امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Stylistic Analysis of Rashidi's History by Mirza Mohammad Heydar Doglatتحلیل سبک شناسانۀ «تاریخ رشیدی» اثر «میرزا محمّد حیدر دوغلات»122010.22034/bahareadab.2020.13.0faبهروز بیک بابائیاستادیار دانشگاه علامه طباطبائی،گروه زبان وادبیات ترکی استانبولیyesbekbabayi@atu.ac.irJournal Article00000000The knowledge of stylistics provides the researcher with the opportunity to reach the different layers of the author"s intellectual system in a methodical way. In the foregoing research, relying on library and documentary studies and using an inductive method based on description and analysis, We have explored the stylistic components of Mirza Mohammad Heydar Duglati"s book "History of Rashidi" in phonetic, words, syntactic, rhetoric and ideological layers. The author"s exemplary ability to exemplify the author"s use of language and the style of historiography enables the researcher to examine the text in different layers. For example, the author"s use of genres, rhymes, and repetition as internal music, as well as numerous verses from poets of various ages as external music, have created a phonetic layer of the word. In the word layer, the attractive competition for abstract and intuitive words throughout the text has made the audience more readable. In the syntactic layer, the application of the various verbal features (the use of the special compound, the verb structure, the time and the additive-descriptive) in a variety of ways illustrates the author"s remarkable mastery in this field. In the rhetorical layer, the high frequency of the simile is added and guarantees to be more artistic and robust to the text and in the ideological layer, the author, while recounting the historical events, by applying the prominent features of the other layers, seeks to form a kind of honors and express his genius.دانش سبک شناسی برای پژوهشگر زمینه ای فراهم میکند تا بتواند به شیوه ای روشمند، به لایه های گوناگون منظومۀ فکری نویسنده راه یابد. در پژوهش پیش رو، با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی و بهره گیری از روش استقرایی مبتنی بر توصیف و تحلیل، مؤلّفه های سبکی کتاب «تاریخ رشیدی» اثر «میرزا محمّد حیدر دوغلات» را در لایه های آوایی، واژه ای، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد واکاوی قرار داده ایم. بزعم نگارنده، توانایی مثال زدنی مؤلّف کتاب، در کاربرد زبان و سبکِ تاریخ نگاری، این امکان را به پژوهشگر میدهد که متن را در لایه های مختلف بررسی کند. برای مثال، بهره مندی نویسنده از انواع جناس، سجع و تکرار به عنوان موسیقی درونی و نیز ابیات فراوان از شاعران اعصار گوناگون به عنوان موسیقی بیرونی، سبب ایجاد لایۀ آوایی کلام شده است. در لایۀ واژه ای، رقابت جذاب واژه های انتزاعی و حسی در سرتاسر متن سبب شده است تا مخاطب با تأمّل بیشتری متن را بخواند. در لایۀ نحوی، کاربرد ویژگیهای گوناگون فعل (کاربرد ترکیب خاص، ساختمان فعل، زمان و ترکیبات اضافی-وصفی) به شکل متنوع گویای تسلط چشمگیر نویسنده در این حوزه است. در لایۀ بلاغی، بسامد بالای تشبیه و تضمین بر هنری تر شدن و استحکام متن افزوده است و در لایۀ ایدئولوژیک نیز، نویسنده، ضمن بازگویی وقایع تاریخی، با کاربست شاخصهای برجستۀ لایه های دیگر، سعی در شکل دهی نوعی مفاخره و ابراز نبوغ خود دارد.Sixteenth Century, Style, Layered Stylistics, Rashidi History, Mirza Mohammad Heydar Doglatقرن شانزدهم, سبک, سبک شناسی لایه ای, تاریخ رشیدی, میرزا محمد حیدر دوغلاتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1007.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1007.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسانۀ «تاریخ رشیدی» اثر «میرزا محمّد حیدر دوغلات»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of Rashidi's History by Mirza Mohammad Heydar Doglat

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024The Investigation of Orientational Metaphors in "Dreams from my Father"بررسی سبک استعارات جهتی در کتاب رویاهای پدرم بر اساس نظریه استعاره معاصر2339010.22034/bahareadab.2020.13.0faجلیل غیاثیدانشجوی دکتری زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانnojalilghiasi@yahoo.comمحمدرضا اروجیاستادیار زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانyesmohammadrezaoroji@yahoo.comبهزاد رهبراستادیار زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانnobehzadrahbar@yahoo.comJournal Article00000000Metaphor is traditionally defined as a figure of speech that makes a comparison, for rhetorical effect, between two things that are fundamentally dissimilar. Today, metaphor receives scholarly attention in various fields of sciences including cognitive sciences and prominently cognitive linguistics. Johnson and Lakoff, two distinguished figures in the very field, claim that metaphor is pervasive in everyday life, not just in language but in thought and action. They introduced such iconoclastic foundation of idea in1980 with the publication of their book Metaphors We Live by. The present article focuses upon Obama"s metaphorical language in his novel "Dreams from my Father" with regard to Jonson"s and Lakoff metaphor theory. The research method is descriptive-analytical based on which the oriental metaphors are extracted from the novel and are studied for analysis. The results suggest that though the oriental metaphors tallying Johnson"s and Lakoff metaphor theory is large in number, there still are other metaphors with apparently oriental quality that do not correspond to contemporary theory of metaphor. Hence, a new path for scholars in the field.