امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Study and Analysis of the stylistic use of Allusion in the poetry of Nadim Qaisariبررسی و تحلیل کاربست سبکیِ تلمیح در شعر نادم قیصاری122777410.22034/bahareadab.2025.18.7774faحسنجویادانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.nohassan.joya78@gmail.comرضاچهرقانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.yesChehreghani@hum.ikiu.ca.ir Journal Article14031120BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mirza Mohammad Yahya Nadim Qaisari is a contemporary Afghan poet who, like many of his fellow poets, is not well-known in Iran. The exploration and analysis of the diverse facets of Persian poetry in Afghanistan is one of the relatively overlooked areas in our literary community. This research, which aims to analyze the types, breadth, and rhetorical functions of allusion in Nadim’s collection, seeks to examine the extent and varieties of allusion in his poetry by providing samples from Nadim Qaisari’s works. METHODOLOGY: This study is a theoretical investigation whose data has been gathered from library documents and has been analyzed using a combination of descriptive-analytical and statistical methods (specifying the frequency of each type of allusion). The scope of this research encompasses all poems included in the collected works of Nadim Qaisari, with an introduction by Mohammad Sarvar Molaei, published in 2011 by Erfan Publishing in Tehran. FINDINGS: The findings reveal that Nadim Qaisari, through the selection of Quranic allusions, religious, mythological, historical, and literary figures, imitates certain characteristics of predecessors but has also introduced innovations in this regard. CONCLUSION: From the analyses conducted on Nadim’s collected works, it can be concluded that the majority of Nadim Qaisari’s allusions pertain to religious, mythological, historical, and literary figures, serving a rhetorical function of brevity and aimed at persuasion and encouragement.بیان مسأله و هدف: میرزا محمد یحیی نادم قیصاری از شاعران معاصر افغانستان است که مانند بسیاری از شاعران این سامان، در ایران چندان شناخته شده نیست. واکاوی و تحلیل همه سویۀ شعر فارسی در افغانستان یکی از زمینه های نسبتاً مغفول در جامعۀ ادبی ماست. رهیافتِ انواعِ گسترده تلمیح در اشعار نادم قیصاری، بسامد سبکی را به خود گرفته است. از این روی، پژوهش حاضر با هدفِ بررسی کاربست سبکیِ تلمیح، گستردگی و کارکردهای بلاغی آن در کلیات نادم به انجام رسیده و تلاش شده است تا با ارائۀ نمونه های شعری، با نگاه شاعر، در شیوه پردازش به تلمیح و چگونگی طبقه بندیِ آن آشنا شویم. روش پژوهش: پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری است که داده های آن از اسناد کتابخانه ای به دست آمده و با تلفیقی از روش توصیفی-تحلیلی و آماری(ذکر بسامد هر یک از انواع تلمیحات) بررسی و تحلیل شده است. دامنۀ این پژوهش، تمامی اشعار مندرج در کلیاتِ دیوانِ نادم قیصاری با مقدمۀ محمدسرور مولایی است که در سال 1390 ش. توسط انتشارات عرفان در تهران به چاپ رسیده است. یافته ها: یافته ها نشان داده است که نادم قیصاری با گزینش تلمیحات قرآنی، شخصیتهای مذهبی، اساطیری، تاریخی و ادبی پاره ای از ویژگیهای پیشینیان را تقلید کرده اما نوآوریهایی هم در این زمینه داشته که تا حدودی به سروده های وی تمایز سبکی میبخشد. نتیجه: از بررسیهای انجام شده در کلیات نادم میتوان نتیجه گرفت که کاربست تلمیحات در شعر نادم قیصاری جنبه سبک شناختی به خود می گیرد و از میان تلمیحات، تلمیح به شخصیتهای مذهبی، اساطیری، تاریخی و ادبی با کارکرد بلاغی ایجاز و با هدف اقناع و ترغیب صورت گرفته است. Contemporary Afghan Poetry, Nadim Qaisari, Allusion, Mythological, Historical and Literary Figures.شعر معاصر افغانستان, نادم قیصاری, تلمیح, شخصیتهای اساطیری, تاریخی و ادبی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1835.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1835.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل کاربست سبکیِ تلمیح در شعر نادم قیصاریhttps://bahareadab.com/en/article/Study and Analysis of the stylistic use of Allusion in the poetry of Nadim Qaisari

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Stylistics of the manuscript of the treatise "Mataleb ol-Oshqah" by Mullah Mir Qari Gilaniسبک شناسی نسخه خطی رسالۀ مطالب العشاق ملامیرقاری گیلانی2344778710.22034/bahareadab.2025.18.7787faمنیژهحسین‌زادهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomanizhehoseynzade@gmail.comابوالفضلمرادی(رستا)استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesdr.amoradirasta@cfu.ac.irیدالهطالشیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.notaleshi@iiau.ac.irرحیمطاهراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noRahimtaher50@gmail.comJournal Article14031118BACKGROUND AND OBJECTIVES: Purpose and Background: One of the valuable works of the Safavid period is the philosophical treatise "Mataleb al-Ishaq" by Mulla Mir Qari Gilani. This work, which is a literary prose mixed with poetry and one of the noble texts of this period, in addition to dealing with romantic and lyrical themes, also has moral, wisdom, and advice themes. The purpose of this research is to introduce the manuscript and examine the stylistic features of Mataleb al-Ishaq from a linguistic, literary, and intellectual perspective. METHODOLOGY: Research Method: This research is a library and descriptive-analytical method. The scope of this research and what has been considered as the community of study and investigation in this research is the manuscript of Mullah Mir Qari Gilani"s "Ma"al-ul-Ashaq" which is available in the manuscript treasury of the Central Library of Tehran University. FINDINGS: Findings: The use of Arabic words, combinations, additions, and terms instead of common Persian words, which, although characteristic of the style of this period, shows the author"s level of mastery and knowledge of Arabic vocabulary. His poems have music with all kinds of alliteration, puns, and repetition. The use of synonyms, which often leads to confusion, the succession of additions in descriptions, the omission of verbs to the verbal equivalent, and the presence of poems by other poets without mentioning their names in the text are among the most important literary features of Al-Ishaq"s material. CONCLUSION: Conclusion: In this book, Mulla Mir Qari Gilani examines different perspectives on the types of love and presents examples of poems by poets and mystics in this field. The author has used beautiful and eloquent language to express his content. There are many literary devices in this work, the most important of which is puns. The presence of poems by other poets without mentioning their names in the text is one of the most important literary features of the contents of Al-Ashqa. Regarding the "intellectual features" of this work, it can be said that the content begins with praise and thanksgiving to God, followed by praise and adoration of Prophet Muhammad (PBUH) and praise and adoration of Shah Abbas Safavi.هدف و زمینه: ‏ یکی از آثار ارزشمند دورۀ صفوی رسالۀ حِکمی «مطالب العشاق» ملامیرقاری گیلانی است. این اثر که از نثرهای ادبی آمیخته به شعر و از متون فاخر این دوره است، افزون بر پرداختن به مضامین عاشقانه و غنایی از درونمایه های اخلاقی و حکمت و پند و اندرز نیز برخوردار است. هدف از این پژوهش، معرفی نسخه خطی و بررسی ویژگیهای سبک شناسانۀ مطالب العشاق از نظر زبانی، ادبی و فکری است. روش تحقیق: این پژوهش به شیوۀ کتابخانه ای و توصیفی ــ تحلیلی است. محدودۀ این تحقیق و آنچه به عنوان جامعۀ مورد مطالعه و بررسی در این پژوهش مورد توجه بوده است، نسخۀ خطی مطالب العشاق ملامیرقاری گیلانی است که در گنجینۀ نسخه های خطی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است. یافته ها: بکارگیری واژه ها، ترکیبات، اضافات و اصطلاحات عربی به جای واژه های متداول فارسی که گرچه از ویژگیهای سبک این دوره است، میزان تسلط و اطلاع نویسنده را از علم لغت عربی نشان میدهد. در اشعار او موسیقی با انواع سجع و جناس و تکرار به وجود آمده. به کار بردن مترادفات که اغلب به حشو می‌انجامد، تتابع اضافات در توصیفات، حذف فعل به قرینۀ لفظی، وجود اشعار شاعران دیگر بدون ذکر نام در متن از مهمترین ویژگیهای ادبی مطالب العشاق است. نتیجه گیری: ملامیرقاری گیلانی در این کتاب به بررسی دیدگاههای مختلف در مورد انواع عشق میپردازد و نمونه اشعار شاعران و عارفان را در این زمینه ارائه میدهد. نویسنده از زبانی زیبا و بلیغ برای بیان مطالب خود استفاده کرده است. آرایه های ادبی فراوانی در این اثر به چشم میخورد که مهمترین آنها جناس است. وجود اشعار شاعران دیگر بدون ذکر نام در متن از مهمترین ویژگیهای ادبی مطالب العشاق است. درمورد «ویژگیهای فکری» این اثر میتوان گفت که شروع مطلب با حمد و ثنای خداوند و سپس مدح و ستایش حضرت محمد (ص) و مدح و ستایش شاه عباس صفوی است.Stylistics, lovers' content, Mirgari Gilani, Mosja's prose.