امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Research on the style and content of Sanjar Kashani's poemsپژوهشی در سبک و محتوای اشعار سنجر کاشانی117541510.22034/bahareadab.2021.14.5415faاحمد محمدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور تبریز، تبریز، ایرانyesa_mohammadi56@pnu.ac.irJournal Article13990310BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mir Seyyed Mohammad Tabatabai alias Sanjar Kashani (1021-981) is one of the Persian poet poets of the 11th century AH. His life period was historically contemporaneous with the prevalence of the style known as Hindi or Isfahani, and like most poets of this style, he spent part of his life in India and composed his poems in that land. Due to Sanjar"s lack of fame, despite the little research and research that has been done on this poet, the quality and details of his poetic status are not well known. The main question of the present study is what are the most prominent stylistic and content features of this poet"s poetry at the intellectual, linguistic, lexical and rhetorical levels, and to what extent does he deviate from the main features of the Indian style? METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical method and this research has been done by referring to existing references and references related to the life and circumstances of Sanjar Kashani and the stylistic and content characteristics of his poetry.FINDINGS: Sanjar enjoyed considerable fame and prestige during his lifetime, so much so that Saeb Tabrizi mentioned him in his poem. He is a praiseworthy poet and in his poetry he has praised several kings of India such as Akbarshah, Mirza Khani Bey, Shahnavaz Khan and Ibrahim Adel Shah. CONCLUSION: Narrative thinking and the creation of new themes and attention to colloquial words along with the extensive use of allegory and paradox are the most central features of Sanjar"s Indian style. Also, the use of words with a special semantic and symbolic load and also special attention to some religious events and allusions in religious praises can be considered as the distinguishing features of Sanjar"s poetry in comparison with the poetry of other poets of this period.زمینه و هدف: میر سید محمد طباطبائی متخلص به سنجر کاشانی (981-1021) از شعرای فارسیگوی سدۀ یازدهم هجری است. دوران زندگی وی از لحاظ تاریخی مقارن با رواج سبک موسوم به هندی یا اصفهانی بود و مانند اغلب شعرای این سبک، بخشی از زندگی خود را در سرزمین هند سپری کرده و به سرایش اشعار خود در آن دیار پرداخته است. بواسطۀ عدم اشتهار سنجر، با وجود تحقیقات و پژوهشهای اندکی که دربارۀ این شاعر انجام شده، کیفیت و جزئیات مقام شاعری وی چندان شناخته شده نیست. سؤال اصلی تحقیق حاضر این است که برجسته ترین ویژگیهای سبکی و محتوائی شعر این شاعر در سطوح فکری، زبانی، لغوی و بلاغی کدامند و میزان عدول وی از خصائص عمده سبک هندی تا چه حد است؟ روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله روش توصیفی-تحلیلی است و انجام این پژوهش ازطریق مراجعه به مراجع و مآخذ موجود و مرتبط با زندگی و احوال سنجر کاشانی و خصوصیات سبکی و محتوایی شعر او صورت گرفته است. یافته ها: سنجر در زمان حیات از شهرت و اعتبار قابل اعتنائی برخوردار بود تا بدان حدّ که صائب تبریزی در شعر خود از وی یاد کرده است. او شاعری مداح است و در شعر خود چندین تن از پادشاهان هند از قبیل اکبرشاه، میرزا خانی بیگ، شاهنوازخان و ابراهیم عادلشاه را ستوده است. نتیجه گیری: باریک‌اندیشی و خلق مضامین نو و توجه به الفاظ محاوره به همراه استفاده فراوان از اسلوب تمثیل و پارادوکس از محوریترین خصیصه های سبک هندی شعر سنجر است. همچنین استعمال الفاظ دارای بار معنائی و رمزی خاص و نیز توجه ویژه به برخی وقایع و اشارات دینی در مدایح مذهبی را میتوان از وجوه تمایز شعر سنجر در مقایسه با شعر سایر شاعران این دوره قلمداد کرد.Sanjar Kashani, Indian style, Isfahani style, Persian poetry of the 10th and 11th centuriesسنجر کاشانی؛ سبک هندی؛ سبک اصفهانی؛ شعر فارسی قرن 10 و 11https://bahareadab.com/downloadPDF/1078.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1078.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در سبک و محتوای اشعار سنجر کاشانیhttps://bahareadab.com/en/article/Research on the style and content of Sanjar Kashani's poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501A study Alexander's story and comparison of the stylistics of in Ferdowsi's Shahnameh and Nezami's skandarnamehمقایسه سبکی داستان اسکندر در شاهنامه فردوسی و اسکندرنامه نظامی1936541910.22034/bahareadab.2021.14.5419faسیدمرتضی میرهاشمیاستاد و عضوهیات علمی دانشگاه خوارزمی تهرانyesmirhashemi@khu.ac.irاردشیر فتحعلی عباسکوهیعباسکوهیدانشجوی زبان وادبیات فارسی پردیس دانشگاه خوارزمی تهرانnostd_ardeshir.fathali@khu.ac.irعفت نقابیدانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی تهرانnoNeghabi@khu.ac.irJournal Article13990315BACKGROUND AND OBJECTIVES: Alexander the Great was originally a historical figure, but over time has become a fictional figure. Ferdowsi in Shahnameh and Nezami in Iskandernameh dealt with his subject based on the same transformed character and story of Alexander. In this article, an attempt has been made to deal with the style, similarities and differences of Alexander"s story in Ferdowsi"s Shahnameh and Alexander"s military letter from the perspective of intellectual, linguistic and literary principles. METHODOLOGY: The research method in this article is analytical-descriptive. FINDINGS: Ferdowsi does not seek to expand his speech and tries to briefly report on Alexander"s works. But Nezami, while elaborating on the story of Alexander, has also paid attention to some other categories beyond the story. CONCLUSION: In Ferdowsi"s poetry, Alexander finds a mythical and ideal image, but in military poetry, Alexander, while going through various stages, changes from a fanatical character to a wise and holy figure. In Alexander the Great, rhetorical images and elements are accompanied by punctuation and narrow-mindedness that is specific to the military.زمینه و هدف: اسکندر مقدونی در اصل بعنوان یک شخصیت تاریخی مطرح بوده، اما به مرور زمان تبدیل به شخصیتی داستانی شده است. فردوسی در شاهنامه و نظامی در اسکندرنامه، بر اساس همان شخصیت استحاله شده و داستانی اسکندر به موضوع وی پرداختند. در این مقاله کوشیده شده به سبک، تشابه و تفاوتهای داستان اسکندر در شاهنامۀ فردوسی و اسکندرنامۀ نظامی از منظر مبانی فکری، زبانی و ادبی پرداخته شود. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله بصورت تحلیلی - توصیفی است. یافته ها: فردوسی چندان در پی بسط سخن نیست و میکوشد بطریق ایجاز به گزارش کارهای اسکندر بپردازد. اما نظامی درعینحال که با تفصیل به داستان اسکندر پرداخته، در ورای داستان به برخی مقوله های دیگر هم توجه نشان داده است. نتیجه گیری: در شعر فردوسی، اسکندر سیمایی اسطوره ای و آرمانی یافته اما در شعر نظامی، اسکندر ضمن عبور از مراحل مختلف، از یک شخصیت متعصب، به شخصیتی خردمند و قدیس تحول میپذیرد. در اسـکندرنامۀ نظامی، تصاویر و عناصر‌ بلاغی‌ هـمراه با نکته سنجیها و باریک‌‌بینیهایی است که خاص خود نظامی است.Ferdowsi, Nezami, Alexander's story, stylisticsفردوسی, نظامی, داستان اسکندر, سبک شناسیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1079.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1079.