امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823An Investigation of Gérard Genette's Narrative Theory in Naturalist Short Stories Based on Sadegh Chubak's Short Story Collectionبررسی نظریۀ روایت شناسی ژرار ژنت در داستانهای کوتاه ناتورالیسم با تکیه مجموعه داستان کوتاه « چراغ آخر» صادق چوبک119790010.22034/bahareadab.2025.18.7900faآرشکیانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.noarshkyany905@gmail.comمریممحمودیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.yesMahmoodi53@dehaghan.ac.irفریدونطهماسبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.noF.tahmasbi@shoushtar.ac.irJournal Article14031208BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study aims to analyze the narrative structure of naturalist short stories by Sadegh Chubak (1966-1991) in his collectionThe Last Lamp(1965) using Gérard Genette"s (1930-2018) narrative theory. The research seeks to demonstrate how applying this theory can lead to a deeper understanding of narrative elements and Chubak"s writing style. METHODOLOGY: The study adopts a descriptive-analytical approach, with data collected through library research techniques. Four prominent stories fromThe Last Lamp—"The Wheel Thief," "The Pigeon Fancier," "The Kitten Whose Eyes Hadn"t Opened Yet," and "Atma, My Dog"—were analyzed based on narrative components such astemporal structure(order, duration, and frequency),narrative level(narrator, point of view, and narrative distance), andnarrative mood(representation of speech and action), along with naturalist characteristics. FINDINGS: The analysis reveals that Chubak skillfully employs techniques such as: Temporal shifts and narrative flashbacks,Shifting narrative perspectives, Objective and naturalistic descriptions to create multilayered and impactful narratives. Furthermore, aligning these elements with Genette"s theory highlights the significant compatibility between Chubak"s narrative style and modern narratological principles. CONCLUSION: The findings indicate that Genette"s narrative theory serves as an effective tool for analyzing the structure of Persian naturalist short stories. This study not only enhances the understanding of Chubak"s style but also provides a framework for analyzing other contemporary Persian literary works.زمینه و هدف: این پژوهش با هدف تحلیل ساختار روایی داستانهای ناتورالیستی صادق چوبک(۱۳۴۵-۱۳۷۰) در مجموعه «چراغ آخر»(1344)بر اساس نظریه روایت‌شناسی ژرار ژنت(۱۹۳۰-۲۰۱۸) انجام شده است. مطالعه حاضر درصدد است تا نشان دهد چگونه کاربست این نظریه میتواند به درک عمیقتر عناصر روایی و سبک نویسندگی چوبک منجر شود. روش پژوهش:این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده ها با استفاده از تکنیکهای کتابخانه ای گردآوری شده اند. چهار داستان شاخص از مجموعه «چراغ آخر» با عنوانهای «دزد قالپاق»، «کفترباز»، « بچه گربه ای که چشمانش باز نشده بود »،«آتما، سگ من» بر اساس مؤلفه هایی نظیر زمان‌بندی روایت(ترتیب، تداوم و بسامد)، سطح روایت(راوی، زاویه دید و فاصله روایی) و وجه روایت (چگونگی بازنمایی گفتار و کردار شخصیتها) و ویژگیهای ناتورالیستی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها:تحلیلها نشان میدهد چوبک با مهارت از تکنیکهایی چون:پرشهای زمانی و بازگشتهای روایی، تغییر زاویه دید راوی، توصیفات عینی و طبیعت‌گرایانه به خلق روایتهای چندلایه و تأثیرگذار دست یافته است. همچنین تطبیق این عناصر با نظریه ژنت نشانگر همخوانی قابل توجه سبک روایی چوبک با اصول روایت‌شناسی مدرن است. نتیجه گیری:یافته های پژوهش حاکی از آن است که نظریه روایت‌شناسی ژنت ابزاری کارآمد برای تحلیل ساختار داستانهای ناتورالیستی فارسی محسوب میشود. این مطالعه نه تنها به درک بهتر سبک چوبک کمک میکند، بلکه الگویی برای تحلیل سایر آثار داستانی معاصر فارسی ارائه میدهد.Narratology, Gérard Genette, Short Story, Naturalism, Sadegh Chubak, The Last Lamp, Narrative Analysisروایت‌شناسی, ژرار ژنت, داستان کوتاه, ناتورالیسم, صادق‌چوبک, چراغ آخر, تحلیل رواییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1850.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1850.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی نظریۀ روایت شناسی ژرار ژنت در داستانهای کوتاه ناتورالیسم با تکیه مجموعه داستان کوتاه « چراغ آخر» صادق چوبکhttps://bahareadab.com/en/article/An Investigation of Gérard Genette's Narrative Theory in Naturalist Short Stories Based on Sadegh Chubak's Short Story Collection

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823The fourth paradise from the history of the eight paradises by Idris Badlisi from the perspective of literary stylisticsبهشت چهارم از تاریخ هشت‌بهشت ادریس بدلیسی از دیدگاه سبک‌شناسی ادبی2140790110.22034/bahareadab.2025.18.7901faزینتالسادات حسینیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسالمی، سنندج، ایران.nozinatsadathosseini127@gmail.comسیدهرقیه علویاستادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسالمی، سنندج، ایران.yesr.alavi@iausdj.ac.ir مهریپاکزاداستادیار دروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسالمی، مهاباد، ایرانnopakzad@iau-mahabad.ac.irJournal Article14031209BACKGROUND AND OBJECTIVES: The first story written in Persian in the Ottoman Empire is called Eight Paradise, which Badlisi dedicated to the lives of eight kings of the Ottoman dynasty. This article checked the fourth paradise from this work to determine the style Badlisi followed in writing the History of the Eight Paradises and the extent to which he adhered to the style of the time or innovated. METHODOLOGY: This article checked the Fourth Paradise from the Eight Paradises in a descriptive-analytical manner from the perspective of stylistics on three levels: linguistic, literary and intellectual, presenting it in its entirety. The content and information are unadulterated and new in every respect, as the Fourth Paradise has been preserved in manuscript form to this day and no corrections have been made to it. FINDINGS: The Fourth Paradise is dedicated to the era of Sultan Yıldırım Bayezid. Badlisi did not name his sources and documents and called each paradise an inscription. The fourth inscription contains sixteen stories. In fact, the life and deeds of Yıldırım Bayazid are narrated in sixteen parts, and Badlisi calls each of these parts a story. The prose of the Eight Paradises and consequently the Fourth Behesht is difficult, technical and artificial prose. The boring and coherent prose makes it difficult to understand the text. The predominant devices in this work are: alliteration, allusion, ensuring poetry in prose, simile and metaphor. Badlisi usually praises the king"s deeds or attributes them to the influence of fate or the minister"s influence on the king, and sometimes he remains silent. CONCLUSION: The Fourth Paradise as a historical source narrates a report from the era of Yıldırım Bayazid. Compared to the three previous Paradises, the artificial and elaborate prose of Idris is still solid and unified and decorated with verses, order, Persian and Arabic poetry and abandoned Arabic words.زمینه و هدف: اوّلین تاریخی که به زبان فارسی در قلمرو عثمانی نوشته شد، هشت‌بهشت نام دارد که ادریس بدلیسی آن را به سرگذشت هشت تن از پادشاهان آل عثمان اختصاص داد. نوشتار، حاضر بهشت چهارم از این اثر را بررسی کرده تا مشخص شود بدلیسی در نوشتن تاریخ هشت بهشت پیرو چه سبکی بوده است و تا چه اندازه به سبک دوره پایبند بوده یا نوآوری داشته است؟ روش مطالعه: نوشتار حاضر به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی، بهشت چهارم از هشت‌بهشت را ضمن معرّفی کامل، از منظر سبک‌شناسی در سه لایۀ زبانی، ادبی و فکری بررسی کرده است. مطالب و اطلاعات از هر حیث بکر و تازه است؛ چرا که بهشت چهارم تاکنون به شیوۀ دستنویس باقی مانده و تصحیحی بر آن صورت نگرفته است. یافته های تحقیق: بهشت چهارم به دوران سلطنت سلطان یلدرم بایزید اختصاص دارد. بدلیسی از منابع و اسناد خود نامی نبرده و او هر بهشت را یک کتیبه نامیده است. کتیبۀ چهارم دربردارندۀ شانزده داستان است؛ در واقع دوران زندگی و اقدامات یلدرم بایزید در شانزده بخش روایت شده و بدلیسی هر یک از این بخشها را داستان نامیده است. نثر هشت‌بهشت و به تبع آن بهشت چهارم نثری دشوار، فنی و مصنوع است. اطنابهای ممل و نثر متصل، فهم متن را دشوار ساخته است. آرایه های غالب این اثر: سجع، تلمیح، تضمین شعر در نثر، تشبیه و استعاره است. بدلیسی اقدامات شاه را معمولاً تمجید کرده و یا وقوع آنها را به تأثیر قضا یا تأثیر وزیر بر روی شاه دانسته و گاهی نیز سکوت کرده است. نتیجۀ پژوهش: بهشت چهارم به عنوان یک منبع تاریخی، گزارشی از دورۀ حکومت یلدرم بایزید را بازگو میکند. نثر مصنوع و مسجّع ادریس در مقایسه با سه بهشت پیشین همچنان استوار و یکدست و آراسته به آیه، حدیث، شعر فارسی، عربی و لغات مهجور عربی است.Badlisi, Eight Paradises, Fourth Paradise, style.بدلیسی, هشت‌بهشت, بهشت چهارم, سبک.https://bahareadab.com/downloadPDF/1851.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1851.pdfhttps://bahareadab.com/article/بهشت چهارم از تاریخ هشت‌بهشت ادریس بدلیسی از دیدگاه سبک‌شناسی ادبیhttps://bahareadab.com/en/article/The fourth paradise from the history of the eight paradises by Idris Badlisi from the perspective of literary stylistics

