امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222A Comparative Study of Individual and Social Disruptions in “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzadبررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در «رمانهای طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت میکنیم» اثر زویا پیرزاد120795510.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7955faثمانهآسیابی حقیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.nos.asiabi@tabrizu.ac.irباقرصدری‌نیااستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.yessadrinia@tabrizu.ac.irابراهیمرنجبراستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.noranjbare@tabrizu.ac.irسکینهرسمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.norasmi@tabrizu.ac.irJournal Article14040428BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study aims to conduct a comparative analysis of individual and social disruptions in two novels: “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzad. The research endeavors to identify, analyze, and compare the various types and levels of disruption experienced by the main female characters in these novels, thereby illuminating how contemporary Iranian literature represents women’s concerns and crises. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical approach and a comparative literary methodology, this research draws upon close textual analysis of the primary novels. Qualitative content analysis is complemented by references to relevant sociological and psychological sources. To enhance analytical clarity and depth, the study incorporates direct textual examples and quotations from both novels as well as pertinent scholarly works. FINDINGS: The analysis reveals that individual disruptions in both novels stem from the tension between the protagonists’ subjective desires and the externally imposed realities of their socio-cultural environments. These disruptions manifest as identity crises, psychological distress, suppression of individuality, and efforts toward self-redefinition. In “Tuba and the Meaning of the Night,” individual disruption primarily emerges through Tuba’s fate and that of the women in her family, reflecting the conflict between tradition and modernity. Conversely, in “We Get Used to It,” such disruption appears through intergenerational tensions, maternal anxiety, and disillusionment with familial relationships. Social disruptions in both works originate in weakened support networks, shifting value systems, migration, social exclusion, and women’s systemic inability to attain equitable rights and social standing—issues often intricately interwoven with familial and societal crises. CONCLUSION: The findings indicate that both novels critically depict the condition of Iranian women within the contexts of generational dynamics, traditional structures, and ongoing social transformations. They demonstrate that individual and social disruptions are not merely products of external structures but are internalized phenomena deeply connected to women’s psychological and identity-forming processes. These female characters continually grapple with historical, cultural, and familial obstacles in their pursuit of autonomy, selfhood, and psychological well-being.مقدمه: ادبیات داستانی ایران در چند دهه اخیر شاهد حضور پررنگ نویسندگان زن و سر برآوردن رمانهایی است که هویت و تجربه زیسته زنان ایرانی را در بستر تحولات اجتماعی، فرهنگی و تاریخی به تصویر میکشند. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در دو رمان «طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت می‌کنیم» اثر زویا پیرزاد انجام شده است. تلاش شده تا انواع و سطوح گسست در شخصیتهای اصلی این دو رمان شناسایی، تحلیل و مقایسه گردد تا نحوه بازنمایی دغدغه ها و بحرانهای زنان در ادبیات معاصر ایران آشکار شود. روش تحقیق: این تحقیق با بهره گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش مطالعه تطبیقی انجام شده است. داده های پژوهش با مراجعه به متن اصلی رمانها و تحلیل محتوای کیفی، همراه با ارجاع به منابع جامعه شناختی و روان‌شناختی گردآوری شده است. همچنین برای شفافیت و غنای تحلیل، به نمونه های متنی و نقل‌قولهای مستقیم از رمانها و آثار پژوهشی مرتبط ارجاع داده شده است. یافته ها: بررسیها نشان داد که گسستهای فردی در هر دو رمان، ریشه در تضاد میان میل ذهنی شخصیتهای زن با واقعیتهای تحمیلی جامعه دارد و به شکل بحران هویت، درماندگی روانی، سرکوب فردیت و تلاش برای بازتعریف خود نمایان میشود. در رمان «طوبا و معنای شب»، گسست فردی عمدتاً از طریق سرنوشت طوبا و زنان خانواده اش و تقابل میان سنت و تجدد تحقق مییابد، حال آنکه در «عادت می‌کنیم»، این گسست در قالب اختلاف نسلها، اضطراب مادرانه و ناامیدی از روابط خانوادگی ظهور میکند. گسستهای اجتماعی نیز در هر دو اثر ریشه در ضعف شبکه های حمایتی، جابه جایی ارزشها، مهاجرت، طرد اجتماعی و ناتوانی زنان در دستیابی به حقوق و جایگاه شایسته دارد که اغلب با بحرانهای خانوادگی و اجتماعی درهم تنیده مطرح میشوند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که هر دو رمان با نگاهی منتقدانه، وضعیت زنان ایرانی را در بستر روابط نسلی، ساختارهای سنتی و تحولات اجتماعی ترسیم نموده اند و نشان میدهند که گسستهای فردی و اجتماعی نه تنها ریشه در ساختارهای بیرونی دارند، بلکه امری درونی‌شده و مرتبط با فرآیند ذهنی و هویتی زنانند؛ زنانی که در مسیر دستیابی به استقلال، هویت و آرامش روانی، دائماً با موانع تاریخی، فرهنگی و خانوادگی دست و پنجه نرم میکنند.Individual disruption, Social disruption, Tuba and the Meaning of the Night, We Get Used to It.گسست فردی, گسست اجتماعی, طوبا و معنای شب, عادت می‌کنیم.https://bahareadab.com/downloadPDF/1911.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1911.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در «رمانهای طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت میکنیم» اثر زویا پیرزادhttps://bahareadab.com/en/article/A Comparative Study of Individual and Social Disruptions in “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzad

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Syntactic Stylistics of the Story of "Moses and the Shepherd"سبک‌شناسی نحوی داستان «موسی و شبان»2139798610.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7986faمسیبشفیعی‌کیاگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nom.shafiekia@iau.irخدیجهبهرامی رهنماگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yeskh.bahramirahnama@iau.ac.irمریمیوزباشیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noYouzbashi.maryam@iau.ac.irزهرهنورایی‌نیاگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noz.noorae@iau.ac.irJournal Article14040420BACKGROUND AND OBJECTIVES: Syntactic stylistics is a branch of layered stylistics that examines the grammatical features and sentence structure in a literary work. Syntactic stylistics has a systematic structure that examines the connection between form and content and discovers the unique style of a poet or a writer that is hidden behind the verbal intentions. In this approach, the stylist goes beyond the level of vocabulary and achieves the discovery of the structural beauties of a work. METHODOLOGY: This study, using a descriptive-analytical method, examines the issue of syntactic patterns, deviations from standard language, and stylistic individualization of Rumi in the story "Moses and the Shepherd" through syntactic stylistics. FINDINGS: Marked clauses have a higher frequency in this story. Most sentences are short, and compound sentences do not have a complex structure. The shortness of sentences has accelerated the narrative expression and transmission of thought. Discrete and co-based style, unlike dependent, connected and nested style, has a high frequency and has created more rhythm in the story narration. CONCLUSION: Semantic and grammatical connections have strengthened and integrated the text. The news aspect has a high frequency compared to other types of aspects in this story. Therefore, the syntactic structure of the sentences is considered effective in explicitly conveying Rumi"s mystical and romantic thoughts.