سبک شناسی, مطالب العشاق, میرقاری گیلانی, نثر مسجع.https://bahareadab.com/downloadPDF/1836.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1836.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی نسخه خطی رسالۀ مطالب العشاق ملامیرقاری گیلانیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of the manuscript of the treatise "Mataleb ol-Oshqah" by Mullah Mir Qari Gilani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Analysis of Social, Moral and Religious Educational motifs in the Sonnets of Monzaviبررسی و تحلیل بُنمایه های تعلیمی (اخلاقی، اجتماعی و آئینی) در غزل منزوی4568787110.22034/bahareadab.2025.18.7871faطاهرهحسینی مکارمدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.noth.Makarem@grad.kashanu.ac.irامیرحسینمدنیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.yesm.madani@kashanu.ac.irفاطمهسادات طاهریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.notaheri@kashanu.ac.irJournal Article14031119BACKGROUND AND OBJECTIVES: Persian literature has never been short of educational poems, to the extent that educational literature is one of the most significant sections of Persian literature. The aim of the poet is usually to teach moral and social issues, convey religious ideals, tell anecdotes, and offer advice. Among contemporary poets, the educational poems of Monzavi stand out as particularly significant. METHODOLOGY: This study aims to analyze the moral, social, and religious educational motifs found in Monzavi’s sonnets. Additionally, the study will analyze how these educational themes reflect the social and political conditions of the poet’s era, using an analytical-descriptive method. FINDINGS: The authors of this study identified the most common types of educational motifs in Monzavi’s work, such as seizing opportunities, helping others, contemplating death, learning from life’s greatest enigma, recognizing the importance of kindness and friendship, understanding the lack of importance of the material world, believing in contentment and submission, and offering advice. CONCLUSION: The results of the study show that in his sonnets, Monzavi not only addresses moral issues but also connects his personal identity to a social-political identity in order to depict the status of Iranian society, centered around freedom, love for one’s country, anti-authoritarianism, and the upholding of women’s rights and sanctity. The findings also indicate that religious motifs have the highest frequency in his work, emphasizing the teachings and bravery of Shia Imams, especially Imam Ali (pbuh) and Imam Hossein (pbuh), who hold a very special place in his sonnets. All of this demonstrates that the aforementioned poet possessed a deep knowledge of the intertwined Islamic-Iranian culture and sought to uphold it to the fullest extent of his literary ability.زمینه و هدف: ادب فارسی، هیچگاه از نوع شعر تعلیمی تهی نبوده است؛ به گونه ای که ادب تعلیمی یکی از گسترده ترین انواع ادب فارسی را تشکیل داده است و هدف سراینده آن، تبیین مسائل اخلاقی، اجتماعی، اندیشه های مذهبی، حِکَمی و مضامین پند‌گونه است. در میان شاعران معاصر، شعر تعلیمیِ منزوی، صبغه ای دیگرسان دارد و از دیگر آفرینشگران ادبی شاخصتر است. در این مقاله، سعی بر آن است که جلوه های ادبیات تعلیمی (اخلاقی، اجتماعی و آئینی) در غزل منزوی بررسی شود. روش مطالعه: نگارندگان در این پژوهش کوشیده اند با روش توصیفی- تحلیلی، عمده ترین بن مایه های تعلیمی غزلهای منزوی را تبیین کرده، به واکاوی بخشی از اندیشه های تعلیمی که برخاسته از مقتضیات زمانی و شرایط اجتماعی و سیاسی شاعر موردنظر است، بپردازند. یافته ها: بنمایه های تعلیمی غزلهای منزوی، عمدتاً دربردارنده نکات اخلاقی‌ای چون: اغتنام فرصت، دستگیری از خلق، مرگ‌اندیشی و عبرتگیری از این پیچیده ترین معمّای هستی، اهمیّت محبّت و دوستی، بی‌اعتباری دنیا، اعتقاد به رضا و تسلیم و پند و اندرز است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که منزوی در غزلیات خویش، علاوه بر مؤلّفه های اخلاقی، با گره زدنِ منِ شخصی خویش با منِ اجتماعی- سیاسی، تصویری از اوضاع جامعه ایرانی با محوریت آزادی، حبّ وطن، استبدادستیزی و پاسداشتِ حقوق و حرمت زنان منعکس کرده است. بعلاوه، بنمایه های آئینی و مذهبی با بیشترین بسامد و با تأکید بر تعالیم و رشادتهای امامان شیعه بویژه امام علی (ع) و امام حسین (ع)، در غزل او جایگاه ویژه و شایسته ای دارد. این همه نشان میدهد که شاعر مذکور، آشنایی عمیق و استواری با فرهنگِ چندصداییِ اسلامی- ایرانی داشته است.Educational poem, Contemporary sonnet, Monzavi, Moral, social, and religiousشعر تعلیمی, غزل معاصر, منزوی, بن‌مایه های اخلاقی, اجتماعی و آئینی. https://bahareadab.com/downloadPDF/1837.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1837.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل بُنمایه های تعلیمی (اخلاقی، اجتماعی و آئینی) در غزل منزویhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of Social, Moral and Religious Educational motifs in the Sonnets of Monzavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Stylistics of the Ideological Layer of Iqbal Lahori's Poems in the Monthly Tolu-e-Islamسبک‌شناسی لایه ایدئولوژیکِ اشعار اقبال لاهوری در ماهنامه طلوع اسلام6988787210.22034/bahareadab.2025.18.7872faیوسفحیدرنژاددانشجوی دکتری گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.no headarnejad.y@ut.ac.irخدیجهعالمیاستادیار گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesalemi1900@ut.ac.ir نورالدیننعمتیدانشیار گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.non.nemati@ut.ac.irJournal Article14031109BACKGROUND AND OBJECTIVES: In the twentieth century, Muslims of the India used various methods to establish Islamic identity and form Pakistan. One of these methods was the reflection of Islamic belief and culture in numerous monthly magazines, including Tolu-e-Islam. This monthly magazine was founded in 1935, as indicated by Iqbal. His poems reflected in Tolu-e-Islam at the lexical level narrated a type of ideology that paved the way for the separation of Pakistan from India. Hence, the question arises: What role did the ideological layer of Iqbal Lahori"s poems play in the monthly Tolu-e-Islam. METHODOLOGY: The article is written using the theoretical framework of layered stylistics. Layered stylistics is a method that analyzes poems and texts in five phonetic, lexical, syntactic, rhetorical, and ideological layers. FINDINGS: The philosophy known as “Khudi” in Iqbal’s poems has three basic components. The philosophy of “Khudi” has three basic components. The first component is the duality of “Khudi – Bikhudi”. The Khudi expresses individual identity and Bikhudi indicates social identity. The second component, titled “Imam concept”, indicates the political categorization of Muslim society in the form of the theory Markaz Mellat and fact laid the groundwork for the formation of Pakistan. The third component is “the other” which has found meaning in the form of civilization and has formulated the confrontation between Islam and the West. CONCLUSION: Using the ideological codes present in the lexical layer of the poems of Iqbal and his students (including Asad Multani), the activists of the monthly Tolu-e-Islam expanded and categorized the philosophy of “Khudi” to establish the social identity of Muslims in the India and lay the groundwork for the separation and formation of Pakistan. In this regard, the three ideological functions of “identity-building, otherness-building, and religious awareness-raising” can be observed in the lexical layer of Iqbal’s poems in the monthly Tolu-e-Islam.زمینه و هدف: مسلمانان شبه قاره هند در قرن بیستم میلادی از شیوه های متعددی برای تثبیت هویت اسلامی و تشکیل پاکستان بهره بردند. یکی از این روشها بازتاب عقیده و فرهنگ اسلامی در ماهنامه های متعدد از جمله ماهنامه طلوع اسلام بود. این ماهنامه در سال 1935م بنابر اشاره اقبال لاهوری تأسیس شد. اشعار بازتاب یافته او در ماهنامه طلوع اسلام در سطح واژگان، روایتگر گونه ای ایدئولوژی و اندیشه سیاسی بود که زمینه ساز جدایی پاکستان از هند گردید. از این رو این سوال مطرح است که لایه ایدئولوژیک اشعار اقبال لاهوری چه کارکردهایی در ماهنامه طلوع اسلام داشته است؟ روش مطالعه: مقاله با استفاده از چارچوب نظری سبک‌شناسی لایه ای نگارش یافته است. سبک‌شناسی لایه ای، روشی است که اشعار و متون را در پنج لایه آوایی، واژگان، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک مورد تحلیل قرار می‌دهد. یافته ها: به نظر میرسد فلسفه موسوم به «خودی» متعلق به اقبال لاهوری، بیشترین بسامد را در اشعار موجود در ماهنامه طلوع اسلام داشته است. فلسفه «خودی» دارای سه مؤلفه ی اساسی است. مؤلفه اول دوگانه «خودی – بی‌خودی» است. خودی بیانگر هویت فردی و بی‌خودی نشانگر هویت اجتماعی است. مؤلفه دوم با عنوان «مفهوم امام»، نشانگر مقوله بندی سیاسی جامعه مسلمان در قالب نظریه مرکز ملت و در حقیقت زمینه ساز تشکیل پاکستان شد. مؤلفه سوم «دیگری» است که در قالب تمدنی معنا یافته و مواجهه اسلام و غرب را صورتبندی نموده است. نتیجه گیری: فعالان ماهنامه طلوع اسلام با استفاده از رمزگان ایدئولوژیک موجود در لایه واژگانِ اشعار اقبال لاهوری و شاگردان وی (از جمله اسد ملتانی) به بسط و مقوله بندی فلسفه «خودی» در راستای تثبیت هویت اجتماعی مسلمانان شبه قاره هند و زمینه چینی برای جدایی و تشکیل پاکستان دست زدند. در این راستا سه کارکرد ایدئولوژیک «هویت‌سازی، غیریت‌سازی و آگاهی‌بخشی دینی» در لایه واژگان اشعار اقبال لاهوری در ماهنامه طلوع اسلام قابل مشاهده است.Stylistics, Ideological of Layer, lexical of Layer, Iqbal Lahori, Tolu-e-Islam Monthlyسبک شناسی, لایه ایدئولوژیک, لایه واژگان, اقبال لاهوری, ماهنامه طلوع اسلامhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1838.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1838.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی لایه ایدئولوژیکِ اشعار اقبال لاهوری در ماهنامه طلوع اسلامhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics of the Ideological Layer of Iqbal Lahori's Poems in the Monthly Tolu-e-Islam

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723A study of the theory of the persuasive role of language in Parvin Etesami's poems.بررسی نظریه نقش ترغیبی زبان در اشعار پروین اعتصامی89112787310.22034/bahareadab.2025.18.7873faفاطمهمرادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yes fmoradi@cfu.ac.irJournal Article14031107BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the theorists of structuralism is "Roman Jakobson". His theory of verbal communication model is based on the fact that any communication between the speaker and the addressee is based on six factors: sender, receiver, communication channel, contact, code and subject. One of the communication roles in these six roles is the "persuasive role of language" in which the message is directed towards the addressee and the narrator tries to establish a connection with his addressee by using imperative and prohibitive sentences, quasi-sentences and exclamations. In Parvin Etesami"s Divan, the poet, by using numerous imperative and prohibitive sentences, exhorts the addressee to convey his message to him through linguistic tools and the persuasive role of language. The poet has used this method in various types of intransitive and transitive sentences of two, three and four parts and has used this method to express concepts with religious, mystical, cultural, political and social themes. Which indicates that in Parvin Etesami"s poetry collection, the use of persuasive methods in communicating with the audience is very effective. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical based on library studies and writings related to Roman Jakobson’s structuralist theory and the communicative roles of language, especially the persuasive role of language. The statistical population of the research is Parvin Etesami"s poetry collection. FINDINGS: The findings indicate that Parvin Etesami has used the persuasive role of language, which is one of the communicative roles in structuralist theory, to have a greater impact on the audience. CONCLUSION: The poet of the didactic literature type, by using various methods of persuasive roles of language, including imperative and prohibitive sentences and making the audience the target, has added to the effect of her words and has encouraged the audience to accept the message of her poems. He has used the persuasive role of language in most concepts and themes such as: mystical-religious, cultural, and political-social, and his approach to his audience has been based more on the persuasive theory of language.زمینه و هدف : یکی از نظریه پردازان برجسته ساختارگرایی «رومن یاکوبسون » است ، نظریه الگوی ارتباط کلامی وی بر این اساس است که هرگونه ارتباطی میان گوینده ومخاطبش بر شش عامل : فرستنده ، گیرنده ، مجرای ارتباطی ، تماس ، رمز وموضوع استوار است. یکی از نقشهای ارتباطی در این شش نقش، «نقش ترغیبی زبان » میباشد که در آن جهتگیری پیام به سوی مخاطب است و راوی تلاش میکند تا با بکارگیری جملات امر و نهی ، شبه جمله ها و مناداها ،با مخاطبش ارتباط برقرار کند.در دیوان پروین اعتصامی ،شاعر با بهره گیری از جملات فراوان امرو نهی ومناداقراردادن مخاطب ،به ترغیب وی پرداخته ،تا ازطریق ابزار زبانی ونقش ترغیبی زبان، پیام خویش را به او برساند. شاعر از این شیوه در انواع جملات ناگذرا وگذرای دو وسه وچهار جزیی استفاده نموده ودر بیان مفاهیمی با درونمایه های دینی عرفانی ، فرهنگی ، سیاسی- اجتماعی از این شیوه بهره جسته است ؛ که بیانگر آن است که در دیوان اشعار پروین اعتصامی کاربرد شیوه ترغیبی در ارتباط با مخاطب کارایی فراوانی داراست. روش پژوهش: روش پژوهش در این جستار، توصیفی- تحلیلی برمبنای مطالعات کتابخانه ای و نوشتارهای در پیوند با نظریه ساختار گرایی رومن یاکوبسون و نقشهای ازتباطی زبان و به ویژه نقش ترغیبی زبان میباشد.جامعه آماری پژوهش ، دیوان پروین اعتصامی است. یافته های پژوهش : یافته ها حاکی از آن است که پروین اعتصامی از نقش ترغیبی زبان که یکی از نقشهای ارتباطی در نظریه ساختارگرایی میباشد ، برای تاثیرگذاری بیشتر بر مخاطب استفاده نموده است. نتیجه گیری: شاعردر نوع ادب تعلیمی ، با بکارگیری روشهای مختلف نقشهای ترغیبی زبان ، از جمله جملات امر و نهی و منادا قراردادن مخاطب ،بر اثر کلام خویش افزوده است و مخاطب را به پذیرش پیام اشعار خویش ترغیب نموده است. وی، از نقشهای ترغیبی زبان در بیشترمفاهیم و درونمایه ها مانند : عرفانی- دینی و فرهنگی و سیاسی - اجتماعی بهره جسته و رویکرد وی در ارتباط با مخاطبش بیشتر بر نظریه ترغیبی زبان استوار بوده است.Structuralism, Jakobson’s theory, persuasive role, educational literature, Parvin Etesamiساختارگرایی, نظریه یاکوبسون, نقش ترغیبی, ادبیات تعلیمی, پروین اعتصامیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1839.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1839.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی نظریه نقش ترغیبی زبان در اشعار پروین اعتصامیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the theory of the persuasive role of language in Parvin Etesami's poems.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723A survay of the ancient archetype of veil in Ferdowsi's Shahnamehبررسی کهن الگوی نقاب در شاهنامۀ فردوسی113138788810.22034/bahareadab.2025.18.7888faساساناحمدی کاکاوندیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.noahmadi@urmia.ac.irرحیمکوشش شبستریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.yesr.k.shabestari@urmia.ac.ir فاطمهمدرسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.nof.modarresi@urmia.ac.irJournal Article14031122BACKGROUND AND OBJECTIVES: Ferdowsi"s Shahnameh is one of the most valuable works of Persian poetry, which is rooted in ancient beliefs and values. It"s poems have benefited from the collective unconscious. In this article, by extracting verses relating to the archetype of the archetype in Ferdowsi"s Shahnameh, an attempt has been made to consider one of the most ancient archetypes of Shahnameh. METHODOLOGY: This article was conducted using a descriptive-analytical method. Also, data from the story of Kiyomars to the reign of Lohrasbs kingdom in Ferdowsi"s Shahnameh, which is a small part of the collection of veils , has been used for a doctoral thesis FINDINGS: The archetype of the veil in this article deals with the actions and dialogues of the characters in the epic and heroic stories of Ferdowsi"s Shahnameh, mentioning the kingdoms of this magnificent work. Most negative personas are less common in characters who have divine grace. CONCLUSION: The main body of the article uses veils that the person wants to behave as if he is not. Although the person who wears the veil has his veil revealed before or after achieving his goals. As a witness, after Bijan is caught in the Afrasiab"s well, he clings to a veil that is unbelievable to the King of the Turks. But after using a trick and entering the castle, Gordafarid reveals her true identity.