امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Adam's creation from the point of view of two schools of tariqat, Kabaruyeh and Vahdatiyah: commonalities and theoretical differencesخلقت آدم در نظرگاه دو مکتب طریقت کبرویه و وحدتیه: اشتراکات و اختلافات نظری118753710.22034/bahareadab.2025.17.7537faمهنازمیزبانیدانشجوی دکتری گروه عرفان، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانnomahnaz.miz123@gmail.comمحمدتقیفعالیدانشیار گروه عرفان، دانشکده حقوق الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesfaali@srbiau.ac.irهادیوکیلیدانشیار گروه عرفان، پژوهشکده فلسفه، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.nohvakili@ihcs.ac.irJournal Article14030114BACKGROUND AND OBJECTIVES: Creation in general and human creation in particular are among the topics that have been studied by different branches of Sufism. Najm al-Din Razi from the Kabaruyeh sect and Ibn Arabi from the Wahdatiyah sect are among the most famous Sufis who have addressed this issue. The purpose of this research, which was carried out in a descriptive-analytical method, is to examine the approach of Sufism, especially Kubrawieh and Vahdatiyeh regarding creation, and to answer the question of differences and similarities in their attitudes. METHODOLOGY: The research method in this research is a descriptive analysis; Based on this, by using library resources and taking notes from these resources, the desired goals have been achieved. FINDINGS: Ibn Arabi and Najmuddin have searched for the purpose of creation in categories such as "Establishment", "manifestation of true love", "mystical connection", "manifestation of the unity of existence" and "consistency in the world of existence". The above-mentioned Sufis agree on the manifestation of true love as the goal of Adam"s creation; This is despite the fact that issues such as mystical connection (Razi) and the manifestation of the unity of existence and its consistency (Ibn Arabi) are the point of disagreement between the two Sufis. CONCLUSION: Ibn Arabi and Najmuddin Dayeh believe that the manifestation of true love is among the most important goals of creation; Sheikh Akbar and Daye have disagreements with each other in other areas, including the mystic connection; Mystical connection is a topic that was raised by Najmuddin Razi as one of the goals of creation, and it is based on the fact that connection to the Holy Prophet is possible only through knowledge called intuitive knowledge. This is while Ibn Arabi considers the above topic not only as the goal of creation or not, but even in the typology of knowledge, he is satisfied with sensory and intellectual knowledge and finally knowledge as a result of submission; Another issue of the difference between the two is the unity of existence.زمینه و هدف: آفرینش به ‌طور کلی و آفرینش انسان به ‌طور خاص در زمره موضوعاتی است که توسط نحله های مختلف تصوف مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. نجم‌الدین ‌رازی از طریقت کبرویه و ابن عربی از طریقت وحدتیه، در زمره نام‌آورترین صوفیانی هستند که به این مبحث پرداخته اند. هدف از انجام این پژوهش که به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است، آن است که رویکرد تصوف بالأخص کبرویه و وحدتیه در مورد خلقت را بررسی کرده و به پرسش تفاوت‌ها و شباهت‌های نگرشی آن‌ها پاسخ دهد. روش‌ها: شیوۀ بررسی در این جستار، تحلیلی توصیفی بوده؛ بر این اساس با استفاده از منابع کتابخانهای و یادداشتبرداری از این منابع اهداف مورد نظر تأمین دردیده است. یافته ها: ابن عربی و نجم‌الدین هدف خلقت را در مقوله هایی ازجمله «استجلا»، «تجلی عشق حق»، «وصال عارفانه»، «تجلی وحدت هستی» و «قوام بخشی به عالم هستی» جستجو نموده اند. صوفیان فوق در خصوص استجلا و تجلی عشق حق به عنوان غایت آفرینش آدم اتفاق نظر دارند؛ این در حالی است که موضوعاتی ازجمله وصال عارفانه (رازی) و تجلی وحدت هستی و قوام بخشی آن (ابن عربی) محل اختلاف نظر دو صوفی مذکور است. نتیجه گیری: ابن عربی و نجم الدین دایه معتقدند که استجلا و تجلی عشق حق در زمره مهم‌ترین اهداف خلقت است؛ شیخ اکبر و دایه در حیطه های دیگر ازجمله وصال عارفانه با یکدیگر دچار اختلاف نظر هستند؛ وصال عارفانه موضوعی است که توسط نجم‌الدین رازی به عنوان یکی از اهداف خلقت مطرح‌شده و بر آن است که وصل به حضرت حق تنها از طریق معرفتی به نام معرفت شهودی امکان‌پذیر است؛ این در حالی است که ابن عربی از موضوع فوق نه تنها به عنوان هدف خلقت یا نکرده، بلکه حتی در نوع شناسی معرفت، به معرفت حسی و عقلانی و درنهایت معرفت بر اثر تسلیم اکتفا می‌کند؛ موضوع دیگر اختلاف آن دو، وحدت وجود است.Creation of Adam, Kabaruyeh, Vahdatiyeh, Najmuddin Razi, Ibn Arabiخلقت آدم, کبرویه, وحدتیه, نجم‌الدین رازی, ابن عربیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1742.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1742.pdfhttps://bahareadab.com/article/خلقت آدم در نظرگاه دو مکتب طریقت کبرویه و وحدتیه: اشتراکات و اختلافات نظریhttps://bahareadab.com/en/article/Adam's creation from the point of view of two schools of tariqat, Kabaruyeh and Vahdatiyah: commonalities and theoretical differences

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120The components of classicism in Divan Rudakiمؤلفه های کلاسیسم در دیوان رودکی1940757310.22034/bahareadab.2025.17.7573faمهرویهرضیئیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomahparetak@yahoo.comشروینخمسهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yessh.khamse@gmail.comاحمدخیالی خطیبیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noAhmadkhatibi840@yahoo.comJournal Article14021219BACKGROUND AND OBJECTIVES: Khorasani style and the school of classicism have established a deep understanding of each other"s components despite the great historical distance. On the one hand, the Khorasani style is important as the first poetic style after Islam, and on the other hand, the classicism school is also important as the first school that was formed after the dominance of Christianity and the Middle Ages in Europe. Therefore, it is surprising to find some commonalities between these two in the poetic works of that era due to their emergence after a change in religious attitudes and a period of silence. One of the poets whose classicism elements can be seen in his works is Rudaki (237-319 AH). METHODOLOGY: In this article, the researcher has addressed this discussion with the descriptive-analytical method based on data collection through library-documents with the analysis of the data extracted through study, text reading, and data collection. FINDINGS: In this research, the investigation of classicism in Rudaki"s poetry is investigated and its innovative aspect is in the comparison and adaptation of style in Iranian poetry with scholastic components in European literature, which is classified as comparative literature. CONCLUSION: It is safe to say that the element of reason is discussed and investigated in Rudaki"s poetry exactly in the same sense as its classical component, and other elements are semantic similarities in their own way, depending on the circumstances of the creation of this school and the style of Khorasani. And they have depicted a unique concept. It goes without saying that some elements that were created, fertilized and perfected only with the passage of time, such as the unity of three themes, were not included in Rudaki"s poems. Khorasani styles are well suited in this sense.زمینه و هدف: سبک خراسانی و مکتب کلاسیسم با وجود فاصله تاریخی بسیار، درکی عمیق از مولفه های یکدیگر رقم زده اند. از سویی، سبک خراسانی به عنوان نخستین سبک شعری بعد از اسلام حائز اهمیت بوده و از سوی دیگر مکتب کلاسیسم نیز به عنوان نخستین مکتبی که پس از تسلط مسیحیت و قرون وسطی در اروپا شکل گرفت، دارای اهمیت است. لذا یافتن برخی اشتراکات این دو در آثار شعری آن دوران به دلیل ظهورشان پس از تغییر نگرش اعتقادی و یک دوره سکوت شگفت انگیز است. یکی از شاعرانی که مولفه های کلاسیسم در آثار وی دیده میشود رودکی (319-237ه.ق) است. روش ها: پژوهشگر در این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای گردآوری داده ها از طریق اسنادی_کتابخانه ای با تحلیل داده هایی که از طریق مطالعه، متن خوانی و فیش برداری استخراج شده به این بحث پرداخته است. یافته ها: در این پژوهش بررسی کلاسیسم در شعر رودکی مورد بررسی قرار گرفته و جنبه نوآوری آن در مقایسه و تطبیق سبکی در شعر ایران با مؤلفه های مکتبی در ادبیات اروپا است، که در زمره ادبیات تطبیقی قرار گرفته است. نتیجه گیری: به جرأت می توان گفت عنصر عقل دقیقا در همان معنای مولفۀ کلاسیسمی خود در شعر رودکی مورد بحث و بررسی است و سایر عناصر به تبع سنخیت شرایط ایجاد این مکتب و سبک خراسانی، در نوع خود شباهتهای معنایی و مفهومی بی نظیری به تصویر کشیده اند. ناگفته نماند برخی مولفه هایی که صرفا با گذشت زمان، آفریده، بارور شده وتکامل یافته اند، از جمله وحدت سه موضوع، در تاب و توان بررسی در اشعار رودکی نگنجیدند، برخلاف عنصری همچون عقل که بسته به زمان رودکی و ویژگیهای سبک خراسانی، در این معنا خوش نشسته اند.classicism, Khorasani style, Rudakiکلاسیسم, سبک خراسانی, رودکیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1743.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1743.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های کلاسیسم در دیوان رودکیhttps://bahareadab.com/en/article/The components of classicism in Divan Rudaki