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Mutual Defense Services of Vehsir Aminpourخدمات متقابل دفاع مقدس و قیصر امین پور4159788410.22034/bahareadab.2025.18.7884faطیبملکی‌پوردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، پردیس البرز دانشگاه تهران، تهران، ایران.nomlekepour@gmail.comail.comمنوچهراکبریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesmakbari@ut.ac.irJournal Article14031203BACKGROUND AND OBJECTIVES: This article examines the mutual contributions of literature and the Sacred Defense (Iran-Iraq War), exploring the role of literature in conveying human and ideological messages, as well as the Sacred Defense"s contribution to the production of original and practical concepts for society. The main objective of this research is to analyze the impact of the Sacred Defense on the intellectual and linguistic space of Qeisar Aminpour, and to examine the influence of his works in promoting the values of this historical period. Furthermore, the impact of the Sacred Defense on the consolidation and expansion of the Sacred Defense literature and Iran"s cultural heritage is considered. METHODOLOGY: The research method includes the collection and analysis of oral data with due regard to fairness and trustworthiness. In this regard, the advantages, challenges, and obstacles of the relationship between literature and the Sacred Defense are examined. FINDINGS: The interaction between literature and the Sacred Defense as a lasting legacy: This interaction is considered a valuable historical, literary, and cultural heritage for the country. In fact, this research shows that Qaiser Aminpour both served and was influenced by the Sacred Defense literature by composing poems related to it. This two-way interaction has led to the formation of a rich cultural heritage. CONCLUSION: The results indicate the effective role of Qeisar Aminpour as one of the contemporary poets in the literature of war and the Sacred Defense. He has also been greatly influenced by the war. This interaction is emphasized as a lasting historical, literary, and cultural heritage of the country, and researchers are encouraged to explore its further dimensions.زمینه و هدف: این مقاله به بررسی خدمات متقابل ادبیات و دفاع مقدس میپردازد و نقش ادبیات در انتقال پیامهای انسانی و اعتقادی و همچنین کمک دفاع مقدس به تولید مفاهیم بکر و کاربردی برای جامعه را مورد کاوش قرار میدهد. هدف اصلی پژوهش، تحلیل نقش دفاع مقدس بر فضای فکری و زبانی قیصر امین‌پور، و بررسی تأثیر آثار او در ترویج ارزشهای این دوره تاریخی است. همچنین، تأثیر دفاع مقدس بر تثبیت و گسترش ادبیات دفاع مقدس و میراث فرهنگی ایران مد نظر قرار گرفته است. روش مطالعه: روش تحقیق شامل جمع‌آوری و تحلیل داده های شفاهی با رعایت انصاف و امانتداری است. در این راستا، مزایا، چالشها و موانع ارتباط بین ادبیات و دفاع مقدس بررسی شده است. یافته ها: تعامل ادبیات و دفاع مقدس به عنوان میراث ماندگار:.این تعامل به عنوان یک میراث تاریخی، ادبی و فرهنگی ارزشمند برای کشور محسوب می‌شود.در واقع، این پژوهش نشان میدهد که قیصر امین‌پور هم با سرودن اشعار مرتبط به ادبیات دفاع مقدس خدمت کرده و هم از آن تأثیر پذیرفته است. این تعامل دوطرفه باعث شکل‌گیری یک میراث فرهنگی غنی شده است. نتایج پژوهش: نتایج حاکی از نقش مؤثر قیصر امین‌پور به عنوان یکی از شاعران معاصر در ادبیات جنگ و دفاع مقدس است. او همچنین تأثیر فراوانی از جنگ پذیرفته است. این تعامل به عنوان میراث ماندگار تاریخی، ادبی و فرهنگی کشور مورد تأکید قرار گرفته و محققان به بررسی ابعاد بیشتر آن تشویق میشوند.Literature, Holy Defense, Poetry, Kaiser Aminpourادبیات, دفاع مقدس, شعر, قیصر امین پورhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1852.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1852.pdfhttps://bahareadab.com/article/خدمات متقابل دفاع مقدس و قیصر امین پورhttps://bahareadab.com/en/article/Mutual Defense Services of Vehsir Aminpour

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Influence of Indian historiography on Iranian historiography in the 13th to 16th centuries AD (Case study of Tabaghate- Nasiri and the history of Zia-ud-Din Baraniتاثیرپذیری تاریخنگاری هند از تاریخنگاری ایران در سده های سیزدهم تا شانزدهم میلادی (بررسی موردی کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیروزشاهی ضیاءالدین برنی)6180789010.22034/bahareadab.2025.18.7890faتهمینهرئیس‌الساداتگروه تاریخ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.yestahmineh.r@um.ac.irJournal Article14031211BACKGROUND AND OBJECTIVES: Historiography in Iran is a deep and enduring thought that from the very beginning of Islam"s entry into Iran, historians have benefited from it in insight and writing. Iranian historiography has undergone a transformation in every century. Persian historiography was so magnificent that it influenced other nations in its neighborhood. After the establishment of Muslim governments in India and the entry of Iranian scholars and writers into that land, the writing of the history of the Sultans and Muslim rulers of India was felt more than ever. METHODOLOGY: The study examined the influence of Indian historiography in the 13th - 16th centuries of Iranian historiography with a descriptive-analytical look based on library sources. The book of the Nazarene classes and the history of the firzushah, which is one of the most important Chronicles of the period in question. FINDINGS: The style and method of Indian historians borrowed from the thought of Iranian historiography in the fifth and sixth centuries ah. In addition to examining the historiography of two Persian historical works of the fifth century AH written in the geographical field of Iran, this research criticizes the books and historiographical thoughts of Indian historians taken from Iranian ideas. CONCLUSION: Important Iranian history books such as the history of bihaki and the history of the tour influenced the style of Indian historiography. Jowzjani in the Nazarene classes is a great masterpiece of the Persian language in Indian historiography in terms of writing. He classified the book based on Iranian dynasties, and Bernie followed a teaching style specific to Iranian historiography. The most important reason for the influence of Iranian historiography ideas on Indian historiography was the influence and spread of the Persian language.زمینه و هدف: تاریخنگاری در ایران، اندیشه ای است بس ژرف و پایدار که از همان ابتدای ورود اسلام به ایران، تاریخ‌نگاران از آن در بینش و نگارش بهره مند شدند. تاریخنگاری ایرانی در هر سده ی خود، جریان و تحولی را پشت سر گذاشت و مورخ، برداشتِ خود از وقایع تاریخی و سیر تحول این وقایع را به رشته تحریر درآورد. تاریخنگاری فارسی آنچنان باشکوه پرورانده شد که بر ملل دیگر در همسایگی خود تاثیر نهاد. تعمیق زبان فارسی در هند، فن و علم تاریخ نویسی ایرانی را با خود به هند برد. پس از استقرار حکومتهای مسلمان در هند و ورود دانشمندان و نویسندگان ایرانی به این خطه، نوشتن تاریخ سلاطین و حاکمان مسلمانِ هند بیش از پیش احساس شد. روش پژوهش: این پژوهش با نگاهی توصیفی- تحلیلی برپایه منابع و تحقیقات کتابخانه ای، تاثیرپذیری تاریخنگاری هند در سده های 13 تا 16 میلادی از تاریخنگاری ایرانی را مورد بررسی قرار داده و کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیرزوشاهی را که از جمله مهم‌ترین تواریخ دوره مورد نظر میباشد، به کند و کاو میپردازد. یافته ها: سبک و روش مورخان هندی در دوران سلسله های غلامان و خلجیان و تغلقان و ملوک شمسیه از اندیشه تاریخنگاری ایرانی در قرون پنجم و ششم هجری وام گرفته و زبان فارسی راه نفوذ خود را به تاریخنگاری هند پیدا کرده بود. این پژوهش علاوه بر بررسی تاریخنگاری دو اثر تاریخی فارسی قرن پنجم هجری که در حوزه جغرافیایی ایران نوشته شده به نقد کتب و اندیشه های تاریخنگارانۀ مورخین هند که برگرفته از اندیشه های ایرانی بوده اند، میپردازد. نتایج: تواریخ مهم ایرانی همچون بیهقی و گردیزی بر سبک تاریخنگاری هند در قرون مورد نظر تاثیر گذاشتند. جوزجانی در طبقات ناصری از حیث انشاء شاهکار بزرگ زبان فارسی در تاریخنگاری هند است و کتاب را بر اساس سلسله های ایرانی طبقه بندی کرده است و بَرَنی نیز شیوه عبرت‌آموزی مختص به تاریخنگاری ایرانی را دنبال کرد. مهم‌ترین دلیل تاثیرگذاری اندیشه های تاریخ نگاری ایرانی بر تاریخنگاری هندی، همان نفوذ و گسترش زبان فارسی بود زیرا حدود هفتصد سال زبان فارسی، زبان رسمی سرزمین هند قرار گرفت و ادبیات شبه قاره را تحت تأثیر خود قرار داده بود.Iranian historiography, Indian historiography, 13th to 16th centuries AD, Tabaghate- Nasiri, Zia-ud-Din Baraniتاریخنگاری ایرانی, تاریخنگاری هند, سده های 13تا 16 میلادی, طبقات ناصری, تاریخ فیروزشاهیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1853.