهش به روش تحلیل محتوای کیفی تنظیم شده است. آنچه میتواند به اثبات فرضیۀ پژوهش حاضر کمک کند، شواهدی است که در آثار سه نویسندۀ مهاجر بچشم میخورد. ازاینروی جامعۀ آماری و حجم نمونۀ تحقیق پیشِ رو عبارت است از: رمانهای «دال» (358 صفحه) اثر محمود گلابدره ای، «عطر سنبل، عطر کاج» (192 صفحه) اثر فیروزه جزایری دوما و «اتفاق» (302 صفحه) اثر گلی ترقی. یافته ها: در این پژوهش دیدگاههای چند نظریه پرداز دربارۀ مهاجرت خوانده و مشخص شد که این پدیده از سه بُعد اجتماعی ـ فرهنگی، روانشناسی و اقتصادی بر زندگی مهاجر تأثیرگذار است.نتیجه گیری: گلابدره ای نارضایتی از مهاجرت را به شکلهای مختلف در رمان «دال» مطرح میکند، جزایری دوما در رمان «عطر سنبل، عطر کاج» به درجۀ زیادی از رضایتمندی نسبت به مهاجرت رسیده و در رمان «اتفاق» عدم هماهنگی با مقصد، غم غربت و نوستالژی بزرگترین نگرانی فکری ترقی بوده است.Persian novel, intellectual level, immigration, immigrant writers.رمان فارسی, سطح فکری, مهاجرت, نویسندگان مهاجرhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1124.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1124.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش مهاجرت در طرز تفکر نویسندگان مهاجر و انعکاس آن در رمانهایشان (بررسی موردی: محمود گلابدره ای، فیروزه جزایری دوما و گلی ترقی)https://bahareadab.com/en/article/The role of immigration in the way of thinking of immigrant writers and its reflection in their novels (Case study: Mahmood Golabderehi, Firoozeh Jazayeri Duma and Goli Targhi)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Imaging by four elements in Ferdosi’s Shahnamehتصویرپردازی با عناصر چهارگانه در شاهنامۀ فردوسی5372546410.22034/bahareadab.2021.14.5464faژالهافشار قزویندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nozhalehafshar6@gmail.comحمیدرضااردستانی رستمیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.yesHardestani@iaud.ac.irسارهزیرک استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoJournal Article13990603BACKGROUND AND OBJECTIVES: The four elements have always played a significant role among the sciences, beliefs and myths of various nations and cultures and have been the source of the emergence of certain ideas, thoughts and works. These elements have not been neglected in the field of literature and have been widely and artistically expressed. One of the works in which the four elements are remarkable in terms of frequency, artistic effects and poetic illustration is Ferdowsi"s Shahnameh. Ferdowsi had a special tendency to use the four elements to highlight his speech and artistic expression. In this paper, the frequency and how to use four elements in the illustrations of this work has been studied. The main question of the research is that in what way and how did Ferdowsi use the four elements in creating imaginary images? METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical and the data collection method is documentary (library)FINDINGS: Ferdowsi has repeated the four elements in Shahnameh about 2688 times. Of these, 939 words are related to water (35%), 722 words are related to soil (27%), 598 words are related to wind (22%) and 429 words (16%) are related to fire. There are 12 verses in Shahnameh in which All four elements come together. Also, in 10 bits, three elements and in 51 bits, two elements are accompanied. CONCLUSION: The most frequent elements in Shahnameh are water, soil, wind and fire, respectively. Also, most of the poetic images in this field are created in metaphorical structure and the share of expression techniques is much more than novel techniques.زمینه و هدف: عناصر اربعه همواره در میان علوم، باورها و اساطیر ملل و فرهنگهای گوناگون نقش پررنگی داشته و منشأ به وجود آمدن تصورات، اندیشه ها و آثار خاصی بوده است. این عناصر در حوزۀ ادبیات نیز مغفول نمانده و به شکل گسترده و هنری نمود پیدا کرده اند. یکی از آثاری که عناصر اربعه از نظر بسامد، جلوه های هنری و تصویرپردازی شاعرانه در آن قابل توجه است، شاهنامۀ فردوسی است. فردوسی تمایل ویژه ای به کاربرد عناصر چهارگانه برای برجسته سازی سخن خود و بیان هنری داشته است. در این جستار فراوانی و چگونگی به کارگیری چهار عنصر در تصویرپردازیهای این اثر مورد بررسی قرار گرفته است. سؤال اصلی پژوهش این است که فردوسی از عناصر اربعه به چه شیوه ای و چگونه در خلق صور خیال بهره برده است؟ روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطّلاعات، اِسنادی (کتابخانه ای) است.یافته ها: فردوسی حدود 2688 مرتبه عناصر اربعه را در شاهنامه تکرار کرده است. از این تعداد 939 کلمه مختص به آب (35درصد)، 722 کلمه مختص به خاک (27درصد)، 598 کلمه مربوط به باد (22درصد) و 429 کلمه (16 درصد) متعلق به آتش است.12 بیت در شاهنامه وجود دارد که در آنها تمامی عناصر اربعه در کنار یکدیگر آمده اند. همچنین در 10 بیت، سه عنصر و در 51 بیت، دو عنصر همنشین شده اند.نتیجه گیری: پربسامدترین عناصر در شاهنامه به ترتیب آب، خاک، باد و آتش هستند. همچنین بیشترین تصاویر شعری در این زمینه در ساختار کنایی ایجاد شده اند و سهم فنون بیانی بسیار بیشتر از فنون بدیعی است.Imaging by four elements in Ferdosi’s Shahnamehشاهنامه, عناصر اربعه, تصویرپردازی, فردوسی, بلاغتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1125.