در تعریف سنتی استعاره‏ها عموماً جایی نمایان میشوند که یک چیز به جای چیز دیگر به منظور تاثیر بلاغی و بدیعی به کار میرود. امروزه این تکنیک مورد توجه حوزه‏های مختلف علوم و دانش قرار گرفته است اما مهمترین حوزه پرداختن به آن علوم شناختی به ویژه زبانشناسی شناختی میباشد. جانسون و لیکاف دو دانشمند برجسته این حوزه مدعی هستند که استعاره در زندگی روزمره و نه تنها در زبان که در اندیشه و عمل ما جاری و ساری ست. این نظریه را آنها در سال 1980و مطرح نمودند. در مقاله حاضر زبان استعاری در کتاب رویاهای پدرم را با توجه به نظریه استعاره معاصر جانسون و لیکاف ارزیابی کردیم. روش مورد استفاده تحلیلی توصیفی میباشدکه بر اساس آن استعارات جهتمند از متن استخراج و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان میدهد که با وجود استعارات جهتمند منطبق با نظریه فوق استعارات جهتمند دیگری نیز وجود دارند که از نظریه جانسون و لیکاف تبعیت نمیکنند.Metaphor, Oriental metaphor, Cognitive linguistics, Johnson and Lakoff, Ontological Metaphorاستعاره, استعاره جهتمند, زبانشناسی شناختی, لیکاف و جانسون, استعاره هستی شناختیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1008.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1008.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک استعارات جهتی در کتاب رویاهای پدرم بر اساس نظریه استعاره معاصرhttps://bahareadab.com/en/article/The Investigation of Orientational Metaphors in "Dreams from my Father"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Introduction and analysis of the manuscript of divan of Moflegh Tehraniمعرفی و تحلیل متن نسخه خطی «دیوان مفلق تهرانی» و ویژگیهای سبکی آن4167010.22034/bahareadab.2020.13.0faحسین اسدیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoHossein_asadi@outlook.comمنصوره ثابت زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesm_sabetzadeh@azad.ac.irعلیرضا صالحیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnosalehi.iau@azad.ac.irJournal Article00000000The manuscripts include historical, political, social and literary information for researchers. One of these manuscripts is the Diwan of Mirza Mohammad Ali Donboli, Under the pseudonym of Moflegh Tehrani in the Qajar era and the literary return period that the author or even the work itself has not yet been introduced. The "Diwan of Moflegh" is 2400 verses in the form of Qasida, piece, Tarkib-band and Qazal. The dominant content of the Diwan is in the expression of the kings and princes of Qajar and officials, and the facetious and invective expression of emperors and khans of the era. His poetry is eloquent and expressive. In writing poems, he follows the structure and style of the Khorasan-Iraqi period. The most important questions in this study include: Who is Moflegh Tehrani? What are the versification, characteristics, and the theme of his Diwan poetry? Further study of this work will introduce its literary and historical value. In this article, we first recognize “Moflegh Tehrani" and then introduce the versions of the Diwan and necessary descriptions and evaluation of his poetry.نسخه های خطّی شامل اطّلاعات تاریخی و سیاسی، اجتماعی و ادبی برای پژوهشگران است. یکی از این نسخه ها، دیوان اشعار میرزا محمدعلی دنبلی، متخلّص به مُفلِق تهرانی در عصر قاجاریه و دورۀ سبک بازگشت ادبی است که تاکنون نویسنده و حتّی خود اثر معرّفی نشده است. «دیوان مفلق» 2400 بیت در قالب قصیده و قطعه و ترکیب بند و غزل است. محتوایِ غالب دیوان، در بیان مدح شاهان و شاهزادگان قاجار و صاحب منصبان و در بیان هجو و هزل امیران و خوانین عصر میباشد. شعر او به جهت زبانی فصیح و رسا است. او در سرودن اشعار از ساختار و سبک دورۀ خراسانی و عراقی تبعیّت میکند. مهمترین سوالها در این پژوهش این است که مفلق تهرانی کیست؟ سبک و ویژگیهای سبکی و موضوعات دیوان شعر او چیست؟ در ادامه با بررسی دقیقتر این اثر، ارزش ادبی و تاریخی آن معرّفی خواهد شد. در این مقاله نخست به شناخت مفلق طهرانی و پس از آن به معرّفی نسخه های دیوان و شرح لازم بر آن و ارزیابی شعر وی میپردازیم.Persian poetry, poetry of the Qajar era, Correcting Persian texts, Mirza Mohammad Ali Donboli, Moflegh Tehraniشعر فارسی, شعر دورۀ قاجار, تصحیح متون فارسی, میرزا محمدعلی دنبلی, مفلق تهرانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1009.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1009.