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسه سبکی داستان اسکندر در شاهنامه فردوسی و اسکندرنامه نظامیhttps://bahareadab.com/en/article/A study Alexander's story and comparison of the stylistics of in Ferdowsi's Shahnameh and Nezami's skandarnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501A study of Biddle Dehlavi's intellectual style and Indian mysticism, about the characteristics of a perfect human beingبررسی سبک فکری بیدل دهلوی وعرفان هندی دربیان ویژگیهای انسان کامل3754542810.22034/bahareadab.2021.14.5428faزینب پناهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایرانnoZ_panah@yahoo.comمحمدفولادیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایرانyesdr.mfoladi@gmail.comJournal Article13990315 BACKGROUND AND OBJECTIVES: Biddle Dehlavi is a Persian mystic and poet of Indian style and brought up in the Indian subcontinent.He had a special view and expression on various issues.The purpose of this article is to study his style and level of thought and it wants to analyze the salient features of Biddle"s style of thinking about the perfect man and find out whether his attitude is influenced by Islamic mysticism or Indian mysticism and what is the difference between his view and Indian mysticism in explaining the perfect man?METHODOLOGY: In this research, Biddle"s poetry and thoughts are studied from the perspective of intellectual stylistics with descriptive-analytical method and library tools. The four main axes of Biddle"s thoughts are: Anthropology in Biddle"s thought, Man as the cause of creation, Muhammadiah truth, Man"s perfection in Biddle"s thought and Indian mysticism.FINDINGS: Biddle Dehlavi, although he was brought up in India and influenced by Hindu mysticism and philosophy,gives a comprehensive and complete definition of man and his characteristicsby Islamic mysticism perspective and he has been influenced by Ibn Arabi"s thoughts in this regard.The perfect man in Biddle"s view is different from the man in Indian mysticism. According to the Buddha, the ultimate goal of man is to attain nirvana (silence) and the status of "Arhat" (perfect man), and his view is also different from that of yoga, which aims to achieve the status of "living freedom". In Biddle"s view, the perfect human being is the complete mirror of God, the summary of the nobility and the best of the horizons, that is, the Prophet of Islam (PBUH). Biddle considers the purpose of creation to be the holy existence of the Prophet Muhammad (PBUH). CONCLUSION: One of the main themes in Biddle"s intellectual level is the theory of the perfect man.In Biddle"s view, man is a perfectionist being who can attain perfection through self-knowledge. In following these stages: self-knowledge, voluntary death and self-control, dignity, patience, trust in God and submission, and satisfaction play a special role in man"s attainment of perfection. Biddle Dehlavi grew up in India, at the center of Indian philosophical thought and mystical schools. In this geographical space, the main source of his thoughts, in addition to Islamic sources, has been the study of Upanishads and Indian mysticism, but still his theory of the perfect man is Islamic and Ibn Arabi-like.زمینه و هدف: بیدل دهلوی، شاعر و عارف فارسی‌زبان سبک هندی و پرورش‌یافته در شبه قارۀ هند است. او نگاه و زبانی ویژه به موضوعات گوناگون دارد. هدف در این مقاله بررسی سبک و سطح فکری اوست و بر آن است ویژگیهای بارز سبک فکری بیدل دربارۀ انسان کامل را واکاوی کند و دریابد که نگرش او تحت تأثیر عرفان اسلامی است یا عرفان هندی و تفاوت دیدگاه او و عرفان هندی در تبیین انسان کامل در چیست؟ روش: در این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانه ای، شعر و اندیشۀ بیدل از دیدگاه سب‌ شناسی فکری بررسی و چهار محور اصلی اندیشۀ بیدل که عبارتند از: انسان‌شناسی، انسان علت آفرینش، حقیقت محمدیه، کمال انسان و عرفان هندی بیان میگردد. یافته ها: بیدل دهلوی با آنکه پرورش‌یافتۀ سرزمین هند و متأثر از عرفان و فلسفه هندوان است، با نگاه عرفان اسلامی به تعریفی جامع و کامل از انسان و ویژگیهای او میپردازد و در این باره از افکار ابن عربی تأثیر پذیرفته است. انسان کامل بیدل با انسان کمال‌یافتۀ عرفان هندی که از دیدگاه بودا، هدف نهایی اش رسیدن به نیروانا (سکوت و خاموشی) و مقام «آرهات» یا (انسان کامل) است و یا از منظر یوگا که هدفش رسیدن به مقام «زندۀ آزادی» است، تفاوت دارد. انسان کامل بیدل آیینۀ تمام‌نمای خداوند، خلاصۀ اعیان و زبدۀ آفاق، یعنی پیامبر اسلام (ص) است. بیدل هدف از آفرینش را وجود مقدس حضرت محمد (ص) میداند. نتیجه گیری: یکی از درونمایه های اصلی در سطح فکری بیدل، نظریۀ انسان کامل است. در اندیشۀ بیدل، انسان موجودی کمالگراست که میتواند با معرفت نفس و حق مراتب کمال را بپیماید که در این سیروسلوک مراحل خودشناسی، مرگ ارادی و تسلط بر نفس، جود وکرم، صبر، توکل و تسلیم و رضا نقش ویژه ای در رسیدن انسان به کمال دارند. بیدل در سرزمین هند و در بطن اندیشه های فلسفی و مکتبهای عرفانی هند پرورش یافته است. در این فضای جغرافیایی آبشخور اندیشه های او علاوه بر منابع اسلامی، متون اوپانیشاد و عرفانهای هندی بوده است، لیکن نظریۀ او درمورد انسان کامل، تفکری اسلامی و ابن عربی‌وار است.Perfect Man, Stylistics, Intellectual Level, Biddle Dehlavi, Indian Mysticismانسان کامل, سبک شناسی, سطح فکری, بیدل دهلوی, عرفان هندیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1080.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1080.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک فکری بیدل دهلوی وعرفان هندی دربیان ویژگیهای انسان کاملhttps://bahareadab.com/en/article/A study of Biddle Dehlavi's intellectual style and Indian mysticism, about the characteristics of a perfect human being

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Comparison of philosophical and mystical terms in the poems of Mirdamad, Mulla Sadra and Sheikhs, relying on the most frequent words in the poems of three poetsمقایسۀ اصطلاحات فلسفی و عرفانی در اشعار میرداماد، ملاصدرا و شیخ‌بهایی با تکیه بر پربسامدترین واژه ها در اشعار سه شاعر5577542810.22034/bahareadab.2021.14.5428faنادیاسامانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.nomailto:Nadia.samani@ iauzah.ac.ir)حبیبجدیدالاسلامی دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.yesMaileto:h.jadidoleslami@iauzah.ac.irبهروزرومیانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.nomailto:B.romiani@iauzah.ac.irJournal Article13971202BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining and comparing the frequency of important words in each text shows the world of the author"s language and the world of language represents the world of the author"s thought; Therefore, one of the most important things that can be done in the research of texts is to explore the words and their uses and their meaning and concept in each text. This article also compares words, compositions, idioms and announcements in the poems of Mirdamad, Mulla Sadra and Sheikhs. The main purpose of this article is to study the similarities and differences of words, combinations and terms in the poems of Mirdamad, Mulla Sadra and Sheikhobahi.METHODOLOGY: The method used in this research is descriptive-analytical and documentary method has been used to collect information. FINDINGS: Statements and words in the poems of Mulla Sadra and Sheikh Baha"i are mystically similar to each other. Mirdamad"s court also has a significant statement in presenting philosophical theories. CONCLUSION: Similar words with almost identical meanings have been used in the studied divans in the field of philosophy, love and mysticism. In three courts, the words fire, love, sky, world, religion, cup, earth and sun have the highest frequency; The Divan of Sheikh Behbai also has more mystical themes. Mirdamad and Mulla Sadra have paid more attention to mystical and philosophical themes. Allegorical approaches are also seen more in the poems of Sheikhabai and Mulla Sadra.