امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Investigating the paradoxical use of Kaleem Kashani's poems From four perspectives of content, aesthetics, mysticism and two-way communicationبررسی کاربرد متناقض‌نمایی در اشعار کلیم کاشانی از چهار دیدگاه محتوایی، زیباشناسی، عرفانی و ارتباط دو سویه119456310.22034/bahareadab.2021.14.4563faزهره راحمیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانnozohrerahemi@yahoo.comاصغر رضاپوریاناستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانyesrezaporian@gmail.comمحمد حکیم آذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانno--Journal Article13980110BACKGROUND AND OBJECTIVES: Paradox is one of the factors of unfamiliarity and prominence of words in poetry. This literary technique has been used more or less in Persian literature since the sixth century AH and in the tenth century AH, it has become a prominent feature of the Indian style. This face of imaginary faces that appears in the poems of Kaleeme Kaashaani with considerable frequency, leads the reader’s mind to discover the relationship between two seemingly contradictory words, to be able to take special pleasure in receiving the new semantic load of words and to understand how the hidden truth behind this contradictory appearance causes incompatibility between incompatible parties. The present study has examined the paradox in the collection of poems of Kaleeme Kaashaani and has analyzed various effects according to four perspectives: ‘content, aesthetics, mysticism and the distance and relationship between the paradoxical parties “METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method.FINDINGS: One of the most important reasons for the existence of paradoxical images in the poems of the mentioned poet is the expression of high mystical meanings and truths, especially cases related to poverty, prosperity and unity of existence, which often have abstract themes and contents, and ordinary language cannot express them. In general, recognizing paradoxes and interpreting them, makes us more familiar with Kaleem’s poetic thought and language and of course it helps in understanding the style, concept and thematic and contentic features of his poetry collection. CONCLUSION: The result of the research show that from the content point of view, more than eighty percent of the paradoxes in the poems of Kaleem are interpretive ones ; from an aesthetic point of view the combination of paradoxes with expressive techniques is more frequent than novel ; in terms of distance between the two sides of the contradiction , most of them are documentary ; at the same time , Kaleem has used paradoxes to express mystical issues . In general by using this rhetorical technique , the language of Kaleem has been highlighted and achieved a stylistic identification .زمینه و هدف: پارادوکس یا متناقض‌نما، یکی از عوامل آشنایی‌زدایی و برجستگی کلام در شعر است. این شگرد ادبی، از قرن ششم در ادبیات فارسی کم‌وبیش بکار رفته و در قرن دهم به یکی از ویژگیهای برجستۀ سبک هندی تبدیل شده است. این صورت از صور خیال که در اشعار کلیم کاشانی با بسامد قابل توجهی جلوه گری مینماید، ذهن خواننده را برای کشف رابطه بین دو کلمۀ به ظاهر متناقض سوق میدهد، تا بتواند با دریافت بار معنایی جدید کلمات، لذتی خاص را بیابد و دریابد که چگونه حقیقت پنهان در پس این ظاهر متناقض‌نما سبب ناسازگازی میان طرفین ناسازگار شده است. پژوهش حاضر، پارادوکس را در دیوان کلیم کاشانی بررسی کرده و جلوه های متنوع آن را با توجّه به چهار دیدگاه «محتوایی، زیبایی‌شناسی، عرفانی و فاصله و ارتباط طرفین پارادوکس» تجزیه و تحلیل کرده است. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: یکی از مهمترین دلایل وجود تصویرهای پارادوکسی در اشعار او، بیان معانی و حقایق عالی عرفانی، علی‌الخصوص موارد مربوط به فقر و فنا، و وحدت وجود است که اغلب موضوعات و مضامینی انتزاعی هستند و زبان عادی از بیان آنها قاصر است. بطور کلی شناخت پارادوکسها و تفسیر آنها ما را با اندیشه و زبان شعری کلیم بیشتر آشنا میسازد و بالطبع در درک و شناخت سبک، مفهوم و ویژگیهای موضوعی و مضمونی دیوان او کمک میکند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد از منظر محتوایی بیش از 80درصد متناقض‌نماها در اشعار کلیم تعبیری است؛ از منظر زیبایی‌شناسی بسامد ترکیب متناقض‌نما با شگردهای بیانی بیشتر از بدیعی است؛ از منظر فاصلۀ دوسویۀ تناقض بیشتر آنها اسنادی هستند؛ ضمن‌ اینکه کلیم برای بیان مباحث عرفانی هم از متناقض‌نما بهره برده است. بطور کلی با بهره گیری از این شگرد بلاغی، زبان کلیم برجسته شده و به تشخّص سبکی رسیده است.Kalim’s poems, facets of paradox, semantics, aesthetics, mutual distance, andgnostic points of view.متناقض‌نمایی, کلیم, زیبایی‌شناسی, عرفانی, محتوایی, ارتباط دوسویهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1063.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1063.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی کاربرد متناقض‌نمایی در اشعار کلیم کاشانی از چهار دیدگاه محتوایی، زیباشناسی، عرفانی و ارتباط دو سویهhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the paradoxical use of Kaleem Kashani's poems From four perspectives of content, aesthetics, mysticism and two-way communication

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Discourse Genre of The Book ‘ Shamse Tabrizi s Articles ‘ژانر گفتمانی کتاب مقالات شمس تبریزی2134457010.22034/bahareadab.2021.14.4570faسید اسماعیل فرجی اصطلخ پشتیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه، ساوه، ایرانnosalam.naseragha@yahoo.comرضا حیدری نوریهیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانyesheidari@iau-saves.irملک محمد فرخ زادهیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnommfzad@iau-saveh.ac.irJournal Article13980201BACKGROUND AND OBJECTIVES: The discourse genre is a continuum between speech and writing in which the elements of behavioral and written forms of language are intertwined. The language used in Shams’ articles is a special language and somewhat different from the language of the texts of the previous period and of course the later periods. A speech in which the speaker did not bother to write, record, edit and modification the speech and other author or writers have written the speech. The present article aims to introduce the writing style of Shams’ articles, which is very special and interesting in the Persian written tradition and in the phonetic, morphological and syntactic layers of language units and then, in summarizing as much as possible, distinguish the spoken boundaries of Shamse Tabrizi’s articles from the written aspect and its criteria. METHODOLOGY: This research is based on descriptive-analytical method.FINDINGS: Shams breaks the monotonous and repetitive process of mystical texts by deconstructing and presenting a