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و تحلیل متن نسخه خطی «دیوان مفلق تهرانی» و ویژگیهای سبکی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction and analysis of the manuscript of divan of Moflegh Tehrani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024The wisdom and dimensions of it in the "betweenadded" of Ferdowsi's Shahnamehخرد و ابعاد آن در «میان‌فزود»های شاهنامه فردوسی6984010.22034/bahareadab.2020.13.0faخدیجه خسرویدکتری زبان و ادبیات فارسی yeskhosravi_kh90@yahoo.comجلال خالقی مطلقهیأت علمی دانشگاه هامبورگ آلمان، استاد گروه زبان و ادبیات فارسیnokhaleghimotlagh@gmail.comعلی ایمانیهیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب، استاد گروه زبان و ادبیات فارسی noparsimania@yahoo.comJournal Article00000000It is true that everyone knows Shahnameh as an epic work and it is referred to as a heroic work, but in fact, the main mission of Ferdowsi in writing of Shahnameh is to communicate his spirituality, which is nothing but self-contemplation and the expression of the value of knowledge and wisdom, advice and advice and promotion of humanism. It is clear that Ferdowsi is the creature of the age of science and wisdom and is influenced by it. The aim of this research was to explain the place of “wisdom” and its concepts, especially in “between-parentheses” of Shahnameh; “pleonasm” is a term used in this paper as equivalent to the term “between added” that indicates the poet"s ability to use this element with high frequency to add meaningful concepts to the text of Shahnameh. In this paper, there were very brief references to the question of self from various perspectives in the pre- and post-Islamic religious books, and the end of the work was the proper influence of the "between-parentheses ".درست است که همگان شاهنامه را یک اثر حماسی بدانند و از آن بعنوان اثری قهرمان ‌پرور یاد کنند، اما در حقیقت رسالت اصلی فردوسی افزون بر سرایش شاهنامه این است که منویات خویش را که چیزی جز خردگرایی و بیان ارزش دانش و حکمت، پند و اندرز و تبلیغ انسان‌مداری نیست، به خواننده ابلاغ کند. روشن است که فردوسی زاده عصر علم و حکمت است و به قطع متأثر از آن. رسالت این پژوهش تبیین جایگاه «خرد» و مفاهیم آن ‌بویژه در «میان‌فزود‌»های شاهنامه است و «میان‌فزود» اصطلاحی است نوپدید که در این مقاله معادل با اصطلاح «اعتراض» بکار گرفته شده که نشانگر توانمندی شاعر در بهره گیری از این عنصر با بسامد بالا بجهت افزودن مفاهیمی درخور به متن شاهنامه است. در این مقاله اشاراتی بسیار کوتاه بمسأله خرد از دیدگاههای گوناگون در کتب دینی پیش از اسلام و پس از آن بایسته مینمود و پایان بخشِ کار ارائه نمونه های مناسب از «میان‌فزود»هاست.Wisdom , Ferdowsi , Shahnameh, betweenadded , pleonasmخرد , فردوسی, شاهنامه, میان‌فزود, اعتراضhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1010.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1010.pdfhttps://bahareadab.com/article/خرد و ابعاد آن در «میان‌فزود»های شاهنامه فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/The wisdom and dimensions of it in the "betweenadded" of Ferdowsi's Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Artistic word play as a neglected indicator of Bīdel Dehlavī’s styleبازی هنری با کلمات به عنوان شاخصۀ سبکی مغفول بیدل دهلوی109129010.22034/bahareadab.2020.13.0faعبداله ولی پوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور yesa.valipour@pnu.ac.irزهراساداتغیبیمربی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور و دانشجوی دکتری دانشگاه تبریزnoz.gheibi@pnu.ac.irرقیه همتیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نورnohemmati98@pnu.ac.irJournal Article00000000Bīdel Dehlavī’s poetry is one of the rarest poems of all Persian poetry. There are several factors involved in the complexity and difficulty of Bīdel’s poetry, which most of them, in turn, form his stylistic categories; one of the factors that undermines Bīdel’s poetry is “word play". Word play which is one of aesthetics interest points of Bīdel’s poetry manifest itself in this way that Bīdel looks at words from non-conventional angles to achieve a new meaning and alienation and to create unpredictable symmetries. These artistic plays in Bīdel’s poetry are used both with different types of verbs and with different types of nouns. In this paper, the authors have tried to examine “word play" as one of the stylistic features of Bīdel’s poems through content analysis. The results of the research showed that this trick is applied at the level of all kinds of verbs and nouns, and has a very high frequency among the verbs "pull, eat, go" and among the nouns "crispness, water, sleep, passion". Also, Bīdel often uses figures of speech such as ambiguity, amphibology of proportion, exterminated exception pun, poetical aetiology and so on to achieve this goal and sometimes resorts to tricks that are not considered part of the figures of speech, the most important of which are attention to the apparent meaning of the core or the central word in ironic phrases and combinations, and attention to the unconventional meaning of the word.