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1125.pdfhttps://bahareadab.com/article/تصویرپردازی با عناصر چهارگانه در شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Imaging by four elements in Ferdosi’s Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Analysis and explanation of five hundred letters of captivity according to the literature of captivityتحلیل و تبیین پانصد نامۀ اسارت با توجه به ادبیات اسارتگاهی7388547910.22034/bahareadab.2021.14.5479faجوادکامور بخشایش دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. no javad.kamvar@yahoo.comاصغردادبهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesadaadbeh@yahoo.comJournal Article13990604BACKGROUND AND OBJECTIVES: Every revolution and social change affects all relations of human life. Major events such as revolution and war not only change the political and social dimensions, but also change the realm of art, and literature as one of the sub-branches of art undergoes a transformation and a new concept called sustainability literature is formed. This literature is divided into different branches, one of which is captive literature. Prisoner literature is the result of the living experience of prisoners of war in the camps, which is expressed in the form of letters or memoirs. It is necessary to address this literature in the sense that it has not yet been adequately analyzed and explained, and that the experience of prisoners of war in Iraqi camps has not been adequately reflected. Of the approximately 40,000 Iranian prisoners in Iraqi camps, about 10 million letters have been sent to their families that need to be analyzed to examine the dimensions of the prison literature. This study seeks to answer the question: What did the prisoners think and what thoughts did they have in the difficult conditions of war? In this article, an attempt has been made to analyze and explain five hundred letters from the letters of captivity. These letters have already been selected by the Iranian Red Crescent Society and published in two volumes. METHODOLOGY: The research method is a combination of quantitative and qualitative and content analysis using works created in the field of prison literature. FINDINGS: Prisoners of war in special circumstances of their lives thought of concepts such as God, guardianship, patience and appealing to the Imams, resistance, patience and the call to patience and endurance. CONCLUSION: The letters of captivity established the culture of endurance and stability on the land of Iran and in the hearts of Iranians. In the most difficult of circumstances, they instructed families on religious and divine teachings, and they themselves learned theoretical and practical mysticism, and thus the literature governing the programs created a new kind of captive culture and literature that is unique in its kind.زمینه و هدف: هر انقلاب و تحول اجتماعی بر همۀ مناسبات زندگی انسان تأثیر میگذارد. رخدادهای بزرگی چون انقلاب و جنگ فقط ابعاد سیاسی و اجتماعی را تغییر نمیدهند، بلکه در قلمرو هنر نیز دگرگونی می‌آفرینند و ادبیات ‌بعنوان یکی از زیرشاخه های هنر دچار تحول و دگرگونی میشود و از آن مفهوم جدیدی به نام ادبیات پایداری شکل میگیرد. این ادبیات در درون خود به شاخه های مختلفی تقسیم میشود که ادبیات اسارتگاهی یکی از آنهاست. ادبیات اسارتگاهی برآیند تجربۀ زیستۀ اسیران جنگی در اردوگاه هاست که در قالب نامه یا خاطره نمود مییابد. پرداختن به این ادبیات از این نظر ضرورت دارد که هنوز این ادبیات به اندازۀ کافی و لازم تحلیل و تبیین نشده و تجربۀ زیستۀ اسیران جنگی در اردوگاه های عراق بازتاب لازم را نیافته است. از حدود چهل هزار اسیر ایرانی در اردوگاههای عراق حدود ده میلیون نامه به خانواده هایشان ارسال ‌شده که ضرورت دارد محتوای این نامه ها برای بررسی ابعاد ادبیات اسارتگاهی تحلیل شوند. این پژوهش درصدد پاسخگویی به این سؤال است که اسیران در شرایط سخت جنگی به چه چیزهایی می‌اندیشیدند و چه افکار و اندیشه ای در سر داشتند؟ در این مقاله تلاش شده پانصد نامه از نامه های اسارت تحلیل و تبیین شوند. این نامه ها پیش ‌از این توسط جمعیت هلال‌احمر ایران انتخاب ‌شده و در دو جلد کتاب انتشار یافته است. روش مطالعه: روش پژوهش تلفیقی از کمّی و کیفی و تحلیل محتوا با استفاده از آثار پدیدآمده در حوزۀ ادبیات اسارتگاهی است. یافته ها: اسیران جنگی در شرایط خاص زندگی خود به مفاهیمی چون خدا، ولایت، صبر و شکیبایی و توسل به ائمۀ اطهار، مقاومت، صبر و دعوت به شکیبایی و ایستادگی می‌اندیشیدند.نتیجه گیری: نامه های دوران اسارت فرهنگ استقامت و پایداری را بر سرزمین ایران و در قلب ایرانیها استوار ساخت. آنان در سختترین شرایط آموزه های دینی و الهی را بر خانواده ها گوشزد کرده، خود نیزَ عرفان نظری و عملی را آموختند و بدین ترتیب ادبیات حاکم برنامه ها گونۀ تازه ای از فرهنگ و ادبیات اسارتگاهی را پدید آورد که در نوع خودش کم‌نظیر است.Sustainability Literature, Prisoner Literature, Prisoner Letters, Content Analysisادبیات پایداری, ادبیات اسارتگاهی, نامه‌های اسارت, تحلیل محتوا.https://bahareadab.com/downloadPDF/1126.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1126.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و تبیین پانصد نامۀ اسارت با توجه به ادبیات اسارتگاهیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis and explanation of five hundred letters of captivity according to the literature of captivity