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120The analysis of the information structure of Subject Noun phrases (SNP) in Khayyam's quatrainsبررسی ساختار اطلاعاتی گروههای اسمی در نقش نهاد جمله در رباعیات خیام4162758710.22034/bahareadab.2025.17.7587faایوبانصاریمربی گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesAnsari_ayoub@pnu.ac.irسیدعلیسراجدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران.noAli.seraj@neyshabur.ac.irJournal Article14021218BACKGROUND AND OBJECTIVES: Discoursal and textual analysis is a field of study in linguistics which deals with various topics, including the context of information distribution (information structure) (Shehbazi, 1378). Subject Noun phrases may contain old or new information that the textual (context) and situational context and the listener play significant roles in these analyses. METHODOLOGY: Prince (1981) makes a seven-fold division that forms the theoretical framework or perspective of the current research. In this study, the relationship among some syntactic features and some discoursal features of syntax in connection with discourse topics has been studied and analyzed. Out of the total Khayyam’s 178 quatrains of the examined version, 141 quatrains, i.e. 21.79% of Khayyam"s quatrains, constitute the research data. All the sentences of the studied quatrains have been identified and the subject noun phrases of the sentences have been studied and analyzed based on the level of familiarity for the listener based on the classification of Prince (1981). FINDINGS: The studied quatrains included 776 sentences; so that in 748 sentences, noun phrases were found in the subject position of the sentences. Also, in 28 sentences, the subjects of the sentences were non-nominal phrases such as prepositional phrases, independent clauses or dependent clauses. Finally, 340 subject noun phrases, 45.45% of the total subject noun phrases of the sentences are devoted to the noun phrases referenced or mentioned in the text, which have shown the most frequency or usage in this study. CONCLUSION: The results of the analysis indicate that 83.69% of the subject noun phases (SNP) in the sentences convey listener- oriented old information and 16.31% of SNP convey new information. Therefore, in general, it can be concluded that the SNP of the analyzed sentences have a high level of familiarity for the listener, that is, they often convey old information.زمینه و هدف: یکی از حوزه های مطالعاتی زبانشناسی، حوزۀ متنی و گفتمانی است که به مباحث گوناگونی ازجمله بافت توزیع اطلاعات میپردازد. گروههای اسمی در نقش نهاد جمله ممکن است حاوی اطلاع کهنه یا نو باشند که بافت متنی و موقعیتی و شنونده در این تحلیلها نقش بسزایی دارند. روش‌ها: پرینس (1981، ص 252) به تقسیم‎بندی هفتگانه ای قائل است که دیدگاه نظری پژوهش حاضر را تشکیل میدهد. در این بررسی رابطه برخی از ویژگیهای نحوی با بعضی از ویژگیهای گفتمانی نحو در ارتباط با مباحثی از گفتمان مداقه و واکاوی شده است. از مجموع 178 رباعی خیام از نسخۀ موردبررسی، 141 رباعی یعنی 21/79 درصد از رباعیات خیام داده های تحقیق را تشکیل میدهند. تمامی جملات رباعیات موردبررسی مشخص شده و گروههای اسمی در نقش نهاد جمله ها بر اساس میزان آشنایی آن برای شنونده بر اساس تقسیم‌بندی پرینس(1981، ص 252) مطالعه و بررسی شده است. یافته ها: رباعیات موردبررسی شامل 776 جمله بوده که در 748 جمله گروههای اسمی در نقش نهاد جمله واقع‌ شده اند و در 28 جمله نهاد جمله گروه های غیر اسمی مانند گروه های حرف‌اضافه ای، بندهای خود ایستا یا بندهای نا خود ایستا بوده است و 340 گروه اسمی در نقش نهاد جملات یعنی 45/45 درصد از کل گروه های اسمی در نقش نهاد جملات مربوط به گروه های اسمی اشاره شده در متن میباشد که بیشترین کاربرد را در این بررسی نشان داده است. نتیجه گیری: نتایج بررسی حاکی از این است که 69/83 درصد گروههای اسمی در نقش نهاد جملات اطلاعات کهنه شنونده بنیاد و 31/16 درصد اطلاعات نو را منتقل مینمایند. بنابراین، به طورکلی می‌توان چنین نتیجه گیری نمود که گروه های اسمی که در نقش نهاد جملات قرار گرفته اند از میزان آشنایی بالایی برای شنونده برخوردارند یعنی اغلب اطلاعات کهنه را انتقال میدهند.information structure, noun phrase, old information, new information, listener- oriented old information, Khayyam's Quatrainsساخت اطلاعاتی, گروه اسمی, اطلاعات کهنه, اطلاعات نو, اطلاعات کهنۀ شنوندۀ بنیاد, رباعیات خیامhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1744.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1744.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ساختار اطلاعاتی گروههای اسمی در نقش نهاد جمله در رباعیات خیامhttps://bahareadab.com/en/article/The analysis of the information structure of Subject Noun phrases (SNP) in Khayyam's quatrains

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120The adaptation of moral characteristics-a verdict among the speakers of the khorasani periodتطبیق شاخصه های اخلاقی ـ حکمی در میان سخنوران دورۀ خراسانی6380759110.22034/bahareadab.2025.17.7591faخدیجهحسین‌پناهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.nokhosain695@gmail.comناهیدعزیزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.yesn.Azizi@iaub.ac.irحجت‌الهغ‌ منیریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.nohojatolah.ghmoniri@iau.ac.irJournal Article14021224BACKGROUND AND OBJECTIVES: The background of this research is composed of the hymns of the speakers of the period called the khorasani period, and also the purpose of it is to examine the moral-judicial themes (with direct or indirect influence from the verses of Crimea and prophetic narratives) among the poets of the period. RESEARCH QUESTION: the present study examines these indicators by asking: What are the prominent moral and ruling indicators in the hymns of poets of the Khorasan period and shows how influenced they were by the verses of Crimea or prophetic narratives. METHODOLOGY: The research method in this study was descriptive analysis based on library sources. FINDINGS: What was obtained from the search is that: the poets of this covenant-contrary to the imagination instilled-were not only admirers of the Amir or the minister or descriptors of the Majlis of Aish and Sarwar, but the main topics of their attention were moral, ruling and sometimes mystical themes with the influence (direct or indirect) of the verses of Crimea and prophetic narratives, so that it can be said that the founder of many of these themes in the hymns of later periods was the speakers of this period, among them of course, Ferdowsi and Naser Khosrow have played the top roles. CONCLUSION: Barry, the results of the study show that: the most attention and focus of poets and speakers of the khorasani period was on moral-judicial issues and in this regard-directly or indirectly-also benefited from the teachings of the Qur"an and narrative, so that it can be claimed that these speakers were the founders of various types of moral, judicial and even mystical themes in the poetry of the Post-Self periods. Of course, among the poets and speakers of the period in question, Naser Khosrow and Hakim Ferdowsi Tosi have contributed the most to the promotion of the topics mentioned.زمینه و هدف: زمینۀ این پژوهش را سروده های سخنوران دورۀ موسوم به دورۀ خراسانی تشکیل داده و نیز هدف از آن بررسی مضامین اخلاقی ـ حکمی (با تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم از آیات کریمه و روایات نبوی) در میان شاعران دورۀ یاد شده است. پرسش تحقیق: پژوهش حاضر با طرح این پرسش که: شاخصه های برجسته اخلاقی و حکمی در سروده های شاعران دوره خراسانی را چه مواردی تشکیل می‌دهد این شاخصه ها را احصا کرده و نشان می‌دهد آن‌ها تا چه اندازه متأثر از آیات کریمه یا روایات نبوی بوده اند. روش تحقیق: روش تحقیق در این پژوهش تحلیل ـ توصیفی بر اساس منابع کتابخانه ای بوده است. یافته ها: آنچه از جستجوی انجام یافته به دست آمد عبارت از آن است که: شاعران این عهد ـ بر خلاف تصور القا شده ـ تنها ستایشگر فلان امیر یا وزیر یا توصیفگر مجالس عیش و سرور نبوده اند، بلکه عمده موضوعات مورد توجه آن‌ها مضامین اخلاقی، حکمی و گاه عرفانی با تأثیر (مستقیم یا غیرمستقیم) از آیات کریمه و روایات نبوی بوده است، به طوری که میتوان گفت پایه گذار بسیاری از این مضامین در سروده های ادوار بعد، سخنوران همین دوره بوده، در این میان البته فردوسی و ناصرخسرو نقش برتر را داشته اند. نتیجه گیری: باری، نتایج پژوهش نشان میدهد که: بیشترین توجه و تمرکز شاعران و سخنوران دوره خراسانی بر موضوعات اخلاقی ـ حکمی بوده و در این راستا ـ به طور مستقیم یا غیرمستقیم ـ از آموزه های قرآنی و روایی نیز بهره های فراوان برده، به طوری که میتوان ادعا کرد: این سخنوران پایه گذار گونه های مختلف مضامین اخلاقی، حکمی و حتی عرفانی در شعر دوره های پس از خود نیز بوده اند. البته در میان شاعران و سخنوران دوره مورد بحث، ناصرخسرو و حکیم فردوسی طوسی بیشترین سهم را در تبلیغ و ترویج مضامین یاد شده به خود اختصاص داده اند.ethics, wisdom, poets of the Khorasan period, verses of the Qur'an, prophetic and Alawite narratives.اخلاق, حکمت, شاعران دوره خراسانی, آیات قرآن, روایات نبوی و علویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1745.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1745.pdfhttps://bahareadab.com/article/تطبیق شاخصه های اخلاقی ـ حکمی در میان سخنوران دورۀ خراسانیhttps://bahareadab.com/en/article/The adaptation of moral characteristics-a verdict among the speakers of the khorasani period