زمینه و هدف: سبک‌شناسی نحوی، شاخه ای از سبک‌شناسی لایه ای است که ویژگیهای دستوری و ساختار جمله را در یک اثر ادبی مورد بررسی قرار میدهد. سبک شناسی نحوی، از ساختاری نظام مند برخوردار است که به بررسی پیوند فرم و محتوا و کشف سبک منحصر به فرد یک شاعر یا یک نویسنده که در پس اغراض کلامی پنهان است، میپردازد. در این رویکرد، سبک‌شناس از سطح واژگان فراتر میرود و به کشف زیباییهای ساختاری یک اثر دست مییابد. روش‌ها: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، مسئله الگوهای نحوی، انحراف از زبان معیار و تشخص سبکی مولانا را در داستان «موسی و شبان» مورد سبک‌شناسی نحوی قرار میدهد. یافته ها: بندهای نشاندار، بسامد بیشتری در این داستان داشته است. اغلب جمله ها کوتاه هستند و جمله های مرکب نیز ساختار پیچیده ای ندارند. کوتاهی جمله ها، به بیان روایی و انتقال اندیشه سرعت بیشتری بخشیده است. سبک گسسته و هم‌پایه، بر خلاف سبک وابسته و متصل و تودرتو بسامد فراوانی دارد و ضرباهنگ بیشتری را در روایت داستان به وجود آورده است. نتیجه گیری:پیوستارهای معنایی و دستوری باعث استحکام و انسجام متن شده است. وجه اخباری، بسامد فراوانی نسبت به دیگر انواع وجه در این داستان دارد. بنابراین ساختار نحوی جمله ها، در انتقال صریح اندیشه های عارفانه و عاشقانه مولانا مؤثر قلمداد شده اند.Syntactic stylistics, the story of Moses and the Shepherd, the markedness of clauses, the aspect of the verb, syntactic coherenceسبک‌شناسی نحوی, داستان موسی و شبان, نشاندار بودن بندها, وجه فعل, همپایگی نحویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1912.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1912.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی نحوی داستان «موسی و شبان»https://bahareadab.com/en/article/Syntactic Stylistics of the Story of "Moses and the Shepherd"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222The place of women in the thought and poetry of Khalilullah Khaliliجایگاه زن در اندیشه و شعر خلیل الله خلیلی4160798710.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7987faنورآقانویسادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.nonneveesa@gmail.comمهدیدشتیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.yes mehdidashti@atu.ac.irمحمودبشیریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.nombashiri@atu.ac.irJournal Article14040523BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study investigates the perspectives of Khalilullah Khalili, the contemporary Afghan poet, on the status of women. The aim is to explore how women—regarded as a fundamental pillar of society—are represented in his poetry. The central question is whether the women depicted in his works challenge taboos and traditional customs, or whether they acquiesce to patriarchal cultural norms. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical approach, this research draws upon library sources to examine, interpret, and analyze Khalili’s conception of women in light of relevant scholarship. FINDINGS: The results demonstrate that women in Khalili’s poetry are celebrated as indispensable members of human society. His outlook reflects that of an enlightened, moderate, and appreciative Muslim, shaped by religious teachings and humane cultural values. Khalili praises women’s dignity and character in their familial and social roles—as wife, mother, daughter, sister (whether by kinship or faith), beloved, and active participants in society. He laments the historical injustices endured by women in traditional societies over centuries, commends Afghan women’s movements seeking to secure human rights, and simultaneously criticizes the detrimental effects of unrestrained Westernization on women’s destiny. CONCLUSION: The study concludes that although Khalili adopts an enlightened and progressive stance toward women’s status, he does not fully embrace a feminist perspective. This nuanced view is distinctly reflected in his poetic style, particularly in its lexical and ideological layers, as supported by numerous textual examples.زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی دیدگاه ها و افکار خلیل الله خلیلی شاعر معاصر افغانستان نسبت به جایگاه زن میباشد تا دریابیم که زن به عنوان رکن مهم یک جامعه از چه جایگاهی در شعر او برخوردار است؛ زنی که به تصویر کشیده شده، آیا توانسته در برابر تابوها و رسم و رواجهای محلی مبارزه نماید و یا منفعلانه تن به فرهنگ مردسالار داده است. روشها: این پژوهش که به روش تحلیلی-توصیفی از منابع کتابخانه ای تهیه گردیده، با درنظرداشت منابع مرتبط مفهوم زن واکاوی، شرح و تحلیل گردیده است. یافته ها: یافته های تحقیق نشان میدهد که زن در شعر خلیلی به عنوان رکن اساسی جامعۀ بشر درخور ستایش است. نگاه خلیلی به زن نگاه یک شاعر روشنفکر، معتدل و حقشناس است که از آموزه های اسلامی و فرهنگ پسندیدۀ ‌انسانی، نشأت یافته است. شخصیت و کرامت زن به عنوان رکن جامعۀ بشری مورد ستایش خلیلی قرار میگیرد و در نقشهای اجتماعی و خانوادگی چون همسر، مادر، دختر، خواهر دینی یا نسبی، معشوق و موجود فعال اجتماعی ظاهر میشود. از ستمهای تاریخی جامعۀ بدوی که طی قرنهای متوالی بر زن گذشته، شکوه سر میدهد و از جنبشهای زنان افغانستان برای تأمین حقوق انسانی زن تمجید میکند و در عین حال از ظلم و ستمی که فرهنگ بی‌بندوبار غربزدگی بر سرنوشت زن آورده، نیز انتقاد کرده و پیامد آن را شوم میداند. نتیجه گیری: آنچه در این نوشته بدست آمد نشان میدهد که خلیلی در عین حال که نگاه روشنگرانه به جایگاه زن دارد، ولی در اندیشۀ او دیدگاه فمنیستی جایگاهی ندارد، این نوع نگاه به زن در سبک او بویژه در لایۀ واژگانی و ایدئولوژیک به طور روشن بازتاب یافته است که در متن مقاله به شواهد متعددی میتوان به این مسأله دست یافت.Women, social role, Afghan society, contemporary poetry, Khalilullah Khaliliزن, نقش اجتماعی, جامعۀ افغانستان, شعر معاصر, خلیل الله خلیلی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1913.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1913.pdfhttps://bahareadab.com/article/جایگاه زن در اندیشه و شعر خلیل الله خلیلیhttps://bahareadab.com/en/article/The place of women in the thought and poetry of Khalilullah Khalili

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Intertextual Reading of the Story of Fereydoun and Zahhak in Ferdowsi's Shahnameh and Moses and Pharaoh in the Spiritual Masnavi Based on Genette's theory of transtextualityخوانش بینامتنی داستان ‌«فریدون و ضحاک» در شاهنامۀ فردوسی و «موسی و فرعون» در مثنوی معنوی بر مبنای نظریۀ ترامتنیت ژنت6180799010.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7990faفاطمهمدرسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.yes f.modarresi@urmia.ac.irساساناحمدی کاکاوندیدانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.noahmadi@urmia.ac.irوحیداقبالیدانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.noveghbali@semnan.ac.irJournal Article14040505BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the topics of contemporary literary criticism is the issue of intertextuality, which often refers to the idea of transferring meaning or words, or both, from one literary work to another with a difference in purpose and goal.The view that exists in intertextuality is that some writings, whether in the form of poetry or prose, are in the shadow of another text and are derived from the thoughts and opinions of other poets and writers before them This issue is often seen in Persian literature. METHODOLOGY: In this article, we aim to examine the issue of intertextuality in two great works of Persian poetry analytically and descriptively. FINDINGS: Ferdowsi"s Shahnameh and Masnavi Manavi are considered to be among the most important literary works of Iran in the fourth and seventh centuries Who are famous and known throughout the world for their pure thoughts. Despite the differences seen in the epic nature of Ferdowsi"s poetry and the didactic-mystical nature of Rumi"s poetry, there are similarities seen intertextually in the parallelism of some of the fictional characters in these two works. This is particularly worth pondering and explaining in the stories of Fereydoun and Zahhak from the Shahnameh and Moses and Pharaoh from the Masnavi. CONCLUSION: The results of the research show that Rumi and Ferdowsi believe that the unique truth of the prophets and saints can be repeated in every era And the true nature of Pharaoh and Dahhak is the same polytheism, arrogance, and ignorance that manifests itself in every type of human being at every time. The fact that many people were killed to find Musa and Fereydoun, the presence of the sleepwalkers and the sleepwalkers in both stories and the threat of their murder, the similarity of the staffs used by the two when problems arise, and so on are other similarities between the two stories.