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1853.pdfhttps://bahareadab.com/article/تاثیرپذیری تاریخنگاری هند از تاریخنگاری ایران در سده های سیزدهم تا شانزدهم میلادی (بررسی موردی کتاب طبقات ناصری و تاریخ فیروزشاهی ضیاءالدین برنی)https://bahareadab.com/en/article/Influence of Indian historiography on Iranian historiography in the 13th to 16th centuries AD (Case study of Tabaghate- Nasiri and the history of Zia-ud-Din Barani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Stylistic Analysis of the Novel Azbe by Reza Amirkhani Based on Gerard Genette's Theoryتحلیل سبکی رمان ازبه اثر رضا امیرخانی بر اساس نظریه ژرار ژنت81100790310.22034/bahareadab.2025.18.7903faرضازندآوردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.norzand711@gmail.comرقیهصدراییدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesr_sadraie@srbiau.ac.irمریمبرزگراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nobarzegar@srbiau.ac.irJournal Article14031214BACKGROUND AND OBJECTIVES: The novel Azbe by Reza Amirkhani is one of the contemporary works of fiction that has a creative, nested, and complex narrative structure. The main objective of this article is to discuss and examine the new methods, techniques, and narrative techniques in the story of Azbe, relying on Gerard Genette"s theory and the science of narratology, which can present the structural methods and principles of the story from the beginning to the author"s final goal in a systematic and classified manner. METHODOLOGY: The study method in this research is descriptive-analytical, and the study of part of the narratives of the novel Azbe is based on the components of order, continuity, time, and frequency based on Gerard Genette"s theory of narratology. FINDINGS: The narrative in the story of Azbe is in the style of letter writing, therefore, it does not have a specific narrator, and each letter is narrated from the voice of a character. The story begins with a frank letter from a schoolgirl who has lost her parents to the sharp-flying eagle - the pilot of Meshkat - and continues with the efforts of the pilot"s wife to free her from depression by appealing to the old friends of Colonel Morteza Meshkat. In the scenes where Colonel Meshkat"s moods and conditions are described after his death, in the letters that Tayyaba writes to Ms. Teymouri, a comrade of Morteza Meshkat, and in the letters that he exchanges with his other friends, the narrative pace is slow and omissions and abbreviations are not given much attention, and when he intends to neutralize time, he uses dialogue. CONCLUSION: The main axes of narration in the story of Azbe include order, continuity, mode, frequency, and tone. The temporal order in the story of Azbe is almost considered and there is not much effect of time distortion in its narrative. The narrative is usually slow and accompanied by complete descriptions. Given that the story is not told through the voice of a narrator, there is the least distance between the text and the narration, and the tone of sadness and complaint is used more than other tones.زمینه و هدف: رمان ازبه اثر رضا امیرخانی یکی از آثار داستانی معاصر است که ساختار روایی خلاقانه، تو در تو و پیچیده ای دارد. هدف اصلی این جستار آن است که با تکیه بر نظریه ژرار ژنت و علم روایت‌شناسی که روش و اصول ساختاری قصه از ابتدا تا رسیدن به هدف نهایی نویسنده را می‌تواند بصورتی سامانمند و طبقه بندی شده ارائه دهد، به بحث و بررسی پیرامون شیوه های نوین، شگردها و تکنیک‌های روایی در داستان ازبه بپردازیم. روش مطالعه: روش مطالعه در این پژوهش به شیوه توصیفی ـ تحلیلی است و بررسی بخشی از روایتهای رمان ازبه بر اساس مؤلفه نظم، تداوم، زمان و بسامد بر اساس نظریه روایت‌شناسی ژرار ژنت میباشد. یافته های پژوهش: روایت در داستان ازبه بشیوه نامه نگاری است از این رو، راوی خاصی ندارد و هر نامه از زبان یک شخصیت روایت میشود. داستان با نامه فرانک دختر بچه مدرسه ای که پدر و مادرش را از دست داده است به عقاب تیز پرواز ـ خلبان مشکات ـ آغاز میشود در ادامه تلاشهای همسر خلبان مشکات برای رهایی او از افسردگی با توسل به دوستان قدیمی سرهنگ مرتضی مشکات. در صحنه هایی که حالات و شرایط روحی سرهنگ مشکات پس از جانبازی توصیف میشود، در نامه هایی که طیبه برای خانم تیموری همرزم مرتضی مشکات نوشته میشود، نامه هایی که میان وی با سایر دوستانش تبادل میگردد سرعت روایت کند است و حذف و خلاصه گویی چندان مورد توجه قرار نگرفته است و در زمانیکه قصد دارد زمان را خنثی نماید، از گفتگو بهره میگیرد. نتیجه پژوهش: محورهای اصلی روایت در داستان ازبه شامل نظم، تداوم، وجه، بسامد و لحن میباشد. نظم زمانی در داستان ازبه تقریباً مورد توجه قرار گرفته است و از زمان‌پریشی در روایت آن چندان اثری نیست. روایت معمولاً کند است و با توصیفات کامل همراه است. با توجه به آنکه داستان از زبان یک راوی بیان نمیشود، کمترین فاصله میان متن و روایتگری وجود دارد و لحن محزون و شکایت بیشتر از سایر لحنها مورد استفاده قرار گرفته است.Narratology. Gerard Genette. Contemporary story. Azbe. Reza روایت شناسی, ژرار ژنت, داستان معاصر, از به, رضا امیرخانی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1854.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1854.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبکی رمان ازبه اثر رضا امیرخانی بر اساس نظریه ژرار ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of the Novel Azbe by Reza Amirkhani Based on Gerard Genette's Theory

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Analysis of the most important linguistic features of Sana'i Hadiqat al-Haqiqaتحلیل مهمترین ویژگیهای زبانی حدیقه الحقیقۀ سنایی غزنوی101119789910.22034/bahareadab.2025.18.7899faندابرادریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، پردیس بین‌المللی دانشگاه تهران، تهران، ایران.noNedabaradari1360@gmail.comحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yeszomorrodi@ut.ac.irعبدالرضاسیفاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.noseif@ut.ac.irJournal Article14031224BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sana’i Ghaznavi, a pioneering poet and the founder of didactic and mystical masnavi -writing in Persian poetry, occupies a pivotal position in the history of Iran and Persian literature. He played a significant role in the formation of the Iraqi style. On one hand, Sana’i was connected to the classical Khurasani style, while on the other, he introduced linguistic and stylistic innovations inspired by spiritual and mystical foundations. His masterpiece, Hadiqat al-Haqiqah (The Garden of Truth), is considered a turning point in the evolution of moral and mystical masnavis , paving the way for later poets to explore this genre more deeply. Given the historical and literary importance of this work—particularly within the context of Persian mystical poetry—this article aims to investigate the linguistic features of Hadiqat al-Haqiqah and its role in the transition from the Khurasani to the Iraqi poetic style. METHODOLOGY: This study adopts a descriptive-analytical approach, relying on quantitative data obtained through linguistic induction to examine the linguistic characteristics of Sana’i’s Hadiqat al-Haqiqah . The scope of analysis encompasses syntactic structures, vocabulary, and the poetic style of the work. FINDINGS: The findings indicate that while certain linguistic features of the early Khurasani style are still present in Hadiqat al-Haqiqah , they have notably diminished in frequency. In contrast, new linguistic elements are emerging, gradually leading to the development of a clear and unified language characteristic of the Iraqi style. Other notable findings include the stabilization of syntactic structures, a reduction in horizontal syntactic disorder, a shift toward abstract over concrete vocabulary, a preference for ascetic rather than epic diction, and an increasing influence of Arabic on the language of the text. CONCLUSION: While preserving some features of the Khurasani style, Hadiqat al-Haqiqah plays a crucial role in the transformation of Persian poetic language from the classical to the Iraqi style. By balancing tradition and innovation, it laid the groundwork for later works such as Makhzan al-Asrar by Nizami Ganjavi and Bustan by Sa’di Shirazi. Overall, the poem holds a unique place as a symbol of linguistic and stylistic evolution in Persian poetry.زمینه و هدف: سنایی غزنوی، شاعر پیشرو و بنیانگذار مثنوی‌سرایی حکمی و عرفانی در شعر فارسی، در گذرگاهی از تاریخ ایران و ادبیات فارسی قرار دارد که نقش مهمی در شکل‌گیری سبک عراقی داشت. او از یک سو به سبک خراسانی متقدم پیوند داشت و از سوی دیگر با الهام از مبانی معنوی و عرفانی، تازگیهایی را در زبان و سبک شعر فارسی فراهم کرد. مثنوی «حدیقه الحقیقه»، به عنوان اثر برجسته اش، نقطۀ چرخشی در تحول مثنویهای حکمت‌آمیز و عرفانی به شمار میرود و موجبات توجه فزایندۀ شاعران بعدی را به اینگونه از شعر فراهم کرد. با توجه به اهمیت این اثر در سیر تاریخی شعر فارسی و بویژه شعر عرفانی فارسی، این مقاله به بررسی مختصصات زبانی حدیقه الحقیقه و جایگاه آن در گذار از سبک خراسانی به سبک عراقی میپردازد. روشها: روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی است و با تکیه بر داده های کمّی به دست‌آمده از استقرای زبانی، به واکاوی ویژگیهای زبانی مثنوی «حدیقه الحقیقه» سنایی میپردازد. دایرۀ بررسی شامل ساختارهای نحوی، واژگان و سبک شعری این اثر است. یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان میدهند که در «حدیقه الحقیقه»، ویژگیهای زبانی سبک خراسانی متقدم همچنان وجود دارند، اما با کاهش کمّی مشخصی همراه است. در مقابل، عناصر نوآمدۀ زبانی در حال ظهور هستند که به تدریج به شکل‌گیری زبان شفاف و یکدست سبک عراقی منجر میشوند. همچنین، تثبیت ساختارهای نحوی، کاهش آشفتگیهای افقی، غالب شدن واژه های انتزاعی نسبت به واژه های ملموس، گرایش به واژه های زهدورزانه نسبت به حماسی و افزایش تأثیرگذاری زبان عربی از دیگر یافته های این مطالعه است. نتیجه گیری: «حدیقه الحقیقه»، ضمن حفظ برخی از ویژگیهای سبک خراسانی، نقش مؤثری در تبدیل زبان شعر فارسی از سبک قدیمی به سبک عراقی داشته است. این اثر، با ایجاد تعادل بین سنت و نوآوری، زمینه ساز ظهور آثاری همچون مخزن‌الاسرار نظامی گنجوی و بوستان سعدی شیرازی شد و در مجموع، به عنوان نمادی از تحول زبانی و سبکی در شعر فارسی، جایگاه ویژه ای دارد.Sana’i Ghaznavi, Hadiqat al- Haqiqah, Khurasani style, Iraqi style, Language.سنایی غزنوی, حدیقه الحقیقه, سبک خراسانی, سبک عراقی, زبان.https://bahareadab.com/downloadPDF/1855.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1855.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل مهمترین ویژگیهای زبانی حدیقه الحقیقۀ سنایی غزنویhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the most important linguistic features of Sana'i Hadiqat al-Haqiqa

