امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Methods of reconstructing Iranian identity based on the model of "dualization of self and other" in Safir Simorgh's travelogueشیوه های بازسازی هویت ایرانی با تکیه بر الگوی «دوگانه سازی خود و دیگری» در سفرنامۀ صفیر سیمرغ119754310.22034/bahareadab.2024.17.7543faاعظمخواجویدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.no shirinkhajavi2000@gmail.comناهیدعزیزیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.yes n.azizi@iaub.ac.irفوزیهپارسااستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.nof.parsa@iaub.ac.irJournal Article14021112BACKGROUND AND OBJECTIVES: Drawing who is "I" and explaining the Iranian identity through highlighting the other has long been prominent in the works of Persian poets and writers, and this phenomenon was also prominently present in ancient and middle Iranian texts. In the Islamic period, with the repeated confrontation of Iranians with other ethnicities, nations, religions and cultures, in the form of invasions and arrivals of Arabs, Turks, Mongols, Uzbeks, Ottomans, and Europeans, the issue of restoring and reconstructing Iranian identity continued in Persian texts and especially From the Qajar period and the constitutional era onwards, it became a very bold and decisive element in Persian texts. In addition to military encounters with foreigners, factors such as immigration, trade, education and tourism also highlighted the duality of "self" and "other" and attempted to reconstruct the Iranian identity. According to theorists such as Bakhtin, Went and Foucault, self-awareness is rooted in the awareness of the other, and for this reason, the vast encounters of Iranians with foreigners in the contemporary period made the Iranian self and identity more prominent in contemporary Persian works. Travelogues that are travel reports in both their own land and another land are suitable examples for examining the efforts of Iranian writers and poets to explain Iranian identity through drawing another. In this article, relying on Safir Simorgh"s travelogue, which is the report of Muhammad Ali Eslami Nedoshan"s journey to both geographical and cultural fields of the self and the other, the application of the model of "dualization of the self and the other" in order to reconstruct the Iranian identity is examined. METHODOLOGY: The research method of this article is based on two analytical and descriptive methods. First, the theoretical foundations of self and other discussion and the category of identity and Iranian identity are explained and described, and then the method of identity reconstruction through the drawing of self and other in Safir Simorgh"s travelogue by Mohammad Ali Eslami Nadushan is analyzed. FINDINGS: In Safir Simorgh"s travelogue, Islami Nadushan seriously and carefully describes his identity as an Iranian who is fond of Iranian culture, history, literature and art. In line with the implementation of the model of "dualization of the self and the other", after describing the field of the self (Iranian cities), he draws the field of the other in a way that can be divided into three sub-fields: the othered self (Afghanistan), the selfed other (Turkey) and the absolute other ( Western countries) and in the mirror of these three other sub-areas, he draws his face (Iranian identity). CONCLUSION: The method of reconstructing the Iranian self in Safir Simorgh is based on recounting the historical commonalities of Iran with the two spheres of the other self and the other self, and then mentioning the serious and obvious divisions of the Iranian identity with the lands of the other sphere. Another very obvious point about the way and style of Islamic work of Nadushan in Safir Simorgh is that this travelogue is not a trip in geography, but a trip in history, and geographical titles are an excuse for the author to travel in history. The result of this method is that in the territories of their domain (both self and other self), more than the description of the current differences, the commonalities of the past are discussed. On the other hand, in the lands of another field, the author is more satisfied in the present and the reason is the historical scarcity of other lands compared to the very long history of his own lands.زمینه و هدف: الگوی تقابلهای دوگانه، از کهنترین شیوه های بیان مضمون در نزد بشر است و بطور ویژه، الگوی «دوگانه سازی خود و دیگری» در متون ایرانی، سابقۀ بسیار کهن دارد. ترسیم کیستی «من» و تبیین هویت ایرانی از طریق برجسته سازی دیگری، از دیرباز در آثار شاعران و نویسندگان پارسی مطرح بوده است و این پدیده در متون ایرانی باستان و میانه نیز به نحو چشمگیر حضور داشته است. در دورۀ اسلامی با تکرار پرتعداد تقابل‌ ایرانیان با دیگر اقوام و ملتها و ادیان و فرهنگها، در قالب تهاجمها و ورود اعراب، ترکان، مغولان، ازبکان، عثمانیان و اروپاییان، مسئلۀ بازیابی و بازسازی هویت ایرانی در متون فارسی تداوم یافت و بطور ویژه از دورۀ قاجاریه و عصر مشروطه به بعد، تبدیل به عنصری بسیار پررنگ و تعیین‌کننده در متون فارسی شد. در این مقاله با تکیه بر سفرنامۀ صفیر سیمرغ که گزارش سفر محمدعلی اسلامی ندوشن به هر دو ساحت جغرافیایی و فرهنگی خودی و دیگری است، نحوۀ کاربست الگوی «دوگانه سازی خود و دیگری» در جهت بازسازی هویت ایرانی بررسی میشود. روش تحقیق: مقالۀ حاضر، مبتنی بر دو روش تحلیلی و توصیفی است. در ابتدا بنیانهای نظری بحث خود و دیگری و مقولۀ هویت و هویت ایرانی، تبیین و توصیف میشود و سپس شیوۀ بازسازی هویت از طریق ترسیم خود و دیگری در سفرنامۀ صفیر سیمرغ اثر محمدعلی اسلامی ندوشن، تحلیل میگردد. یافته ها: از دید اسلامی ندوشن در سفرنامۀ صفیر سیمرغ، ساحت خود عبارت است از تاریخ با مقداری جغرافیا و ساحت دیگری عبارت است از جغرافیا با کمی تاریخ. او در راستای اجرای الگوی «دوگانه سازی خود و دیگری»، پس از توصیف ساحت خود (شهرهای ایرانی)، ساحت دیگری را به گونه ای ترسیم میکند که قابل تقسیم به سه زیرساحت خودِ دیگرشده (افغانستان؛ تکیه بر شباهتها)، دیگریِ خودشده (ترکیه؛ توصیف تفاوتهای حاوی شباهت) و دیگری مطلق (کشورهای غربی؛ تکیه بر تفاوتها) است و در آیینۀ این سه زیرساحتِ دیگری، به ترسیم چهرۀ خود (هویت ایرانی) میپردازد. نتیجه: شیوۀ بازسازی خود ایرانی در صفیر سیمرغ، مبتنی است بر بازگویی مشترکات تاریخی ایران با دو ساحت خودِ دیگرشده و دیگریِ خودشده و سپس ذکر مفترقات جدی و بارز هویت ایرانی با سرزمینهای ساحتِ دیگری. دیگر نکتۀ بسیار بارز دربارۀ شیوه و سبک کار اسلامی ندوشن در صفیر سیمرغ، آن است که این سفرنامه، نه سفر در جغرافیا، بلکه سفر در تاریخ است و عنوانهای جغرافیایی، بهانه ای برای نویسنده برای سفر در تاریخ هستند. travelogue, Safir Simorgh, Mohammad Ali Eslami Nadushan, self, other, Iranian identity.سفرنامه, صفیر سیمرغ, محمدعلی اسلامی ندوشن, خود, دیگری, هویت ایرانی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1727.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1727.pdfhttps://bahareadab.com/article/شیوه های بازسازی هویت ایرانی با تکیه بر الگوی «دوگانه سازی خود و دیگری» در سفرنامۀ صفیر سیمرغhttps://bahareadab.com/en/article/Methods of reconstructing Iranian identity based on the model of "dualization of self and other" in Safir Simorgh's travelogue

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Examination of phonetic processes in the book Nozhat al-Qulob by Hamdullah Mostowfi Qazviniبررسی فرآیندهای آوایی در کتاب نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی قزوینی2135738910.22034/bahareadab.2024.17.7389faسیدرضاحسینی یکتادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی، زبانهای خارجه و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.noyahossainya@riau.ac.irسپیدهسپهریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی، زبانهای خارجه و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.yesSpdhsepehri@riau.ac.irمریمامیرارجمنداستادیارگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی، زبانهای خارجه و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.noamirarjmand@riau.ac.irJournal Article14021119BACKGROUND AND OBJECTIVES: Phonetic processes are the result of the effect of sounds on each other and the transformation of consonance that occurs when they are combined in the speech chain. These processes are carried out according to linguistic and literary rules, such as conformity to the law, the principle of less effort, analogy, poetic necessity, simplification, stylization of speech. The purpose of this research is to investigate phonetic processes in Hamdullah Mostofi"s book Nezhat al-Qulob. METHODOLOGY: The method of this research is descriptive-analytical based on the method of document analysis and content analysis, and the statistical population is the book Nozha al-Qulob by Hamdallah Mostofi. FINDINGS: Nozhat al-Qolub is one of the historical-geographical works that, in addition to providing important information about the different regions of Iran of that period, has outstanding literary and linguistic features. The grammatical and lexical structure of the book Nozhat al-Qolub has been heavily influenced by the Pahlavi and Farsi languages, and the author has paid great attention to these phonetic processes throughout the book. CONCLUSION: Phonetic process in the book Nozha al-Qulob in the forms; Abdal (substitution), al-Yut (simplification), tarkhim (abbreviation), al-Khalb are used. The change of vowels is in two forms: change in consonants and change in adjacent and non-adjacent vowels, reduction in the form of initial, middle and final reduction (reduction) and the phonetic process of addition or increase (addition) also in the form of addition at the beginning of the word: add in the middle of the word: add It is at the end of the word. In fact, the phonetic transformations in the meaning of reduction, abdal, tarkhim, heart, and carving in Hamdallah Mostofi"s Nazha al-Qulob have various reasons, the most important of which is to simplify and avoid the heaviness of pronunciation.