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Examining the manifestations of human rights in the works of Shahriar Mandanipourبررسی جلوه های حقوق بشر در آثار شهریار مندنی‌پور8197759510.22034/bahareadab.2025.17.7595faسپیدهیوسفی بوربوریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.noneda.yans.2016@gmail.comپروانه‌عادل‌زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.yesAdelzade@ia.irکامرانپاشایی فخریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.nopashaei@iat.irJournal Article14021219BACKGROUND AND OBJECTIVES: one of the scientific and proven methods of criticizing literary texts is the interdisciplinary study of these works; Analysis of literary texts based on legal and sociological studies is one of the important types of interdisciplinary studies. This method of study causes the microscopic observation of the internal angles of literary texts; Therefore, in order to get to know an author as well as possible, interdisciplinary review and criticism of that text is necessary. In this essay, considering the importance of legal issues in the formation of exciting literary stories and also the role of literature in introducing legal principles, the reflection of the provisions of the Declaration of Human Rights in the fictional works of one of Iran"s modernist writers, Shahriar Mandanipour, is investigated. METHODOLOGY: The study method in this article is analytical-descriptive and the data collection method is library studies. In this essay, the general atmosphere, history, and concept of human rights are first introduced, and then the theoretical foundations and main materials of human rights are used in the analysis of Shahriar Mandanipour"s works. For this purpose, all fiction works of this author have been studied and reviewed. FINDINGS: Based on the findings of this article, among the most important provisions of human rights that Mandanipour ordered his audience to observe, freedom and equality in terms of dignity and rights; the right to freedom and personal security; prohibition of torture, punishment, cruel, inhuman or degrading treatment; equality before the law; The right to travel and reside freely in other countries; The right to asylum in another country against torture, persecution and harassment; The right to marry at legal age without any restrictions on race, nationality, or religion; the right to freedom of opinion and expression; The right to a decent life, health and well-being; And the right to education is universal (ten principles). CONCLUSION: More than any principle, Mandanipour has addressed the principle of "the right to a decent life, health and well-being". Of course, he has a pessimistic view and position on these issues and actually has no hope for the implementation of human rights in the current world, especially in the third world and especially in the Middle East.زمینه و هدف: یکی از روشهای علمی و اثبات‌شدۀ نقد و بررسی متون ادبی، مطالعۀ بینارشته ای این آثار است؛ تحلیل متون ادبی بر مبنای مطالعات حقوقی و جامعه شناسانه، یکی از انواع مهم مطالعات بینارشته ای میباشد. این روش مطالعه، سبب رصد ریزبینانه و موشکافی هرچه دقیقتر زوایای داخلی متون ادبی میشود؛ بنابراین برای شناخت هرچه بهتر یک نویسنده، بررسی و نقد بینارشته ای آن متن ضروری مینماید. در این جستار با توجه به اهمیت مباحث حقوقی در شکلگیری داستانهای مهیج ادبی و همچنین نقش ادبیات در شناساندن اصول حقوقی، به بررسی انعکاس مفاد اعلامیۀ حقوق بشر در آثار داستانی یکی از نویسندگان مدرنیست ایران، شهریار مندنی‌پور، پرداخته میشود. روش مطالعه: روش مطالعه در این مقاله، تحلیلی-توصیفی و روش گردآوری داده ها مطالعات کتابخانه ای میباشد. در این جستار ابتدا با فضای کلی و تاریخچه و مفهوم حقوق بشر آشنا شده و سپس مبانی نظری و مواد اصلی حقوق بشر در تحلیل آثار شهریار مندنی‌پور به کار گرفته شده است. بدین منظور تمام آثار داستانی این نویسنده مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. یافته ها: بر اساس یافته های این مقاله از جمله مهمترین مفاد حقوق بشر که مندنی‌پور مخاطبان خود را به رعایت آنها سفارش کرده است، آزادی و برابری از لحاظ حیثیت و کرامت و حقوق؛ حق آزادی و امنیت شخصی؛ ممنوعیت شکنجه، مجازات، رفتار ظالمانه، ضد انسانی یا تحقیرآمیز؛ برابری در مقابل قانون؛ حق رفت‌وآمد و اقامت آزادانه در دیگر کشورها؛ حق پناهندگی در کشوری دیگر در برابر شکنجه، تعقیب و آزار؛ حق زناشویی در سن قانونی بدون هیچ محدودیتی از حیث نژاد، ملیت، یا دین؛ حق آزادی عقیده و بیان؛ حق برخورداری از زندگی مناسب و سلامت و رفاه؛ و حق برخورداری از آموزش و پرورش همگانی است (ده اصل). نتیجه گیری: مندنی‌پور بیش از هر اصلی، به اصل «حق برخورداری از زندگی مناسب و سلامت و رفاه» پرداخته است. البته او نگاه و موضعی نومیدانه به این مباحث دارد و در واقع امیدی به اِعمال و اجرای حقوق بشر در جهان کنونی ندارد، بویژه در جهان سوم و بویژه در خاورمیانه.human rights, law, fiction, modernism, novel, Shahriar Mandanipourحقوق بشر, قانون, ادبیات داستانی, مدرنیسم, رمان, شهریار مندنی‌پورhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1746.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1746.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی جلوه های حقوق بشر در آثار شهریار مندنی‌پورhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the manifestations of human rights in the works of Shahriar Mandanipour

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Examining the style of Greimas' action model in the narrative structure of Malakoot story by Bahram Sadeghiبررسی سبک الگوی کنشی گرمس در ساختار روایی داستان ملکوت اثر بهرام صادقی99121760110.22034/bahareadab.2025.17.7601faمریممودتدانشجوی دکتری گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomavaddat_maryam@yahoo.comفروغکاظمیدانشیار گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesfor.kazemi@iauctb.ac.irبهراممدرسیاستادیار گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noba.modarresi@yahoo.comJournal Article14030106BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the most characteristic features and components of postmodern storytelling is the intermingling of the border between the world of reality and fantasy, which affects all the actions and narrative trajectory of the story. In this article, the main goal is to investigate and analyze the actions in one of the contemporary postmodern novels called "Malakoot" by the contemporary author "Bahram Sadeghi" based on the theory of semiotics of discourse by Lithuanian linguist Algirdas Julien Greimas. METHODOLOGY: The method of conducting the present research is descriptive-analytical, based on library studies and document analysis, centered on the theory of discourse semiotics of Greimas. The statistical population includes the novel Malakoot by Bahram Sadeghi and the samples were selected purposefully and selectively. FINDINGS: The narrative and action structure of the postmodernist novel Malakoot is actually a contrast between the system of good and evil, in which a doctor named Dr. Hatam, as the main actor and symbol of absolute and demonic evil, seeks to achieve the desired value, which is to kill people. Anonymity and meaninglessness form the main infrastructure in the inner layers of this story for the action of its actors. CONCLUSION: Malakoot"s novel is formed with emphasis on the action of the two main actors of the story, Dr. Hatam and Mr. M. L. Based on the action model of Greimas, the active actor has resorted to killing people. The main factor of the narrative, which is formed in the narrative chain of the story, is the battle between good and evil. The author has used the illusory, metareal and surreal atmosphere to play the role of the main and secondary actors (Saghi, Sheko, Mr. Mavaddat, etc.). The secondary actors of the story are all extravagant and lustful people who are sentenced to death at the end of the story.زمینه و هدف: از شاخصترین ویژگیها و مؤلفه های داستان‌پردازی پسامدرن، در هم آمیخته شدن مرز میان جهان حقیقت و خیال است که بر تمامی کنشها و خط سیر روایی داستان تأثیر میگذارد. در این مقاله هدف اصلی بررسی و تحلیل کنشهای موجود در یکی از رمانهای پست مدرن معاصر با نام «ملکوت» اثر نویسنده معاصر «بهرام صادقی» بر اساس نظریه نشانه معناشناسی گفتمان آلرژیر داس گرمس زبانشناس اهل لیتوانی میباشد. روش پژوهش: روش انجام پژوهش حاضر، توصیفی ـ تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و شیوۀ سندکاوی با محوریت نظریه نشانه معناشناسی گفتمانی گرمس میباشد. جامعۀ آماری شامل رمان ملکوت بهرام صادقی است و نمونه ها بصورت هدفمند و گزینشی انتخاب شده اند. یافته های پژوهش: ساختار روایی و کنشی رمان پست مدرنیستی ملکوت، در حقیقت تقابلی از نظام خیر و شر است که در آن پزشکی بنام دکتر حاتم بعنوان کنشگر اصلی و نماد شر مطلق و اهریمن در پی دست یافتن به سوژه ارزشی مورد نظر یعنی کشتن انسانهاست. بی‌هویتی و معناباختگی زیرساخت اصلی در لایه های باطنی این داستان جهت کنش کنشگران آن را تشکیل میدهد. نتایج پژوهش: رمان ملکوت با تأکید بر کنش دو کنشگر (فاعل) اصلی داستان یعنی دکتر حاتم و آقای م. ل شکل گرفته است. بر اساس الگوی کنشی گرمس، کنشگر فاعل برای از میان بردن انسانها بخشونت (قتل) روی آورده است. عامل اصلی روایت که در زنجیره روایی ـ میثاقی داستان شکل گرفته نبرد میان خیر و شر است. نویسنده از فضای وهم‌آلود و فراواقعی و سورئال جهت ایفای نقش کنشگران اصلی و فرعی (ساقی، شکو، آقای مودت و...) بهره گرفته است. کنشگران فرعی داستان هر یک افراد زیاده خواه و هوسبازی هستند که در پایان داستان بمرگ محکوم میشوند.postmodern novel, Malakoot, Bahram Sadeghi, Discourse semiotics, Greimas action modelرمان پست مدرن, ملکوت, بهرام صادقی, نشانه معناشناسی گفتمانی, الگوی کنشی گرمسhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1747.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1747.