امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220A stylistic study of the "Zighunnameh" system of loveبررسی سبک‌شناسی منظومه «زیغون‌نامه» عاشقی128802110.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8021faمیتراکاشفیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اقلیم، دانشگاه آزاد اسلامی، اقلید، ایران.no mailto:0059642637@iau.irمریممحمودیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.yes m.mahmoodi75@iau.ac.irصادقیفلاحیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران.noSadegh.falahi@iau.ac.irJournal Article14040628BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Zighunnameh system was written in the eighth century AH by a poet named "Meskin Muhammad ibn Abu al-Khair", pseudonym "Ashighi". A single copy of this religious epic is kept in the library of the Islamic Consultative Assembly under number 14172. The date of writing of this work is the month of Safar, 1220 AH. The system consists of 3000 verses and is about the battles of Muhammad Hanafiya and his love for a girl named Zighun. METHODOLOGY: This research was conducted by collecting library information or descriptive-analytical method and the statistical population of the research is all the poems of the Zighunnameh system. FINDINGS: From the perspective of stylistics in the linguistic and phonetic section, it should be said that the poet composed the main story in the form of a Mathnavi in ​​Bahr al-Hajj and included a few other ghazals and quatrains at the end of some sections. There are many verses in which the phonetic arrangement is evident. The puns of derivation and superfluity have a higher frequency among the puns. In the lexical section, the abundance of Arabic words has a high frequency and the poet has used old and archaic words to some extent. The use of abbreviations is also notable. At the syntactic level, the use of past and present tense verbs with the suffix "hami" is more common. Neyshaburi and ancient verbs are widely used, "mar" is used instead of "ra" in object sentences. The prepositions "vara" instead of "ora" and "az bahr" instead of ra are noteworthy. CONCLUSION: The results of the research show that the poet had a source called Jangnameh in front of him in composing this story. One of the most widely used elements of expression in this poem is the use of similes. The similes used are mostly sensory. The images created through metaphor in this poem recall the metaphors of past centuries. Most of the metaphors used are of the type of allusion. In the section of novelistic devices, exaggeration, allusion, and assurance have a higher frequency.زمینه و هدف: منظومه زیغون‌نامه، در قرن هشتم هجریی، توسط شاعری به نام «مسکین محمدبن‌ابوالخیر»، متخلص به «عاشقی» است. تک نسخه این حماسه دینی، به شماره 14172 در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگهداری میشود. تاریخ کتابت این اثر، برابر ماه صفر سال 1220ق. است. منظومه شامل ۳۰۰۰ بیت و درباره جنگاوریهای محمدحنفیه و عشق او به دختری به نام زیغون است. روش مطالعه: این پژوهش با گردآوری اطلاعات کتابخانه ای یا شیوه توصیفی-تحلیلی صورت گرفته است و جامعه آماری پژوهش تمام اشعار منظومه زیغون‌نامه است. یافته ها: از منظر سبک‌شناسی در بخش زبانی و آوایی باید گفت که شاعر داستان اصلی را در قالب مثنوی در بحر هزج سروده و چند غزل و رباعی دیگر هم در پایان برخی بخشها آورده است. ابیات زیادی وجود دارد که آرایه واج‌آرایی در آنها مشهود است. جناس اشتقاق و زاید در میان جناسها، بسامد بالاتری دارد. در بخش لغوی، وفور لغات عربی بسامد زیادی دارد و شاعر از لغات کهن و قدیمی تا حدی استفاده نموده است.کاربرد کلمات مخفف هم قابل ملاحظه است. در سطح نحوی کاربرد افعال ماضی و مضارع با پسوند «همی» بیشتر دیده میشود. افعال نیشابوری و کهن زیاد بکار رفته، «مر» بجای «را» در جمله های مفعولی کاربرد دارد. حروف اضافه «ورا» به جای« او را» و «از بهر» به جای برای قابل تأمل است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد که شاعر منبعی را با نام جنگ‌نامه، در منظوم کردن این داستان پیش روی داشته است. یکی از پرکاربردترین ارکان بیانی در این منظومه، کاربرد انواع تشبیه است. تشبیه های به کار رفته، بیشتر حسـی هستند. تصویرهایی کـه از طریق اسـتعاره در این منظومه سـاخته میشـود، همـان اسـتعاره های قـرنهای گذشته را فرایاد میآورد. اغلب کنایات به کار رفته از نوع ایماء است. در بخش آرایه های بدیعی، اغراق، تلمیح و تضمین بسامد بیشتری دارند.Stylistics, Zighun-nameh, Linguistic level, Literary level, Intellectual level.سبک‌شناسی, زیغون‌نامه, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1942.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1942.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومه «زیغون‌نامه» عاشقیhttps://bahareadab.com/en/article/A stylistic study of the "Zighunnameh" system of love

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Examination of Amir Khosrow Dehlavi's "Shirin and Khosrow" Epic Using Jeffries' Critical Stylistics Approachبررسی« منظومه شیرین و خسرو» امیرخسرو دهلوی با رویکرد سبک‎شناسی انتقادی جفریز2950804410.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8044faسیدعلیسهرابیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.noa.sohrabi8383@gmail.comطاهرهایشانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.yestahereh.ishany@ihcs.ac.ir زهراپارساپوردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.no parsapoor@ihcs.ac.irJournal Article14040621BACKGROUND AND OBJECTIVES: Critical stylistics combines the powerful aspects of two methods—stylistics and critical discourse analysis to uncover ideology within the deep structure of everyday writings and speeches. This approach, through the integration of "linguistics" and "critical discourse analysis," seeks to examine how power discourses are reproduced by rereading the hidden ideology in literary texts. METHODOLOGY: This research employs descriptive-analytical and statistical methods, utilizing Jeffries" ten tools to analyze linguistic structures, actions, and power relations in the work, demonstrating how language and literature can represent hidden ideologies and social values. FINDINGS: Among the components of critical stylistics, "representing actions, events, and attributional processes" stands out as the most prominent stylistic feature of this work, with the highest usage. This not only indicates the linguistic dynamism of Amir Khosrow"s poetry but also reflects its narrative-driven structure, focus on characters" agency, and emphasis on their psychological and social states. Representing time, place, and society ranks second. The high frequency of this tool in the epic is linked to emotions or emotional events; it represents power structures, centrality, cultural boundary-setting, and depictions of social hierarchies and absolute authority, serving as a means to stabilize class order and its acceptance. The prioritization tool is also employed in Dehlavi"s epic at a high percentage, indicating Dehlavi"s inclination toward establishing a hierarchical and oppositional value system. The stylistic analysis of the Shirin and Khosrow epic from the perspective of the "implicit meanings, assumptions, and implications" tool reveals that the poet, through conscious arrangement of vocabulary, precedence and succession of sentence elements, omission of agents, and focused meaning, has successfully conveyed subtle and meaningful messages indirectly to the audience. This tool has had notable application, particularly in creating emotional atmospheres, inducing ideological messages, or reinforcing characters" positions. CONCLUSION: The research results indicate that the poet has utilized language to create his own specific discourses. With a more polyphonic approach, he employs tools such as diverse dialogues, deep emotional descriptions, and human actions to craft a more complex and realistic space. He places characters in multidimensional situations and addresses the representation of human emotions and actions.زمینه و هدف: سبکشناسی انتقادی جنبه های نیرومند دو روش سبکشناسی و تحلیل گفتمان انتقادی را ترکیب میکند تا ایدئولوژی را در ژرفساخت نوشتارها و گفتارهای روزمره کشف نماید. این رویکرد ازطریق ترکیب «زبانشناسی» و «تحلیل گفتمان انتقادی» سعی در تحلیل نحوه بازتولید گفتمان قدرت از طریق بازخوانی ایدئولوژی پنهان در متون ادبی دارد. روش‌ها: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و همچنین آماری و با استفاده از ابزارهای ده گانه جفریز به تحلیل ساختارهای زبانی، کنشها، و روابط قدرت در این اثر پرداخته تا نشان دهد چگونه زبان و ادبیات میتوانند ایدئولوژیهای پنهان و ارزش‌های اجتماعی را بازنمایی کنند. یافته ها: از میان مؤلفه های سبکشناسی انتقادی، «بازنمایی کنشها، رخدادها و فرآیندهای اسنادی» به عنوان بارزترین ویژگی سبکی این اثر بیشترین کاربرد را دارد. این امر نه تنها نشان‌دهنده دینامیسم زبانی شعر امیرخسرو است، بلکه منعکس‌کننده ساختار روایت‌محور، تمرکز بر کنشگری شخصیتها و نیز برجسته سازی وضعیتهای روانی و اجتماعی آنان است. بازنمایی زمان، مکان و جامعه در رتبه دوم قرار میگیرد. فراوانی بالای این ابزار در این منظومه در پیوند با احساسات یا رخدادهای عاطفی، بازنماییها ساختار قدرت، مرکزیت و مرزگذاری فرهنگی و تصویری از سلسله مراتب اجتماعی و اقتدار مطلق و ابزاری برای تثبیت نظم طبقاتی و مقبولیت آن است. ابزار اولویتبندی نیز در منظومه دهلوی با درصد بالایی به کار رفته که نشان‌دهنده گرایش دهلوی به تثبیت نظام ارزشی سلسله مراتبی و تقابل‌محور است. تحلیل سبکشناختی منظومه شیرین و خسرو از منظر ابزار «معانی ضمنی و فرض و دلالت» نشان میدهد. که شاعر با چینش آگاهانه واژگان، تقدم و تأخر عناصر جمله، حذف عوامل و تمرکز معنا، توانسته است پیامهای ظریف و معنادار را به صورت غیرمستقیم به مخاطب منتقل کند. این ابزار، به ویژه در ایجاد فضای احساسی، القای پیامهای ایدئولوژیک یا تقویت جایگاه شخصیتها کاربرد چشمگیری داشته است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که شاعر از زبان برای ایجاد گفتمانهای خاص خود بهره برده، با رویکردی چندصداییتر، از ابزارهایی نظیر دیالوگهای متنوع، توصیف‌ای عمیق احساسی، و کنشهای انسانی برای ایجاد فضایی پیچیده تر و واقعیتر استفاده میکند. او شخصیتها را در موقعیتهای چندبعدی قرار میدهد و به بازنمایی عواطف و کنشهای انسانی میپردازد.Critical stylistics, Lesley Jeffries, ideology, Shirin and Khosrow epic, Amir Khosrow Dehlaviسبکشناسی انتقادی, لسلی جفریز, ایدئولوژی, منظومه شیرین و خسرو, امیرخسرو دهلویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1943.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1943.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی« منظومه شیرین و خسرو» امیرخسرو دهلوی با رویکرد سبک‎شناسی انتقادی جفریزhttps://bahareadab.com/en/article/Examination of Amir Khosrow Dehlavi's "Shirin and Khosrow" Epic Using Jeffries' Critical Stylistics Approach