new discourse of linguistic structure and meaning and pays attention to the functions of language that were less noticed before him and in fact acquires a personal language. CONCLUSION: The text in the phonetic layer, the processes of homogeneity, change and deletion, and to some extent the phonetic process of the types of changes in pronunciations, the mixture of written and spoken language, represents in Shams articles. In the morphological layer, also the name of sounds and in a few cases the nonsenses and in the syntactic layer, style, mixing speech and writing in the type of usage of verbs material, verb indentifiers , personal pronouns, verbs of an indentifier, repeated syntactic construction and omissions in the syntactic structure of sentences taken place, is visible. In all linguistic issues and in the mentioned stylistic layers, the quantity of fusion of spoken and written types of language in the discourse genre of Shams articles has been considered. The syntax of Shams’ sentences is unique. He expresses the question sentences with the same tone of speech, there is a lot of movement and behavior in his words and hand and hand gestures. The melody of his sentences with face and hands expressions , makes the presence of the speaker in his words much stronger and bolder.زمینه و هدف: ژانر گفتمانی، پیوستاری است میان گفتار و نوشتار که در آن عناصر گونۀ گفتاری و گونۀ نوشتاری زبان درهم آمیخته شده است. زبان بکاررفته در مقالات شمس، زبانی خاص و تا حدی متفاوت از زبان متون دورۀ پیش از خود و البته دوره های بعدی است. گفتاری که گوینده اش به نوشتن، ضبط ویرایش و پیرایش آن اهتمام نورزیده و نویسنده یا نویسندگان دیگر به نوشتن این گفتار پرداخته اند. مقالۀ حاضر با هدف معرفی سبک نوشتار مقالات شمس که در سنّت نوشتاری زبان فارسی و در حوزۀ متون صوفیانه بسیار خاص و جالب‌توجه است، در حدّ بضاعت خود کوشیده است که به لایه های آوایی، صرفی و نحوی واحدهای زبانی پرداخته و سپس در جمع‌بندی تا حدّ ممکن مرزهای گفتاری مقالات شمس ‌تبریزی را از جنبۀ نوشتاری و معیار آن متمایز کند.روش مطالعه: این پژوهش بر اساس روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است.یافته ها: شمس با ساختارشکنی و ارائۀ گفتمانی تازه از ساختار زبانی و معنا، از روند یکنواخت و تکراری تألیف متون عرفانی خارج میشود و به کارکرد‌هایی از زبان توجّه میکند که تا پیش از او به آنها کمتر توجه شده بود، و در واقع به زبانی شخصی دست مییابد. نتیجه گیری: متن در لایۀ آوایی، فرایندهای همگونی، ابدال و حذف و تا حدودی فرایند آوایی قلب و افزایش، امتزاج گونۀ نوشتاری و گفتاری زبان را در مقالات شمس بازنمایی میکند. در لایۀ صرفی نیز نام‌آواها و در موارد کمی‌ اتباع و در لایۀ نحوی سبک، آمیزش گفتار و نوشتار در نوع کاربرد مادۀ افعال، شناسه های فعل، ضمایر شخصی، فعلهای‌ یکشناسه، ساخت نحوی مکرر و حذفهایی که در ساختار نحوی جملات صورت میگیرد نمایان است. در تمامی ‌مسائل زبانی مطرح‌شده و در لایه های سبکی مذکور، کمیّت آمیختگی گونه های گفتاری و نوشتاری زبان در ژانر گفتمانی مقالات شمس مورد توجّه قرار گرفته است. نحو جملات شمس مختص به خود است، جملات پرسشی را با همان آهنگ گفتار بیان میکند، نمود حرکتی و رفتاری در کلام وی و اشارات دست و سر در آن زیاد است، آهنگ ادای جملات او با حالتهای صورت و دست حضور گوینده را در کلامش بسیار قوی و پررنگتر میسازد.Shams , Articles , Conversation, Discourse Genre , Conversational Styleقالات شمس, گفتمان, ژانر گفتمانی, شیوۀ محاوره‌ایhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1064.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1064.pdfhttps://bahareadab.com/article/ژانر گفتمانی کتاب مقالات شمس تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/Discourse Genre of The Book ‘ Shamse Tabrizi s Articles ‘

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Stylistic analysis of two parts of Shahnameh (mythological-epic and historical)تحلیل سبک شناسانه دو قسمت شاهنامه (اساطیری- حماسی و تاریخی)3764489910.22034/bahareadab.2021.14.4899faفاطمه جعفری نیادانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانnoJafarinia.fa@fh.lu.ac.irصفیه مرادخانی استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانyesMoradkhani.s@lu.ac.irعلی حیدری استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانnoHeydari.a@lu.ac.irمحمدرضا حسنی جلیلیاندانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانnoJalilian.m@lu.ac.irJournal Article13980905 BACKGROUND AND PURPOSE: The text of the Shahnameh despite the common perception , is not a uniform text and if we accept the views of some Shahnameh scholars on the division of Shahnameh into two parts, mythological and historical , it can be said that in addition to the subject from a stylistic point of view , there are differences between these two parts. METHODOLOGY: In this research , which has done by analytical – descriptive method , nearly two hundred verses of the two mentioned parts were linguistically examined and compared . The verses have been selected in such a way that from the beginning to the end of Shahnameh, with the exception of Daghighi "s verses, after every thousands verses , four verses have been selected and examined . The obtained statistics are presented and analyzed in three branches of linguistic stylistic , namely phonetic , lexical and syntactic .FINDINGS: Relying on the study of verses that were selected from two parts of Shahnameh and analyzed , it can be said that this book , contrary to some theories based on its uniformity ,does not have a unified structure and from a stylistic point of view , at different linguistic ,intellectual and literary levels ,there are significant differences in it . In other words , the separation of Shahnameh into two parts , mythical and historical , is not only discussed by the themes , rather , Ferdowsi"s different language and style of expression in each of these two sections is the basis for separation .CONCLUSION: The research results confirm the aforementioned assumption. Phonetically , the differences indicates the variety and musical and phonetic strength of the first part compared to the second part . Literally , the first part has an older color than the second part by having ancient words and names and using more prefix verbs . At the syntactic level , the precedence of verbs and additional group is effective in blowing the epic spirit to the first part and distinguishes it from the second part .زمینه و هدف: متن شاهنامه علیرغم تصور رایج، متنی یکنواخت و یکدست نیست و اگر آرای برخی شاهنامه پژوهان مبنی بر تقسیم شاهنامه به دو بخش اساطیری و تاریخی را بپذیریم، میتوان گفت علاوه بر موضوع، از دیدگاه سبکی نیز تفاوتهایی میان این دو بخش وجود دارد.