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک الگوی کنشی گرمس در ساختار روایی داستان ملکوت اثر بهرام صادقیhttps://bahareadab.com/en/article/Examining the style of Greimas' action model in the narrative structure of Malakoot story by Bahram Sadeghi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Conceptualization and Territory-Research of Comparative Children’s and Young Adult Literature (In the shadow of Interdisciplinary Children’s and Young Adult Literature and Comparative Literature)مفهوم شناسی و قلمروپژوهی ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان (در سایه میان رشتگی ادبیات کودک و نوجوان و ادبیات تطبیقی)123145760910.22034/bahareadab.2025.17.7609faساراذبیحیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.noSarah_Zabihi@phd.guilan.ac.irمحمدعلیخزانه دارلودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.yeskhazaneh@guilan.ac.irرضاچراغیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.noCheraghireza@guilan.ac.irJournal Article14030107BACKGROUND AND OBJECTIVES: Before receiving the independent nature in the academic and scientific context, Children’s and Young Adult Literature was a Defeated discourse in front of the literature that faces adult audiences. Adults refuse the possibility and acceptance of literature specific to children as an independent knowledge and they consider adult literature to be dominant over Children’s and Young Adult Literature. the exploration of new angles of this field became prominent with transition of changes and transformations to the independence of knowledg. Children’s and Young Adult Literature with its special audience-study, in Interdisciplinary relationship with comparative literature, makes Comparative Children’s and Young Adult Literature. The newness of this field in the global arena shows the lack of resources and the necessity of theoretical research. This research deals with the condition of this field and its territory. METHODOLOGY: The Comparative Children’s and Young Adult Literature, in various theoretical topics that lead to the formation of the framework and understanding of this knowledge, has a Interdisciplinary and Transtextual relationship with comparative literature, it can be studied in independent researches. An interdisciplinary approach and intertextual and comparative analysis with a descriptive method of content analysis and analysis of theoretical sources is considered. FINDINGS: In this study, the concept of Comparative Children’s and Young Adult Literature in the academic context of Iran, Interdisciplinary and the formulation of the Territoriy of Researchs of this field are built in the intertextual and comparative shadow of comparative literature and the proposed fields of O’Sullivan, to reduce the theoretical void of Conceptology, Problem-Creating and Territory-Research of this nascent field for future researches. CONCLUSION: In another research, the researchers looked at the fixed, variable and semi-variable indexs of this knowledge to help the research in this field in Problem-Analysis and Problem-Creating. Considering the situation of the Comparative Children’s and Young Adult Literature in the university and its scope of research, it is important that researchers consider the special nature and scope of research in this field compared to the comparative literature of adults.زمینه و هدف: ادبیات کودک و نوجوان پیش از دریافت ماهیت مستقل در بستر دانشگاهی و علمی، در مقابل ادبیاتی که با مخاطبان بزرگسال مواجه است، گفتمان مغلوب محسوب میشد. بزرگسالان از امکان مندی و پذیرش ادبیاتی مختص مخاطب کودک و نوجوان به عنوان دانشی مستقل امتناع می ورزیدند و ادبیات بزرگسالانه خود را غالب میدانستند تا اینکه گذار و تغییر و تحولات، به استقلال معرفت شناختی آن انجامید. ادبیات کودک و نوجوان با مخاطب شناسی ویژه خود، در ارتباط بینارشته ای با ادبیات تطبیقی، ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان را برمیسازد. این پژوهش به وضعیت این ساحت و قلمرو آن میپردازد. روش ها: نوپایی این ساحت در عرصه جهانی، کمبود منابع و ضرورت پژوهشهایی را نشان میدهد. ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان، در مباحث مختلف نظری که به شکل گیری چهارچوب و شناخت این دانش می انجامد، با ادبیات تطبیقی ارتباط بینارشته ای و ترامتنی دارد که هر یک از انواع روابط بینامتنی، پیرامتنی، سرمتنی، بیش متنی و فرامتنی در پژوهشهای مستقل قابل مطالعه است. رویکرد میان رشته ای و بررسی بینامتنی و تطبیقی با روش توصیفی از نوع تحلیل محتوا و واکاوی منابع نظری مدنظر است. یافته ها: در این مطالعه، مفهوم ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان در بستر دانشگاهی ایران، میان رشتگی و صورت بندی قلمروهای پژوهشی این حیطه در چشم انداز بینامتنی و تطبیقی ادبیات تطبیقی و حوزه های پیشنهادی اسالیوان که تنها پژوهش مستقل ترجمه شده در ایران است، برساخته شد تا در مجموع خلأ نظری مفهوم شناسی، مسئله سازی و قلمروپژوهی این ساحت نوپا برای پژوهشهای آتی کاهش یابد. نتیجه گیری: در پژوهشی دیگر، پژوهشگران به شاخصهای ثابت و متغیر و نیمه متغیر این دانش پرداختند تا در مسئله شناسی و مسئله سازی به پژوهش در این حیطه یاری رسانند. با توجه به وضعیت ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان در دانشگاه و قلمرو پژوهش آن، اهمیت دارد که پژوهشگران ماهیت ویژه و حوزه پژوهش در این ساحت را نسبت به ادبیات تطبیقی بزرگسال مدنظر قرار دهند.Children’s and Young Adult Literature, Comparative literature, Comparative Children’s and Young Adult Literature, Interdisciplinary, Territoriy of Research.ادبیات کودک و نوجوان, ادبیات تطبیقی, ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان, بینارشتگی, قلمرو پژوهشhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1748.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1748.pdfhttps://bahareadab.com/article/مفهوم شناسی و قلمروپژوهی ادبیات تطبیقی کودک و نوجوان (در سایه میان رشتگی ادبیات کودک و نوجوان و ادبیات تطبیقی)https://bahareadab.com/en/article/Conceptualization and Territory-Research of Comparative Children’s and Young Adult Literature (In the shadow of Interdisciplinary Children’s and Young Adult Literature and Comparative Literature)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Introduction of Mirza Mohammad Sail Akhbari and a look at his manuscripts and poetry styleمعرفی میرزا محمد سیل اخباری و نگاهی به نسخ خطی و سبک شعر او147180761310.22034/bahareadab.2025.17.7613faمریمجلالونددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nomaryamjalalvand20@gmail.comزهراقرقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesz_ghoroghi@iau_tnb.ac.irغلامرضاداودی‌پوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.nogholamreza.davoudipour@gmail.comJournal Article14030114BACKGROUND AND OBJECTIVES: Manuscripts of written heritage are from the heart of the history and civilization of nations and are of great importance because they introduce us to the culture and thought of the past. Through manuscripts, one can understand the history, thoughts and opinions of people of different ages. Examining the content and structure of manuscripts in any period and field can be an effective help in knowing the style, influential factors, knowing and promoting the scientific, cultural and intellectual achievements of different ages. One of these lasting written legacies is the manuscript of Mirza Mohammad Sil Akhbari"s collection of poems by poets and writers of the 13th century Hijri during the Qajar period. He is a Shiite and has many praise poems in praise of Imam Athar (AS). He is also one of the famous figures in the Qajar sources and has expertise in many sciences and has written numerous books on jurisprudence, theology, and defending the teachings of the Akhbariyya and opposing the teachings of the Usulians, most of which have been published. But his poetry divan has been neglected, therefore the present study introduces the divan of Sil Akhbar poems which includes sonnets, masnavis, quatrains, pieces and other poetic forms, as well as introducing his thoughts and opinions, which are reflected in his poems and up to now. No one has corrected it and deals with the poetic aspects of Sil in the age and period he lived in. METHODOLOGY: The research method in the preparation of this research is based on the manuscripts of this court that are available in the library of the Islamic Parliament and also other sources of the library, which will be in the form of content analysis. FINDINGS: Examining Sil Akhbari"s poems and understanding his capabilities in using arrays and verbal and literary arts and his times, etc., clearly shows that Sil was very skilled in writing poetry, like other sciences, and in this way He has been a follower of literary traditions, especially eulogies.Along with all the poetic arts that he used, he paid more attention to the allusion art, which he used in an artistic way according to the needs of the present, the audience and the desired. CONCLUSION: Seal wrote poetry in both Arabic and Persian languages, he was greatly influenced by the poets before him, including Hafez, and while benefiting from all kinds of arrays and allusions and literary tasks such as balance, respect for example, commitment, literalism, observation and sharing, from industry. He has taken a lot of hints and proved his power as a poet in this field. He has experimented in various poetic formats and has used mystical terms in his poems. The theme of his poems is mostly praise and romance. He did not pay attention to the world and material things and expressed this point in his poems.هدف و زمینه: نسخه های خطی میراث مکتوبی از دل تاریخ و تمدن ملتها میباشند و از این جهت از اهمیت بالایی برخوردار هستند که ما را با فرهنگ و اندیشه گذشتگان آشنا میسازند. از خلال نسخه های خطی میتوان به تاریخ، اندیشه و عقاید انسان‌های اعصار مختلف پی برد. بررسی محتوا و ساختار نسخه های خطی در هر دوره و حوزه ای میتواند کمک موثری به شناخت سبک، عوامل تاثیرگذار، شناخت و ترویج دستاوردهای علمی، فرهنگی و فکری اعصار مختلف باشد. یکی از این میراثهای مکتوب ماندگار، نسخه خطی دیوان اشعار میرزا محمد سیل اخباری از شاعران و نویسندگان قرن سیزدهم هجری در دوره قاجاریّه است.