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Examining Classical Components in Khurasani-Style Poetry (Case Study of Abu Shukour, Farokhi, Ensri, and Manouchehri)بررسی مؤلفه های کلاسیسم در شعر سبک خراسانی (مطالعه موردی ابوشکور، فرخی، عنصری و منوچهری)5184804810.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8048faمهرویهرضیئیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.no raziee@iau.irشروینخمسهگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yes Sh.Khamseh@iau.ac.irاحمدخیالی خطیبیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noah.khiyali@iau.ac.irJournal Article14040625BACKGROUND AND OBJECTIVES: The later Khurasani style (4th–5th centuries AH), due to features such as order, linguistic firmness, and the dominance of rational thought, is typologically comparable to the foundational and norm-establishing period of Persian literature in relation to the universal principles of Classicism. The aim of this study is to determine the degree of correspondence and stylistic differences between four prominent poets of this period—Abu Shakur Balkhi, Farrukhi Sistani, Unsuri Balkhi, and Manuchehri Damghani—and the seven key components of Classicism (rationalism, brevity, grandeur, verisimilitude, clarity, didacticism/pleasantness, and genius). METHODOLOGY: Using descriptive–analytical and comparative methods, this study investigates the structural and thematic manifestations of the seven classical components in the divans of the selected poets, in order to clarify how these principles are applied in the realms of wisdom poetry, panegyric, and descriptive verse. FINDINGS: The research shows that the later Khurasani style, overall, serves as a typological equivalent of Classicism within the Persian literary tradition; however, this correspondence is realized across a dynamic spectrum rather than uniformly. CONCLUSION: It may be said that Abu Shakur Balkhi—due to his foundational rationalism, aphoristic brevity, and explicit didacticism—is the closest representative of ideal, duty-oriented Classicism. At the opposite end, Manuchehri Damghani, by prioritizing pleasantness, imagistic complexity, lexical grandeur, and sensory verisimilitude, diverges most from the classical norms of simplicity and pure rationality, thus paving the way for later stylistic developments. Likewise, Unsuri Balkhi perfected grandeur through order and structural discipline, while Farrukhi Sistani achieved mastery in verisimilitude through his historically grounded and concrete narrative style. This diversity in the execution of classical principles illustrates the richness and robustness of this period as the central core of classical Persian literature.زمینه و هدف: سبک خراسانی متأخر (قرنهای چهارم و پنجم هجری) به دلیل ویژگیهایی چون نظم، استواری زبان و غلبۀ اندیشۀ عقلانی، از نظر تیپولوژیک به عنوان دورۀ بنیادین و هنجارگذار ادبیات فارسی با اصول کلاسیسم جهانی قابل مقایسه است. هدف از این پژوهش، تعیین میزان تطابق و تفاوتهای سبکی چهار شاعر برجستۀ این دوره (ابوشکور بلخی، فرخی سیستانی، عنصری بلخی و منوچهری دامغانی) با هفت مؤلفۀ اصلی کلاسیسم (عقل‌گرایی، ایجاز، فخامت، حقیقت‌مانندی، وضوح، آموزندگی/خ وشایندی و نبوغ) است. روش ها: این مطالعه با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و تطبیقی، به واکاوی عناصر ساختاری و مضمونی هفت مؤلفۀ کلاسیک در دیوانهای شاعران مورد نظر پرداخته است تا نحوۀ اجرای این اصول در قلمروهای حکمی، مدحی و وصفی روشن گردد. یافته ها: این پژوهش نشان میدهد که سبک خراسانی متأخر در مجموع، معادل تیپولوژیک کلاسیسم در سنت ادبیات فارسی است، اما این تطابق در قالب یک طیف پویا محقق شده است. نتیجه گیری: میتوان گفت ابوشکور بلخی (با محوریت عقل‌گرایی بنیادین، ایجاز حکمی و آموزندگی صریح) نزدیکترین نماینده به کلاسیسم آرمانی و وظیفه گرا است. در سوی مقابل، منوچهری دامغانی با اولویت دادن به خوشایندی، تعقید تصویری، فخامت قاموسی و حقیقت‌مانندی حسی، بیشترین فاصله را از هنجارهای سادگی و عقلانیت محض کلاسیک میگیرد و زمینه ساز تحولات سبکی بعدی میشود. همچنین، عنصری بلخی فخامت را در نظم و ساختار مدیریتی و فرخی سیستانی حقیقت‌مانندی را در قالب وقایع‌نگاری تاریخی و عینی به کمال رسانده اند. این تنوع در اجرای اصول کلاسیک، نشان‌دهندۀ غنا و استحکام این دوره به عنوان هستۀ مرکزی ادبیات کلاسیک فارسی است.Khurasani style, Classicism, Abu Shakur Balkhi, Manuchehri Damghani, Unsuri, Farrukhi Sistani, rationalism, verisimilitude, aphoristic brevity.سبک خراسانی, کلاسیسم, ابوشکور بلخی, منوچهری دامغانی, عنصری, فرخی سیستانی, عقل‌گرایی, حقیقت‌مانندی, ایجاز حکمی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1944.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1944.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مؤلفه های کلاسیسم در شعر سبک خراسانی (مطالعه موردی ابوشکور، فرخی، عنصری و منوچهری)https://bahareadab.com/en/article/Examining Classical Components in Khurasani-Style Poetry (Case Study of Abu Shukour, Farokhi, Ensri, and Manouchehri)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Introduction and Stylistic Analysis of the Manuscript of the Mathnavi Bahr ol-Dorrayn by Alaoddin Kermaniمعرفی و تحلیل سبک‌شناسانه نسخۀ خطی مثنوی بحرالدرین سرودۀ علاءالدین کرمانی85109805110.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8051faمریمدُرپردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کوثر، بجنورد، ایران.yesdorpar90@gmail.comمژگانمیرحسینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کوثر، بجنورد، ایران.nommirhoseini@kub.ac.irJournal Article14040705BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khamseh Mohaiiareh, a poem by Alaoddin Kermani, is formed following the tradition of military Khamseh Sarai. This research introduces and examines the second part of the fifth poem of this collection, titled Bahr al-Drin, as an unknown example of religious literature centered on the Prophet"s life and answers these questions: What are the most important stylistic features and themes of this poem and how does it reflect the tradition of writing biography in the ninth century? The aim of the research is to introduce this manuscript as a step towards completing the tradition of Khamseh Sarai and religious epics in verse in the history of Persian literature. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study conducted using a descriptive-analytical method and based on library data and documents. The scope of the study or text corpus is the manuscript available in the Istanbul University Library, which is kept in the FY collection with the number 1398. FINDINGS: This poem has specific linguistic and expressive features by using a close-knit and epic tone, a combination of Arabic words (in abundance), sometimes Persian words and novel combinations, mystical terms, sometimes philosophical terms, as well as the frequent use of novel techniques such as simile, metaphor and exaggeration, types of puns, types of lines including noun, verb, pronoun, letter, combination with the frequency of the verb line, rhythm, balance and subjectivity. The narrative structure of the work includes the birth to the death of the Prophet, focusing on the expeditions, succession and historical events. CONCLUSION: In this poem, the poet has created a work that, in addition to its literary function, plays an educational and propagandistic role in promoting Islam and love for the Prophet (PBUH). The features mentioned in the research findings have made it an outstanding example of a poetic biography and a reflection of the literary tradition of the ninth century. The introduction of this manuscript is considered a step towards completing the history of epic-religious literature and the Persian tradition of Khamseh-e-Sara’i.زمینه و هدف: خمسۀ محیره، سرودۀ علاء الدین کرمانی به پیروی از سنت خمسه سرایی نظامی شکل گرفته است. این پژوهش به معرفی و بررسی بخش دوم منظومۀ پنجم این مجموعه، با عنوان بحرالدرین، به عنوان نمونه ای ناشناخته از ادبیات دینی با محوریت سیرۀ نبوی میپردازد و به این پرسش‌ها پاسخ میدهد: مهمترین ویژگیهای سبکی و درونمایه های این منظومه چیست و چگونه بازتاب‌دهنده سنت‌ سیره نویسی در قرن نهم است؟ هدف پژوهش معرفی این نسخه خطی به عنوان گامی در جهت تکمیل سنت خمسه سرایی و حماسه های دینی منظوم در تاریخ ادبیات فارسی است. روش: پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که به روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به داده ها و اسناد کتابخانه ای انجام شده است. محدوده مورد مطاله یا پیکرۀ متنی عبارت است از نسخه خطی موجود در کتابخانه دانشگاه استانبول که در ردیفFY با شماره 1398 نگهداری میشود. یافته ها: این منظومه با استفاده از بحر متقارب و لحن حماسی، ترکیبی از واژه های عربی (به وفور)، گاهی واژه ها و ترکیبات بدیع فارسی، اصطلاحات عرفانی، گاه اصطلاحات فلسفی و نیز کاربرد پربسامد صنایع بدیعی نظیر تشبیه، استعاره و اغراق، انواع جناس، انواع ردیف اعم از اسمی، فعلی، ضمیر، حرف، ترکیبی با بسامد ردیف فعلی، ترصیع، موازنه و تصدیر ویژگیهای زبانی و بیانی خاصی دارد. ساختار روایی اثر از تولد تا رحلت پیامبر را با تمرکز بر غزوات، جانشینی و رویدادهای تاریخی شامل میشود. نتیجه گیری: در این منظومه شاعر با تلفیق عناصر ستایشی، حماسی و عرفانی، اثری خلق کرده که علاوه بر کارکرد ادبی، نقش آموزشی و تبلیغی در ترویج اسلام و عشق به پیامبر(ص) ایفا میکند. ویژگیهای مذکور در یافته های تحقیق آن را به نمونه ای برجسته از سیره نگاری منظوم و بازتابی از سنت ادبی قرن نهم تبدیل کرده است. معرفی این نسخه گامی در جهت تکمیل تاریخ ادبیات حماسی-دینی و سنت خمسه سرایی فارسی محسوب میشود.Tarāz ol-Nabovvah, Bahr ol- Dorrayn, Kokabi, manuscript, religious literature, Khamseh-e- Sara’i.طرازالنبوه, بحرالدرین, کوکبی, نسخه خطی, ادبیات دینی, خمسه سرایی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1945.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1945.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و تحلیل سبک‌شناسانه نسخۀ خطی مثنوی بحرالدرین سرودۀ علاءالدین کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction and Stylistic Analysis of the Manuscript of the Mathnavi Bahr ol-Dorrayn by Alaoddin Kermani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Stylistic Analysis of Persian Poetry and Prose in the Age of Artificial Intelligence: Explanation and Feasibility of the Intelligent Literature Frameworkتحلیل سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی در عصر هوش مصنوعی: تبیین و امکان‌سنجی چارچوب ادبیات هوشمند111124805510.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8055faمحمدرضاپاشاییدانشیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانyespashaei.reza@cfu.ac.irرسولبهناماستادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانnoRasoolbehnam@cfu.ac.irJournal Article14040626BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study revisits the teaching of stylistics and other core courses in Persian language and literature within a framework that integrates the traditions of the humanities with modern technologies. Given the evident gap between traditional curricula and the research and educational needs of the digital age, the theory of “Smart Literature” is proposed as a native and practical framework. This framework combines traditional skills of literary analysis and interpretation with data-driven and AI-based tools and methods, enabling students to acquire dual competencies: literary literacy and specialized digital literacy. METHODOLOGY: The research adopts a developmental–applied approach with a mixed qualitative and quantitative methodology. Analysis of the syllabi of two key courses revealed the absence of digital components and data-oriented skills. A case study based on a simple machine analysis of 10,000 verses of poetry demonstrated the possibility of distinguishing stylistic periods with an average accuracy of 72%. Background and Purpose: This study revisits the teaching of stylistics and other core courses in Persian language and literature within a framework that integrates the traditions of the humanities with modern technologies. Given the evident gap between traditional curricula and the research and educational needs of the digital age, the theory of “Smart Literature” is proposed as a native and practical framework. This framework combines traditional skills of literary analysis and interpretation with data-driven and AI-based tools and methods, enabling students to acquire dual competencies: literary literacy and specialized digital literacy. Methods: The research adopts a developmental–applied approach with a mixed qualitative and quantitative methodology. Analysis of the syllabi of two key courses revealed the absence of digital components and data-oriented skills. A case study based on a simple machine analysis of 10,000 verses of poetry demonstrated the possibility of distinguishing stylistic periods with an average accuracy of 72%. FINDINGS: The results indicate that the Smart Literature framework can bridge the gap between tradition and technology, facilitate dual-skill training, and open pathways for interdisciplinary research in Persian stylistics. CONCLUSION: This study emphasizes the necessity of a gradual revision of curricula, the development of data infrastructure, and the formulation of ethical guidelines for the application of artificial intelligence in literary research.زمینه و هدف: این پژوهش به بازنگری آموزش سبک‌شناسی و دیگر دروس محوری رشته زبان و ادبیات فارسی در چارچوب تلفیق سنتهای علوم انسانی و فناوریهای نوین میپردازد. باتوجه به شکاف آشکار میان برنامه های درسی سنتی و نیازهای پژوهشی و آموزشی عصر دیجیتال و با در نظر گرفتن وضعیت دانشجو به عنوان «مصرف‌کنندۀ منفعل اطلاعات»، نظریۀ «ادبیات هوشمند» به عنوان چارچوبی بومی و کاربردی ارائه شده است. این چارچوب مهارتهای سنتی تحلیل و تفسیر ادبی را با ابزارها و روشهای مبتنی بر داده و هوش مصنوعی ترکیب میکند تا دانشجویان به توانمندیهای دوگانه دست یابند: سواد ادبی و سواد دیجیتال تخصصی. روشها: پژوهش حاضر از روش توسعه ای – کاربردی با رویکرد ترکیبی کیفی و کمّی استفاده کرده است. تحلیل سرفصلهای دو درس کلیدی نشان‌دهندۀ فقدان مؤلفه های دیجیتال و مهارتهای داده محور بود. مطالعۀ موردی بر اساس تحلیل ماشینی سادۀ ۱۰,۰۰۰ بیت شعر نشان داد که حتی با دو ویژگی ابتدایی (میانگین طول جمله و تراکم واژه های عربی) امکان تمایز سبکهای دوره ای با دقت متوسط ۷۲٪ وجود دارد. این مطالعه ضمن تأیید ظرفیت ابزارهای ساده، به چالشهای اجرایی مانند کمبود داده های استاندارد و ضعف مهارتهای دوگانه نیز توجه کرده است. یافته ها: یافته ها نشان میدهد که چارچوب «ادبیات هوشمند» میتواند شکاف میان سنت و فناوری را پر کند، آموزش مهارتهای دوگانه را ممکن سازد و مسیر پژوهشهای میان‌رشته ای در سبک‌شناسی فارسی را باز کند. همچنین تأکید شد که رعایت اصول اخلاق پژوهش و شفافیت روش‌شناسی برای جلوگیری از تقلیل‌گرایی و تحریف متون ضروری است. نتیجه گیری: این پژوهش بر ضرورت اجرای تدریجی بازنگری در برنامه های درسی، توسعۀ زیرساخت داده ای، توانمندسازی نیروی انسانی و تدوین دستورالعملهای اخلاقی برای کاربرد هوش مصنوعی در پژوهشهای ادبی تأکید میکند. گذار به «ادبیات هوشمند» نه یک انتخاب تزئینی، بلکه ضرورتی راهبردی برای بقا و پویایی رشتۀ زبان و ادبیات فارسی در قرن بیست‌ویکم است.Smart Literature, Stylistics of Persian Poetry and Prose, Digital Educationادبیات هوشمند, سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی, آموزش دیجیتال, اخلاق پژوهش.https://bahareadab.com/downloadPDF/1946.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1946.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی در عصر هوش مصنوعی: تبیین و امکان‌سنجی چارچوب ادبیات هوشمندhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of Persian Poetry and Prose in the Age of Artificial Intelligence: Explanation and Feasibility of the Intelligent Literature Framework

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220A Stylistic Study of the Short Story Collection " Adamhay Chaharbagh " by Ali Khodaii in the Linguistic Layerبررسی سبک‌شناسانه مجموعه داستان کوتاه «آدمهای چهارباغ» اثر علی خدایی در لایه زبانی125144806110.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8061faهاجرعباسی سورکیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.no6339864155@iau.irاصغرشهبازیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yes a.shahbazi@cfu.ac.irحجت‌اللهربیعیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.noJournal Article14040705BACKGROUND AND OBJECTIVES: Language, as a primary tool, plays an unparalleled role in conveying human emotions, culture, and experiences. Especially in literature, writers have tried to create vivid and realistic narratives using linguistic capabilities. One of the notable works that can be examined in this field is the story collection ", Adamhay Chaharbagh " by Ali Khodai. The stories in this collection are interconnected and, with brilliant images and rich language, narrate Ali Khodai"s familiar world, and with completely authentic language and prose, depict the daily life of the people of the Chaharbagh region of Isfahan with all its cultural and linguistic details. METHODOLOGY: The research method is fundamental in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of data collection, and the collection tool is study and record-taking. FINDINGS: This study shows that the author, by mastering the local language and carefully utilizing dialect and colloquial expressions, has created a lively and believable language that, while enhancing the sense of authenticity and cultural proximity, takes the narrative out of the traditional linear format and brings it closer to a modern and multi-layered world. Also, the use of short sentences gives the text a concise and effective rhythm that narrates everyday life and fleeting moments with poetic honesty. Finally, the shifting of sentence elements as a rhetorical device reflects the complex mental space of the characters and transforms the narrative structure into musical and experimental prose. CONCLUSION: The results obtained indicate that the story collection ", Adamhay Chaharbagh " is a successful example of works in which language becomes a central element of the narrative and plays a decisive role in shaping the fictional world. By combining the vernacular language, innovative syntactic structures, and concise and musical prose, Ali Khodai has been able to create a work that is both valuable from a literary perspective and worth considering from a cultural and social perspective. This collection shows how, by relying on the capacities of the Persian language and local dialects, one can create narratives that, despite their apparent simplicity, contain deep semantic and human layers. Therefore, ", Adamhay Chaharbagh " can be considered not only a story collection, but also a linguistic and cultural experience that has occupied an important place in contemporary Persian literature.