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Steinberg's theory of "love triangle" and its adaptation to the two poems of Khosrow and Shirin Nezami and Weiss and Ramin Asad Gorganiنظریۀ «مثلث عشق» اشتنبرگ و انطباق آن با دو منظومۀ خسرو و شیرین نظامی و ویس و رامین اسعد گرگانی89102548510.22034/bahareadab.2021.14.5485faساراحسین‌آبادیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.nohoseini.9857@gmail.comزرین‌تاجواردیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.yeszt.varedi@gmail.comJournal Article13990606BACKGROUND AND OBJECTIVES: Love is an example of a common border in human nature, and writers have made a great contribution to the development of this issue and the development of this human field in the creation of literary works around the world of literature. Love stories are one of the literary genres that have attracted the attention of a large audience in Persian and world literature. Love in the world of psychology also has various schools and theories. This article explains one of these theories, proposed by Robert Steinberg, a famous American psychologist in 1987, and tries to adapt it to the love poems "Khosrow and Shirin" by Nezami and "Weiss and Ramin" by Asad Gorgani about romantic relationships.METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method. FINDINGS: This study shows that Nezami in "Khosrow and Shirin" and Asad Gorgani in "Weiss and Ramin" in the field of psychology of romantic relationships, have consciously written their poems. CONCLUSION: Conclusion: Of the seven possible states in romantic relationships from Steinberg"s point of view, four states were in complete agreement with Weiss and Ramin Asad Gorgani and there were differences in three cases, namely in friendly love (intimacy only), hollow love (commitment only), and Compassionate love (commitment + intimacy) There was no adaptation that Asad Gorgani believes in his poem that a romantic relationship without lust or just commitment or only intimacy does not last. In Khosrow and Shirin Nezami, out of seven possible states in romantic relationships, from Ashtenberg"s point of view, five states were in complete agreement with the theory, and there were differences in two cases; That is, in friendly love (intimacy only) and compassionate love (commitment + intimacy), there was no adaptation that shows that Nezami in Khosrow and Shirin does not accept romantic relationships in which only intimacy or commitment is accompanied by intimacy.زمینه و هدف: عشق نمونه ای از مرز مشترک در سرشت بشر است و نویسندگان سهم بسیاری در پروراندن این موضوع و جلوۀ این ساحت انسانی در آفرینش آثار ادبی در پهنۀ جهان ادب داشته اند. داستانهای عاشقانه یکی از انواع ادبی است که در ادبیات فارسی و جهان توجه مخاطبان پرشماری را به خود معطوف کرده است. عشق در عالم روانشناسی هم دارای مکاتب و نظریه های گوناگونی است. در این مقاله به توضیح یکی از این تئوریها که توسط رابرت اشتنبرگ1 روانشناس معروف آمریکایی در سال 1987 ارائه شده است، پرداخته و سعی شده با منظومه های عاشقانۀ «خسرو و شیرین» نظامی و «ویس و رامین» اسعد گرگانی درخصوص روابط عاشقانه تطبیق داده شود. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: این بررسی نشان میدهد نظامی در «خسرو و شیرین» و اسعد گرگانی در «ویس و رامین» در زمینۀ روانشناسی روابط عاشقانه، آگاهانه منظومه های خود را بنگارش درآورده اند.نتیجه گیری: از هفت حالت ممکن در روابط عاشقانه از دیدگاه اشتنبرگ، چهار حالت آن با ویس و رامین اسعد گرگانی انطباق کامل داشت و در سه مورد اختلاف دیده میشد، یعنی در عشق دوستانه (فقط صمیمیت)، عشق توخالی (فقط تعهد)، و عشق مشفقانه (تعهد + صمیمیت) انطباقی وجود نداشت که اسعد گرگانی در منظومۀ خود معتقد است رابطۀ عاشقانه بدون هوس یا فقط تعهد و یا فقط صمیمیت تداوم ندارد. در خسرو و شیرین نظامی از هفت حالت ممکن در روابط عاشقانه از دیدگاه اشتنبرگ، پنج حالت با نظریه انطباق کامل داشت و در دو مورد اختلاف دیده میشد؛ یعنی در عشق دوستانه (فقط صمیمیت) و عشق مشفقانه (تعهد + صمیمیت) انطباقی وجود نداشت که نشان میدهد نظامی در خسرو و شیرین، روابط عاشقانه را که فقط در آن صمیمیت و یا تعهد همراه با صمیمیت است، قبول ندارد.Steinberg theory, commitment, intimacy, lust, different combinations, Weiss and Ramin, Khosrow and Shirin Nezamiتئوری اشتنبرگ, تعهد, صمیمیت, هوس, ویس و رامین, خسرو و شیرین.https://bahareadab.com/downloadPDF/1127.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1127.pdfhttps://bahareadab.com/article/نظریۀ «مثلث عشق» اشتنبرگ و انطباق آن با دو منظومۀ خسرو و شیرین نظامی و ویس و رامین اسعد گرگانیhttps://bahareadab.com/en/article/Steinberg's theory of "love triangle" and its adaptation to the two poems of Khosrow and Shirin Nezami and Weiss and Ramin Asad Gorgani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622The Verbal and Literary Features of Carnival humour in Novels of 40s and 50sویژگیهای زبانی و ادبی طنز کارناوالی در رمانهای دهۀ چهل و پنجاه103118548710.22034/bahareadab.2021.14.5487faصدیقهمهران‌فردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.nomohanna.mehranfar@gmail.comغلامرضاپیروز دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.yespirouz@umz.ac.irغریب‌رضاغلامحسین‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.noG.gholamhosseinzade@umz.ac.irعلی اکبرباقری خلیلیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.noaabagheri@umz.ac.irJournal Article13990607BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the most important approaches of Bakhtin is carnival humor. The carnival shows all the components of folk culture and is the most complete form of popular culture. Literary works are influenced by the realities of life and interact linguistically with their surroundings. The novel is the most prominent type of literature that most closely resembles real life. Carnival humor is an approach that can generate important and new research areas for re-evaluating the novel. The presence of linguistic and literary elements of carnival humor in selected novels of the 1940s and 1950s is not the same; But what matters is the carnival spirit of the carnival, which also influences other elements of the novel. In this regard, the analysis of the linguistic and literary aspects of carnival