وی شیعی مذهب بوده و اشعار مدحی فراوان در مدح و منقبت ائمه اطهار (ع) دارد. همچنین یکی از چهره های مشهور در منابع قاجاریه بوده و در بسیاری علوم مهارت داشته و کتابهای متعددی در فقه، کلام، و دفاع از تعالیم اخباریه و مخالفت با تعالیم اصولیان نوشته است، که اکثر آنها به چاپ رسیده اند. ولی دیوان شعر وی مغفول مانده است، از این رو پژوهش حاضر به معرفی دیوان اشعار سیل اخباری که شامل غزلیات، قصاید، مثنوی، رباعی، قطعات و دیگر قالبهای شعری میباشد و نیز شناساندن افکار و عقاید وی، که در میان اشعارش انعکاس یافته است و تا کنون کسی به تصحیح و تحشیه آن نپرداخته و جنبه های شاعری سیل در عصر و دوره ای که زندگی میکرده میپردازد. روش تحقیق: روش تحقیق در تهیه این پژوهش با توجه به نسخه های خطی این دیوان که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است و همچنین منابع دیگر کتابخانه ای به صورت تحلیل محتوایی صورت گرفته است. یافته ها: بررسی اشعار و شناخت توانمندیهای سیل اخباری در به کار بردن آرایه ها و صنایع لفظی و ادبی و چگونگی روزگارش و غیره، به خوبی نشان دهنده این است، که سیل در سرودن شعر نیز، مانند علوم دیگر بسیار مهارت داشته است و در این راه پیرو و پایبند سنتهای ادبی، به ویژه مدیحه سرائی بوده است. در کنار تمام صناعات شعری که وی از آنها بهره برده، بیشتر به صنعت تلمیح توجه داشته است، که آن را بنابر متقضای حال، مخاطب و مطلوب به شیوه ای هنرمندانه به کار برده است. نتیجه گیری: سیل به دو زبان عربی و فارسی شعر سروده است، بسیار تحت تاثیر شاعران پیش از خود از جمله حافظ بوده و ضمن بهره مندی از انواع آرایه ها و تنفنها و تکلفهای ادبی نظیر موازنه، مراعات نظیر، التزام، حرفگرایی، ارصاد و تسهیم، از صنعت تلمیح بسیار برده است. در انواع قالبهای شعری، هنرآزمایی کرده و از اصطلاحات عرفانی به طرز چشمگیری در اشعارش استفاده کرده است. بنمایه اشعارش بیشتر مدحی و عاشقانه ‌_عارفانه است. وی به جهان و مادیات توجهی نداشته و این نکته را فراوان در اشعارش بیان کرده است.Stylistics, manuscript, Mirza Mohammad Sil Akhbari, 13th century, recognition of styleسبک‌شناسی, نسخه ‌خطی, میرزا محمد سیل اخباری, قرن سیزدهم, شناخت سبکhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1749.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1749.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی میرزا محمد سیل اخباری و نگاهی به نسخ خطی و سبک شعر اوhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction of Mirza Mohammad Sail Akhbari and a look at his manuscripts and poetry style

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120The epilogue aspect of prefaces from the point of view of discourse analysisبررسی رویکرد براعت استهلالی دیباچه ها، با تکیه بر روش تحلیل گفتمان181198763710.22034/bahareadab.2025.17.7637faفرشیدجعفریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.nofj13601215@gmail.comعفتنقابیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.yese.neghabi@khu.ac.irحبیب‌اللهعباسیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.noh.abbasi@khu.ac.irسید مرتضی میرهاشمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.nos.mirhashemi@khu.ac.irJournal Article14030116BACKGROUND AND OBJECTIVES: The writers of the prominent technical prose texts in their prose masterpieces have been influenced by the discourse of their era, apart from embellishing the preface of their work with various literary techniques, for artistic expression, beauty of speech, and attracting the attention of the audience. So that the preface of their words is linguistically, literary and structurally different from the text of the book and the discourse procedure of the author"s era. Thus, the examination of the prologue of this type of literary prose from different angles of rhetoric and discourse analysis deserves more attention. The epilogue aspect of these prefaces is a problem that has been less than the luck of the researchers of this type of literary texts. METHODOLOGY: In this essay, we have tried to take a look at the prefaces of prominent historical and fictional prose texts of the 6th and 7th centuries by using the principles of discourse analysis and the descriptive and comparative method. These basics can be recognized and shown in indicators such as words, sentences or phrases, general concepts as well as hidden concepts of prefaces with regard to artistic expression techniques. By quantitative discourse analysis of words, combinations and expressions. FINDINGS: By examining the approach to the discourse of prefaces, we found that the prefaces of each of the researched texts were written by the type of attitude, social position and status of the author with the common discourse of their era. In such a way that historical books have paid more attention to the mission of the preamble than fiction books; But from the perspective of qualitative discourse analysis, in the prefaces of the books Marzbannameh, Golestan and Rahat al-Sudor, more attention has been paid to the explanation of the topics and themes of the text. CONCLUSION: By analyzing the style of the discourse governing the prefaces, which have also spread to the themes of the text, we came to the conclusion that two types of literary and political discourse prevail in the prefaces of Kalileh and Demeneh, and the competition between Ravini and Nasrallah Menshi in the prose genre is the dominant discourse that is in the preface of Marzbannameh. It is clearly defined. Saadi"s treatment of ethics has led to the strengthening of the sermon in the preface of Golestan. The type of writing and the use of various literary arts and poems in the preface of Rahat al-Sudor, two discourses of historical validity and literary validity are prominent. In Jarfadghani"s prose, the discourse of historical validity and adherence to the text is more prominent than the discourse of secretarial competition. In the preface of Jahangosh"s history, in addition to the historical and literary discourse, we are faced with a kind of cultural discourse that can be seen in some Iranian historical families.زمینه و هدف: نویسندگان متون برجسته نثر فنّی در شاهکارهای نثر خود جهت هنرنمایی، زیبایی سخن و جلب نظر مخاطبان، غیر از اینکه دیباچه اثر خود را به انواع صنایع ادبی آراسته اند، تحت تأثیر گفتمان عصر خود نیز بوده اند؛ بطوری که مدخل کلامشان از نظر زبانی، ادبی و ساختاری متمایز از متن کتاب و براساس رویه گفتمانی دوره مؤلف است. بدینسان بررسی دیباچه این نوع از نثر ادبی از زوایای مختلف بلاغی و تحلیل گفتمانی درخور توجّه بیشتری است. جنبه براعت استهلالی این دیباچه ها، مسأله ای است که کمتر مورد توجّه محقّقان این نوع از متون ادبی بوده است. روشها: در این جستار تلاش کرده ایم با بهره گیری از روشها و الگوهای تحلیل گفتمان و شیوه توصیفی و تطبیقی، رویکرد براعت استهلالی دیباچه متون برجسته نثر داستانی اعمّ از کلیله و دمنه، مرزبان‌نامه و گلستان و نثر تاریخی اعمّ از راحه ‌الصدور ترجمه تاریخ یمینی و تاریخ جهانگشا را واکاوی کنیم. این رویکرد را میتوان در شاخصه هایی چون واژه، جمله یا عبارت، مفاهیم کلّی و مفاهیم پنهان دیباچه ها و با توجّه به شگردهای بیان هنری تشخیص و نشان داد. یافته ها: با بررسی رویکرد براعت استهلالی گفتمان دیباچه ها دریافتیم که دیباچه هرکدام از متون مورد تحقیق به واسطه نوع نگرش، جایگاه اجتماعی و مقام نویسنده با گفتمان‌ رایج دوره خود نگاشته شده اند. به گونه ای که کتابهای تاریخی از لحاظ کمّی بیش از کتب داستانی به رسالت براعت استهلالی دیباچه توجّه داشته اند؛ لیکن از منظر تحلیل کیفی گفتمانی، در دیباچه کتابهای مرزبان‌نامه، گلستان و راحه ‌الصدور به جنبه براعت استهلالی عبارات دیباچه، توجّه کاملتری به تبیین موضوعات و بنمایه های متن شده است. نتیجه گیری: با تحلیل شیوه گفتمان حاکم بر دیباچه ها که به مضامین متن نیز تسرّی یافته ، به این نتیجه رسیدیم که در دیباچه کلیله و دمنه دو نوع گفتمان ادبی و سیاسی حاکم است و رقابت وراوینی با نصرالله منشی در نوع نثر، گفتمان غالبی است که در دیباچه مرزبان‌نامه به وضوح مشخّص است. پرداختن سعدی به اخلاق، منجر به تقویت گفتمان وعظ در دیباچه گلستان شده است. نوع نگارش و کاربرد انواع صنایع ادبی و اشعار در دیباچه راحه ‌الصدور، دو گفتمان اعتبار تاریخی و اعتبار ادبی برجسته اند. در نثر جرفادقانی نیز گفتمان اعتبار تاریخی و پایبندی به متن، پررنگتر از گفتمان رقابت منشیانه دیده میشود. در دیباچه تاریخ جهانگشا علاوه بر گفتمان تاریخی و ادبی، با نوعی گفتمان فرهنگی روبروییم که در برخی از خاندانهای تاریخی ایرانی قابل مشاهده است.Technical prose, fiction text, historical text, Quantitative and qualitative analysisنثر فنّی, متن داستانی, متن تاریخی, تحلیل کمّی و کیفیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1750.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1750.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی رویکرد براعت استهلالی دیباچه ها، با تکیه بر روش تحلیل گفتمانhttps://bahareadab.com/en/article/The epilogue aspect of prefaces from the point of view of discourse analysis