زمینه و هدف: فرایندهای آوایی، نتیجه تأثیر آواها بر یکدیگر و دگرگونی همخوانی است که به هنگام همنشینی در زنجیره گفتار روی میدهد. این فرایندها طبق قوانین زبان شناسی و ادبی از جمله مطابقت قانون، اصل زحمت کمتر، قرینه سازی، ضرورت شعری، آسانگردانی، سبک سازی سخن صورت میگیرد. هدف این پژوهش بررسی فرآیندهای آوایی در کتاب نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی است. روش مطالعه: روش این پژوهش، توصیفی-تحلیلی بر پایه شیوه سندکاوی و تحلیل محتوا است و جامعه آماری نیز کتاب نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی است. یافته ها: نزهت‌القلوب در زمره آثار تاریخی-جغرافیایی است که علاوه بر ارائه اطلاعات مهم درباره مناطق مختلف ایران آن دوره، از ویژگیهای برجسته ادبی و زبانی بهره مند میباشد. ساختار دستوری واژگانی کتاب نزهت‌القلوب از زبانهای پهلوی و فارسی کهن تاثیر فراوانی پذیرفته است و نویسنده در سرتاسر کتاب به این فرآیندهای آوایی اهتمام زیادی داشته است. نتیجه گیری: فرایند آوایی در کتاب نزهت‌القلوب بصورتهای؛ ابدال (جایگزینی)، تخفیف (سبک سازی)، ترخیم (کوته سازی)، قلب بکار رفته است. ابدال مصوتها به دو صورت ابدال در صامتها و ابدال در مصوتهای مجاور و غیرمجاور، تخفیف بصورت تخفیف آغازین، میانین و پایانی (ترخیم) و فرآیند آوایی اضافه یا افزایش (addition) نیز به شکل اضافه در آغاز واژه: اضافه در میانه واژه: اضافه در پایان واژه آمده است. در واقع دگرگونیهای آوائی بمعنی تخفیف و ابدال و ترخیم و قلب و نحت در نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی دلایل گوناگونی دارند که مهمتر از همه آسانسازی و گریز از سنگینی تلفظ است.Nozhat al-Qulob, Hamdullah Mostowfi, phonetics, the 8th Qur'anنزهت‌القلوب, حمدالله مستوفی, آواشناسی, قرن هشتمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1728.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1728.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی فرآیندهای آوایی در کتاب نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی قزوینیhttps://bahareadab.com/en/article/Examination of phonetic processes in the book Nozhat al-Qulob by Hamdullah Mostowfi Qazvini

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Examining the types of self-resonance in the poetry of prominent poets based on Khorasani (Rodaki-Ferdoosi), Azerbaijani (Khaqani-Nizami) and Iraqi (Saadi-Molvi) styles.بررسی انواع خودپژواکی در شعر شاعران شاخص با تکیه بر سبک خراسانی(رودکی-فردوسی) آذربایجانی(خاقانی- نظامی) و عراقی(سعدی- مولوی)3762739210.22034/bahareadab.2024.17.7392faانیسجهانگیردانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.yess972190004@edu.ikiu.ac.irJournal Article14021212BACKGROUND AND OBJECTIVES: Self-echo is a field of phenomena that exists in all periods and is a term that refers to the expression of issues regarding the creation of a work of art or the rediscovery of a poet or writer in his work. This research tries to find out the similarities and differences in the poetry of selected poets of Khorasani style (Rodaki-Ferdoosi), Azerbaijan (Khaqani-Nizami) and Iraqi (Saadi-Molvi) to analyze in three important periods of the history of Persian literature. By comparing and analyzing the issues reflected in the poems of the poets of different periods of Persian literature from the point of view of self-pajhwok, while obtaining valuable information from the historical point of view, one can understand some of the personality characteristics of the poet and the issues of his time. METHODOLOGY: The research method is a descriptive-analytical library. First, we collect the materials, then we analyze them. FINDINGS: All poets have dealt with their personal life, but Rumi has dealt with this matter the most. Rumi seems to be living in the midst of poetry. Most of all, Saadi has displayed social and moral issues in his poems, community and education of people is important to him. Ferdowsi has told more about his economic situation and has a very serious personality. Rudaki is a fun-loving person, Khaqani is a braggart and rarely chooses friends for himself, and Nizami shows a face full of happiness and joy, Saadi is a mature person, and because of his easy and restrained poet"s style, he is a person who takes the world for granted. And he is not strict.Rumi is a person of self-restraint and hard work, staying awake and staying awake. In the Iraqi style, more self-echo is seen than in the Khorasani and Azerbaijani styles. CONCLUSION: Rumi has more resonance in expressing the sadness of being away from his beloved, Saadi has more resonance in self-education and morality, Nizami has more resonance in expressing his love and hijran, Khaqani has more resonance in the mourning of his child and the monotheism of the Almighty and the Hajj journey. . Old age and regret for an unappreciated effort has its own echo, Rodaki in expressing his blindness and belonging to the noble Samani emirs and his behavior towards his unkind wife.هدف و زمینه: خودپژواکی، پدیده ای است که در همه دوره ها وجود دارد و اصطلاحی است که به بیان آشکار روند ساخت اثر هنری یا بازتاب مسائل زندگی شاعر یا نویسنده در اثر وی اشاره دارد، بگونه ای که شاعر در ضمن سرودن شعر، اطلاعات مفیدی از زندگی شخصی خود بیان کند که قابل تامل و مطالعه باشد.این پژوهش میکوشد تا با بررسی انواع خودپژواکی در شعر شاعران منتخب سبک خراسانی(رودکی-فردوسی)، آذربایجانی(خاقانی-نظامی) و عراقی(سعدی-مولوی) شباهتها و تفاوتهای آن را در سه دوره مهم از تاریخ ادبیات فارسی تحلیل کند. با مقایسه و تحلیل مسائل بازتاب یافته در شعر شاعران ادوار گوناگون ادب فارسی از منظر خودپژواکی، ضمن دستیابی به اطلاعات ارزشمند از لحاظ تاریخی،میتوان به برخی از خصوصیات شخصیتی شاعر و مسائل روزگار وی پی برد. روش تحقیق: روش پژوهش بصورت کتابخانه ای توصیفی- تحلیلی است. ابتدا مطالب را جمع‌آوری میکنیم سپس به تحلیل آنها میپردازیم. یافته ها: همۀ شاعران به زندگی شخصی خود پرداخته اند اما بیشتر از همه مولانا به این مهم پرداخته است. مولانا انگار در میان شعر زندگی میکند. سعدی بیشتر از همه مسائل اجتماعی و اخلاقیات را در اشعارش به نمایش گذاشته است، اجتماع و پرورش مردم برای او مهم است. فردوسی بیشتر از همه وضعیت اقتصادی خود را بازگو کرده است و شخصیت کاملاً جدی دارد. رودکی خوشگذران است، خاقانی اهل تفاخر است و کمتر دوستی برای خود برگزیده است و نظامی چهره ای اهل طرب و شادی و بزم از خود بروز میدهد، سعدی انسانی پخته است و چون شیوه ای شاعریش که سهل و ممتنع است، انسانی است که جهان را ساده میگیرد و اهل سختگیری نیست. مولانا اهل ریاضت نفس و سختی کشیدن و بیداری و شب‌زنده داری است. در سبک عراقی نسبت به سبک خراسانی و آذربایجانی، خود پژواکی ‌بیشتری دیده میشود. نتیجه: مولانا در بیان غم دوری از معشوق خود پژواکی بیشتری دارد،سعدی در تربیت نفس و اخلاقیات.نظامی در بیان عشق و هجران خود پژواکی بیشتری دارد،خاقانی در سوگ فرزند و توحید باری تعالی و سفر حج.فردوسی در بیان تنگدستی در موعد پیری و افسوس بر تلاشی که قدر دانسته نشد خود پژواکی دارد،رودکی در بیان نابینایی و تعلق خاطرش به امیران اهل فضل سامانی و رفتارش با همسر نامهربانش.Talking about oneself, Persian poetry, Third to eighth centuriesخودپژواکی, شعر فارسی, سده های سوم تا هشتمhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1729.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1729.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی انواع خودپژواکی در شعر شاعران شاخص با تکیه بر سبک خراسانی(رودکی-فردوسی) آذربایجانی(خاقانی- نظامی) و عراقی(سعدی- مولوی)https://bahareadab.com/en/article/Examining the types of self-resonance in the poetry of prominent poets based on Khorasani (Rodaki-Ferdoosi), Azerbaijani (Khaqani-Nizami) and Iraqi (Saadi-Molvi) styles.