humor with selected novels is the aim of this article. The present study seeks to answer the question: what are the most important linguistic and literary components of carnival humor in selected novels of the forties and fifties?METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method. FINDINGS: Socio-political satire in selected novels of the forties and fifties with many linguistic and literary components of carnival satire such as slang, irony and slang proverbs, simile satire, expansive satire, grotesque and all kinds of verbal, rhetorical ironies. Socrates is aligned. CONCLUSION: One of the important features of the socio-political novels of the forties and fifties is the carnival satire in which critical writers criticize and expose the unfavorable political and social events of the society in their works with the language of critical satire mixed with jokes and ridicule. Public opinion. Descriptive humor along with verbal humor that sometimes appears as mockery, ridicule and ridicule. In the works that are in line with the humor of Bakhtin Carnival, one can see the traces of Carnival politics and protest in such works. In the text of the carnival, Everything that is common in formal culture, is found.زمینه و هدف: یکی از مهمترین رهیافتهای باختین، طنز کارناوالی است. در کارناوال تمام مؤلفه های فرهنگ عامیانه نمود مییابد و کاملترین شکل فرهنگ مردمی است. آثار ادبی با تأثیرپذیری از واقعیات زندگی در تعامل زبانی با پیرامون خود قرار میگیرند. رمان برجسته ترین نوع ادبی است که بیشترین شباهت را با زندگی واقعی دارد. طنز کارناوالی رویکردی است که میتواند مولّد زمینه های پژوهشی مهم و تازه ای برای ارزیابی مجدد رمان باشد. حضور عناصر زبانی و ادبی طنز کارناوالی در رمانهای منتخب دهۀ چهل و پنجاه، به یک اندازه نیست؛ اما آنچه مهم است، روح طنز کارناوالی است که بر عناصر دیگر رمان هم تأثیرگذار است. در این راستا تحلیل وجوه همسوی زبانی و ادبی طنز کارناوالی با رمانهای منتخب هدف این مقاله بشمار میرود. پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این سؤال است که مهمترین مؤلفه های زبانی، ادبی طنز کارناوالی در رمانهای منتخب دهۀ چهل و پنجاه کدامند؟ روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است. یافته ها: طنز سیاسی ـ اجتماعی موجود در رمانهای منتخب دهۀ چهل و پنجاه با بسیاری از مؤلفه های زبانی و ادبی طنز کارناوالی همچون زبان عامیانه، کنایات و ضرب-المثلهای عامیانه، طنز تشبیه، طنز تعریض، گروتسک و انواع آیرونیهای کلامی، بلاغی، سقراطی همسو است.نتیجه گیری: یکی از مشخصه های مهم رمانهای سیاسی ـ اجتماعی دهۀ چهل و پنجاه طنز کارناوالی است که در آن نویسندگان منتقد با زبان طنز انتقادیِ آمیخته به شوخی و نیشخند، حوادث نامساعد سیاسی، اجتماعی جامعه را در آثارشان به نقد کشانده و در معرض آرای افکار عامه قرار میدادند. طنزی توصیفی همراه با طنز کلامی که گاه به گونۀ استهزاء و تمسخر و ریشخند ظهور مییابد. در آثاری هم که با طنز کارناوالی باختین همسو است، میتوان رد پای سیاست و اعتراض کارناوالی را در این گونه از آثار دید. در متن کارناوال، همۀ ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ در ﻓﺮﻫﻨﮓ رﺳﻤﻰ، ﻣﺮﺳﻮم و راﻳﺞ اﺳﺖ، ﻃﺮد میشود.Carnival Humour, vernacular language, Novels of 40s & 50sطنز کارناوالی, زبان عامیانه, فرهنگ عامیانه, رمان, دهۀ چهل و پنجاه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1128.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1128.pdfhttps://bahareadab.com/article/ویژگیهای زبانی و ادبی طنز کارناوالی در رمانهای دهۀ چهل و پنجاهhttps://bahareadab.com/en/article/The Verbal and Literary Features of Carnival humour in Novels of 40s and 50s

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622A philosophical reading of the novel "Prince of Ehtejab" written by Houshang Golshiri Based on the rhizomatic approach of Gilles Deleuzeخوانشی فلسفی از رمان «شازده احتجاب» نوشتۀ هوشنگ گلشیری با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوز119139550010.22034/bahareadab.2021.14.5500faاحمدمحمدیدانشجوی دکتری فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.noMohamadi.ahmad1@gmail.comحسیناردلانیاستادیار گروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.yesh.ardalani@iauh.ac.ir نفیسهنمدیان‌پور استادیار گروه هنر و گرافیک، واحد رامسر، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.no N.namadianpour@yahoo.comJournal Article13990612BACKGROUND AND OBJECTIVES: With the introduction of modernist approaches to contemporary fiction, the use of narrative techniques in storytelling has become a prominent and noteworthy element and modern writers in accordance with their new ontology, have resorted to sophisticated narrative techniques and gradually from classical narrative. And the lines of the past decades have moved away. Houshang Golshiri is one of the contemporary novelists who has adopted a creative and professional attitude in most of his short and long works about the narrative industry. Based on the rhizomatic approach of the French philosopher Gilles Deleuze and its components such as de-authorization of the subject, becoming and becoming, de-territorialization and territorialization, this study examines the content and technique of the novel "Prince of Ehtejab". METHODOLOGY: This research was conducted in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: The novel Prince of Ehtejab has the capability and capacity of rhizomatic rhyming reading due to its industrial and implicit structure. CONCLUSION: Golshiri uses innovative and combined methods of fluid flow of mind, indirect indirect speech style and internal monologue, execution of