امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Analysis of the Rhetorical Purposes of the Call and the Monaada in Tarikh-e Vassafتحلیل و واکاوی اغراض بلاغی ندا و منادا در تاریخ وصّاف119806710.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8067faزیباآژیرگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.nozi.azhir@iau.ac.irبراتمحمدیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.yesbarat.mohammadi@iau.ac.ir عباسباقی‌نژادگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.noJournal Article14040706BACKGROUND AND OBJECTIVES: The rhetoric of the call and the manaada is considered one of the effective linguistic tools in creating semantic diversity and inducing secondary purposes in literary texts. Tarikh-e Vassaf, as one of the most prominent examples of fabricated and commissioned prose of the Ilkhanid period, provides a suitable context for examining the rhetorical functions of this linguistic structure. The aim of the present study is to analyze the methods of using the call and the manaada and explain its secondary rhetorical purposes in Tarikh-e Vassaf. METHODOLOGY: This study was conducted in a descriptive-analytical manner and based on library studies. The data were collected through document analysis and extraction of examples of the call and the manaada from the text of four volumes of Tarikh-e Vassaf and then analyzed based on the principles of classical rhetoric. FINDINGS: The research findings show that Wassaf al-Hadra consciously and purposefully used rhetorical techniques throughout his work and used the call and the manaada to enhance the emotional and persuasive aspects of the text. The explicit use of the word call in many cases, in addition to creating a sense of urgency and harmony with the traditional and formal style of Ilkhanid prose, has enabled the direct transmission of the author"s emotions and highlighting his intended semantic intentions. CONCLUSION: The research results indicate that in Wassaf"s history, the call and the manaada have various functions such as informing and reporting, requesting and requesting, reprimanding and blaming, expressing happiness and gratitude, encouraging, persuading, and seizing the opportunity. Also, by consciously presenting and delaying the call and the manaada in the construction of the sentence, Wassaf sought to emphasize the meaning and instill a special emotional charge, and in this way, he strengthened the rhetorical role of this linguistic structure in advancing his discursive purposes.زمینه و هدف: بلاغت ندا و منادا از جمله ابزارهای مؤثر زبانی در ایجاد تنوع معنایی و القای اغراض ثانویه در متون ادبی به شمار می‌آید. تاریخ وصّاف بعنوان یکی از شاخصترین نمونه های نثر مصنوع و متکلّف دوره ایلخانی، بستری مناسب برای بررسی کارکردهای بلاغی این ساخت زبانی فراهم میسازد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل شیوه های کاربرد ندا و منادا و تبیین اغراض ثانویه بلاغی آن‌ در تاریخ وصّاف است. روش پژوهش :این پژوهش به شیوه توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از طریق سندکاوی و استخراج نمونه های ندا و منادا از متن چهار جلد تاریخ وصّاف گردآوری و سپس با تکیه بر مبانی بلاغت کلاسیک تحلیل شده اند. یافته های پژوهش:یافته های پژوهش نشان میدهد که وصّاف‌الحضره آگاهانه و هدفمند از شگردهای بلاغی در سراسر اثر خود بهره برده و ندا و منادا را در راستای تقویت جنبه های عاطفی و اقناعی متن به کار گرفته است. کاربرد صریح حرف ندا در بسیاری از موارد، افزون بر ایجاد اطناب و هماهنگی با سبک متکلّف و سنتی نثر دوره ایلخانی، امکان انتقال مستقیم عواطف نویسنده و برجسته سازی مقاصد معنایی مورد نظر او را فراهم کرده است. نتایج پژوهش :نتایج پژوهش حاکی از آن است که ندا و منادا در تاریخ وصّاف کارکردهایی متنوع چون اطلاع‌رسانی و گزارش، درخواست و خواهش، توبیخ و سرزنش، ابراز شادمانی و یُمن، تشویق، ترغیب و اغتنام فرصت را بر عهده دارند. همچنین، وصّاف با تقدیم و تأخیر آگاهانه ندا و منادا در ساخت جمله، بدنبال تأکید معنایی و القای بار عاطفی خاص بوده و از این طریق، نقش بلاغی این ساخت زبانی را در پیشبرد مقاصد گفتمانی خود تقویت کرده است.Tarikh-e Vassaf. Wassaf Shirazi. Rhetoric. Secondary purposeتاریخ وصّاف. وصّاف شیرازی. بلاغت. اغراض ثانویه ندا و منادا.https://bahareadab.com/downloadPDF/1957.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1957.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و واکاوی اغراض بلاغی ندا و منادا در تاریخ وصّافhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Rhetorical Purposes of the Call and the Monaada in Tarikh-e Vassaf

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Analysis of Surrealist Stylistics and the Ideological Dimensions of the Novel Malakut from a Jungian Perspectiveتحلیل سبک‌شناسی سوررئالیسم و ابعاد ایدئولوژیک رمان ملکوت از منظر یونگ2139801010.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8010faفاطمهآستانه اصلگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noبهرامپروین گنابادیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yes B.parvin47@iau.ac.irمهرانگیزاوحدیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.no m.owhadi@iau-tnb.ac.irJournal Article14040817BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study analyzes Malakut, the novel by Bahram Sadeghi, from the perspective of ideological stylistics, drawing on Carl Jung’s theory of archetypes. Its aim is to examine the representation of surrealist components across three interconnected levels—narrative, linguistic, and ideological—and to explore their relationship with the identity crisis and existential anxiety of the modern Iranian individual. On the narrative level, temporal disruption and the interweaving of dream and reality produce a subjective and hallucinatory structure; on the psychological level, the confrontation between Mr. M.L. and Dr. Hatem reflects the conflict between the conscious ego and the shadow; and on the ideological level, the novel offers a critique of the collapse of rational and ethical values in modern society. Through symbolic language and surrealist imagination, Sadeghi portrays the suffering and solitude of the Iranian individual in confrontation with unconscious forces and historical ruptures. METHODOLOGY: This research adopts a descriptive–analytical approach, with data collection based on complete induction. First, the data extracted from the text of Malakut are systematically described; subsequently, a stylistic analysis is conducted with particular emphasis on the ideological layer of the work. The purpose of this process is to elucidate how ideology is represented through narrative style and linguistic elements. FINDINGS: The novel Malakut, by employing surrealist elements such as temporal and spatial disruptions, the dissolution of the boundary between reality and imagination, and the presence of the unconscious, represents the psychological and identity crises of its characters. The narrative also enables a critique of dominant social, ethical, and epistemological discourses, thereby revealing the disintegration of official values. Accordingly, surrealist style in Malakut simultaneously functions as an aesthetic mode, a psychological representation, and an ideological analysis. CONCLUSION: The analysis of Malakut demonstrates that surrealist style not only contributes to the creation of a psychological and imaginative atmosphere but also serves as an effective tool for critiquing ideological systems and exposing the identity crisis of the modern human being. Temporal and spatial disruptions, symbolic imagery, and the presence of the unconscious reflect both the characters’ psychological turmoil and the collapse of institutionalized values. Thus, the novel offers a multilayered and critical experience from aesthetic, psychological, and ideological perspectives.زمینه و هدف: این پژوهش به تحلیل رمان ملکوت بهرام صادقی از منظر سبک‌شناسی ایدئولوژیک با تکیه بر نظریۀ کهن‌الگوهای یونگ میپردازد. هدف آن، بررسی نحوه بازنمایی مؤلفه های سوررئالیستی در سه سطح روایی، زبانی و ایدئولوژیک و پیوند آن با بحران هویت و اضطراب انسان مدرن ایرانی است. در لایۀ روایی، گسست زمان و درهم‌تنیدگی رؤیا و واقعیت، ساختاری ذهنی و وهم‌آلود می‌آفریند؛ در لایۀ روانی، رویارویی آقای م.