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Examining the mind and language of Faizi Decani (based on his divan)بررسی ذهن و زبان فیضی دکنی (با تکیه بر دیوان وی)6388746410.22034/bahareadab.2024.17.7464faرحیمهریوازدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.norima.rivaz@yahoo.comمحمدامیرمشهدیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesmashhadi@lihu.usb.ac.irعبدالعلیاویسی کهخادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.nooveisi@lihu.usb.ac.irJournal Article14021214BACKGROUND AND OBJECTIVES: Poetry is a fusion of thoughts and imagery. A poet"s thoughts flow through his/her language and manifest in the form of poetry. Language and thought share an inseparable bond. A poet"s language is shaped by his/her thoughts and perspectives; the simpler and clearer his/her thoughts, the clearer his/her language will be, distancing itself from complex interpretations and concepts. Sheikh AbulFaiz bin Mubārak, known by the pen name of "FaiziFayāzi" and recognized as "FaiziDakani", is a renowned Persian poet of the 10th century of Hijri following the Indian style. His poetic art, expressive style, exceptional talent, and delightful verses have garnered praise from biographers and experts. METHODOLOGY: This research, employing an analytical and descriptive approach, aimed to address the following question: What are the primary characteristics of the Divan of FaiziDakani from the perspective of language and thought? FINDINGS: According to the research findings, FaiziDakani was a pioneering poet of the Indian style and had played a significant role in its formation and evolution. While his poetic language was adorned with allusions, similes, and metaphors, he had particularly emphasized the use of allusions among all literary devices. Many features of the Indian style, which later became popular and common, were stylistically present in his poetry. The predominant poetic form in Faizi"s Divan was the sonnet. Love, mysticism, preaching, admonition, and pursuit of unusual meanings were the primary intellectual themes of his poems. CONCLUSION: The proximity of his poetry to colloquial language, as well as incorporation and utilization of slang words and expressions, isthe key characteristics of his poetic language. Faizi has adeptly utilized the capabilities of the Persian language to create new combinations, thereby generating fresh meanings and images. From a literary perspective, he has employed similes, metaphors, and allusions more frequently than other literary devices. Love, mysticism, guidance, wisdom, attention to educational literature, and exploration of moral issues are the recurring themes in Faizi"s poetry.زمینه و هدف: شعر، آمیزه ای از اندیشه و صورخیال است. اندیشه های شاعر، بر زبان او جاری و در قالب شعر بیان میشود. زبان و اندیشه، رابطه ای ناگسستنی دارند. زبان شاعر متأثر از اندیشه و دیدگاه اوست؛ هرچه اندیشه های او ساده و صریح باشند، زبان او نیز شفاف و دور از تعابیر و مفاهیم پیچیده خواهد بود. شیخ ابوالفیض بن مبارک متخلص به «فیضی فیاضی» و مشهور به «فیضی دکنی» شاعر معروف فارسی گوی سدۀ دهم هجری و سبک هندی است. هنر شاعری، شیوۀ بیان، طبع بلند و ابیات نفیس و طرز دلپسندش مورد ستایش تذکره نویسان و صاحب نظران بوده است. روش پژوهش: این پژوهش به شیوۀ تحلیلی- توصیفی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که اصلیترین خصیصه های دیوان فیضی دکنی از منظر زبان و فکر کدام است؟ یافته ها: براساس یافته های پژوهش، فیضی دکنی از شاعران پیشگام سبک هندی است که در شکل‌گیری و تکامل این سبک، نقش چشمگیری داشته است. زبان شعریش از کنایه و تشبیه و استعاره خالی نیست ولی از همه صنایع، تلمیح بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. به بیان دیگر بسیاری از ویژگیهای سبک هندی که بعدها رواج عام مییابد و ویژگی مشترک شعر سبک هندی میشود، در شعر او حضور و تبلور سبک‌شناختی یافته است. قالب مسلط شعری دیوان فیضی، غزل است؛ عشق و عرفان، موعظه و اندرز، جستجوی معنی بیگانه و... مضامین عمده فکری اشعارش هستند. نتیجه گیری: نزدیکی شعرش به زبان محاوره، ترکیب سازی و کاربرد واژه ها و اصطلاحات عامیانه از ویژگیهای اصلی زبان شعریش به شمار میرود. فیضی از ظرفیتهای زبان فارسی برای ترکیب سازیهای جدید بخوبی استفاده کرده است و با خلق این ترکیبها، معانی و تصاویر جدیدی را ایجاد کرده است. از منظر ادبی، استفاده از تشبیه، استعاره، تشخیص و تلمیح بسامد بیشتری نسبت به سایر صنایع شعری دارند. عشق، عرفان، پند و حکمت، و توجه به ادبیات تعلیمی و پرداختن به مباحث اخلاقی از جمله مضامین پربسامد در اشعار فیضی است.FaiziDakani, Indian style, theming, mind, language, thought.فیضی دکنی, سبک هندی, مضمون سازی, ذهن, زبان, فکر.https://bahareadab.com/downloadPDF/1730.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1730.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ذهن و زبان فیضی دکنی (با تکیه بر دیوان وی)https://bahareadab.com/en/article/Examining the mind and language of Faizi Decani (based on his divan)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Study and Analysis of Punishment in One Thousand and One Nights and its Cultural-Social Impactsبررسی و تحلیل مجازات در هزارویک‌شب و تأثیر ابعاد فرهنگی‌ـ‌اجتماعی آن89107748010.22034/bahareadab.2024.17.7480faمژگانمقومیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.nomozhganmaghoumi@gmail.comمحبوبهخراسانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.yes khorasani.m@iaun.ac.irمرتضیرشیدی آشجردیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.nomortezarashidi51@Yahoo.comJournal Article14021125BACKGROUND AND OBJECTIVES: One Thousand and One Nights is a courtly, popular, educational, and imaginative book with many examples of sin and punishment. The motivation for creating stories is to escape from the death penalty; A lady tells Shahriar a story every night to save her life and other girls and postpones his punishment. The fear of death and punishment has cast a shadow on many stories, but it is so artistically placed in the heart of the stories that it is not noticeable. METHODOLOGY: This research is descriptive-analytical based on library studies. The research community has also done a two-volume translation of the book " One Thousand and One Nights " by Marashipour to examine the types of punishment in the stories of its two volumes. FINDINGS: In the stories of the book, we see many actions that deserve punishment. Such as treason, theft, false testimony, disbelief and atheism, misrepresentation, Conspiracy, and planned punishments, among others. CONCLUSION: The punishment for treason is death, whether it is in an unconventional romantic relationship or, in court and social relationships. Issuing a sentence and executing it is at the command of the ruler, judge, and even incompetent people such as fathers, husbands, brothers, women, or supernatural beings, among which we can mention giants, demons, and talking animals. These creatures punish criminals with unconventional methods or transformations. Belief in divine punishment is seen in stories that have a stronger religious aspect. The role and wide presence of women in the process of stories and the formation of events is worthy of reflection. Due to the cultural differences that are rooted in the origin of the stories, there is no unity of procedure and the same approach in determining and implementing the punishment; Based on the text of the story and expediency, the punishments can be reduced. The lack of a fair trial, not giving the accused a chance to defend himself, the execution of sentences, and punishments that do not fit the crime are also seen in the stories.زمینه و هدف: هزارویک‌شب، کتابی درباری، مردمی، تعلیمی و تخیّلی است با نمونه هایی فراوان از گناه و مکافات. انگیزۀ خلق حکایات، فرار از مجازاتِ مرگ است؛ بانویی که برای نجات جان خود و دیگر دختران، هر شب، قصّه ای برای شهریار میگوید و مجازاتش را به تعویق می اندازد. ترس از مرگ و مجازات، بر بسیاری از داستانها سایه افکنده است، امّا آنچنان هنرمندانه در دل داستانها نشسته که به ‌چشم نمی‌آید. روش پژوهش: این پژوهش به روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای است. جامعۀ تحقیق نیز، ترجمۀ دو جلدی مرعشی پور از کتاب هزارویک‌شب با هدف بررسی انواع مجازات در حکایاتِ دو جلد آن انجام شده ‌است. یافته ها: در حکایات کتاب، شاهد اعمال بسیاری هستیم که مستحق مجازات است. مانند خیانت، سرقت، گواهی دروغ، کفر و الحاد، پیکرگردانی، توطئه، قانون‌گریزی، مجازاتهای برنامه ریزی‌شده و نظایر آن. نتیجه گیری: مجازاتِ خیانت، چه از نوع رابطۀ نامتعارف عاشقانه باشد و چه در روابط درباری و اجتماعی، مرگ است. صدور حکم و اجرای آن، به فرمان حاکم، قاضی و حتّی افراد بی‌صلاحیّت مانند پدر، شوهر، برادر، زنان یا جزادهندگان ماورایی است که از میان آنها میتوان به غول، جن و حیوانات سخنگو اشاره کرد. این موجودات، با روشهای نامتعارف یا پیکرگردانی، مجرمان را مجازات میکنند. اعتقاد به نزول عذاب الهی در داستانهایی که جنبۀ دینی قویتری دارند، مشاهده میشود. نقش و حضور گستردۀ زنان در روند حکایات و شکل‌گیری حوادث، قابل تأمل است. به علّت تفاوتهای فرهنگی که ریشه در خاستگاه داستانها دارد، در تعیین و اجرای مجازات، وحدت رویّه و رویکرد یکسان یافت ‌نمیشود؛ براساس متن داستان و به مصلحت، مجازاتها قابل تقلیل هستند. نبود محاکمۀ عادلانه، ندادن فرصت دفاع به متهّم، اجرای احکام و کیفرهایی که با جرم تناسب ندارند نیز در حکایات دیده ‌میشود.One Thousand and One Nights, folk fiction literature, story, oral literature, punishment and politics, crime and guiltادبیّات عامه, قصّه, هزارویک‌شب, مجازات, جرم و گناه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1731.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1731.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل مجازات در هزارویک‌شب و تأثیر ابعاد فرهنگی‌ـ‌اجتماعی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Study and Analysis of Punishment in One Thousand and One Nights and its Cultural-Social Impacts