زمینه و هدف: شاهنامۀ فردوسی از آثار ارزنده شعر فارسی است که ریشه در باورها و ارزش‌های کهن دارد. ابیات آن از آبشخورهای ناخودآگاه جمعی بهره گرفته است. در این مقاله با استخراج ابیات مربوط به کهن الگوی نقاب در شاهنامه فردوسی سعی شده به یکی از کهن الگوهای فراوان شاهنامه فردوسی توجه شود. روشها: این مقاله به روش توصیفی و تحلیلی انجام شده است همچنین از داده های داستان کیومرث تا پادشاهی لهراسب در شاهنامه فردوسی که بخش کوچکی از مجموعه نقابهای یک پایان نامه دکتری استفاده شده است. یافته ها: در این نوشته کهن الگوی نقاب در اعمال و گفتگوی شخصیتهای داستانهای حماسی و پهلوانی و همچنین ذکر پادشاهیهای شاهنامه فردوسی پرداخته شده است و پرسونای منفی در شخصیتهایی که دارای شکوه و فر ایزدی هستند کمتر یافت میشود. نتیجه گیری: در تنۀ اصلی مقاله از نقابهای استفاده شده که شخص خواسته است آنگونه رفتار کند که نیست، هر چند شخص صاحب نقاب قبل از رسیدن به مقاصد یا بعد از رسیدن به هدف، نقابش آشکار شده. به عنوان شاهد بعد از اینکه بیژن در چاه افراسیاب گرفتار میشود متمسک به نقابی میشود که قابل باور برای شاه ترکان نیست ولی؛ گردآفرید بعد از بکار بردن یک حربه و رفتن به درون دژ پرسونای خود را آشکار میکند.Shahnameh, Ferdowsi, archetype, veilشاهنامه, فردوسی, کهن الگو, نقاب.https://bahareadab.com/downloadPDF/1840.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1840.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی کهن الگوی نقاب در شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/A survay of the ancient archetype of veil in Ferdowsi's Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Analysis of the Symbols in the Poetry Collection "Sahouri" by Nemat Mirzazadeh (M. Azarm)تحلیل نمادهای مجموعه شعر سحوری از نعمت میرزازاده (م. آزرم)139153787910.22034/bahareadab.2025.18.7879faعبداللهواثق عباسیدانشیار محترم گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesvaceghabbasi@lihu.usb.ac.irJournal Article14031126BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nemat Mirzazadeh (M. Azarm) is one of Iran"s committed and socially engaged poets. His poetry collection Sahouri encompasses political and social poems, expressed through a religious perspective and with a symbolic and allegorical language. The title of the collection, derived from Rumi"s Masnavi, is a symbolic allegory of the poet himself, who throughout his life has constantly battled the two demons of time: oppression and ignorance, and has enlightened people with the weapon of his poetry. METHODOLOGY: This study was conducted in a descriptive-analytical manner, with a library-based approach. The author examines the roots of symbolism in Nemat Mirzazadeh"s poetry, particularly in the collection Sahouri. FINDINGS: This collection contains symbolic elements whose origins can be traced back to nature, mythology, and religious themes. Nature and its various manifestations are the primary sources of poetic symbols in this collection. CONCLUSION: Sahouri contains social content and is written as a revolutionary work aimed at fighting against despotism and ignorance, using a symbolic language. The poetry collection, which stands in contrast to the dark night of oppression, raises a cry of enlightenment and signifies that Nemat Mirzazadeh has raised the banner of awakening and is grappling with ignorance and tyranny.زمینه و هدف: نعمت میرزازاده (م. آزرم) یکی از شاعران متعهد و جامعه گرای ایرانی است. مجموعه شعر سحوری دربردارنده اشعار سیاسی و اجتماعی وی با نگاهی دینی و با زبانی رمزی و سمبلیک میباشد. عنوان این مجموعه که از مثنوی مولوی برگرفته شده، تمثیلی است رمزی از خود شاعر که پیوسته در طول زندگی خویش با دو عفریته زمان یعنی جور و جهل درآویخته و مردم را با سلاح شعر خویش آگاهی بخشیده است. روش‌ها: پژوهش پیش روی، به شیوه توصیفی – تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای تهیه و تدوین شده است. نگارنده ریشه های نمادگرایی در شعر نعمت میرزازاده بویژه مجموعه شعر سحوری را مورد بازکاوی قرار داده است. یافته ها: این مجموعه دارای عناصر نمادینی است که سرچشمه آنها را میتوان در طبیعت، اساطیر و بن مایه های دینی و مذهبی یافت. طبیعت و جلوه های گوناگون آن، مهمترین خاستگاه رمزهای شعری او در این مجموعه است. نتیجه گیری: «سحوری» دارای محتوایی اجتماعی است و به عنوان اثری انقلابی در جهت مبارزه با استبداد و جهل و نادانی به زبانی سمبولیک سروده شده است. مجموعه شعر سحوری که در تقابل با شب سیاه خفقان قرار دارد، فریاد روشنگری سر میدهد و گویای این نکته است که نعمت میرزازاده بیرق بیداری برافراشته و پنجه در پنجه جهل و بیداد افکنده است.Mirzazadeh, Sahouri poetry collection, symbolism, nature.میرزازاده, مجموعه شعر سحوری, نمادپردازی, طبیعت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1841.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1841.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل نمادهای مجموعه شعر سحوری از نعمت میرزازاده (م. آزرم)https://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Symbols in the Poetry Collection "Sahouri" by Nemat Mirzazadeh (M. Azarm)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Examining the components of postcolonialism in the story collection "Siyasanbo" by Mohammad Reza Safdariبررسی مؤلفه های پسااستعمارگرایی در مجموعه داستان سیاسنبو اثر محمّدرضا صفدری155174769410.22034/bahareadab.2025.18.7694faشیرینبهبودیاندانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.no behbudian58@gmail.comکامرانپاشائی فخریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.nokamran.pashaie.fakhri@gmail.comپروانهعادل‌زادهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.yesAdelzaehparvaneh@yahoo.comJournal Article14031127BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the main themes and topics of southern fiction literature is dealing with the domination of Westerners over Iran at a certain point in history. This issue is studied in postcolonial criticism. Postcolonial criticism is one of the interdisciplinary studies that is one of the most effective and practical approaches in analyzing literary texts, especially in order to understand and analyze strategies related to colonialism in these texts. The purpose of this article is to analyze and examine the most important components of postcolonial criticism based on Edward Said’s theories in the story collection Siasanbo by Mohammad Reza Safdari. METHODOLOGY: This article has been conducted in a descriptive-analytical manner based on library studies and the method of postcolonial criticism, which has been carried out based on Edward Said’s theories in the story collection Siasanbo by Mohammad Reza Safdari. FINDINGS: The collection of stories by Siyasenbo focuses on the events related to the aftermath of the 1988 coup and the nationalization of the oil industry until the end of the Pahlavi regime and the presence of Westerners and British colonialism. The collection of stories mentioned is a confrontation between the colonizer and the colonized or the superior and the inferior, which has carefully considered the poverty, oppression, aggression, and plunder of Iran, especially in the southern regions, with a sharp and critical look. CONCLUSION: The results of the research show that the most important components and propositions of post-colonial literary criticism in the collection of stories by Siyasenbo include the confrontation of I/Other, economic domination, political domination, cultural domination, gender inferiority, and colonial and governmental violence.زمینه و هدف: یکی از اصلیترین درونمایه ها و موضوعات ادبیّات داستانی جنوب پرداختن به سلطه غربیها در برهه ای از تاریخ ایران است. این موضوع در نقد پسا استعماری مورد مطالعه قرار میگیرد. نقد پسااستعماری از جمله مطالعات میان رشته ای است که در تحلیل متون ادبی بخصوص جهت پی بردن و تحلیل استراتژیهای مرتبط با استعمار در این آثار، از رویکردهای بسیار مؤثر و کاربردی است. هدف مقاله حاضر، تحلیل و بررسی مهمترین مؤلفه های نقد پسا استعماری بر اساس نظریات ادوارد سعید در مجموعه داستان سیاسنبو اثر محمّدرضا صفدری است. روش پژوهش: این مقاله به شیوه توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش نقد پسا استعماری انجام شده و با تکیه بر نظریّات ادوارد سعید در مجموعه داستان سیاسنبو اثر محمّدرضا صفدری به تجزیه و تحلیل پرداخته است. یافته های تحقیق: مجموعه داستان سیاسنبو، حوادث مربوط به پس از کودتای ۲۸ مرداد و ملّی شدن صنعت نفت تا اواخر حکومت پهلوی و حضور غربیها و استعمار انگلستان را مورد توجّه قرار میدهد. ساختار روایی مجموعه داستان یاد شده، تقابلی است از استعمارگر و استعمار شده یا فرادست و فرودست که با نگاهی تند و انتقادی مسأله فقر، ظلم، تجاوز و غارت ایران بویژه در مناطق جنوبی را بخوبی مورد توجّه قرار داده است. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که مهمترین مؤلفه ها و گزاره های نقد ادبیّات پسا استعماری در مجموعه داستان سیاسنبو شامل تقابلِ من‌/ دیگری، سلطه اقتصادی، سلطه سیاسی، سلطه فرهنگی، فرودست جنسیتی و خشونت فرادست استعماری و حکومتی است.Post-colonial critical theory. Mohammad Reza Safdari. Siyasaنظریه نقد پسا استعماری, محمّدرضا صفدری, سیاسنبو, تقابل فرادست و فرودست.https://bahareadab.com/downloadPDF/1842.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1842.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مؤلفه های پسااستعمارگرایی در مجموعه داستان سیاسنبو اثر محمّدرضا صفدریhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the components of postcolonialism in the story collection "Siyasanbo" by Mohammad Reza Safdari