شعر بیدل دهلوی یکی از دیریابترین اشعار تمام ادوار شعر فارسی است. عوامل متعددی در پیچیدگی شعر بیدل دخیلند که اغلب آنها نیز به نوبۀ خود مقوله های سبکساز وی را تشکیل میدهند؛ یکی از این عواملِ تعقیدساز شعر بیدل، «بازی با کلمات» است. بازی با کلمات، که یکی از نقاط ثقل جمالشناسی شعر بیدل است؛ به این صورت در شعر وی جلوه گری میکند که بیدل برای دستیابی به معنی بیگانه و طرز نو و خلق تناسبهای غیرقابل پیشبینی، از زاویه ای غیرعرفی به کلمات نگاه میکند. این بازیهای هنری در اشعار بیدل دهلوی در سطح کلمه، با انواع فعلها و اسمها صورت میگیرد. نگارندگان کوشیده اند در این جستار به شیوۀ تحلیل محتوا به بررسی «بازی با کلمات» به عنوان یکی از شاخصه های سبکی اشعار بیدل بپردازد. حاصل پژوهش نشان میدهد که این شگرد در سطح انواع فعل و اسم اعمال میشود، و از میان افعال در «کشیدن، خوردن، رفتن» و از بین اسمها در «تردستی، آب، خواب، شور» بسامد بسیار بالایی دارد و بیدل برای نیل به این هدف، اغلب از آرایه هایی نظیر ایهام، ایهام تناسب، تبادر، استخدام، استثنای منقطع، جناس تام، حسن تعلیل و ... استفاده میکند و گاهی نیز به شگردها متوسل میشود که جزءِ صنایع ادبی محسوب نمیشوند، از مهمترین آنها میتوان به توجه به معنی ظاهریِ هسته یا کلمۀ مرکزی در عبارتها و ترکیبهای کنایی و توجه به معنیِ غیر متعارفِ کلمه نام برد.Bīdel, Indian style, critique, word playبیدل, سبک هندی, نقد, بازی با کلماتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1012.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1012.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازی هنری با کلمات به عنوان شاخصۀ سبکی مغفول بیدل دهلویhttps://bahareadab.com/en/article/Artistic word play as a neglected indicator of Bīdel Dehlavī’s style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Stylistic study of the manuscript version of "Gharaeb-o-Alasrar" by "Khandamir"بررسی سبکی نسخۀ خطّی «غرائب الاسرار» اثر «خواندمیر»131144010.22034/bahareadab.2020.13.0faستوده امامی یگانهدانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoSotoodeh.emami.yeganeh@gmailاحمدحسنی رنجبر هرمزآبادیاستاد زبان وادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانyesahmad.hasani-ranjbar-hormozabadi@iauctb.ac.irعلی اصغر حلبیاستادیار زبان وادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnoali.halabi@iauctb.ac.irJournal Article00000000The literary analysis of manuscript Gharayeb-ol-Asrar by Ghyasuddin Khandmir, the grand child of Mirkhand, author of Rawzat-ol-Safa. He was one of the most famous historians and author of the end of Timurid and beginning of Safavid period. 10th century. The manuscript is about the odd tales of human begins, happenings, places and natural surroundings i.e., cities, seas, rivers, islands, mountains, springs, water wells and is about behavioral patterns of human nature, super natural creatures, jinns, birds and animals of the colorful world. Most of the descriptions and tales use actual referrals from other books or documents. According to the index of manuscripts of Islamic republic of Iran’s parliament, only 3 copies of the manuscripts exist in Iran, that are mentioned in the essay. No critical or correctional analysis of the book has ever been recovered. The style of the writing, with the exception of the beginning is refined and pure verse. Although the author has not intended to use artful techniques of writing, the verse is not so easy to understand and in some parts poetry is also used, particularly in the beginning. The book is dedicated to Moein al Saltaneh Abolnasr Sultan Badiozzaman Mirza by the author. The main objective of this research is method analysis of literary, lexical, syntactical and philosophical levels of Gharayeb-ol-Asrar.«غرائب الاسرار» نوشتۀ غیاث الدین خواندمیر نوادۀ دختری میرخواند صاحب کتاب «روضه الصفا» از مورخان و نویسندگان قرن دهم هجری، یعنی اواخر دورۀ تیموری و اوایل دورۀ صفوی است، در بیان شگفتیهای ربع مسکون، غرائب بلاد و بحار و انهار و جزایر و مبنی است بر عجایب اشکال و اطوار بعضی از آدمیان که نویسنده در آن حکایاتی را بشیوۀ روایی با رویکردی استنادی نوشته و در اغلب حکایات، مطلب را با ذکر سند روایت کرده است؛ اگرچه متن اصلی غرایب الاسرار بشیوۀ ساده و مرسل به نگارش درآمده، اما وجود بیش از حدّ واژگان، ترکیبها و عبارتهای عربی و نیز پیروی از ساختهای زبان عربی در جمله سازیها در مقدمه و برخی موارد، سبک نگارش را مصنوع میکند. این ویژگی، درواقع ویژگی سبکی غالب بسیاری از آثار تاریخی و علمی قرنهای دهم هجری است. در این مقاله کوشیده شده ویژگیهای سبکی خواندمیر در غرائب الاسرار به لحاظ زبانی (صرفی و نحوی)، ادبی و فکری و محتوایی بررسی شود؛ نثر کتاب - جز در مقدمه که به آرایه های ادبی آمیخته و همراه با شعر است- نثری نسبتاً ساده است که نویسنده در آن قصد هنروری ندارد، اما در کل کتاب (چه مقدمه و چه متن) استفاده از واژه ها و عبارات و ترکیبات عربی بوفور دیده میشود.Manuscript, Khandmir, Gharayeb-ol-Asrar, literary and stylistic featur, Literary featureنسخۀ خطّی, خواندمیر, غرائب الاسرار, سبک شناسی, دورۀ تیموریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1013.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1013.