زمینه و هدف: زبان به عنوان یک ابزار اصلی، نقش بی‌بدیلی در انتقال احساسات، فرهنگ و تجربه های انسانی ایفا میکند. به ویژه در ادبیات ، نویسندگان با استفاده از قابلیتهای زبانی ، تلاش کرده اند روایتهایی زنده و واقع‌گرا خلق کنند. یکی از آثار شاخصی که در این زمینه قابل بررسی است، مجموعه داستان «آدم‌های چهارباغ» اثر علی خدایی است. داستانهای این مجموعه به هم پیوسته هستند و با تصویرهایی درخشان و زبانی غنی که دارند جهان آشنای علی خدایی را روایت می‌کنند و با زبان و نثری کاملاً اصیل، زندگی روزمره مردم منطقه چهارباغ اصفهان را با تمام جزئیات فرهنگی و زبانی آن به تصویر میکشند. روش مطالعه: روش پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از حیث گردآوری داده ها، توصیفی_تحلیلی و ابزار گرد‌آوری آن مطالعه و فیش‌برداری است. یافته ها: این پژوهش نشان میدهد که نویسنده با تسلط بر زبان محلی و بهره گیری دقیق از لهجه و اصطلاحات عامیانه، زبانی زنده و باورپذیر خلق کرده است که ضمن تقویت حس اصالت و نزدیکی فرهنگی، روایت را از قالب خطی سنتی خارج کرده و به دنیایی مدرن و چندلایه نزدیک میسازد. همچنین، استفاده از جملات کوتاه، ریتمی موجز و تأثیرگذار به متن میبخشد که زندگی روزمره و لحظه های گذرا را با صداقتی شاعرانه روایت میکند. در نهایت، جابه جایی ارکان جمله به عنوان ابزاری بلاغی، فضای ذهنی پیچیده شخصیت‌ها را بازتاب داده و ساختار روایت را به نثری موسیقایی و تجربی تبدیل میکند. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده گویای این است که مجموعه داستان«آدمهای چهارباغ»نمونه ای موفق از آثاری است که در آن زبان به عنصر محوری روایت تبدیل شده و نقشی تعیین‌کننده در شکل‌دهی به جهان داستانی ایفا میکند. علی خدایی با تلفیق زبان بومی، ساختارهای نحوی نوآورانه و نثری موجز و موسیقایی، توانسته است اثری خلق کند که هم از منظر ادبی ارزش دارد و هم از حیث فرهنگی و اجتماعی قابل تأمل. این مجموعه نشان میدهد که چگونه میتوان با اتکا به ظرفیتهای زبان فارسی و گویشهای محلی، روایتهایی آفرید که در عین سادگی ظاهری، لایه های عمیق معنایی و انسانی را در خود جای داده اند. از این رو، «آدمهای چهارباغ» را میتوان نه تنها یک مجموعه ‌داستان، بلکه تجربه ای زبانی و فرهنگی دانست که جایگاهی مهم در ادبیات معاصر فارسی به خود اختصاص داده است.Linguistic style, short story, Ali Khodai, Adamhay Chaharbaghسبک زبانی, داستان کوتاه, علی خدایی, آدمهای‌ چهارباغhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1947.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1947.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسانه مجموعه داستان کوتاه «آدمهای چهارباغ» اثر علی خدایی در لایه زبانیhttps://bahareadab.com/en/article/A Stylistic Study of the Short Story Collection " Adamhay Chaharbagh " by Ali Khodaii in the Linguistic Layer

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Mourning Siavash in Shahnameh: Social resilience and the treatment of historical anxieties within the framework of Durkheim, Ungar, and Alexander's theoriesسوگ سیاوش در شاهنامه: تاب‌آوری اجتماعی و درمان اضطرابهای تاریخی در چارچوب نظریه های دورکیم، آنگار و الکساندر145164806210.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8062faمحسننگارستانیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.nomohsen.negarestani@iau.irهوشمنداسنفدیارپورگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.yesHooshmand.esfandiarpour1404@iau.ir پورانیوسفی‌پور کرمانیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران.noPooran.yusefipoor@anariau.ac.irJournal Article14040705BACKGROUND AND OBJECTIVES: This research, combining the theories of Durkheim (moral unity), Angar (social resilience), and Alexander (cultural trauma), analyzes the mourning ritual of Siavash in Shahnameh as an intelligent mechanism for transforming historical anxieties into moral capital. METHODOLOGY: This research was conducted using the comparative-critical hermeneutics method and the study of key verses. FINDINGS: The findings show that this ritual leads to crisis management in three ways: first, the collective participation of everyone, even enemies, in mourning, which, by breaking the boundaries of individualism (Durkheim), provides the necessary social energy for the Kaykhosrow uprising. Second, resilient symbolization through the mythologizing of Siavash as “martyred justice” and the creation of the teaching tree, which transforms historical suffering into an educational tool (Angar). Third, the renarrative of trauma by directing emotions towards reform programs such as emphasizing “law and order,” which breaks the cycle of violence (Alexander). The innovation of the research is in creating a synthetic framework that recalls the Shahnameh not simply as a literary text, but as a sociological document that considers rituals as a tool for social engineering. CONCLUSION: This three-dimensional model (participation, symbolization, renarrative) deepens our understanding of resilience as a dynamic process and offers a practical solution to contemporary crises from social cleavages to structural injustice. A comparative study of this model with the mythologies of other cultures could be a step towards a universal theory in the management of historical traumas.زمینه و هدف: این پژوهش با ترکیب نظریه های دورکیم (وحدت اخلاقی)، آنگار (تاب‌آوری اجتماعی) و الکساندر (ترامای فرهنگی)، به تحلیل آیین سوگ سیاوش در شاهنامه بعنوان سازوکاری هوشمند برای تبدیل اضطرابهای تاریخی به سرمایۀ اخلاقی میپردازد. روش: این پژوهش با روش هرمنوتیک تطبیقی-انتقادی و بررسی ابیات کلیدی، انجام شده است. یافته های پژوهش: یافته ها نشان میدهند این آیین از سه مسیر به مدیریت بحران می‌انجامد: نخست،مشارکت جمعیهمگان حتی دشمنان در سوگ، که با شکستن مرزهای فردگرایی (دورکیم)، انرژی اجتماعی لازم برای قیام کیخسرو را فراهم میکند. دوم،نمادسازی تاب‌آورانهاز طریق اسطوره سازی سیاوش بعنوان «عدالت شهیدشده» و خلق درخت پنددهنده، که رنج تاریخی را به ابزاری آموزشی تبدیل میکند (آنگار). سوم،بازروایتگری ترامابا جهت‌دهی هیجانات به برنامه های اصلاحی مانند تأکید بر «داد و آیین»، که چرخه خشونت را میشکند (الکساندر). نوآوری پژوهش در خلق چارچوبی ترکیبی است که شاهنامه را نه صرفاً بمثابه متن ادبی، بلکه بعنوان سندی جامعه شناختی بازمیخواند که آیینها را ابزاری برای مهندسی اجتماعی میداند. نتایج: این الگوی سه بُعدی (مشارکت، نمادسازی، بازروایتگری) درک ما را از تاب‌آوری بعنوان فرآیندی پویا عمق میبخشد و راهکاری کاربردی برای بحرانهای معاصر از شکافهای اجتماعی تا بی‌عدالتی ساختاری ارائه میدهد. مطالعه تطبیقی این الگو با اساطیر دیگر فرهنگها میتواند گامی به سوی نظریه ای جهان‌شمول در مدیریت تراماهای تاریخی باشد.Shahnameh, Siavash’s mourning, social resilience, Durkheim, historical anxieties.شاهنامه, سوگ سیاوش, تاب‌آوری اجتماعی, دورکیم, اضطرابهای تاریخی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1948.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1948.pdfhttps://bahareadab.com/article/سوگ سیاوش در شاهنامه: تاب‌آوری اجتماعی و درمان اضطرابهای تاریخی در چارچوب نظریه های دورکیم، آنگار و الکساندرhttps://bahareadab.com/en/article/Mourning Siavash in Shahnameh: Social resilience and the treatment of historical anxieties within the framework of Durkheim, Ungar, and Alexander's theories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Sociology of the Narrator's Personality in the Novel "Bamdade Khomar" Based on Anthony Giddens' Theoryجامعه شناسی شخصیّت راوی در رمان بامداد خمار بر اساس نظریّه آنتونی گیدنز165181806610.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8066faصوناارشادیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.nosona.ershadi6999@iau.ac.irفروغجلیلیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.yesforoughjalili@iau.ac.irعباسباقی‌نژادگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.noabbas.baghinejad@iau.ac.irJournal Article14040704BACKGROUND AND OBJECTIVES: The novel "Bamdade Khomar" is one of the narrative-oriented texts in which the lived experience of women is represented in the context of the confrontation between tradition and modernity. This work, by narrating the life and choices of "beloved", provides an opportunity to examine the mechanisms of the formation of individual identity and social action of women in a tradition-oriented society. Since Anthony Giddens emphasizes the dynamics of identity, the rethinking of actors, and the impact of social structures on individual decision-making in his sociological theory, the novel "Bamdade Khomar" is a suitable platform for a sociological analysis of the process of identity-finding and the narrator"s agency. The aim of this research is to sociologically analyze the personality of the narrator, Mahbouba, based on the components of Giddens" theory, including rethinking identity, the continuum of tradition and modernity, individual agency, and the construction of relationships, in order to show how her actions and decisions are shaped within social and family structures and how the narrator redefines herself in the struggle between tradition and modernism, in an attempt to construct a feminine and autonomous identity. METHODOLOGY: The study method in this article is descriptive-analytical based on library studies and the use of sociological criticism based on Anthony Giddens" theory. The statistical population of the research is the novel Bamdade Khomar by Fataneh Haj Seyed Javadi. FINDINGS: The research findings show that the narrator (Mahboobeh) in the novel Bamdade Khomar, in the conflict between tradition and the desire for individual agency, decides to decide for herself to continue her life, but on the path of her choice she encounters objectification, lack of identity, and the dominance of traditional structures. CONCLUSION: The results of the research show that Mahboobeh"s character initially intends to bring her agency to the fore by breaking away from the traditional family system, but on her way, she loses her feminine identity due to the dominance of traditional structures and objectification, but in the end, she regains her agency through change and rethinking.