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823A comparative study of the theme of existence and nonexistence in the views of Rumi and Blakeبررسی تطبیقی مضمون وجود و عدم در نگاه مولانا و بلیک121141789710.22034/bahareadab.2025.18.7897faفرشتهزارعدانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.nofereshteh.zare@hafez.shirazu.ac.irالهامخلیلی جهرمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.yeskhalilijahromi115@yahoo.comJournal Article14031211BACKGROUND AND OBJECTIVES: Comparative literature in the realm of mysticism functions as a universal language that unites poets and thinkers from diverse cultural and geographical backgrounds under the canopy of a single, authentic tree. Mystical poets across cultures and ages transcend linguistic conventions, creating new imagery and themes grounded in intuition. Among these significant themes, which frequently recur in the works of major mystical literary figures, are the concepts of "being" and "non-being" terms that are relatively synonymous with existence and nothingness, transience and permanence, among others. Jalal al-Din Rumi and William Blake are two prominent mystical poets who lived nearly five centuries apart, each emerging from distinct cultural and geographical contexts. Although existing research indicates that Blake was not directly influenced by Rumi’s works, their shared mystical outlook led to comparable perspectives on the nature of reality and the quest for truth beyond the material world. Despite this conceptual affinity, their poetic styles and rhetorical expressions differ significantly. METHODOLOGY: This study, therefore, conducts a comparative analysis of the concepts of "being" and "non-being" in William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell and Rumi’s Divan-e Shams, examining their semantic and metaphorical dimensions and highlighting both the similarities and differences between the two poets. FINDINGS: Rooted in the tradition of Islamic mysticism, Rumi envisions a mystical journey aimed at attaining ultimate truth through the dissolution of the individual ego and its union with the Divine Beloved. In contrast, Blake, working within the Christian mystical framework, employs a symbolic and often paradoxical language to affirm the preservation of creative individuality, the reconciliation of opposites, and the re-sacralization of the human self. CONCLUSION: As demonstrated, both poets regard the perceptible world and the outward senses as veils that obscure inner vision and hinder the apprehension of truth. In Rumi’s mystical thought, liberation from these veils is realized through annihilation in divine love; in contrast, Blake’s vision manifests this liberation as the emergence of genius and the transcendence of sensory perception. Rumi’s conceptual metaphors of being and non-being are expansive and fluid: non-being may signify absolute existence, the unseen realm, or the Divine (such as Shams or God), while at other times it denotes the material world and its transient beings. Similarly, being may indicate true existence or, conversely, the ephemeral world and the ego-self. Thus, meaning fluctuates among synonymous, antithetical, and paradoxical dimensions. In contrast, Blake’s rhetorical mode is more structured and symbolic: by emphasizing oppositional imagery, he aims at reconciling polarities and awakening imaginative insight, primarily through the tension between spiritual reality and embodied material existence.زمینه و هدف: ادبیّات تطبیقی در ساحت عرفان، زبان مشترکی میشود که شاعران و متفکّران بسیاری را با وجود تفاوتهای فرهنگی و جغرافیایی در زیر سایه یک درخت واحد و حقیقی جای میدهد. شاعران عارف مسلک در هر فرهنگ و تاریخی از قرادادهای زبانی و واژگانی گذر کرده و با برجسته کردن معانی برآمده از شهود، تصاویر و مضامین نو خلق کرده اند. از جمله مضامین بنیادین که در آثار شاعران ادبیّات عرفانی حضور چشمگیری دارد، مفهوم "وجود" و "عدم" است که در ترادف نسبی با واژگانی چون هست و نیست، فنا و بقا و ... قرار میگیرد. مولانا جلال‌الدّین و ویلیام بلیک دو عارف سرآمد که با حدود 5 قرن فاصله زمانی در دو خاستگاه فرهنگی و جغرافیایی متفاوت می‌زیسته اند و بنا بر پژوهشهای موجود بلیک تأثیر مستقیمی از آثار مولانا نگرفته است؛ اما جهانبینی عرفانی آنها موجب شکلگیری دیدگاهی نسبتاً مشترک درباره ماهیّت جهان و جستجوی حقیقت در جایی فراتر از جهان مادّی شده است. با این حال اسلوب و زبان این دو شاعر تفاوتهای بنیادینی نیز دارد. روشها: پژوهنده در این مقاله به تطبیق و تحلیل مضمون "وجود" و "عدم" در کتاب The Marriage of Heaven and Hell ویلیام بلیک و دیوان شمس مولانا جلال‌الدّین در لایه های معنایی و استعاری پرداخته و وجوه اشتراکی و افتراقی میان آنها را بیان داشته است. یافته ها: مولانا با تکیه بر سنت‌ عرفان اسلامی، به سلوکی عاشقانه باور دارد که حقیقت را در نیستیِ وجود فردی و ذوب شدن در معشوق جستجو میکند، حال آنکه بلیک در دل سنت مسیحی با زبانی نمادین به حفظ نوعی فردیت خلّاق، آشتی اضداد و بازگشت امری قدسی در درون انسان تأکید دارد. نتیجه: چنانکه معلوم گردید، هر دو شاعر جهان محسوس و حواس ظاهر را مانعی در برابر شهود باطن و درک حقیقت میدانند. در عرفان مولانا، راه رهایی از این حجاب، فنای در عشق است، که در اندیشه بلیک، به سان نبوغ و گذر از حواس ظاهر جلوه میکند. استعاره های مفهومی مولانا از وجود و عدم گسترده و سیّالند: عدم گاه به معنای وجود مطلق، عالم غیب یا شمس و خدا و گاه به دنیای مادّی و مخلوقات اطلاق میشود. وجود نیز گاهی معنای وجود حقیقی دارد و گاه نمود جهان فانی و انانیّت انسانی است؛ بدین ترتیب، معنا در این واژگان، میان مفاهیم مترادف، متقابل و پارادوکسیکال در نوسان است. در مقابل، سبک بلاغی بلیک چنین تنوّعی ندارد و او با برجسته سازی نمادهای متضاد، در پی آشتی نیروهای متقابل و بیداری قوای خیال است و این تقابل بیشتر میان واقعیت معنوی در برابر جهان مادی نمود می‌یابد.being, non-being, existence, nothingness, transience, permanence, Rumi, Blakeوجود, عدم, هست, نیست, بقا, فنا, مولانا, بلیکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1856.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1856.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تطبیقی مضمون وجود و عدم در نگاه مولانا و بلیکhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative study of the theme of existence and nonexistence in the views of Rumi and Blake

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Analysis of the novel "Symphony of the Dead" based on Fairclough's critical discourse analysis methodتحلیل رمان «سمفونی مردگان» بر اساس روش تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف143165790510.22034/bahareadab.2025.18.7905faمهرنوشمنصوری میمندیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesmehrnoosh.mansoori@cfu.ac.irJournal Article14031218BACKGROUND AND OBJECTIVES: After the independence of language from other sciences such as literature, and the formation of a new science called linguistics, the analysis of different forms of language use in various fields of humanities also took on special importance. On the other hand, the school of Marxism, which was a harbinger of building an equal society, overshadowed the thoughts of most humanities thinkers in the twentieth century. The combination of linguistics and Marxism created critical linguistics, which in a broader sense is called critical discourse analysis and speaks of the mutual relationship between language, domination, ideology and society. By inventing this method of discourse analysis, Fairclough tried to explain the relationship between the sides of this square as precisely as possible. The present study attempts to answer the question of what relationship each of these sides has with the other in the novel Symphony of the Dead and how the combination of these relationships advances the narrative. METHODOLOGY: This research was conducted based on descriptive-analytical method and its data was provided based on library studies. FINDINGS: In the novel "Symphony of the Dead", there are discourses as a macro-narrative and discourses as a micro-narrative or minority, all of which influence and are influenced by each other. Language as a tool for interpreting ideology and communicating discourses can shape the type of relationships between them in different ways. CONCLUSION: The results of this research show that language can be the main axis reflecting both domination, ideology and multiple discourses of society and as a joint connecting these three sides. Also, in this novel, the author has been able to reflect domination in the story by using linguistic tools such as choosing appropriate words and names, using similes and metaphors appropriately, and using appropriate forms and tenses of verbs. He has defined this issue as the ideology being criticized, and has drawn its critical discourse from within the same society, and has explained the relationships between them in the context of society.