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Mystical Perspective on the Dream of Prophet Abraham (peace be upon him) in the Chapter of Isaacنگاهی معرفتی بر رؤیای حضرت ابراهیم علیه السلام در فصِّ اسحاقی175192789310.22034/bahareadab.2025.18.7893faزهراغفاریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، پردیس بین‌المللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران.noZahra.ghaffari@ut.ac.irعبدالرضاسیفاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesseif@ut.ac.irحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.nozomorrodi@ut.ac.irJournal Article14031128BACKGROUND AND OBJECTIVES: Prophet Abraham"s (peace be upon him) vision in the Fass al-Isḥāqī of Ibn ʿArabī"s Fuṣūṣ al-Ḥikam is not merely a dream, but an expression of profound mystical vision and divine revelation. The vision is a manifestation of divine love, unadulterated submission, and the station of khulla (close friendship with God), indicating the inward journey of the seeker from multiplicity to unity. The purpose of this study is to provide an epistemological and mystical exegesis of the dream in terms of the doctrines of Ibn ʿArabī, namely those on theophany (tajallī), dream interpretation (taʾwīl), and waḥdat al-wujūd (unity of being). METHODOLOGY: The research utilizes an analytical-interpretive approach based on library materials and mystical texts, focus on Ibn ʿArabī"s metaphysics on Abraham"s visionary experience. FINDINGS: The dream of Abraham in this chapter is existential and epistemological, rather than allegorical or ethical, and reveals the fundamental principles of unity and divine truth through mystical hermeneutics. Ibn ʿArabī presents the dream as a way of intuitive knowledge, closeness to God, and rising above the bounds of reason and form. The khulla station is here shown to be the culmination of annihilation (fanāʾ) in divine love. CONCLUSION: Abraham"s dream in the philosophy of Ibn ʿArabī is a point of convergence between vision, intuition, and ultimacy of truth. Through interpretive mysticism, it is a life to attain the oneness of the Real and creation and bring the seeker to utter oneness and annihilation of the self.زمینه و هدف: رؤیای حضرت ابراهیم(ع) در فص اسحاقی از فصوص‌الحکم ابن عربی، نه تنها تجربه ای رؤیایی بلکه جلوه ای عمیق از شهود عرفانی و تجلی حقیقت الهی است. این رؤیا به مثابه نمادی از عشق الهی، تسلیم مطلق، و مقام خُلّت، دربردارنده تأویلاتی است که سالک را از مرتبه ظاهر به باطن حقیقت و از کثرت به وحدت میرساند. هدف این پژوهش تحلیل معرفت‌شناسانه و عرفانی این رؤیا بر اساس مبانی فکری ابن عربی است؛ به ویژه در نسبت آن با مفاهیمی چون وحدت وجود، تأویل رؤیا، و کشف شهودی. روش پژوهش: این مقاله با رویکرد تحلیلی- تفسیری و بر مبنای منابع کتابخانه ای، به واکاوی آموزه های عرفانی ابن عربی در باب رؤیای حضرت ابراهیم پرداخته و از مفاهیم کلیدی عرفان نظری برای تحلیل این رؤیا بهره گرفته است. یافته ها: رؤیای حضرت ابراهیم در این فص، نه صرفاً امری نمادین یا اخلاقی، بلکه تجربه ای وجودی و معرفتی است که در پرتو تأویل عرفانی، پرده از حقیقت توحید و وحدت وجود برمیدارد. ابن عربی با تفسیر این رؤیا، راهی برای درک شهودی حقیقت، قرب الهی، و عبور از مرزهای عقل و صورت ارائه میدهد؛ به گونه ای که مقام خُلّت در این سیر، به مثابه نقطه اوج فنا در عشق الهی تجلی مییابد. نتیجه گیری: رؤیای حضرت ابراهیم در منظومه فکری ابن عربی، حلقه ای میان خواب، شهود و حقیقت است و در قالب تأویل عرفانی، راهی برای کشف وحدت حق و خلق، فنا، و وصول به مقام توحید ناب به دست میدهد.Prophet Abraham’s Dream, Unity of Being, Mystical Journey, Station of Khulla, Ibn ʿArabī.رؤیای حضرت ابراهیم, وحدت وجود, سلوک عرفانی, مقام خُلّت, ابن عربیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1843.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1843.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی معرفتی بر رؤیای حضرت ابراهیم علیه السلام در فصِّ اسحاقیhttps://bahareadab.com/en/article/Mystical Perspective on the Dream of Prophet Abraham (peace be upon him) in the Chapter of Isaac

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Study of Mind and Language in the Ghazal of Maulana Abdullah Rawanbad (Famous for Saadi of Balochistan)بررسی ذهن و زبان در غزل مولانا عبدالله روانبد (مشهور به سعدی بلوچستان)193223789410.22034/bahareadab.2025.18.7894faمجیب‌الرحمندهانیدانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesmojibdehani1372@gmail.comعباسنیکبختدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.no nikbakht-a@lihu.usb.ac.irJournal Article14031201BACKGROUND AND OBJECTIVES: Poetry is a mixture of mind, meaning, and imaginative forms. The poet combines his intellectual principles with imagination and expresses it in the language of Sari and in the form of poetry. The connection and bond between language and thought is inseparable. The poet"s language is influenced by his thoughts and views; however simple and unadulterated his thoughts may be, his language will also be explicit and far from artificial and burdensome interpretations and concepts. Maulana Abdullah Rawanbad, pen name "Rawanbad" and known as "Maulvi Rawanbad, Saadi of Balochistan", is a famous and famous Baloch poet whose Persian speaking is also noteworthy. The elegance of his poetry, the beauty of his expression, his lofty and gentle nature, and his exquisite, beautiful, and charming poems have always been praised and paid attention to by experts in Persian and Baloch literature. METHODOLOGY: The research method in this study is descriptive-analytical based on library studies and documentary methods and taking notes on Rumi Ravanbad"s ghazals. FINDINGS: Ravanbad"s ghazals have richer music and have compensated for the shortcomings of rhyme. Also, from a literary point of view, he has used many similes and metaphors that strengthen the characteristics of the Iraqi style in his poetry. The element of repetition of words and creating proportion between words also has an important place in his ghazal. Intellectually, he has written mostly love poems and described the beloved, the sorrow of separation and separation, and lamentation over a friend. His other themes include the praise of God and the Prophet, Qalandari themes, and rarely mystical. The important point of his poems is the influence of the poetry of Hafez and Saadi, such that he is known in the literature and local society of Balochistan as Saadi of Balochistan. CONCLUSION: In this study, with the aim of understanding the literary style and types of ghazal music of Abdullah Ravanbad, we examined his poems and, by mentioning examples of the types of applied meters, radif and rhyme, verbal and spiritual arrangements, and his intellectual foundations, we came to the conclusion that Ravanbad did not vary in choosing meters and only used three different bahrs al-arkan and three bahrs tawfiq al-arkan and used about twenty of these meters to compose ghazals, the highest frequency of which is the bahr mujtazit mutsat-an-makhbun mahfoof and the mahfoof mutsat-an-akhreb makfoof mahfoof, which he used to express the sadness and sorrow of separation and lamentation for a friend, and the other bahrs have lower frequencies. In terms of the use of radif, the frequency of the present radif in his ghazal is higher and constitutes half of the radifs, but the rhymes of his poems do not have any special characteristics, and in cases where the rhyme is consonant with words from the verse, the music is more pleasant to the ear.