روش مطالعه: در این پژوهش که به روش تحلیلی، توصیفی انجام ‌شده، قریب به دویست بیت از دو بخش یادشده ازنظر زبانی بررسی و با هم مقایسه شده است. گزینش ابیات به این صورت بوده که از ابتدا تا پایان شاهنامه، به استثنای ابیات دقیقی، بعد از هر هزار بیت، چهار بیت انتخاب و بررسی ‌شده است. آمارهای بدست‌آمده در سه ‌شاخه سبک‌شناسی زبانی یعنی آوایی، لغوی و نحوی ارائه و تحلیل‌ شده اند. یافته ها: با تکیه ‌بر بررسی ابیاتی که از دو قسمت شاهنامه انتخاب شد و مورد تحلیل قرار گرفت، میتوان گفت این کتاب برخلاف برخی نظریه ها مبنی بر یکنواختی و یکدستی آن، ساختاری واحد و یکپارچه ندارد و از دیدگاه سبک‌شناسی در سطوح مختلف زبانی، فکری و ادبی اختلافات و تفاوتهای چشمگیری در آن دیده میشود. به عبارتی‌دیگر تفکیک شاهنامه به دو بخش اسطوره ای و تاریخی، تنها بواسطۀ مضامین مطرح‌شده نیست بلکه زبان و سبک بیانی متفاوت فردوسی در هریک از این دو بخش، مبنای تفکیک است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش، فرض پیش‌گفته را تأیید میکند. ازنظر آوایی تفاوتها حاکی از تنوع و قوت موسیقیایی و آوایی بخش اول نسبت‌به بخش دوم است. ازنظر لغوی، بخش اول با داشتن لغات و نامهای کهن و استفاده بیشتر از افعال پیشوندی، رنگی کهنتر نسبت‌به بخش دوم دارد. در سطح نحوی نیز تقدم فعل و گروه اضافی در دمیدن روح حماسی به بخش اول مؤثر بوده و آن را از بخش دوم متمایز میکند.Shahnameh, Myth, History, Stylistics , Linguistic Stylisticsشاهنامه, اسطوره, تاریخ, سبک‌شناسی, سبک‌شناسی زبانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1065.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1065.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسانه دو قسمت شاهنامه (اساطیری- حماسی و تاریخی)https://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of two parts of Shahnameh (mythological-epic and historical)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Investigation The Stylistic Features Of ‘ Ghorare Dorar ‘ By Hosseini Samarqandiبررسی ویژگیهای سبکی «غُرَرِ دُرَر» حسینی سمرقندی6581501410.22034/bahareadab.2021.14.5014faحسین پورشریفدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی،دانشکده علوم انسانی،واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnopoursharif.h@iau-saveh.ac.irرضا فهیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانyesfahimi@iau-saveh.ac.irمنیژه فلاحیستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانnofallahi@iau-saveh.ac.irJournal Article13981001BACKGROUND AND PURPOSE: The book of ‘ Ghorare Dorar ‘, the work of ‘ Abu-Al- Barakat Hosseini Samarkandi ‘ ( alive in the second half of the fifth century AH ) is one of the moral-literary texts that despite having instructive anecdotes from the beginning of Islam and the speech of the elders of the people, from the Prophet and his companions and Imams to the saints and elders, unfortunately , after centuries of writing and having valuable manuscripts , it has not been corrected and published. The purpose of this study is to examine the stylistic features of this book at three levels ; linguistic, literary and intellectual .METHODOLOGY: The present research has been done with descriptive-analytical method and library tools .FINDINGS: By examining the elders and professors of his narration and the period of their life and year of death and the personalities mentioned in the book , it was discovered that the author of the ‘ Ghorare Dorar ‘ was born in the fifth century AH . Examining the stylistic features of the book , it became clear that the author did not go beyond the standard language of that period in writing his book . CONCLUSION: The prose of the book is simple and sent , away from special techniques and special verbal restrictions and free from any artificiality and obligation. From a doctrinal and theological point of view the author can be considered a Sunni Sufi who has had a special devotion to the family of the Prophet (peace be upon him ) . In terms of structure and content , the book has been compiled in the style of ‘ Tanbih-Al-Ghafelin’ by ‘ abu-Al-leithe Samarkandi’ .زمینه و هدف: کتاب «غررِ درر»، اثر ابوالبرکات حسینی سمرقندی (زنده در نیمۀ دوم قرن پنجم هجری)، یکی از متون ادبی - اخلاقی است که با وجود دارا بودن حکایات آموزنده از صدر اسلام و گفتار بزرگان اُمّت از پیامبر و صحابه و امامان گرفته تا اولیا و مشایخ، متأسفانه با گذشت قرنها از نگارش آن و داشتن نسخه های خطّی ارزشمند، تا کنون تصحیح و منتشر نشده است. هدف این پژوهش بررسی ویژگیهای سبکی این کتاب در سه سطح زبانی، ادبی و فکری است. روش مطالعه: پژوهش حاضر با روش تحقیق «توصیفی - تحلیلی» و ابزار «کتابخانه ای» انجام شده است. یافته ها: با بررسی مشایخ و استادان روایت وی و دورۀ حیات و سال فوت آنها و شخصیتهایی که در کتاب از آنها یاد شده، پی برده شد که نویسندۀ «غررِ درر» در قرن پنجم هجری بدنیا آمده است. با بررسی ویژگیهای سبکی کتاب، روشن شد که نویسنده در نگارش کتاب، پایش را از زبان معیار آن دوره، فراتر نگذاشته است. نتیجه گیری: نثر کتاب، ساده و مرسل است، به دور از صنایع و قیود لفظی خاص و رها از هرگونه تصنّع و تکلّفی. از نظر اعتقادی و کلامی نیز میتوان حسینی سمرقندی را «صوفیِ سنّی‏مذهبِ ماتُریدی» دانست که ارادت ویژه ای به اهل بیت پیامبر - علیهم السلام - داشته است. کتاب از لحاظ ساختار و محتوا به سبک «تنبیه الغافلین» ابواللیث سمرقندی تدوین شده است.Mohammad Ibn Ahmade Hosseini Samarkandi, Ghorare Dorar, Manuscripte, Text correction, Stylistic features .محمدبن احمد حسینی سمرقندی, غررِ درر, نسخۀ خطی, تصحیح متن, ویژگی سبکی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1066.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1066.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی «غُرَرِ دُرَر» حسینی سمرقندیhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation The Stylistic Features Of ‘ Ghorare Dorar ‘ By Hosseini Samarqandi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Analysis of the intellectual level of Masnavi by examining some social points in itتحلیل سطح فکری مثنوی با بررسی چند نکته اجتماعی در آن83101526310.22034/bahareadab.2021.14.5263faایمان آقاملاپوردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهرانyesaghamolapour.ima@ut.ac.irعلی‌محمد مؤذنیستاد زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهرانnomoazzeni@ut.ac.irJournal Article13981202 BACKGROUND AND PURPOSE: The richness of hers in literature provides the ground for the study of the system, laws and cultural and social values of the past and literary works reflect the social and cultural characteristics and express the values and social basis of their time.One of the most serious areas that reflects social and cultural issues is mystical literature. In fact, mystics I’ve always mixed their views on the issues of the surrounding society with the spice of Mysticism and Sufism and in order to improve the relationship between the creature And the creator and worshiper and worshiped, They have tried to improve social and moral relations and by making human beings aware of their Divine principle, they could really use the anomalies of society, In