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Semantic structure of the fourth book of Masnavi Manavi based on the holistic modelساختار معنایی دفتر چهارم مثنوی معنوی براساس الگوی کل‌نگر109129755810.22034/bahareadab.2024.17.7558faآمنهطالعی رحیمیدانشجوی کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران.norahimiamaneh842@gmail.comسمیهاسدیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران.yes s.assadi@velayat.ac.irJournal Article14021214BACKGROUND AND OBJECTIVES: Holistic structure studies is a new approach in examining and analyzing works that have a macro-organizational structure. Texts such as Rumi"s Mathnawi al-Masnavi, which on the surface have an irregular arrangement and structure, but if you pay attention to its components with a holistic view, the meaningful relationship between its parts can be interpreted. Safavi (1386) during his studies on the structure of the Mathnawi, shows that Rumi used two methods of "parallelism" and "cross-reflection" to establish a meaningful connection between the stories and concepts presented in the Mathnawi"s six notebooks. In this research, an attempt has been made to study the fourth book of the Mathnawi from the perspective of the holistic structure with the semantic and semantic method to answer the question, what is the semantic structure and parallels used in this book? METHODOLOGY: The current research was conducted with an analytical method and a structuralist approach based on a holistic and semantic perspective. FINDINGS: The results of the investigation show that the fourth book has seventeen main discourses and the central core of the fourth book is also presented in the "9" discourse. Each discourse has sub-sections and sub-stories, and based on the topic of the discourses, it is the central topic of the fourth book of science, which is divided into three categories: "partial science, total science, and enlightened science". CONCLUSION: Rumi"s emphasis is on the necessity of partial and general knowledge scholars to follow Ishraqi scholars. He described the first two groups as needing guidance and learning and considered only enlightened scholars to be omniscient by reaching divine knowledge and the light of truth.زمینه و هدف: مطالعات ساختار کل‏نگر، رویکرد نوینی در بررسی و تحلیل آثاری است که دارای ساختار کلان سازماندهی هستند. متونی مانند مثنوی معنوی مولانا که در ظاهر دارای چیدمان و ساختار بی‏نظمی هستند اما اگر با دیدگاه کل‏نگر به اجزای آن دقت شود، ارتباط معنادار میان بخشهای آن قابل تفسیر است. صفوی (1386) طی مطالعاتی که در مورد ساختار مثنوی داشته، نشان میدهد که مولانا در دفترهای ششگانه مثنوی از دو روش «پاراللیسم» و «انعکاس متقاطع» برای برقراری ارتباط معنادار میان داستانها و مفاهیم مطرح شده استفاده کرده است. در این پژوهش سعی شده تا دفتر چهارم مثنوی از منظر ساختار کل‏نگر با روش معناشناسانه و سمنتیک مورد مطالعه قرار گیرد تا پاسخی باشد به این سوال که ساختار معنایی و پاراللهای بکار رفته در این دفتر چگونه است؟ روشها: پژوهش حاضر با روش تحلیلی و رویکردی ساختارگرایانه مبتنی بر دیدگاه کل‌نگر و معناشناسانه انجام گرفته است. یافته ها: نتایج حاصل از بررسی نشان میدهد که دفتر چهارم دارای هفده گفتمان اصلی است و هسته مرکزی دفتر چهارم نیز در گفتمان «9» مطرح شده است. هر گفتمان دارای زیربخشها و داستانهای فرعی است و به استناد موضوع گفتمانها، موضوع محوری دفتر چهارم علم است که به سه دسته «علم جزئی، علم کل و علم اشراقی» تقسیم میشود. نتیجه گیری: تأکید مولانا بر لزوم پیروی کردن عالمان علم جزئی و کلی از عالمان اشراقی است. او دو گروه نخست را نیازمند هدایت و آموختن توصیف کرده و تنها عالمان اشراقی را به واسطه رسیدن به علم الهی و نور حقیقت، دانای کل قلمداد کرده است.structuralism, semantic structure, parallelism, cross reflection, Mathnawi fourth bookساختارگرایی, ساختار معنایی, پاراللیسم, انعکاس متقاطع, دفتر چهارم مثنویhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1732.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1732.pdfhttps://bahareadab.com/article/ساختار معنایی دفتر چهارم مثنوی معنوی براساس الگوی کل‌نگرhttps://bahareadab.com/en/article/Semantic structure of the fourth book of Masnavi Manavi based on the holistic model

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Variations of Persian poems in the manuscript of Mahbub al-Qulubدگرسانی اشعار فارسی در نسخۀ خطی محبوب‌القلوب131153756010.22034/bahareadab.2024.17.7560faداریوشذوالفقاریاستادیار محترم گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران.yesd.zolfaghari@richt.irJournal Article14021210BACKGROUND AND OBJECTIVES: There are many poems in the manuscript of Mahbub al-Qulub with number 15 in the Effendi state library in Turkey, but except for Hakim Ferdowsi and Hakim Sana"i, no other poet is mentioned in it, and the author"s method is not to mention the names of the poets. The poets whose poetry is included in this book are: Ferdowsi, Nasser Khosrow, Anwari, Farkhi Sistani, Sanai, Zahir Faryabi, Khaqani, Azraqi Heravi, Rashid Watawat, Nizami, Saadi and Molavi, all of whom are before the 8th century. Considering the author"s interest in mentioning the poems of prominent poets, it shows that he wrote the book in the beginning of the 8th century, and that is the reason why there are no poems of poets of this century in it. METHODOLOGY: Changing the words in the poems of this version with authentic printed works raises the question of how original are the poems in Mahbub al-Qulub? And is it possible that the reason for the changes is that the author of the book quoted the poems from memory? In the following essay, to explain the problem, all the verses that are different from printed works have been examined. FINDINGS: Although in a few cases the changes in this manuscript can be trusted due to the accuracy of the author"s opinion, but the guess is close to certainty that this author had a poetic nature and could easily replace words from make up your mind Also, the originality of the moral foundations of his book was more important to him than the originality of the texts, especially the poems that he included in the book. CONCLUSION: Many variations of Mahbub al-Qulub are not original, and the author has taken possession of them in reciting the poem, which is more than memoryزمینه و هدف: در نسخۀ خطی محبوب‌القلوب با شمارۀ 15 موجود در کتابخانۀ حالت افندی ترکیه اشعار فراوانی موجود است ولی در آن بجز از حکیم فردوسی و حکیم سنایی آن هم یکبار از هر کدام، از شاعر دیگری نام نرفته است و شیوۀ مؤلف نیاوردن نام شاعران است. شاعرانی که از آنها در این کتاب شعر آمده است عبارتند از: فردوسی، ناصر خسرو، انوری، فرخی سیستانی، سنایی، ظهیر فاریابی، خاقانی، ازرقی هروی، رشید وطواط، نظامی، سعدی و مولوی که همگی پیش از قرن هشتم هستند و این نکته با توجه به علاقه مؤلف به ذکر اشعار از شاعران برجسته نشان میدهد که نهایتا کتاب را در اوایل قرن هشتم نوشته است و به همین دلیل است که از شاعران این قرن شعری در آن نیست. روش پژوهش: دگرسانی کلمات در اشعار متن این نسخه با آثار چاپی معتبر، این پرسش را ایجاد میکند که اشعار در محبوب‌القلوب چه قدر اصالت دارند؟ و آیا ممکن است دلیل دگرسانیها این باشد که مؤلف کتاب اشعار را از حافظه نقل کرده است؟ در جستار پیش رو، برای شرح مسئله، تمامی ابیاتی که با آثار چاپی دگرسانی دارند بررسی شده اند. یافته ها: اگرچه در موارد معدودی میتوان به دگرسانیهای این نسخه خطی به خاطر دقت نظر نویسنده اعتماد کرد، ولی حدس نزدیک به یقین این است که این نویسنده طبع شعر داشته و به راحتی میتوانسته است در محور جانشینی، کلماتی را از ذهن خود قرار دهد. همچنین اصالت مبانی اخلاقی کتابش برای او مهمتر از اصالت متون به ویژه اشعاری بوده که در ضمن کتاب میآورده است. نتیجه گیری: بسیاری از دگرسانیهای محبوب‌القلوب اصالت ندارند و نویسنده در نقل شعر که بیشتر از حافظه بوده در آنها تصرف کرده است.correction of texts, Persian poetry, manuscript of Mahbub al-Qulobتصحیح متون, شعر فارسی, نسخۀ خطی محبوب‌القلوبhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1733.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1733.pdfhttps://bahareadab.com/article/دگرسانی اشعار فارسی در نسخۀ خطی محبوب‌القلوبhttps://bahareadab.com/en/article/Variations of Persian poems in the manuscript of Mahbub al-Qulub

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Comparative stylistics of Nizar Qabbani and Shams Langroudi based on stylistic similaritiesسبک شناسی تطبیقی نزار قبانی و شمس لنگرودی با تکیه بر مشابهات سبکی155176756210.22034/bahareadab.2024.17.7562faعباسعلیکاشانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین – پیشوا، ایران.nokashani2424@yahoo.comمحمدعلیشفایی (آبان)استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین – پیشوا، ایران.yesdraliaban@iau.ac.irاشرفچگینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین – پیشوا، ایران.nodrchegini@iau.ac.irJournal Article14021126BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nizar Tawfiq Qabbani (1923-1998) and Mohammad Taqi Shams Langroudi (1329) are famous poets of contemporary Syrian and Iranian literature. In this article, relying on stylistic similarities, their poetry is analyzed on three linguistic, literary and intellectual levels. The general goal is to determine how two poets have similarities in language, literature and content despite belonging to two different literatures. METHODOLOGY: This study was done with a library study and in a descriptive and analytical way. The statistical population of the research is Qabbani and Langroudi poems. FINDINGS: At the linguistic level, Qabbani and Langroudi deviated from the linguistic norms and the form of classical poetry and wrote new and white poetry. According to the era of his poetry, Qabbani turned to new poetry later, but Langroudi is the representative poet of prose poetry after the Islamic Revolution. Phonology, puns and repetition of words in their inner music have stylistic characteristics that are more in both repetitions of words. At the lexical level, they have used everyday and common words of the time. Word formation and new combinations, being interested in using some words related to the life around them is the stylistic feature of both of them. At the syntactic level, the integration of