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Intertextual analysis of uncertainty in the linguistic and narrative style of Boofe kour Sadegh Hedayat and Malakout Bahram Sadeghiتحلیل بینامتنی عدم قطعیت در سبک زبانی و روایی بوف‌کور صادق هدایت و ملکوت بهرام صادقی199223763810.22034/bahareadab.2025.17.7638faمرجانحسن‌پوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.nomarjanhasanpour8@gmail.comناهیداکبریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.yesn.akbari@qaemiau.ac.irحسامضیاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.noZiaee.hesam@gmail.comJournal Article14030125BACKGROUND AND OBJECTIVES: Intertextuality is one of the results of developments in the field of criticism and studies of literary texts. The main goal of this research is to analyze and investigate the factors of doubt at different levels of the narrative, considering the intertextual nature of the component of uncertainty in the two stories "Boofe kour" by Sadegh Hedayat and "Malakout" by Bahram Sadeghi. METHODOLOGY: This research is based on library studies and document analysis method, using the descriptive-analytical method and referring to reliable scientific sources and databases. In this research, two books of Bofkor and Malakout have been analyzed and in order to provide statistical samples, 3000 sentences from each of these two intertextual works have been analyzed. FINDINGS: In the two stories of Bufkor and Malkot, the proposition of uncertainty - which is one of the main coordinates of postmodern stories - is clearly evident, and this is the reason that, despite the categorization of these two novels under modern novels, it can be said that the component of uncertainty is Two works have given a postmodernist flavor. CONCLUSION: In these two works, both authors have taken measures to express uncertainty, which are manifested in the levels of language, narration, characterisation, point of view, place and time of the story. Sadeghi Bamanand"s guidance mixes the world of fantasy and reality to make the audience suspicious. The novels of Bofkor and Malakout are close to the coordinates of postmodern novels, and the multiple and uncertain characterizations, the plurality of truth and reality, and the simultaneous use of fantasy and reality make the narrative space full of ambiguity and doubt in Bofkor, and Sadeghi in Malakout is also honest with the implicit intertextual approach. From Bufkor has paid attention to the manifestations of uncertainty in this story.زمینه و هدف: بینامتنیت یکی از نتایج تحولات در حوزه نقد و مطالعات متون ادبی است. هدف اصلی این پژوهش آن است تا با توجه به ماهیت بینامتنی مؤلفه عدم قطعیت در دو داستان بوف کور اثر صادق هدایت و ملکوت اثر بهرام صادقی عوامل تشکیک در سطوح مختلف روایت را تحلیل و بررسی نماییم. روش پژوهش: این جستار به شیوۀ مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی و با بهره گیری از روش توصیفی ـ تحلیلی و مراجعه به منابع و پایگاه های معتبر علمی است. در این پژوهش دو کتاب بوف‌کور و ملکوت مورد تحلیل قرار گرفته است و جهت ارائه نمونه های آماری تعداد 3000 جمله از هر یک از این دو اثر به روش بینامتنی مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش: در دو داستان بوف‌کور و ملکوت گزارۀ عدم قطعیت ـ که از مختصات اصلی داستانهای پست مدرن میباشد- کاملاً مشهود است و همین مسأله سبب میشود که با وجود دسته بندی این دو رمان در ذیل رمانهای مدرن، بتوان گفت که مؤلفه عدم قطعیت به هر دو اثر رنگ و بویی پست مدرنیستی بخشیده است. نتایج پژوهش: در این دو اثر هر دو نویسنده برای بیان عدم قطعیت تمهیداتی در نظر گرفته اند که در سطوح زبان، روایت، نحوۀ شخصیت‌پردازی، زاویه دید، مکان و زمان داستان در روایت نمود یافته است. صادقی بمانند هدایت دنیای خیال و واقعیت را در هم آمیخته است تا مخاطب را با تشکیک مواجه کند. رمان بوف‌کور و ملکوت به مختصات رمانهای پست مدرن نزدیک شده اند و شخصیت‌پردازیهای متکثر و نامعین، تکثر حقیقت و واقعیت و استفاده همزمان از خیال و واقعیت فضای روایت در بوف‌کور را آکنده از ابهام و تردید ساخته و صادقی نیز در ملکوت با تأسی و رویکرد بینامتنی ضمنی از بوف‌کور نمودهای عدم قطعیت را در این داستان مورد توجه قرار داده است.implicit intertextuality. Boofe kour. uncertainty. Malakoutبینامتنیت ضمنی, بوف کور, عدم قطعیت, ملکوتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1751.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1751.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل بینامتنی عدم قطعیت در سبک زبانی و روایی بوف‌کور صادق هدایت و ملکوت بهرام صادقیhttps://bahareadab.com/en/article/Intertextual analysis of uncertainty in the linguistic and narrative style of Boofe kour Sadegh Hedayat and Malakout Bahram Sadeghi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Moral Ethics in Siraj Al-Munir (Based on Nasir al-Din al-Tusi’s classification in Nasirean Ethics)فضایل اخلاقی در کتاب سراج‌المنیر (بر مبنای تقسیم‌بندی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصری)225240763410.22034/bahareadab.2025.17.7634faگیسوگرایلیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.nogisou.yas@gmail.comمحبوبهضیاء خدادادیاندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.yesm.zia.khodadadian@iau-neyshabur.ac.irفرزادعباسیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.nofarzadabasi@iau.ney.irJournal Article14030205BACKGROUND AND OBJECTIVES: Moral teachings in Persian literature have a wide reflection in Persian poetry and prose texts and they are written with moral, social and scientific teachings for the purpose of education. During the past years and centuries, in Persian literature, many works of educational literature have emerged, both in poetry and prose, each of which carries a sea of ​​knowledge. Kashif Shirazi, one of the writers of the 11th century AH, has taken a step in this direction and has written Siraj Al-Munir with the aim of teaching. Undoubtedly, this book is the most important, prominent and famous work of Kashif Shirazi.The present study intends to discuss and examine the ethical virtues in the above-mentioned book with regard to the division of moral standards in Nasirean Ethics to determine how similar Kashif Shirazi’s classifications in compiling this book is to the classifications of Nasir al-Din al-Tusi. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical by collecting library information and applying first-hand sources in the field of educational literature as well as existing articles. FINDINGS: Investigating Siraj Al-Munir with an educational approach, in a scientific-experimental way, shows that it has had the greatest impact on the spirit of the society and the rulers of that era, and ideally it invites sultans and princes to follow moral virtues to improve the situation. CONCLUSION: Finally, the author tried to write a work in imitation of Gulistan Sa’di in the way of classifying the topics, which is full of wisdom, etiquette and Islamic ethics, and is compatible with the old school system and educational and religious assemblies, to be a textbook for those who seek knowledge and literature at that time.زمینه و هدف: تعالیم اخلاقی در ادب فارسی بازتاب گستره ای در متون نظم و نثر فارسی دارد. و به هدف تعلیم و تربیت با آموزه های اخلاقی، اجتماعی یا علمی نوشته میشوند. در طی سالیان گذشته و قرنهایی که بر ادبیات فارسی گذشته آثار بسیاری در ادب تعلیمی چه به شعر و چه به نثر پدید آمده است که هر کدام دریایی از معارف را به همراه دارد. کاشف شیرازی از نویسندگان قرن یازدهم هـ.ق در همین راستا قدم برداشته است و کتاب سراج‌المنیر را با هدف تعلیم به رشته تحریر درآورده است. بدون تردید کتاب سراج‌المنیر مهمترین، برجسته ترین و مشهورترین اثر کاشف شیرازی به شمار میرود. پژوهش حاضر در نظر دارد، فضایل اخلاقی موجود در کتاب مذکور، سراج‌المنیر را با توجه به تقسیم‌بندی موازین اخلاقی در کتاب اخلاق ناصری مورد بحث و بررسی قرار دهد. تا مشخص کند کاشف شیرازی در تدوین این کتاب تا چه اندازه به تقسیم‌بندیهای خواجه نصیر طوسی نزدیک بوده است. روش پژوهش: این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی به شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و استفاده از منابع دست اول حوزه ادب تعلیمی و همچنین مقاله های موجود انجام و نگارش شده است. یافته ها: اگر بخواهیم مطالعه در متون ادبی با رویکرد تعلیمی خصوصاً سراج منیر را به شیوه ای علمی- تجربی پیش ‌ببریم، خواهیم دید بیشترین تأثیر را در روحیه جامعه عام و حاکمان عصر خود داشته است و به صورت آرمانی سلاطین و امرا را به فضایل اخلاقی در بهبود امور دعوت میکند. نتیجه گیری: در نهایت، مولف خواسته است اثری به تقلید از گلستان سعدی به شیوه تقسیم‌بندی موضو‌عها تألیف نماید که سرشار از حکمت و ادب و اخلاق اسلامی است و سازگار با نظام مکتبخانه ای و مجالس درسی و دینی قدیم و نهایتاً کتاب درسی باشد برای طالبان علم و ادب‌آموزان روزگار خویش.Nasir al-Din al-Tusi, Kashif Shirazi, Nasirean Ethics, Siraj Al-Munir, Moral Valuesخواجه نصیر طوسی, کاشف شیرازی, اخلاق ناصری, سراج منیر, فضایل اخلاقیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1752.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1752.pdfhttps://bahareadab.com/article/فضایل اخلاقی در کتاب سراج‌المنیر (بر مبنای تقسیم‌بندی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصری)https://bahareadab.com/en/article/Moral Ethics in Siraj Al-Munir (Based on Nasir al-Din al-Tusi’s classification in Nasirean Ethics)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120A methodological investigation of application of Quranic verses and hadiths in Abarqhuhi’s Majma Al-Bahreinواکاوی روشهای کاربرد آیات قرآن و احادیث در مجمع البحرین ابرقوهی241266763610.22034/bahareadab.2025.17.7636faعباسفاتحیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه یزد، یزد، ایران.nomissed.bahar@gmail.comمرتضیفلاحدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه یزد، یزد، ایران.yesmfallah@yazd.ac.irکاظممهتدیانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه یزد، یزد، ایران.nokmohtadiani@yazd.ac.irJournal Article14030204BACKGROUND AND OBJECTIVES: Since the birth of Islam, Persian literature has always benefited from God’s words and the Hadiths of the innocents (pbuh). In the mean time, the literary heritage of Islamic Sufism has provided rich sources of application of Quranic verses and hadiths. One is Majma Al-Bahrein by Shams al-Din Ibrahim Abarquhi (second half of the 7th century and the beginning of the 8th century of Hijri). He wrote Majma Al-Bahrein between 711 and 714 AH. In addition to its literary and historical value, this book is rampant of verses from the Holy Quran and various hadiths, especially the words of Prophet Muhammad (PBUH). The present essay, in the field of stylistics, focuses on the quality and quantity of their applications in Shams Al-din Ibrahim’s book. METHODOLOGY: We have obtained the required data of the following research from investigating the library sources and have scrutinized the