زمینه و هدف: رمان بامداد خمار از جمله متون روایت‌محوری است که در آن تجربه زیسته زنان در بستر تقابل سنت و مدرنیته بازنمایی میشود. این اثر با روایت زندگی و انتخابهای «محبوبه»، مجالی فراهم می‌آورد تا سازوکارهای شکلگیری هویّت فردی و کنش اجتماعی زنان در جامعه سنت‌محور بررسی شود. از آنجا که آنتونی گیدنز در نظریّه جامعه شناسی‌اش بر پویایی هویّت، بازاندیشی کنشگران، و تأثیر ساختارهای اجتماعی بر تصمیم‌گیری فردی تأکید میکند، رمان بامداد خمار بستر مناسبی برای تحلیل جامعه شناختی فرایند هویت‌یابی و عاملیت راوی است. هدف این پژوهش تحلیل جامعه شناختی شخصیّت راوی، یعنی محبوبه، بر اساس مؤلفه های نظریّه گیدنز از جمله بازاندیشی هویّت، پیوستار سنت و مدرنیته، عاملیت فردی و ساخت‌یابی روابط است تا نشان داده شود که چگونه کنشها و تصمیمات او در دل ساختارهای اجتماعی و خانوادگی شکل میگیرند و چگونه راوی در کشاکش سنت و مدرنیسم، در تلاش برای ساختن هویّت زنانه و خودمختار، دست به بازتعریف خود میزند. روش مطالعه: روش مطالعه در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از نقد جامعه شناسی بر پایه نظریّه آنتونی گیدنز است. جامعه آماری پژوهش رمان بامداد خمار اثر فتانه حاج سید‌جوادی است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که شخصیّت راوی (محبوبه) در رمان بامداد خمار در تعارض میان سنت و تمایل به عاملیت فردی، تصمیم میگیرد که خود برای ادامه زندگی‌اش تصمیم بگیرد اما در مسیر انتخاب خود با شی انگاری، فقدان هویّت سلطه ساختارهای سنتی مواجه میشود. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که شخصیّت محبوبه در ابتدا با گسست از نظام سنتی خانواده قصد دارد عاملیت خویش را به منصه ظهور برساند اما در مسیر خود با سلطه ساختارهای سنتی و شی‌انگاری هویّت زنانه خویش را از دست میدهد اما در انتها با تغییر و بازاندیشی، عاملیت خود را باز می‌یابد.Bamdade Khomar. Novel. Sociological criticism. Anthony Giddeبامداد خمار, رمان, نقد جامعه شناختی, آنتونی گیدنزhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1949.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1949.pdfhttps://bahareadab.com/article/جامعه شناسی شخصیّت راوی در رمان بامداد خمار بر اساس نظریّه آنتونی گیدنزhttps://bahareadab.com/en/article/Sociology of the Narrator's Personality in the Novel "Bamdade Khomar" Based on Anthony Giddens' Theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Studying the stylistic characteristics of Hamed Ebrahimpourبررسی ویژگیهای سبکی حامد ‌ابراهیم‌پور183208803310.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8033faسعیدرضاظرفیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.noSaeid.zarfi2000@gmail.comفاطمهسادات طاهریگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.yes Taheri@kashanu.ac.irسیدمحمدراستگوفرگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.no Rastgoo14@yahoo.comJournal Article14040717BACKGROUND AND OBJECTIVES: Style is a specific way of expressing the subject, that is, how the speaker expresses his/her content, and to determine this particular way of describing, one must pay attention to the speaker"s choice of words, sentence and idiom forms, literary devices, prosody and rhyme, etc.; therefore, the manner and frequency of a poet"s use of linguistic and literary possibilities creates his/her style; but since style is a set of verbal and spiritual characteristics that govern speech, the poet"s mental environment and worldview can also be examined in stylistics; therefore, it can be said that style is the result of the artist"s specific view of the inner and outer world, which necessarily manifests itself in a particular way of expressing. METHODOLOGY: The present article employs a descriptive-analytical method, drawing on the poems of Hamed Ebrahimpour (1979), to examine the poetic style of this contemporary poet. The main goal of this research is to identify and classify a number of unique stylistic features of Ebrahimpour at three levels: intellectual, linguistic, and literary, along with providing examples of his poems. FINDINGS: By examining Ebrahimpour"s poems on three levels: intellectual, linguistic, and literary, the authors found that Ebrahimpour"s poetry, in terms of intellectual space, seeks to express general human concerns in addition to explaining his own thoughts; the use of modern and conventional contemporary words is also an indication of the synchronicity of the poet"s language; also, examining the literary level of Ebrahimpour"s poetry and his innovations makes his poetry seem distinct from other contemporaries in terms of poetic formats and specific literary arrangements. CONCLUSION: By examining the dominant ideas and themes in Ebrahimpour"s poems and his type of reaction to the issues of existence and individual and social ups and downs, it was found that under the influence of the poet"s inner commitment to time, topics such as death, loneliness, longing and despair have formed the poet"s intellectual space and worldview, and of course love also has a high position in his poems. On the linguistic level, his special type of use of simple and innovative words and expressions is noteworthy, and on the literary level, the use of the continuous three-verse format, special and new allusions and references, repetitions of the same beginning type, and the use of the tangible plural simile technique for description are among the most important and prominent aesthetic techniques in Ebrahimpour"s poetry, which have led to the musical and semantic excellence of his poetry. Examining the stylistic characteristics of Hamed Ebrahimpour"s poetry, along with citing poetic examples, not only helps the audience become familiar with Ebrahimpour"s innovations but also helps identify his place in contemporary poetry.زمینه و هدف. سبک، روش مشخص بیان مطلب است، یعنی گوینده به چه شیوه ای مطالب خود را بیان میکند و برای مشخص شدن این شیوۀ خاص بیان، باید در انتخاب لغات، شکل جملات و اصطلاحات، صنایع ادبی، عروض و قافیه و... گوینده دقت شود؛ بنابراین چگونگی و بسامد استفادۀ یک شاعر از امکانات زبانی و ادبی، سبک او را پدید‌می‌آورد؛ اما ازآنجاکه سبک مجموعه ای از ویژگی‌های لفظی و معنوی حاکم بر کلام است، محیط ذهنی و جهان بینی شاعر نیز در سبک شناسی قابل بررسی است؛ پس میتوان گفت سبک حاصل نگاه خاص هنرمند به جهان درون و بیرون است که لزوماً در شیوه خاصی از بیان تجلی ‌میکند. روش. مقالۀ حاضر با روش توصیفی- تحلیلی مبتنی بر اشعار حامد ابراهیم پور(ت.1358) سبک شعری این شاعر معاصر را بررسی میکند. هدف اصلی این پژوهش شناسایی و طبقه بندی تعدادی از ویژگی‌های سبکی منحصر به فرد ‌ابراهیم‌پور در سه سطح فکری، زبانی و ادبی، همراه با ارائه مصادیقی از اشعار اوست. یافته ها. نگارندگان با بررسی اشعار ابراهیم پور در سه سطح فکری، زبانی و ادبی دریافتند شعر ابراهیم پور از نظر فضای فکری افزون بر تبیین اندیشه های خویش، درپی بیان دغدغه های کلی انسانی است؛ کاربرد واژه های نوین و مرسوم معاصر نیز نشانۀ ویژگی همزمانی زبان شاعر است؛ همچنین بررسی سطح ادبی شعر ابراهیم پور و ابتکارات وی، موجب میشود شعر وی از نظر قالبهای شعری و آرایه های خاص ادبی از دیگر همعصرانش متمایز به نظربرسد. نتیجه گیری. با بررسی اندیشه ها و مضامین غالب بر اشعار ابراهیم پور و نوع واکنش او نسبت به موضوعات هستی و فراز و نشیب‌های فردی و اجتماعی، مشخص شد تحت تأثیر تعهد درونی شاعر به زمان، موضوعاتی از قبیل مرگ، تنهایی، حسرت و نومیدی، فضای فکری و جهان بینی شاعر را تشکیل داده و البته عشق نیز در اشعار وی جایگاهی والا دارد. در سطح زبانی، نوع خاص کاربرد واژگان و تعبیرات ساده و نوآورانه او قابل توجه است و در سطح ادبی به کارگیری قالب سه بیتی های پیوسته، تلمیح و اشارات خاص و نوین، تکرارهای از نوع هم آغازی، به کارگیری شگرد تشبیه جمع محسوس برای توصیف، صدامعنایی با ارکان عروضی، کنایه های نوین، ایهام نام واژه ای و توجه به عنصر رنگ در حسامیزی از مهم ترین و برجسته ترین شگردهای زیبایی شناسانه ‌شعر ابراهیم‌پور است که به تعالی موسیقیایی و معنایی شعر او ‌‌انجامیده است. بررسی ویژگی های شاخص سبکی شعر حامد ابراهیم پور، همراه با ذکر شاهد مثالهای شعری، علاوه بر آشنایی مخاطب با نوآوری‌های ‌ابراهیم‌پور به شناسایی جایگاه وی در شعر معاصر کمک میکند.Hamed Ebrahimpour, stylistics, literary characteristics, linguistic characteristics, intellectual characteristics.حامد ‌ابراهیم‌پور, سبک‌شناسی, ویژگی های ادبی, ویژگی های زبانی, ویژگی های فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1950.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1950.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی حامد ‌ابراهیم‌پورhttps://bahareadab.com/en/article/Studying the stylistic characteristics of Hamed Ebrahimpour