classical and colloquial language, tendency towards popular language, bringing the language of poetry closer to prose, shorthand and the use of new combinations are common. At the literary level, their similarity is in the innovation of elements of classical imagination, simplicity of images and depiction of elements around them. This similarity has many similes, metaphors, symbols and hints. Their common concern at the intellectual level is alignment with the reality of society, contemporary human problems, and social and political criticism. The romanticist look at the issue of love, the reflection of the important issues of the society, such as the issue of Palestine and Quds in Qabbani"s poetry, the Islamic revolution and the imposed war in Langroudi"s poetry, are their similarities, and their difference is the attention to personal emotions and the problems of their own society, which can be seen in these contents. CONCLUSION: What brings these two poets together with different languages ​​is their approach to language, literature, form and thought. Both of them turned to poetry with a fresh attitude and achieved innovation by crossing the tradition of classical poetry. They have a new language, a new imagination and a content in line with the reality of the contemporary society, suitable for the spiritual emotions of the contemporary man.زمینه و هدف: نزار توفیق قبانی(1923ـ 1998) و محمدتقی شمس لنگرودی(1329) از شاعران نامدار ادبیات معاصر سوریه و ایران هستند که در این مقاله با تکیه بر تشابهات سبکی، شعرشان در سه سطح زبانی، ادبی و فکری تحلیل شده است. هدف کلی این است که مشخص شود دو شاعر با وجود تعلق داشتن به دو ادبیات متفاوت، چه وجه شباهتی در زبان، ادبیّت و محتوا باهم دارند. روش: این بررسی با مطالعه کتابخانه ای و به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق اشعار قبانی و لنگرودی میباشد. یافته ها: قبانی و لنگرودی در سطح زبانی از هنجار زبانی و قالب شعر کلاسیک عدول کرده اند و شعر نو و سپید سروده اند. قبانی با توجه به زمانه شاعری، دیرتر به شعر نو روی آورده است اما لنگرودی شاعر شاخص شعر منثور بعد از انقلاب اسلامی است. واج آرایی، جناس و تکرار واژه در موسیقی درونی آنها شاخصه سبکی دارد که در هر دو تکرار واژه بیشتر است. در سطح لغوی از واژه های روزمره و متداول زمانه استفاده کرده اند. واژه سازی و ترکیبات نو، علاقه مندی به کاربرد برخی واژه های مربوط به زندگی پیرامونشان شاخصه سبکی هر دوی آنهاست. در سطح نحوی، ادغام زبان کلاسیک و گفتاری، گرایش به زبان مردمی، نزدیک کردن زبان شعر به نثر، کوتاه نویسی و کاربرد ترکیبهای نو مشترک هستند. در سطح ادبی، شباهت آنها در نوآوری عناصرخیال کلاسیک، سادگی تصاویر و تصویرسازی از عناصر پیرامونشان میباشد. این شباهت در آرایه های تشبیه، استعاره، نماد و تلمیح فراوانی دارد. دغدغه مشترک آنها در سطح فکری، همسویی با واقعیت جامعه، مشکلات انسان معاصر و انتقادات اجتماعی سیاسی است. نگاه رمانتیسمی به مسأله عشق، انعکاس مسائل مهم جامعه از جمله مسأله فلسطین و قدس در شعر قبانی، انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی در شعر لنگرودی وجه تشابه آنهاست و تفاوت آنها توجه به عواطف شخصی و مشکلات جامعه خودشان است که در این محتواها دیده میشود. نتیجه گیری: آنچه که این دو شاعر را با زبان متفاوت کنار هم قرار میدهد، نوع برخورد آنها با زبان، ادبیّت، فرم و شکل و اندیشه است. هر دو با نگرش تازه به شعر روی آوردند و با عبور از سنت شعر کلاسیک به نوآوری دست یافتند. زبان تازه، خیال تازه و محتوایی همسو با واقعیت جامعه معاصر، مناسب عواطف روحی انسان معاصر دارند.Keywords: stylistics, anchoring, Qabbani, comparative study.سبک شناسی, لنگرودی, قبانی, بررسی تطبیقی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1734.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1734.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی تطبیقی نزار قبانی و شمس لنگرودی با تکیه بر مشابهات سبکیhttps://bahareadab.com/en/article/Comparative stylistics of Nizar Qabbani and Shams Langroudi based on stylistic similarities

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Satire in the expression style of children's rights in the works of Harperley and Hoshang Kermaniسیری در جگونگی تجلی حقوق کودک در آثار هارپرلی و هوشنگ کرمانی177193756910.22034/bahareadab.2024.17.7569faسعیدرحیمی‌پوراستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. yessdrahimipour@cfu.ac.ir.teJournal Article14030107BACKGROUND AND OBJECTIVES: Literature has earlier been the origin of alterations and human communities’ diverse movements. Children has been the continuation of human generation from intellectuals’ special attention. Novel genre due to the deployment of fiction elements has been a good bed for the revelation of social humane manifestations. A comparative outlook of literature takes the reader far beyond the boundaries of social humanities so that it would express the common pains and facilitate the problems. METHODOLOGY: The research approach is inferential-analytical one, and the population is the selected works of Kermani and Lee, namely The Children of Weaving-carpet Place and to Kill a Mocking Bird respectively. Data collection was based on content analysis of the novels and the framework of the analysis was centralized over characterization and narrative-point of the elements of fiction. FINDINGS: The results revealed that from both authors’ viewpoint the children are alongside the narrators of the events of the adult community of the writers as well as their own spoiled rights. CONCLUSION: The two authors via opposite literary engineering of the child personality project the reader’s minds the bitter theme of the communities of the novels in order to change them into reconsidering their attitude towards the attitude of the societies and their dominant human relationships with each other as well forming them into a kind of obsession in their minds.زمینه و هدف: ادبیات از دیرباز خواستگاه تحولات و جنبشهای گوناگون جوامع بشری بوده است. کودکان بعنوان ادامه دهندگان نسل بشر مورد توجه خاص ادیبان بوده‎اند. ژانر رمان به خاطر به کارگیری المانهای داستانی بستری مناسب در تجلی جلوه های انسانی-اجتماعی به شمار میرود. نگاه تطبیقی به آثار ادبیات، خواننده را به فراسوی مرزها در آگاهی از مشترکات جوامع انسانی رهنمون میسازد تا با بیان رنجهای مشترک، امکان چاره جویی آنها را تسریع نماید. هدف این مقاله نگاهی تحلیلی به داستان کشتن پرنده مقدس هارپر لی و داستان بچه های قالیباف‌خانه هوشنگ کرمانی که بعنوان نمونه و بصورت هدفمند برگزیده شده اند. روش مطالعه: روش تحقیق، استنباطی- تحلیلی و جامعه آماری آثار دو نویسنده میباشد. روش گردآوری داده ها از نوع مستندیابی و روش آنالیز، تحلیل محتوای داستانهای مورد نظر بود. چارچوب تحلیل با تمرکز بر روی المان شخصیت‌پردازی و دیدگاه راوی داستان معطوف گردید. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد در هر دو داستان و از منظر هر دو نویسنده، کودکان بیش از آ‌نکه راوی اتفاقات و حوادث جامعه بزرگسالِ جوامع دو نویسنده باشند، تجلی‌گر حقوق نادیده گرفته و پایمال شدۀ خودشان هستند. نتیجه گیری: دو نویسنده با مهندسی ادبی معکوس از زاویۀ دید شخصیت کودک، واقعیتتم تلخ جوامع داستانهای خود را در ذهن خواننده متبادر میکنند تا شاید راه حل احیای حقوق نادیده گرفته شده کودکان به دغدغه ذهنی آنها تبدیل و آنها را به تجدید نظر در نگرش رفتاری جوامع و روابط انسانی رهنمون شوند.Novel, Child right, Fictional Elements, Theme, Narrative Point, haracterization.رمان, حقوق کودک, عناصر داستانی, تم, زاویه دید, شخصیت پردازیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1735.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1735.pdfhttps://bahareadab.com/article/سیری در جگونگی تجلی حقوق کودک در آثار هارپرلی و هوشنگ کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/Satire in the expression style of children's rights in the works of Harperley and Hoshang Kermani

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Urban manifestations in contemporary Persian fictionنمودهای شهری در داستان معاصر فارسی195215757410.22034/bahareadab.2024.17.7574faمریماخباریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.nos.jabernia@gmail.comآرشمشفقیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.yesArashmoshfeghi@bonabiau.ac.irحسینداداشیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.nohosein_dadashi@bonabiau.irJournal Article14030110BACKGROUND AND OBJECTIVES: The city is one of the important elements of the story, which sometimes becomes as important as the characters, but even more so. Characters come and go, but the city is a stable and definite element that can be tied to anything suspended between heaven and earth. Reporting the daily life of people in the city needs tools that can reflect these changes. One of these tools is fiction. In addition to giving identity and credibility to cities, literature is also a means of their recognition. In the past decades, Persian fiction literature has focused on villages more than cities; But in the last decade or two, cities have become more important in stories. Currently, many contemporary authors and writers are known as urban poets and writers, and their fame is due to the creation of literary situations in the context of today"s cities. The main purpose of this article is to examine urban representations in some of the most important contemporary Persian stories. METHODOLOGY: In this research, which was carried out using a descriptive-analytical method, urban manifestations, based on Cohen"s classification, were examined in two parts: artificial space and social space in stories of fourteen contemporary writers. FINDINGS: In the first group, the architecture of urban houses, offices, organizations, and urban and public institutions, including mosques and religious places, hospitals, squares, universities, restaurants, printing houses, military centers, and references to urban neighborhoods were examined and evidence was presented. In the second group, the topics of the urban family, marriage in the city, the political situation of the city, westernization, and war were discussed. CONCLUSION: In every historical period, the city has been manifested in a special way in contemporary Persian stories. This happened in a different way during the Pahlavi period and the stories written during this period mostly deal with issues such as the sudden entry of modernity into the cities and especially the metropolises, including the capital of Iran and Tehran, and depict the issue of modernity in that era. During the time of Pahlavi II, the issue of modernity and the country"s political issues are discussed again. Then, the stories that were written in the city"s restless environment during the 1957 revolution sometimes report detailed descriptions of the city during the revolution.