this research with a descriptive-analytical method , Masnavi Manavi, Persian mystical literature, has been studied from the perspective of addressing social issues.METHODOLOGY: This descriptical-analytical Study has tried to identify the intellectual level of Movlanaa in relation to the social components and issues in the Masnavi Manavi. Data collection in this study was done through library activities and part of the content of the article in this product of the authors personal reflection.FINDINGS: Mollaye Rumi Has presented most of his social criticisms in the form of allegory and comic or smut stories. He has probably taken this approach, given the wide range of his audience, as well as his out-of school and formal education. Of course, the avoidance of outspoken criticism du to political Circumstances can also be added to these reasons. CONCLUSION: Moolanaa Usually in the hidden Layers of allegory, has Express his views of this organized society and his position on various issues such as: Oppression, injustice, bad religion, bigotry, Poverty, amassing wealth, ambition, theft, Bribery, sexual perversions, unemployment, prostitution and perversion of Sufis and jurists.زمینه و هدف: غنای ادبیات فارسی زمینۀ مطالعۀ نظام، قوانین و ارزشهای فرهنگی و اجتماعی دوران گذشته را فراهم میسازد و آثار ادبی بازتاب‌دهندۀ ویژگیهای اجتماعی و فرهنگی و مبین ارزشها و پایگاههای اجتماعی زمانۀ خویش هستند. یکی از جدیترین عرصه هایی که مسائل اجتماعی و فرهنگی را در خود منعکس کرده، ادبیات عرفانی است. در واقع عرفا همواره دیدگاههای خود را نسبت‌به مسائل جامعۀ پیرامون، با چاشنی عرفان و تصوف درآمیخته اند و در راستای اصلاح رابطۀ مخلوق با خالق و عابد با معبود، کوشیده اند روابط اجتماعی و اخلاقی را نیز بهبود بخشند و با آشنا ساختن انسان به اصل الهی خویش، از ناهنجاریهای اجتماع بکاهند. در این پژوهش با شیوۀ توصیفی – تحلیلی، مثنوی معنوی، بعنوان مهمترین اثر در حوزۀ ادبیات عرفانی فارسی، از منظر پرداخت به مسائل اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی کوشیده است سبک فکری مولانا را در رابطه با مؤلفه ها و مسائل اجتماعی در مثنوی معنوی بازشناسی نماید. گردآوری داده ها در این پژوهش ازطریق فعالیت کتابخانه ای صورت گرفته و بخشی از محتوای مقاله محصول تأملات شخصی نویسنده است. یافته ها: مولانا اکثر انتقادات اجتماعی خود را در قالب تمثیل و داستانهای هزل یا طنزآمیز ارائه کرده است. او احتمالاً با توجه به گستردگی طیف مخاطبان خود، و همچنین خارج کردن تعلیمات خود از حالت خشک و مدرسی، این رویکرد را از خود نشان داده است. البته اجتناب از انتقاد صریح بدلیل شرایط سیاسی را نیز میتوان به این دلایل افزود. نتیجه گیری: مولانا معمولاً در لایه های پنهان تمثیل دیدگاه خود را نسبت‌به جامعۀ نابسامان اعلام نموده و موضع خود را درقبال مسائل گوناگونی همچون ظلم، بی‌عدالتی، بددینی، تعصب، فقر، ثروت‌اندوزی، جاه طلبی، دزدی، رشوه گیری، انحرافات جنسی، بیکاری و تن‌پروری، و انحرافات صوفیه و فقها اعلام کرده است.Masnavi Manavi, Movlaanaa, Criticism, Society, Ethics.مثنوی معنوی, مولانا, انتقاد, اجتماع, اخلاقhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1067.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1067.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سطح فکری مثنوی با بررسی چند نکته اجتماعی در آنhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the intellectual level of Masnavi by examining some social points in it

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Climatic Simile in Lorestan poetryتشبیه اقلیمی در شعر لرستان103121527210.22034/bahareadab.2021.14.5272faحشمت اله مهرابیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnomehrabi.ht@fh.lu.ac.irعلی نوریدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانyesnoori.a@lu.ac.irطاهره صادقی تحصیلیدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnosadeghi.t@lu.ac.irمحمد رضا حسنی جلیلیاندانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnojalilian.m@lu.ac.irJournal Article13990310 BACKGROUND AND PURPOSE: The simile is the core and infrastructure of poetic fantasies. Through simile, especially by contemplation on resembleds and faces of simile, one can understand the poet’s mentality and worldview and recognize his or her living environment. The climate and living environment of poets, willingly or unwillingly, are reflected in their poetry, specially in their similes. Climatic simile is a simile whose elements, specially resembled and face of simile, are often climatic and indigenous elements and are taken from the natural elements and cultural, social and climatic conditions of the poet’s living place. The issue of this research is how the climate affects on the faces of simile and resembleds, of the poets of Lorestan. METHODOLOGY: This research is done by descriptive-analytical method and by referring to the in-text evidences, examines, analyses and compares the climatic similes contained in the poems of men and women of Lorestan, those who write poetry in native language and those who write in Persian. FINDINGS: The poetry of native-writer poets of Lorestan is richer in climatic elements than Persian-writer poets. Climatic elements are significant and frequent in both women’s and men’s poetry of Lorestan, but each group has its own views on certain aspects of the climate. CONCLUSION: Among the climate similes used in the poetry of the poets on question, similes referring to nature, including vegetation and trees, animals, nature landscapes and the jobs and works of Lorestan, have become more prominent in the works of men’s poets, but in the climatic similes in women’s poetry, the influence of Lorestan culture and customs has become more visible. Some climatic and indigenous elements in this similes have symbolic and nostalgic dimensions.زمینه و هدف: تشبیه، هسته و زیرساخت خیالهای شاعرانه است. ازطریق تشبیه، بویژه با تأمل در مشبه به ها و وجوه شبه، میتوان به ذهنیت و جهانبینی شاعر پی برد و محیط زندگی او را شناخت. اقلیم و محیط زندگی شاعران، خواسته و ناخواسته در شعر آنان بازتاب مییابد؛ بویژه در تشبیهات آنان. تشبیه اقلیمی تشبیهی است که ارکان آن، بویژه مُشبه به و وجه شبه، غالباً عنصری اقلیمی و بومی است و از عناصر طبیعی و شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقلیمی محل زندگی شاعر اخذ میشود. مسئلۀ این تحقیق چگونگی اثرگذاری اقلیم بر وجوه شبه و مشبه به های شاعران لرستان است. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی– تحلیلی صورت میگیرد و با استناد به شواهد درون‌متنی، به بررسی و تحلیل و مقایسۀ تشبیهات اقلیمی مندرج در شعرهای مردان و زنان بومی سرا و فارسی سرای لرستان میپردازد. یافته ها: شعر شاعران بومی سرای لرستان نسبت‌به شاعران فارسی سرا از عناصر اقلیمی سرشارتر است؛ تشبیهات اقلیمی هم در شعر زنان و هم در شعر مردان لرستان چشمگیر و پربسامد است؛ ولی هر دسته، به جنبه های خاصی از اقلیم نظر دارند. نتیجه گیری: از میان تشبیهات اقلیمی بکاررفته در شعر شاعران مورد بحث، تشبیهات ناظر به طبیعت، شامل پوشش گیاهی و درختان، حیوانات، چشم اندازهای طبیعت و حرف و مشاغل لرستان در آثار شاعران مرد، نمود بیشتری دارد؛ اما در تشبیهات اقلیمی مندرج در شعرهای زنان، تأثیر فرهنگ و آداب و رسوم لرستان، جلوۀ بیشتری یافته است. برخی عناصر اقلیمی و بومی در این تشبیهات، ابعادی نمادین و نوستالژیک دارند.Climate, Simile, Climatic simile, The poets of Lorestan.اقلیم, تشبیه, تشبیه اقلیمی, شاعران لرستانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1068.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1068.pdfhttps://bahareadab.com/article/تشبیه اقلیمی در شعر لرستانhttps://bahareadab.com/en/article/Climatic Simile in Lorestan poetry