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220A Deliberation on Ahmad Ghazali's Narrative Quranic Worldview (Case study: Persian works)تأملی در جهان‌بینی قرآنی - روایی احمد غزّالی (مطالعه موردی: آثار فارسی)209228805310.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8053faداودواثقی خوندابیاستادیار گروه زبانشناسی و ادبیات فارسی، دانشگاه آیت‌الله بروجردی، بروجرد، ایران.yes d.vaseqhi@Abru.ac.irJournal Article14040710BACKGROUND AND OBJECTIVES: Quranic verses and traditions are considered as the most important principles of Sufi theology; From the very beginning of its existence, the Sufi movement based its worldview foundation on religious texts and by relying on these divine blessings, presented profound and original interpretations of religious propositions and, along with other factors, led to the formation of specific intellectual policy which can be examined in its own way. With his intuitive scientific power, Ghazali also used verses and hadiths to explain his educational and mystical worldview. The aim of this article is to examine the Quranic-narrated worldview of Abu al-Futuh in books such as Savanah al-oshshagh, Al-Tajrid fi Kalma al-Touhid, Resaleh Einieh, … to examine and analyze his views on this matter. METHODOLOGY: This research was conducted on the basis of library studies and with a descriptive-analytical method, examines and analyzes Ahmad Ghazali"s Quranic-narrative perspective in his Persian works. First, verses and narrations are extracted from Ghazali"s Persian works and then categorized and separated according to topics. FINDINGS: The research findings reveal that Ahmad Ghazali is one of the pioneers of the path, has been able to create great works in the field of mysticism and Islamic sciences; In these works, he discusses the most fundamental concepts raised in the field of Sufism that his discourse is entirely derived from the teachings of revelation and narrations attributed to religious elders. Ghazali is, however, one of the great theorists of Sufism, he has also been influenced by the discourse of early elders. CONCLUSION: The results of this research show that he uses religious texts to explain two issues “Love” and “Mystical manners” and has explained many details and subtleties about them. Abul-Futtuh"s view of verses and hadiths is more of a tasteful and intuitive aspect; However, he is also one of the leading scholars of his time, and is proficient in the sciences of tradition and reason, as well as the discourse of Sharia.زمینه و هدف: آیات قرآن و روایات از مهمترین ارکان الهیات صوفیه محسوب میشوند؛ جریان تصوّف از همان اوان پیدایش، بنیاد جهان‌نگری خود را بر نصوص دینی بنیان نهاد و با تمسّک به این ودایع الهی برداشتهای عمیق و بدیعی از گزاره های دینی ارائه داد و با همراهی عوامل دیگر باعث تشکیل نحله های فکری خاصی گردید که در نوع خود قابل بررسی است. غزّالی نیز با قدرت علمی- شهودی خود از آیات و احادیث در تبیین جهان‌نگری تعلیمی و عرفانی خود بهره برده است. هدف این جستار بررسی جهان‌نگری قرآنی- روایی ابوالفتوح در کتبی چونان سوانح‌العشاق، التجرید فی کلمه التوحید، رسالۀ عینیه و ... است، تا دیدگاه های وی در این مورد بررسی و تحلیل شود. روش پژوهش: این جستار که بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و با روش توصیفی – تحلیلی انجام میشود، نظرگاه قرآنی – روایی احمد غزّالی را در آثار فارسی وی بررسی و تحلیل میکند. نخست آیات و روایات از آثار پارسی غزّالی استخراج و پس از آن مطابق با موضوع دسته بندی و تفکیک میشوند. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش آشکار میکند که احمد غزّالی بعنوان یکی از مشایخ راه پیمودۀ عرصۀ طریقت، توانسته آثار سترگی در عرصۀ عرفان و علوم اسلامی بیافریند؛ وی در این آثار از اساسیترین مفاهیم مطرح شده در عرصۀ تصوّف سخن میگوید که گفتمان او کاملاً برگرفته از تعالیم وحی و روایات منسوب به بزرگان دین است. غزّالی هر چند از نظریه پردازان بزرگ صوفیه است، از گفتمان مشایخ متقدم نیز تأثیر پذیرفته است. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که وی از نصوص دینی برای تبیین دو موضوع «عشق» و «سلوک عرفانی» استفاده کرده و دقایق و ظرایف بسیاری در مورد آنها بیان نموده است. نگاه ابوالفتوح به آیات و احادیث بیشتر جنبۀ ذوقی و شهودی دارد. هر چند وی از نظر علمی نیز از سرآمدان روزگار و بر علوم نقلی و عقلی و همچنین گفتمان شریعت مسلّط است.Ahmad Ghazali, Worldview, Verses and narrations, Persian’s works.احمد غزّالی, جهان‌نگری, آیات و روایات, آثار فارسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1951.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1951.pdfhttps://bahareadab.com/article/تأملی در جهان‌بینی قرآنی - روایی احمد غزّالی (مطالعه موردی: آثار فارسی)https://bahareadab.com/en/article/A Deliberation on Ahmad Ghazali's Narrative Quranic Worldview (Case study: Persian works)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Stylistic Analysis of Attar Neyshaburi's Asrarnameh Based on the Views of Michael Halliday and Ruqyeh Hassanتحلیل سبکی اسرارنامه عطار نیشابوری بر اساس آرای مایکل هالیدی و رقیه حسن229249805610.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8056faمجتبیاکبریگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomojtba.akbari@iau.irخدیجهبهرامی رهنماگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yes bahramirahnama@iau.ac.ir مریمیوزباشیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noJournal Article14040712BACKGROUND AND OBJECTIVES: Hallidi"s Systematic Functional Linguistics (SFL) and Ruqyeh Hassan"s Theory of Textual Coherence are considered the most accurate tools for identifying stylistic features and semantic relationships in literary texts. Attar Neyshaburi"s Asrarnameh is one of the most prominent mystical works of Persian literature, which expresses complex concepts such as self-knowledge, divine love, and unity of being with allegorical and multilayered language. The aim of the present study is to examine the stylistic components of Attar"s Asrarnameh based on Halliday"s three meta-roles (ideological, interpersonal, and textual) and Ruqyeh Hassan"s Theory of Coherence in order to determine the stylistic characteristics and methods of creating meaning in this mystical work. METHODOLOGY: The research was conducted using a descriptive-analytical method and a qualitative approach. First, using Halliday’s systematic role-oriented linguistic framework, the text of the Asrarnameh was analyzed in three layers of meta-role: ideological, interpersonal, and textual. Then, the components of textual coherence (referential coherence, deletion, substitution, relevance, and lexical coherence) were examined based on the theory of Ruqyeh Hassan. The analysis was conducted based on the entire text of the Asrarnameh (Shafi’i Kadkani revised edition) and without sampling. FINDINGS: In the meta-role, material (51%), mental (26%), and relational (18%) processes have the highest frequency and have made abstract mystical concepts understandable through concretization and corporeality. In the interpersonal meta-role, the imperative mood with a very high frequency (63% of modal verbs) strengthens the discourse relationship of “master-disciple” and directly calls the audience to the mystical path. In the metatextual role, personal reference (especially the third person pronoun to refer to God and the elder), deletion and substitution are the most important grammatical coherence tools. In lexical coherence, repetition (especially the repetition of key words such as heart, soul, love) and semantic contrast (light/darkness, extinction/survival) have the highest frequency and have played a key role in creating a mystical context. CONCLUSION: The stylistic analysis of the Asrarnameh based on the Halliday and Hassan approach showed that Attar has created a completely personal and distinctive style by intelligently combining material and mental processes, direct imperative aspect and lexical coherence tools (repetition and contrast). This style not only makes the abstract concepts of mysticism tangible and experiential, but also actively places the audience in the disciple-elder relationship and invites them to the journey and path. The results of this research can provide a model for the stylistic analysis of other mystical works of Persian literature.زمینه و هدف: زبانشناسی نقشگرای نظاممند هالیدی (SFL) و نظریه انسجام متنی رقیه حسن از دقیقتر ابزارها برای شناسایی ویژگیهای سبکی و روابط معنایی در متون ادبی به شمار میروند. منظومه اسرارنامه عطار نیشابوری یکی از برجسته ترین آثار عرفانی ادبیات پارسی است که با زبان تمثیلی و چندلایه، مفاهیم پیچیده ای چون خودشناسی، عشق الهی و وحدت وجود را بیان میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی مولفه های سبکی اسرارنامه عطار بر اساس سه فرانقش هالیدی (اندیشگانی، بینافردی و متنی) و نظریه انسجام رقیه حسن است تا تشخص سبکی و شیوه های خلق معنا در این اثر عرفانی مشخص شود. روشها: پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کیفی انجام شده است. ابتدا با استفاده از چارچوب زبانشناسی نقشگرای نظام‎مند هالیدی، متن اسرارنامه در سه لایه فرانقش اندیشگانی، بینافردی و متنی تحلیل شد. سپس مولفه های انسجام متنی (انسجام ارجاعی، حذف، جایگزینی، ربط و انسجام واژگانی) بر اساس نظریه رقیه حسن بررسی گردید. تحلیل بر پایه کل متن اسرارنامه (چاپ تصحیح شفیعی‌کدکنی) و بدون نمونه گیری انجام گرفت. یافته ها: در فرانقش اندیشگانی، فرایندهای مادی (۵۱٪)، ذهنی (۲۶٪) و رابطه ای (۱۸٪) بالاترین بسامد را دارند و مفاهیم انتزاعی عرفانی را ازطریق ملموسسازی و جسمانیکردن قابل‌درک کرده اند. در فرانقش بینافردی، وجه امری با بسامد بسیار بالا (۶۳٪ از فعلهای وجهی) رابطه گفتمانی «پیر‒مریدی» را تقویت کرده و مخاطب را مستقیماً به سلوک عرفانی فرامیخواند. در فرانقش متنی، ارجاع شخصی (به ویژه ضمیر سوم‌شخص برای اشاره به خداوند و پیر)، حذف و جایگزینی مهم‌ترین ابزارهای انسجام دستوری هستند. در انسجام واژگانی نیز تکرار (به ویژه تکرار واژههای کلیدی مانند دل، جان، عشق) و تضاد معنایی (نور/ظلمت، فناء/بقاء) بالاترین بسامد را دارند و نقش کلیدی در خلق بافتار عرفانی ایفا کرده اند. نتیجه گیری: تحلیل سبکی اسرارنامه بر اساس رویکرد هالیدی و حسن نشان داد که عطار با تلفیق هوشمندانه فرایندهای مادی و ذهنی، وجه امری مستقیم و ابزارهای انسجام واژگانی (تکرار و تضاد)، سبکی کاملاً شخصی و متمایز خلق کرده است. این سبک نه تنها مفاهیم انتزاعی عرفان را ملموس و قابل‌تجربه میسازد، بلکه مخاطب را به صورت فعال در رابطه مرید‒پیر قرار داده و او را به سیر و سلوک دعوت میکند. نتایج این پژوهش میتواند الگویی برای تحلیل سبکی دیگر آثار عرفانی ادبیات پارسی ارائه دهد.Functional linguistics, Halliday, Asrarname, meta-intellectual function, aspect, textual coherence.