امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822A comparative study of the likeness of warriors to animals in Homer's Iliad and Ferdowsi's Shahnamehبررسی مقایسهای تشبیه جنگاوران به حیوانات در ایلیاد هومر و شاهنامه فردوسی123742410.22034/bahareadab.2024.17.7424faعلیامینیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.yesaliamini@shirazu.ac.irJournal Article14020912BACKGROUND AND OBJECTIVES: Epic literature around the world describes the bravery of warriors. Homer"s Iliad and Ferdowsi"s Shahnameh are among the most famous epics in the world. In this research, descriptions and similes of animals used in battles for victorious warriors, up to the 15th hymn of the Iliad and the first book of the Shahnameh, have been compared. These animals included lion, leopard, wolf, boar, hound, cow, ram, horse, elephant, rhinoceros, whale and dragon. METHODOLOGY: This research was done with descriptive-analytical research method. FINDINGS: Examining the two epic works under research shows that both works have used a lot of likening warriors to animals and sometimes they have used similar methods to describe and compare warriors to certain animals. CONCLUSION: In examining the animal descriptions of brave warriors, we found three groups of wild animals (predatory and non-predatory), domesticated animals and mythical animals. wild beasts, lions, leopards, wolves and whales (crocodile); non-predatory wild animals, boar, elephant and rhinoceros; Domesticated animals were dogs, gowers, rams, and horses, and the only mythical animal was the dragon. Among the predatory animals, lions, leopards and wolves are common in both epics, and whales are unique to the Shahnameh. The non-predatory wild animals are the boar for the Iliad and the elephant and the rhinoceros for the Shahnameh. Domestic animals are all specific to the Iliad and mythical animals are specific to the Shahnameh. Both epics describe lions, leopards, boars, and wolves. These animals are known everywhere with the same behavior, and for this reason, they have been used in both epics as descriptions. Peel and rhinoceros are native to Asia and Africa, that"s why they are only used in Shahnameh. The use of domestic animals was due to cultural differences, and for this reason, such descriptions were not used for warriors in the Shahnameh. Such a simile of a warrior to a dragon exists only in the Shahnameh.زمینه و هدف: ادبیات حماسی در سراسر جهان شرح دلاوری‌ جنگجویان است. ایلیاد هومر و شاهنامه فردوسی از شناخته ‌شده ترین حماسه های جهان هستند. در این پژوهش توصیفها و تشبیهات حیوانی که در نبردها در مورد جنگاوران پیروز، تا سرود پانزدهم ایلیاد و دفتر نخست شاهنامه، به کار برده شده، مورد مقایسه قرار گرفته است. این حیوانات شامل شیر، پلنگ، گرگ، گراز، سگ شکاری، گاو، قوچ، اسب، پیل، کرگدن، نهنگ و اژدها بودند. روشها: این پژوهش با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: بررسی دو اثر حماسی مورد پژوهش نشان میدهد که هر دو اثر به میزان بسیار از تشبیه جنگاوران به جانوران استفاده کرده اند و بعضاً شیوه هایی مشابه را برای توصیف و تشبیه پهلوانان به جانورانی خاص به کار برده اند. نتیجه گیری: در بررسی توصیفهای حیوانی جنگاوران شجاع، سه گروه حیوانات وحشی (درنده و غیردرنده)، حیوانات اهلی و حیوانات اسطوره ای داشتیم. حیوانات وحشی درنده، شیر، پلنگ، گرگ و نهنگ (تمساح)؛ حیوانات وحشی غیردرنده گراز، پیل و کرگدن؛ حیوانات اهلی سگ، گاونر، قوچ و اسب بودند و تنها حیوان اسطوره ای اژدها بود. از حیوانات درنده شیر و پلنگ و گرگ در هر دو حماسه مشترک و نهنگ مختص شاهنامه است. حیوانات وحشی غیردرنده، گراز مختص ایلیاد و پیل و کرگدن مختص شاهنامه است. حیوانات اهلی همه مختص ایلیاد و حیوان اسطوره ای مختص شاهنامه است. هر دو حماسه توصیفهای شیر، پلنگ، گراز و گرگ به کار رفته اند. این حیوانات در همه جا با رفتار یکسانی شناخته شده و به همین دلیل در مقام توصیف نیز کاربرد یکسانی در هر دو حماسه داشته اند. پیل و کرگدن بومی آسیا و آفریقا هستند به همین دلیل تنها در شاهنامه به کار رفته اند. استفاده از حیوانات اهلی به دلیل تفاوت فرهنگی بوده است و به همین دلیل در شاهنامه برای جنگاوران این‌گونه توصیفها استفاده نشده است. همچین تشبیه جنگاور به اژدها تنها در شاهنامه وجود دارد.Epic, Iliad, Shahnameh, Simile, the warriorsحماسه, ایلیاد, شاهنامه, تشبیه, جنگاورانhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1665.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1665.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مقایسهای تشبیه جنگاوران به حیوانات در ایلیاد هومر و شاهنامه فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/A comparative study of the likeness of warriors to animals in Homer's Iliad and Ferdowsi's Shahnameh