ل و دکتر حاتم بازتاب کشمکش میان «من آگاه» و «سایه» است؛ و در لایۀ ایدئولوژیک، رمان نقدی بر فروپاشی ارزشهای عقلانی و اخلاقی در جامعه مدرن است. صادقی با زبان نمادین و تخیل سوررئالیستی، رنج و تنهایی انسان ایرانی را در مواجهه با نیروهای ناخودآگاه و گسستهای تاریخی نشان میدهد. روش‌ها: در این پژوهش، روش گردآوری داده ها مبتنی بر استقرای تام بوده و روش تحقیق از نوع توصیفی ـ تحلیلی است. ابتدا داده های استخراج‌شده از متن رمان ملکوت به صورت نظام‌مند توصیف شده و سپس تحلیل سبک‌شناسانه با تمرکز بر لایۀ فکری اثر صورت گرفته است. هدف از این فرایند، تبیین چگونگی بازنمایی ایدئولوژی از خلال سبک روایی و عناصر زبانی اثر است. یافته ها: رمان ملکوت با بهره گیری از عناصر سوررئالیستی مانند گسستهای زمانی و مکانی، انحلال مرز واقعیت و خیال، و حضور ناخودآگاه، بحرانهای روانی و هویتی شخصیتها را بازنمایی میکند. روایت همچنین امکان نقد گفتمانهای مسلط اجتماعی، اخلاقی و معرفتی را فراهم می‌آورد و فروپاشی ارزشهای رسمی را آشکار میسازد. بدین‌ترتیب، سبک سوررئالیستی در ملکوت همزمان حامل زیبایی‌شناسی، بازنمایی روانی و تحلیل ایدئولوژیک است. نتیجه: بررسی رمان ملکوت نشان مید‌هد که سبک سوررئالیستی نه تنها به خلق فضایی روانی و خیال‌انگیز کمک میکند، بلکه ابزاری برای نقد نظامهای ایدئولوژیک و آشکارسازی بحران هویت انسان مدرن است. گسستهای زمانی و مکانی، تصاویر نمادین و حضور ناخودآگاه، هم بحران روانی شخصیتها و هم فروپاشی ارزشهای رسمی را بازتاب میدهند. بدین ترتیب، اثر همزمان از نظر زیبایی‌شناسی، روان‌شناسی و تحلیل ایدئولوژیک، تجربه ای چندلایه و انتقادی ارائه میدهد.surrealism, ideological stylistics, Jung, collective unconscious, Malakutسوررئالیسم, سبک‌شناسی ایدئولوژیک, یونگ, ناخودآگاه جمعی, رمان ملکوتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1958.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1958.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی سوررئالیسم و ابعاد ایدئولوژیک رمان ملکوت از منظر یونگhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of Surrealist Stylistics and the Ideological Dimensions of the Novel Malakut from a Jungian Perspective

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Typology of neurotic characters in Houshang Golshiri's social political stories based on Karen Horne's theoryتحلیل چهار داستان سیاسی اجتماعی هوشنگ گلشیری براساس مؤلفه های شخصیت از دیدگاه نقد روانشناسی کارن هورنای4156805910.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8059faفاطمهشکریگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.nofatemeh.shokri6458@iau.irمریمسلحشورگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.yessalahshoor@iaut.ac.irمریممحمدزادهگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nom-moammadzadeh@iau-ahar.ac.irJournal Article14040716BACKGROUND AND OBJECTIVES: Houshang Golshiri is a prolific novelist in contemporary literature who, in some of his works, has described the political and social tensions of the Pahlavi era and the disillusionment of party activists after the coup by choosing neurotic and nervous characters. In this article, with the aim of examining the typology of nervous characters whose nervousness is due to political activities, four of his stories have been examined using Karen Horney"s theory. METHODOLOGY: The research method is a library study and a survey tool. The content writing is in the "descriptive-analytical" style, and the statistical population of the research is the four stories "Delizh", "Mishle Hamish", "A Photo for an Empty Frame" and "Both Sides of a Coin" from Golshiri"s book "The Dark Half of the Moon" published in 2001 by Niloufar Publications. FINDINGS: In his political and social stories, Golshiri narrates the performance and reaction of intellectuals to the defeat in the coup, and in several stories he has discussed the confrontation of party members in the thoughts of struggle and surrender, hope and despair. An examination of the four selected stories shows that, according to Horney"s personality typology, the characters" defensive states in the face of this defeat show the fragmentation of intellectuals. Arrest and imprisonment are the fundamental anxiety that causes nervousness, and the characters have adopted three defensive states of love-seeking, isolationist, and supremacist. The supremacist type is divided into two categories: fight to the death and betrayal. Some continued the path of struggle and were shot. But some saved themselves from prison by betraying their party comrades, while some turned to isolation and committed suicide due to the defeat of their ideals. Love-seekers, who work without a specific ideal, chose the path of surrender and cooperation in prison. Isolationists, disappointed with the struggle, turned to everyday life and avoided party members and political activity. In this way, Golshiri has narrated frustration and hopelessness, surrender and betrayal of comrades, suicide, and hope for struggle. CONCLUSION: In the content of the four stories, the fundamental anxiety of the coup and political unrest is that Golshiri narrates the actions of political activists in the thirties and forties, how people became desperate after the coup and, by avoiding any activity, have an isolationist type. In contrast, people with a supremacist type still hope for victory and fight and are killed. When they fail in the fight, they become isolated and commit suicide. Some also relieve themselves of anxiety by betraying party members, and passive characters who have no ideals surrender and have an affection-seeking type.زمینه و هدف: هوشنگ گلشیری از داستان نویسان پرکار ادبیات معاصر است که در بخشی از آثارش باانتخاب شخصیتهای روان رنجور و عصبی، التهابات سیاسی اجتماعی عصر پهلوی و سرخوردگی فعالان حزبی بعد از کودتا را توصیف کرده است، در این مقاله با هدف بررسی تیپولوژی شخصیتهای عصبی که عصبیت آنها به دلیل فعالیتهای سیاسی است، چهار داستان وی با نظریه کارن هورنای بررسی شده است. روش: روش تحقیق، با مطالعه کتابخانه ای و ابزار فیشبرداری است. نگارش محتوا به شیوه «توصیفی تحلیلی» میباشد و جامعه آماری تحقیق چهار داستان «دهلیز»،«مثل همیشه»، «عکسی برای قاب خالی» و «هر دو روی سکه» از کتاب «نیمه تاریک ماه» گلشیری چاپ 1380 انتشارات نیلوفر است. یافته ها: گلشیری در داستانهای سیاسی اجتماعی، روایتگر عملکرد و عکس العمل روشنفکران به شکست در کودتا است و در چندین داستان به تقابل افراد حزبی در تفکر مبارزه و تسلیم، امید و ناامیدی پرداخته است. بررسی چهار داستان انتخاب شده، نشان میدهد بر طبق تیپولوژی شخصیت هورنای، حالتهای دفاعی شخصیتها در مواجه با این شکست، چند دستگی روشنفکران را نشان میدهد، دستگیری و زندان، اضطراب بنیادین است که باعث عصبیت شده و شخصیتها سه حالت دفاعی مهرطلبی، انزواطبی و برتری طلبی گرفته اند. تیپ برتری طلبها در دو دسته مبارزه تا مرگ و خیانت هستند، برخی راه مبارزه را ادامه دادند و تیرباران شدند. اما برخی با خیانت به یاران حزبی، خود را از زندان نجات دادند، برخی نیز با شکست خودایده الی به انزوا روی آوردند و خودکشی کردند. مهرطلبها که بدون آرمان خاصی فعالیت میکنند، در زندان راه تسلیم و همکاری را انتخاب کردند، انزواطلبها ناامید از مبارزه به زندگی روزمره روی آورند و از افراد حزبی و فعالیت سیاسی دوری کرده اند. بدینگونه گلشیری سرخوردگی و ناامیدی، تسلیم و خیانت به یاران، خودکشی و امید به مبارزه را روایت کرده است. نتیجه گیری: در محتوای چهار داستان، اضطراب بنیادین وقوع کودتا و التهابات سیاسی است که گلشیری عملکرد فعالان سیاسی دهه سی و چهل را روایت کرده که چگونه افرادی بعد از کودتا به ناامیدی رسیدند و با دوری از هرگونه فعالیتی تیپ انزواطلبی دارند، در مقابل آنها، اشخاصی با تیپ برتری طلبی همچنان امید به پیروزی دارند و مبارزه میکنند و کشته میشوند با با شکست در مبارزه به انزوا میرسند و خودکشی میکنند برخی هم با خیانت به افراد حزبی خود را از اضطراب میرهانند و شخصیتهای منفعل که آرمانی ندارند تسلیم میشوند و تیپ مهرطلبی دارند.Golshiri, Horney, personality, anxiety, typology.گلشیری, هورنای, شخصیت, اضطراب, تیپولوژی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1959.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1959.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل چهار داستان سیاسی اجتماعی هوشنگ گلشیری براساس مؤلفه های شخصیت از دیدگاه نقد روانشناسی کارن هورنایhttps://bahareadab.com/en/article/Typology of neurotic characters in Houshang Golshiri's social political stories based on Karen Horne's theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Refutation of the Attribution of the Poem Ilāhī to Sanā’ī Qaznavīرد انتساب قصیدۀ الهی به سنایی5774808210.