زبانشناسی نقشگرا, هالیدی, اسرارنامه, فرانقش اندیشگانی, وجه, انسجام متنی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1952.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1952.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبکی اسرارنامه عطار نیشابوری بر اساس آرای مایکل هالیدی و رقیه حسنhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of Attar Neyshaburi's Asrarnameh Based on the Views of Michael Halliday and Ruqyeh Hassan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220The Stylistics of Translation of One Thousand and One Artistic Nights by Khorasani Bezanjerdiسبک‌شناسی ترجمۀ هزارویک شب هنریه از خراسانی بزنجردی251273806010.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8060faزهرانامدارگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.no z.namdar133@gmail.comمحبوبهخراسانیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.yes khorasani2004@iau.iaun.ac.irمحسنمحمدی فشارکیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.nom.mohammadi@ltr.ui.ac.irشهرزادنیازیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.no Niazi_60@yahoo.comJournal Article14040709BACKGROUND AND OBJECTIVES: It was assumed that the oldest translation of One Thousand and One Nights into Persian was done by Abdul Latif Tasuji; until recently, a newly discovered translation of this collection had been published, known as the artistic translation. The aforementioned translation is important and worthy of study for two reasons: First, this translation was completed in India about thirty years before Tasuji"s translation, in 1229 AH. Second, this translation was made from the Syrian branch of One Thousand and One Nights by Khorasani Bezanjerdi, which is older and more authentic than the Egyptian branch that was the basis of Tasuji"s work. METHODOLOGY: This research was conducted using a descriptive-analytical method and based on library studies, in which the Khorasani translation was examined at three levels: linguistic, literary, and intellectual. The scope of the study is the artistic translation published by Mehdi Ganjavi and Meysam Alipour. FINDINGS: The results of this study show that the translator is very interested in using rhyme and introducing new synonyms and combinations, and he deals more with word arrangement than Tasuji. Describing details is a feature of his prose. The extensive use of Arabic words is a feature of the translator"s prose; the hypothesis of the presence of Indian words in that translation is rejected. Although this translation is more of a report of the spirits of the anonymous creators of One Thousand and One Nights than the voice of the translator"s mind, in some cases a specific Khorasani perspective is reflected in it, including attention to ethics and religious statements. CONCLUSION: It can be said that Tasuji followed the path of simple writing in Iran in the late Qajar era, and Khorasani Bezanjerdi chose complex and artistic prose, and despite several shortcomings and weaknesses, it can be claimed that artistic translation is a successful artistic example in the field of translating world literature into Persian in the last century.زمینه و هدف: قدیمترین ترجمه هزارویک شب به فارسی را از آنِ عبداللطیف طسوجی میدانستیم تا اینکه اخیراً ترجمه نویافته ای از این مجموعه به بازار عرضه شد که به ترجمه هنریه معروف است. به دو دلیل ترجمه مذکور حائز اهمیت و شایسته بررسی است: نخست آنکه این ترجمه حدود سی سال پیش از ترجمه طسوجی، یعنی در سال 1229ق. پایان یافته است، آن هم در سرزمین هندوستان. دوم اینکه این ترجمه از روی شاخه سوری هزارویک شب توسط خراسانی بزنجردی انجام شده که قدیمتر و اصیلتر از شاخه مصری است که اساس کار طسوجی بوده است. روش مطالعه: این‌ پژوهش‌ به روش‌ توصیفی‌ تحلیلی‌ و بر اساس‌ مطالعات‌ کتابخانه ای‌ انجام‌ شده است‌ و درآن ترجمۀ خراسانی در سه سطح زبانی، ادبی و فکری بررسی شده است. محدوده مورد مطالعه، ترجمه هنریه است که به کوشش مهدی گنجوی و میثم علیپور منتشر شده است. یافته ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که مترجم علاقه زیادی به کاربرد سجع و آوردن کلمات مترادف و ترکیبات تازه دارد و بیشتر از طسوجی به آرایش کلام میپردازد. توصیف جزئیات از ویژگیهای نثر وی است. کاربرد فراوان لغات عربی از شاخصه های نثر مترجم است؛ فرضیه وجود لغات هندی در آن ترجمه مردود است. هرچند این ترجمه بیشتر گزارشگر روحیات آفرینندگان گمنام هزارویک شب است تا صدای ذهن مترجم، اما در مواردی نگاه خاص خراسانی در آن منعکس شده که توجه به اخلاق و گزاره های دینی از آن جمله است. نتیجه گیری: میتوان گفت که طسوجی سیر ساده نویسی در ایرانِ اواخرِ عصر قاجار را پی گرفته و خراسانی بزنجردی نثر مسجع و هنری را برگزیده است و با وجود اندک کاستی‌ها و ضعف‌ها، میتوان ادعا کرد که ترجمه هنریه یک نمونه هنری موفق در عرصه ترجمه از ادبیات جهان به زبان فارسی در سده گذشته است.Persian prose, stylistics, One Thousand and One Nights, artistic translation, Khorasani Bezanjerdi.نثر فارسی, سبک‌شناسی, هزارویک شب‌, ترجمه هنریه , خراسانی‌ بزنجردی‌.https://bahareadab.com/downloadPDF/1953.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1953.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی ترجمۀ هزارویک شب هنریه از خراسانی بزنجردیhttps://bahareadab.com/en/article/The Stylistics of Translation of One Thousand and One Artistic Nights by Khorasani Bezanjerdi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220The Role of Humor as a Compensation Mechanism in Moderating the Sense of Inferiority in Children's and Adolescent Stories Based on Adler's Theoryنقش طنز بعنوان مکانیزم جبران در تعدیل احساس حقارت در داستان کودک و نوجوان بر اساس نظریّه آدلر275291807110.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8071faالهامآزرمیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.noemail:2291712764@iau.irنواز اللهفرهادیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesNa.farhadi@cfu.ac.irJournal Article14040708BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the contemporary world where anxiety and social tension are spreading alarmingly even among children, the role of children"s literature, especially the humor genre, in the emotional and psychological education of the aforementioned age groups has become doubly important. Humor, as one of the fundamental elements of children"s literature, is not only a means of entertainment, but also a psychological mechanism for reducing anxiety, strengthening resilience, and social growth. Based on Alfred Adler"s theory, alternative mechanisms, including humor, can be used to overcome feelings of inferiority. The aim of this study is to investigate the psychological role of humor in reducing anxiety and inferiority complex and creating a sense of social belonging in children and adolescents. For this purpose, Eshghe Khame"i and Qandabad, will be examined. METHODOLOGY: The present study will be conducted using a descriptive-analytical approach and a psychological criticism approach from Alfred Adler’s perspective. The research data will be collected through qualitative content analysis of the text and extraction of situational and verbal humor samples in the story Eshghe Khame"iand Qandabad and its correspondence with Alfred Adler’s theory of inferiority complex. FINDINGS: The research findings show that in the story Eshghe Khame"iand Qandabad Love, humor is not only a means of laughter, but also an effective factor in moderating social tension and anxiety in children and adolescents in order to increase their sense of self-confidence and social interaction. CONCLUSION: The results of the study show that, based on Adler’s theory of individual psychology, humor can act as a compensatory strategy and lead the child from a sense of helplessness and inferiority to a sense of belonging and social adequacy. The story Eshghe Khame"i and Qandabad Love, with its humorous language and a deep look at rebuilding emotional relationships, leads to strengthening empathy and reducing anxiety in the minds of the child and adolescent audience; Therefore, these works can be considered a successful example of the conscious use of humor for the psychological education of children and adolescents.زمینه و هدف: در جهان معاصر که اضطراب و تنش اجتماعی حتّی در میان کودکان بگونه ای نگران کننده در حال گسترش است، نقش ادبیّات کودک بویژه ژانر طنز در تربیت عاطفی و روانی گروه های سنی یاد شده، اهمّیّتی دوچندان یافته است. طنز بعنوان یکی از عناصر بنیادین ادبیّات کودک، نه تنها ابزار سرگرمی، بلکه ساز و کاری روانشناختی برای کاهش اضطراب، تقویت روحیّه تاب‌آوری و رشد اجتماعی محسوب میشود. بر اساس نظریّه آلفرد آدلر، میتوان از مکانیزمهای جایگزین از جمله طنز برای غلبه بر احساس حقارت بهره گرفت. هدف این پژوهش بررسی نقش روانشناختی طنز در کاهش اضطراب و عقده حقارت و ایجاد حس تعلّق اجتماعی در کودکان و نوجوانان است. بدین منظور دو داستان عشق خامه ای و قندآباد بررسی خواهد شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر بروش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد نقد روانشناختی از دیدگاه آلفرد آدلر انجام خواهد شد. داده های پژوهش از طریق تحلیل محتوای کیفی متن و استخراج نمونه های طنز موقعیّتی و کلامی در داستان عشق خامه ای و قندآباد و مطابقت آن با نظریّه احساس حقارت آلفرد آدلر خواهد بود. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که در داستان عشق خامه ای و قندآباد، طنز نه صرفاً وسیله ای برای خنده، بلکه عاملی مؤثر برای تعدیل تنش و اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان در جهت افزایش حس اعتماد به نفس و تعامل اجتماعی آنان است. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که بر اساس نظریّه روانشناسی فردی آدلر، طنز میتواند بمثابه یک راهبرد جبرانی عمل کرده و کودک را از احساس ناتوانی و حقارت بسوی حس تعلّق و کفایت اجتماعی سوق دهد. داستان عشق خامه ای و قندآباد با زبانی طنزآمیز و نگاهی عمیق به بازسازی روابط عاطفی به تقویت همدلی و کاهش اضطراب در ذهن مخاطب کودک و نوجوان می‌انجامد؛ از این رو این آثار را میتوان نمونه ای موفق از کاربرد آگاهانه طنز برای تربیت روانی کودکان و نوجوانان بشمار آورد.Feeling of inferiority. Alfred Adler. Child and adolescent hاحساس حقارت.آلفرد آدلر. طنز کودک و نوجوان. مکانیسم جبران.https://bahareadab.com/downloadPDF/1954.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1954.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش طنز بعنوان مکانیزم جبران در تعدیل احساس حقارت در داستان کودک و نوجوان بر اساس نظریّه آدلرhttps://bahareadab.com/en/article/The Role of Humor as a Compensation Mechanism in Moderating the Sense of Inferiority in Children's and Adolescent Stories Based on Adler's Theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220The Artistic Functions of Allegory in Contemporary Ghazals (A Case Study of Omid Majd’s Ghazals)کارکردهای هنری تمثیل در غزل معاصر (موردکاوی: غزلیّات امید مجد)293308807810.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8078faکامرانکسائیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yeszi.azhir@iau.ac.irJournal Article14040710BACKGROUND AND OBJECTIVES: Allegory has been used as a rhetorical device in Persian poetry and literature since ancient times. This beautiful rhetorical technique has been very efficient and effective in conveying the mental concepts and feelings and emotions of poets to their audience, and in contemporary poetry, especially ghazals, very notable examples of this device can be seen. Omid Majd’s Ghazals are one of these contemporary Ghazals, in which the poet’s ability to create images, new meanings, and convince the audience, along with the use of expressive language, is reflected in the use of allegory and the resulting imagery. The aim of the present study is to show how the capable poet has attempted to create images and expand the scope of imagination through allegory. METHODOLOGY: The study method in this study is descriptive-analytical based on library studies and documentary research from two volumes of Omid Majd"s ghazals, "Yadgar Bahar" and "Hamra Baran". FINDINGS: The research findings show that Majd uses allegory not only as a rhetorical device, but also as a meaningful and image-creating mechanism. A mechanism with the help of which images are strengthened and romantic moods are described beautifully. CONCLUSION: Majd"s accuracy and attention in using allegory has increased the rhetorical capacity of his ghazals and created new meanings in his poetic language, which indicates the poet"s literary mind and high level of knowledge. With a firm tone and at the same time simple and deliberate language, he has used allegory to convince the audience, gradually convey meaning, and highlight poetic images, and his most frequent use of allegory in the text is metaphor.زمینه و هدف: تمثیل بعنوان آرایه ای بلاغی از دیرباز در شعر و ادب فارسی مورد استفاده قرار گرفته است. این شگرد زیبای بلاغی در جهت انتقال مفاهیم ذهنی و احساس و عواطف شاعران بمخاطبان بسیار کارآمد و مؤثر بوده است و در شعر معاصر بویژه غزل نیز میتوان نمونه های بسیار قابل توجّهی از این آرایه را مشاهده نمود. غزلیّات امید مجد، یکی از جمله این غزلیّات معاصر است که توانمندی شاعر در خلق تصاویر، حاصل توجّه به معانی تازه و اقناع مخاطب در کنار بهره گیری از زبان رسا در استفاده از تمثیل و تصویرسازیهای حاصل از آن است. هدف پژوهش پیش رو آن است که نشان دهیم این شاعر توانمند چگونه از رهگذر تمثیل به خلق تصویر و گسترش دامنه خیال مبادرت نموده است. روش مطالعه: روش مطالعه در این پژوهش بشیوه توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و سندکاوی در دو دفتر «یادگار بهار» و «همراه باران» از مجموعه غزلیّات امید مجد است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که مجد، از تمثیل نه صرفاً بعنوان آرایه ای بلاغی، بلکه بعنوان ساز و کاری معنابخش و تصویرساز بهره میگیرد؛ ساز و کاری که بکمک آن، تصویرها تقویت شده و حالات عاشقانه را به زیبایی توصیف مینماید. نتایج پژوهش: دقّت و توجّه مجد در بکار بردن تمثیل سبب افزایش ظرفیّت بلاغی غزلهای وی و خلق معانی تازه در زبان شعری وی شده است که نشان از ذهن ادبی و سطح دانش بالای شاعر دارد. وی با لحن استوار و در عین حال زبانی ساده و سنجیده، تمثیل را در خدمت اقناع مخاطب، انتقال تدریجی معنا و برجسته سازی تصاویر شعری مورد استفاده قرار داده است و بر اساس نتایج بدست آمده مشخص میشود که بیشترین استفاده وی از تشبیه تمثیل در کلام است.Omid Majd. Contemporary ghazal. Allegory. Imagery. Rhetoric.امید مجد, غزل معاصر, تمثیل, تصویرسازی, بلاغت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1955.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1955.pdfhttps://bahareadab.com/article/کارکردهای هنری تمثیل در غزل معاصر (موردکاوی: غزلیّات امید مجد)https://bahareadab.com/en/article/The Artistic Functions of Allegory in Contemporary Ghazals (A Case Study of Omid Majd’s Ghazals)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811820260220Analysis of the Element of Mood in the Novel The Bygone Days of the Old People: A Study in Focalization and Narrative Distance Based on Gérard Genette's Theoryتحلیل عنصر حالت در رمان روزگار سپری‌شده مردم سالخورده: مطالعه ای در کانونی‌سازی و فاصله روایی بر اساس نظریه ژرار ژنت309323802310.irandoi.2002/bahareadab.2026.18.8023faسجاداجاقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.no sajadojaghi75@gmail.comلیلاهاشمیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.yes l.hashemian@basu.ac.irJournal Article14040716BACKGROUND AND OBJECTIVES: The novelThe Bygone Days of the Old Peopleby Mahmoud Dowlatabadi is one of the most prominent narrative works in contemporary Iranian literature. By employing complex narrative techniques, it provides a profound image of the social life and tribulations of the Iranian people in the past century. Focusing on Gérard Genette"s theory of narratology, this research analyzes the element of "mood" in this novel and examines how focalization and narrative distance are used in the structure of the work. METHODOLOGY: This study has been conducted using a descriptive-analytical method based on Genette"s theoretical framework. By analyzing the text of the novel, focalization at different narrative levels and variations in the element of distance in different parts of the work have been examined. FINDINGS: The results indicate that at the first narrative level, the narrative focus is on the character Samoon, and the narrative is shaped from the perspective of his knowledge and experiences. At the second level, the internal narratives of the characters, which are mostly presented as scenography, still refer back to Samoon. From the perspective of distance, the limited intervention of the heterodiegetic narrator at the first level directs the narrative towards pure mimesis, while at the second level, a combination of scene and summary is observed. CONCLUSION: The analysis of the element of mood in this novel demonstrates the dominance of internal focalization on Samoon and Dowlatabadi"s artistic use of mimesis to create a vivid and dynamic narrative. These characteristics have made the work an outstanding example in Iranian narrative literature.زمینه و هدف: رمان روزگار سپری‌شده مردم سالخورده اثر محمود دولت‌آبادی، یکی از برجسته ترین آثار روایی ادبیات معاصر ایران، با بهره گیری از شگردهای روایی پیچیده، تصویری ژرف از زندگی اجتماعی و نابسامانیهای مردم ایران در سده گذشته ارائه می دهد. این پژوهش با تمرکز بر نظریه روایت‌شناسی ژرار ژنت، به تحلیل عنصر «حالت» در این رمان میپردازد و چگونگی کاربرد کانونی‌سازی و فاصله روایی را در ساختار اثر بررسی میکند. روشها: این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس چارچوب نظری ژنت انجام شده است. با تحلیل متن رمان، کانونی‌سازی در سطوح مختلف روایت و تغییرات عنصر فاصله در بخشهای گوناگون اثر مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: نتایج نشان میدهد که در سطح نخست روایت، کانون روایت بر شخصیت سامون متمرکز است و روایت از منظر دانسته ها و تجربیات او شکل میگیرد. در سطح دوم، روایتهای درونی شخصیتها، که عمدتاً بصورت صحنه پردازی ارائه میشوند، همچنان به سامون بازمیگردند. از منظر فاصله، دخالت محدود راوی دیگرداستانی در سطح نخست، روایت را به سوی محاکات محض سوق داده است، درحالی‌که در سطح دوم، ترکیبی از صحنه و تلخیص مشاهده میشود. نتیجه گیری: تحلیل عنصر حالت در این رمان نشان‌دهنده تسلط کانونی‌سازی درونی بر سامون و استفاده هنرمندانه دولت‌آبادی از محاکات برای خلق روایتی زنده و پویاست. این ویژگیها اثر را به نمونه ای برجسته در ادبیات روایی ایران تبدیل کرده است.Narratology, Mood, Focalization, Distance, Mahmoud Dowlatabadi, Gérard Genette.روایت‌شناسی, حالت, کانونی‌سازی, فاصله, محمود دولت‌آبادی, ژرار ژنت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1956.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1956.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل عنصر حالت در رمان روزگار سپری‌شده مردم سالخورده: مطالعه ای در کانونی‌سازی و فاصله روایی بر اساس نظریه ژرار ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Element of Mood in the Novel The Bygone Days of the Old People: A Study in Focalization and Narrative Distance Based on Gérard Genette's Theory