nonlinear and circular plot, collage (molecular) payment of characters, non-topological plot location and story time in non-calendar board and finally creation The fluid form and structure of the narrative has made it possible to read the rhizomatically of the novel. زمینه و هدف: با ورود رویکردهای مدرنیستی به ادبیات داستانی معاصر، استفاده از صناعات روایی در روایت داستانها به عنصری برجسته و درخور توجه مبدل گشته و نویسندگان روز متناسب با هستی‌شناسی نوین خود، به بهره گیری از تکنیکهای روایی پیچیده روی آورده اند و بتدریج از روایت کلاسیک و خطی دهه های گذشته دوری جسته اند. هوشنگ گلشیری یکی از داستان‌نویسان معاصر است که در غالب آثار کوتاه و بلندش درمورد صناعات روایی، رفتاری خلاقانه و حرفه ایی اختیار کرده است. این پژوهش با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوز فیلسوف فرانسوی و مؤلفه های مترتب با آن رویکرد نظیر اقتدارزدایی سوژه، صیرورت و شدن، قلمروزدایی و قلمروگذاری، به بررسی مضمونی و تکنیکی رمان «شازده احتجاب» میپردازد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: رمان شازده احتجاب بواسطۀ ریختار صناعی و دلالتمندش از قابلیت و ظرفیت خوانش ریزوماتیک دلوزی برخوردار است. نتیجه گیری: گلشیری با بهره گیری نوآورانه و تلفیقی از شیوۀ جریان سیال ذهن، سبک گفتار غیرمستقیم آزاد و تک‌گویی درونی، اجرای پیرنگ غیرخطی و دورانی، پرداخت کولاژوار (مولکولی) شخصیتها، ترسیم مکان داستان بصورت غیر توپولوژیکی و زمان داستان در هیئت غیرتقویمی و نهایتاً ایجاد فرم و ساختاری سیال در روایت، امکان خوانش ریزوماتیک رمان را فراهم آورده است که در تدلیل و تصدیق این مدعا، بخشها و صحنه های از رمان نقل و مورد تحلیل ریزومی قرار گرفت.Prince Ehtejab, Rhizome, Deleuze, Behavior, De-Terrorism.شازده احتجاب, ریزوم, دلوز, صیرورت, قلمروزدایی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1129.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1129.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانشی فلسفی از رمان «شازده احتجاب» نوشتۀ هوشنگ گلشیری با ابتنا بر رویکرد ریزوماتیک ژیل دلوزhttps://bahareadab.com/en/article/A philosophical reading of the novel "Prince of Ehtejab" written by Houshang Golshiri Based on the rhizomatic approach of Gilles Deleuze

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Stylistic analysis of the introductory poems to the Persons of the Resistance of the Islamic Revolution and the Sacred defense (Based on a review of the poetry of Fifteen poets)تحلیل سبک‌شناسی اشعار تقدیمی به شخصیتهای پایداری انقلاب اسلامی و دفاع مقدس (با تکیه بر بررسی شعر پانزده شاعر)141161552010.22034/bahareadab.2021.14.5520faمریمحداد خانشاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.noHadad1350@iaut.ac.irرستمامانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.yesamani@iaut.ac.irحمیدرضافرضیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.nofarzi@iaut.ac.irJournal Article13990618BACKGROUND AND OBJECTIVES: Part of our country"s sustainability literature is introductory poems describing and mentioning the personalities of the revolution and holy defense (leaders, theorists, fighters, martyrs, missing persons, freedmen, veterans and families of martyrs). In this article, the poems of 15 poets of stability have been studied from the point of view of stylistics at the linguistic, literary and intellectual level. A total of 145 poems were collected from the poets under study, who dedicated them directly to a person or persons. He is a prominent figure in the poems dedicated to Imam Khomeini. The popular martyrs of the revolution. Among the holy defense personalities are warriors, Basijis, martyrs, veterans, missing persons, and freedmen. Most of the introductory poems are in Hamid Sabzevari"s poetry. METHODOLOGY: The research was conducted in a descriptive-analytical manner and in all the works of the relevant poets, the poems that were written by a person or persons related to the Islamic Revolution and the Holy Defense were selected as a statistical population. FINDINGS: The format of the sonnet is superior in describing the characters. At the linguistic level, linguistic reflections can be seen in the poetry of Moallem, Sabzevari, Mirshkak and Avesta, the most prominent of which is Ali Moallem, who has used ancient words and syntactic structure. Other poets have used simple and smooth language, gentle weights, rhymes and short lines. CONCLUSION: In inner music, attention is paid to full puns and types of repetitions, and in the use of the word, the words archaism, Arabic, lyrical and mystical are prominent. At the literary level, in the expressive industry, simile and in the rhetorical industry, allusion is the first array, as well as the arrays of symbolism, recognition, ambiguity, and context. At the intellectual level, mourning for the characters is the most numerous, followed by praise of the characters, a description of the stability and courage of the characters, and part of the poems describe the popular uprising and the victory of the Islamic Revolution.زمینه و هدف: بخشی از ادبیات پایداری کشورمان، اشعار تقدیمی در توصیف و یادکرد شخصیتهای انقلاب و دفاع مقدس (رهبران، تئوریسنها، مبارزان، شهیدان، مفقودین، آزادگان، جانبازان و خانواده های شهدا) است. در این مقاله اشعار 15 شاعر پایداری از منظر سبک‌شناسی در سطح زبانی، ادبی و فکری بررسی شده است. تعداد 145 شعر از شاعران موردمطالعه بدست آمد که مستقیماً به شخص یا اشخاصی تقدیم کرده اند. شخصیت برجسته در اشعار تقدیمی امام خمینی (ره) است، شخصیتهای دیگر رهبر معظم آیت‌الله خامنه ای، آیت الله طالقانی، آیت‌الله منتظری، آیت‌الله مطهری، آیت‌الله صدوقی، دکتر شریعتی، الله بهشتی، رجایی و باهنر، حسین آیت، پاسداران و شهدای مردمی انقلاب. از شخصیتهای دفاع مقدس، رزمندگان، بسیجیان، شهدا، جانبازان، مفقودین، و آزادگان هستند. بیشترین اشعار تقدیمی نیز در شعر حمید سبزواری وجود دارد.