زمینه و هدف: یکی از موضوعات نقد ادبی معاصر مسئلۀ بینامتنی است که غالباً به اندیشه انتقال معنی یا لفظ و یا هر دوی آنها از یک اثر ادبی به اثر ادبی دیگر با اختلاف در مقصد و هدف اطلاق می شود. دیدگاهی که در بینامتنیت وجود دارد این است که بعضی از نوشته ها چه به صورت نظم چه نثر، در سایۀ یک متن دیگر و برگرفته از اندیشه ها و نظرات دیگر شاعران و نویسندگان پیش از خود است که در ادب فارسی این موضوع بسیار دیده میشود. روشها: در این مقاله برآنیم تا موضوع بینامتنیت را در دو اثر سترگ شعر فارسی به صورت تحلیلی و توصیفی بررسی کنیم. یافته ها: شاهنامۀ فردوسی و مثنوی معنوی، از مهمترین آثار ادبی سرزمین ایران در قرن چهارم و هفتم به حساب می آیند که به خاطر اندیشه های ناب در سراسر آفاق شهره و شناخته شده اند. با وجود اختلافهای که در حماسی بودن شعر حکیم فردوسی و تعلیمی-عرفانی بودن شعر مولانا دیده میشود به صورت بینامتنیت، همسانیهایی در موازی بودن بعضی از شخصیتهای داستانی این دو اثر دیده میشود که به طور مشخص در داستان فریدون و ضحاک از شاهنامه و موسی و فرعون از مثنوی، قابل تامل و تبیین می‌باشد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد که مولوی و فردوسی براین عقیده اند که حقیقت نوعیه انبیاء و اولیاء در هر عصری قابل تکرار است و حقیقت نوعیه فرعون و ضحاک، همان شرک و کبر و جهلی است که در هر زمانی در هر نوع از انسانی بروز میکند. کشته شدن بسیاری برای پیدا کردن موسی و فریدون ، وجود معبران و خوابگزاران در هر دو داستان و تهدید قتل آنها، شباهت عصای آن دو هنگام بروز مشکلات‌ و ... از دیگر شباهتهای بین دو داستان است.Shahnameh, Masnavi, Fereydoun and Zahak, Musa and Pharaoh, intertextuality.شاهنامه, مثنوی, فریدون و ضحاک, موسی و فرعون, بینامتنیت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1914.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1914.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانش بینامتنی داستان ‌«فریدون و ضحاک» در شاهنامۀ فردوسی و «موسی و فرعون» در مثنوی معنوی بر مبنای نظریۀ ترامتنیت ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/Intertextual Reading of the Story of Fereydoun and Zahhak in Ferdowsi's Shahnameh and Moses and Pharaoh in the Spiritual Masnavi Based on Genette's theory of transtextuality

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222A study of effective grammatical avoidance in Vassaf historyبررسی دستورگریزی مؤثر در تاریخ وصّاف8199799110.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7991faعلیرضامحمودیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesmahmoodi_ar@lihu.usb.ac.irJournal Article14040516BACKGROUND AND OBJECTIVES: Tarikh- Vassaf is one of the most prominent works of historical technical prose, which was written by Vassaf- ol- hazare Shirazi as sub-category of Joveyni’s History- Jahangoshay.Vassaf considered her main goal in writing this book not only to mention historical events, but also to show her strength and ability in the art writing.The style of writing descriptive history has become a model for others in later period s, it has even been referred to as "the best example of artificial prose". Vassaf has tried to create beautiful, historical and at the same time lasting prose to achieve this goal by using various literary tricks. Among the things that stand out among the others are the effective grammar evasions that he used in creating literary- historical speech. In this research, which aims to introduce and better understand the syntactic characteristics of Tarikh- Vassaf, an effort has been made to discern Vassaf’s method in creating literary prose through syntactic variations. METHODOLOGY: The method of conducting this research was descriptive- analytical, and its data were collected based on documentary and library methods. In this study, the entire text of Tarikh- Vassaf was examined in terms of "effective deviation from grammar". FINDINGS: The findings of this research indicate that effective deviation from grammatical rules plays a very important role in the creation and production of "literary text". Effective syntax deviation, or what is called effective grammatical deviation, can be examined in four categories: displacement, substitution, reduction, and increase. When carried out appropriately and with full mastery of the writing craft, effective grammatical deviation has a significant role in the literary quality of the text as well as in its fame and longevity. CONCLUSION: The result of this study shows that "increase" in the form of protest sentences, alongside other methods of grammatical deviation, has been the most important approach of Vassaf- ol- hazare in creating literary speech. The discovery of lesser-known literary aspects of Persian prose, especially in the field of technical prose, through syntactic normatization, is one of the most important achievements of this research.زمینه و هدف: تاریخ وصّاف از جملۀ برجسته ترین آثار نثر فنّی تاریخی است که وصّاف الحضرۀ شیرازی آن را به عنوان ذیلی بر تاریخ جهانگشای جوینی به رشتۀ تحریر درآورده است. وصّاف هدف اصلی خود را از تألیف این کتاب، نه فقط ذکر وقایع تاریخی، بلکه نشان دادن قدرت و توانایی خود در هنر نویسندگی دانسته است. اسلوب نگارش تاریخ وصّاف، در دوره های بعد سرمشق دیگران شده، حتّی از آن با عنوان «نمونۀ اعلای نثر مصنوع» یاد شده است. وصّاف، برای آفرینش نثری زیبا، تاریخی و در عین حال ماندگار کوشیده است تا با بهره گیری از ترفندهای گوناگون ادبی بدین مهم دست یابد. از جملۀ مواردی که در این بین بیشتر به چشم می خورد، دستورگریزی های مؤثری است که او در آفرینش سخن ادبی- تاریخی به کار گرفته است. در این پژوهش که با هدف معرفی و شناخت هر چه بیشتر و بهتر اختصاصات نحوی تاریخ وصّاف انجام شده است، تلاش گردیده است تا به روش کار وصّاف در آفرینش نثر ادبی، از راه تغییرات نحوی پی برده شود. پرسش تحقیق: در این پژوهش تلاش گردیده است تا بدین پرسشهای اساسی پاسخ داده شود که: شکلهای مختلف دستور گریزی مؤثر در تاریخ وصّاف کدام است؟ و در این بین کدام نوع دستورگریزی مؤثر در تاریخ وصّاف پرکاربردتر بوده است؟ روش مطالعه: روش انجام این تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی بوده، داده های آن بر اساس روش اسنادی و کتابخانه ای جمع آوری شده است. در این پژوهش تمام متن تاریخ وصّاف از جهت «دستورگریزی مؤثر» مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: یافته های این پژوهش مشخص میسازد که دستورگریزی مؤثر، نقش بسیار مهمی در آفرینش و خلق «متن ادبی» دارد. نحو مؤثر یا همان دستورگریزی مؤثر را در چهار مقولۀ: جابجایی، جانشینی، کاهش، و افزایش میتوان مورد بررسی قرار داد. دستور گریزی مؤثر، در صورتی که بجا و با توانایی کامل در فن نویسندگی صورت گیرد، نقش مهمی در ادبیّت متن و شهرت و ماندگاری آن دارد. نتیجه گیری: نتیجۀ این بررسی نشان از آن دارد که «افزایش» در قالب جملات معترضه، در کنار دیگر شیوههای دستورگریزی، مهمترین رویکرد وصّاف الحضره در خلق سخن ادبی بوده است. کشف جنبه های ادبیِ کمتر شناخته شدۀ نثر فارسی، به ویژه در حیطۀ نثر فنی، از طریق هنجارگزیزی نحوی، از مهمترین دستاوردهای این پژوهش است.Tarikh- Vassaf, effective syntax, grammar avoidance, technical prose.تاریخ وصّاف, نحو مؤثر, دستورگریزی, نثر فنّی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1915.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1915.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی دستورگریزی مؤثر در تاریخ وصّافhttps://bahareadab.com/en/article/A study of effective grammatical avoidance in Vassaf history

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222The study of metaphorical creativity tools in Shahriar’s poem " Salam bar Heydar Baba " From the perspective of cognitive semanticsبررسی ابزارهای خلاقیت استعاری در منظومۀ «سلام بر حیدربابا» شهریار از نگاه معنی‌شناسی شناختی101118799210.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7992faﺳﯿﺪاﮐﺒﺮﺣﺎﺗﻤﯽﮔﺮوه زﺑﺎﻧﺸﻨﺎﺳﯽ، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.noseyyedakbar.hatami@iau.ac.irارﺳﻼنﮔﻠﻔﺎمﮔﺮوه زﺑﺎﻧﺸﻨﺎﺳﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﺪرس، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.yes golfamar@modares.ac.irﻣﻬﻨﺎزﮐﺮﺑﻼﯾﯽ ﺻﺎدقﮔﺮوه زﺑﺎﻧﺸﻨﺎﺳﯽ، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.nokarbalaei@srbiau.ac.irJournal Article14040420BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the process of creating a conceptual metaphor, which is a metaphorical understanding of abstract experiences, the creative tools of " Extending, Elaborating, Questioning and Combining " have been proposed by Lakoff and Turner. Their examination in poets" poems is a new achievement in understanding poetic emotions and transmitting them to the addressee. In this article, with the aim of examining metaphorical creativity in Shahriar"s poetry, the poem "Salam Bar Heydar Baba" has been examined. METHODOLOGY: The research method in this article is based on library studies and is descriptive-analytical. The statistical population is the poem "Salam Bar Heydar Baba" by Shahriar, translated by Behrouz Sarwatian. FINDINGS: In the poem Heydar Baba ya Salam, Shahryar expressed his emotions and experiences from his childhood in the village with subtle descriptions and nostalgic content. In the poet"s descriptions, conceptual metaphor, with the source domain of man, objects, directions, elements of nature, etc., is mentioned, and in their creation, he used the creative tools of Extending, Elaborating, Questioning and Combining in a single and combined manner. The findings of the research show: the tools of Combining and Extending in the creation of conceptual metaphor are the most frequent, and the tool of Questioning is the least frequent. In the 76 stanzas of the poem in the first part, the Extending tool is 34%, the Elaborating tool is 21%, the Questioning tool is 15%, and the Combining tool is 30%. These tools are often used singly and in a few cases in combination. In terms of content, metaphors are used in expressing the concepts of life, sadness, longing, happiness, youth, and describing the elements of nature. CONCLUSION: In expressing his poetic experiences in the poem "Haydar Baba ya Salam", Shahriar has used more of the tools of Extending and Combining and less of the tool of Questioning in creating conceptual metaphor, and has used the tool of Elaborating moderately.