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Review of the manuscript of "Lesan al-Dhakerin" by "Rathi Naeini" from a stylistic point of viewبررسی نسخۀ خطی«لسان‌الذاکرین» اثر «راثی نائینی» از دیدگاه سبک‌شناسی123137532610.22034/bahareadab.2021.14.5326faحسینعلی پورمدنیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانnopourmadani.hoseinali@gmail.comامیرحسین همتیدانشیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایرانyeshematiamir80@yahoo.comسیدمحمد راستگودانشیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشانnorastgoo@kashan.ac.irJournal Article13981103BACKGROUND AND PURPOSE: Revival of manuscripts is an effective step in understanding the cultural and literary heritage of each ethnic group. The progress and exaltation of any nation is not possible unless they are aware of the history of their literature and culture. Therefore the transfer of the works of the past in a correct way and away from the intrusion and occupation is one of the cultural necessities of any society. The manuscript of ‘ Lesaan-Al-Dhaakerin ‘ by ‘ Raathi Naaeni ‘ is one of the manuscripts of the prose of the twelfth century AH , which has not been corrected and published until now, and has been registered in the library of Goharshaad Mosque under number 548. This study while providing explanations about the content of the manuscript of the mentioned book, examines its most important stylistic features at three levels; intellectual, literary and linguistic.METHODOLOGY: This research has been done through content analysis and library tools.FINDINGS: The subject of this work is related to the tragic events of Karbalaa and a brief account of the circumstances and virtues of the Pure Imams along with Persian poems by author and is the type of ‘ murder ‘. CONCLUSION: This work with a simple and beautiful prose in the form of rhythmic and eloquent phrases, mixed with many poems and verses, most of which are from the author, along with the adaptation of numerous Ayehs and Hadiths, describes the calamities that befell the Pure Imams. Numerous words games of the author with the names of the companions of seyyed-al-shohadaa in the forms of puns and ambiguity are the prominent features on this book.زمینه و هدف: احیای نسخ خطی گامی مؤثر در شناخت میراث فرهنگی و ادبی هر قومی است. پیشرفت و اعتلای هیچ ملتی میسر نمیشود مگر اینکه از پیشینۀ تاریخ ادب و فرهنگ خود آگاهی داشته باشد. ازاینرو انتقال آثار گذشتگان به شیوۀ صحیح و به دور از دخل و تصرف از ضروریات فرهنگی هر جامعه ای است. نسخۀ خطی «لسان‌الذاکرین» اثر «راثی نائینی» یکی از نسخه های خطّی منثور قرن دوازدهم هجری است که تا کنون تصحیح و چاپ نشده و به شمارۀ 548، در کتابخانۀ مسجد گوهرشاد ثبت شده است. این پژوهش ضمن ارائۀ توضیحاتی دربارۀ محتوای نسخۀخطی «لسان‌الذاکرین»، به بررسی مهمترین ویژگیهای سبک‌شناسی آن در سه سطح فکری، ادبی و زبانی میپردازد. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ تحلیل محتوا و کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: موضوع این این اثر مربوط به وقایع جانسوز کربلا و مختصری از احوال و فضائل ائمۀ اطهار علیهم‌السلام همراه با اشعار فارسی از مؤلف است و از نوع «مقتل» محسوب میشود. نتیجه گیری: این اثر با نثری ساده و زیبا در قالب عبارات موزون و مسجع، آمیخته به اشعار و ابیات فراوان که بیشتر آنها از مؤلف هستند، به همراه اقتباس از آیات و احادیث متعدد، به بیان شرح مصیبتهای وارده بر ائمۀ اطهار پرداخته است. بازیهای لفظی فراوان مؤلف با اسامی یاران سیدالشهداء در اشکال جناس و سجع و ایهام از ویژگیهای شاخص این اثر است. Linguistic Language, Rati Naeini, Manuscript, Twelfth Century AH, Stylisticsلسان‌الذاکرین, راثی نائینی, نسخه خطی, سده دوازدهم هجریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1069.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1069.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی نسخۀ خطی«لسان‌الذاکرین» اثر «راثی نائینی» از دیدگاه سبک‌شناسیhttps://bahareadab.com/en/article/Review of the manuscript of "Lesan al-Dhakerin" by "Rathi Naeini" from a stylistic point of view

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Investigating the components of social justice and attitudes toward women in the books of Syaasatnaameh, Rozah-Al-Oghoul, Sandbaadnaameh and Faraed-Al-Solouk.بررسی مولفه های عدالت اجتماعی و نگرش به زنان در کتابهای سیاست‌نامه، روضه العقول، سندبادنامه و فرائدالسلوک139157539910.22034/bahareadab.2021.14.5399faلیلا ولیاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnoL.valian@iauh.ac.irشهروز جمالی استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانyesshahroozjamali@iauh.ac.irرضا صادقی شهپردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانnoReza.shahpar@iauh.ac.irJournal Article13990212BACKGROUND AND PURPOSE: Literary works have long been one of the main sources for studying and analyzing the political and social issues of past societies, Authors, as a conscious stratum of society, have reflected these issues in their works. Among these celebrities are” Khajeh Nizam-Al-Molk”, “Muhammad ibn Ghazi Multiwi”, “ Zohiri-Samar-Kandi” and “ Ishag ibn Ibrahim Sajasi” who lived between the fifth and seventh centuries AH and were acquainted with the real life of the society of their time by attending at politics, positions, or meeting and communicating with Persians related to politics and society. This research studies the social issues reflected in the books of “ Syaasatnaameh”, “Rozah-Al-Oghoul”, “Sandbaadnaameh” and “Faraed-Al-Solouk” and examines social issues in the forms of components of social justice and women and their functions, and shows that he extent to which the authors pay attention to these components and their characteristics.METHODOLOGY: This research has been done in a documentary manner with quantitative and qualitative analysis.FINDINGS: In the four mentioned works, the attitude towards social justice and women’s affairs is almost the same. CONCLUSION: Attention to the component of social justice in the book, “ Syasatnaameh” Is more among these attention to oppression and litigation is significant and in the other three books, more attention is paid to supporting the deprived. In terms of women’s issues, the author of” Syasatnaameh” has paid more attention to women’s irrationality and the author of” Faraed-Al-solouk” had paid attention to women’s modesty and fidelity, in “ Sandbadnaameh”, too, the frequency of referring to low-mined and capricious women is higher and in the “ Rowzah-Al-Oghoul” low-mined, capricious and wise women, the same frequency is raised.