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی نسخۀ خطّی «غرائب الاسرار» اثر «خواندمیر»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic study of the manuscript version of "Gharaeb-o-Alasrar" by "Khandamir"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Study the style and content of the historical epic "Zafarnameh" by Hamdollah Mostofiبررسی سبکی و محتوایی حماسۀ تاریخی «ظفرنامه» اثر حمدالله مستوفی145167010.22034/bahareadab.2020.13.0faسهیلا کاشانیدانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnokashani@iauk.ac.irمجید حاجی زاده استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانyesM.hajizadeh@iauk.ac.irداریوش کاظمیاستادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایرانnod_kazemi@iauk.ac.irJournal Article00000000During the Mongol period, due to the special morale of the Mongols, the elimination of the Abbasid caliphate, the weakening of national tendencies, the gradual change of Iran"s socio-political conditions and the spread of the historiographical movement, national epics flourished and the order of historical epics flourished. Zafarnameh by Hamdollah Mostofi is the most important historical epic available. It has over 75,000 verses and is divided into three parts (Islamic oath, oath of rulings about the history of Iran, and oath of Soltani about the history of the Mongols). Islam was written until the time of the author. In this article, written in the library method, in order to examine the extent of Mostofi"s influence on Ferdowsi and to extract linguistic, literary and intellectual features, this work has been studied and analyzed in terms of stylistics. Out of a total of 75,000 bits of the work, two thousand bits (a total of six thousand bits) were examined. The results show that linguistically and literaryly, this work is an imitation of Shahnameh. Linguistically, the use of Arabic, Turkish and Mongolian words and ancient Iranian words has affected the heterogeneous and non-cohesive structure. From a syntactic point of view, the characteristics of Khorasani style and especially Shahnameh can be seen in it. From the point of view of formalism, similarity, exaggeration, irony and metaphor are seen in the order of order.در دورۀ مغول، به دلایل روحیات خاص مغولان، حذف خلافت عباسی، ضعف تمایلات ملی، تغییر تدریجی شرایط سیاسی-اجتماعی ایران و رواج نهضت تاریخ‌نویسی، از رونق حماسه های ملی کاسته شد و نظم حماسه های تاریخی رونق گرفت. ظفرنامه اثر حمدالله مستوفی، مهمترین حماسی تاریخی موجود است بالغ بر 75000بیت به بحر متقارب و منقسم بر سه قسمت(قسم اسلامی، قسم احکام دربارۀ تاریخ ایران، و قسم سلطانی دربارۀ تاریخ مغول) که به تقلید از شاهنامه و در ادامۀ آن یعنی از ظهور اسلام تا دورۀ مولف سروده شده است. در این مقاله که به روش کتابخانه ای نگاشته شده است، به منظور بررسی میزان تاثیرپذیری مستوفی از فردوسی و به هدف استخراج ویژگیهای زبانی، ادبی و فکری، این اثر به لحاظ سبک‌شناسی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. از مجموع 75000بیت اثر، از هز قسم دوهزار بیت (مجموعاً شش هزار بیت) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان میدهد که از نظر زبانی و ادبی این اثر تقلیدی از شاهنامه است. از نظر زبانی، کاربرد لغات عربی، ترکی و مغولی و واژگان کهن ایرانی؛ ساختار ناهمگون و غیریکدستی به اثر بخشیده است. از منظر نحوی نیز ویژگیهای سبک خراسانی و خصوصاً شاهنامه در آن دیده میشود. از نظر صورخیال به ترتیب تشبیه، اغراق، کنایه و استعاره دیده میشود .از نظر فکری نیز دقت مستوفی در ذکر وقایع و وجود جملات حاوی پند و حکمت قابل توجه است.Stylistics, Zafarnameh, Hamdollah Mostofi, Historical Epicسبک‌شناسی, ظفرنامه, حمدالله مستوفی, حماسۀ تاریخیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1014.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1014.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی حماسۀ تاریخی «ظفرنامه» اثر حمدالله مستوفیhttps://bahareadab.com/en/article/Study the style and content of the historical epic "Zafarnameh" by Hamdollah Mostofi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Motif, its types and functions in stories of 1320-1330موتیف، گونه ها و کارکردهای آن در داستانهای ایرانی در دهه های 20 و 30شمسی169191010.22034/bahareadab.2020.13.0faعباس علی حلاجیدانشجوی دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهدnoHallaji44@iau-neyshabur.ac.irمحمد تقویدانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد yestaghavi@um.ac.irمریم صالحی‌نیادانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهدnom.salehinia@um.ac.irJournal Article00000000One of the elements which has a vital and relatively novel function in the analysis of contentand structure of literary works is motif. The recognition of this device as one of themost common expressions in art and literature is important due to its evoking and recurrent nature. The present study investigates the function and role of motif in the works of several novelists in 1320-1330. Motif has been commonly used in the literary works of this decade. These recurrent elements comprise a major part of most stories. The study introduces some prominent writers of the period; this introduction is preceded bythe description of the social and political conditions of the time. In addition, the functions of motifs are examined in some stories of this decade. The other objective of the paper is to analyzethe process of these meaningful elements, which represent writers" emotions, concerns andworldviews.