زمینه و هدف: در فرایند ایجاد استعاره مفهومی که درکی استعاری از تجربیات انتزاعی است، ابزارهای خلاقیت «گسترس، پیچیده سازی، تردید و سؤال و ترکیب» از سوی لیکاف و ترنر مطرح شده است. بررسی آنها در اشعار شاعران، دستاوردی تازه در درک عواطف شاعرانه و انتقال آن به مخاطب است، در این مقاله با هدف بررسی خلاقیت استعاری در شعر شهریار، منظومۀ «سلام بر حیدربابا» بررسی شده است. روش: روش تحقیق در نگارش مقاله، بر پایۀ مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی- تحلیلی میباشد. جامعه آماری منظومۀ «سلام بر حیدربابا» شهریار، ترجمۀ بهروز ثروتیان است. یافته ها: شهریار در منظومۀ حیدر بابا سلام، عواطف و تجربیات خود از دوران کودکی اش در روستا را با توصیفهای لطیف و محتوایی نوستالژیک بیان کرده است. در توصیفهای شاعر، استعاره مفهومی، با حوزه های مبدأ انسان، اشیاء، جهات، عناصر طبیعت و غیره آمده است که در آفرینش آنها ابزارهای خلاقیت گسترش، پیچیده سازی، پرسش و ترکیب را به صورت تک گانه و توأمان استفاده کرده است. یافته های تحقیق نشان میدهد: ابزار ترکیب و گسترش در آفرینش استعاره مفهومی بیشترین فراوانی را دارد و ابزار تردید و سؤال کمترین است. در 76 بند منظومه در بخش اول، ابزار گسترش 34 درصد، ابزار پیچیده سازی 21 درصد، ابزار سؤال 15 درصد و ابزار ترکیب 30 درصد است. این ابزارها را اغلب به صورت تک گانه استفاده کرده و در موارد اندکی به صورت تؤامان است. از نظر محتوایی نیز استعاره ها در بیان مفاهیم زندگی، روزگار، غم و اندوه، حسرت، شادی، جوانی و وصف عناصر طبیعت میباشد. نتیجه گیری: شهریار در بیان تجربیات شاعرانه اش در منظومۀ «حیدربابا سلام»، در آفرینش استعاره مفهومی بیشتر از ابزار گسترش و ترکیب و کمتر از ابزار سؤال بهره برده و از ابزار پیچیده سازی به طور متوسط استفاده کرده است.Conceptual metaphors, metaphorical creativity, Extending, Elaborating, Questioning and Combiningاستعاره های مفهومی, خلاقیت استعاری, گسترش, پیچیده سازی, پرسش, ترکیب.https://bahareadab.com/downloadPDF/1916.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1916.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ابزارهای خلاقیت استعاری در منظومۀ «سلام بر حیدربابا» شهریار از نگاه معنی‌شناسی شناختیhttps://bahareadab.com/en/article/The study of metaphorical creativity tools in Shahriar’s poem " Salam bar Heydar Baba " From the perspective of cognitive semantics

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222An in-depth exploration of cognitive stylistics: The relationship between literary style and the reader's mental processes (Case study: Selected works of Jalal Al-Ahmad)ژرفکاوی سبک‌شناسی شناختی:رابطه بین سبک ادبی و فرآیندهای ذهنی خواننده(مطالعه موردی: منتخب آثار جلال آل احمد)119132799410.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7994faزهراایرانمنشاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فر هنگیان، تهران، ایران.yesz.iranmanesh@cfu.ac.ir مژدهشفیعیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.nomozhde_shafie@yahoo.comJournal Article14040428BACKGROUND AND OBJECTIVES: Cognitive stylistics, an interdisciplinary approach rooted in cognitive linguistics and literary psychology, focuses on the interaction between textual stylistic elements and the reader’s mental processes. This study explores the relationship between Jalal Al-e Ahmad’s literary style in selected works (Five Stories and Weststruckness) and the Reader’s cognitive processes. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical approach, this qualitative textual analysis examines stylistic elements such as personal narrative, social satire, and metaphors in three stories from Five Stories (“Minarets and the Firmament,” “The Auspicious Celebration,” and “My Sister and the Spider”) and the full text of Weststruckness. The analysis is grounded in Gibbs’ (2002) and Lakoff and Johnson’s (1980) theories, using open and axial coding. FINDINGS: Al-e Ahmad’s concise, aggressive, and realistic style activates cultural schemas such as tradition versus modernity, leading to mental tension, cognitive simulation, and emotional empathy. Eight key intellectual aspects, including critique of traditional education, representation of political events, women’s issues, and poverty, were identified as reshaping the reader’s mind. CONCLUSION: Al-e Ahmad’s style, through metaphors and defamiliarization, prompts readers to rethink national identity and fosters social awakening. This study fills a cognitive gap in analyzing committed Persian literature and suggests expanding the analysis to other works.زمینه: سبک‌شناسی شناختی، رویکردی میان‌رشته ای مبتنی بر زبان‌شناسی شناختی و روان‌شناسی ادبی، بر تعامل عناصر سبکی متن با فرآیندهای ذهنی خواننده تمرکز دارد. این پژوهش به بررسی رابطه سبک ادبی جلال آل احمد در آثار منتخب (پنج داستان و غرب‌زدگی) با فرآیندهای شناختی خواننده میپردازد.‌ روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی با استفاده از تحلیل متنی کیفی، عناصر سبکی مانند روایت شخصی، طنز اجتماعی و استعاره ها را در سه داستان از مجموعه پنج داستان («گلدسته ها و فلک»، «جشن فرخنده» و «خواهرم و عنکبوت») و متن کامل غربزدگی بررسی کرد. تحلیل بر اساس نظریه های گیبس (2002) و لاکوف و جانسون (1980) و با کدگذاری باز و محوری انجام شد. یافته ها: سبک موجز، پرخاشگر و واقع‌گرایانه آل احمد، طرحواره های فرهنگی مانند تضاد سنت و مدرنیته را فعال میکند و به تنش ذهنی، شبیه سازی شناختی و همذات‌پنداری عاطفی منجر میشود.‌هشت جنبه فکری کلیدی شامل نقد نظام آموزشی، بازنمایی رویدادهای سیاسی، مسائل زنان و فقر شناسایی شدند که ذهن خواننده را بازسازی میکنند. نتیجه گیری: سبک آل احمد از طریق استعاره ها و غریب‌سازی، خواننده را به بازاندیشی هویت ملی و بیداری اجتماعی سوق میدهد. این پژوهش خلأ شناختی در تحلیل ادبیات متعهد فارسی را پر میکند و پیشنهاد میکند تحلیل به آثار دیگر گسترش یابد.Cognitive stylistics, Jalal Al-Ahmad, reader's mental processes, five stories, Westernization, cultural schemas, mental tension, alienation.سبک‌شناسی شناختی, جلال آل احمد, فرآیندهای ذهنی خواننده, پنج داستان, غربزدگی, طرحواره های فرهنگی, تنش ذهنی, غریب‌سازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1917.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1917.pdfhttps://bahareadab.com/article/ژرفکاوی سبک‌شناسی شناختی:رابطه بین سبک ادبی و فرآیندهای ذهنی خواننده(مطالعه موردی: منتخب آثار جلال آل احمد)https://bahareadab.com/en/article/An in-depth exploration of cognitive stylistics: The relationship between literary style and the reader's mental processes (Case study: Selected works of Jalal Al-Ahmad)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Semiotic Discourse Analysis of Absence-Presence in Mahmoud Dolatabadi’s Novel The Vacancy of Soluch Based on Grams’ Theoryتحلیل گفتمان نشانه معناشناسی غیاب-حضور در رمان جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی بر اساس نظریّه گرمس133152799710.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7997faبیتامصلحیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران.no2371969525@iau.irنوراللهفرهادیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesJournal Article14040421BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mahmoud Dolatabadi’s novel The Vacancy of Saluch is one of the most prominent socio-emotional narratives in contemporary Iranian literature, which expresses the absence of the father of the family as the main core of the narrative. The absence of Saluch is not simply the absence of an individual, but a semantic and emotional construction that puts all family relationships in tension. From the perspective of Grams’s tension semiotics, the narrative discourse moves on the circuit of the conflict between absence and presence, and this continuous movement leads to the production of meaning. In the present study, we intend to examine the semantic and emotional mechanism of Saluch’s absence on his family in the context of the story from the perspective of Grams’s tension semiotics theory and tension discourse. METHODOLOGY: The research method in this paper is based on the approach of Grams’ tension semiotics in a descriptive-analytical manner and based on library studies in the novel The Vacancy of Saluch. FINDINGS: The research findings show that the absence of Soluch as the main focus of the narrative in the novel The Vacancy of Soluch is a factor for emotional tension and creating meaning in the story. In Soluch"s absence, Morgan becomes anxious, angry, and disappointed. Soluch"s absence and recalling his memories cause a dynamic process and emotional tension in the course of the story"s narrative. CONCLUSION: According to the research results, Soluch"s absence affects not only his family but also the entire social structure of the village in terms of a tension process. The value system, social trust, and even economic relations all collapse under the influence of this absence. This absence is not simply an individual phenomenon, but rather a collective and social discourse that tells the story in the context of the problems that have arisen in a colonized society. In this narrative, by removing a character, various emotions and arousals emotionally advance the story"s narrative. The tension discourse in this novel shows how the absence and non-presence of an actor becomes the main factor in creating meaning.