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8082faیزدانزکالونددانشجوی کارشناسی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesyazdan.zekalvand@ut.ac.irرضاخبازهادانش‌آموخته دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.noKhabazhareza@gmail.comJournal Article14040719BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the tests most frequently faced by editors is distinguishing authentic poems by poets from spurious and falsely attributed poems found in manuscript copies. One such work that has been attributed to them in later manuscript traditions is a qaṣīda attributed to Sanāʾī of Ghazna, the poet and mystic of the sixth century AH. While briefly referring to previous research in this field, the present study introduces a qaṣīda with a divine takhalluṣ and, based on stylistic and codicological evidence, rejects the correctness of attributing this poem—which itself bears a takhalluṣ different from Sanāʾī’s and appears in all printed editions of his Dīvān—to Sanāʾī of Ghazna. METHODOLOGY: This study is a descriptive–analytical investigation grounded in codicology and stylistics. By examining the sole extant manuscript copy of the qaṣīda (if it can indeed be considered an independent work; the National Library of Iran manuscript) and the approaches adopted by editors in various printed editions of Sanāʾī’s Dīvān, and by analyzing the poem’s diverse stylistic features—from takhalluṣ, rhyme, and poetic language to thematic style and its inconsistencies with Sanāʾī’s worldview and other works—it will become clear whether this qaṣīda can plausibly be attributed to him or not. FINDINGS: All versions of this qaṣīda are weak, of unknown date, and inconsistent with Sanāʾī’s own poetic style (including differences in takhalluṣ). Moreover, it contains numerous prosodic and linguistic flaws and meaningless verses, and its content is incompatible with Sanāʾī’s worldview and his other poems, showing significant divergence from Sanāʾī’s authentic works. CONCLUSION: Based on codicological and stylistic evidence, this poem is certainly weak and cannot be attributed to Sanāʾī. Its inclusion among Sanāʾī’s qaṣīdas is erroneous and has led to incorrect information about him; rather, it belongs to one of the later divine poets who adopted the takhalluṣ “Qarnhā” after him.زمینه و هدف: یکی از آزمونهایی که اغلب مصححان با آنها روبرو هستند تمییز سروده های اصلی شاعران از اشعار مجعول و منسوب موجود در نسخه های خطی دیوانهاست. یکی از آثاری که این قبیل منسوبات از رهگذر نسخ خطی متأخر به آنها راه یافته است دیوان سنایی غزنوی، شاعر و عارف قرن ششم، است. این پژوهش، ضمن اشارۀ مختصری به تحقیقات پژوهشگران این حوزه، به معرفی قصیده ای با تخلص الهی میپردازد و با استناد به دلایل سبکشناسانه و نسخه شناختی، صحت انتساب این قصیده را –که تخلصش را هم از سنایی دانسته اند و در همۀ چاپهای دیوان او آمده است- به سنایی غزنوی رد میکند. روشها: پژوهش پیش ‌روی مطالعه ای توصیفی-تحلیلی است که بر نسخه شناسی و سبکشناسی تکیه دارد. با بررسی اعتبار تنها نسخۀ خطی قصیدۀ «اگر ذاتـی توانـد بـود کز هستـی توان دارد...» (نسخۀ کتابخانۀ ملی ملک)، رفتار مصححان چاپهای گوناگون دیوان با آن و بررسی وجوه سبکی گوناگون این سروده (از تخلص و قافیه و زبان شعر تا سبک محتوایی و اختلافاتش با زندگینامه و سایر آثار سنایی)، آشکار خواهد شد که ممکن است این قصیده از او باشد یا خیر. یافته ها: هم نسخۀ این قصیده ضعیف و تاریخش مجعول است و هم سبک خود شعر (اختلاف تخلص این قصیده با سایر اشعار سنایی، همچنین عیوب متعدد قافیه ای و زبانی و بیتهای سست و بیمعنا و محتوای قصیده که با زندگینامه و سروده های دیگر سنایی متناسب نیست) با اشعار سنایی تفاوت بسیار دارد. نتیجه گیری: با توجه به قراین نسخه شناسانه و سبکشناسانۀ یادشده، قطعاً این شعر ضعیف و متفاوت از او نیست و قرار گرفتن آن در بین قصاید سنایی اشتباه بوده و اطلاعات اشتباهی را دربارۀ او به دست داده است، بلکه متعلق به یکی از شاعران الهی‌نام قرنها پس از اوست.Sanā’ī Ghaznavī, the pen name "Ilāhī", critical editing, textual criticism, apocryphal and misattributed poemsسنایی غزنوی, تخلص الهی, دیوان, تصحیح متن, اشعار منسوب و مجعولhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1960.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1960.pdfhttps://bahareadab.com/article/رد انتساب قصیدۀ الهی به سناییhttps://bahareadab.com/en/article/Refutation of the Attribution of the Poem Ilāhī to Sanā’ī Qaznavī

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Stylistic Innovations of Badi' al-Zaman-nameh in Recreating Ferdowsi's Shahnamehنوآوریهای سبکی بدیع الزمان نامه در بازآفرینی از شاهنامۀ فردوسی7591808310.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8083faآسیهذبیح‌نیا عمراناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yeszabihnia@pnu.ac.irJournal Article14040717BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining lesser-known works such as Badiʿ al-Zamān and Qamarchehr, particularly within classical Persian literature, can help revive these poems and introduce them to the scholarly and literary community. Moreover, a rigorous and precise study of shared—or at least similar—sources is of great importance and brings many benefits; in this way, one can understand, analyze, and explain certain similarities in outlook among different poets and their influence on literary works METHODOLOGY: This study employs a descriptive–analytical approach. FINDINGS: The lyrical epic Badiʿ al-Zamān-nāmeh (Badiʿ al-Zamān and Qamarchehr) (1007 AH) is by an anonymous poet of the Timurid period and dates to the ninth and tenth centuries AH. The work consists of 3,291 couplets and is composed in the motaqāreb meter. Badiʿ al-Zamān-nāmeh is written in an epic language. This masnavi tells the story of a prince named Badiʿ al-Zamān who goes to fight infidels in India, China, and Zanzibar; he converts them to Islam and Shi‘ism, destroys their idol temples, and builds mosques in their place. In China, he falls in love with Qamarchehr, the daughter of the Emperor of China. His enemy captures him, but ultimately, through the outstanding efforts of his friends, he is freed and returns to Iran with his beloved. CONCLUSION: Based on the findings of this research, Badiʿ al-Zamān-nāmeh resembles Ferdowsi’s Shahnameh in structure, language, and meter. Under the influence of the Shahnameh, its poet attempts to compose and recreate a romantic poem in the style of Ferdowsi. In terms of subject matter and theme, Badiʿ al-Zamān-nāmeh belongs to lyrical literature; however, due to the poet’s interest in Ferdowsi’s Shahnameh and the choice of the motaqāreb meter, it is clearly influenced by Ferdowsi.هدف: بررسی یک اثر کمتر شناخته شده مانند بدیع الزمان و قمرچهر، به ویژه در ادبیات کلاسیک پارسی، میتواند به احیای این منظومه و معرفی آن به جامعه علمی و ادبی کمک کند؛ همچنین مطالعۀ علمی و دقیق آبشخورهای مشترک یا حداقل مشابه از اهمیت و البته فواید بسیار برخوردار است؛ بدینگونه است که میتوان برخی همانندیهای نگرشی شاعران مختلف و تأثیر آنها بر آثار ادبی را درک، تحلیل و توجیه کرد. روش: در این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی بحث و بررسی شده است. یافته ها: منظومۀ غنایی بدیع الزمان نامه(بدیع الزمان و قمرچهر) (1007ق.) از سرایندۀ ناشناخته عهد تیموری و مربوط به قرن نهم و دهم است. اثر مذکور در 3291 بیت و به بحر متقارب سروده شده و به زبان حماسی است. این مثنوی قصۀ شاهزاده ای به نام بدیع‌الزمان است که به جنگ کفار در هند، چین و زنگبار میرود؛ آنان را مسلمان و شیعه میکند و بتخانه هایشان را ویران میسازد و بجای آن مسجد بنا میکند. در چین گرفتار عشق قمرچهر، دختر فغفور چین ‌میشود، دشمن وی را به اسارت میگیرد اما درپایان با سعی وافر دوستانش نجات می یابد و به همراه معشوق به ایران بازمیگردد. نتیجه گیری: براساس دستاورد تحقیق، بدیع الزمان نامه در ساختار، زبان و وزن نظیره ای برشاهنامه فردوسی است که شاعرآن تحت تأثیر شاهنامه میکوشد تا منظومه ای عاشقانه را به سبک شاهنامه فردوسی بسراید و بازآفرینی کند. بدیع الزمان نامه از نظر مضمون و درونمایه در زمرۀ ادب غنایی است، اما به دلایل: علاقۀ سرایندۀ آن به شاهنامه فردوسی و گزینش بحر متقارب از فردوسی تأثیر گرفته است.Badiʿ al-Zamān-nāmeh, Ferdowsi’s Shahnameh, re-creation, inclusion (tażmīn), adaptation.بدیع الزمان نامه, شاهنامۀ فردوسی, بازآفرینی, تضمین, اقتباس.https://bahareadab.com/downloadPDF/1961.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1961.pdfhttps://bahareadab.com/article/نوآوریهای سبکی بدیع الزمان نامه در بازآفرینی از شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Innovations of Badi' al-Zaman-nameh in Recreating Ferdowsi's Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301A Layered Stylistic Study of Rosa Jamali Poemsبررسی سبک‌شناسی لایه ای اشعار رزا جمالی93110808610.