data using descriptive-analysis method. The research path is that after the necessary introductions, first with a quantitative approach, some frequency measurements resulting from the complete investigation of the book have been carried out. It shows the standing of the verses and hadiths in this book. Then, we have examined the methods of using them in the book. FINDINGS: Majma Al-Bahrein exploits a lot of verses and hadiths used in borrowing (referenced and non-referenced) and hints methods. Abarqhuhi prefers referenced borrowing over non-referenced ones and hints. He has used borrowing more than a hint. In most cases, only a part of a verse or hadith that provided the author"s opinion appeared in the text. However, sometimes, as needed, he included several verses or hadiths in full and consecutively in his words. He usually mentions verses and hadiths in Arabic. However, sometimes, he uses their Farsi translation. In Majma Al-Bahrein, the dominant method of verbal communication is linking with "that". However, direct links, links with the help of compound simile structures, and quotations are also available in the book. In terms of propositional effectiveness, the most dominant purposes of his use of verses and hadiths are to complete the meaning, emphasize and confirm, bless and trust, explaining and describing, reasoning and justification, simile and allegorical explanation, warning and avoidance and inspiration, exemplification, and citation. CONCLUSION: As a work in the field of mysticism and Sufism, Majmam al-Bahrein has a prominent link with the divine word and the words of the Prophet (PBUH). With the help of the literary devices of referenced or non-reference borrowing and implication, author has provided a successful management to create an effective text in which, based on a useful form and appropriate verbal connection, he has fulfilled his different purposes from mentioning the verses and hadiths.زمینه و هدف: از آغاز اسلام تا کنون آثار ادب فارسی همواره از کلام الهی و سخنان معصومین(ع) بهره‎مند بوده و در این میان، میراث ادبی تصوّف اسلامی منابعی غنی از کاربرد آیات قرآن و احادیث را برای مشتاقان فراهم آورده است. یکی از این آثار مجمع البحرین، تألیف شمس‌الدّین ابراهیم ابرقوهی(نیمۀ دوم سدۀ هفتم و آغاز قرن هشتم هجری) است. وی مجمع البحرین را بین سالهای 711 تا 714 هجری نوشته شده است. این کتاب علاوه بر ارزش ادبی و تاریخی، مشحون از آیات قرآن کریم و احادیث مختلف، بویژه سخنان حضرت محمّد(ص) است. جستار حاضر که در حوزۀ سبک‌شناسی است، به مطالعۀ کاربرد آنها در کلام شمس‌الدّین ابراهیم پرداخته است. روش مطالعه: در این تحقیق، داده های مورد نیاز از کنکاش در منابع کتابخانه ای بدست آمده و سپس داده های مزبور با روش مطالعاتی تحلیلی-توصیفی بررسی شده است. مسیر تحقیق چنین است که پس از مقدّمات ضروری، چگونگی پیوند آیه و حدیث با کلام ابرقوهی از نظر صنعت ادبی، ارتباطات شکلی و لفظی و اغراض وی مطالعه شده است. بعلاوه، در مواردی که بررسی فراوانی معنادار بوده، بسامدسنجی صورت گرفته است. یافته ها: مجمع البحرین سرشار از آیات و احادیث است که به روشهای تضمین، اقتباس و تلمیح به کار رفته اند. ابرقوهی تضمین را بر اقتباس و تلمیح ترجیح میدهد و اقتباس را بیش از تلمیح استفاده کرده است. در اغلب موارد صرفاً بخشی از یک آیه یا حدیث که نظر مؤلّف را تأمین میکرده در متن ظاهر شده است. با این حال، گاهی بر حسب نیاز، چندین آیه را به صورت کامل و متوالی در کلام خود گنجانده است. وی معمولاً آیه و حدیث را به عربی ذکر میکند، ولی گاهی هم از ترجمۀ آنها بهره میبرد. در مجمع البحرین، روش ارتباط لفظیِ غالب پیوند با «که» موصولی است. با وجود این، پیوند بی‌فاصله، پیوند با کمک ترکیب اضافی و نقل قول هم دیده میشود. از لحاظ تأثیرپذیری گزاره ای، مهمترین اغراض وی از کاربرد آیات و احادیث عبارتند از تتمیم و تکمیل معنا، تأکید و تأیید، تبرّک و تیمّن، تبیین و توضیح، تعلیل و توجیه، تشبیه و تمثیل، تحذیر(هشدار و انذار) و تحریض، استشهاد و استناد. نتیجه گیری: مجمع البحرین به عنوان اثری در حوزۀ عرفان و تصوّف، پیوند برجسته ای با کلام الهی و سخنان حضرت رسول(ص) دارد و ابرقوهی با کمک صنایع ادبیِ تضمین، اقتباس و تلمیح، موفّق شده متنی اثرگذار را بیافریند که در آن، بر اساس شکل مفید و ارتباط لفظی مناسب، اغراض متفاوت مؤلّف از ذکر آیات و روایات برآورده شود.stylistics, Shams al-Din Ebrahim Abarqhuhi, Majma al-Bahrein, Holy Quran, Hadithحدیث, سبک‌شناسی, شمس‌الدّین ابراهیم ابرقوهی, قرآن کریم, مجمع البحرینhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1753.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1753.pdfhttps://bahareadab.com/article/واکاوی روشهای کاربرد آیات قرآن و احادیث در مجمع البحرین ابرقوهیhttps://bahareadab.com/en/article/A methodological investigation of application of Quranic verses and hadiths in Abarqhuhi’s Majma Al-Bahrein

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Introduction and stylistics of Hashem Zahabi Shirazi's manuscript (1784)معرفی و سبک‌شناسی نسخۀ خطی هاشم ذهبی شیرازی (م.1199ه.ق)267293764710.22034/bahareadab.2025.17.7647faزهرهامینی‌نیادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.nozohreamininia4@gmail.comعبداللهحسن‌زاده میرعلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.yesa.hasanzadeh@semnan.ac.irJournal Article14030203BACKGROUND AND OBJECTIVES: In this article, the Divan of Mohammad Hashem Dhahabi Shirazi is introduced and his style is examined in four phonetic, linguistic, literary and intellectual levels. METHODOLOGY: This article, in a descriptive-analytical way, has discussed the manuscript of Hashem Dhahabi Shirazi"s divan, while introducing the poet and the stylistic features of his poems. FINDINGS: At the beginning of the second half of the twelfth century, when the vulgarity and weakness of poetry had reached its highest level, some poets of this period, for the first time, consciously decided to return to the Khorasan and Iraqi styles and pursue the way of their preceding prominent poets. Meanwhile, despite being unknown, some of these poets had a unique style compared to other poets of this period, which distinguished them from others. Mohammad Hashem Shirazi, a twelfth-century mystic and the thirty-third pole of the Dhahabiyyah dynasty (death 1199 AH), spent his youth writing and supporting the Khans of Zandiye. He once distanced this world and turned to the afterlife and reached the highest levels in the Dhahabiyyah manner. However, in the first period of return, he is among the non-prominent and unknown poets of this period. His divan is available in manuscript form, includes introduction, sonnets, odes, masnavi, tarkibband, tarjiband, and stanza, in which his sonnets are more in number than his other poetic forms. His sonnets are divided into three groups: romantic, mystical, and Qalandaraneh. The use of literary techniques in his poetry is artistic. The language of his poetry, except in some cases where he used hadiths and Quranic verses as evidence for his descriptions, is a simple and pleasant language with folk interpretations. CONCLUSION: The content of most of Hashem"s poems includes mystical thought, such as belief in unity and pluralism, moral issues, praise of imams, and the prevalence of Shiia thought, and his distinguishing feature compared to the poets of this period is his excessive attention to mysticism and praise, especially the praise of the Imam Ali (PBUH) is sonnets. In general, he is an admirable poet who has put poetry at the service of human and moral values.زمینۀ پژوهش: در این مقاله به معرفی دیوان محمد هاشم ذهبی شیرازی و بررسی سبک او در چهار سطح آوایی زبانی، ادبی و فکری پرداخته شده است. روش پژوهش: این مقاله با شیوۀ توصیفی-تحلیلی نسخۀ خطی دیوان هاشم ذهبی شیرازی، ضمن معرفی شاعر به ویژگیهای سبکی اشعار او نیز پرداخته است. یافته ها: در اوایل نیمۀ دوم قرن دوازدهم که ابتذال و سستی شعر به بالاترین حد خود رسیده بود، عده ای از شاعران این دوره، برای نخستین‌بار آگاهانه تصمیم به بازگشت به سبکهای خراسانی و عراقی را گرفتند و شیوۀ شاعران برجستۀ گذشته را الگوی خود قرار دادند، در این میان، بعضی از این شاعران علی‌رغم گمنامی، شیوۀ منحصربه فردی نسبت به دیگر شاعران این دوره دارند که آنها را از دیگران متمایز کرده است؛ محمد هاشم شیرازی عارف والامقام قرن دوازدهم و سی و سوّمین قطب سلسله ذهبیه (م. 1199 ه.ق) در عنفوان جوانی به شغل نویسندگی و استیفای خوانین زندیه روزگار میگذراند. او یک‌مرتبه ترک دنیا گفت و روی به آخرت آورد و در طریقۀ ذهبیّه به درجات عالیه رسید. بااین‌حال در دورۀ نخست بازگشت در شمار شعرای گمنام این دوره قرار دارد. دیوان او که به صورت نسخۀ خطی موجود است، به ترتیب شامل دیباچه، غزل، قصیده، مثنوی، ترکیب‌بند و ترجیع‌بند و قطعه است که غزلیات او از لحاظ کمیّت، نسبت به دیگر قالبهای شعری او بیشتر است. غزلیات او به سه گروه عاشقانه، عارفانه و قلندرانه تقسیم میشود. کاربرد شگردهای ادبی در شعر او هنرمندانه است. زبان شعر او جز در بعضی موارد که احادیث و آیات قرآنی را شاهد برای توصیفات خود بکار برده، زبانی ساده و دلنشین و همراه با تعبیرات عامیانه است. نتیجه: محتوای اغلب اشعار هاشم را اندیشۀ عرفانی مثل اعتقاد به وحدت و تکثرگرایی و مسائل اخلاقی و مدح ائمه و رواج اندیشه شیعی در بر میگیرد و وجه تمایز او نسبت به شاعران این دوره، توجه بیش از حد او به عرفان و مدح، به خصوص مدح امام علی (ع) در غزل است. او در مجموع شاعری شایستۀ تحسین است که شعر را در خدمت ارزشهای انسانی و اخلاقی قرار داده است.Stylistics of poets, Hashem Dhahabi Shirazi, Afshria and Zandiye eras poetsسبک‌شناسی شعر, هاشم ذهبی شیرازی, شعر دورۀ افشاریه و زندیهhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1754.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1754.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی و سبک‌شناسی نسخۀ خطی هاشم ذهبی شیرازی (م.1199ه.