زمینه و هدف: شهر یکی از عناصر مهم داستان است که گاهی به اندازۀ شخصیتها، بلکه بیشتر اهمیت پیدا میکند. شخصیتها می‌آیند و میروند، اما شهر عنصری پایدار و قطعی است که میتوان هر چیز معلقی را که میان آسمان و زمین دست و پا میزند به آن بند کرد. گزارش زندگی روزمرۀ مردم در شهر به ابزارهایی نیاز دارد که توان بازتاب این تغییرات را داشته باشد. یکی از این ابزارها، ادبیات داستانی است.ادبیات علاوه بر آنکه به شهرها هویت و اعتبار میبخشد، ابزار شناختشان نیز است. ادبیات داستانی فارسی در دهه های پیش به روستا‌ها بیشتر از شهرها پرداخته است؛ اما در یکی دو دهۀ اخیر، شهرها اهمیت بیشتری در داستانها پیدا کرده اند. در حال حاضر بسیاری از ادیبان و نویسندگان معاصر بعنوان شاعر و نویسندۀ شهری شناخته میشوند و وجه شهرتشان مرهون خلق موقعیتهای ادبی در بستر شهرهای امروزی است. هدف اصلی این مقاله بررسی نمودهای شهری در برخی از مهمترین داستانهای فارسی معاصر است. روش مطالعه: در این پژوهش که به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است، نمودهای شهری، براساس تقسیم‌بندی کوهن، در دو بخش فضای مصنوع و فضای اجتماعی در داستانهایی از چهارده نویسندۀ معاصر بررسی شده است. یافته ها: در گروه اول، معماری خانۀ شهری، ادارات، سازمانها و نهادهای شهری و عمومی شامل مساجد و مکانهای مذهبی‌، بیمارستان، میدان، دانشگاه، رستوران، چاپخانه، مراکز نظامی و اشاره به محله های شهری مورد بررسی قرار گرفت و شواهدی ارائه شد. در گروه دوم نیز به موضوعات خانوادۀ شهری، ازدواج در شهر، وضعیت سیاسی شهر، غربزدگی و جنگ پرداخته شد. نتیجه گیری: شهر در هر دورۀ تاریخی بنوعی خاص در داستانهای معاصر فارسی تجلی یافته است. این امر در دوران پهلوی بگونه ای دیگر رخ مینمایاند و داستانهایی که در این دوران نوشته میشوند بیشتر به مسائلی مانند ورود ناگهانی مدرنیته به شهرها و بخصوص کلانشهرها از جمله پایتخت ایران و تهران میپردازند و مسئلۀ تجدد را در آن دوران به تصویر میکشند. در زمان پهلوی دوم هم دیگرباره به مسئلۀ مدرنیته و مسائل سیاسی کشور پرداخته میشود. سپس داستانهایی که در بستر ناآرام و بیقرار شهر در انقلاب 57 نوشته شد، گاه توصیفات دقیقی از شهر در زمان انقلاب را گزارش میکنند.city, fiction, community, urban literatureشهر, ادبیات داستانی, اجتماع, ادبیات شهریhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1736.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1736.pdfhttps://bahareadab.com/article/نمودهای شهری در داستان معاصر فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Urban manifestations in contemporary Persian fiction

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Investigating non-verbal communication in Sufi categories of Khwaja Abdullah Ansariبررسی ارتباط غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه خواجه ‌عبدالله انصاری217239757510.22034/bahareadab.2024.17.7575faمیلادموحدی راددانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.no m.movahedi03@umail.umz.ac.irمرتضیمحسنیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.yes mohseni@umz.ac.irمسعودروحانیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.norohani46@yahoo.comاحمدغنی‌پور ملکشاهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.no a.ghanipour@umz.ac.irJournal Article14021218BACKGROUND AND OBJECTIVES: Verbal and non-verbal communication is used in literary works to convey concepts and messages. Non-verbal communication is the use of body movements, sounds, facial expressions, clothing, place and time in the process of communicating with the audience. In this article, an attempt has been made to analyze the categories of Sufism from the perspective of non-verbal communication and show that Khwaja Abdullah Ansari from All kinds of non-verbal communication have been used to narrate the book and all kinds of non-verbal behaviors such as body movements and gestures, location, artefacts, facial expressions, body contacts, analysis, classification and review. The purpose of this article is to introduce, classify, decode and analyze the types of Non-verbal communication is in Sufism categories to show how body language can have functions such as controlling, complementing, emphasizing and replacing verbal conversations. METHODOLOGY: In the present research, the non-verbal communication of Sufi sects has been analyzed with the descriptive-analytical method. FINDINGS: It seems that in tazkira texts, in addition to the general examples of non-verbal communication, there are special expressions that are specific to this type of text. Categorizing and dealing with this kind of special and specific manifestations can distinguish this research from other works in this field. So that every audience will be able to interpret and decipher the text of Tabaqat Sufi, according to their cultural and social background. CONCLUSION: The research shows that non-verbal communication in Sufi classes is mostly used to replace the verbal message, and the component of physical appearance has been used the most due to the expression of educational purposes and individual and social situations, and among the components of physical behaviors, non-verbal behavior The hand has the highest frequency due to the movement towards God and capture (with ironic meaning) in mystical behavior and religious education, and the physical behavior of the head has the lowest frequency among these components. The low frequency of this behavior is remarkable and interesting.زمینه و هدف: در آثار ادبی برای انتقال مفاهیم و پیامها، از ارتباطهای کلامی و غیرکلامی بهره جسته میشود. ارتباط غیرکلامی استفاده از حرکات بدن، آواها، حالتهای چهره، پوشش، مکان و زمان در جریان برقراری ارتباط با مخاطبست. در این مقاله سعی شده است تا طبقات‌الصوفیه از منظر ارتباطات غیرکلامی تحلیل و نشان داده شود که خواجه ‌عبدالله انصاری از انواع ارتباطات غیرکلامی برای روایت کتاب بهره گرفته است و انواع رفتارهای غیرکلامی مثل حرکات و اشارات بدن، مکان، مصنوعات، رفتارهای چهره، تماسهای بدنی، تحلیل، طبقه بندی و بررسی شده است. هدف این مقاله معرفی، طبقه بندی، رمزگشایی و تحلیل انواع ارتباطات غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه است تا نشان داده شود که چگونه زبان بدن میتواند کارکردهایی چون کنترل کردن، مکمّل بودن، تاکید کردن و جانشین شدن را در کنار گفتگوهای کلامی داشته باشد. روشها: در پژوهش پیش رو، با روش توصیفی - تحلیلی ارتباطهای غیرکلامی طبقات‌الصوفیه تحلیل ‌شده است. یافته ها: بنظر میرسد در متون تذکره ای، علاوه بر نمونه های عمومی ارتباطات غیرکلامی، نمودهای ویژه ای وجود ‌دارد که مختص به همین نوع متنست. دسته بندی و پرداختن به این نوع نمودهای ویژه و مختص است که میتواند موجب تمایز این پژوهش از دیگر آثار در این زمینه شود. اشاره های غیر‌کلامی، طبقات‌الصوفیه را تفسیرپذیر، عمیق و چندمعنا کرده است؛ چنانکه هر مخاطب با توجه به پیشینه فرهنگی و اجتماعی خود قادر خواهد بود به تفسیر و رمزگشایی متن طبقات‌الصوفیه بپردازد. نتیجه گیری: بررسیها نشان ‌میدهد که ارتباطات غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه بیشتر برای جانشینی پیام کلامی بکاررفته اند و مؤلفه ظاهر فیزیکی بدلیل بیان مقاصد تربیتی و موقعیتهای فردی و اجتماعی، بیشترین کاربرد را داشته است و از میان مؤلفه رفتارهای فیزیکی، رفتار غیرکلامی دست، به دلیل حرکت به سوی خدا و دستگیری(ضمن معنای کنایی) در سیروسلوک عرفانی و تربیت دینی بالاترین بسامد و رفتار فیزیکی سر، درمیان این مؤلفه ها، کمترین بسامد را دارد و از آنجا که در عرفان سرسپردن به غیر خدا مضموم و ناپسندست کم بسامد بودن این رفتار قابل توجه و تاملست.body language, non-verbal communication, remembrance, classes of Sufis, Khwaja Abdullah Ansari.زبان بدن, ارتباط غیرکلامی, تذکره, طبقات‌الصوفیه, خواجه عبدالله انصاری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1737.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1737.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ارتباط غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه خواجه ‌عبدالله انصاریhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating non-verbal communication in Sufi categories of Khwaja Abdullah Ansari