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8086faزهراخاتمی کاشانیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران.yesJournal Article14040903BACKGROUND AND OBJECTIVES: Contemporary Persian poetry in the last three decades has witnessed the emergence of poets who, by breaking away from previous linguistic and visual traditions, have created new foundations in form, meaning, and poetic experience. The poems of Rosa Jamali; a contemporary poet, operate not only at the level of language but also in the deeper layers of meaning, myth, ideology, and lived experience of femininity. In such a context, layered stylistics, as one of the new methods of text analysis, provides a suitable opportunity for a comprehensive study of Jamali"s poetry; a method that sees the text not as a single-layered body, but as a multi-level and multi-logical structure. METHODOLOGY: The present study, based on the descriptive-analytical method, attempts to show how the phonetic, rhetorical, and ideological layers are intertwined in her poetry and what kind of new aesthetics they create. FINDINGS: Among the research findings, it can be noted that in the phonetic layer of Rosa Jamali’s poems, the breakdown of rhythm, the shifting of accents, and situational music give the poem a discrete but fluid quality. The rhetorical layer in her poetry is based on de-familiarity, multi-conceptual metaphors, multi-focal imagery, and symbolic games. And finally, the ideological layer – which is the most important distinguishing feature of Jamali’s poetry – creates a polyphonic and protesting poem through the reinterpretation of female myths, the summoning of the body, the critique of patriarchal structures, and the recreation of female experience. CONCLUSION: The outcome of this analysis shows that Jamali’s poetic style is the result of the simultaneous synergy of layers: that is, a style that neither begins at the level of sound nor ends at the level of rhetoric, but is a complex network of literary and ideological relationships that produce meaning in movement, rupture, reflection, and reconstruction.زمینه و هدف: شعر معاصر فارسی در سه دهه اخیر شاهد ظهور شاعرانی بوده است که با گسست از سنتهای زبانی و تصویری پیشین، بنیانهای تازه ای در فرم، معنا و تجربه شعری پدید آورده اند. سروده های رُزا جمالی؛ شاعر معاصر، نه تنها در سطح زبان بلکه در لایه های عمیقتر معنا، اسطوره، ایدئولوژی و تجربه زیسته زنانگی عمل میکند. در چنین بستری، سبک‌شناسی لایه ای بعنوان یکی از روشهای نوین تحلیل متن، امکان مناسبی برای بررسی همه جانبه شعر جمالی فراهم میآورد؛ روشی که متن را نه به مثابه پیکره ای یک‌لایه، بلکه به عنوان ساختاری چندسطحی و چندمنطقی میبیند. روش: پژوهش حاضر بر مبنای روش توصیفی - تحلیلی میکوشد نشان دهد که چگونه لایه های آوایی، بلاغی و ایدئولوژیک در شعر او درهم‌تنیده اند و چه نوع زیباشناسی جدیدی را پدید میآورند. یافته های پژوهش: از یافته های پژوهش میتوان به این اشاره کرد که در لایه آوایی سروده های رزا جمالی، شکست ریتم، جابه جایی تکیه ها و موسیقی موقعیتی، به شعر کیفیتی گسسته اما سیال میدهد. لایه بلاغی در شعر او بر آشنایی‌زدایی، استعاره های چندبرداشتی، تصویرسازیهای چندکانونی و بازیهای نشانه ای استوار است. و سرانجام، لایه ایدئولوژیک ـ که مهمترین وجه تمایز شعر جمالی است ـ از طریق بازخوانی اساطیر زنانه، احضار بدن، نقد ساختارهای پدرسالارانه و بازآفرینی تجربه زنانه، شعری چندصدایی و معترض خلق میکند. نتایج: برآیند این تحلیل نشان میدهد که سبک شعری جمالی حاصل هم‌افزایی هم‌زمان لایه هاست: یعنی سبکی که نه از سطح آوا آغاز میشود و نه در سطح بلاغت پایان مییابد، بلکه شبکه ای پیچیده از روابط ادبی و ایدئولوژیک است که معنا را در حرکت، گسست، بازتاب و بازسازش تولید میکند.Layered stylistics, Rosa Jamali, poetic language, rhetoric, ideology.سبک‌شناسی لایه ای, رُزا جمالی, زبان شعر, بلاغت, ایدئولوژی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1962.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1962.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی لایه ای اشعار رزا جمالیhttps://bahareadab.com/en/article/A Layered Stylistic Study of Rosa Jamali Poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Multiple Readings of Verses and Hadiths in Hashtroudi's "Tazkerat al-Nasa'ih" Manuscriptخوانشهای چندگانه آیات و احادیث در نسخه خطی «تذکره النصایح» هشترودی111133809110.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8091faصوناحاجی محمدیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nosowna.hajimohammadi@iau.ac.irآیتشوکتیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yes ayat.shokati@iau.ac.irفرهادفلاحت‌خواهگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nofarhad.falahatkhah@iau.ac.irJournal Article14040810BACKGROUND AND OBJECTIVES: Background and Objective: The verses and hadiths of Tazkerat al-Nasa’ih are a collection of moral and educational sermons that, by utilizing the verses and hadiths of the Prophet, organize a system of linguistic and semantic signs to guide man on the path of servitude and knowledge of the truth. In combining compelling prose with divine themes, the author has tried to represent the connection between the language of eloquence, mystical thought, and practical ethics The prose structure of the Manshiyan style, on the one hand, relies on a specific and metaphorical expression, and on the other hand, is influenced by the language of the Quran and Hadiths, and provides a manifestation of spiritual teachings about monotheism, repentance, worship, love, justice, and self-knowledge. METHODOLOGY: The present study, using a descriptive-analytical method and based on library studies, seeks to answer the question: What role do verses and hadiths play in the structure of the Tazkirat al-Nasa"ih? FINDINGS: The research findings indicate that Hashtroodi, in Tazkerat al-Nasayeh, relying on Quranic verses and Prophetic hadiths, has delved into profound religious concepts. Among these concepts, the praise of God and reliance on Him, drawing lessons from nature, the importance of the love of Ahl al-Bayt (AS), and the role of modesty as part of faith have been emphasized. Furthermore, the institutionalization of ethical principles and the necessity of considering the hereafter are evident in these analyses. These findings represent the depth of religious thought and interpretive insights in religious works.” CONCLUSION: The present study revealed that Tazkret al-Nasa"ih can be considered a manifestation of the continuity of devotional and mystical prose in the Persian tradition, the focus of which is the recreation of the message of revelation in the form of instructive and ritual literature.زمینه وهدف: آیات و احادیث تذکرۀالنصایح(سده سیزدهم هجری)، مجموعه ای از مواعظ اخلاقی و تعلیمی است که با بهرهگیری از آیات و احادیث نبوی، نظامی از نشانه های زبانی و معنایی را برای هدایت انسان در مسیر بندگی و شناخت حق سامان میدهد. نویسنده در ترکیب نثر مسجّع با مضامین الهی، کوشیده تا پیوند میان زبان فصاحت، اندیشۀ عرفانی و اخلاق عملی را بازنمایی‌کند. ساختار نثر به شیوۀ منشیان از یک سوی، متّکی بر بیان متکلّف و استعاری و از سوی دیگرمتأثّر از زبان قرآن و احادیث و جلوه ای از آموزههای معنوی دربارۀ توحید، توبه، عبادت، محبّت، عدالت و شناخت نفس به دست میدهد. روش مطالعه: پژوهش حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای در صدد پاسخ به این سؤال است که آیات و احادیث در ساختار تذکرۀالنصایح چه نقشی دارند؟ یافته ها: یافته هاى پژومش نشان میدهد که هشترودی در تذکره النصایح، با استناد به آیات قران و احادیث نبوى، به مفاهیم عمیق دینى پرداحته است از جمله این مفاهیم، ستایش خداوند و توکل براو، عبرت‌گیرى از طبیعت، اهمیت محبت اهل بیت (ع)، و نقش حیا به عنوان بخشى از ایمان مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین؛ نهادینه سازى اصول اخلاق، ضرورت توجه به آخرت دراین تحلیلها مشهود است. این یافته ها نمایانگرعمق تفکردینى و بینشهای تفسیرى در آثار مذهبى است. نتیجه گیری: از پژوهش حاضر چنین دست داد که تذکرۀ‌النصایح میتوان جلوه ای از تداوم نثر عبادی و عرفانی در سنّت فارسی دانست که محور آن، بازآفرینی پیام وحی در قالب ادبیّات پندآموز و آیینی است.prose, Tazkrat al-Nasa'ih, mysticism, verses and hadiths.نثر, تذکرۀ‌النصایح, عرفان, آ یات و احادیث.https://bahareadab.com/downloadPDF/1963.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1963.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانشهای چندگانه آیات و احادیث در نسخه خطی «تذکره النصایح» هشترودیhttps://bahareadab.com/en/article/Multiple Readings of Verses and Hadiths in Hashtroudi's "Tazkerat al-Nasa'ih" Manuscript