زمینه و هدف: شعر، آمیخته ای از ذهن و معنا و صورخیال است.شاعر مبانی فکریش با تخیل می آمیزد و آن را بر زبان ساری و در قالب شعر بیان نمود میدهد.ارتباط و پیوند بین زبان و اندیشه، غیرقابل گسست است. زبان شاعر متأثر از اندیشه و دیدگاه اوست؛ هرچه اندیشه های او ساده و بی پیرایه باشند، زبان او نیز صریح و به دور از تعابیر و مفاهیم مصنوع و متکلف خواهد بود. مولانا عبدالله روانبد متخلص به «روانبد» و مشهور به «مولوی روانبد،سعدی بلوچستان» شاعر معروف و شهیر بلوچ است که فارسیگویی او نیز درخور توجه است. ظرافت شعرش، زیبایی بیانش،طبع بلند و لطیفش و اشعار نفیس،نغز و دلکشش همواره مورد ستایش و توجه صاحبنظران ادب فارسی و بلوچی بوده است. روشها: روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و شیوه اسنادی و فیش‌برداری از غزلیات مولانا روانبد میباشد یافته: غزلهای مردّف روانبد دارای موسیقی غنیتری است و نقایص قافیه را جبران کرده است. همچنین از نظر ادبی وی تشبیه و استعاره های بسیاری استفاده کرده است که ویژگیهای سبک عراقی را در شعرش تقویت میکند. عنصر تکرار کلمه و ایجاد تناسب میان کلمات نیز جایگاه مهمی در غزل وی دارد. از نظر فکری، وی بیشتر اشعار عاشقانه سروده و به وصف معشوق، غم هجران و فراق و گله از یار پرداخته و مضامین دیگر وی شامل نعت خدا و پیامبر، مضامین قلندری و به ندرت عارفانه است. نکته مهم اشعار وی تاثیر پذیری از شعر حافظ و سعدی است به گونه ای که در ادبیات و جامعه محلی بلوچستان به سعدی بلوچستان مشهور است. نتیجه گیری:در این پژوهش با هدف شناخت سبک ادبی و انواع موسیقی غزل عبدالله روانبد، به بررسی اشعار وی پرداخته و با ذکر نمونه‎هایی از انواع اوزان کاربردی و ردیف و قافیه و آرایه های لفظی و معنوی و مبانی فکری وی به این نتیجه رسیدیم که روانبد تنوعی در انتخاب اوزان نداشته و تنها از سه بحر مختلف الارکان و سه بحر متفق الارکان استفاده کرده و حدود بیست وزن از این بحور را برای سرودن غزلها به کار برده است که بیشترین بسامد ازان بحر مجتث مثمن مخبون محذوف و مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف است که از آنها برای بیان غم و اندوه فراق و گلایه از یار استفاده کرده است و سایر بحور بسامد کمتری دارند. از نظر کاربرد ردیف بسامد ردیف فعلی در غزل وی بیشتر است و نیمی از ردیفها را تشکیل میدهد ولی قوافی شعر وی ویژگی خاصی ندارد و در مواردی که قافیه با کلماتی از بیت هماوایی دارد موسیقی گوشنوازتر است.Mind, Language, Ghazal, Abdullah Ravanbad. Stylistic Features ذهن, زبان, غزل, عبدالله روانبد.ویژگیهای سبکیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1844.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1844.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ذهن و زبان در غزل مولانا عبدالله روانبد (مشهور به سعدی بلوچستان)https://bahareadab.com/en/article/Study of Mind and Language in the Ghazal of Maulana Abdullah Rawanbad (Famous for Saadi of Balochistan)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Comparing Women's Activism in Abu Muslim Nameh and Robin Hoodمقایسه کنشگری زنان در ابومسلم نامه و رابین هود225244788710.22034/bahareadab.2025.18.7887faفریدهداودی مقدمدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.yesdavoudy@shahed.ac.irمطهرهطاهریکارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.notaheri.motahhareh@gmail.comJournal Article14031202BACKGROUND AND OBJECTIVES: Popular literature in every culture is a reflection of the ideals and anxieties of society. This study examines the representation of women"s identity and activism in two prominent works of popular literature, "Abu Muslim Nameh" (Iran) and "Robin Hood" (England). The main objective is to explore the differences in the role-playing of women in these two works. METHODOLOGY: The method of this study is based on qualitative content analysis. The statistical population of the study is the book Robin Hood by Henry Gilbert and Abu Muslim Nameh edited by Hossein Esmaili. FINDINGS: The women of Abu Muslim Nameh are full-fledged warriors and are capable of fighting, and spying in the battlefield. Although they are seen in the roles of lovers, daughters, sisters, and mothers; at the same time, they can also play the roles of soldiers, spies, and war commanders well. This is while the women of Robin Hood are seen only in two roles: beauties in need of help and cunning old women. The women of Abu Muslim Nameh always play a helping role, and this is seen both on the battlefield and in the court, and they play a pivotal role in advancing the narrative. While the women of Robin Hood are always helpful, and their helping role is limited to nursing, and they are mainly depicted in the position of lovers, victims, or marginal characters. CONCLUSION: This difference can be considered a reflection of the religious context (the influence of Shiite discourse) in Abu Muslim Nameh and the feudal-patriarchal structure in Robin Hood. This study shows that popular literature is not only a mirror of social realities, but also a tool for reconstructing women"s identity in a historical context.زمینه و هدف: ادبیات عامه در هر فرهنگی بازتابی از آرمانها و اضطرابهای جامعه است. این پژوهش به بررسی بازنمایی هویت و کنشگری زنان در دو اثر شاخص ادبیات عامه، «ابومسلم‌نامه» (ایران) و «رابین هود» (انگلستان)، میپردازد. هدف اصلی، واکاوی تفاوتهای نقش آفرینی زنان در این دو اثر است. روشها: روش این پژوهش مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی است. جامعه آماری تحقیق، کتاب رابین هود نوشته هنری گیلبرت و ابومسلم نامه تصحیح حسین اسماعیلی است. یافته ها: زنان ابومسلم‌نامه، عیّارهایی تمام عیارند و در میدان جنگ تن به تن، شبروی و جاسوسی توانمندند. هر چند آنان در نقشهای معشوق، دختر، خواهر و مادر دیده میشوند؛ اما همزمان میتوانند نقشهای سرباز، جاسوس و فرماندۀ جنگی را هم به خوبی ایفا کنند. این در حالیست که زنان رابین هود تنها در دو نقش زیبارویان نیازمندِ کمک و پیرزن حیله گر دیده میشوند. زنان ابومسلم‌نامه، همواره نقش یاری رسان را ایفا میکنند و این امر هم در میدان نبرد و هم در عیّاری دیده میشود و نقشی محوری در پیشبرد روایت ایفا میکنند. در حالی که زنان رابین هود، همواره یاری خواه هستند و نقش یاری رسانی آنها به پرستاری محدود شده است و عمدتاً در جایگاه معشوق، قربانی یا شخصیتهای حاشیه ای تصویر شده اند. نتیجه گیری: این تفاوت را میتوان بازتابی از بافت مذهبی (تأثیر گفتمان شیعی) در ابومسلم نامه و ساختار فئودالی-مردسالارانه در رابین هود دانست. این مطالعه نشان میدهد ادبیات عامه نه تنها آیینۀ واقعیتهای اجتماعی، بلکه ابزاری برای بازسازی هویت زن در بستر تاریخی است.Abu Muslim's letter, Robin Hood, Ayyari, women.ابومسلم نامه, رابین هود, عیّاری, زنان.https://bahareadab.com/downloadPDF/1845.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1845.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسه کنشگری زنان در ابومسلم نامه و رابین هودhttps://bahareadab.com/en/article/Comparing Women's Activism in Abu Muslim Nameh and Robin Hood

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Semantic Deviation in Creating Poetic Images in Hadiqa Sanai and Rumi's Masnaviهنجارگریزی معنایی در جهت ایجاد تصاویر شعری در حدیقه سنایی و مثنوی مولانا245266789210.22034/bahareadab.2025.18.7892faعلیایمانی‌زادهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.noali.aliemanizade@iau.irمریمخادم ازغدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.yesMaryam.khadem@kiau.ac.irفاطمهحیدریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.no Fateme.heydari@kiau.ac.irعطااللهکوپالاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.no koopal@kiau.ac.irJournal Article14031202BACKGROUND AND OBJECTIVES: Deviation is a technique of de-familiarization in which, in order to create novel and creative poetic images, the rules governing language deviate from the norm, and this issue causes prominence in the literary text. Hadiqa Sanai and Rumi"s Masnavi are among the literary texts that have made extensive use of this technique to highlight the image. The main purpose of this research is to examine the deviation in the poetic images of Hadiqa Sanai and Rumi"s Masnavi. METHODOLOGY: thod: This research was conducted using a descriptive-analytical method and a data survey type within the framework of the components and propositions of the structuralist school based on Leach"s model of deviation. Examples and instances were randomly collected in Hadiqa and Masnavi. FINDINGS: findings: The research findings show that in Hadiqa Sanai and Rumi"s Masnavi, highlighting in images has been used in a very artistic and prominent way to encourage the audience to benefit from deep mystical and educational examples and themes. CONCLUSION: Based on the results of this study, illustration with the help of human, animal and plant elements is the most obvious type of visual non-normativity in Hadiqa Sanai and Rumi"s Masnavi. Sanai and Rumi have tried to highlight the meaning by taking advantage of non-normativity in the use of human, natural and plant elements and by creating a semantic break in logical, visual and auditory concepts and creating new images and presenting mystical purposes and Sufi and educational teachings to the audience in the most beautiful way.