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822review of the principle of similarity and similitude in the recognition of metaphorical understanding from Likaf's point of view, relying on the metaphors of Nima Yoshij, Akhwan Sales, Sohrab Sepehri and Ahmed Shamloo.مروری بر اصل شباهت و وجه شبه در شناخت فهم استعاری از منظر لیکاف با تکیه بر استعاره های نیما یوشیج، اخوان ثالث، سهراب سپهری و احمد شاملو2539744910.22034/bahareadab.2024.17.7449faمهساامجدی تنوردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.noابراهیماقبالیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.yeseghbaly@tabrizu.ac.irJournal Article14020728BACKGROUND AND OBJECTIVES: From the perspective of cognitive linguistics and the conceptual metaphor theory that Likoff and Johnson proposed for the first time, metaphor is not just a linguistic matter but a cognitive process and one of the foundations of human thinking. According to them, metaphor is current in human language, thought and thought, and unlike traditional rhetoric, it is not only limited to literary and artistic language. The main purpose of this research is to review metaphor recognition and understanding from Likoff and Johnson"s point of view, based on the analysis and analysis of the structural component of metaphor, i.e. simile and similitude, based on contemporary poetry. METHODOLOGY: This paper is written with a descriptive-analytical method, based on library research and text analysis. FINDINGS: The results of the research show that despite the theory of Lakoff and Johnson which describes metaphor based on correspondence, it can be said that metaphor is based on similarity and correspondences strengthen similarities in their bases. CONCLUSION: The theory of conceptual metaphor can indeed explain and analyze metaphors in mental and conceptual levels. However, in the literary and artistic levels, it cannot consider the aesthetics of simile structure made by points of resemblance. In this paper, based on evidence and examples from contemporary Farsi poetry, we have proposed the idea that metaphor is an outcome of similarity and bidirectional correspondence.زمینه و هدف: از دیدگاه زبانشناسی شناختی و نظریه استعارۀ مفهومی که لیکاف و جانسون برای نخستین بار آن را مطرح کردند، استعاره امری صرفاً زبانی نیست بلکه فرایندی شناختی و یکی از بنیانهای تفکر بشری است. از نظر آنان استعاره در زبان، اندیشه و فکر انسان جاری است و بر خلاف بلاغت سنتی، تنها منحصر به زبان ادبی و هنری نیست. هدف اصلی این پژوهش نقد و بررسی شناخت و فهم استعاری از دیدگاه لیکاف و جانسون بر اساس تحلیل و واکاوی مؤلفه زیرساختی استعاره یعنی وجه شبه و شباهت در مستعارمنه و مستعارله با تکیه بر شعر معاصر است. روش پژوهش: روش پژوهش در این مقاله شیوۀ توصیفی تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که برخلاف نظریه لیکاف و جانسون که استعاره را مبتنی بر اصل تناظر میدانند، میتوان گفت که استعاره بر اصل شباهت استوار است و تناظرها نیز در زیرساخت خود شباهت را تقویت میکنند. نتیجه گیری: استعارۀ مفهومی نظریه ای است که در سطوح ذهنی و مفهومی میتواند بخوبی استعاره ها را تحلیل کند اما در سطح ادبی و هنری، قابلیت توجه به زیباییهای حاصل از زیرساخت تشبیهی ایجاد شده به کمک وجه شبه را ندارد چرا که استعاره جهت‌گیری یکسویه و تناظری ندارد. در این جستار با ارائه شواهد و مثالهایی از شعر معاصر در زبان فارسی این فرض را مطرح کردیم که استعاره برآیند شباهت و رابطۀ دوسویه در تناظر است.metaphor, classical rhetoric, conceptual metaphor, similarity and correspondence, contemporary poetry.استعاره, بلاغت سنتی, استعاره مفهومی, شباهت و تناظر, شعر معاصر.https://bahareadab.com/downloadPDF/1666.