زمینه و هدف: بررسی و مقایسۀ بسامد واژگان مهم هر متن، جهان زبان نویسنده را مینمایاند و جهان زبان، دنیای اندیشۀ مؤلف را؛ بنابراین یکی از مهمترین کارهایی که در پژوهش متون میتوان انجام داد، کاوش در واژگان و موارد کاربرد و معنا و مفهوم آنها در هر متن است. این مقاله نیز به مقایسۀ لغات، ترکیبات، اصطلاحات و اعلام در اشعار میرداماد، ملاصدرا و شیخ‌بهایی میپردازد. هدف اصلی این مقاله بررسی شباهتها و تفاوتهای لغات، ترکیبات و اصطلاحات در اشعار میرداماد، ملاصدرا و شیخ‌بهایی است. روش مطالعه: روش مورد استفاده در این پژوهش توصیفی - تحلیلی است و برای جمع‌آوری اطلاعات از روش اسنادی استفاده شده است. یافته ها: اعلام و لغات در اشعار ملاصدرا و شیخ بهایی ازنظر عرفانی با یکدیگر شباهتهایی دارند. همچنین دیوان میرداماد در زمینۀ ارائۀ نظریات فلسفی دارای اعلام قابل توجهی است.نتیجه گیری: کلمات مشابهی با مفاهیم تقریباً واحد در دیوانهای مورد بررسی در حوزۀ فلسفه، عشق و عرفان بکار رفته است. در سه دیوان کلمات آتش، عشق، فلک، جهان، دین، جام، خاک و آفتاب بالاترین فراوانی را دارد؛ دیوان شیخ ‌بهایی نیز بیشتر دارای مضامین عرفانی است. میرداماد و ملاصدرا مضامین عرفانی و فلسفی را بیشتر مدّ نظر قرار داده اند. همچنین رویکردهای تمثیلی در اشعار شیخ‌بهایی و ملاصدرا بیشتر دیده میشود.Sheikhs, Mulla Sadra, Mirdamad, Philosophical Terms, Mysticismشیخ‌بهایی, ملاصدرا, میرداماد, اصطلاحات فلسفی؛ عرفانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1097.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1097.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ اصطلاحات فلسفی و عرفانی در اشعار میرداماد، ملاصدرا و شیخ‌بهایی با تکیه بر پربسامدترین واژه ها در اشعار سه شاعرhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of philosophical and mystical terms in the poems of Mirdamad, Mulla Sadra and Sheikhs, relying on the most frequent words in the poems of three poets

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Stylistics of Fereshteh Sari fictionسبک‌شناسی آثار داستانی فرشته ساری7995539210.22034/bahareadab.2021.14.5392faفریدهفتحیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد شهر کرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.noffathi@std.iaushk.ac.irحسینخسرویدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.yesHkhosravi@iaushk.ac.irمحمدحکیم آذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.noLit@iaushk.ac.irJournal Article13990510BACKGROUND AND OBJECTIVES: Style is the expression of a writer or poet. Stylistics has long been the focus of writers and critics. A careful study of a literary work, in addition to explaining the style of the creator of that work, acquaints us with the social, political, and cultural conditions of the times. Feminine style is writing from the mind and language of women. Fereshteh Sari is a graduate of Russian Computer and Literature. In the past decades, he has published various works in the field of poetry, fiction and translation. In this research, the following questions are answered: What are the linguistic features of Fereshteh Sari"s works? What are the literary features of Sari stories? What is the connection between Sari"s thoughts and ideas and the creation of his works? Why is the presence of women more prominent in the works of Fereshteh Sari? What are the strengths and weaknesses of Sari? METHODOLOGY: The present study is qualitative and its research method is descriptive-analytical. The method of collecting materials is done by the library method. The method was that first the important sources and books of stylistics, articles, dissertations and treatises of stylistics were studied. After that, based on Shamisa"s stylistic indicators, Fereshteh Sari"s fictional works were evaluated in three levels of language, literature and thinking. To express the stylistic frequency of the long stories of Sari Morvarid Khatoon, Nili Island, Tomb of Lovers, Mitra, Parisa and Fennel Fragrance (1307 pages) were examined. FINDINGS: In recent years, women have been able to help society identify their homosexual emotions, needs, abilities, and right to life, while gaining an undeniable place in Iranian literature. Contemporary women writers, especially their younger generations, have consciously defended their rights with their vast knowledge and insight, and have displayed the coordinates of the pillars of their city in front of the audience. CONCLUSION: By studying the fictional works of Fereshteh Sari from the linguistic point of view and phonetic analysis, the highest percentage of words in all novels are nouns, adjectives and adverbs. In lexical analysis, words have the highest frequency of words. In syntactic analysis, the mediation frequency of verbs is limited. From a literary point of view, irony has the highest frequency. His allusions are of the Emma type, and most of them are common allusions that everyone is familiar with. From an intellectual point of view, most of the author"s works have a social approach and the author has tried to approach the text of society.زمینه و هدف: سبک، شیوۀ بیان یک نویسنده یا شاعر است. سبکشناسی از دیرباز مورد توجه ادیبان و منتقدان بوده است. بررسی دقیـق یک اثـر ادبـی عـلاوه بر تبیین سبک خالـق آن اثر، ما را با اوضـاع اجتـماعی، سیاسـی، فرهنـگی زمـانها آشنـا مـیکند. سبک زنانه، نوشتن از ذهن و زبان زنان است. فرشته ساری فارغ‌التحصیل رشتۀ کامپیوتر و ادبیات روسی است. او در دهه های گذشته آثار مختلفی در حوزۀ شعر، داستان و ترجمه به چاپ رسانده است. در این تحقیق به این پرسشها پاسخ داده میشود: ویژگیهای زبانی آثار فرشته ساری چیست؟ ویژگیهای ادبی داستانهای ساری چگونه است؟ چه رابطه ای میان افکار و اندیشه های ساری و خلق آثار او دیده میشود؟ چرا حضور زنان در آثار فرشته ساری پررنگتر است؟ نقاط ضعف و قوت آثار ساری کدام است؟ روش مطالعه: پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و روش تحقیق آن توصیفی- تحلیلی است. شیوۀ گردآوری مطالب با روش کتابخانه ای انجام شده است. روش کار به این صورت بود که ابتدا منابع و کتابهای مهم سبکشناسی، مقالات، پایان‌نامه ها و رساله های سبکشناسی مورد مطالعه قرار گرفت. پس از آن بر اساس شاخصهای سبکشناسی شمیسا در سه سطح زبان، ادب و تفکّر آثار داستانی فرشته ساری ارزیابی گردید. برای بیان بسامد سبکی داستانهای بلند ساری مروارید خاتون، جزیرۀ نیلی، آرامگاه عاشقان، میترا، پریسا و عطر رازیانه (1307 صفحه) بررسی شد. یافته ها: زنان در سالهای اخیر همزمان با دستیابی به جایگاهی غیرقابل انکار در ادبیات ایران، توانسته اند در شناساندن عواطف، نیازها، تواناییها و حقوق زندگی همجنسان خود به جامعه کمک کنند. نویسندگان زن معاصر بویژه نسلهای جدیدتر آنها، با دانش و بینش وسیع خود به دفاع آگاهانه از حقوق خود پرداخته و مختصات ارکان شهر خود را در مقابل دیدگان مخاطبان به نمایش گذاشته اند. نتیجه گیری: با مطالعۀ آثار داستانی فرشته ساری از دیدگاه زبانی و تحلیل آوایی بیشترین درصد کلمات را در همۀ رمانها اسمها، صفاتها و قیدها تشکیل میدهند. در تحلیل واژگانی بیشترین بسامد کلمات را واژه رنگها تشکیل میدهند. در تحلیل نحوی بسامد میان‌آوری فعلها در یک حد و به میزان کم است. از دیدگاه ادبی کنایه بیشترین بسامد را دارد. کنایات او از نوع ایما است و بیشتر آنها کنایه های رایجی هستند که همه به آن آشنا هستند. از دیدگاه فکری اکثر آثار نویسنده رویکردی اجتماعی دارند و نویسنده برای نزدیک شدن به متن جامعه تلاش کرده است.Stylistics, Sari angel, irony, color, womenسبک‌شناسیۀ فرشته ساری, کنایه, رنگ, زنانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1098.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1098.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی آثار داستانی فرشته ساریhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of Fereshteh Sari fiction