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Investigating the stylistic characteristics of the theory of power in Tarikh-i Bayhaqi (Study case: Masʽud of Ghazni defeat in Battle of Dandanaqan)بررسی ویژگیهای سبکی مناسبات قدرت در تاریخ بیهقی (مورد مطالعه: شکست سلطان مسعود در دندانقان)241255758810.22034/bahareadab.2024.17.7588faپریسامصفادانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nom_j910@yahoo.comنرگساصغری گواراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yesn-agshari@iau-ahar.ac.irعلیرمضانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.noa-ramazani@iau-ahar.ac.irJournal Article14021215BACKGROUND AND OBJECTIVES: Power relations in Beyhaqi history can be seen in two levels of Masʽud of Ghazni rule over the sovereignty and the power of the government. During Sultan Masud "s move to fight the Turkmens, these relationships are interactive and result in failure. In this article, the reasons for Massoud"s failure in Dandanaqan are investigated with the aim of matching power relations in line with Michel Foucault"s theory in language and content. METHODOLOGY: The information of the article is collected by library study of Foucault"s works on the theory of power and by examining the history of Beyhaqi on this topic, the article is written in a descriptive and analytical way. The statistical population is the book Tarikh-i Bayhaqi edited by Khalil Khatib Rahbar. FINDINGS: In Tarikh-i Bayhaqi, power is seen in two forms: dominance and interactive action in discourses and content. During Sultan Masud "s move to Battle the Turkmens, Masoud"s dialogue with the pillars of the government is dominated. The titles "Khodavand", " sultan" and "Amir" indicate dominion. the pillars of the government have used the words "advice" and "right vote" in their discourses with Masoud. Dominance and interactive action in the content of productive power have become the behaviors of the government"s pillars against Sultan Masoud"s dominance. Masoud"s power became a form of rule that produced tyranny of votes, disrespect, displeasure of government officials, the escape of slaves, and finally the defeat of the Turkmen army. As some slaves leave the army and join the Turkmen. Some the pillars of the government are also upset with Masoud and fail in the war, and Sultan Masoud is forced to appease. CONCLUSION: In this story, power relations are based on dominance and interactive action. ower relations generate new forms of behavior, and the two-way relationship between Masoud and the government"s pillars continues with it. finally, Sultan Masoud does not accept the advice of the minister and government officials, and the soldiers do not obey Masoud, which causes discomfort, disrespect, despair and defeat in the war of the Dandanaqanزمینه و هدف: مناسبات قدرت در تاریخ بیهقی در دو سطح سلطۀ سلطان مسعود بر حاکمیت و قدرت ارکان دولت دیده میشود. این مناسبات در جریان حرکت سلطان مسعود برای جنگ با ترکمانان با کنش تعاملی بوده و مولد شکست میشود. در این مقاله دلایل شکست مسعود در دندانقان با هدف همخوانی مناسبات قدرت همسو با نظریه فوکو در زبان و محتوا بررسی شده است. روش: اطلاعات مقاله با مطالعه کتابخانه ای آثار فوکو در نظریه قدرت و با بررسی تاریخ بیهقی در این موضوع به دست آمده است، نگارش مقاله نیز به شیوه توصیفی تحلیلی میباشد. جامعه آماری، کتاب تاریخ بیهقی تصحیح خلیل خطیب رهبر است. یافته ها: در تاریخ بیهقی، قدرت به دو صورت سلطه و کنش تعاملی در گفتمانها و محتوا دیده میشود. در جریان حرکت سلطان مسعود برای جنگ با ترکمانان، گفتمان مسعود با ارکان دولت با قدرت سلطه همراه است. خطاب«خداوند»، «سلطان» و «امیر» نشان دهنده سلطه است. ارکان دولت در گفتمان با مسعود از واژه «نصیحت» و «رای صواب» استفاده کرده اند. کنش تعاملی در محتوای قدرت مولد رفتارهای ارکان دولت در برابر سلطه سلطان مسعود شده است. قدرت مسعود بصورت سلطه مولد استبداد رأی، بی احترامی، دلخوری اعیان، فرار غلامان و سرانجام شکست لشکر از ترکمانان میشود. چنانکه برخی غلامان سرایی از لشکر جدا میشوند و به ترکمانان میپیوندند. برخی ارکان دولت نیز از مسعود ناراحت میشوند و در جنگ سستی میکنند و سلطان مسعود مجبور به دلجویی میشود. نتیجه گیری: در این داستان، مناسبات قدرت بر مبنای سلطه و کنش تعاملی است. روابط قدرت مولد شکلهای جدید رفتار میشود و رابطه دو طرفه مسعود و ارکان دولت را در بر دارد که سرانجام آن عدم پذیرش نصایح وزیر و اعیان از سوی سلطان مسعود و عدم اطاعت لشکریان از مسعود است که مولد ناراحتی، بی احترامی، نومیدی و شکست در جنگ دندانقان میشود.Power, Foucault, Tarikh-i Bayhaqi, Sultan Masoud, Dandanaqan Top of Formقدرت, فوکو, تاریخ بیهقی, سلطان مسعود, دندانقانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1738.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1738.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ویژگیهای سبکی مناسبات قدرت در تاریخ بیهقی (مورد مطالعه: شکست سلطان مسعود در دندانقان)https://bahareadab.com/en/article/Investigating the stylistic characteristics of the theory of power in Tarikh-i Bayhaqi (Study case: Masʽud of Ghazni defeat in Battle of Dandanaqan)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221The components of mysticism in Zobdatoal-Asrar Safialishahمؤلفه های عرفان در زبدهالاسرار صفیعلیشاه257276760010.22034/bahareadab.2024.17.7600faرمضانسورتیجیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.noramezansoortiji@gmail.comحسینمنصوریان سرخگریهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.yeshosseinmansorian79@iau.ac.irرقیهرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.nor.rezaeo@qaemiau.ac.irJournal Article14021217BACKGROUND AND OBJECTIVES: Karbala incident is one of the incidents that can be looked at from various historical, cultural and artistic aspects. The extent and greatness of this incident and the prominence of the events and characters of this period of history, especially the wisdom and sacrifices of the Ahl al-Bayt (AS) family to preserve the roots of Shiism and its influence on the innermost soul and soul of man is so much that it can be loved from the point of view of true love. He looked at the beloved and the eternal god and from a mystical point of view. In the light of the mystical view of many events, incidents, sayings and deeds of the family and Ahl al-Bayt of Imam Hussain (AS) and his loyal companions, it takes on a different color and flavor. In the meantime, the Masnavi of Zobdatoal-Asrar Safi Alishah, a famous poet and mystic of the 13th century AH, who himself is a follower of the Nemat-Allahi mystic school, has depicted pure mystical points in this heavy and bitter historical tragedy. METHODOLOGY: The results of this research, which was conducted in the descriptive-analytical method and based on data and library studies, show that Safi Alishah has made Masnavi Zobdatoal-Asrar a very suitable place to express his mystical beliefs and his love profession. FINDINGS: Safi Alishah has drawn points and nuances such as love, amazement, poverty, annihilation, old age, destitution and mystical behavior in the midst of the historical event of Imam Hussain"s (AS) uprising and has depicted the struggle of Imam and his companions with taste and flavor. Erfani has analyzed. CONCLUSION: In the incident of Karbala, Safi Ali Shah does not only see the pain and suffering of the Ahl al-Bayt family, but also speaks beautifully about the love and passion of the Imam (a.s.) and his companions. Safialishah considers the martyrdom of the Imam and his companions to be an annihilation in the existence of the truth, an annihilation that is the same as survival and causes true lovers to reach the eternal lover. Safialishah portrays deep mystical categories objectively, perceptibly and concretely with his romantic expression.زمینه و هدف: حادثۀ کربلا یکی از حوادثی است که از جنبه ‌های گوناگون تاریخی، فرهنگی و هنری میتوان به آن نگاه کرد. گستردگی و عظمت این حادثه و برجستگی رخدادها و شخصیتهای این دوره از تاریخ بویژه رشادتها و فداکاریهای خاندان اهل بیت(ع) برای حفظ ریشه های آیین تشیع و تأثیر آن در باطن و جان و روح انسان تا بدان اندازه است که میتوان از دیدگاه عشق حقیقی عاشق به معشوق و معبود ازلی و نظرگاه عرفانی به آن نگریست. در پرتو نگاه عرفانی بسیاری از رخدادها، حوادث، اقوال و کردار خاندان و اهل بیت امام حسین (ع) و یاران وفادار ایشان رنگ و بویی دیگر بخود میگیرد. در این میان مثنوی زبده الاسرار صفیعلیشاه شاعر و عارف نامی قرن سیزدهم هجری قمری که خود از پیروان مکتب عرفانی نعمت اللهی است و در این تراژدی سنگین و تلخ تاریخی نکات ناب عرفانی را بتصویر کشیده است. روش پژوهش: نتایج این پژوهش که بشیوۀ سندکاوی و روش توصیفی - تحلیلی و بر مبنای داده ها و مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته است نشان میدهد که صفیعلیشاه مثنوی زبدهالاسرار را مجال بسیار مناسبی برای بیان عقاید عرفانی و مسلک عاشقانۀ خویش قرار داده است. یافته های پژوهش: صفیعلیشاه، نکات و ظرایفی چون عشق، حیرت، فقر، فنا، پیر، استغنا و سلوک عرفانی را بخوبی در میان حادثۀ تاریخی قیام امام حسین (ع) ترسیم نموده و مبارزۀ امام و یاران ایشان را با رنگ و بویی ذوقی و عرفانی تحلیل نموده است. نتایج پژوهش: صفیعلیشاه در حادثۀ کربلا تنها درد و رنج و مصیبت خاندان اهل بیت را نمیبیند بلکه از عشق و شوق امام (ع) و یاران ایشان به زیبایی سخن میگوید؛ وی شهادت امام و یارانش را فنای در وجود حق میداند، فنایی که عین بقاست و سبب رسیدن عاشقان حقیقی به معشوق ازلی میشود. صفیعلیشاه با بیان عاشقانه و بیدلانه ای که دارد مقوله های عرفانی عمیق را بصورت عینی، محسوس و ملموس بتصویر میکشد.mysticism. Ashura. Masnavi of Zobdatoal-Asrar Safialishah Qaعرفان, عاشورا, مثنوی زبده الاسرار, صفیعلیشاه, قاجار.https://bahareadab.com/downloadPDF/1739.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1739.pdfhttps://bahareadab.com/article/مؤلفه های عرفان در زبدهالاسرار صفیعلیشاهhttps://bahareadab.com/en/article/The components of mysticism in Zobdatoal-Asrar Safialishah