روش مطالعه: پژوهش به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است و در تمامی آثار شاعران مربوطه، اشعاری که مشخصاً در ذیل عنوان شعر، آن را به شخص یا اشخاص مرتبط با انقلاب اسلامی و دفاع مقدس سروده اند، بعنوان جامعۀ آماری انتخاب شده است.یافته ها: قالب غزل در توصیف شخصیتها، قالب برتر است. در سطح زبانی، تلکفهای زبانی در شعر معلم، سبزواری، میرشکاک و اوستا دیده میشود که شاخصترین آنها علی معلم است که از واژه ها و ساختار نحوی کهن استفاده کرده است. دیگر شاعران از زبان ساده و سلیس، اوزان ملایم، قوافی و ردیفهای کوتاه استفاده کرده اند.نتیجه گیری: در موسیقی درونی، توجه به جناس تام و انواع تکرار بسامد دارد و در کاربرد واژه، واژه های آرکائیسم، عربی، غنایی و عرفانی برجسته است. در سطح ادبی، در صنایع بیانی، تشبیه و در صنایع بدیعی تلمیح آرایۀ اول است و همچنین آرایه های نماد، تشخیص، ایهام، و سیاقه العداد موردتوجه است. در سطح فکری سوگ‌سروده برای شخصیتها بیشترین تعداد را دارد، بعد از آن مدح و ستایش شخصیتها، وصف پایداری و رشادت شخصیتها است و بخشی از اشعار نیز توصیف قیام مردمی و پیروزی انقلاب اسلامی است.Introductory Poems, Islamic Revolution, Sacred Defense, Resistance Personsاشعار تقدیمی, انقلاب اسلامی, دفاع مقدس, شخصیتهای پایداریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1130.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1130.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی اشعار تقدیمی به شخصیتهای پایداری انقلاب اسلامی و دفاع مقدس (با تکیه بر بررسی شعر پانزده شاعر)https://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of the introductory poems to the Persons of the Resistance of the Islamic Revolution and the Sacred defense (Based on a review of the poetry of Fifteen poets)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622An Attitude towards Social and Cultural Criticism of Poets of Constitutional period and Pahlavi Iنقد اجتماعی و فرهنگی شاعران دورۀ مشروطه و پهلوی اول163180553910.22034/bahareadab.2021.14.5539faمسعوددلاویزدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.nom.delaviz56@gmail.comمنوچهرجوکاردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.yesm.joukar@scu.ac.irنصراللهامامیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.nonasemami@yahoo.comJournal Article13970712BACKGROUND AND OBJECTIVES: Cultural and social criticism is one of the important topics in the constitutional period and the first Pahlavi that is reflected in the poetry of some poets of this period. This critical approach is the result of the content view of a group of constitutionalists and, in a way, the result of the challenge between tradition and modernity. In their poems, these poets criticized individuals, groups, classes, issues and themes that, under the influence of tradition, had taken a steady and unchangeable form and were considered as obstacles to the progress and renewal of society. In this article, in the form of diagrams, the frequency of application of social and cultural issues in the poetry of the poets in question is shown and analyzed. METHODOLOGY: The method of data collection in this study is a library and documents that have been analyzed and processed in the form of data graphs.FINDINGS: Although the dominant discourse on the eve of the Constitutional Revolution was political, the discourse of cultural and social criticism gradually found a suitable place in the context of the developments of Iranian society and the role of literature and especially poetry in the creation and spread of this discourse has been very significant. The first constitutional and Pahlavi period in terms of critical social and cultural approaches is more than other critical periods of Persian poetry, and the poet"s poetry changes from his "I" to "us". CONCLUSION: Conclusion: The overall result of the research is based on the fact that the poets of this important historical and cultural period addressed the cultural and social pathology of Iranian society and criticized the wrong behavior, actions and ideas that have been deposited in the minds of Iranians over time. They were trying to improve their lives and human relations.زمینه و هدف: نقد فرهنگی و اجتماعی یکی از موضوعات مهم در دورۀ مشروطه و پهلوی اول است که در شعر برخی شاعران این دوره انعکاس یافته است. این رویکرد انتقادی برآیند نگاه محتوایی گروهی از مشروطه خواهان و به نوعی نتیجۀ چالش میان سنت و تجدد است. این شاعران در اشعار خود به انتقاد از اشخاص، گروهها، طبقات، مسائل و موضوعاتی پرداختند که تحت تأثیر سنت، شکلی قالبی و غیر قابل تغییر به خود گرفته بود و در نظر آنها از موانع ترقی و نو شدن جامعه شمرده میشد. در این مقاله در قالب نمودارهایی، فراوانی کاربرد موضوعات اجتماعی و فرهنگی در شعر شاعران موردبحث نشان داده شده و به تحلیل آن پرداخته شده است. روش مطالعه: روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش، کتابخانه ای و اسنادی است که در قالب نمودار داده ها تحلیل و پردازش شده است. یافته ها: گرچه گفتمان غالب در آستانۀ انقلاب مشروطه سیاسی بود، رفته رفته گفتمان نقد فرهنگی و اجتماعی جای مناسبی در بستر تحولات جامعۀ ایرانی پیدا کرد و نقش ادبیات و بویژه شعر در ایجاد و رواج این گفتمان بسیار چشمگیر بوده است. دورۀ مشروطه و پهلوی اول از نظر رویکردهای انتقادیِ اجتماعی و فرهنگی نسبت‌به دیگر ادوار انتقادی شعر فارسی بیشتر است و شعر شاعر از «منِ» او به «ما» تبدیل میشود. نتیجه گیری: برآیند کلی پژوهش بر این استوار است که شاعران این دورۀ مهم تاریخی و فرهنگی دست به آسیب شناسی فرهنگی و اجتماعی جامعۀ ایرانی زدند و با به نقد کشیدن رفتار، کردار و پندار نادرست که در طی زمان حالتی رسوبی در ذهن ایرانیان گرفته بود، سعی در بهتر شدن زندگی و روابط انسانی داشتند.literature of Constitutional & First Pahlavi, Social Criticism, social, cultural.شعر مشروطه و پهلوی اول, نقد اجتماعی, جامعه, فرهنگ.https://bahareadab.com/downloadPDF/1131.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1131.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد اجتماعی و فرهنگی شاعران دورۀ مشروطه و پهلوی اولhttps://bahareadab.com/en/article/An Attitude towards Social and Cultural Criticism of Poets of Constitutional period and Pahlavi I