زمینه و هدف: هنجارگریزی یکی از شگردهای آشنایی‌زدایی است که در آن بجهت خلق تصاویر بدیع و خلاقانه شعری، از قواعد حاکم بر زبان به نوعی انحراف از معیار رخ میدهد و همین مسأله سبب برجسته سازی در متن ادبی میشود. حدیقه سنایی و مثنوی مولانا از جمله متون ادبی است که از این شگرد جهت برجسته سازی تصویر بهره فراوان برده اند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی هنجارگریزی در تصاویر شاعرانه حدیقه سنایی و مثنوی مولاناست. روش پژوهش: این جستار به روش توصیفی ـ تحلیلی و از نوع پیمایش داده ها در چارچوب مؤلفه ها و گزاره های مکتب ساختارگرا بر مبنای الگوی هنجارگریزی لیچ انجام شده است. نمونه ها و مصادیق به روش تصادفی در حدیقه و مثنوی احصا شده اند. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش نشان میدهد که در حدیقه سنایی و مثنوی مولانا به جهت تشویق مخاطب به بهره گیری از مصادیق و مضامین عرفانی و تعلیمی عمیق از برجسته سازی در تصاویر بصورت بسیار هنری و برجسته ای استفاده شده است. نتایج پژوهش: بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش تصویرسازی به کمک عناصر انسانی، جانوری و نباتی مشهودترین نوع هنجارگریزی تصویری در حدیقه سنایی و مثنوی مولانا است. سنایی و مولانا سعی کرده اند تا با بهره گیری از هنجارگریزی در استفاده از عناصر انسانی، طبیعی و نباتی و با ایجاد گسست معنایی در انگاره های منطقی، بصری و دیداری و خلق تصاویر تازه معنا را برجسته نمایند و اغراض عرفانی و آموزه های صوفیانه و تعلیمی را به زیباترین وجه پیش روی مخاطب قرار دهند.Non-normativity. Image. Hadiqa Sanai. Rumi's Masnavi.هنجارگریزی, تصویر, حدیقه سنایی, مثنوی مولانا.https://bahareadab.com/downloadPDF/1846.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1846.pdfhttps://bahareadab.com/article/هنجارگریزی معنایی در جهت ایجاد تصاویر شعری در حدیقه سنایی و مثنوی مولاناhttps://bahareadab.com/en/article/Semantic Deviation in Creating Poetic Images in Hadiqa Sanai and Rumi's Masnavi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723Epicureanism in Amir Khusrow's Khamsaبررسی اپیکوریسم در خمسۀ امیرخسرو دهلوی267285789510.22034/bahareadab.2025.18.7895faاسماعیلصحرایی هریسدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.noes.sahraei@iau.ac.irنرگساصغری گواراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesNa.Asghari@iau.ac.irرامینصادقی نژاداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.no r-sadeghinezhad@iau-ahar.ac.irJournal Article14031203BACKGROUND AND OBJECTIVES: Epicureanism is the legacy of the philosophy of Epicurus, the Greek philosopher who emphasized human pleasure in the world. In Persian literature, especially in lyrical poetry, the content of joy and hedonism has been recurrent, which can be analyzed through the components of Epicurean thought. This article aims to examine the Epicurean thoughts of Amir Khusrow by analyzing his Khamsa, which is inspired by the works of Nizami Ganjavi. METHODOLOGY: The research data was collected through library studies, and the article is written using a descriptive-analytical method. The statistical population of this study is Amir Khusrow"s Khamsa. FINDINGS: Hedonism is one of the main themes in Khusrow"s Khamsa. The most important Epicurean components found in his work include joy, seizing opportunities, enjoying the blessings of the world, the pleasure of eating, wine-drinking, holding festive gatherings, listening to music, love, and having good companions. These aspects are notably influenced by Nizami. Khusrow emphasizes the importance of seizing opportunities and enjoying worldly blessings due to the transitory nature of human life. He criticizes the accumulation of wealth and advocates for living in the moment and being joyful. His numerous descriptions of joy and wine-drinking, particularly in the context of festive gatherings, reflect an almost mystical perspective on wine. He composes works in a style similar to Nizami, exploring the themes of "sāqī-nāmah" (the poem of the cupbearer) and "mughannī-nāmah" (the poem of the singer) and aligns with Epicurean beliefs by seeking internal and mental pleasures. He also advises living with moderation and staying away from excessive desires. CONCLUSION: The manifestations of Epicureanism, including joy in life, eating and drinking, friendship, having good company, and living with moderation that brings inner peace, are in alignment with Epicurus"s thoughts in Amir Khusrow"s Khamsa. In enjoying worldly pleasures, Khusrow’s thoughts reveal both spiritual and mental pleasures, showing the influence of Nizami in his hedonism.زمینه و هدف: اپیکوریسم، میراث فلسفه اپیکور فیلسوف یونانی است که بر لذتجویی انسان در جهان تأکید دارد، در ادبیات فارسی نیز به ویژه شعر غنایی، محتوای خوشباشی و لذتگرایی تکرار شده که میتوان با مؤلفه های اپیکوری تحلیل کرد، در این مقاله با هدف بررسی تفکرات اپیکوری امیرخسرو دهلوی، خمسۀ وی که با تقلید از نظامی گنجوی سروده، تحلیل شده است. روش: گردآوری اطلاعات پژوهش با مطالعه کتابخانه ای است و نگارش مقاله به روش توصیفی تحلیلی میباشد. جامعه آماری تحقیق، خمسه امیرخسرودهلوی است. یافته ها: لذتگرایی یکی از اصلیترین موضوعات شعری در خمسۀ دهلوی است، مهمترین مؤلفه های اپیکوری در شاد بودن، اغتنام فرصت، استفاده از نعمتهای جهان، لذت غذاخوردن، باده نوشی، برگزاری مجلس بزم، شنیدن موسیقی، عشق و داشتن همنشین خوب است که در خمسۀ او دیده میشود. در توصیفاتی که از انواع خوشباشی دارد، از نظامی تأثیرپذیرفته است، اغتنام فرصت و استفاده از نعمتهای جهان را به دلیل فانی بودن انسان تأکید کرده و با نکوهش ثروت اندوزی، توصیه به در لحظه زیستن و شاد بودن کرده است. با توصیفهای متعدد از خوشباشی و باده نوشی شخصیتهای داستانی در مجالس بزم، خود وی نگرشی عرفانی به باده دارد، ساقی نامه و مغنی نامه به شیوۀ نظامی سروده است و مطابق با عقاید اپیکور در جستجوی لذتی درونی و ذهنی است و زندگی با قناعت و دوری از زیاده خواهی را توصیه کرده است. نتیجه گیری : مظاهر اپیکوریسم از جمله لذت شادی، خوردن و آشامیدن، دوستی و داشتن همنشین خوب و زندگی باقناعت که آرامش درونی را ایجاد میکند، در خمسۀ امیرخسرو دهلوی همسو با عقاید اپیکور میباشد، در بهره بردن از لذتهای جهانی، لذت روحانی و ذهنی در اندیشه او دیده میشود و در این لذتگرایی از نظامی تأثیر گرفته است.Epicureanism, Amir Khusrow, hedonism, joy.اپیکوریسیم, امیرخسرودهلوی, لذتگرایی, خوشباشی. https://bahareadab.com/downloadPDF/1847.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1847.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اپیکوریسم در خمسۀ امیرخسرو دهلویhttps://bahareadab.com/en/article/Epicureanism in Amir Khusrow's Khamsa