زمینه و هدف: رمان جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی یکی از برجسته ترین روایتهای اجتماعی ـ عاطفی ادبیّات معاصر ایران است که فقدان پدر خانواده را بعنوان هسته اصلی روایت بیان میکند. غیاب سلوچ، نه صرفاً غیبت یک فرد، بلکه برساختی معنایی و عاطفی است که تمام روابط خانوادگی را دچار تنش میسازد. از منظر نشانه ـ معناشناسی تنشی گرمس، گفتمان روایت بر مدار کشاکش میان غیاب و حضور حرکت میکند و این جابجایی مداوم، به تولید معنا می‌انجامد. در پژوهش حاضر قصد داریم ساز و کار معنایی و عاطفی غیاب سلوچ بر خانواده او را در بستر داستان از دیدگاه نظریّه نشان معناشناسی گرمس و گفتمان تنشی بررسی نماییم. روش پژوهش: روش پژوهش در این جستار بر مبنای رویکرد نشانه معناشناسی تنشی گرمس بشیوه توصیفی ـ تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای در رمان جای خالی سلوچ میباشد. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که غیاب سلوچ بعنوان محور اصلی روایت در رمان جای خالی سلوچ عاملی برای تنش عاطفی و ایجاد معنا در داستان است. در غیاب سلوچ، مرگان دچار اضطراب، خشم و ناامیدی میشود. غیاب سلوچ و یادآوری خاطرات او سبب فرایندی پویا و تنشی عاطفی در سیر روایت داستان است. نتایج پژوهش: بر اساس نتایج پژوهش غیاب سلوچ نه تنها خانواده او بلکه کل ساختار اجتماعی روستا را بلحاظ فرآیند تنشی تحت تأثیر قرار میدهد. نظام ارزشها، اعتماد اجتماعی و حتی روابط اقتصادی همگی تحت تأثیر این غیاب فرو میریزند. این غیاب، صرفاً پدیده فردی نیست، بلکه یک گفتمان جمعی و اجتماعی است که در بستر مشکلات بوجود آمده در جامعه ای استعمار شده را حکایت میکند. در این روایت با حذف یک شخصیّت، هیجانها و برانگیختگیهای مختلفی بلحاظ عاطفی روایت داستان را پیش میرانند. گفتمان تنشی در این رمان نشان میدهد که چگونه فقدان و عدم حضور یک کنشگر، به اصلیترین عامل آفرینش معنا تبدیل میگردد.Grams. Discursive semantic sign. Saluch's vacancy. tension pگرمس, نشانه معناشناسی گفتمانی, جای خالی سلوچ, فرایند تنشی, غیاب.https://bahareadab.com/downloadPDF/1918.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1918.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل گفتمان نشانه معناشناسی غیاب-حضور در رمان جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی بر اساس نظریّه گرمسhttps://bahareadab.com/en/article/Semiotic Discourse Analysis of Absence-Presence in Mahmoud Dolatabadi’s Novel The Vacancy of Soluch Based on Grams’ Theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Study and stylistic analysis of the manuscript of Hashtroudi's "Tazkirat-ul-Nasa'ih"بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکرهالنصایح» هشترودی153178799910.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.7999faصوناحاجی محمدیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nosowna.hajimohammadi@iau.ac.irآیتشوکتیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.yesayat.shokati@iau.ac.irفرهادفلاحت‌خواهگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nofarhad.falahatkhah@iau.ac.irJournal Article14040425BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the prominent works of artistic prose of the Qajar period is "Tazkirat-ul-Nasa"ih" by Ikhtiyyah ibn Muhammad Baqir-ul-Hashtroudi. This work, written in the 13th century AH, contains, on the one hand, a refined collection of moral advice, and, on the other hand, is a complex example of the style of fabricated prose that is full of similes and allusions. The main aim of this research is to study and analyze the stylistic analysis of the manuscript of "Tazkirat-ul-Nasa"ih" by Hashtroudi. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical, documentary and statistical. FINDINGS: The analysis shows how this work inherited the architectural style of the Qajar period and to what extent it was able to show various industries in this work. CONCLUSION: It also emerged from the present study that Tazkirat al-Nasayeh is a moral-mystical work and is based on clarity, and this feature is influenced by the didactic-instructional style. He has used powerful and complex tools (metaphor and allegory) only when necessary. The tendency to elegance and placing irony in second priority in his prose, in order to avoid dryness of language, is also in line with the theme of the work.زمینه و هدف: یکی از آثار شاخص نثر فنّی دوره قاجار، «تذکره النصایح» اختیاربن محمّدباقرهشترودی است. این اثر که در سده سیزدهم هجری نگاشته شده، از یک سو مجموعه نفیسی از نصایح اخلاقی را دربردارد و از سوی دیگر، نمونه پیچیده ای از سبک نثر مصنوع است که مملو از تشبیهات و کنایات میباشد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکره النصایح» هشترودی است. روش مطالعه: روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی و اسنادی و آماری است. یافته ها: تحلیل نشان میدهد که این اثر چگونه میراثدار سبک مصنوع دوره قاجار بوده و تا چه میزان توانسته است انواع صنایع را در این اثر نشان دهد. نتیجه گیری: همچنین از پژوهش حاضر چنین دست داد که تذکره النصایح یک اثر اخلاقی- عرفانی است و بر پایه وضوح استوار است و این ویژگی از سبک ارشادی- تعلیمی متاثر شده است. وی فقط در صورت لزوم از ابزارهای پرقدرت و پیچیده( استعاره و مجاز) استفاده کرده است. تمایل به ظرافت و قرار گرفتن کنایه در اولویت دوم در نثر وی، جهت پرهیز از خشکی کلام نیز با درونمایه اثر همسویی دارد.Ekhtiyya Shahroudi, Advice Memoir, Manuscript, Stylistics.اختیار شاهرودی, تذکر‌ه النصایح, نسخه خطی, سبک شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1919.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1919.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکرهالنصایح» هشترودیhttps://bahareadab.com/en/article/Study and stylistic analysis of the manuscript of Hashtroudi's "Tazkirat-ul-Nasa'ih"

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222A Study of Educational Teachings in Children's and Adolescent Stories of the 90th decade(2010s)بررسی آموزه های تربیتی در داستانهای کودک و نوجوان دهه نود179196800310.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8003faربابهداهیمگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesr.dahim@cfu.ac.irمطهرهصلح‌جودانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.nomotaharehslj@gmail.comJournal Article14040505BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the primary objectives of children’s and young adult literature is to develop and educate its audience. In addition to providing entertainment, story writing serves as an effective medium for conveying various educational and moral lessons. This study aims to reflect on such teachings in relation to individual ethics, family, society, and homeland by analyzing ten fictional works from children’s literature in Iran during the 2010s. METHODOLOGY: The data for this study were collected through library research and analyzed using a descriptive-analytical approach. The statistical population consists of ten fictional books for children, published in the 2010s, covering various themes and belonging to age groups of early childhood to late adolescents. The selected works were chosen through random sampling based on their target age group, thematic relevance, and popularity among readers. FINDINGS: Findings:Children’s and young adult literature of the 2010s demonstrates considerable diversity in both themes and target age groups. The central focus of these narratives revolves around the individual, family, and society. Authors have employed various narrative techniques such as humor, critique, symbolism through animal characters, adaptation of classical literary works, entertainment-oriented storytelling, and psychological novels to convey both explicit and implicit educational messages.Moral instruction related to individual ethics continues the tradition of didactic literature, emphasizing the condemnation of vices and the praise of virtues to foster life skills. In the family-oriented narratives, the emphasis lies on the significance of familial relationships, cooperation and interaction among family members, and the nurturing of affection and intimacy within the family unit. In the social and patriotic themes, the moral lessons highlight love of homeland, vigilance in protecting the nation, resistance against betrayal, social ethics, respect for others, teamwork, personal hygiene, and environmental preservation. CONCLUSION: The content of fictional works for children and adolescents in the 2010s reflects a variety of educational teachings that aim to cultivate essential life skills. These include the promotion of moral and social virtues, the strengthening of family bonds, the enhancement of social competencies within collective life, and the emphasis on patriotism and environmental awareness.