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Investigating the evolution of socio-political components of contemporary poetry from constitutional to contemporary (Mirzadeh Eshghi, Queen of Spring Poets, Nimayoshij, Ahmad Shamloo, Houshang Ebtehaj, Qaisar Aminpour)بررسی سیر تحول مؤلفه های اجتماعی سیاسی شعر معاصر از مشروطه تا معاصر (میرزادۀ عشقی، ملک الشعرای بهار، نیمایوشیج، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج، قیصر امینپور)181195483310.22034/bahareadab.2021.14.4833faلیلاقلی‌پوریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانnoLeyla.golipouri@gmail.comآرشمشفقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانyesmoshfeghi.arash@gmail.comناصرعلیزادهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانnodr.alizadeh46@yahoo.comJournal Article13980117BACKGROUND AND OBJECTIVES: Many studies have been done on the socio-political components of contemporary poetry in numerous books and researches, but the evolution of key components in the three periods of the Constitution, Pahlavi and the Islamic Revolution has not been considered in research. In this article, with the aim of recognizing the important components and indicators of these periods and examining its evolution, the poems of six prominent poets have been studied.METHODOLOGY: The article was written descriptively-analytically by library method and was one of the prominent poets of three periods: Mirzadeh Eshghi, Queen of Spring Poets, Nimayoshij, Ahmad Shamloo, Houshang Ebtehaj and Qaisar Aminpour They are selected. FINDINGS: Components of constitutionalism, republic, tyranny, colonialism and related topics, freedom, homeland, woman, poverty of the lower class and oppression of the upper class, ignorance of the people in the constitutional period; The components of tyranny, colonialism, freedom, poverty in the Pahlavi period and the components of homeland, Islamic Revolution, freedom, stability and holy defense in the period of the Islamic Revolution are the main components of socio-political literature. CONCLUSION: Socio-political literature is a distinct and prominent type of literature in contemporary literature that began with the socio-political developments of society, from the constitutional period; In the Pahlavi period, it was established and in the period of the Islamic Revolution, it was connected to the literature of the Islamic Revolution and stability. The components of constitutionalism, the republic and women, are among the main components in the constitutional period and have no stylistic characteristics in the Pahlavi period and the Islamic Revolution. In the Pahlavi period, tyranny and colonialism and related topics are the main components that are associated with the spirit of resistance before the coup, but after the coup, there is despair and despair. In the 1940s, with the formation of the resistance movement, the components of stability, tyranny and anti-colonialism reached the forefront again. With the victory of the Islamic Revolution, the component of tyranny and colonialism was removed and hope and freedom were praised, but with the beginning of the imposed war, the component Patriotism, stability and sacred defense become a hallmark of style.پیشینه و اهداف: در مورد مؤلفه های سیاسی اجتماعی شعر معاصر در کتابها و پژوهشهای متعدد، بررسیهای بسیار انجام شده است اما سیر تحول مؤلفه های شاخص در سه دورۀ مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی در پژوهشها مورد توجه نیست. در این مقاله با هدف شناخت مؤلفه های مهم و شاخص این دوره ها و بررسی سیر تحول آن، اشعار شش شاعر برجسته بررسی شده است. روش مطالعه: نگارش مقاله بصورت توصیفی ـ تحلیلی با روش کتابخانه ای انجام گرفته است و از شاعران برجستۀ سه دوره: مجموعه اشعار میرزادۀ عشقی، ملک‌الشعرای بهار، نیمایوشیج، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج و قیصر امین‌پور برای بررسی مؤلفه ها و سیر تحول آنها انتخاب شده است. یافته ها: مؤلفه های مشروطه خواهی، جمهوری، استبداد، استعمار و مضامین مرتبط با آنها، آزادی، وطن، زن، فقر طبقۀ فرودست و ظلم فرادست، جهل مردم در دورۀ مشروطه؛ مؤلفه های استبداد، استعمار، آزادی، فقر در دورۀ پهلوی و مؤلفه های وطن، انقلاب اسلامی، آزادی، پایداری و دفاع مقدس در دورۀ انقلاب اسلامی، مؤلفه های اصلی ادب سیاسی اجتماعی است. نتیجه گیری: ادب سیاسی اجتماعی از انواع ادبی مشخص و برجسته در ادبیات معاصر است که همگام با تحولات سیاسی اجتماعی جامعه، از دورۀ مشروطه آغاز شد؛ در دورۀ پهلوی، تثبیت شد و در دورۀ انقلاب اسلامی به ادب انقلاب اسلامی و پایداری وصل شد. مؤلفه های مشروطه خواهی، جمهوری و زن، در دورۀ مشروطه جزو مؤلفه های اصلی است و در دورۀ پهلوی و انقلاب اسلامی، شاخصۀ سبکی ندارد. در دورۀ پهلوی استبداد و استعمار و مضامین مرتبط با آن، مؤلفه های اصلی است که قبل از کودتا با روحیۀ مقاومت همراه است اما بعد از کودتا ناامیدی و یأس است. در دهۀ چهل با شکل‌گیری جریان مقاومت، بار دیگر مؤلفه های پایداری، استبداد و استعمارستیزی در این جریان به صدر مضامین میرسد و با پیروزی انقلاب اسلامی مؤلفۀ استبداد و استعمار کنار میرود و امید و آزادی ستایش میشود اما با آغاز جنگ تحمیلی، مؤلفه های وطن، پایداری و دفاع مقدس، شاخصۀ سبکی میشود.Constitution, Pahlavi, Islamic Revolution, Socio-political poetry, Evolutionمشروطه, پهلوی, انقلاب اسلامی, شعر سیاسی اجتماعی, تحولhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1144.