زمینه و هدف: پس از استقلال زبان از علوم دیگر چون ادبیات، ‌و شکلگیری علمی جدید با نام زبانشناسی، تحلیل صورتهای مختلف کاربرد زبان در حیطه های گوناگون علوم انسانی نیز اهمیت ویژه ای به خود گرفت. از سوی دیگر مکتب مارکسیسم که منادی ساختن جامعه ای برابر بود بر افکار اکثر اندیشمندان علوم انسانی در قرن بیستم سایه انداخت. ترکیب زبانشناسی و مارکسیسم، ‌زبانشناسی انتقادی را به وجود آورد که در ساحتی فراختر، تحلیل گفتمان انتقادی نامیده میشود و از رابطه متقابل زبان، سلطه،‌ ایدئولوژی و جامعه سخن میگوید. فرکلاف با ابداع این روش تحلیل گفتمان تلاش کرد هرچه دقیقتر نسبت میان اضلاع این مربع را تبیین نماید. پژوهش حاضر تلاش دارد با هدف تبیین مناسبات میان این اضلاع چهارگانه به این پرسش پاسخ دهد که در رمان سمفونی مردگان هر یک از این اضلاع چه نسبتی با دیگری دارند و چگونه ترکیب این نسبت‌ها روایت را به پیش میبرد. روش مطالعه: این تحقیق بر اساس روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های آن بر پایه مطالعات کتابخانه ای فراهم شده است. یافته ها: در رمان «سمفونی مردگان» گفتمان‌هایی به عنوان کلان روایت و گفتمانهایی به عنوان خرده روایت یا اقلیت حضور دارند که همگی بر هم تأثیرگذار و از هم تأثیرپذیرند. زبان به عنوان ابزار تعبیر ایدئولوژی و ارتباط گفتمانها میتواند به شکل مختلف، نوع روابط میان آن‌ها را شکل دهد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که زبان میتواند به عنوان محور اصلی هم بازتاب‌دهندۀ سلطه، هم ایدئولوژی و هم گفتمانهای متعدد جامعه باشد و به عنوان مَفصلی این سه ضلع را به هم ارتباط دهد. همچنین در این رمان نویسنده توانسته است با بکارگیری ابزارهای زبانی همچون انتخاب واژگان و نامهای مناسب، استفاده بجا از تشبیه و کنایه،‌ کاربرد متناسب وجهیت و وجه افعال، سلطه گری را در داستان انعکاس داده، و همین مسأله را به عنوان ایدئولوژی مورد نقد تعریف کرده و گفتمان منتقدِ آن را هم از دل همان جامعه بیرون کشیده و روابط میان آنها را در بستر جامعه تبیین نماید.Abbas Maroufi, Symphony of the Dead, Critical Discourse, Faircloughعباس معروفی, سمفونی مردگان, گفتمان انتقادی , فرکلاف.https://bahareadab.com/downloadPDF/1857.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1857.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل رمان «سمفونی مردگان» بر اساس روش تحلیل گفتمان انتقادی فرکلافhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the novel "Symphony of the Dead" based on Fairclough's critical discourse analysis method

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Introduction & Stylistic analysis Of Divan -e- Bibi Yamaniمعرفی و سبک شناسی دیوان بی‌بی یمنی167202790710.22034/bahareadab.2025.18.7907faاﻟﻬﺎمﺑﺎوﻗﺎر زﻋﯿﻤﯽداﻧﺶآﻣﻮﺧﺘﻪ ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ زﺑﺎن و ادﺑﯿﺎت ﻓﺎرﺳﯽ، داﻧﺸﮑﺪه ﻓﺮﻫﻨﮓ و زﻧﺪﮔﯽ، واﺣﺪ ﻧﺠﻒآﺑﺎد، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، ﻧﺠﻒآﺑﺎد، اﯾﺮاyesElhambavaghar967@gmail.comمرتضیرشیدی آشجردیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده فرهنگ و زندگی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.noMortezarashidi@iau.ac.irJournal Article14031216BACKGROUND AND OBJECTIVES: Persian literature during the Safavi period, although influenced by patriarchal structure and specific religious policies, the valuable works of some female poets, such as the Yamani Bibi, were preserved in the form of manuscripts. The aim of this study is to introduce and examine the uncorrected Divan-e- Bibi Yamani, analyze the stylology and examine its obvious and implicit intertextuality with Ghazaliat Shams. METHODOLOGY: The present study was conducted in a descriptive–analytical manner based on a manuscript in the library of the University of Tehran to No. 7777. In this analysis, the poet"s linguistic, rhetorical and intellectual levels and innovations in the Bibi Yamani ‘s Divan have been examined and his imitations of Ghazaliat-e- Shams have been compared with the intertextual approach. FINDINGS: Bibi Yamani"s Divan contains about 6723 verses. It can be said with confidence that Bibi Yemeni is the first woman to write more than 400 ghazals in praise of Shams Tabrizi and in imitation of Shams" ghazals. In these ghazals, mystical and lyrical concepts have been recreated in feminine language. The linguistic features of his poetry, such as meter variation, verb rows, and simple syntactic structure, along with mystical themes such as annihilation, connection, and unity of being, indicate the poet"s conscious and creative influence on Ghazaliat –e-Shams. In addition, the poet has added to the richness of his poems by using explicit and implicit intertextual functions and by the colorful presence of feminine elements and personal expression. CONCLUSION: Bibi Yamani"s Divan contains 478 ghazals, 2 quatrains, and one single verse. The language of her poems is simple and free from the functions of the Khorasani style. Her poetic style, due to her reception of Ghazaliat –e-Shams and the proximity of her language, the way of using literary devices, and her intellectual themes to this work, is a literary return. Among the verbal and spiritual literary devices, repetition and allusion, respectively, have had the highest frequency in the text. Allusions are often of the verb type, similes are of the detailed, metaphors are of the epithet type, and metaphors are used to relate the part to the whole. Lyrical themes such as mourning songs, hymns, and expressions of the pain of love and separation, and mystical themes such as annihilation, unity of existence, longing for union, and love are among the most important themes raised in Bibi Yamani"s Divan. Also, Bibi Yamani"s conscious adherence to Ghazaliat-e-Shams and her feminine perspective on mystical concepts has enabled her to introduce an independent and original voice into Persian literature while preserving the core elements of classical ghazals.زمینه و هدف: ادبیات فارسی در دورۀ صفوی، اگرچه تحت تأثیر ساختار مردسالارانه و سیاستهای مذهبی خاص قرار داشت، اما آثار ارزشمند برخی از شاعران زن، چون بی‌بی یمنی در قالب نسخ‌خطی حفظ شد. هدف این پژوهش، معرفی و بررسی دیوان تصحیح‌نشده بی‌بی یمنی، تحلیل سبک‌شناسی و بررسی بینامتنیت آشکار و ضمنی آن با غزلیات شمس است. روش مطالعه: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی–تحلیلی و بر پایه نسخۀخطی موجود در کتابخانۀ دانشگاه تهران به شمارۀ 7777 صورت گرفته است. در این تحلیل، سطوح زبانی، بلاغی و فکری و نوآوریهای شاعر در دیوان بی‌بی یمنی بررسی و تقلیدهای وی از غزلیات شمس با رویکرد بینامتنیت مقایسه شده است. یافته ها: دیوان بی‌بی یمنی دربردارنده حدود 6723بیت است. به جرأت میتوان گفت که بی‌بی یمنی نخستین زنی است که بیش از 400 غزل در مدح شمس تبریزی و به تقلید از غزلیات شمس سروده است در این غزلیات مفاهیم عرفانی و غنایی با زبانی زنانه بازآفرینی شده است. ویژگیهای زبانی شعر او چون تنوع وزنی، ردیف‌های فعلی و ساختار نحوی ساده، در کنار مضامین عرفانی چون فنا، وصال و وحدت وجود، گویای تاثیرپذیری آگاهانه و خلاقانه شاعر از غزلیات شمس است. علاوه بر این شاعر با استفاده از کارکردهای بینامتنیت آشکار و ضمنی و با حضور پر رنگ عناصر زنانه و بیان شخصی بر غنای اشعار خود افزوده است. نتیجه گیری: دیوان بی‌بی یمنی دربردارنده 478 غزل، 2 رباعی و یک تک بیت است. زبان اشعار او ساده و فارغ از کارکردهای سبک خراسانی است. سبک شعری او به سبب استقبال از غزلیات شمس و نزدیکی زبان، شیوه کاربرد صنایع ادبی و مضامین فکری‌اش به این اثر، بازگشت ادبی است. از میان صنایع ادبی لفظی و معنوی به ترتیب تکرار و کنایه، بیشترین بسامد را در متن داشته ‍اند.کنایات اغلب از نوع فعلی، تشبیهات از نوع مفصل مرسل، استعارات از نوع مکنیه و مجازها به علاقه جزء و کل به کار رفته اند. مضامین غنایی‌ای چون سوگ سرودها، مدحیه ها و بیان درد عشق و هجران و مضامین عرفانی‌ای چون فنا، وحدت وجود، شوق وصال و عشق از مهمترین مضامین مطرح‌شده در دیوان بی‌بی یمنی است. همچنین پیروی آگاهانه، بی‌بی یمنی ازغزلیات شمس و نگاه زنانه به مفاهیم عرفانی، توانسته است ضمن حفظ عناصر اصلی غزل کلاسیک، صدایی مستقل و اصیل را وارد ادبیات فارسی کند.Bibi Yamani’s Divan, Manuscript, bazgasht Style, Safavi period, Intertextuality.سبک شناسی. دیوان بی‌بی یمنی, نسخه خطی, بازگشت ادبی, عصر صفوی, بینامتنیت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1858.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1858.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و سبک شناسی دیوان بی‌بی یمنیhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction & Stylistic analysis Of Divan -e- Bibi Yamani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Study and Analysis of the Semantic Functions of the Story of Prophet Moses in the Divan of Sanai.