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723A Comparative Study of Two Manuscripts of the Epic Poem "Fathnameh-ye Hassam-Al-Mulk" by Mirza Ahmad al-Hami Kermanshahi (1264-1325 AH)معرّفی دو نسخه خطّی منظومۀ فتحنامۀ حسام الملک سرودۀ میرزا احمد الهامی کرمانشاهی(1264ـ 1325 هـ .ق)287312787710.22034/bahareadab.2025.18.7877faاحمدقادریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.nogaderiahmad4@gmail.comمهریپاکزاداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.yespakzad@iau-mahabad.ac.ir شهبازمحسنیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.noshahbazmohseni@iau_mahbad.ac.irJournal Article14031204BACKGROUND AND OBJECTIVES: The poem Fathnama of Hosam-ul-Mulk written by Mirza Ahmad Elhami of Kermanshahi (1264-1325 AH) is one of the written heritages of Iranian culture and literature, which has remained unknown until now and has not been properly corrected. The content of this poem is consistent with the daily report book of Hossam al-Mulk, the ruler of Kermanshah during the period of Naser al-Din Shah Qajar before the constitution. The Fatehnameh is introduced based on two authentic versions preserved in the manuscript archive of the Islamic Council under the number 2535 and the Senate Library under the number 1170 To identify and investigate a rare treasure from the dusty treasures of Persian language and culture. METHODOLOGY: Library method and descriptive-analytical method were used in writing this article. The version used in this research has been corrected based on the basic and eclectic version using scholarly insight and reasoned opinions of ijtihad with accuracy and caution and respecting the condition of trust based on the two versions available in the Manuscript Center of the Islamic Parliament Library. FINDINGS: Examining Kermanshahi"s poem Fathnameh Ilhami, it can be said that she is one of the poets of the return period and inclined to the Khorasani style, and in this epic poem, she is a follower and imitator of Ferdowsi"s style. This 2,500 verse poem in the form of a Masnavi is a description of the events of the suppression of the "Hamavands" or "Ahmadvand Chalabi" by Hossam al-Molk. In creative arts - verbal and spiritual - moderate and at the intellectual level, religious love is the main axis in the beginning towards the Ahl al-Bayt and imams, as well as praising the rulers and the sultan of the time and aligning with the ruling goals. CONCLUSION: The importance of this poem, apart from the literary aspect and the poet"s following of the Shahnameh style, is important as a historical source of the Qajar period. And on the other hand, since it recounts one of the regional and local events, it can be considered an important reference in the compilation of the local history of one of the great provinces of Kermanshah.زمینه و هدف: منظومۀ فتحنامۀ حسام الملک سرودۀ میرزا احمد الهامی کرمانشاهی (1264ـ 1325 هـ .ق) یکی از مواریث خطّی فرهنگ و ادب ایران است که تاکنون گمنام مانده و تصحیح شایسته ای روی آن صورت نگرفته است. محتوای این منظومه منطبق با دفتر گزارش روزانۀ حسام الملک حاکم کرمانشاه در دورۀ ناصرالدین شاه قاجار پیش از مشروطه است. فتحنامه بر اساس دو نسخۀ معتبر محفوظ در آرشیو نسخۀ خطی مجلس شورای اسلامی به شمارۀ 2535 و کتابخانۀ مجلس سنا به شماره 1170معرّفی میگردد تا گوهری از گنجینه های خاک‌خوردۀ زبان و ادبیات فارسی، شناسایی و بررسی گردد. روش مطالعه: در نگارش این مقاله از روش کتابخانه ای و شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است. نسخۀ مورد استفاده در این پژوهش به شیوۀ تصحیح بر مبنای نسخۀ اساس و التقاطی با استفاده از بینش عالمانه و آراء مستدل اجتهادی با دقت و احتیاط و رعایت شرط امانتداری براساس دو نسخۀ موجود در مرکز نسخ خطی کتابخانۀ مجلس شورای اسلامی مورد تصحیح قرار گرفته است. یافته های تحقیق: با بررسی منظومۀ فتحنامه الهامی کرمانشاهی میتوان به در مورد مؤلفه ها و شاخصه های شعری سبک او گفت وی از شاعران دورۀ بازگشت و متمایل به سبک خراسانی و در این منظومۀ حماسی، پیرو و مقلّد سبک فردوسی است. این منظومۀ 2500 بیتی در قالب مثنوی، در بحر متقارب شرح وقایع سرکوبی «هماوند»ها یا همان «احمدوند چلبی» توسّط حسام‌الملک است. در صنایع بدیعی ـ لفظی و معنوی ـ معتدل و در سطح فکری حب دینی در مقدّمه نسبت به اهل بیت و ائمه و نیز مدح حکّام و سلطان وقت و همسویی با اهداف حاکمه محور اساسی است. نتیجه پژوهش: اهمّیّت این منظومه جدا از جنبۀ ادبی و پیروی شاعر از سبک شاهنامه، به عنوان یک منبع تاریخی از دوره قاجار و بازگویی یک رویداد محلّی، میتواند مرجع مهمّی در تدوین تاریخ محلّی یکی از ایلات بزرگ کرمانشاه محسوب شود.Manuscript, Ahmad Elhami Kermanshahi, Fatehnameh, stylistic analysis, style of the return period.نسخۀ خطی, تصحیح, الهامی, فتحنامه, سبک دورۀ بازگشت.https://bahareadab.com/downloadPDF/1848.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1848.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرّفی دو نسخه خطّی منظومۀ فتحنامۀ حسام الملک سرودۀ میرزا احمد الهامی کرمانشاهی(1264ـ 1325 هـ .ق)https://bahareadab.com/en/article/A Comparative Study of Two Manuscripts of the Epic Poem "Fathnameh-ye Hassam-Al-Mulk" by Mirza Ahmad al-Hami Kermanshahi (1264-1325 AH)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361811120250723A Socio-Semiotic Analysis of the Representation of Women in Four Bestselling Novels from the First Decade after the Iran–Iraq War: Focusing on the Elements of Superstition, Religion, and Nationalismتحلیل جامعه شناسانه و نشانه شناسانه بازنمایی زنان در چهار رمان پرشمارگان دهه نخست پس از جنگ ایران و عراق؛ با تمرکز بر مؤلفه های خرافه، دین و ملیگرایی313331788910.22034/bahareadab.2025.18.7889faنرگسکاظمی‌زادهدانش‌آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yesnargeskazemizadeh@ut.ac.irJournal Article14031120BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study employs a socio-semiotic framework to examine the representation of women in four bestselling Persian novels published during the first decade following the Iran-Iraq War (1988–1997). These novels prominently feature three cultural elements—superstition, religion, and nationalism—that contribute to the reproduction of dominant patriarchal discourses. METHODOLOGY: Using qualitative content analysis informed by social semiotics, literary sociology, and feminist criticism, the study analyzes textual data extracted from four bestselling novels (Bamdad-e Khomar, Golab Khanom, Goli dar Shurezar, and Bazgasht be Khoshbakhti). The analysis is conducted at linguistic, visual, and discursive levels. FINDINGS: Findings reveal that superstitious motifs (e.g., divination, dreams, candle lighting), religious practices (such as temporary marriage, invocation, pilgrimage), and nationalist symbols (including Nowruz, Chaharshanbe Suri, and wedding ceremonies) are extensively employed in the characterization of female figures. These elements predominantly function to reinforce traditional gender roles, strengthen patriarchy, and legitimize the prevailing cultural order. CONCLUSION: Rather than reflecting social transformation or critiquing cultural norms, bestselling novels of the post-war decade primarily serve to reproduce traditional discourses and validate existing social structures. This study illustrates how popular literary texts can operate as instruments for the consolidation of social, gender, and cultural norms.زمینه و هدف: پژوهش حاضر با رویکردی جامعه شناسانه و نشانه شناسانه به تحلیل بازنمایی زنان در چهار رمان پرشمارگان فارسی در دهه نخست پس از پایان جنگ ایران و عراق (۱۳۶۷–۱۳۷۶) میپردازد. در این آثار، سه مؤلفه فرهنگی خرافه، دین و ملیگرایی بطور برجسته در توصیف شخصیتهای زن حضور دارند و گفتمان مردسالار مسلط را بازتولید میکنند. روش پژوهش: این مطالعه با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و بر پایه نظریه های نشانه شناسی اجتماعی، جامعه شناسی ادبی و نقد فمینیستی انجام شده است. داده ها از چهار رمان پرشمارگان فارسی (بامداد خمار، گلاب خانم، گلی در شوره زار و بازگشت به خوشبختی) استخراج و در سطوح زبانی، تصویری و گفتمانی تحلیل شده اند. یافته ها: یافته ها نشان میدهند که متون مورد بررسی با بهره گیری از عناصر فرهنگی متنوعی چون آیینهای مذهبی، سنتهای ملی و باورهای عامیانه، به ساخت و تقویت الگوهای خاصی از هویت زنانه پرداخته اند. این عناصر اغلب در راستای تثبیت نقشهای جنسیتی سنتی، تقویت پدرسالاری و مشروعیت‌بخشی به نظم فرهنگی غالب عمل کرده اند. نتیجه گیری: رمانهای پرشمارگان دهه نخست پس از جنگ ایران و عراق، به جای بازتاب تحول اجتماعی یا نقد نظم فرهنگی، بیشتر در خدمت بازتولید گفتمانهای سنتی و تأیید ساختارهای موجود قبلی قرار گرفته اند. این مقاله نشان میدهد چگونه متون ادبی عامه پسند میتوانند به عنوان ابزارهایی برای تثبیت هنجارهای اجتماعی، جنسیتی و فرهنگی تبدیل شوند.Representation of women, cultural semiotics, superstition, religiosity, nationalism, bestselling novels, content analysisبازنمایی زنان, نشانه شناسی فرهنگی, خرافه باوری, دین‌باوری, ملیگرایی, رمان پرشمارگان, تحلیل محتواhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1849.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1849.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل جامعه شناسانه و نشانه شناسانه بازنمایی زنان در چهار رمان پرشمارگان دهه نخست پس از جنگ ایران و عراق؛ با تمرکز بر مؤلفه های خرافه، دین و ملیگراییhttps://bahareadab.com/en/article/A Socio-Semiotic Analysis of the Representation of Women in Four Bestselling Novels from the First Decade after the Iran–Iraq War: Focusing on the Elements of Superstition, Religion, and Nationalism