ق)https://bahareadab.com/en/article/Introduction and stylistics of Hashem Zahabi Shirazi's manuscript (1784)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Comparison of some of the mystical concepts in Nahj al-Balagha of Hazrat Ali (AS) and Awarif al-Maarif of Sheikh Shahabuddin Suhravardiمقایسه بخشی ازمفاهیم عرفانی درنهج البلاغه حضرت علی(ع) و عوارف المعارف شیخ شهاب الدین سهروردی295315765010.22034/bahareadab.2025.17.7650faفوژانصباحیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی زبانهای خارجه و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.nofoozhan.sabahi@utbfa.irعلیعین علیلودانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی زبانهای خارجه و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.yesa-alilou@riau.ac.irعلیرضاصالحیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noali-salehi@azad.ac.irJournal Article14030220BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nahj al-Balagha of Amir al-Mominin Ali (AS) is a book full of concepts and foundations of practical wisdom and mysticism, which has always been favored and used by seekers of knowledge and sages of the path of truth. Numerous works, especially the book "Granghadr Awarif al-Ararif", have explained a significant part of the concepts and terms used in the field of practical mysticism. In this research, a part of common mystical terms and concepts in Nahj al-Balagha and Awarif al-Maarif have been compared and analyzed. METHODOLOGY: This article has been compared and analyzed in the form of a comparative-analytical method, a part of common mystical terms and concepts in Nahj al-Balagheh and Awarif al-Maarif. FINDINGS: The data of Nahj al-Balagheh and Awarif al-Maarif shows that the authors of both books, while enumerating the attributes and evils of the soul, advised to fight against it. Some moral words and terms such as knowledge, in both books, although they have the same meaning, but in the nomenclature They are different. Some of the contents of Awarif al-Arif have a completely Sufi color. CONCLUSION: The similarities of the researches show that common and significant approaches can be seen in the field of analysis and explanation of mystical concepts and terms in these two books. These results can indicate that Sheikh Shahabuddin Suhravardi had a lot of affinity with Nahj al-Balagha and great concepts. This noble book, directly or indirectly, has left a great impact on his mystical thoughts. Some topics can be seen in Nahj al-Balagha, which are not discussed in Awarif al-Ma"arif, but on the other hand, some mystical topics can be seen in Awarif of Ma"arif, but Nahj al-Balagha has not discussed it. The reason for this commonality and difference of concepts is that practical mysticism approaches practical ethics to a great extent in the presentation of its favorite issues.هدف و زمینه:نهج‌البلاغه امیرالمومنین علی(ع) کتابی است سرشار ازمفاهیم و مبانی حکمت و عرفان عملی که همواره مورد عنایت واستفاده سالکان طریق معرفت وعارفان راه حقیت قرار گرفته است.شیخ شهاب الدین سهروردی به عنوان پایه گذار حکمت اشراق ازجمله عارفانی است که در آثار متعدد، خود به ویژه کتاب گرانقدرعوارف المعارف، به تبین بخش قابل توجهی از مفاهیم و اصطلاحات کاربردی در عرصه عرفان عملی پرداخته است. دراین پژوهش بخشی از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی مشترک در نهج البلاغه و عوارف المعارف مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است. روش مطالعه: این مقاله در قالب روش تطبیقی-تحلیلی بخشی از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی مشترک در نهج البلاغه و عوارف المعارف مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است. یافته ها: داده های نهج البلاغه و عوارف المعارف نشان میدهد نویسندۀ هر دو کتاب ضمن برشمردن صفات و آفات نفس به مبارزه با آن توصیه کرده اند.برخی از لغات و اصطلاحات اخلاقی مانند معرفت،در هر دو کتاب، هر چند مفهومی یکسان دارند، امّا در تسمیه متفاوت هستند.بخشی از مطالب عوارف المعارف صبغۀ کاملاً صوفیانه دارد. نتیجه:بررسیهای صورت گرفته نشان میدهد که رویکردهای مشترک و مشابهتهای قابل توجهی ، درعرصه تحلیل و تبین مفاهیم و اصطلاحات عرفانی دراین دو کتاب دیده میشود.این نتایج میتواند نشانگر آن باشد که شیخ شهاب الدین سهروردی با نهج البلاغه انسی وافر داشته و مفاهیم عالی این کتاب شریف بصورت مستقیم یا غیر مستقیم دراندیشه های عرفانی او اثری فراوان بر جای گذاشته است. برخی از مباحث در نهج البلاغه مشاهده میشود که در عوارف المعارف از آن سخن به میان نیامده است، امّا در طرف مقابل، بعضی از موضوعات عرفانی را در عوارف از معارف میتوان مشاهده کرد، ولی نهج‌البلاغه متعرّض آن نشده است. علّت این اشتراک و افتراق مفاهیم این است که عرفان عملی در طرح مسائل موردعلاقۀ خود، تا حد زیادی به اخلاق عملی نزدیک میشود.Nahj al-Balagheh - Encyclopaedias mysticismنهج البلاغه, عوارف المعارف, عرفانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1755.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1755.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسه بخشی ازمفاهیم عرفانی درنهج البلاغه حضرت علی(ع) و عوارف المعارف شیخ شهاب الدین سهروردیhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of some of the mystical concepts in Nahj al-Balagha of Hazrat Ali (AS) and Awarif al-Maarif of Sheikh Shahabuddin Suhravardi

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710520250120Explanation and analysis of the layered stylistics of Sinbad's 8th journey (Literary-dramatic work of Bahram Beyzai)تبیین و تحلیل سبک‌شناسی لایه ای هشتمین سفر سندباد (اثر نمایشی ـ ادبی بهرام بیضایی)317330765410.22034/bahareadab.2025.17.7654faیدالهطالشیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.yestaleshi@iiau.ac.irزهرهفدایی وشکیدانش‌آموخته گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.noZohreh.fadaei46@gmail.comسولمازرزاق‌زادهدانش‌آموخته گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران.norazzaghzadeh@stu.iau.saveh.ac.irJournal Article00000000BACKGROUND AND OBJECTIVES: Layered stylistics as a branch of modern stylistics in which the structural and content role and value of the works in five phonetic, lexical, syntactic and semantic layers are used to show the ideology governing the text and using this method, the text is free from confusion and There is a semantic interference. In this article, the eighth journey of Sinbad is a play by Bahram Bayzaei as a creative writer, based on the layered stylistic component, and we determined how he was able to bring out the aesthetic effects of this work of art with various stylistic techniques and literary techniques, and also how By analyzing the stylistic basics in different layers, one can understand the intellectual messages governing the text of the work. METHODOLOGY: The descriptive-analytical method and based on the library sources of Sinbad"s 8th voyage is investigated using layered stylistic components and intratextual evidence. FINDINGS: The main character of the story reaches the level of knowledge and self-awareness by going through hard experiences from the stage of ignorance and unconsciousness. That is, in a way, it is the process of self-knowledge and recognition of phonetic rhythms and musical repetition of syllables and words with high frequency to produce rhythmic and poetic prose in this play. CONCLUSION: By combining old and new language, narrative expression, rhetorical effects, objective and subjective images, types of norm avoidance, defamiliarization, etc., Baidaei created a new style as an individual style with the title of poetic plays and fine artistic prose, and also not only this work His drama, but all his drama works are the best example to explain the components of layered style.زمینه و هدف: سبک‌شناسی لایه ای به عنوان شاخه ای از سبک‌شناسی نوین که در آن نقش و ارزش ساختاری و محتوایی آثار در پنج لایه آوایی، واژگانی، نحوی و معنایی برای نشان دادن ایدئولوژی حاکم بر متن مورد استفاده قرار میگیرد و استفاده از این شیوه، متن را از آشفتگی و تداخل معنایی باز میدارد. در مقاله حاضر هشتمین سفر سندباد نمایشنامه ای است از بهرام بیضایی به عنوان نویسنده ای خلاق را بر اساس مؤلفه سبک‌شناسی لایه ای انتخاب گردید و مشخص نمودیم که وی چگونه توانسته است جلوه های زیباشناسانه این اثر هنری را با شگردهای متنوع سبکی و فنون ادبی به ظهور برساند و همچنین چگونه با تحلیل مبانی سبک‌ساز در لایه های مختلف می‌توان به پیام‌های فکری حاکم بر متن اثر پی برد. روش مطالعه: روش توصیفی ـ تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه ای هشتمین سفر سندباد با استفاده از مؤلفه های سبک‌شناسی لایه ای و شواهد درون‌متنی مورد بررسی قرار میگیرد. یافته ها: شخصیت اصلی داستان با پشت‌سر گذاشتن تجربه های سخت از مرحله نادانی و ناخودآگاهی به درجه دانایی و خودآگاهی میرسد. یعنی به نوعی فرایند خودشناسی و بازشناسی ضرب آهنگهای آوایی و تکرار موسیقی هجاها و واژه ها با بسامد بالا به تولید نثر موزون و شاعرانه در این نمایش‌نامه است. نتیجه گیری: بیضایی با تلفیق زبان کهنه و نو، بیان روایی، جلوه های بلاغی، تصویرهای عینی و ذهنی، انواع هنجارگریزی، آشنازدایی و ... سبک جدیدی را به عنوان سبک فردی با عنوان نمایشنامه های شاعرانه و نثر فاخر هنری خلق کند و همچنین نه تنها این اثر نمایشی وی، بلکه تمام آثار نمایشی او بهترین نمونه برای تبیین مؤلفه های سبک‌شناسی لایه ای است.Layered stylistics, drama, Bahram Baizai, phonetic layer, semantic layer.سبک‌شناسی لایه ای, نمایشنامه, بهرام بیضایی, لایه آوایی, لایه معناییhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1756.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1756.pdfhttps://bahareadab.com/article/تبیین و تحلیل سبک‌شناسی لایه ای هشتمین سفر سندباد (اثر نمایشی ـ ادبی بهرام بیضایی)https://bahareadab.com/en/article/Explanation and analysis of the layered stylistics of Sinbad's 8th journey (Literary-dramatic work of Bahram Beyzai)