زمینه و هدف: از اهداف اصلی ادبیات کودک و نوجوان، تعلیم و تربیت مخاطب است و داستان نویسی علاوه بر سرگرمی، بستر مناسبی برای انتقال آموزه های مختلف میباشد، در این پژوهش با هدف تأملی بر آموزه های تربیتی در موضوعهای اخلاق فردی، خانواده، اجتماع و وطن در آثار داستانی دهه نود، تعداد ده اثر داستانی این دوره، مورد تحلیل قرار گرفته است. روش: گردآوری اطلاعات با مطالعه کتابخانه ای و به صورت توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری تحقیق، تعداد ده کتاب داستانی دهه نود در موضوعهای مختلف از گروه سنی ب تا ه میباشد که باتوجه به گروه سنی، موضوع داستانی و پرمخاطب بودن با نمونه گیری تصادفی انتخاب شده اند. یافته ها: دهه نود در حوزۀ ادبیات کودک و نوجوان آثار متنوعی دارد و در موضوعهای مختلف، داستان در گروه هایی سنی مختلف تألیف شده است. اهمیت فرد، خانواده و جامعه محوریت موضوعی داستانهاست و نویسندگان با ابزار طنز، نقد، نمادسازی از حیوانات، بازنویسی آثار ادبیات کلاسیک، محتوای سرگرمی، رمان روانشناختی به آموزه های مستقیم و غیرمستقیم پرداخته اند. آموزه تربیتی در اخلاق فردی ادامه ادب تعلیمی است که نکوهش رذیلتها و ستایش فضلیتهای اخلاقی برای کسب مهارتهای زندگی است، در موضوع خانواده، تأکید بر اهمیت خانواده، همکاری و تعامل اعضای خانواده باهم، صمیمیت، عشق ومحبت خانوادگی آموزه تربیتی است. در موضوع جامعه و وطن آموزه تربیتی در حب وطن، هوشیاری در حفظ وطن و مقابله با خائنان، اخلاق اجتماعی و رعایت حقوق افراد، احترام به همنوع، کسب مهارتهای اجتماعی، کارگروهی، رعایت بهداشت و حفظ محیط زیست آمده است. نتیجه گیری: در محتوای آثار داستانی دهه نود، در موضوع فرد، خانواده و جامعه، آموزه های تربیتی برای کسب مهارتهای زندگی در اخلاق فردی و اجتماعی، حفظ خانواده و تأکید بر روابط خانوادگی صمیمی، کسب مهارت های اجتماعی در زندگی جمعی، اهمیت وطن و حفظ محیط زیست آمده است.Children’s and young adult fiction, moral teachings, individual, family, society, 2010s.داستان, کودک و نوجوان, آموزه, فرد, خانواده, جامعه, دهه نود.https://bahareadab.com/downloadPDF/1920.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1920.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی آموزه های تربیتی در داستانهای کودک و نوجوان دهه نودhttps://bahareadab.com/en/article/A Study of Educational Teachings in Children's and Adolescent Stories of the 90th decade(2010s)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222The Crisis of Cognition in a Class-Based Society Based on Lucien Goldman's Theory in Contemporary Persian Novel(Case Study: The Vacancy of Soluch by Mahmoud Dolatabadi)بحران شناخت در جامعه طبقه محور با تکیه بر نظریّه لوسین گلدمن در رمان معاصر فارسی (موردکاوی: جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی)197216800610.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8006faمعصومهعلمداری بادلوگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.no1532783231@iau.irزهرادریگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.yeszahra.dorri@iau.irآذردانشگرگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.noa.daneshgar2015@iau.irفاطمهحیدریگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.nofatemeh_heidari@iau.irJournal Article14040504BACKGROUND AND OBJECTIVES: The novel The Vacancy of Soluch by Mahmoud Dolatabadi presents a vivid picture of the rural and class-based society of Iran in the 1940s and during the land reforms, in which human relations and individuals" understanding of individual and social identity and reality are influenced by the social and economic structure. According to Lucien Goldman"s theory, individuals" consciousness is always the product of class conditions and social structure and the society around them. This research aims to examine and analyze the "crisis of cognition" in the rural and crisis-ridden society in the novel The Vacancy of Soluch, and aims to analyze the behavior and thoughts of the characters in the novel and show how the class structure in society prevents the correct understanding of reality or its change. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical based on library studies relying on Lucien Goldman"s sociological theory. FINDINGS: The research findings show that in the novel The Vacancy of Soluch, the main characters of the story have limited awareness and are affected by traditions and livelihood pressures due to belonging to a socially disadvantaged class. These limitations cause a crisis in the identity of individuals and even in family and collective relationships. The result of the research is that, according to Goldman, the awareness of the lower class is in complete connection with cultural, social and economic limitations and can turn into poverty and powerlessness, the reflection of which is clearly visible in the novel The Vacancy of Soluch. CONCLUSION: The results of the research show that the novel The Vacancy of Soluch is not merely a reflection of individual suffering, but also represents collective class awareness in rural Iranian society. By depicting the lives of Morgan and his children, Dolatabadi shows that social awareness is formed gradually and in the heart of the lived experience of poverty and domination. From Goldman"s perspective, this novel is an outstanding example of committed literature that has been able to well represent the situation of the lower class of society and become the language of collective consciousness.زمینه و هدف: رمان جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی، تصویری گویا از جامعه روستایی و طبقاتی ایران را در دهه چهل و هنگام اصلاحات ارضی نشان میدهد که در آن روابط انسانی و فهم افراد از هویّت فردی و اجتماعی و واقعیّت، تحت تأثیر ساختار اجتماعی و اقتصادی قرار میگیرد بر اساس نظریّه لوسین گلدمن آگاهی افراد همواره محصول شرایط طبقاتی و ساختار اجتماعی و جامعه پیرامون آنهاست. این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل «بحران شناخت» در جامعه روستایی و بحران زده در رمان جای خالی سلوچ، قصد دارد به تحلیل رفتار و اندیشه شخصیتهای رمان بپردازد و نشان میدهد که چگونه ساختار طبقاتی موجود در جامعه مانع درک صحیح واقعیّت یا تغییر آن میشود. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که در رمان جای خالی سلوچ، شخصیتهای اصلی داستان بدلیل تعلق به طبقه محروم اجتماعی، دارای آگاهیهای محدود و متأثر از سنتها و فشارهای معیشتی هستند. این محدودیتها سبب ایجاد بحران در هویّت افراد و حتّی در روابط خانوادگی و جمعی نیز میشود. نتیجه پژوهش از نظر گلدمن آگاهی طبقه فرودست با محدودیتهای فرهنگی اجتماعی و اقتصادی در ارتباط کامل است و میتواند به فقر و عدم قدرت تبدیل شود که بازتاب آن در رمان جای خالی سلوچ کاملاً قابل مشاهده است. روش پژوهش: روش پژوهش در این مقاله توصیفی- تحلیلی بر اساس مطالعات کتابخانه ای با تکیه بر نظریّه جامعه شناسی لوسین گلدمن میباشد. نتایج پژوهش: نتایج پژوهش نشان میدهد که رمان جای خالی سلوچ نه صرفاً بازتاب رنجهای فردی، بلکه نمایانگر آگاهی طبقاتی جمعی در جامعه روستایی ایران است. دولت‌آبادی با ترسیم زندگی مرگان و فرزندانش، نشان میدهد که آگاهی اجتماعی بتدریج و در دل تجربه زیسته فقر و سلطه شکل میگیرد. از منظر گلدمن، این رمان نمونه ای برجسته از ادبیات متعهّد است که توانسته است وضعیّت طبقه فرودست جامعه را بخوبی بازنمایی کرده و به زبان آگاهی جمعی بدل شود.Cognitive crisis. Class society. Lucien Goldman. The Vacancyبحران شناخت. جامعه طبقاتی. لوسین گلدمن. جای خالی سلوچ. جامعهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1922.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1922.pdfhttps://bahareadab.com/article/بحران شناخت در جامعه طبقه محور با تکیه بر نظریّه لوسین گلدمن در رمان معاصر فارسی (موردکاوی: جای خالی سلوچ اثر محمود دولت‌آبادی)https://bahareadab.com/en/article/The Crisis of Cognition in a Class-Based Society Based on Lucien Goldman's Theory in Contemporary Persian Novel(Case Study: The Vacancy of Soluch by Mahmoud Dolatabadi)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Study and analysis of the style of the Shahnameh of Chitralبررسی وتحلیل سبک شناسی شاهنامه چترال217240800810.