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301The ideological analysis of the phonetic layer in the Hakim Sanai’ odes.تحلیل ایدئولوژیک لایه آوایی سبک در قصیده های حکیم سنایی135158809210.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8092faمریمغفرانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noGhofrani11@chmail.irعباسمحمدیاناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.yesmohammadian@hsu.ac.irمهیارعلوی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.nom.alavi.m@hsu.ac.irحسندلبریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noh.delbari@hsu.ac.irJournal Article14040812BACKGROUND AND OBJECTIVES: Layer stylistic examines texts in five layers: phonetic, lexical, syntactic, rhetorical and ideological. The aim of this article is to analyze the phonetic layer of the style in Sanai’s odes from an ideological perspective. Sanai’ odes are more important in terms of the history of intellectual developments than his other works and include various topics. METHODOLOGY: The foundation of this research is based on the analytical - descriptive method. The method of data collection relies on a library research, the use of written sources, and the method of data analysis is of a qualitative nature. FINDINGS: The authors want to show the Sanai’s ideology in odes is manifested by which elements that ultimately lead to an understanding the poet’s style, thoughts, point of view and worldview. CONCLUSION: This study (research) shows that Hakim Sanai in phonetic layer of his poetry, has paid special attention to the harmony between mater and content, the use of row, the use of verbal oratory and rhyme. The use of these is not merely a result of the linguistic possibilities but stems from the poets conscious or unconscious choices. By utilizing them Sanai has transformed the language of the poetry into an instrument for instilling his mystical – moral ideology.زمینه و هدف: سبک شناسی لایه ای متون را در پنج لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد بررسی قرار میدهد. هدف مقالۀ حاضر آن است که لایۀ آوایی سبک در قصیده های سنایی را از منظر ایدئولوژیک تحلیل نماید. قصیده های سنایی از جهت تاریخ تحوّلات فکری نسبت به دیگر آثارش دارای اهمّیّت بیشتری است و مشتمل بر موضوعات مختلف است. روش: بنیان اساسی این پژوهش بر پایۀ روش تحلیلی _ توصیفی استوار شده است. روش گردآوری اطلاعات مبتنی بر روش کتابخانه ای، استفاده از منابع نوشتاری و روش تحلیل داده ها از نوع کیفی است. یافته ها: در این پژوهش، قصیده های سنایی در لایۀ آوایی بررسی میشود و نگارندگان برآنند تا نشان دهند که ایدئولوژی سنایی در قصیده ها با استفاده از چه عناصری نمود مییابد که در نهایت به سبک، افکار، دیدگاه، جهان‌بینی شاعر پی میبریم. نتیجه گیری: این پژوهش نشان میدهد که حکیم سنایی در لایۀ آوایی شعر خود به تناسب وزن با محتوا، ردیف پردازی، استفاده از انواع صنایع لفظی و قافیه پردازی توجّه ویژه ای نشان داده است و کاربرد اینها صرفاً ناشی از امکانات زبانی نیست، بلکه به انتخاب آگاهانه یا ناخودآگاه وی برمیگردد. سنایی با بهره گیری از آنها، زبان شعر را به ابزاری برای القای ایدئولوژی عرفانی- اخلاقی خود تبدیل کرده است.Hakim Sanai’s odes, layer stylistic, phonetic layer.قصیده های حکیم سنایی, سبک شناسی لایه ای, لایۀ آوایی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1964.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1964.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل ایدئولوژیک لایه آوایی سبک در قصیده های حکیم سناییhttps://bahareadab.com/en/article/The ideological analysis of the phonetic layer in the Hakim Sanai’ odes.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301A study on the intellectual level of children's and adolescents' literature (Case study: Discourse on poverty and class inequality and its comparison with the discourse of the Quran and Hadith on this issue)پژوهشی در سطح فکری ادبیات کودک و نوجوان (بررسی موردی: گفتمان فقر و نابرابری طبقاتی و مقایسه آن با گفتمان قرآن و حدیث در این مورد)159176811710.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8117faعلیحسینعلی‌پورگروه حدیث و قرآن، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.no ali.hoseinalipour@iau.ac.irسیده فاطمهحسینی میرصفیگروه فلسفه، الهیات و معارف اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesdr.mirsafi@iau.irمهردادناظریگروه علوم تربینی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noMehrdad.nazery7@iau.ac.irJournal Article14040824BACKGROUND AND OBJECTIVES: Poverty and class inequality are among the most important contemporary social issues, whose reflection in children"s and adolescents" literature plays a decisive role in shaping the social, moral, and emotional awareness of the future generation. Children"s literature, as an educational and ideological discourse, can lead to the reproduction of inequalities and provide a suitable platform for criticizing unjust structures. With the aim of examining the intellectual level of children"s and adolescents" literature, this study examines the representation of the discourse of poverty and class inequality in a selection of literary works for children and adolescents and compares it with the discourse of poverty in the Holy Quran and Islamic Hadiths in order to measure the relationship between the literary-social perspective and the religious-narrative perspective. METHODOLOGY: The present study is qualitative and based on the critical discourse analysis method. The data were collected through library study and analysis of selected and important texts in children"s and adolescent literature, as well as verses from the Quran and authentic narrations. In the data analysis, components such as economic poverty, class inequality, livelihood difficulties, child trafficking, and the link between poverty and suicide and psychological collapse were subjected to comparative examination. FINDINGS: The research findings show that the discourse of poverty in children"s and adolescent literature fiction texts, as well as in Quranic and narrative texts, is based on a common foundation. In both areas, poverty is not considered simply as a material deficiency, but is a multidimensional concept that is linked to human dignity, social justice, collective responsibility, and moral education. In representing poverty, children"s and adolescent narratives often use patterns that are consistent with Quranic and narrative teachings about supporting the disadvantaged, denouncing injustice, and avoiding humiliation of the poor. CONCLUSION: The results of the research show that the discourse of poverty in children"s and adolescent literature and Quranic and religious texts are aligned from a value and educational perspective, and both emphasize the importance of teaching justice, empathy, and human dignity to children and adolescents. As a result, the research hypothesis that the approach of children"s and adolescent fiction works is aligned with the Quran and Hadith is confirmed.زمینه و هدف: فقر و نابرابری طبقاتی از مهمترین مسائل اجتماعی معاصرند که بازتاب آنها در ادبیات کودک و نوجوان، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌دهی آگاهی اجتماعی، اخلاقی و عاطفی نسل آینده دارد. ادبیات کودک، بعنوان گفتمانی تربیتی و ایدئولوژیک، میتواند به بازتولید نابرابریها بینجامد و بستری مناسب برای نقد ساختارهای ناعادلانه فراهم آورد. این پژوهش با هدف بررسی سطح فکری ادبیات کودک و نوجوان، به بازنمایی گفتمان فقر و نابرابری طبقاتی در گزیده ای از آثار ادبی کودکان و نوجوانان و مقایسه آن با گفتمان فقر در قرآن کریم و احادیث اسلامی میپردازد تا نسبت میان نگاه ادبی ـ اجتماعی و نگاه دینی ـ روایی سنجیده شود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کیفی و مبتنی بر روش تحلیل گفتمان انتقادی است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل متون منتخب و حائز اهمیت در ادبیات کودک و نوجوان و نیز آیات قرآن و روایات معتبر گردآوری شده اند. در تحلیل داده ها، مؤلفه هایی چون فقر اقتصادی، نابرابری طبقاتی، تنگنای معیشتی، قاچاق کودکان و پیوند فقر با خودکشی و فروپاشی روانی مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که گفتمان فقر در متون داستانی ادبیات کودک و نوجوان و نیز در متون قرآنی و روایی، بر بنیانی مشترک استوار است. در هر دو حوزه، فقر صرفاً به مثابه کمبود مادی تلقی نمیشود، بلکه مفهومی چندبعدی است که با کرامت انسانی، عدالت اجتماعی، مسئولیت جمعی و تربیت اخلاقی پیوند خورده است. روایتهای داستانی کودک و نوجوان، در بازنمایی فقر، اغلب از الگوهایی بهره میبرند که با آموزه های قرآنی و روایی درباره حمایت از محرومان، نکوهش بیعدالتی و پرهیز از تحقیر فقرا هم‌خوانی دارد. نتایج پژوهش: نتایج‌ پژوهش نشان میدهد که گفتمان فقر در ادبیات کودک و نوجوان و متون قرآنی و دینی، از منظر ارزشی و تربیتی هم‌راستا است و هر دو، بر اهمیت آموزش عدالت، همدلی و کرامت انسانی به کودک و نوجوان تأکید دارند. در نتیجه، فرضیه پژوهش مبنی بر همسویی رویکرد آثار داستانی کودک و نوجوان با قرآن و حدیث تأیید میشود.Children's literature. Intellectual level. Discourse of poveادبیات کودک. سطح فکری. گفتمان فقر. حقوق کودک. آیات و روایاتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1965.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1965.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در سطح فکری ادبیات کودک و نوجوان (بررسی موردی: گفتمان فقر و نابرابری طبقاتی و مقایسه آن با گفتمان قرآن و حدیث در این مورد)https://bahareadab.com/en/article/A study on the intellectual level of children's and adolescents' literature (Case study: Discourse on poverty and class inequality and its comparison with the discourse of the Quran and Hadith on this issue)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301The Impact of Gender and Social Context on Politeness Strategies Use in Contemporary Iranian cinematic proseتأثیر جنسیت و بافت اجتماعی بر ‌کاربرد راهبردهای ادب در نثر سینمای معاصر ایران بر اساس نظریه ادب براون و لوینسون177197812010.