زمینه و هدف: آثار ادبی از دیرباز یکی از منابع اصلی بررسی و تحلیل مسائل سیاسی و اجتماعی جوامع گذشته بوده ‌است. نویسندگان بعنوان قشر آگاه جامعه، این مسائل را در آثار خود بازتاب داده اند؛ از جملۀ این مشاهیر خواجه نظام‌الملک، محمد‌بن‌غازی ملطیوی، ظهیری سمرقندی و اسحاق‌بن ‌ابراهیم سجاسی هستند که در فواصل قرون پنجم تا هفتم هجری زیسته و بواسطۀ حضور در مسند سیاست یا نشست‌وبرخاست با افراد مرتبط با سیاست و اجتماع، با زیر‌و‌بم زندگی واقعی جامعۀ عصر خویش آشنایی داشته اند. این پژوهش به مطالعه و بررسی مسائل اجتماعی بازتاب‌یافته در کتب سیاست‌نامه، روضه العقول، سندبادنامه و فرائدالسلوک پرداخته و مسائل اجتماعی را در قالب مؤلّفه های عدالت اجتماعی و زنان و کارکردهایشان بررسی نموده و میزان توجّه نویسندگان به مؤلّفه ها و شاخصه های آنها را نشان داده است. روش مطالعه: این پژوهش بشیوۀ اسنادی همراه با تحلیل کمّی و کیفی انجام گرفته است. یافته ها: در چهار اثر مذکور نگرش به مفهوم عدالت اجتماعی و امور زنان تقریباً یکسان است. نتیجه گیری: توجه به مولفۀ عدالت اجتماعی در کتاب سیاست‌نامه بیشتر بوده و از این میان توجه به تظلّم و دادخواهی قابل توجه است و در سه کتاب دیگر بیشتر به حمایت از محرومان توجه شده است. از نظر مسائل زنان نیز خواجه نظام‌الملک بیشتر به کمخردی زنان نظر داشته و مؤلف فرائدالسلوک حیا و وفای زنان را مورد توجه قرار داده است. در سندبادنامه نیز بسامد اشاره به زنان کم‎عقل و هوسران بیشتر است و در روضه العقول زنان کم‎عقل، هوسران و خردمند با بسامد یکسان مطرح شده اند. Social justice, Women and their functions, Siyasatnama, Rowzah al-Aqool, Sanadbadnameh and Faraed Al-solukعدالت اجتماعی, زنان و کارکردهایشان, سیاست‌نامه, روضه‌‌العقول, سندبادنامه, فرائدالسلوکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1073.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1073.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مولفه های عدالت اجتماعی و نگرش به زنان در کتابهای سیاست‌نامه، روضه العقول، سندبادنامه و فرائدالسلوکhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating the components of social justice and attitudes toward women in the books of Syaasatnaameh, Rozah-Al-Oghoul, Sandbaadnaameh and Faraed-Al-Solouk.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401A study of the style and content of the manuscripts of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ by Mir-khord Kermaniبررسی سبکی و محتوایی نسخه های خطی«تذکرۀ سیرالاولیاء» میرخُرد کرمانی159178540710.22034/bahareadab.2021.14.5407faملیحه کریمی پناهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران ‌جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoSt_m_karimipanah@azad.ac.irامیربانو کریمیاستاد زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهرانyesab.karimi@azad.ac.ir ابوالقاسم رادفراستاد زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیnoaradfar@azad.ac.irJournal Article13990307BACKGROUND AND PURPOSE: “Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ was written in the eighth century AH by seyyed Mohammad Ebn Mobarak Alavi Kermani, nicknamed Mir-khord, in the biography of the elders of the Chishti sect in the Indian subcontinent . this book, in terms of antiquity and authenticity, is the source of valid memories and biographies of the history of the Chishti sect. the purpose of this article is to study the style and content of four copies of this work in three linguistic, intellectual and literary perspectives with the aim of achieving the author’s success in following the Khorasani style.METHODOLOGY: This research is based on descriptive-analytical method.FINDINGS: One of the features of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ is the author’s effort to follow the Khorasani style, which he has tried to be close to both in terms of words and expressions and in terms of content. CONCLUSION: from a literary point of view, with the use of literary techniques in the field of the science of rhetoric , this work approaches poetic prose and the book is based on praise. At the linguistic level, it has multiple prose and in the lexical part, it often uses Arabic words and compounds. At the intellectual level, it owes more to its predecessors. In general, the author’s work is based on imitation.زمینه و هدف: تذکرۀ «سیرالاولیاء» در سدۀ هشتم هجری به قلم سیّد محمّدبن مبارک علوی کرمانی ملقّب به میرخُرد در شرح احوال مشایخ طریقت چشتیه در شبه قارۀ هند نوشته شده است. این کتاب بلحاظ قدمت و سندیت، مأخذ تذکره های معتبر تاریخ فرقۀ چشتیه است. هدف این مقاله بررسی سبکی و محتوایی چهار نسخه از این اثر در سه منظر زبانی، فکری و ادبی با هدف دستیابی به میزان موفقیت نویسنده در پیروی از سبک خراسانی است. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس روش توصیفی – تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: از جمله ویژگیهای سیرالاولیاء کوشش نویسنده در پیروی از سبک خراسانی است که سعی کرده هم از حیث لفظ و بیان و هم بلحاظ مضمون به آن نزدیک شود. نتیجه گیری: این اثر از منظر ادبی با کاربرد صنایع ادبی در حوزۀ بدیع لفظی و معنوی، به نثر شاعرانه نزدیک میشود و اساس کتاب بر مدح استوار است. در سطح زبانی نثری چندگانه دارد و در بخش واژگانی اغلب از مفردات و ترکیبات عربی استفاده میکند. در سطح فکری بیشتر وامدار پیشینیان است. بطور کلی مبنای کار وی بر تقلید استوار است.Tadkhirah, Siyar Al Awliya, Mirkhord Kermani, Chishti Sect, Lightness and Content Analysisتذکره, سیرالاولیاء, میرخُرد کرمانی, چشتیه, تحلیل سبکی و محتواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1074.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1074.