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8008faنسیمعباسیان دهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.nonasimabasiyan@pgs.usb.ac.irعبداللهواثق عباسیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesvacegh40@lihu.usb.ac.irعباسنیکبختدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.noNikbakht_a@lihu.usb.ac.irJournal Article14040515BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study examines and analyzes the stylistics of the Shahnameh of Chitral in order to independently identify the linguistic, literary, and intellectual characteristics of this epic work. The Shahnameh of Chitral was composed by Mohammad Mirza Ghufran on the orders of Sultan Shoja Malik in the first half of the twentieth century and was put into verse by the court poet Malik Mirza Shir Ahmad Khan Kabuli. METHODOLOGY: The present study was prepared and compiled using a descriptive-analytical method and a library approach, and was critically and scientifically analyzed and critiqued. FINDINGS: The contents of this research show that the Shahnameh of Chitral is a powerful and mixed language with local terms, reflecting the culture, beliefs, and historical values ​​of the people of Chitral. In terms of style, the work has a simple and fluent narrative, accompanied by poetic images and extensive use of similes and metaphors. CONCLUSION: This research indicates that the Shahnameh of Chitral is an outstanding example of the connection between poetic language and cultural identity in local epic literature.هدف: در این پژوهش به بررسی و تحلیل سبک شناسی شاهنامه چترال پرداخته شده تا ویژگیهای زبانی، ادبی و فکری این اثر حماسی به صورت مستقل مورد شناسایی قرار گیرد. شاهنامه چترال توسط محمد میرزا غفران به فرمان سلطان شجاع ملک و در نیمه اوّل قرن بیستم تالیف شده و به وسیله ملک الشعرای دربار میرزا شیر احمدخان کابلی به سلک نظم درآمده ‌است. روش‌ها: پژوهش پیش رو به روش توصیفی – تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای تهیه و تدوین شده و به شیوه ای انتقادی و عالمانه مورد نقد و واکاوی قرار گرفته است. یافته ها: مطالب این پژوهش نشان میدهد که شاهنامه چترال بازبانی پرتوان و آمیخته به اصطلاحات بومی،بازتاب دهنده فرهنگ، باورها و ارزشهای تاریخی مردم چترال از نظر سبکی، اثر دارای روایتی ساده و روان، همراه با تصاویر شاعرانه و کاربرد گسترده تشبیه و استعاره است. نتیجه گیری: این پژوهش بیانگر آن است که شاهنامه چترال نمونه ای برجسته از پیوند زبان شعر و هویت فرهنگی در ادبیات حماسی محلی به شمار میرود.Persian poetry, Shahnameh of Chitral, reference, stylistics.شعر فارسی, شاهنامه چترال, اشاره, سبک شناسی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1923.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1923.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی وتحلیل سبک شناسی شاهنامه چترالhttps://bahareadab.com/en/article/Study and analysis of the style of the Shahnameh of Chitral

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Introducing the manuscript of Amir Seyyed Ali Hosseini's "Riyahin al-Qulub" (translation of Saadi's Golestan)معرفی نسخه خطی ریاحین القلوب امیر سید علی حسینی(ترجمه منظوم گلستان سعدی)241259801210.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8012faاحمد ذکاوتگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noarefsalvador@azad.ac.irسهیلاموسوی سیرجانیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yess_mousavi@azad.ac.irنرگسجابری نسبگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nonargesja@azad.ac.irJournal Article14040519BACKGROUND AND OBJECTIVES: Riyahin al-Qulub is a translation of the Golestan poem by Sheikh Ajl Saadi Shirazi. The manuscript was written by a talented poet named Amir Sayyid Ali Hosseini in the 9th century AH. The author has arranged the entire Golestan in eight chapters, a preface, an opening and a closing, and has used titles such as translation of verses, translation of a piece, translation of a Mathnavi, translation of a prayer, etc. Except for the introduction of a short poem describing Sultan Khalil and praising God, the rest of the manuscript has been translated and translated based on Saadi"s Golestan and has written the title of each chapter at the beginning of it. The aim of the present study is to introduce and introduce this unique manuscript in relation to Saadi"s Golestan. METHODOLOGY: The present research method is descriptive-analytical. Considering the single copy of the work, the method of comparative copy correction has been used to correct and introduce the work. FINDINGS: Only one copy of this valuable manuscript was found in Nur Osmaniyya (Istanbul, No. 3930). A photo file of the aforementioned manuscript has been received by the authors of the study for correction. It is important to note that this work is the only translated work of Saadi"s Golestan. CONCLUSION: The results of this research indicate that the manuscript of Riyahin al-Qulub, the translation and rendering of the Golestan poem by Sheikh Ajl Saadi Shirazi, was done by a poet who was a good taster and devoted to Saadi, Amir Seyyed Ali Hosseini. The scribe of the work is also Amir Seyyed Ali Hosseini himself. He lived in Shiraz several centuries after Saadi"s death in the 9th century AH, during the reign of the Aq Qoyunlu dynasty, and tried to transform Saadi Shirazi"s Golestan from mursal prose to a fluent and simple rhyme, and to an expression even simpler than the Golestan itself.زمینه و هدف: ریاحین القلوب ترجمه منظوم گلستان شیخ اجل سعدی شیرازی است. نسخه خطی مذکور توسط شاعری خوش ذوق به نام امیرسیدعلی حسینی در قرن نهم هجری تألیف شده است. مؤلّف، کلّ گلستان را در هشت باب، یک دیباچه، افتتاحیه و اختتامیه به نظم درآورده و از عناوینی مانند ترجمه بیت، ترجمه قطعه، ترجمه مثنوی، ترجمه دعا و... استفاده کرده است و به جز مقدمۀ منظومِ کوتاهی در وصف سلطان خلیل و حمدوستایش خدا، بقیه نسخه را بر اساس گلستان سعدی ترجمه و برگردانِ منظوم کرده و عنوان هر باب را در آغاز آن نوشته است. هدف از پژوهش حاضر، معرفی و شناساندن این نسخه منحصر بفرد در رابطه با گلستان سعدی است. روش مطالعه: روش پژوهش حاضر به شیوه توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. با توجه به تک نسخه بودن اثر، جهت تصحیح و معرفی اثر، از شیوه تصحیح قیاسی نسخه بهره گرفته شده است. یافته ها: از این نسخه ارزشمند تنها یک نسخه در نور عثمانیه (استانبول شماره۳۹۳۰) یافت شد. فایل عکسی از نسخه مذکور برای تصحیح به دست نگارندگان پژوهش رسیده است. نکته حائز اهمیت آن است که این اثر تنها اثر ترجمه شده منظوم گلستان سعدی است. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که نسخه خطی ریاحین القلوب، برگردان و ترجمۀ منظوم گلستان شیخ اجل سعدی شیرازی، به همّت شاعری خوش ذوق و ارادتمند سعدی، امیر سیّدعلی حسینی است. کاتب اثر نیز خودِ امیر سیّدعلی حسینی است. وی به فاصلۀ چند قرن از وفات سعدی در قرن نهم هجری قمری و در زمان حکومت آق‌قویونلو ها در شیراز میزیسته و تلاش کرده تا گلستان سعدی شیرازی را از نثر مرسل به نظمی روان و ساده و به بیانی حتی ساده تر از خودِ گلستان، برگرداند.Manuscript, Riyahin al-Qulub, Golestan Saadi, translation of the poem, Amir Seyyed Ali Hosseini.نسخه خطی, ریاحین القلوب, گلستان سعدی, ترجمۀ منظوم, امیر سیّدعلی حسینی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1924.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1924.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی نسخه خطی ریاحین القلوب امیر سید علی حسینی(ترجمه منظوم گلستان سعدی)https://bahareadab.com/en/article/Introducing the manuscript of Amir Seyyed Ali Hosseini's "Riyahin al-Qulub" (translation of Saadi's Golestan)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Inversion in Persianوارونگی مکانی در زبان فارسی261271801510.