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501The Effect of Religious Teachings on the Depiction of the World in Rumi's Masnavi Ma'anaviتأثیر آموزه های دینی در تصویرپردازی دنیا در مثنوی معنوی97112540310.22034/bahareadab.2021.14.5403faمحمدحسینصادقی درویشیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران.nodarvishi@ms.khoiau.ac.arیدالهملکیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران. yesmaleki@kaoiau.ac.arجعفرتابان استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران.nojafartaban@yahoo.comJournal Article13990510BACKGROUND AND OBJECTIVES: In Islamic culture, like different human cultures, much has been said about the world and its examples. The great Persian poets have often dealt with this issue based on their religious attitude and intellectual nature. Rumi, as one of the greatest poet-mystics in Persian literature, has also expressed his views and position about the world instead of Masnavi. This study intends to search for its roots and bases among verses, hadiths and narrations by examining the rhetorical images of the world in Masnavi. In fact, the main question of the present study is which positive or negative images of the world in the spiritual Masnavi overlap with the views of the Holy Quran and other religious texts, and to what extent is the Masnavi influenced and inspired by these texts in presenting these images? METHODOLOGY: The method of conducting the present research will be library type in terms of content analysis. Thus, in the beginning, by studying the Masnavi Manavi and other related sources, as well as by using various books, and referring to various electronic databases and using publications and magazines that are related to the research topic, the desired materials are filtered and then They are categorized comparatively according to the content of the content. FINDINGS: Rumi has a Quranic and revelatory view in expressing most of the images of the world, and by mastering the divine book, while being influenced by verses and hadiths, he describes the world in a completely beautiful way. CONCLUSION: The miracle and beauty of his work is that these descriptions and images have been created in a eloquent and allusive way. Also, the negative and reprehensible images of the world are presented in this work far more than the positive images (almost twice), however, in no case is life itself presented as low and worthless, but it may be presented as low for human beings. زمینه و هدف: در فرهنگ اسلامی مانند فرهنگهای مختلف بشری دربارۀ دنیا و مصادیق آن بسیار سخن گفته شده است. شاعران بزرگ زبان فارسی نیز اغلب بر اساس نگرش مذهبی و صبغۀ فکری خود به این موضوع پرداخته اند. مولوی بعنوان یکی از بزرگترین شاعر-عارفان در ادبیات فارسی، نیز در جای‌جای مثنوی به طرح دیدگاه و موضع خود دربارۀ دنیا پرداخته است. این پژوهش درنظر دارد با بررسی تصاویر بلاغی دنیا در مثنوی، به جست‌وجوی ریشه ها و پایه های آن در میان آیات، احادیث و روایات بپردازد. در واقع سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که کدام تصاویر مثبت یا منفی دنیا در مثنوی معنوی با دیدگاههای قرآن کریم و دیگر متون مذهبی هم‌پوشانی و مطابقت دارد و مثنوی در ارائۀ این تصاویر تا چه اندازه متأثر و ملهم از این متون است؟ روش مطالعه: روش اجرای پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای به صورت تحلیل محتوایی خواهد بود. بدین صورت که در آغاز با مطالعۀ مثنوی معنوی و دیگر منابع مرتبط و همچنین با استفاده از کتابهای گوناگون، و رجوع به پایگاههای اطلاعاتی الکترونیکی مختلف و استفاده از نشریات و مجلاتی که در ارتباط با موضوع مورد پژوهش هستند، مطالب مورد نظر فیش‌برداری شده و سپس به صورت تطبیقی و با توجه به محتوای مطالب طبقه بندی شده اند.یافته ها: مولانا در بیان اکثر تصاویر دنیا، نگاهی قرآنی و وحیانی داشته و با تسلط بر کتاب الهی درعین تأثر از آیات و احادیث، با زیبایی تمام به وصف بدیعی از دنیا میپردازد. نتیجه گیری: اعجاز و زیبایی کار وی در این است که خلق این توصیفات و تصاویر، با روشی شیوا و تلمیح‌گونه صورت گرفته است. همچنین تصاویر منفی و مذموم دنیا در این اثر، به مراتب بیشتر از تصاویر مثبت مطرح گردیده است (تقریباً دو برابر)، باوجوداین در هیچ موردی، خودِ حیات به تنهایی پست و بی‌ارزش معرفى نمیشود، اما ممکن است به صورت پست براى انسان مطرح شود.world, Masnavi Ma'anavi, Rumi, Quran, hadiths, rhetorical image, allegoryدنیا, مثنوی, مولوی, قرآن, احادیث, تصویر بلاغی, تمثیلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1100.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1100.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأثیر آموزه های دینی در تصویرپردازی دنیا در مثنوی معنویhttps://bahareadab.com/en/article/The Effect of Religious Teachings on the Depiction of the World in Rumi's Masnavi Ma'anavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Intertextual relations in "Welcome" based on examples of poems by Iraqi style poetsروابط بینامتنی در «استقبال» با تکیه بر نمونه هایی از اشعار شاعران سبک عراقی113130542010.22034/bahareadab.2021.14.5420faفریدهنادری زنوزدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.nof.naderizonoz@shabuniv.ac.irژیلاصراتیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.yeszh.serati@shabuniv.ac.irمحمدپاشاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، آذربایجان، ایرانnom.pashaie@azaruniv.ac.irJournal Article13990315BACKGROUND AND OBJECTIVES:Welcoming means using an exemplary poem that according to the welcoming poet has a complete form, shape and design and has found a place among the people. The poet tries to put a new design in it by making some changes and uses the reminder of the welcomed poem in order to instill more meaning in the audience. However, taking advantage and borrowing is a major feature of welcome; Benefit from music and structure that has become familiar and well-liked over time, and words that sit well in the sample text and harmonize with other elements of the poem. This article shows the influence of Iraqi style poets (for example, Attar, Saadi and Hafez) on the model poetry (poems of Sanai, Khaghani and Salman, who is also Iraqi) on three levels of language, expression and thought and measures whether they are consistent or not.METHODOLOGY: The research method in this article is analytical-descriptive. FINDINGS: Poets who are ideologically aligned with someone, in welcoming him, borrow the main ideas and thoughts from him and by welcoming the main elements of structure and music of the model, like other stylistic elements of their poetry, to highlight the content. Their words are profitable, and many greetings are not for the sake of experimentation or empowerment CONCLUSION: In the matter of welcoming poetry, the example is sometimes so rhetorically effective that the borrowing poet is not looking for a new impetus for thought and emotional issue, and if he seeks to renew meanings and change the situational context of poetry, image, music and other relationships and It does not change the elements of the poem much. An interpretive poet like Hafez, in welcoming, while taking advantage of the intertextual relationship, takes another step towards changing the texture of speech and gives a new effect to the poem with mental interpretations.