بررسی و تحلیل کارکردهای معنایی داستان حضرت موسی (ع) در دیوان سنایی203223784510.22034/bahareadab.2025.18.7845faغلام‌محمدقوی کتف‌رودیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.noghaviketf1338@gmail.comحبیبجدیدالاسلامی قلعهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.yeseslami2631@gmail.comبهروزرومیانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.nob.romiani@gmail.comJournal Article14031226BACKGROUND AND OBJECTIVES: Prophet Moses Kalimullah is one of the prophets of the Children of Israel whose life and prophethood, as one of the most detailed Quranic stories, has had a wide appearance in the mirror of Persian poetry and has inspired many poets. The main objective of this article is to analyze and study the semantic functions of the story of Prophet Moses in the Divan of Sanai. METHODOLOGY: The research in this article is descriptive-analytical based on library studies and the document research method in which we will discuss and study the Quranic story of Prophet Moses in the Divan of Sanai.The examples will be presented selectively and systematically and based on the capacity and volume of the article. FINDINGS: The influence of Quranic culture in the realm of the Persian language caused poets and mystics to deeply utilize these themes, opening new horizons in the field of Persian literature. Meanwhile, the story of the prophets, including the story of the life and prophethood of Prophet Moses (AS), is among the most important and delightful themes of interest in Persian poetry and Sanai"s poetry due to its special function in the Holy Quran. The findings of the research show that Sanai has used this story for deep and precise educational and mystical purposes. CONCLUSION: The results of the research indicate that Sanai, while remaining faithful to the principle of the Quranic narrative in the story of Prophet Moses, has used the semantic expansion of this story for a multi-layered reading in order to pay attention to mystical, educational, romantic and lyrical points, to pay attention to the relationship between the disciple and the desired one, and to fight against the ego, arrogance and conceit as inherent characteristics of the ego.زمینه و هدف: حضرت موسی کلیم الله یکی از پیامبران بنی اسرائیل است که دوران حیات و نبوت ایشان، بعنوان یکی از مفصلترین قصص قرآنی، سیمایی گسترده در آینه شعر فارسی داشته است و الهام بخش بسیاری از شاعران بوده است. هدف اصلی این مقاله تحلیل و بررسی کارکردهای معنایی داستان حضرت موسی (ع) در دیوان سنایی است. پژوهش روش: پژوهش در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و شیوه سندکاوی است که در آن به بحث و بررسی پیرامون قصه قرآنی حضرت موسی (ع) در دیوان سنایی خواهیم پرداخت. نمونه ها بصورت گزینشی و سیستماتیک و بر مبنای گنجایش و حجم مقاله ارائه خواهد شد. یافته های پژوهش: تأثیر فرهنگ قرآنی در قلمرو زبان فارسی سبب بهره گیری عمیق شاعران و عارفان از این مضامین، سبب گشایش افقهای تازه در عرصه ادب فارسی شد. در این میان، داستان پیامبران از جمله داستان زندگی و نبوت حضرت موسی (ع) بدلیل کارکرد ویژه ای که در قرآن کریم دارد، در زمره مهمترین و دل انگیزترین ‌ بنمایه های مورد توجه در شعر فارسی و شعر سنایی قرار دارد. یافته های پژوهش نشان میدهد که سنایی از این داستان در راستای اغراض تعلیمی و عرفانی عمیق و دقیق بهره گرفته است. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که سنایی ضمن وفاداری به اصل روایت قرآنی در داستان حضرت موسی، از توسع معنایی این داستان جهت خوانشی چند لایه بمنظور توجه به نکات عرفانی، تعلیمی، عاشقانه و غنایی، توجه به رابطه مرید و مرادی و مبارزه با نفس، کبر و نخوت بعنوان اوصاف مضموم نفسانی بهره گرفته است.Quran. Story of Prophet Moses. Mysticism. Divan of Sanai.قرآن, داستان حضرت موسی(ع), عرفان. دیوان سنایی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1859.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1859.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل کارکردهای معنایی داستان حضرت موسی (ع) در دیوان سناییhttps://bahareadab.com/en/article/Study and Analysis of the Semantic Functions of the Story of Prophet Moses in the Divan of Sanai.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823The Role of Spiritual Music in Enhancing the Critical Tone of Constitutional Poetry: A Case Study of Mirzadeh Eshghi's Poemsنقش موسیقی معنوی در تقویت لحن انتقادی شعر مشروطه؛ تحلیل موردی اشعار میرزاده عشقی225245791210.22034/bahareadab.2025.18.7912faمحبوبهصفرپوردانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.nomahbobe.safarpur@iau.irاصغررضاپوریاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.yesrezaporian@iau.ac.irمحمدحکیم آذردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.nomohammad.hakimazar@iau.ac.irJournal Article14031227BACKGROUND AND OBJECTIVES: Constitutional poetry, as a literary reflection of Iran’s socio-political and intellectual transformations during the modern era, served as a fertile ground for articulating a critical and mission-oriented tone. Within this context, semantic music—one of the four dimensions of poetic music as theorized by Mohammad-Reza Shafiei Kadkani—plays a pivotal role in reinforcing thematic coherence, intensifying protest-oriented tones, and enriching the critical discourse of poetry. This study aims to analyze the function of semantic music in shaping and deepening the critical tone of Constitutional poetry, with a focus on the works of Mirzadeh Eshghi. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical method grounded in stylistic analysis, this research draws on textual data from Eshghi’s Divan. The investigation centers on rhetorical-semantic devices such as allusion, ambiguity (īhām), antithesis, semantic repetition, synesthesia, paradox, and parallelism (morā‘āt al-naẓīr), exploring how these elements contribute to the construction of semantic music. The theoretical framework is based on Shafiei Kadkani’s theory of poetic music (2012). FINDINGS: The findings demonstrate that Eshghi’s creative use of rhetorical devices establishes a web of semantic harmony and interrelated meanings that enhances the critical tone of his verse. Semantic music, by generating conceptual symmetries, semantic tensions, and intertextual resonances, transforms his poetry into a medium for socio-political protest, critique, and awareness-raising. CONCLUSION: In Eshghi’s poetry, semantic music serves not merely as an aesthetic feature but as a discursive and ideological apparatus. In close interaction with rhetorical structures, it facilitates the organization of the critical tone and the articulation of Constitutionalist messages. As such, semantic music may be viewed as a central mechanism in the formation of oppositional poetic voice within Constitutional-era literature.زمینه و هدف: شعر مشروطه به مثابه بازتابی از تحولات فکری، اجتماعی و سیاسی عصر تجدد در ایران، بستری برای بروز لحنی انتقادی و رسالت‌محور فراهم ساخت. در این میان، موسیقی معنوی به عنوان یکی از سطوح چهارگانه موسیقی شعر (به روایت شفیعی کدکنی)، نقشی مؤثر در تقویت انسجام مفهومی، لحن اعتراضی و غنای گفتمان انتقادی شعر ایفا میکند. پژوهش حاضر با تمرکز بر اشعار میرزاده عشقی، در پی آن است که کارکرد موسیقی معنوی را در شکل‌گیری و تعمیق لحن انتقادی شعر مشروطه تحلیل و تبیین کند. روشها: این تحقیق با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد سبک‌شناختی انجام‌شده است. داده های پژوهش از میان دیوان میرزاده عشقی گردآوری‌شده و با تکیه بر مؤلفه های بلاغی موسیقی معنوی نظیر تلمیح، ایهام، تضاد، تکرار معنوی، حس‌آمیزی، متناقض‌نما و مراعات‌النظیر تحلیل‌شده اند. مبنای نظری پژوهش، نظریه موسیقی شعر شفیعی کدکنی (۱۳۹۱) است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان میدهد که میرزاده عشقی با بهره گیری هنرمندانه از صنایع معنوی و بلاغی، فضایی از هارمونی دلالتی و روابط مفهومی خلق کرده است که موجب تعمیق لحن انتقادی و انتقال مؤثر مفاهیم اجتماعی، سیاسی و فرهنگی میشود. موسیقی معنوی در شعر او، با ایجاد تقارنهای مفهومی، تنشهای معنایی و ساختارهای بینامتنی، شعر را به رسانه ای برای اعتراض، افشاگری و آگاهی‌بخشی بدل کرده است. نتیجه گیری: موسیقی معنوی در شعر عشقی، نه تنها نقش زیبایی‌شناختی، بلکه ساختاری گفتمانی و ایدئولوژیک دارد. این عنصر بلاغی در پیوند با آرایه های معنایی، به سازمان‌دهی لحن انتقادی و تعمیق پیامهای مشروطه خواهانه یاری میرساند. بنابراین، موسیقی معنوی را میتوان سازوکار محوری در شکل‌گیری لحن شاعرانه اعتراضی در شعر مشروطه دانست.Semantic Music, Critical Tone, Constitutional Poetry, Mirzadeh Eshghi, Rhetorical Devices, Stylistics, Mohammad-Reza Shafiei Kadkani.موسیقی معنوی, لحن انتقادی, شعر مشروطه, میرزاده عشقی, آرایه های بلاغی, سبک‌شناسی, محمدرضا شفیعی کدکنی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1860.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1860.