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1144.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سیر تحول مؤلفه های اجتماعی سیاسی شعر معاصر از مشروطه تا معاصر (میرزادۀ عشقی، ملک الشعرای بهار، نیمایوشیج، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج، قیصر امینپور)https://bahareadab.com/en/article/Investigating the evolution of socio-political components of contemporary poetry from constitutional to contemporary (Mirzadeh Eshghi, Queen of Spring Poets, Nimayoshij, Ahmad Shamloo, Houshang Ebtehaj, Qaisar Aminpour)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146220210622Feeling in the musical components of Shams lyric poems with a look at phenomenological aestheticsاحساس در مؤلفه های موسیقایی غزلیات شمس با نگاهی به زیبایی‌شناسی پدیدارشناختی197211623410.22034/bahareadab.2021.14.6234faفریماهرسینیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی،دانشگاه تهران ، تهران، ایرانnof.harsini@ut.ac.irحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانyes---Journal Article13990512BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ghazal is one of the most widely read types of Persian poetry that expresses the experiences and mood of its narrator. Approaching the poet"s feelings through this statement is one of the purposes of reading such a poem. How to get acquainted with the poet"s emotional world through his sonnet is the subject of this research. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study and information collection is a library. Introducing Roman Ingarden"s aesthetic method, the author examines the sonnets of Maulana Jalaluddin"s Shams Divan and examines three sonnets for example. FINDINGS: Although the poet of Shams lyric poems is the same as the poet of Masnavi in the real world, his feelings, worldview and speech in these two works are completely different from the two types. In Masnavi, Rumi is a patient teacher who expresses his teachings in the most explicit language; But in the lyric poems, his speech is of a different kind. CONCLUSION: The aesthetic study of Shams"s sonnets shows the harmony between the poem and the poet"s feelings. Rumi is no longer a preacher in the sonnets of the sun who strives hard to guide others to make his words attractive and comprehensible to whatever art he knows. In fact, Rumi speaks only to express his worldview and description of his strange and different feelings and experiences, and he is not at all bound by the fact that his poetry is approved or even understood by others. The poet has achieved these lyric poems in such a way that he has no choice but to say them. Rumi has realized a world which, although it cannot be explained with words, has no means to express it except these words; After the word, a window is opened to his world, so that another can, even if it is a blink of an eye, look at his world.پیشینه و اهداف: غزل یکی از پرخواننده ترین گونه های شعر فارسی است که بیانگر تجربیات و حال وهوای گویندۀ آن است. رهیافت به احساس شاعر از رهگذر این بیانیه یکی از اهداف خوانش چنین شعری است. چگونگی آشنایی با دنیای احساسی شاعر ازطریق غزل او موضوع این پژوهش است. روش مطالعه: پژوهش پیش رو مطالعه ای نظری و گردآوری اطلاعات در آن، از نوع کتابخانه ای است. نویسنده با معرفی روش زیبایی‌شناسانۀ رومن اینگاردن به بررسی غزلهای دیوان شمس مولانا جلال‌الدین پرداخته و بررسی سه غزل را برای نمونه موردنظر قرار است. یافته ها: شاعر غزلیات شمس اگرچه در دنیای حقیقی با شاعر مثنوی یکی است، احساس، جهان‌بینی و سخن او در این دو اثر از دو گونۀ کاملاً متمایز است. در مثنوی، مولانا معلمی صبور است که به بیان تعالیم خود با زبانی هرچه صریحتر میپردازد، اما در غزلیات جنس سخن او از نوع دیگری است. نتیجه گیری: بررسی زیبایی‌شناسانۀ غزلیات شمس نشان‌دهندۀ هماهنگی میان شعر و احساس شاعر آن است. مولانا در غزلیات شمس دیگر آن واعظی نیست که برای هدایت دیگران سخت تلاش میکند تا سخن خود را -به هر فن و هنر که میداند- جذاب و همه فهم کند. درواقع مولانا تنها برای بیان جهان‌بینی و شرح احساس و تجربۀ غریب و متفاوت خود لب به سخن میگشاید و اصلاً در بند این نیست که شعرش مورد تأیید یا حتی فهم دیگری قرار گیرد. شاعر این غزلیات به چنان حالی دست ‌یافته که چاره ای جز گفتن ندارد. مولانا عالمی را دریافته که اگرچه با کلمات قابل شرح نیست، جز همین کلمات نیز ابزاری برای بیان آن در اختیار ندارد؛ پس از کلام پنجره ای به دنیای خود گشوده است، تا دیگری نیز بتواند –حتی اگر در حد یک چشم ‌برهم‌ زدن هم باشد- نظری به دنیای او بیفکند.Ghazals of Shams Rumi, Phenomenological aesthetics, Roman Ingarden, Literary Criticisغزلیات شمس مولانا, زیبایی‌شناسی پدیدارشناختی, رومن اینگاردن, نقد ادبیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1183.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1183.pdfhttps://bahareadab.com/article/احساس در مؤلفه های موسیقایی غزلیات شمس با نگاهی به زیبایی‌شناسی پدیدارشناختیhttps://bahareadab.com/en/article/Feeling in the musical components of Shams lyric poems with a look at phenomenological aesthetics