زمینه و هدف: استقبال یعنی بهره گیری از یک شعر سرمشق که از نظر شاعر استقبال-کننده فرم و شکل و طرحی کامل دارد و در میان مردمان جایگاهی یافته است. شاعر میکوشد با اعمال برخی تغییرات طرحی نو در آن افکند و از یادآوری شعر استقبال‌شده درجهت القای بیشتر مفهوم به مخاطب بهره برد. با این وصف، بهره بردن و وامگیری خصیصۀ عمدۀ استقبال است؛ بهره مندی از موسیقی و ساختاری که در طول زمان آشنا و پسندیده شده است و واژه هایی که در میان متن سرمشق خوش نشسته و با دیگر عناصر شعر هماهنگ شده است. این نوشته تأثیرپذیری شاعران سبک عراقی (برای نمونه عطار، سعدی و حافظ) را از شعر سرمشق (اشعار سنایی، خاقانی و سلمان که خود نیز عراقی‌سراست) در سه سطح زبانی و بیانی و فکری نشان میدهد و همسو بودن یا نبودن آنها را میسنجد.روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله بصورت تحلیلی - توصیفی استیافته ها: شاعرانی که از نظر عقیدتی با کسی همسو و همجهتند، در استقبال از وی، ایده های اصلی و افکار را از او وام میگیرند و از استقبال عناصر اصلی ساختار و موسیقی سرودۀ سرمشق، همچون دیگر عناصر سبکی شعرشان، برای برجسته تر ساختن محتوای سخن خود سود میجویند و بسیاری از استقبالها برای طبع‌آزمایی یا قدرتنمایی نیست. نتیجه گیری: در مبحث استقبال شعر سرمشق گاه از لحاظ بلاغی چنان تأثیرگذار است که شاعر وام گیرنده بدنبال محملی تازه برای اندیشه و مسئلۀ عاطفی نیست و اگر بدنبال نو کردن معانی باشد و بافت موقعیتی شعر را تغییر دهد، تصویر، موسیقی و دیگر روابط و عناصر شعر را تغییر چندانی نمیدهد. شاعر تأویلگری مثل حافظ، در استقبال، ضمن بهره مندی از رابطۀ بینامتنیت، قدمی دیگر درجهت تغییر بافت کلام برمیدارد و با تأویلهای ذهنی جلوه ای تازه به شعر میبخشد.parody, Iraqi style, model poem, intertextuality, structure, contentاستقبال, سبک عراقی, شعر سرمشق, بینامتنیت, ساختار, محتوا. https://bahareadab.com/downloadPDF/1099.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1099.pdfhttps://bahareadab.com/article/روابط بینامتنی در «استقبال» با تکیه بر نمونه هایی از اشعار شاعران سبک عراقیhttps://bahareadab.com/en/article/Intertextual relations in "Welcome" based on examples of poems by Iraqi style poets

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501review to the tradition and innovation in shahriyars poetry imagesنگاهی به سنّت و نوآوری درتصویرپردازی شاعرانۀ شهریار131149542110.22034/bahareadab.2021.14.5421faفاطمهیوسفی پور سیفیمربی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.yesF.yousefpoorseyfi@iaurmia.sc.irJournal Article13990205BACKGROUND AND OBJECTIVES: Shahriar has been called the traditional poet of the nouveau riche and this is the dominant feature in his speech; Whether in terms of subject matter and content, language or poetic imagery. In his poetic imagery, new and traditional are mixed; He incorporates stereotypical and repetitive images taken from the Persian lyric tradition in his poetry and uses it unconditionally, and also creates new and unprecedented images of contemporary phenomena and personal experiences by relying on personal experiences, personal vision and objectivism. In the present study, Shahriyar"s traditionalism and modernity in the field of poetic images have been studied and similes and metaphors in Shahriyar"s poetry have been re-examined from this perspective and have been scientifically and critically analyzed. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical and the method of data collection is documentary (library). FINDINGS: The frequency of repetitive and clichéd images in Shahriyar"s poetry is very high and a large volume of his images are images derived from the Persian lyric tradition. The similes and images related to the aesthetic features of the beloved are almost entirely from the past, and his innovations in imagery are mostly related to contemporary phenomena, the features of modern life, and the poet"s personal experiences. CONCLUSION: Images that reflect the aesthetic features of the traditional lover are widely included in his poetry. Many of his poetic images of the beloved are taken from tradition and have been greatly influenced in this regard, especially by Hafiz. Shahriar has benefited more from simile and metaphor in illustration, and if he has innovated in the field of simile, he is more traditional in metaphor. In his poetry, less signs and symbols can be found, and this factor is also a sign of lack of individuality in the general visual system of Shahriar.زمینه و هدف: شهریار را شاعر سنّتگرای نوجو‌ گفته اند و این، ویژگی غالب در سخن اوست؛ چه در زمینۀ موضوع و محتوا، چه زبان و چه تصاویر شاعرانه. در تصویرپردازی شاعرانۀ او، نو و سنّتی به هم آمیخته است؛ او هم تصاویر کلیشه ای و تکراری برگرفته از سنّت غزلسرایی فارسی را در شعر خود وارد میکند و بی‌قیدوبند آن را بکار میگیرد و هم با تکیه بر تجارب شخصی، دید فردی و عینیّت‌گرایی، تصاویر نو و بیسابقه ای از پدیده های معاصر و تجارب شخصی خویش میآفریند. در پژوهش حاضر، سنّت‌گرایی و نوگرایی شهریار در زمینۀ تصاویر شعری مورد بررسی قرار گرفته و تشبیهات و استعاره ها در شعر شهریار از این منظر بازکاویده شده و مورد تجزیه و تحلیل علمی و منتقدانه قرار گرفته است.روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطّلاعات، اِسنادی (کتابخانه ای) است.یافته ها: بسامد تصاویر تکراری و کلیشه ای در شعر شهریار بسیار بالاست و حجم وسیعی از تصاویر او را، تصاویر مأخوذ از سنّت غزلسرایی فارسی تشکیل میدهد. تشبیهات و تصاویر مرتبط با ویژگیهای جمالشناسی معشوق، قریب به اتفاق، برگرفته از گذشته اند و نوآوریهای او در تصویرپردازی، بیشتر مرتبط با پدیده های معاصر، ویژگیهای زندگی مدرن و تجارب شخصی شاعر میباشد.نتیجه گیری: تصاویری که ویژگیهای جمال‌شناسی معشوق سنّتی را بازتاب میدهند در شعر او بصورت گسترده وارد شده اند. بسیاری از تصاویر شعری او درمورد معشوق، برگرفته از سنّت است و در این زمینه به ویژه از حافظ، بسیار تأثیر پذیرفته است. شهریار در تصویرپردازی بیشتر از تشبیه و استعاره سود جسته است و اگر نوآوری‌هایی در زمینۀ تشبیه داشته، در استعاره، سنّت‌گراتر است. در شعر او کمتر میتوان نشانی از سمبل و نماد یافت و این عامل نیز نشان از عدم فردیّت در نظام کلی تصویری شهریار است.Shahriar, poetic images, traditionalism, innovationشهریار, تصاویر شعری, سنّت‌گرایی, نوآوریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1101.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1101.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی به سنّت و نوآوری درتصویرپردازی شاعرانۀ شهریارhttps://bahareadab.com/en/article/review to the tradition and innovation in shahriyars poetry images