یکی از ابزارهایی که در نقد و تحلیل جنبه های محتوایی و ساختاری آثار ادبی کاربرد مهم و نسبتاً جدیدی دارد، بحث موتیف، انگاره یا دانش بنمایه است. شناخت این ابزار به عنوان یکی از اصطلاحات رایج در هنر و ادب به علت خصلت برانگیزندگی و تکرارشوندگی از مقوله های مهم ادبی محسوب میگردد. در این پژوهش به روش تحلیل محتوا، از منظر کاربرد موتیف و تبیین جایگاه و کارکردهای آن، به بررسی اجمالی آثار چهار تن از داستان‌نویسان شاخص دهه های بیست و سی شمسی، صادق هدایت، بزرگ علوی، صادق چوبک، و بزرگ علوی، پرداخته شده است. پس از تحلیل ساختار، محتوا و کارکرد موتیفهای به کاررفته در این آثار مشخص شد که این موتیفها اغلب از نوع موتیفهای فکری و عاطفی هستند و نویسندگان از کارکردهای گوناگون موتیف برای غنی ساختن درونمایۀ آثار خویش بهره برده اند. همچنین موتیفهای به کاررفته در این آثار با شخصیت ‌پردازی، پیرنگ و فضای داستان ارتباطی تنگاتنگ دارند.Motif, The usage, Functions, and stylistics , SadeghHdayat , SadeghChubak , Jalal Al-e Ahmad , BozorgAlavi موتیف, بنمایه, داستان, صادق هدایت, صادق چوبک, جلال آل احمد, بزرگ علویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1015.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1015.pdfhttps://bahareadab.com/article/موتیف، گونه ها و کارکردهای آن در داستانهای ایرانی در دهه های 20 و 30شمسیhttps://bahareadab.com/en/article/Motif, its types and functions in stories of 1320-1330

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Demonic forces in the Shahnameh and their demonstrationsنیروهای اهریمنی در شاهنامه و تظاهرات آنها193218010.22034/bahareadab.2020.13.0faمحمدرضا میریدانش آموخته دانشگاه ملی دولتی تاجیکستان yesmiri.m5571@gmail.comعمر صفراستاد دانشگاه ملی دولتی تاجیکستانnoumar-safar@mail.ruJournal Article13981212Metaphysics has appeared in the Shahnameh, in one of the perspectives, in the form of a conflict between the forces of good (Divine) and the forces of evil (the devil). That is why in most of the stories of Shahnameh, the footprints of one of these forces are clearly visible. The demonic forces that are the subject of the present discussion in the Shahnameh are: the devil, the satan, the demon, the sorcerer, and the dragon. Most of these phenomena can be transformed by relying on the superhuman force and transforming themselves into another and generally desirable form (such as a deceitful woman) and deceiving and misleading the characters in the story. All these phenomena, with all their strength and power, will eventually be destroyed by the hero, who is not without the help of the divine and good forces, and the world will live in relative peace until the next manifestation of these forces. It is noteworthy that as we move from the beginning of the Shahnameh to the historical parts (the end of the Shahnameh), there is a relatively significant change in the type of demonic forces. , for example, In the historical section unlike the mythological and heroic sections, there is no mention of demons, devils, or the daemon, and the dragon, and sometimes the sorcerer, has become the perfect representative of the demonic forces.مابعدالطبیعه در شاهنامه، در یکی از چشم‌اندازها، به شکل جدال نیروهای خیر (ایزدی) و نیروهای شر (اهریمنی) پدیدار شده است. از همین روست که در اغلب داستانهای شاهنامه ردّ پای یکی از این نیروها به شکلی آشکار دیده میشود. نیروهای اهریمنی، که موضوع بحث حاضر است، در شاهنامه عبارتند از: اهریمن، ابلیس، دیو، جادو (جادوگر) و اژدها. اغلب این پدیده ها با اتکا به نیروی مافوق بشری بضرورت میتوانند تغیر شکل داده و خود را به شکلی دیگر و عموماً دلخواه (ازقبیل زن فریبا) دربیاورند و به فریب دادن و بیراه کردن شخصیتهای قصه بپردازند. همۀ این پدیده ها با همۀ قوت و قدرتی که دارند، سرانجام بردست پهلوانی، که بی‌بهره از نیروهای ایزدی و خیر نیست، از بین میروند و جهان، تا تظاهر بعدی این نیروها، در صلحی نسبی بسرمیبرد. نکتۀ قابل توجه این است که هرچه از آغاز شاهنامه بسمت بخشهای تاریخی (پایان شاهنامه) پیش میرویم، تغییری نسبتاً مهم در نوع نیروهای اهریمنی بوجود میآید؛ مثلاً در بخش‌ تاریخی، برخلاف بخشهای اساطیری و پهلوانی، خبری از دیو و اهریمن و ابلیس نیست و اژدها، و بعضاً جادوگر، نمایندۀ کامل نیروهای اهریمنی شده است.metaphysics, Shahnameh, devil, demon, devil, dragon, magicمابعدالطبیعه, شاهنامه, اهریمن, دیو, ابلیس, اژدها, جادوhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1016.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1016.pdfhttps://bahareadab.com/article/نیروهای اهریمنی در شاهنامه و تظاهرات آنهاhttps://bahareadab.com/en/article/Demonic forces in the Shahnameh and their demonstrations