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخه های خطی«تذکرۀ سیرالاولیاء» میرخُرد کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of the manuscripts of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ by Mir-khord Kermani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401A study of the intellectual level of Ferdovsi’s Shahname with a case study of the political end in Shahname in Shahname and comparing it with New Theoriesبررسی سطح فکری شاهنامۀ فردوسی مطالعۀ موردی: غایت امر سیاسی در شاهنامه و مقایسه ای با تئوریهای نوین179198541210.22034/bahareadab.2021.14.5412faوحید بهرامیدانشجوی دکترا علوم سیاسی گرایش اندیشه‌های سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدnovahid.bahrami@um.ac.irسید حسین اطهریدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدyesathari@um.ac.irروح الله اسلامیاستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدnohafez.eslami@um.ac.irمرتضی منشادیدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدnomanshadi@um.ac.irJournal Article13990307BACKGROUND AND PURPOSE: One of the most important concerns of political thinkers is to determine the end of political affairs. This process is very important because it provides a basis for identifying institutions and is providing a benchmark for evaluating political institutions and discovering legitimate ways of exercising power. The main importance of this article is that the analysis of the text of Shahname as one of the ancient Iranians along with its comparison with modern political theories, can localize political knowledge in areas related to end of political affairs in Iran will help a lot. For this purpose, in this study, we seek to answer the question that what are the similarities between the Shahname as one of the first-hand sources of the political affairs in the way of governing and how were they implemented?METHODOLOGY: In order to study and realize this matter and understand what is the end of political affairs in Shahname and its intellectual system, the method of reading the text and interpretation is used to study and explore the ends of political affairs in Shahname.FINDINGS: In this area, the history of reflection on the end of political affairs in Iran dates back to the time of Zarathustra and Avesta and then the political thought about the aforementioned in ancient Iran is expressed in the form of Andars-naameh and Khodaay-naameh. Meanwhile Ferdovsi’s Shahname, as one of the ancient Iranian Khodaay-naameh that turned from prose to poetry after Islam, expresses the political thought of Iranians about the end of politics. CONCLUSION: In Shahname’s system of political thought, several political ends have been drawn in line with new theories of political science in the religion of governance, such as security, welfare and prosperity, education and improvement of citizens, freedom and democracy, justice and protection of class bases which all very systematically are depicted in Shahname propositions for the efficiency of leading the country and the well-being of citizens and by implementing those, the excellence and happiness of the society will be achieved.زمینه و هدف: یکی از مهمترین دغدغه ‌های اندیشمندان سیاسی، مشخص کردن غایت امر سیاست است. این فرایند از اهمیت بالایی برخوردار میباشد؛ چراکه پایه ای برای شناسایی نهادها و تدارک معیاری برای ارزیابی نهادهای سیاسی و کشف شیوه های مشروع اعمال قدرت است. اهمیت اصلی این نوشتار نیز از این جهت میباشد که تحلیل متن شاهنامه بعنوان یکی از کتابهای کهن و بررسی شیوۀ‌ حکمرانی ایرانیان باستان در کنار مقایسۀ آن با تئوریهای سیاسی نوین، میتواند به بومی کردن دانش سیاسی در حوزه های مربوط به غایت امر سیاسی در ایران کمک شایانی کند. بدین منظور در این پژوهش بدنبال پاسخ به این پرسش هستیم که شاهنامه بعنوان یکی از منابع دست‌اول سنت سیاسی ایران باستان، چه تشابهاتی با تئوریهای نوین علم سیاست دارد؟ و غایت امر سیاسی در شیوۀ کشورداری چه مواردی بوده و چگونه به اجرا درمی‌آمدند؟ روش مطالعه: برای بررسی و تحقق این امر و فهم چیستی غایت امر سیاسی در شاهنامه در نظام فکری شاهنامه، از روش تفسیر و خوانش متن استفاده میشود تا بواسطۀ آن غایتهای امر سیاسی در شاهنامه بررسی و کنکاش ‌شود.یافته ها: در این حوزه پیشینۀ تأمل در باب غایت امر سیاسی در ایران به زمان زرتشت و اوستا بازمیگردد و پس از آن فکر سیاسی در باب غایت امر سیاسی در ایران باستان بصورت اندرزنامه و خداینامه بیان شده است. در این میان شاهنامۀ فردوسی بعنوان یکی از خداینامه های کهن ایرانی که پس از اسلام از نثر به نظم درآمد، گویای اندیشۀ سیاسی ایرانیان در باب غایت سیاست است. نتیجه گیری: در منظومۀ فکر سیاسی شاهنامه، غایتهای سیاسی متعددی همراستا با تئوریهای نوین علم سیاست در آیین کشورداری ترسیم شده است، همچون امنیت، رفاه و آبادانی، تربیت و پرورش شهروندان، آزادی و مردمداری، عدالت و حفظ پایگاه های طبقاتی، که همه به نحوی بسیار سیستمیک در گزاره های شاهنامه درجهت کارمدی هدایت کشور و بهروزی شهروندان ترسیم شده که با اجرای آن تعالی و سعادت جامعه بدست‌آمدنی میشود.end of politics, security, welfare, virtue, justiceغایت سیاست, امنیت, رفاه, فضیلت, عدالتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1075.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1075.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سطح فکری شاهنامۀ فردوسی مطالعۀ موردی: غایت امر سیاسی در شاهنامه و مقایسه ای با تئوریهای نوینhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the intellectual level of Ferdovsi’s Shahname with a case study of the political end in Shahname in Shahname and comparing it with New Theories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401Variety and extent of expression techniques, a literary feature in Omid Majd’s translation of Nahj-Al-Balaaghahتنوع و گستردگی فنون بیانی یک ویژگی ادبی در ترجمۀ امید مجد از نهج‌البلاغه199215541310.22034/bahareadab.2021.14.5413faفاطمه گوشه نشین استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه پیام نورyesgooshehneshin@pnu.ac.irJournal Article13990307BACKGROUND AND PURPOSE: Translation Of religious texts has a special theoretical foundations due to the special feature of these texts. These texts are divided into revolutionary and non-revolutionary categories, that the sensitivity of each is different from the other during in the translation. The book of Nahj-Al-Balaaghah is one of the non-revolutionary Islamic religious texts due to the position of this work among Iranians, more than 50 Persian translations of Nahj-Al-Balaaghah have been made so far. However, use of these translated texts is more than the field of meaning and the translator is usually unable to convey the linguistic, expressive and literary subtitles of the original text. Translation of Nahj-Al-Balaaghah, which is based on the language abilities and needs artistic applications, requires significant linguistic, literary taste and artistic ability. The aim of this study is to investigate the poetic translation of Omid Majd from Nahj-Al-Balaaghah in terms of the use of expressive techniques in it.The main question of this research is how much and how do use expressly techniques and then mentioned translation according to their main text of Nahj-Al-Balaaghah is done.METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical method.FINDINGS: What is translation of Omid Majd from Nahj-Al-Balaaghah In comparison with main text, the translator has used expressive techniques and he’s pretty translation in three ways: alignment and matching of expression techniques with the text, creativity and translating expressive techniques and addition of expressive techniques in the translation process. CONCLUSION: Majd has tried in his translation of Nahj-Al-Balaaghah In the section of expression, to reflect the emotional images and manner of expression of Imam Ali.This success is evidence in then use of similes,metaphors, allusions, allegories and other rhetorical techniques in this translation. The translator has tried not to damage original text and delivery of the message, transfer the original text to the second language by using various forms of imagination.