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش موسیقی معنوی در تقویت لحن انتقادی شعر مشروطه؛ تحلیل موردی اشعار میرزاده عشقیhttps://bahareadab.com/en/article/The Role of Spiritual Music in Enhancing the Critical Tone of Constitutional Poetry: A Case Study of Mirzadeh Eshghi's Poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Analysis of Focalization Techniques in the Story of “Khosrow and Shirin” by Nezami Ganjaviتحلیل شیوه های کانونی‌سازی در داستان «خسرو و شیرین» نظامی گنجوی246253790910.22034/bahareadab.2025.18.7909faمیناقاسمی ابراهیم‌آبادیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.nominaghasemi@ens.uk.ac.irمحمدصادقبصیریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.yesbasiri@uk.ac.irنجمهحسینی سروریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.non.hosseini@uk.ac.irJournal Article14031225BACKGROUND AND OBJECTIVES: "Focalization" – a pivotal concept in Gérard Genette"s structuralist narratology – examines the regulation of perspectives and distribution of information within narrative discourse, playing a central role in analyzing literary narrative structures. Genette"s fundamental distinction between two principal narrative agents: The observer of events (experiencing subject) The narrator of occurrences (narrating voice) defines two discrete functional operations in the narrative framework: The process of verbal enunciation The process of visual perception. Functioning as a mediating mechanism between audience and textual fabric, the focalizing agent (the operative logic directing focalization) operates through multidimensional planes—perceptual, psychological, and ideological—with variable parameters that actively configure audience perception, thereby generating distinctive hermeneutic effects. METHODOLOGY: This research Analyzes the mechanisms of focalization employed to explore the knowledge distribution within the narrative of Nezami Ganjavi"s epic poem, "Khosrow and Shirin." FINDINGS: When the communicative framework arising from narration is structured and orchestrated by an agent known as the narrator, Nezami constructs a system of specific intellectual and cultural components. These components, across different periods, convey significant messages that can lead us to certain identity-forming elements. CONCLUSION: The findings of this research indicate that the narrator-focalizer, constrained by the direct transmission of thought from the dominant voice/omniscient narrator, who propagates a singular ideology, creates a significant distance from the text"s communicative framework (Nezami"s construct, shaped by the interaction between the audience, narrator, and characters). This, in turn, diminishes the reader"s sense of unity with the work, consequently leading to the formation of a monophonic structure. The observation and narration of event sequences by the narrator-focalizer, and the utilization of various aspects of external focalization as the most frequent technique employed in the narrative, are arranged in such a way that, in most cases, the reader possesses more information than the characters. This generates a dual feeling of suspense and curiosity, alongside ambiguity and a disruption of the continuity of action sequences in the story, within the reader"s mind.زمینه و هدف: «کانونی‌سازی»، یکی از مفاهیم کلیدی در روایت‌شناسی ساختارگرای ژرارد ژنت است که به بررسی چگونگی تنظیم دیدگاهها و توزیع اطلاعات در روایت می‌پردازد و نقش محوری در تحلیل ساختار روایی متون ادبی دارد. تفکیک کلیدیِ این نظریه پرداز بر دو کنشگر اصلی در عرصه روایت‌پردازی: ناظر رویدادها و گوینده وقایع، دو عملکرد متمایز را در بستر داستان تعریف میکند: فرآیند «بیان زبانی» و فرآیند «مشاهده بصری». عامل کانونی‌ساز (سازوکار جهت‌دهنده کانونی‌شونده)، در مقام پلی میان مخاطب و نوشتار، بر پایه ابعاد چندگانه کانونی‌سازی شامل: وجه ادراکی، وجه روان‌شناختی و ایدئولوژیکی، با ویژگی‌های متغیر به ادراک مخاطب می‌رسد که این مسیر، تأثیرپذیری متمایزی را رقم می‌زند. روش‌ها: در این پژوهش، به منظور کشف چگونگی توزیع دانش در روایت منظومه «خسرو و شیرین» سروده نظامی گنجوی، مکانیسم‌های جهت‌دهی کانونی‌سازی در روایت مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: زمانی‌که بستر ارتباطیِ برخاسته از روایت‌پردازی، توسط کارپردازی به نام راوی تنظیم و طرح‌ریزی میشود، نظامی برساخته از مؤلفه های خاص فکری و فرهنگی را پدید می‌آورد که در دوره های مختلف، حاوی پیام‌هایی مهم است که می‌تواند ما را به برخی مؤلفه های هویت‌ساز برساند. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق بیانگر آن است که راوی – کانونی‌گر با مقیّد بودن به عمل انتقال مستقیم اندیشه از صدای غالب / راوی دانای کل، که مبلّغ یک ایدئولوژی واحد است، ضمن ایجاد فاصله ای معنادار از بستر ارتباطی متن (نظامی برساخته از تعامل بین مخاطب، راوی و شخصیتها)، احساس یگانگیِ خواننده با اثر را کاهش داده که به تبع آن منجر به ایجاد تشکیلاتی تک‌صدایی شده است. مشاهده و روایت توالی رویدادها توسط راوی - کانونی‌گر، و بهره گیری از وجوه مختلف کانونی‌سازی بیرونی به عنوان پربسامدترین تکنیک به کاررفته در روایت‌پردازی، به گونه ای ترتیب یافته که در اغلب موارد، اطلاعات خواننده بیشتر از شخصیتها است که احساس دوگانه تعلیق و کنجکاوی در کنار ابهام و به هم خوردن تداوم سیر پاره های کنش در داستان در ذهن خواننده را با خود دارد.Narratology, Khosrow and Shirin, Nezami Ganjavi, Gérard Genette, focalization.روایت‌شناسی, خسرو و شیرین, نظامی گنجوی, ژرارد ژنت, کانونی‌سازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1861.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1861.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل شیوه های کانونی‌سازی در داستان «خسرو و شیرین» نظامی گنجویhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of Focalization Techniques in the Story of “Khosrow and Shirin” by Nezami Ganjavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Thematic Analysis and Narrative Elements in the Book "Frequency 1160", by Fazlullah Saberiتحلیل موضوعی و عناصر روایی درکتاب «فرکانس 1160»، اثر فضل الله صابری267285791010.22034/bahareadab.2025.18.7910faبابکروزبهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.nobabakrouzbeh1360@gmail.comشاهرخحکمتاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.yessh-hekmat@iau.ac.irمحسنایزدیاراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.noizadyar.mohsen@yahoo.comJournal Article14040108BACKGROUND AND OBJECTIVES: With the beginning of the Sacred Defense, the daily notes of the warriors, the narration of the events of the war in the reports of the journalists, transformed the memoirs of the Sacred Defense into a literary trend in the country. Gradually, these narratives were combined with literary techniques, artistic taste and the use of special characteristics to gradually form the dominant literary trend in the country"s literature. In this study, we have tried to introduce memoir writing as a type independent of other narratives by presenting our proposed elements.METHODOLOGY: This research was conducted with a theoretical study using the library research method and the analysis method. The scope and population of the study is the book "Frequency 1160" by Fazlullah Saberi, published by Sureh Mehr Publishing.FINDINGS: Memoirs are always examined with other literary genres such as stories, novels, biographies, travelogues, etc. and are not considered independent of other narratives. Memoir writing is a genre independent of other narratives that can be a platform for other literary and historical genres. The most important characteristic of memoirs is citation, which distinguishes it from other genres. The suggestions presented in this research were prepared by studying the existing sources in order to present complete elements and to be able to establish their place in the elements of memory. CONCLUSION: In the work under study, the pivotal role of the element of time in the coherence of the narrative, direct and indirect characterization of the radio staff, first-person point of view, precise and documented location, use of spoken and standard prose, have added to the believability of the narrative. Also, the new subject, the issue of media resistance, and the presence of authentic documents are other important features of "Frequency 1160". By observing the proposed narrative elements, the author has been able to create a coherent, documented, and influential work that has an independent position from other literary genres in the field of sustainability literature and is also an independent work in its own right.زمینه و هدف: با آغاز دفاع‌مقدس یادداشتهای روزانه رزمندگان، روایت وقایع جنگ در گزارشهای خبرنگاران، خاطره نگاشته دفاع‌مقدس را به جریان ادبی در کشور تبدیل ساخت. به تدریج این روایتها با فنون ادبی، ذوق هنری و بهره گیری از شاخصه های خاص تلفیق یافت تا جریان ادبی غالب در ادبیات کشور رفته رفته شکل گیرد. در این پژوهش کوشیده ایم تا با ارائه عناصر پیشنهادی‌ خود خاطره نویسی را گونه ای مستقل از دیگر روایتها معرفی نماییم. روشها: این پژوهش با مطالعه نظری به روش پژوهش کتابخانه ای و شیوه تحلیلی انجام شده است. محدوده و جامعه مورد مطالعه کتاب «فرکانس 1160» اثر فضل الله صابری است که توسط نشر سوره مهر منتشر شده است. یافته ها: خاطره نگاشته ها همواره با گونه های دیگر ادبی چون داستان، رمان، زندگینامه، سفرنامه،...مورد بررسی قرار میگیرد و آن را مستقل از دیگر روایتها ندانسته اند. خاطره نویسی گونه ای مستقل از دیگر روایتهاست که میتواند بستری برای سایر گونه های ادبی و تاریخی باشد. مهمترین شاخصه خاطره نگاشته ها استناد است که آن را از سایر گونه ‌ها متمایز میکند. پیشنهاده های ارائه شده در این پژوهش با مطالعه در منابع موجود تهیه تا عناصر کاملی ارائه دهیم و بتوانیم جایگاه آنها را در عناصر خاطره تثبیت نماییم. نتیجه گیری: در اثر مورد پژوهش، نقش محوری عنصر زمان در انسجام روایت، شخصیت‌پردازی مستقیم و غیرمستقیم از کارکنان رادیو، زاویه دید اول شخص، مکان دقیق و مستند، استفاده از نثر گفتاری و معیار، به باورپذیری روایت افزوده اند. همچنین سوژه نو، موضوع مقاومت رسانه ای و حضور اسناد معتبر از دیگر ویژگیهای مهم «فرکانس 1160» است. نویسنده توانسته است با رعایت عناصر روایی پیشنهادی، اثری منسجم، مستند، و تأثیرگذار خلق کند که در حوزه ادبیات پایداری، جایگاه مستقلی از دیگر گونه های ادبی داشته باشد و در نوع خود نیز اثری مستقل باشد.Written memory, narrative, sacred defense, subject, elements, frequency 1160خاطره نگاشته, روایت, دفاع‌مقدس, موضوع, عناصر, فرکانس 1160https://bahareadab.com/downloadPDF/1862.