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024A look at the poetic style of thirteenth-century poets based on the Mehake shoara biography of the poets Written by Mohammad Saleh Shamlou Khorasaniنگاهی به سبک شعری شاعران قرن سیزدهم با تکیه بر تذکره محک شعرا تألیف محمدصالح شاملوی خراسانی219244010.22034/bahareadab.2020.13.0faمژگان متین زادهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز nomojganmatinzadeh@shirazu.ac.irزهرا ریاحی زمیندانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز yesz.riahizamin@shirazu.ac.irJournal Article00000000The Educated poet land of Iran in the thirteenth-century AH, which coincides with the Qajar dynasty in Iran, as in previous periods, has nurtured many poets. Due to the historical proximity of this period, there are relatively many biography of the poets available to the literary people who introduce the poets of this period. One of these biographies of the poets is Mehake shoara, written by Mohammad Saleh Shamlou Khorasani. Although the poetic style of this period is called return and has defined characteristics, the Mehake shoara biography of the poets provides to the researchers with new information by describing the poetry of thirteenth-century poets. this article introduces the poets of this period and examines the characteristics of this literary period Based on the information that this biography of the poets provides to the readers.سرزمین شاعرپرور ایران در قرن سیزدهم هجری که همزمان با سلطنت قاجاریه در ایران است، همچون دوره های پیشین شاعران بسیاری را در دامان خود پرورش داده است. به دلیل نزدیکی تاریخی این دوره تذکره های نسبتاً زیادی در اختیار اهل ادب قرار دارند که به معرفی شاعران این دوره میپردازند. یکی از این تذکره ها محک شعرا، تألیف محمدصالح شاملوی خراسانی است. هرچند سبک شعری این دوره، بازگشت نامیده شده و ویژگیهای تعریف شده ای دارد، تذکره محک شعرا با شرح حال و آوردن نمونه هایی از شعر شاعران قرن سیزدهم اطلاعات نوینی را در اختیار پژوهندگان قرار میدهد. مقاله حاضر بر اساس اطلاعاتی که این تذکره در اختیار خوانندگان قرار میدهد، به معرفی شاعران این دوره و بررسی ویژگیهای تکمیلی و متفاوتی از سبک شناسی این دوره ادبی میپردازد.Qajar period, stylistic features, Mehake shoara biography of t, Mohammad Saleh Shamlou Khorasدوره قاجاریه, ویژگیهای سبکی, تذکره محک شعرا, محمدصالح شاملوی خراسانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1017.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1017.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی به سبک شعری شاعران قرن سیزدهم با تکیه بر تذکره محک شعرا تألیف محمدصالح شاملوی خراسانیhttps://bahareadab.com/en/article/A look at the poetic style of thirteenth-century poets based on the Mehake shoara biography of the poets Written by Mohammad Saleh Shamlou Khorasani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024The place of love in Salman Savage's intellectual level sonnets Based on the division of love in Abhar al-Ashqin Roozbehan Baghi Shiraziجایگاه عشق در سطح فکری اشعار سلمان ساوجی بر مبنای تقسیم‌بندی عشق در عبهر العاشقین روزبهان بقلی شیرازی245266010.22034/bahareadab.2020.13.0faمنصور جلیلیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه ایرانnom.jalili0864@gmail.comرحیم طاهراستادیار زبان و ادبیات فارسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه ایرانyesRahimtaher50@gmail.comJournal Article00000000Love is one of the most fundamental themes of Persian mysticism and poetry, and its earthly and heavenly forms in poetry and mysticism have produced excellent themes and beautiful interpretations. In the thinking of Ruzbahan Baqli Shirazi and Salman Savaji, love also holds a high place. As one of the most influential mystics and poets of their time, Roozbehan Baqli Shirazi and Salman Savaji have a keen attention to this divine promise and have taken great interest in expressing religious concepts and mystical vocabulary. This research, carried out by library method, through a descriptive-content analysis and comparative study between Rozbehan Baqi Shirazi and Salman Savoji"s sonnets, aims to study the subject of love on the basis of its division into Rozbehan"s book To examine the names of these two mystics and poets. The results show that Salman Savaji"s poems also show the division of love (found in Ibrahim al-Asheqin). And it is given to man in a glorious and manifest way. The infinite love, eternal and eternal motivation of creation and the supremacy of love over reason are common intellectual features on the subject of love in Abharol-Ashegin and Salman Savaj"s sonnets.