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8120faکتایونکیانپورگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.nokimia.kiyanpour@iau.irبهزادرهبرگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.yesbehzadrahbar@atu.ac.irمحمدرضااروجیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.nomohammadreza.oroji@iau.ac.irJournal Article14040822BACKGROUND AND OBJECTIVES: Cinema, as one of the most powerful means of cultural transmission and expression of ideas, can reflect certain aspects of social norms and play an influential role in their formation. The present study examines the impact of gender and social context on politeness strategies use in the dialogues of male and female characters of ten selected films from contemporary Iranian cinema. The aim of this study is to investigate patterns of positive/negative and direct/indirect politeness use, as well as to explore gender-based differences related to the speaker’s and screenwriter’s gender and the influence of social context. METHODOLOGY: This research employs a nonrandom sampling method. The statistical population consists of all feature-length narrative films produced in Iranian cinema between the 1990s and 2020s. To narrow the scope, ten social realist films—equally directed by male and female filmmakers and representing cultural, social, and linguistic changes in Iranian cinema—were selected and analyzed within the framework of Brown and Levinson’s Politeness Theory. FINDINGS: The findings indicate that factors such as genre, social context, and speaker’s position (power relation and intimacy) exert greater influence on the choice of politeness strategies than the author’s gender. However, subtle yet meaningful differences are observed in the manner of expression and types of strategies employed by male and female characters. CONCLUSION: In these films, women and men attempt in various ways to represent and assert their identities. The results of this study can be beneficial for research in social sciences, linguistics, pragmatics, media policy-making, and film criticism.زمینه و هدف: سینما به ‌عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای انتقال فرهنگ و بیان ایده ها میتواند بخشی از هنجارهای اجتماعی را بازتاب دهد و در شکل‌دهی و تأثیرگذاری بر آنها نقش فعالی داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی تفاو‌تهای مبتنی بر جنسیتِ شخصیتها و جنسیتِ نویسنده و بررسی تأثیر بافت اجتماعی در بکارگیری راهبردهای ادب در گفتگوهای زنان و مردان در ده فیلم منتخب از سینمای معاصر ایران میپردازد. روشها: این پژوهش از شیوه نمونه گیری هدفمند بهره میبرد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیه فیلمهای سینمایی بلند داستانی تولید‌شده سینمای ایران در فاصله دهه1370 تا 1401 است. به منظور محدود کردن دامنۀ پژوهش، ده فیلم از سینمای اجتماعی که توسط کارگردانان زن و مرد به نسبت مساوی تولید شده اند و نمایانگر تغییرات فرهنگی، اجتماعی و زبانی در سینمای ایران هستند انتخاب‌ و در چارچوب نظریه ادب براون و لوینسون (1987) مورد بحث و بررسی قرار گرفتند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان مید‌هند که در مجموعۀ نمونه ها، عوامل ژانر، زمینه روایی، بافت اجتماعی و موقعیت گوینده (نسبت قدرت، صمیمیت) بیش از جنسیت مؤلف در انتخاب راهبردهای ادب تأثیرگذار هستند؛ با این حال تفاوتهای ظریف و معناداری در شیوه بیان و نوع راهبردها بین بازیگران زن و مرد مشاهده میشود. نتیجه گیری: در این فیلمها، علی‌رغم تأثیر بافت اجتماعی در وجهه زنان و مردان، آنان به شیوه های مختلف سعی در بازنمود هویت خود داشته ا‌ند. نتایج این پژوهش میتواند در پژوهشهای علوم اجتماعی، زبانشناسی، کاربردشناسی، تعیین خط‌مشی‌ها و اولویتهای تولیدات رسانه ای و نقد فیلم سودمند باشد.politeness, social context, Brown and Levinson, gender differences, Iranian cinemaادب, بافت اجتماعی, براون و لوینسون, تفاوت جنسیتی, سینمای ایرانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1966.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1966.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأثیر جنسیت و بافت اجتماعی بر ‌کاربرد راهبردهای ادب در نثر سینمای معاصر ایران بر اساس نظریه ادب براون و لوینسونhttps://bahareadab.com/en/article/The Impact of Gender and Social Context on Politeness Strategies Use in Contemporary Iranian cinematic prose

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Study and Analysis of the Stylistics of Saadi Shirazi's Persian Poems at the Intellectual Levelبررسی و تحلیل سبک‌شناسی سطح فکری قصائد فارسی سعدی شیرازی199227814110.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8141faامیدمجداستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.nomajdomid@ut.ac.irناصرکاظم‌خانلواستادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yeskazemkhanloo@cfu.ac.irسمیرههمتیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نورف تهران، ایران.nos.hemmati22@pnu.ac.irJournal Article14040904BACKGROUND AND OBJECTIVES: Like other literary genres, the ode has undergone many changes over time and has undergone changes and transformations in structure and content. Saadi Shirazi is one of the greatest ode writers in the Persian language who played a prominent role in the development of the ode after Naser Khosrow, Sana"i, and Khaqani, but not much research has been published about his odes. This article examines the stylistic features of Saadi Shirazi"s Persian poems at the intellectual level. METHODOLOGY: This research, which was conducted using content and library analysis, examines the structure and most important stylistic features of Saadi Shirazi"s Persian poems at the intellectual level. FINDINGS: Saadi broke with tradition by using advice or praise instead of poetry, using lyrical odes, and shortening the main body (praise) in comparison to poetry - sometimes to the limit of one or two verses - in his odes. Criticism and objection to the custom of praise, appeal to kings, and threats and warnings of praise are also among Saadi"s other innovations in the main body of his odes. CONCLUSION: The main subject and content of Saadi"s odes are praising God and the Prophet (PBUH), monotheism, describing spring, preaching, advice, and wisdom, praising and admiring the great, and lamentations. Saadi is a lyric poet and because of this spirit, he has included lyrics in most of his odes of praise, but in his non-lyrical odes and in odes of praise combined with advice, he does not include lyrics and goes straight to the main subject of the ode from the very beginning. By rejecting the shari"ah and dedicating this section to the prayer of the praised (not the demand for immortality in the form of a shari"ah), he has created a change in the structure of ancient odes.زمینه و هدف: قصیده همچون دیگر انواع ادبی در طول زمان، تحولات بسیاری یافته و در ساختار و محتوا دچار تحول و دگرگونی شده است. سعدی شیرازی یکی از بزرگترین قصیده سرایان زبان فارسی است که در تحول قصیده بعد از ناصرخسرو، سنایی و خاقانی نقش برجسته ای دارد، اما درخصوص قصاید وی پژوهش چندانی منتشر نشده است. در این مقاله به بررسی ویژگیهای سبکی در قصائد فارسی سعدی شیرازی در سطح فکری پرداخته شده است. روشها: این پژوهش که به شیوۀ تحلیل محتوا و کتابخانه ای انجام شده است، به بررسی ساختار و مهمترین ویژگیهای سبک‌شناسی قصائد فارسی سعدی شیرازی در سطح فکری میپردازد. یافته ها: سعدی با کاربرد نصیحت یا مدح ممدوح به جای تغزل، استفاده از قصاید غزلوار و مختصر ساختن بخش تنۀ اصلی(مدح) در مقایسه با تغزل-گاه در حد یکی دو بیت- در قصاید خویش سنت‌شکنی کرده است. انتقاد و اعتراض به رسم مدیحه گویی و درخواست از شاهان و تهدید و انذار ممدوح نیز از دیگر ابتکارات سعدی در بخش تنۀ اصلی قصاید خویش است. نتیجه گیری: موضوع و مضمون اصلی قصاید سعدی ستایش خداوند و پیامبر(ص)، توحید، وصف بهار، موعظه و نصیحت و حکمت، مدح و ستایش بزرگان و مرثیه است. سعدی شاعری غزلسرا است و به دلیل همین روحیه، در اکثر قصاید مدحی خویش تغزل آورده است، اما در قصاید غیر مدحی خویش و در قصاید مدحی توام با پند و اندرز،‌ تغزلی نمیآورد و از همان ابتدا به سراغ موضوع اصلی قصیده میرود.‌ او ‌با رد شریطه و اختصاص این بخش به دعای ممدوح ( نه طلب جاودانگی به شکل شریطه) تحولی در ساختار قصاید کهن ایجاد کرده است.Saadi Shirazi, odes, stylistics, intellectual levelسعدی شیرازی, قصاید, سبک‌شناسی, سطح فکریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1967.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1967.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک‌شناسی سطح فکری قصائد فارسی سعدی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/Study and Analysis of the Stylistics of Saadi Shirazi's Persian Poems at the Intellectual Level