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1862.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل موضوعی و عناصر روایی درکتاب «فرکانس 1160»، اثر فضل الله صابریhttps://bahareadab.com/en/article/Thematic Analysis and Narrative Elements in the Book "Frequency 1160", by Fazlullah Saberi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Study of the Four Central Personalities in Khamseh Nizami Based on the Enneagram Modelبررسی چهار شخصیّت محوری در خمسه نظامی بر اساس الگوی انیاگرام287306788610.22034/bahareadab.2025.18.7886faسمیراسهرابیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.nosa.sohrabi@urmia.ac.irمحمدامیرعبیدی‌نیادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.yesm.obaydinia@urmia.ac.ir Journal Article14040108BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Enneagram is one of the notable and important models in modern psychological criticism, which is able to analyze and examine the personality dimensions of individuals with the help of nine personality types. The main objective of this article is to study and analyze the four central personalities in Nizami’s poetry based on the Enneagram model. METHODOLOGY: In this study, using a descriptive-analytical method, we will study the four personalities of Khosrow, Majnun, Bahram Goor, and Iskander in Khamseh Nizami with respect to the personality types of the Enneagram. FINDINGS: The research findings indicate that among the fictional characters of Khamseh Nizami, the types considered in the Enneagram theory can be adapted. The heroes of the military five reflect different spiritual characteristics and characteristics. With the help of this theory, the inner and complex layers of the four important and prominent personalities of the military five, including Khosrow, Majnun, Bahram Gour, and Iskander, were analyzed and explained. CONCLUSION: The results of the research show that Khosrow"s personality is in the seventh type, Majnun"s personality is in the sixth type, Bahram Gour"s personality is in the third type, and Iskander"s personality is in the first type. The dominant aspect of Khosrow"s personality is fun-loving, Majnun is loyal, Bahram Gour is self-sufficient and resourceful, and Iskander is shown as a reformer.زمینه و هدف: انیاگرام یکی از الگوهای قابل توجّه و حائز اهمیّت در نقد روانشناسی نوین است که قادر است با کمک تیپهای شخصیّتی نُه گانه به تحلیل و بررسی ابعاد شخصیّتی افراد بپردازد. هدف اصلی این مقاله بررسی و واکاوی چهار شخصیّت محوری در شعر نظامی بر اساس الگوی انیاگرام است. روش مطالعه: در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی چهار شخصیّت خسرو، مجنون، بهرام گور و اسکندر را در خمسه نظامی را با توجّه به تیپهای شخصیّتی انیاگرام بررسی نماییم. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که در میان شخصیّتهای داستانی خمسه نظامی میتوان تیپهای مورد توجّه در نظریه انیاگرام را تطبیق داد. قهرمانان خمسه نظامی ویژگیها و شاخصه های متفاوت روحی را در خود منعکس مینمایند.بکمک این نظریه لایه های درونی و پیچیده چهار شخصیّت مهم و برجسته خمسه نظامی شامل خسرو، مجنون، بهرام گور و اسکندر واکاوی و تبیین شدند. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد شخصیّت خسرو در تیپ هفتم، شخصیّت مجنون در تیپ ششم، شخصیّت بهرام گور در تیپ سوم، شخصیّت اسکندر در تیپ یک قابل بررسی است. وجه غالب شخصیّت خسرو خوشگذرانی، مجنون وفادار، بهرام گور خود شکوفا و کاردان و اسکندر بصورت اصلاحگرا به نمایش درآمده است.Military. Enneagram. Psychological criticism. Personality tyنظامی. انیاگرام. نقد روانشناسی. تیپ شخصیّتی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1863.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1863.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی چهار شخصیّت محوری در خمسه نظامی بر اساس الگوی انیاگرامhttps://bahareadab.com/en/article/Study of the Four Central Personalities in Khamseh Nizami Based on the Enneagram Model

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811220250823Analysis of the Developments in Didactic Literature in the Intellectual Style of Qajar Period Proseتحولات ادب تعلیمی در سبک فکری نثر دوره قاجار مورد مطالعه: مسائل الحیات طالبوف307322791710.22034/bahareadab.2025.18.7917faربابهشیخ‌الاسلامی ورگهاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.norobabeh.sheykholeslami@iau.irنرگساصغری گواراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesn-ashari@iau-ahar.ac.irرضاآقایاری زاهداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.noagayari@iau-ahar.ac.irJournal Article14040109BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the Evolution of the intellectual style of Persian prose from classical to contemporary, the activities of committed writers outside Iran to awaken the people paved the way for a change in the content of Didactic literature, and the content of Didactic works changed in line with political and social developments. In this article, with the aim of analyzing the changes in intellectual style in the didactic prose literature of the Qajar period, the book Masael hayat "Issues of Life" by Abdul"Rahim Talibov, which was written with the aim of educating for the reform of society, has been examined. METHODOLOGY: The statistical population of the research is the book Masael hayat "Issues of Life" by Abdul"Rahim Talibov. The data collection was done through library study and the article was written using descriptive analysis method. FINDINGS: Abdul"Rahim Talibov is one of the committed writers of the Qajar period whose works are prominent in the evolution of contemporary prose style. With his commitment to the homeland, in his book " Masael hayat (Issues of Life)" he focused on educational literature to eliminate the country"s shortcomings and reform and educate the people. Therefore, the goals of educational literature and its content changed in line with social -political attitudes, and the purification of morality aimed at eliminating the shortcomings of the homeland and creating public and civic welfare for the people. A review of the book shows: Changing the components of moral refinement with an educational and scientific approach, replacing a critical approach with Sermon, a social approach to moral refinement, and content developments in educational literature are among the changes in its educational literature. In the content development with a critical approach, it has addressed components such as teaching the right and rights and advice for achieving the right, teaching freedom and striving to achieve it, introducing the law and advising its implementation for the happiness of the people. CONCLUSION: Talibov"s book" Masael hayat"(Issues of Life) is an example of an educational work from the Qajar period, whose intellectual style focuses on social issues such as individual rights, freedom, and law. Talibov As a reformer and social preacher, has brought new educational points with a critical approach to improve the social conditions in Iran.زمینه و هدف: در تحول سبک فکری نثر فارسی از کلاسیک به معاصر، فعالیت نویسندگان متعهد خارج از ایران برای بیداری مردم، زمینه ساز تغییر محتوای ادب تعلیمی گشت و محتوای آثاری تعلیمی همسو با تحولات سیاسی اجتماعی تغییر یافت. در این مقاله با هدف تبیین تحولات سبک فکری در ادب تعلیمی نثر دوره قاجار،کتاب مسائل الحیات عبدالرحیم طالبوف که با هدف آموزش و تعلیم برای اصلاح جامعه نوشته، بررسی شده است. روش: جامعه آماری تحقیق، کتاب مسائل الحیات عبدالرحیم طالبوف است، گردآوری اطلاعات با مطالعه کتابخانه ای و با ابزار فیش انجام شده است و نگارش مقاله به شیوه توصیفی تحلیل میباشد. یافته ها: طالبوف جزو نویسندگان متعهد دوره قاجار است که آثارش در تحول سبک نثر معاصر برجسته است. او با تعهد به وطن، در کتاب مسائل الحیات، ادب تعلیمی را در جهت رفع معایب کشور و اصلاح و آموزش مردم قرار داد. بدینگونه اهداف ادب تعلیمی و محتوای آن همسو با نگرشهای سیاسی اجتماعی تغییر یافت و تهذیب اخلاق با هدف رفع معایب وطن و ایجاد رفاه عمومی و مدنی برای مردم قرار گرفت، بررسی کتاب نشان میدهد: تغییر مؤلفه های تهذیب اخلاق با رویکرد آموزشی و علمی، جایگزینی رویکرد انتقادی به جای موعظه، رویکرد اجتماعی به تهذیب اخلاق، تحولات محتوایی ادب تعلیمی از دگرگونیهای ادب تعلیمی آن است و در تحول محتوایی با رویکرد انتقادی به بیان مؤلفه هایی مانند آموزش حق و حقوق و توصیه برای احقاق حق، آموزش آزادی و تلاش برای رسیدن به آن، معرفی قانون و توصیه به اجرای آن برای سعادت مردم پرداخته است. نتیجه گیری: کتاب مسائل الحیات طالبوف نمونه اثری تعلیمی دوره قاجار است که در سبک فکری، موضوع اصلی آن، مسائل جامعه مثل حقوق افراد، آزادی و قانون میباشد و طالبوف به عنوان یک مصلح و موعظه گر اجتماع در جهت بهبود اوضاع ایران نکات تعلیمی جدید را با رویکرد انتقادی آورده است.Educational literature, Abdul'Rahim Talibov, Masael hayat) life issues(, Evolution.ادب تعلیمی, طالبوف, مسائل الحیات, تحول.https://bahareadab.com/downloadPDF/1864.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1864.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحولات ادب تعلیمی در سبک فکری نثر دوره قاجار مورد مطالعه: مسائل الحیات طالبوفhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Developments in Didactic Literature in the Intellectual Style of Qajar Period Prose