عشق از اساسیترین موضوعات عرفان و شعر فارسی است و انواع زمینی و آسمانی آن در اشعار شاعران و عارفان، مضامین عالی و تعابیر زیبایی را به وجود آورده است. در تفکر روزبهان بقلی شیرازی و سلمان ساوجی، نیز عشق از جایگاه والایی برخوردار است. روزبهان بقلی شیرازی و سلمان ساوجی،بعنوان یکی از تاثیرگذارترین عارفان و شاعران دورۀ خود، توجه وافری به این ودیعۀ الهی دارند و در بیان مفاهیم دینی و واژگان عرفانی از عشق بهره ‌های فراوانی گرفته اند. این پژوهش که با روش کتابخانه ای، به طریق توصیفی- تحلیل محتوایی در غزلیات سلمان ساوجی انجام شده است، قصد دارد موضوع عشق را در غزلیات سلمان ساوجی،بر مبنای تقسیم‌بندی آن در کتاب عبهرالعاشقین روزبهان بررسی کند و خصوصیات آن را در افکار این شاعر نامی بررسی کند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که در اشعار سلمان ساوجی نیز تقسیم‌بندی عشق (موجود در عبهرالعاشقین) دیده میشود، در نظر سلمان ساوجی، عشق انسانی (به تعبیر روزبهان) پایه و مقدمۀ رسیدن به عشق الهی است و عشق در ارتباط و اتحاد با حسن و جمال و به صورت تجلی، به انسان بخشیده شده است. نامحدود بودن عشق، ازلی و ابدی بودن و انگیزۀ آفرینش و برتری عشق بر عقل از ویژگیهای فکری درخصوص موضوع عشق در غزلیات سلمان ساوجی است.Love Classification, Roozbehan Baghi Shirazi, Abhar al-Ashqin, Salman Savojiتقسیم‌بندی عشق, روزبهان بقلی شیرازی, عبهر العاشقین, سلمان ساوجیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1018.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1018.pdfhttps://bahareadab.com/article/جایگاه عشق در سطح فکری اشعار سلمان ساوجی بر مبنای تقسیم‌بندی عشق در عبهر العاشقین روزبهان بقلی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/The place of love in Salman Savage's intellectual level sonnets Based on the division of love in Abhar al-Ashqin Roozbehan Baghi Shirazi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135420201024Existence style reflection in Sadegh Chubak's worksبازتاب سبک اگزیستانس در آثار صادق چوبک267286010.22034/bahareadab.2020.13.0faنیلوفر انصاریدانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی دانشگاه سمنانnoansari_niloofar_2020@semnan.ac.irعبدالله حسن زاده میر علیدانشیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه سمنانyesa.hasanzadeh@semnan.ac.irعصمت اسماعیلیدانشیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه سمنان noEsmat.esmaeili@semnan.ac.irJournal Article00000000Much of the existential style indicators of "death, suffering, fear and sin" exist in the works of Sadegh Chubak. The author tries to portray the ugliness and inequality of society in the eyes of the readers, in addition to depicting the consequences of this injustice. The main research question here is how did the most important indicators of existential style emerge in the stories of "The Stone of Patience, the Entry of the Dead and the Atma of My Dog?" Existentialist philosophy based its analysis of Raber"s fate on three fundamental inferences and considered three signs of existence for it. The purpose of this article is to elucidate three existential principles (sensory, moral and faith) in Sadegh Chubak"s works. The results show that Chubak"s worldview is influenced by philosophers" analysis. As a social writer, Sadegh Chubak has a good understanding of society, its pains and problems. The author"s stories are full of themes such as "death, suffering, fear and sin", which is one of the most important concerns of existences. In character analysis of the stories of "The Stone of Patience and My Dog Atma" we conclude that most of these characters do not rise above the solitude of moral and existential existence, and do not reach the stage of faith existence. Experiences faith.بخش قابل توجهی از شاخصهای سبک اگزیستانس« مرگ، رنج، ترس وگناه » در آثار صادق چوبک تبلور یافته است. این نویسنده میکوشد تا زشتیها وفساد ونابرابریهای موجود اجتماع را در برابر چشم خوانندگان به تصویر بکشد، علاوه بر آن پیامدهای این بی عدالتی را نیز به تصویر بکشد. در اینجا سؤال اصلی پژوهش مطرح میشود که مهمترین شاخصهای سبک اگزیستانس در داستانهای «سنگ صبور، انتری که لوطیش مرده بود و آتما سگ من چگونه نمود یافته است؟ فلسفه اگزیستانس تحلیل خود از سرنوشت بشر رابر سه استنباط بنیادی استوار ساخت و سه نشانه هستی برای آن در نظر گرفت. هدف این مقاله روشنگری سه اصل اگزیستانس (استحسانی، اخلاقی وایمانی) در آثار صادق چوبک است. نتایج تحقیق حاکی از تأ ثیر جهانبینی چوبک از تحلیلهای فیلسوفان است. صادق چوبک به عنوان نویسنده اجتماعی، شناخت درستی از جامعه، دردها ومشکلات اساسی آن دارد.داستانهای این نویسنده سراسر پراز مضامینی چون « مرگ، رنج، ترس وگناه »است که این امرخود از مهمترین دغدغه های اگزیستانسها است . در تحلیل شخصیت داستانهای « سنگ صبور و آتما سگ من» به این نتیجه رسیدیم که اکثر این شخصیتها از مر حله اگزیستانس استحسانی واخلاقی بالاتر نمیروند، وبه مرحله اگزیستانس ایمانی نائل نمیگردند.در مقابل در داستان انتری که لوطیش مرده بود، انتر داستان مرحله اگزیستانس ایمانی را تجربه میکند.Lightness Indicators, Existence, Sadegh Chubak, Existential Enlightenmentشاخصهای سبکی, اگزیستانس, صادق چوبک, روشنگری اگزیستانسhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1019.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1019.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب سبک اگزیستانس در آثار صادق چوبکhttps://bahareadab.com/en/article/Existence style reflection in Sadegh Chubak's works