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Khajeh Hosayn Marvi Poetry Styleسبک شعر خواجه حسین مروی151166543510.22034/bahareadab.2021.14.5435faاحمدعلی زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، ایران.yesa.alizadeh302@gmail.comJournal Article13990310BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khajeh Hossein Marvi (born: Marv, apparently 934-died: Kabul 979 AH) is a descendant of Alaa al-Dawla Semnani, one of the good Iranian poets, writers and artists in the second half of the tenth century, one of the poets of the Safavid period The first (984-930 AH) traveled to India, in the court of Nasser al-Din Homayoun Shah and his son Jalaluddin Akbarshah had a special honor and status. The subject of this article is the study of the style of this poet"s divan in three linguistic, literary and intellectual levels based on the book of generalities of Sirus Shamisa"s style. METHODOLOGY: The research method in this article is analytical-descriptive. FINDINGS: His poetic subjects are: praise, praise, love, boasting, sacrilege, mourning, absurdity of time and squandering of time, destiny and moral issues. The influence of Saadi and Hafez"s poetry can be seen in his poems, and his influence on Faizi - the greatest Parsigo poet of India in the tenth century, who had a special devotion and discipleship to Marvi - is noticeable. His style is eventful and virtual love is evident in his poetry with a special passion. CONCLUSION: The poetic traditions of poets of previous centuries can be seen in his poetry. His poetry contains themes of love, praise, mourning, lamentation and moral themes. His poetry, while unassuming and devoid of verbal and spiritual beliefs, is fiery and influential. The context of numbers and the matter of history are two of his favorite novel industries, and in terms of poetic imagery he is a tangible analogy of the dominant image of the court. With the complete correction of Divan and his other work, one can clarify the vague corners of the literary history of Iran in the tenth century and better show the real face of this honorable Iranian poet and artist and use it in studying the historical course of "Persian lyric".زمینه و هدف: خواجه حسین مروی (تولد: مرو، ظاهرا934ً -وفات: کابل 979ق) از اخلاف علاء‌الدولۀ سمنانی، از شاعران، نویسندگان و هنرمندان خوب ایرانی در نیمۀ دوم قرن دهم، از سلک شاعرانی است که در دورۀ صفویه مقارن سلطنت شاه تهماسب اول (930-984ق) به سرزمین هند سفرکرده، در دربار ناصرالدین همایون شاه و فرزندش جلال‌الدین اکبرشاه از ارج و منزلت خاص برخوردار بوده است. موضوع این مقاله بررسی سبکی دیوان این شاعر در سه سطح زبانی، ادبی و فکری بر پایۀ کتاب کلیات سبک‌شناسی سیروس شمیساست. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله بصورت تحلیلی - توصیفی است. یافته ها: موضوعات شعری او عبارتند از: تحمیدیه، مدح، عشق، مفاخره، ساقی‌نامه، رثاء، پوچ‌انگاری هستی و اغتنام وقت، تقدیرگرایی و مطالب اخلاقی. تأثر کمرنگی از شعر سعدی و حافظ در اشعار او دیده میشود و تأثیر او بر فیضی-بزرگترین شاعر پارسیگوی هند در قرن دهم که ارادت و شاگردی ویژه ای به مروی داشته_محسوس است. سبک او وقوع‌سرایی است و عشق مجازی در شعرش با سوز و تأثیر خاصی نمایان است. نتیجه گیری: از سنن شعری شاعران سده های پیشین هم در شعرش تأثیراتی دیده میشود. شعر او دربرگیرندۀ مضامین عاشقانه، مدح، رثاء، ساقی‌نامه و مضامین اخلاقی است. شعر او درعین عدم تکلف و خالی بودن از تعقیدات لفظی و معنوی باسوزوگداز و اثرگذار است. سیاقه الاعداد و ماده تاریخ دو صنعت بدیعی مورد علاقۀ اوست و ازلحاظ تصاویر شعری تشبیه محسوس ایماژ غالب دیوان است. با تصحیح کامل دیوان و اثر دیگر او میتوان گوشه های مبهمی از تاریخ ادبی ایران در قرن دهم را روشن کرد و چهرۀ واقعی این شاعر و هنرمند ارجمند ایرانی را بهتر نمایان کرد و در بررسی سیر تاریخی «غزل فارسی» از آن بهره مند شد.Khajeh Hosayn Marvi, Divan, Poetry style, Linguistic level, Literary level, Intellectual levelخواجه حسین مروی, دیوان, سبک شعر, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1102.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1102.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شعر خواجه حسین مرویhttps://bahareadab.com/en/article/Khajeh Hosayn Marvi Poetry Style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501The Foregrounding Strategies in the Discourse of Tasawwuf; Case Study: The Sufist Legacy of Abu Said Abulkhairشیوه های برجسته سازی در گفتمان تصوف؛ مطالعۀ موردی: میراث صوفیانۀ ابوسعید ابوالخیر167182544810.22034/bahareadab.2021.14.5448faمحمدعلیبیدلیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.noEmail: bideli.ali@gmail.comمحمدرضاصالحی مازندرانی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.yesEmail:mo.salehi@scu.ac.irنصرالهامامی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانnoEmail: nasemami@yahoo.comقدرتقاسمی پور دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.noEmail:gh.ghasemipour@yahoo.comمحمدعلیبیدلیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.nobideli.ali@gmail.comمحمدرضاصالحی مازندرانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز،اهواز،ایران.yesmo.salehi@scu.ac.irنصرالهامامیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.nonasemami@yahoo.comقدرتقاسمی پور دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.nogh.ghasemipour@yahoo.comJournal Article13990605BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the concepts that is inherently associated with the concept of otherness is "highlighting". The basis of emphasis is to place the "us" at the positive pole. Emphasis appears in various forms in the realm of discourse. In order to examine the ways in which Abu Sa"id"s dignity-oriented discourse interacts and conflicts with other discourses, it must be shown what highlighting tools this discourse has used to consolidate power and become hegemonic. The components of highlighting the text are: creating a kind of connection between the attributed places, monasteries and shrines of the elders, with the Prophet and the prophets and diverting the minds from the pilgrimage to the Kaaba to the shrines of the elders, simulating events, actions and Sufi figures with religious leaders for legitimacy. Highlighting the sanctity of Sufism to avoid criticism and highlighting religious tolerance for the development of discourse. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical and the method of data collection is documentary (library).FINDINGS: Abu Saeed authorities are detained in a bipolar prison. The basis of these confrontations is "contradiction". And in this contradiction, there is a hierarchical relationship. In this duality, the approval of Abu Sa"id is a denial other than him; So the value of one is always superior to the other. The basis of emphasis is to place the "self" at the positive pole. CONCLUSION: Place in any discourse is a prominent component. With this knowledge, the author highlights the attributed places such as the monastery and the shrines of the elders, and in this way uses the authoritative elements in rival discourses such as building a monastery by the order of the Prophet, equality of the shrines with the shrines of the prophets, superiority of the shrines over the Kaaba.زمینه و هدف: یکی از مفاهیمی که در ذات خود با مفهوم غیریت همراه است، «برجسته سازی» است. اساس برجسته سازی قرار دادن «خود» در قطب مثبت است. برجسته سازی به اشکال مختلف در عرصۀ منازعات گفتمانی ظاهر میشود. برای بررسی شیوه های تعامل و تنازع گفتمان کرامت‌ محور ابوسعید با گفتمانهای غیر، باید نشان داد که این گفتمان از چه ابزارهای برجسته سازی برای تثبیت قدرت و هژمونیک شدن، بهره برده است. مؤلفه های برجسته سازی متن عبارتند از: ایجاد نوعی ارتباط بین مکانهای منتسب، خانقاه و مزار مشایخ، با پیامبر و انبیا و انحراف اذهان از زیارت کعبه به زیارت مزار مشایخ، شبیه سازی حوادث، اعمال و شخصیتهای تصوف با بزرگان دین برای کسب مشروعیت. برجسته سازی قُدسیت تصوف برای گریز از نقد و برجسته سازی تساهل دینی برای توسعۀ گفتمانی.روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطّلاعات، اِسنادی (کتابخانه ای) است. یافته ها: مقامات ابوسعید در یک زندان دوقطبی گرفتار است. پایه و اساس این تقابلها «تضاد» است. و در این تضاد رابطه ای پایگانی (سلسله مراتبی) برقرار است. در این دوگانه، تأیید ابوسعید بمنزلۀ نفی غیر اوست؛ پس همواره ارزش یکی برتر از دیگری است. اساس برجسته سازی قرار دادن «خود» در قطب مثبت است. نتیجه گیری: مکان در هر گفتمانی مؤلفه ای برجسته ساز است. مقامات‌نویس با این آگاهی مکانهای منتسب مانند خانقاه و مزار مشایخ را برجسته میکند، و در این راه از عناصر معتبر در گفتمانهای رقیب از جمله ساختن خانقاه به امر پیامبر، برابری زیارت مزار مشایخ با مزار انبیا، برتری زیارت مزار مشایخ نسبت‌به زیارت کعبه بهره میبرد.برجسته سازی, گفتمان تصوف, ابوسعید ابوالخیر, مقامات, تساهل.https://bahareadab.com/downloadPDF/1104.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1104.pdfhttps://bahareadab.com/article/شیوه های برجسته سازی در گفتمان تصوف؛ مطالعۀ موردی: میراث صوفیانۀ ابوسعید ابوالخیرhttps://bahareadab.com/en/article/The Foregrounding Strategies in the Discourse of Tasawwuf; Case Study: The Sufist Legacy of Abu Said Abulkhair