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8015faجلیلغیاثیگروه زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.noJalil.ghiasi@iau.ac.irمحمدرضااروجیگروه زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.yesمحمدرضاطوسی نصرآبادیگروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.nomohammadrezatusi1@cfu.ac.irJournal Article14040519BACKGROUND AND OBJECTIVES: This research investigates the phenomenon of "inversion," particularly "locative inversion," in the Persian language and seeks to explain its position alongside other word order change mechanisms such as "scrambling" and "topicalization." The primary goal is to analyze the pragmatic motivations and the role of information structure in creating these phenomena. METHODOLOGY: This study was conducted using a descriptive-analytical method, relying on natural data derived from everyday speech and written Persian texts. The theoretical framework of the research is based on the principles of "Information Structure" and functional theories (particularly the works of Birner and Ward 1989 and Birner and Mahootian 1996). FINDINGS: The findings indicate that, unlike English, inversion in Persian does not necessarily require the displacement of the subject and verb and occurs primarily in the form of "scrambling" or "topicalization" of a non-subject element (such as a locative prepositional phrase) to the beginning of the sentence. These XSV word order changes are mainly driven by factors such as contrastive focus, topicalization, and overall scene-setting. True inversion with XVS word order, where the subject follows the verb, is rare in Persian and is mostly confined to literary and poetic texts. Furthermore, the element that moves to the pre-posed position typically carries older information or is at least informationally commensurate with the postposed element. CONCLUSION: In general, it can be concluded that what is referred to as "inversion" in the literature on Persian is not an independent syntactic process but rather a specific type of "scrambling" with pragmatic motivations. The three phenomena of scrambling, topicalization, and locative inversion, although distinct in their syntactic form, are all mechanisms for managing information structure and highlighting different parts of the sentence.زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی پدیده «وارونگی» به ویژه «وارونگی مکانی[1]» در زبان فارسی میپردازد و در پی تبیین جایگاه آن در کنار دیگر سازوکارهای تغییر آرایش واژگانی مانند «قلب نحوی[2]» و «مبتداسازی[3]» است. هدف اصلی، تحلیل انگیزه های کاربردشناختی و نقش ساخت اطلاع[4] در ایجاد این پدیده هاست. روش مطالعه: این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر داده های طبیعی برگرفته از گفتار روزمره و متون نوشتاری فارسی انجام شده است.چارچوب نظری پژوهش، مبتنی بر اصول «ساخت اطلاع» و نظریه های نقش‌گرا[5](به ویژه آرای بیرنر و وارد [6]۱۹۸۹ و بیرنر و ماهوتیان ۱۹۹۶) است. یافته ها: یافته ها نشان میدهد که برخلاف زبان انگلیسی، وارونگی در فارسی لزوماً مستلزم جابه جایی فاعل و فعل نیست و عمدتاً در قالب «قلب نحوی» یا «مبتداسازی» یک سازه غیرفاعل (مانند گروه حرف اضافه ای مکانی) به ابتدای جمله رخ میدهد آرایش XSV این جابه جاییها عمدتاً توسط عواملی مانند کانونی‌سازی تقابلی[7]، موضوع‌سازی (مبتداسازی) و صحنه پردازی کلی هدایت میشوند. وارونگی واقعی با آرایش XVS که در آن فاعل پس از فعل می‌آید، در فارسی نادر است و عمدتاً به متون ادبی و شاعرانه محدود میشود. همچنین، سازه ای که به موقعیت پیشایند حرکت میکند، معمولاً دارای اطلاعات کهنه تر یا حداقل هم‌پایه از نظر اطلاعاتی با سازه پسایند شده است. نتیجه گیری: به طور کلی، میتوان نتیجه گرفت که آنچه در ادبیات تحت عنوان «وارونگی» در فارسی مطرح شده است، یک فرآیند نحوی مستقل نیست، بلکه گونه ای خاص از «قلب نحوی» با انگیزه های کاربردشناختی است. سه پدیده قلب نحوی، مبتداسازی و وارونگی مکانی، اگرچه از نظر صورت نحوی متمایزند، همگی سازوکارهایی برای مدیریت ساخت اطلاعات و برجسته سازی اجزای مختلف جمله محسوب میشوند. [1] Locative inversion [2] Scrambling [3] Topicalization [4] Information structure [5] Functionalism [6] Birner,B, Ward, B. [7] Contrastive focus focus, information structure, inversion, Persian language, scrambling, topicalization, word orderوارونگی, قلب نحوی, مبتداسازی, ساخت اطلاع, کانون, زبان فارسی, آرایش واژگانی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1925.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1925.pdfhttps://bahareadab.com/article/وارونگی مکانی در زبان فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Inversion in Persian

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811620251222Phonetic and Lexical Stylistics of Character Descriptions in the Story of Siavash in Ferdowsi's Shahnamehسبک‌شناسی آوایی و واژگانیِ توصیف شخصیتهای داستان سیاوش در شاهنامۀ فردوسی273289801810.irandoi.2002/bahareadab.2025.18.8018faلیلاعارفیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.noLeila.arefi@iau.ac.irحسنعلیعباس‌پور اسفدنگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.yesh.abbaspour@gorganiau.ac.irمحمدعلیخالدیانگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.noma.khaledian@iau.ac.irJournal Article14040523BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ferdowsi"s Shahnameh is not only a treasure trove of Iranian epic and mythological history, but also contains a linguistic and musical system serving to represent human characters and emotions. The story of Siavash is one of the most prominent parts of this work, in which Ferdowsi, using phonetic, lexical and musical elements, presents a linguistic and artistic image of characters such as Siavash, Sudabeh, Kikavus, Rostam, Gersioz and Afrasiab. METHODOLOGY: The present study, with a descriptive-analytical approach and based on the structuralist stylistic method, examines Ferdowsi"s linguistic style in creating and describing characters. In this study, the main focus is on how sound and words affect the formation of the moral, epic and tragic faces of the heroes and anti-heroes of the story. FINDINGS: In the story of Siavash, by using the rhythm of words, phonetic harmony, and precise and emotional word selection, Ferdowsi was able to reveal the inner layers of the characters not only through external actions but also through the inner music of the language. Soft phonemes, repetition of long vowels, and melodious words in describing Siavash create an image of purity, nobility, and gentleness of his soul, and in contrast, the use of explosive phonemes and heavy words in describing Afrasiab and Sudabeh highlight the negative emotional charge and inner violence of these characters. On the other hand, lexical analysis showed that the high frequency of words related to light, whiteness, purity, and nature in describing Siavash, as opposed to words related to darkness, blood, and fire in describing his enemies, forms a clear contrastive system that serves the moral and epic meaning of the text. CONCLUSION: With his linguistic skill, Ferdowsi goes beyond the level of narration and, through the choice of words and the music of words, instills in the reader"s mind the boundary between good and evil, oppression and tyranny, and love and betrayal.زمینه و هدف: شاهنامۀ فردوسی نه تنها گنجینه ای از حماسه و تاریخ اسطوره ای ایران است، بلکه نظامی زبانی و موسیقایی در خدمت بازنمایی شخصیتها و عواطف انسانی را در خود نهفته دارد. داستان سیاوش یکی از برجسته ترین بخشهای این اثر است که در آن فردوسی با بهره گیری از عناصر آوایی، واژگانی و موسیقایی، تصویری زبانی و هنری از شخصیتهایی چون سیاوش، سودابه، کی‌کاووس، رستم، گرسیوز و افراسیاب ارائه میدهد. روش‌ها: پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی‌ - تحلیلی و بر پایۀ روش سبک‌شناسی ساختارگرا، شیوۀ زبان‌پردازی فردوسی را در خلق و توصیف شخصیتها بررسی کند. در این پژوهش، تمرکز اصلی بر چگونگی تأثیر آوا و واژه در شکلدهی به چهرۀ اخلاقی، حماسی و تراژیک قهرمانان و ضدقهرمانان داستان است. یافته ها: فردوسی در داستان سیاوش، با بهره گیری از آهنگ کلمات، هماهنگی آوایی و گزینش واژگان دقیق و عاطفی، توانسته لایه های درونی شخصیتها را نه تنها از راه کنشهای بیرونی بلکه از طریق موسیقی درونی زبان آشکار کند. واج‌آراییهای نرم، تکرار واکه های بلند و واژه های خوش‌صدا در وصف سیاوش، تصویری از پاکی، نجابت و لطافت روح او میسازد و در مقابل، کاربرد واجهای انفجاری و واژگان سنگین در وصف افراسیاب و سودابه، بار عاطفی منفی و خشونت درونی این شخصیتها را برجسته میسازد. از سوی دیگر، تحلیل واژگانی نشان داد که بسامد بالای واژه های مرتبط با نور، سپیدی، پاکی و طبیعت در توصیف سیاوش، در برابر واژگان مرتبط با تیرگی، خون و آتش در وصف دشمنان او، نظام تقابلی روشنی را شکل میدهد که در خدمت معناپردازی اخلاقی و حماسی متن است. نتیجه گیری: فردوسی با مهارت زبانی خود، از سطح روایت فراتر میرود و از طریق انتخاب واژگان و موسیقی واژه، مرز میان خیر و شر، مظلومیت و ستمگری، و عشق و خیانت را در ذهن خواننده نهادینه میکند.Stylistics, Phonetics, Lexicology, Shahnameh, Ferdowsi, Siavash, Description, Personality.سبک‌شناسی, آوایی, واژگانی, شاهنامه, فردوسی, سیاوش, توصیف, شخصیت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1926.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1926.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی آوایی و واژگانیِ توصیف شخصیتهای داستان سیاوش در شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Phonetic and Lexical Stylistics of Character Descriptions in the Story of Siavash in Ferdowsi's Shahnameh