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Advice Expensive with a burning sigh (A case study comparing the ode of Siniye Abu Abadah Bahtri and the ode of Ivan Madain Khaghani Shervani)پندی گران با آهی سوزان (مطالعه موردی مقایسه قصیدۀ سینیۀ ابوعبادۀ بحتری و قصیدۀ ایوان مدائن خاقانی شروانی)277291759010.22034/bahareadab.2024.17.7590faسعیدعزیزپوردانش‌آموخته دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.yess.azizpour47@gmail.comJournal Article14021226BACKGROUND AND OBJECTIVES: There is no doubt that Bahtari and Khaqani are among the most prominent and famous poets of the Arabic and Persian languages, and there is no doubt that the two poems of Siniye Bahtari and Ivan Madain Khaqani are among the most famous poems in Arabic and Persian, so for A detailed understanding of the thought and reflection of the thinking, creativity and ability of those two great poets requires a detailed examination of these two odes, without comparison, it is not possible to achieve this goal, therefore, in this article, the comparison of these two outstanding works is discussed, so that dear readers , get to know and benefit from the beauty of these two poems and the performances of these two poets. METHODOLOGY: In this article, in addition to a fresher and more accurate look at the comparison method, it is also a library method and reference to written works, especially the books and descriptions written on these two odes. But apart from the written works, the thoughts of the honorable professors that I have benefited from during my studies have also been used FINDINGS: By comparing these two famous odes and expressing the differences, similarities, degrees and degrees of the two, we get to know the thought, language and expression of these two powerful poets, each of whom is one of the leaders in his own language, because what In the poetry of these two poets, in addition to expressing feelings and emotions, it is also a reflection of the history, philosophy, vision and attitude of these two. CONCLUSION: By studying and comparing two odes, we find that both poets express their main message with a lively description, which is the greatness and greatness of the Sassanids and the instability of the world, and they want to learn from it.زمینه و هدف: شکّی نیست که بحتری و خاقانی از برجسته ترین و معروفترین شاعران زبان عربی و زبان فارسی هستند و شکّی نیست که دو قصیدۀ سینیۀ بحتری و ایوان مدائن خاقانی از غرّاترین قصاید در زبان عربی و فارسی به شمار می آیند، پس برای شناخت دقیق اندیشه و بازتاب تفکّر، خلاقیّت و توانایی آن دو شاعر بزرگ،نیاز به بررسی دقیق این دو قصیده است که بدون مقایسه،امکان رسیدن به این مقصود وجود ندارد لذا در این مقاله،به مقایسۀ این دو اثر برجسته پرداخته می شودتا خوانندگان عزیز،با زیبایی های این دو شعر و هنرنمایی های این دو شاعر بهتر و بیشتر آشنا گردیده و بهره مند شوند. روشها: در این مقاله سعی شده علاوه بر نگاهی تازه تر و دقیقتر از روش مقایسه، به روش کتابخانه ای و مراجعه به آثار مکتوب بویژه کتاب ها و شرح هایی است که بر این دو قصیده نوشته شده است. امّا به جزء آثار مکتوب، از اندیشۀ استادان ارجمندی که در طول دوران تحصیل از محضرشان بهره برده ام نیز استفاده شده است. یافته ها: با مقایسۀ این دو قصیدۀ معروف و بیان تفاوت ها، شباهت ها، درجات و مراتب این دو به اندیشه، زبان و بیان این دو شاعر توانا، که هر کدام در زبان خود، از سرآمدان است بهتر آشنا میشویم، زیرا آنچه در شعر این دو شاعر، به چشم می خورد علاوه بر بیان احساس و عواطف،بازتاب بخشی از تاریخ،فلسفه، بینش ونگرش این دو به زندگی است. نتیجه گیری: با مطالعه و مقایسۀ دو قصیده، در می یابیم که هر دو شاعر، با توصیفی جاندار پیام اصلی خود که عظمت و بزرگی ساسانیان و ناپایداری دنیا است را بیان نمایند و خواهان درس،پند و عبرت گرفتن از آن شده اند.Bahtri, Khaqani, Sinyeh's ode, Ivan Mada'en, comparison of Sinyeh's ode with Ivan Mada'en.بحتری, خاقانی, قصیدۀ سینیه, ایوان مدائن, مقایسۀ قصیدۀ سینیه با ایوان مدائن.https://bahareadab.com/downloadPDF/1740.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1740.pdfhttps://bahareadab.com/article/پندی گران با آهی سوزان (مطالعه موردی مقایسه قصیدۀ سینیۀ ابوعبادۀ بحتری و قصیدۀ ایوان مدائن خاقانی شروانی)https://bahareadab.com/en/article/Advice Expensive with a burning sigh (A case study comparing the ode of Siniye Abu Abadah Bahtri and the ode of Ivan Madain Khaghani Shervani)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710420241221Analysis and investigation of the rite of Initiation from myth to mysticism based on the opinion of Mircha Eliade (Case study: Masnavis of Attar and Masnavis of Rumi)تحلیل و بررسی آیین تشرّف از اسطوره تا عرفان با تکیه بر نظر میرچا الیاده (موردکاوی: مثنویهای عطّار و مثنوی مولانا)293321762510.22034/bahareadab.2024.17.7625faکبریشایان‌مهردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.noK.shayanmehr@gmail.comاحمدامیندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.yesamin@lit.sku.ac.irپرستوکریمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.noKarimi.parastoo@sku.ac.irJournal Article14030110BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mythological criticism is a kind of literary work analysis that evaluates the text with regard to mythological issues. One of the ancient mythological rites and the ritual that was first officially proposed by Mir Chaaliade is the rite or ritual of Initiation (passing). Since our mystical literature is based on religious experiences and many religious experiences have the authority of rituals in their infrastructure, we can see the traces of ritual rituals of Initiation in many actions and behavior of Sufis. The aim of the present essay is to analyze Attar"s Masnavis and Rumi"s Masnavis from a mythological point of view based on the rites of passage and the ritual of Initiation. METHODOLOGY: The research method in this study is descriptive-analytical based on library studies and sand mining method, and statistical frequency is also provided in order to obtain accurate results. The statistical population of the research is Attar"s Masnavis and Rumi"s Masnavis. FINDINGS: The transition from the conscious to the unconscious of the seeker and reaching survival after death and during the stages of mysticism, has many similarities to the ritual rites of Initiation and transition in mythology from Mircha Eliade"s point of view. CONCLUSION: Based on the triple pattern that Mircha Eliade describes in the rites of passage and rites of Initiation, the three stages of transition, transition and rebirth can be observed in Islamic mysticism, especially in Attar"s Masnavis and Rumi"s Masnavis. The necessity and attention to the holy place for the cultivation of the soul and worship, avoiding worldliness and self-worship, the need to pay attention to the old, the manners of conduct and self-mortality and the survival of God according to the three stages mentioned in Eliade"s view, the ability to adapt to the ceremonies and rites of Initiation in It has mysticism.زمینه و هدف پژوهش: نقد اسطوره ای، نوعی تحلیل و بررسی اثر ادبی است که متن را با توجّه به مباحث اسطوره شناسی مورد ارزیابی قرار میدهد. یکی از مناسک اساطیری کهن و آیینی که نخستین بار میرچاالیاده آن را بصورت رسمی مطرح نمود، مناسک یا آیین تشرّف (گذار) میباشد. از آنجا که ادبیات عرفانی ما از تجارب دینی مایه گرفته است و بسیاری از تجارب دینی در زیرساخت خود حکم مناسک را دارند، میتوان ردّپای مناسک آیینی تشرّف را در بسیاری از اعمال و رفتار صوفیه مشاهده نمود. هدف جستار پیش رو تحلیل مثنویهای عطّار و مثنوی مولانا از دیدگاه اساطیری بر پایۀ مناسک گذار و آیین تشرّف است. روش پژوهش: روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و شیوه سندکاوی است که جهت بدست آوردن نتایج دقیق، بسامد آماری نیز ارائه گردیده است؛ جامعه آماری پژوهش مثنویهای عطّار و مثنوی مولانا میباشد. یافته های پژوهش: گذار از خودآگاه به ناخودآگاهِ سالک و رسیدن به بقا پس از فنا و طی مراحل سلوک در عرفان، مشابهت بسیاری به مناسک آیینی تشرّف و گذار در اساطیر از دیدگاه میرچا الیاده دارد. نتایج پژوهش: بر اساس الگوی سه گانه ای که میرچا الیاده در مناسک گذار و آیین تشرّف بیان میکند سه مرحله پیشاگذار، گذار و تولّد دوباره را میتوان در عرفان اسلامی بویژه در مثنویهای عطّار و مثنوی مولانا مشاهده کرد. لزوم و توجّه به مکان مقدّس جهت تزکیه روح و عبادت، پرهیز از دنیاطلبی و نفس‌پرستی، لزوم توجّه به پیر، آداب سلوک و فانی شدن از خویش و بقاء بالله بر طبق سه مرحله یاد شده از نظر الیاده قابلیّت انطباق با مراسم و مناسک تشرّف در عرفان را دارد.rite of Initiation, rites of passage Masnavis of Attar, Maulana's Masnavi Mysticism.آیین تشرّف, مناسک گذار, مثنویهای عطّار, مثنوی مولانا, عرفان.https://bahareadab.com/downloadPDF/1741.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1741.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و بررسی آیین تشرّف از اسطوره تا عرفان با تکیه بر نظر میرچا الیاده (موردکاوی: مثنویهای عطّار و مثنوی مولانا)https://bahareadab.com/en/article/Analysis and investigation of the rite of Initiation from myth to mysticism based on the opinion of Mircha Eliade (Case study: Masnavis of Attar and Masnavis of Rumi)