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501Analysis Stylistics of Naz and Neyaz poem The AbdulRazzaq Big Dunbeliتحلیل سبک‌شناسی مثنوی ناز و نیاز عبدالرزّاق بیگ دنبلی183202546810.22034/bahareadab.2021.14.5468faرقیهپوررستمدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.noroghayehporrostam569@gmail.comلیلاعدل پروراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yesadlparvar@iaukhoy.ac.irمجتبیصفر علیزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nomojtaba.safaralizadeh@iau.ac.irJournal Article13990510BACKGROUND AND OBJECTIVES: Masnavi "Naz va Niyaz" composed by Abdolrazaq Beg Danbali, nicknamed "Fascinated" is a historian, poet, writer, commentator and translator of the literary return period. He composed this poem for the purpose of imitation, with the influence of Khosrow and Shirin Nezami Ganjavi, and the characteristics of the Iraqi style can be seen in it. In the present study, this system has been analyzed stylistically at three levels: linguistic, literary and intellectual. The main question of the research is what are the most important features of Abdul Razzaq"s style in Masnavi Naz and Niaz? METHODOLOGY: The method of data collection in this article is based on library studies and research has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: Danbali, in accordance with the style of poetry in Persian literature, composed the Masnavi Naz and Niaz and is one of the most eloquent poets of the return period who has succeeded in following the previous poetic styles. CONCLUSION: At the linguistic level, the poet has used the weight of the culprit and high-frequency rhymes and rows of nouns and nouns. At the lexical and syntactic level, the use of prefixes, suffixes and ancient words, Arabic words, various terms can be seen in his poetry. At the literary level, in proportion to the romantic and didactic theme, the use of all kinds of metaphors, metaphors and spiritual novelties has a lot of style and exaggeration. At the intellectual level, in addition to the romantic theme, which is its main subject, he has paid attention to the educational and religious themes and the letter; There is also a belief in popular belief and determinism in his thoughts. زمینه و هدف: مثنوی «ناز و نیاز» سرودۀ عبدالرزاق بیگ دنبلی، متخلّص به «مفتون» مورّخ، شاعر، ادیب، مفسّر و مترجم دورۀ بازگشت ادبی است. وی این منظومه را بقصد نظیره‎گویی، با تأثیر از خسرو و شیرین نظامی گنجوی سروده است و مختصّات سبک عراقی در آن قابل رؤیت میباشد. در پژوهش حاضر این منظومه در سه سطح زبانی، ادبی و فکری مورد تحلیل سبک شناسی قرار گرفته است. سؤال اصلی پژوهش این است که مهمترین ویژگیهای سبکی عبدالرزّاق، در مثنوی ناز و نیاز کدامند؟روش مطالعه: روش گردآوری اطلاعات در این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای بوده و تحقیق به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است.یافته ها: دنبلی متناسب با سبک منظومه سرایی در ادبیات فارسی، مثنوی ناز و نیاز را سروده و یکی از شاعران خوش‌قریحۀ دورۀ بازگشت است که در پیروی از سبکهای شعری پیشین موفق بوده است. نتیجه گیری: شاعر در سطح زبانی، از وزن هزج مسدس مقصور و با بسامد بالا از قوافی و ردیفهای تک‌واژه ای اسمی و فعلی استفاده کرده است. در سطح لغوی و نحوی کاربرد و استعمال پیشاوندها، پساوندها و لغات کهن، واژگان عربی، اصطلاحات مختلف در شعرش دیده میشود. در سطح ادبی متناسب مضمون عاشقانه و تعلیمی، کاربرد انواع صورخیال تشبیه، استعاره و بدیع معنوی تلمیح و اغراق فراوانی سبکی دارد. در سطح فکری در کنار مضمون عاشقانه که موضوع اصلی آن است، به مضامین تعلیمی و مذهبی و ساقینامه توجه کرده است؛ همچنین در اندیشه های او باور به اعتقادات عامیانه و جبرگرایی نیز وجود دارد.Masnavi "Naz and Niyaz, Abdul Razzaq Big Denbli, Stylistic Analysis.منظومۀ ناز و نیاز, عبدالرزّاق بیگ دنبلی, تحلیل سبک‌شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1106.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1106.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی مثنوی ناز و نیاز عبدالرزّاق بیگ دنبلیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis Stylistics of Naz and Neyaz poem The AbdulRazzaq Big Dunbeli

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501The Foregrounding Strategies in the Discourse of Tasawwuf; Case Study: The Sufist Legacy of Abu Said Abulkhairسبک نویسندگان رئال در استفاده از مفاهیم اسطوره ای با تکیه بر رمان «دود» و «ویران میآیی»203218562710.22034/bahareadab.2021.14.5627faسهیلاشیخلودانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nos.sheykhloo@icloud.comحمیدرضااردستانی رستمیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.yesH_ardestani_r@yahoo.comامیراسماعیلآذر دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoDrazar.ir@gmail.comJournal Article13990701BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the concepts that is inherently associated with the concept of otherness is "highlighting". The basis of emphasis is to place the "us" at the positive pole. Emphasis appears in various forms in the realm of discourse. In order to examine the ways in which Abu Sa"id"s dignity-oriented discourse interacts and conflicts with other discourses, it must be shown what highlighting tools this discourse has used to consolidate power and become hegemonic. The components of highlighting the text are: creating a kind of connection between the attributed places, monasteries and shrines of the elders, with the Prophet and the prophets and diverting the minds from the pilgrimage to the Kaaba to the shrines of the elders, simulating events, actions and Sufi figures with religious leaders for legitimacy. Highlighting the sanctity of Sufism to avoid criticism and highlighting religious tolerance for the development of discourse. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical and the method of data collection is documentary (library).FINDINGS: Abu Saeed authorities are detained in a bipolar prison. The basis of these confrontations is "contradiction". And in this contradiction, there is a hierarchical relationship. In this duality, the approval of Abu Sa"id is a denial other than him; So the value of one is always superior to the other. The basis of emphasis is to place the "self" at the positive pole. CONCLUSION: Place in any discourse is a prominent component. With this knowledge, the author highlights the attributed places such as the monastery and the shrines of the elders, and in this way uses the authoritative elements in rival discourses such as building a monastery by the order of the Prophet, equality of the shrines with the shrines of the prophets, superiority of the shrines over the Kaaba.