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Titleبازتاب زندگی اجتماعی زنان در نگارستان جوینی229251804710.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8047faرقیهفتحی‌زاده زالگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noRoughayeh.fathizadeh@iau.ac.irمحمدحکیم‌آذرگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.yeshakimazar@iau.ac.irزهراقرقیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noZ_ghoroghi@iau-tnb.ac.irJournal Article14040803BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the largely neglected areas in the social history of Iran—partly due to the scarcity of sources and reports—is the history of women. For this reason, it seems that turning to alternative sources such as literary, mystical, and ethical texts can help fill part of this gap.Negarestanis a collection of anecdotes, wisdoms, and moral lessons written in the eighth century AH by Moʿin al-Din Juvayni, modeled after Saadi’sGolestan. This work is among the texts that contain noteworthy descriptions and references to social history, especially concerning women. In this article, we aim to analyze the information contained inNegarestanin order to demonstrate the author’s perspective on the status of women. Notably, the author’s viewpoint, contrary to the prevailing norms of his society, is realistic and free from the common prejudices about women. Therefore, our primary objective is to show how such works can provide access to overlooked aspects of women’s social history. A central question for us has been: in what proportion of its anecdotes does the author’s viewpoint differ from that of similar works? METHODOLOGY: This study has been conducted using general “library research” methods and a descriptive-analytical approach, following a text-centered methodology and drawing upon descriptive text analysis. FINDINGS: Our examination ofNegarestanreveals that Juvayni held an enlightened perspective for his time, one that was not aligned with the dominant attitudes of his society. CONCLUSION: Among the 112 anecdotes concerning women inNegarestan, 85 portray women positively, 25 depict them negatively, and 5 are neutral. These anecdotes often present an idealized view of women and portray them as possessing admirable, even superior, qualities.زمینه و هدف: یکی از بخشهای فراموش شده تاریخ اجتماعی ایران که خود به دلیل کمبود منابع و گزارشها چندان روشن نیست، تاریخ زنان است. از این رو به نظر میرسد توجه به منابع دیگر از جمله متون ادبی، عرفانی و اخلاقی میتواند بخشی از این خلأ را پر نماید. کتاب «نگارستان» مجموعه ای از حکایتها، حکمتها و فایده در حکایتهاست که در قرن هشتم به قلم معین الدین جوینی به تقلید از گلستان سعدی نوشته شده است. این کتاب توصیفات و اشاره‎های قابل توجهی به تاریخ اجتماعی به ویژه زنان دارد. در این مقاله درصدد هستیم با تجزیه و تحلیل اطلاعات این کتاب رویکرد نویسنده به وضعیت زنان را نشان دهیم. و اینکه چگونه میتوان از چنین آثاری به گوشه هایی از تاریخ اجتماعی زنان دست یافت. همچنین برای ما این پرسش اساسی مطرح بوده است، دیدگاه نویسنده در چند درصد حکایتها، در این اثر با سایر نوشته های مشابه تفاوت دارد. روشها: این پژوهش به شیوه کلیِ «کتابخانه‎ای» و با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی انجام شده و در این روش نیز از گونه «متن محور» پیروی کرده و از «متن پژوهی توصیفی» بهره گرفته است. یافته‎ها: دیدگاه نویسنده در «نگارستان» برخلاف سنت مرسوم جامعه، دیدی واقع بینانه و به دور از پیش داوریهای مرسوم درباره زنان است. همچنین بررسی انجام شده در نگارستان نشان میدهد جوینی در زمانه خود، نگاهی روشنفکرانه داشته و افکار وی با جامعه عصر او همخوانی نداشته است. نتیجه‎گیری: از مجموع 112 حکایت درباره زنان در نگارستان 85 حکایت مثبت و 25 حکایت منفی و 5 حکایت خنثی به چشم میخورد. که این حکایتها اغلب نمونه آرمانی نگاه به زنان و شخصیت‌پردازی برتر از زن است.Women, 8th Century (AH), Juvayni’s Negarestan, Social History, Ethical–Mystical Literatureزنان, قرن هشتم, نگارستان جوینی, تاریخ اجتماعی, ادبیات اخلاقی- عرفانیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1968.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1968.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازتاب زندگی اجتماعی زنان در نگارستان جوینیhttps://bahareadab.com/en/article/Title

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301A Cognitive Analysis of the Persian Preposition "be" in children of Age Group Bتحلیل شناختی حرف اضافه "به" در کودکان گروه سنی ب253273808510.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8085faفاطمهمعینیگروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nof.moeini6657@iau.ac.irمریمایرجیگروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesMar.iraji@iauctb.ac.irفروغکاظمیگروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noFor.kazemi@iauctb.ac.irJournal Article14040801BACKGROUND AND OBJECTIVES: A radial network is a model for analyzing the semantic structure of words, in which meanings are organized around a central or prototypical core. This study presents a cognitive analysis of the Persian preposition be (“to”) in children’s speech within the framework of cognitive semantics and the radial network approach. METHODOLOGY: Based on Bruner’s theory of language development (1995), the research employs a descriptive–analytical method and analyzes speech data collected through random sampling from 40 children aged 6 to 9 years in a school in District 2 of Tehran. FINDINGS: children first acquire the prototypical meaning of be, and as their cognitive development progresses, its network of related meanings becomes more complex. The most frequent prototypical meanings are “movement toward a goal or destination” and “transfer.” The analysis also reveals a clear conceptual relationship between prototypical and extended meanings, such that “attachment or connection” develops from “movement toward a destination,” and “addressing” is conceptually related to “transfer.” CONCLUSION: These results align with Bruner’s stages of language development and emphasize the role of symbolic representation in language learning. Despite limitations such as the small sample size and the complexity of radial network analysis, the study offers useful insights for future research and the design of more effective educational and language teaching programs.زمینه و هدف: شبکه شعاعی مدلی برای بررسی ساختار معنایی واژگان است که در آن یک معنای مرکزی یا پیش‌نمونه ، هسته سازماندهی سایر معانی را تشکیل میدهد. بر اساس اطلاعات موجود، تاکنون پژوهشی در زمینه تحلیل گفتار کودکان در قالب شبکه شعاعی صورت نگرفته است. هدف از تحقیق حاضر، تحلیل شناختی حرف اضافه "به" در گفتار کودکان بر اساس دیدگاه شبکه شعاعی و در چارچوب معناشناسی شناختی است. روش: این پژوهش بر مبنای نظریه رشد برونر (1995) پیش رفته و بدین منظور از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شد. داده ها با شیوه نمونه گیری تصادفی از 40 کودک در گروه سنی6 تا 9 سال از یک مدرسه در منطقه 2 تهران جمع‌آوری شد. با تحلیل گفتار کودکان، تلاش شد تا شبکه شعاعی حرف‌اضافه "به" در این سنین شناسایی و تحلیل شود. یافته های پژوهش: کودکان ابتدا معنای پیش‌نمونه این حرف اضافه را فرا میگیرند و با روند رشد، شبکه شعاعی آن‌ها پیچیده تر میشود. بررسی معانی پیش‌نمونه نشان داد که معانی «حرکت به سمت هدف یا مقصد» و «انتقال» بیشترین بسامد را دارند. تحلیل داده ها حاکی از هم‌راستایی مفهومی میان معانی شبکه ‌شعاعی و معانی پیش‌نمونه است؛ به گونه ای که معنای «الصاق و اتصال» در امتداد معنای «حرکت به سمت مقصد» و معنای «مخاطب قرار دادن» همسو با معنای «انتقال» قابل تبیین است. نتایج: یافته ها با نظریه مراحل رشد زبانی برونر همخوانی دارد و بر اهمیت بازنمایی‌های نمادی در یادگیری زبان تأکید میکند. با این حال، محدودیتهایی مانند جامعۀ آماری کوچک و پیچیدگی تحلیل شبکه شعاعی وجود دارد که ضرورت انجام پژوهشهای تکمیلی را نشان میدهد. نتایج این پژوهش میتواند در طراحی برنامه های آموزشی کودکان مؤثرتر باشد.prepositions, children in age group B, radial network, cognitive semantics, Bruner's theory of development.حروف اضافه, کودکان گروه سنی ب, شبکه شعاعی, معناشناسی شناختی, نظریۀ رشد برونر.https://bahareadab.com/downloadPDF/1969.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1969.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل شناختی حرف اضافه "به" در کودکان گروه سنی بhttps://bahareadab.com/en/article/A Cognitive Analysis of the Persian Preposition "be" in children of Age Group B