زمینه و هدف: ترجمه متون دینی بدلیل ویژگیهای خاص این متون، مبانی نظری ویژه ای به همراه دارد. این متون به دو دسته وحیانی و غیروحیانی تقسیم میشوند که حساسیت هر یک در گذر از ترجمه با دیگری متفاوت است. کتاب نهج‌البلاغه از متون دینی غیروحیانی اسلامی است. بدلیل جایگاه این اثر در میان ایرانیان، تا کنون بیش از پنجاه ترجمه به زبان فارسی از نهج‌البلاغه صورت گرفته است. باوجوداین بهره برداری از این متون ترجمه شده بیشتر در حوزۀ معنا و مفهوم است و مترجم معمولاً از انتقال ظرافتهای زبانی، بیانی و ادبی متن اصلی ناتوان مانده است. ترجمۀ نهج‌البلاغه که اساس آن بر تواناییهای زبان و کاربردهای هنری آن است، به سواد زبانی، ذوق ادبی و توان هنری قابل توجهی نیازمند است. این پژوهش با هدف بررسی ترجمۀ منظوم امید مجد از نهج‌البلاغه ازنظر کاربرد فنون بیانی در آن انجام گرفته است. پرسش اصلی این پژوهش این است که میزان و نحوۀ کاربرد فنون بیانی در ترجمۀ مجد با توجه به متن اصلی نهج‌البلاغه، چگونه است؟روش مطالعه: این جستار با روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است.یافته ها: ترجمۀ منظوم مجد از نهج‌البلاغه در مقایسه با متن اصلی، مترجم به سه شیوه از فنون بیانی در ترجمۀ منظوم خود سود جسته است: هم‌ترازی و مطابقت فنون بیانی با متن اصلی، خلاقیت در ترجمۀ فنون بیانی، و افزودن فنون بیانی در فرایند ترجمه. نتیجه گیری: مجد در ترجمۀ خود از نهج‌البلاغه کوشیده است در بخش بیان، تصاویر عاطفی و نحوۀ بیان حضرت علی (ع) را منعکس کند. این توفیق در کاربرد تشبیهات، استعاره ها، کنایه ها، تمثیلات و سایر فنون بلاغی این ترجمه مشهود است. مترجم سعی کرده تا جایی که به اصل ترجمه و ابلاغ پیام لطمه نخورد، با بهره گیری از صور خیال گوناگون، بافت ادبی و بلاغی متن اصلی را به زبان دوم منتقل کند.Nahj Al-Balaghah, Translation, Poetry Translation, Omid Majd, Expressive Techniquesنهج‌البلاغه, ترجمه, ترجمۀ منظوم, امید مجد, فنون بیانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1076.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1076.pdfhttps://bahareadab.com/article/تنوع و گستردگی فنون بیانی یک ویژگی ادبی در ترجمۀ امید مجد از نهج‌البلاغهhttps://bahareadab.com/en/article/Variety and extent of expression techniques, a literary feature in Omid Majd’s translation of Nahj-Al-Balaaghah

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136145920210401The discrepancy of Khayami's thought and Saadi's Bustanناهمسانیهای اندیشۀ خیامی با بوستان سعدی217229548110.22034/bahareadab.2021.14.5481faبهاره فضلی درزیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، قزوین، ایرانyesFazli@cfu.ac.irJournal Article13990307 BACKGROUND AND PURPOSE: The emergence of Khayyami"s thought in an educational-social work is neither compatible with the custom of educational literature nor with the custom of Khayyami"s thought. In particular, one end of some of Khayyam"s teachings, such as the tail, is to seize and windmill is far from the goal of educational literature. The essence of Khayyami"s thought is taboo and immoral; Hence, Khayami"s discourse is rejected in Islamic society. The most frequent themes of this idea are the reflection on the issue of death, which is also seen in Bustan, like Khayyam"s quatrains, in allegories such as going to the cemetery, talking to the head, lifting grass from the grave, and digging bricks from the grave; Also, from Badastaism, the tail should be mentioned as booty, choice and astonishment and doubt in existence, the Creator and the world after death, and determinism, which have traces of debauchery and drunkenness. The main question of this research is whether these themes have been updated in the opportunity park and in this case, what is the purpose of them? Is this goal in line with Khayyami"s idea or not? METHODOLOGY: This article has been done by descriptive-analytical method. FINDINGS: Saadi invites society to liveliness while warning of punishment after death, to enjoy this world while paying attention to that world, and to pay attention to collective rather than individual benevolence CONCLUSION: This article shows that the reflection of Khayami"s thought in the park has not only been modified, but has become precisely a moral issue and as a result has lost some of Khayami"s function. Saadi"s thought in Bustan is far from Khayyami"s thought because of his religious-moral, functionalist view and invitation to feel responsible for each individual in society, attention to the afterlife, and utopia.زمینه و هدف: ظهور و بروز اندیشۀ خیامی در اثری تعلیمی- اجتماعی نه با عرف ادب تعلیمی سازگاری دارد و نه با عرف اندیشۀ خیامی. بویژه اینکه یک سر برخی از آموزههای خیامی مانند دم را غنیمت شمردن و باده ستایی دور از غایت ادب تعلیمی است. ذات اندیشۀ خیامی تابوشکن و اخلاق گریز است؛ ازاینرو گفتمان خیامی در جامعۀ اسلامی طرد میشود. پربسامدترین درونمایه های این اندیشه، تأمل در مسئلۀ مرگ است که در بوستان نیز همچون رباعیات خیام، در تمثیلاتی مانند رفتن به گورستان، سخن گفتن با کله، بررستن سبزه از گور، و کندن خشت از مزار دیده میشود؛ همچنین از باده ستایی، دم را غنیمت شمردن، اختیار و حیرت و شک در هستی، خالق و جهان پس از مرگ، و جبرگرایی، باید نام برد که رگه هایی از اباحه گری و مشرب دهری دارند. سؤال اصلی این پژوهش آنست که آیا این درونمایه ها در بوستان مجال بروز یافته و در این صورت با چه هدفی ارائه شده اند؟ آیا این هدف، همسو با اندیشۀ خیامی است و یا خیر؟ روش: این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. یافته ها: سعدی جامعه را به سرزندگی در حین انذار از عقوبت پس از مرگ، لذت بردن در این دنیا در عین توجه به آن دنیا، و توجه به منعفت جمعی و نه فردی دعوت میکند. نتیجه گیری: این مقاله نشان میدهد بازتاب اندیشۀ خیامی در بوستان صرفاً تعدیل نیافته، بلکه دقیقاً به مقوله ای اخلاقی تبدیل شده و در نتیجه تا حدودی کارکرد خیامی خود را ازدست داده است. اندیشۀ سعدی در بوستان بدلیل نگاه دینی - اخلاقی، کارکردگرایانه و دعوت به حس مسئولانه برای تک تک آحاد جامعه، توجه به جهان پس از مرگ، و آرمانشهرگرایی، با اندیشۀ خیامی فاصله دارد.Khayami Thought, Saadi Park, Educational Literatureندیشۀ خیامی, بوستان سعدی, ادبیات تعلیمیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1091.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1091.pdfhttps://bahareadab.com/article/ناهمسانیهای اندیشۀ خیامی با بوستان سعدیhttps://bahareadab.com/en/article/The discrepancy of Khayami's thought and Saadi's Bustan