زمینه وهدف: حسین سناپور یکی از نویسندگان معاصر است که با گرایش رئالیستی به خلق داستان میپردازد. اغلب نویسندگان و منتقدان ادبی براین باور اندکه استفاده از عناصر کهن الگویی و اسطوره ای غالباً در آثار سوررئالیسم و رئالیسم جادویی به چشم میخورد؛ آثار رئالیسمی از نظر نویسندگان به جزء موارد نادر، از این هنر و ژرف ساخت ادبی بی بهره اند. با توجه به نظریات ادبی معاصر گاهی نویسنده رئالیسم به صورت غیرمستقیم و یا به عبارتی ناخودآگاه، از برخی عناصر کهن الگویی و اسطوره ای در خلق اثرش استفاده میکند. نگارندگان این مقاله با توجه به تحلیل دو رمان «دود و ویران میآیی» اثر سناپور به این نظر صحّه میگذارند واز اینرو در این مقاله با خوانش اسطوره شناختی و کهن الگویی سعی در یافتن عناصر مذکور کرده اند. روش مطالعه: این تحقیق با استفاده از جمع آوری و تهیه کتب و مطالب مورد نیاز به روش توصیفی- تحلیلی به تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته است. یافته ها: رمان «دود» و «ویران میآیی» حاوی عناصری اسطوره ای است که نویسنده گاه به صورت خودآگاه و گاه به صورت ناخودآگاه در جهت القای برخی مفاهیم از آنها استفاده کرده است؛ نام برخی شخصیتها، استفاده از برخی نشانه ها که با توجه به پیشینه اسطوره ای دگردیسی شده اند و همچنین درخت، نمودهایی از رحم مادرمثالی، آسمان، باران و غیره از جمله مواردی است که در متن به وفور یافت میشود.نتیجه گیری: شخصیتهایی شبه اسطوره ای رمان« دود و ویران میآیی» شخصیتهایی منفعل هستند که گذشته ای غیر قابل تصور با اهدافی متعالی داشته اند؛ نامشان هم برخلاف کارکرد امروزیشان با مسمی است. لادن، مظفر، مهتاب ، روزبه ، فردوس و ... از این دسته اند. هیچ کدام از این نامها در سیر داستان معرف واقعی شخصیتشان نیستند. مفاهیم اسطوره ای دیگری از جمله؛ اسطوره درخت، اسطوره بهشت، هبوط و مادرسالاری نیز در این دو رمان به صورت غیرمستقیم دیده میشود.foregrounding, discourse of Tasawwuf, Abu Said Abulkhair, Maghamat, Tolerance رئالیسم, مفاهیم اسطوره ای, حسین سناپور, دود, ویران میآیی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1107.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1107.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک نویسندگان رئال در استفاده از مفاهیم اسطوره ای با تکیه بر رمان «دود» و «ویران میآیی»https://bahareadab.com/en/article/The Foregrounding Strategies in the Discourse of Tasawwuf; Case Study: The Sufist Legacy of Abu Said Abulkhair

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136146020210501The Challenge of Needs in the Characterization of Suwashun's Novelچالش نیازها در شیوۀ شخصیّت‌پردازی رمان سووشون221236561310.22034/bahareadab.2021.14.5613faمحمدعلی رضاییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoMohamadali.rezaei@kiau.ac.irساره زیرک استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yessare.zirak@srbiau.ac.irامیراسماعیلآذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoDrazar.ir@srbiau.ac.irJournal Article13980317 BACKGROUND AND OBJECTIVES: Personality is the main element of the narrative structure of any story and the way they are expressed and created has a fundamental role in the process of plot processing and the formation of events and the forward movement of each narrative text. If there is no character in the story, no story will happen. The main characters of Suoshun"s novel, Yousef and Zari, have been studied and analyzed from the point of view of expression. Based on the triple pattern; Supremacy, benevolence and isolationism are the characteristics of personalities whose formation is often considered to be influenced by environment and upbringing. METHODOLOGY: The following is the basis of the descriptive-analytical method and is based on the study of the spheres and the defense of Karen Hornay and the novel by Simin Daneshvar and the two main periods of Suoshun. FINDINGS: The main protagonists of the story are two types of power-loving and loving characters, the first is a man and the other is a woman. The analysis shows that the main reason for the formation of the loving character of the woman in the story is the anxieties and needs that are aroused by the existence and presence of the powerful character of the man in the woman. These challenges have made the woman self-deprecating and transformed into a submissive, self-blaming, dependent on the love and acknowledgment of others. At the end of these internal and external conflicts, Zari suddenly sees in herself what is in the existence of people like Yusuf and she always regrets their absence in her character. Joseph"s need for power stems from the anxiety he sees about the influence of outsiders. He fears that his brothers and compatriots will die, and his sense of insecurity raises the need for power and victory. CONCLUSION: Characters evolve through the struggles of the world and they change their social status or submit to the conditions of society. As with the sudden death of the male character, Joseph, a transformation in the type of loving personality is possible, and the abnormal distance between the real self and the imaginary self of the woman disappears.زمینه و هدف: شخصیّت اصلیترین عنصر ساختمان روایی هر داستان است و شیوۀ بیان و آفرینش آنها، نقش اساسی در روند پردازش پیرنگ و شکلگیری رویدادها و حرکت روبه جلو هر متن روایی دارد. اگر در داستان، شخصیّت وجود نداشته باشد، ماجرایی رخ نخواهد داد. در این پژوهش شخصیّتهای اصلی رمان سووشون، یوسف و زری، از دیدگاه شیوۀ بیان مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته است. بر مبنای الگوی سه گانه برتری‌طلبی، مهرطلبی و انزوا‌طلبی اوصاف شخصیتهایی است که اغلب شکلگیری آنها را متأثر از محیط و تربیت میدانند. روش مطالعه: ﭘﮋوﻫﺶ پیش رو، ﺑﺮ مبنای روش ﺗﻮصیفی- تحلیلی و با شیوۀ مطالعۀ ﻛﺘﺎبخاﻧﻪای و ﻳﺎدداﺷﺖﺑﺮداری از آﺛﺎر کارن هورنای و رمان سیمین دانشور و ﺗﺤﻠﻴﻞ و ﺑﺮرﺳﻲ دو ﺷﺨﺼﻴّﺖ اصلی سووشون صورت گرفته است. یافته ها: قهرمانان اصلی داستان دو تیپ شخصیّتی قدرت‌طلب و مهرطلبند که نخستین، مرد و دیگری زن است. تحلیل نشان میدهد که علّت اصلی شکلگیری شخصیّت مهرطلب زنِ داستان، اضطرابها و نیازهایی است که وجود و حضور شخصیّت قدرت‌طلب مرد در زن برمی‌انگیخته است. این چالشها زن را دچار خودتصوّری کرده و به شخصیّتی تسلیم‌پذیر، خودسرزنش‌‌کننده و وابسته به محبّت و تصدیق دیگران مبدّل ساخته است. زری در انتهای این کشمکشهای درونی و بیرونی، آنچه را که در وجود افرادی چون یوسف میجُست و نسبت‌به عدم وجودشان در شخصیّت خود همیشه حسرت میخورد، به یکباره در خود میبیند. نیاز یوسف به قدرت‌طلبی از اضطرابی ناشی میشود که در ارتباط با تأثیر خارجیها میبیند. او میترسد برادران و هموطنان او به جان هم بیفتند و حس عدم امنیت در او نیاز به قدرتمندی و پیروزی را برمی‌انگیزاند. نتیجه گیری: شخصیّتها ﺑواسطۀ کشمکشهای دروﻧﻰ و ﺑﻴﺮوﻧﻰ متحوّل میشوند و جایگاه اجتماعی خود را دگرگون میکنند یا تسلیم شرایط جامعه میگردند. همانطورکه با مرگ ناگهانی شخصیّت مرد، یوسف، تحوّل در تیپ شخصیّتی مهرطلب میّسر میشود و فاصلۀ نابهنجار بین خودِ واقعی و خودِ تصوّری زن ازمیان میرود. Personality Psychology, Karen Horney, Soushon, Environment, Need.روانشناسی شخصیّت, کارن هورنای, سووشون, محیط, نیازhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1108.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1108.pdfhttps://bahareadab.com/article/چالش نیازها در شیوۀ شخصیّت‌پردازی رمان سووشونhttps://bahareadab.com/en/article/The Challenge of Needs in the Characterization of Suwashun's Novel