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Discourse Analysis of Farrokhi Sistani's Poetry Based on Foucault's Discourse Theoryتحلیل گفتمان شعر فرخی سیستانی براساس نظریه گفتمان فوکو275287807710.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8077faپریسارنجبریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.noParisa.ranjbari98@gmail.comفاطمهمدرسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.yesJournal Article14040801BACKGROUND AND OBJECTIVES: Farrokhi Sistani"s courtly poetry is one of the most important literary texts of the Ghaznavid period, in which the poet uses language and metaphor to define his own position, the sultan, and his enemies within the framework of the discourse of power. The aim of this research is to examine the process of subjectification and the function of the language of domination in Farrokhi"s poems based on Foucault"s approach in order to show how poetry helps to reproduce power relations and political legitimacy. METHODOLOGY: This study was conducted using the critical discourse analysis method and Foucault"s theoretical framework. First, examples of Farrokhi Sistani"s verses in which the poet, the sultan, and enemies are represented were selected, and then, using a descriptive-analytical approach, metaphors and poetic images were examined in relation to the concepts of power and truth. FINDINGS: The results showed that the poet subjects himself as a “narrator of truth”, places enemies in the position of “falsehood” and “darkness”, and introduces the sultan as the axis of justice and light. Also, the use of metaphors such as “sun”, “rose garden” and “blade” shows that the language of poetry serves to consolidate political power and makes relations of domination appear natural and sacred. CONCLUSION: The analysis of Farrokhi Sistani’s poems shows that courtly poetry is not merely praise and adoration, but also a tool for reproducing royal discourse and legitimizing power relations. In Foucault’s theoretical framework, these poems are a clear example of the process of subjectification and the function of the language of domination that defines identities, produces truth and consolidates political order.زمینه و هدف: شعر درباری فرخی سیستانی یکی از مهمترین متون ادبی دوره غزنوی است که در آن شاعر با بهره گیری از زبان و استعاره، جایگاه خود، سلطان و دشمنان را در چارچوب گفتمان قدرت تعریف میکند. هدف این پژوهش بررسی فرایند سوژه سازی و کارکرد زبان سلطه در اشعار فرخی بر اساس رویکرد فوکو است تا نشان داده شود چگونه شعر به بازتولید روابط قدرت و مشروعیت سیاسی کمک میکند. روشها:این مطالعه با روش تحلیل گفتمان انتقادی و بهره گیری از چارچوب نظری فوکو انجام شده است. ابتدا نمونههایی از ابیات فرخی سیستانی که در آنها شاعر، سلطان و دشمنان بازنمایی میشوند انتخاب گردید و سپس با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، استعارهها و تصاویر شعری در ارتباط با مفاهیم قدرت و حقیقت بررسی شد. یافتهها: نتایج نشان داد که شاعر خود را به عنوان «راوی حقیقت» سوژه سازی میکند، دشمنان را در جایگاه «باطل» و «تاریکی» قرار میدهد و سلطان را محور عدالت و نور معرفی مینماید. همچنین، استفاده از استعارههایی چون «خورشید»، «گلستان» و «تیغ» نشان میدهد که زبان شعر در خدمت تثبیت قدرت سیاسی قرار گرفته و روابط سلطه را طبیعی و مقدس جلوه میدهد. نتیجه گیری: تحلیل اشعار فرخی سیستانی نشان میدهد که شعر درباری نه صرفاً مدح و ستایش، بلکه ابزاری برای بازتولید گفتمان سلطنتی و مشروعیت‌بخشی به روابط قدرت است. در چارچوب نظری فوکو، این اشعار نمونه ای روشن از فرایند سوژه سازی و کارکرد زبان سلطه هستند که هویتها را تعریف کرده، حقیقت را تولید نموده و نظم سیاسی را تثبیت میکنند.Farrokhi Sistani, Michel Foucault, discourse analysis, interdisciplinary literatureفرخی سیستانی, میشل فوکو, تحلیل گفتمان, ادبیات بینارشته ایhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1970.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1970.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل گفتمان شعر فرخی سیستانی براساس نظریه گفتمان فوکوhttps://bahareadab.com/en/article/Discourse Analysis of Farrokhi Sistani's Poetry Based on Foucault's Discourse Theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361911920260301Examining the Elements of Naturalism in Popular Fiction Novels within the Framework of Rhetorical and Ideological Layers of Women’s Writing: A Case Study: Zakhm-khordegān-e taghdir(Wounded by Fate) byFahimeh Rahimiتحلیل لایه های بلاغی و ایدئولوژیکِ رمان های عامّه پسند با رویکرد نوشتار زنانه بر پایۀ مولّفه‎های مکتب ناتورالیسم (مطالعۀ موردی: زخم خوردگان تقدیر اثر فهیمه رحیمی)289307814010.irandoi.2002/bahareadab.2026.19.8140faزهرهتجددگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.notajaddod@gmail.comمهیارعلوی مقدمگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.yesm.alavi.m@hsu.ac.irمحمودفیروزی مقدمگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران.nofirouzimoghaddam@gmail.comعلیصادقی‌منشگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.noa.sadeghimanesh@hsu.ac.irJournal Article14040914BACKGROUND AND OBJECTIVES: The primary aim of this article is to explore how female fate is represented as a structural and inevitable force in Fahimeh Rahimi’s novel The Fated Wounded through the ideological and rhetorical layers of the text. This study focuses on elucidating the distinctive features of social naturalism in portraying women’s experiences in a patriarchal society, with an emphasis on biological, social, and hereditary determinism. METHODOLOGY: The research employs a descriptive-analytical approach based on library-based studies. Data analysis is conducted qualitatively through inductive reasoning, relying on exemplary evidence extracted from various parts of the novel. The central focus lies on analyzing the rhetorical layers of the text to uncover the naturalistic worldview embedded within it. FINDINGS: The rhetorical analysis reveals that the use of rhetorical elements such as similes, metaphors, a mournful tone, the recurrence of failures, meaningful silences, and folk allusions creates a network that conveys a sense of determinism and the exclusion of women’s agency. Ideologically, the novel simultaneously reproduces fatalism and reinforces gender stereotypes; however, by depicting their devastating consequences, it offers an implicit critique of the patriarchal structure. CONCLUSION: The findings indicate that the novel effectively employs components of social naturalism in representing the fate of the female protagonist. An analysis of Fahimeh Rahimi’s broader oeuvre shows that among her seven studied works, only The Fated Wounded exhibits the hallmarks of the naturalist school, making it the focal point of this research. The female discourse in this work articulates women’s lived experiences through emotional language and a narrative of suffering and silence.هدف: هدف اصلی این مقاله، واکاوی چگونگی بازنمایی سرنوشت زنانه به عنوان امری جبری و ساختاری در رمان «زخم‌خوردگان تقدیر» اثر فهیمه رحیمی از طریق لایههای ایدئولوژیک و بلاغی متن است. این پژوهش بر تبیین ویژگیهای قابل توجه ناتورالیسم اجتماعی در پرداختن به تجربه زنان در جامعه مردسالار، با تمرکز بر جبر زیستی، اجتماعی و وراثی، متمرکز است. روش‌شناسی: روش تحقیق به کار گرفته شده، تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. تحلیل داده‎ها به صورت کیفی و با استدلال استقرایی، بر شواهد مثالی استخراج‌شده از بخشهای مختلف رمان استوار است. تمرکز اصلی بر تحلیل لایه‎های بلاغی متن به منظور کشف جهان‌بینی ناتورالیستی است. یافته‎ها: یافته‎ها حاکی از آن است که رمان به خوبی مؤلفههای ناتورالیسم اجتماعی را در بازنمایی سرنوشت قهرمان زن به کار میگیرد. در بررسی کلی آثار فهیمه رحیمی، مشخص شد که از مجموع هفت کتاب بررسی‌شده، تنها رمان «زخم‌خوردگان تقدیر» دارای مؤلفه‎های مکتب ناتورالیستی بود که محور این پژوهش قرار گرفت. نوشتار زنانه در این اثر، تجربه زیسته زنان را از طریق زبان عاطفی و روایت رنج و سکوت، به بیان میاورد. نتیجه: تحلیل بلاغی متن نشان میدهد که استفاده از عناصر بلاغی نظیر تشبیهات، استعاره‎ها، لحن اندوهبار، تکرار شکستها، سکوتهای معنادار و کنایه‎های عامه پسند، شبکه ای را ایجاد کرده که حس جبر و حذف اراده زن را القا میکند. از منظر ایدئولوژیک، رمان هم‌زمان تقدیرگرایی را بازتولید و کلیشه‎های جنسیتی را تکرار میکند، اما با نمایش پیامدهای ویرانگر آنها، نقدی ضمنی بر ساختار مردسالار ارائه میدهد.Naturalism, Women’s Writing, Fahimeh Rahimi, Wounded by Fate, Rhetorical and ideologic Analysisناتورالیسم, نوشتار زنانه, فهیمه رحیمی, زخم خوردگان تقدیر, تحلیل بلاغی و ایدئولوژیکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1986.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1986.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل لایه های بلاغی و ایدئولوژیکِ رمان های عامّه پسند با رویکرد نوشتار زنانه بر پایۀ مولّفه‎های مکتب ناتورالیسم (مطالعۀ موردی: زخم خوردگان تقدیر اثر فهیمه رحیمی)https://bahareadab.com/en/article/Examining the Elements of Naturalism in Popular Fiction Novels within the Framework of Rhetorical and Ideological Layers of Women’s Writing: A Case Study: Zakhm-khordegān-e taghdir(Wounded by Fate) byFahimeh Rahimi