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1666.pdfhttps://bahareadab.com/article/مروری بر اصل شباهت و وجه شبه در شناخت فهم استعاری از منظر لیکاف با تکیه بر استعاره های نیما یوشیج، اخوان ثالث، سهراب سپهری و احمد شاملوhttps://bahareadab.com/en/article/review of the principle of similarity and similitude in the recognition of metaphorical understanding from Likaf's point of view, relying on the metaphors of Nima Yoshij, Akhwan Sales, Sohrab Sepehri and Ahmed Shamloo.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analysis of the stylistic features of Gul Mohammad Khan Zeib Magasi's poemsتحلیل بنمایه های سبکی اشعار گل محمد خان زیب مگسی4165745610.22034/bahareadab.2024.17.7456faمجیب‌الرحماندهانیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.nomojibdehani1372@gmail.comعباسنیکبختدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.yesnikbakht@lih.usb.ac.irعبداللهواثق عباسیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.novacegh40@yahoo.comJournal Article14020705BACKGROUND AND OBJECTIVES: Gul Mohammad Khan Zeib Magasi is one of the powerful Baloch poets who wrote beautiful poems in Persian language. In this research, the style of his poems has been examined in terms of language, literature, music and thought. METHODOLOGY: Ethods: The present research was carried out using a descriptive-analytical method based on library sources, and its statistical population includes two books, Zeib Namah and Kharineh al-Ashaargol, Mohammad Khan Zeib Magasi. FINDINGS: His poetry is simple in terms of language and in terms of vocabulary, 56% of the words in his poems are in Persian language, and the special dialect of Balochi can be seen in the use of some words. Some of his poems have epic language as well as mystic and Qalandari words. From a musical point of view, the poet has often experimented and invented new tunes, so there is a wide variety of prosody weights in his poetry. In terms of side music, about 37% of his sonnets have lines and he often uses repeated lines. The abundance of expressive arrays of similes and metaphors from a literary point of view is so great that 65% of his similes are sensory, and comparing the types of similes, we see the highest frequency of that simile and the lowest frequency of complete simile. Also, the metaphor of Makaniyyah has a higher frequency than that of Masraha. Innovative arrays such as hint, contrast, similitude, pun, phonetic arrangement and repetition are also frequent in his poetry. Comparing the types of repetition, the frequency of word repetition is about 55%, which is considered a high frequency. From the intellectual point of view, his poetry is mostly spiritual, mystical and romantic, and instructive components and social elements are also among the content elements of his poetry. In his overall view, he has many structural innovations, and intellectually, he is influenced by the mystical, Qalandari and romantic poetry of previous poets. CONCLUSION: Conclusion: Gul Mohammad Khan Zeib Magasi"s poetry, while simple, is full of artistic uses of literary arts, and its innovative point is in the use of different weights and the invention of fresh bahor, all of which serve to express romantic, mystical and educational themes.زمینه و هدف: گل محمد خان زیب مگسی از شاعران توانمند بلوچ است که اشعاری نغز به زبان فارسی سروده است. در این پژوهش سبک اشعار وی از جهت زبانی، ادبی و موسیقایی و فکری بررسی شده است. روشها: پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی بر پایه منابع کتابخانه ای انجام شده و جامعه آماری آن شامل دو کتاب زیب نامه و خرینه الاشعارگل محمد خان زیب مگسی است. یافته ها: شعر وی از نظر زبانی ساده است و از نظر لغوی 56 درصد از واژگان اشعارش به زبان فارسی است و گویش خاص بلوچی هم در کاربرد برخی کلمات دیده میشود. برخی اشعار وی دارای زبان حماسی و همچنین واژه های عرفانی و قلندری است. از دیدگاه موسیقایی شاعر در اغلب بحور طبع آزمایی و بحرهای تازه ای نیز ابداع کرده است از این رو تنوع اوزان عروضی در شعر وی فراوان است. از نظر موسیقی کناری نیز حدود 37درصد از غزلهای وی دارای ردیف است و اغلب از ردیف های تکراری استفاده کرده است . وفور آرایه های بیانی تشبیه و استعاره از منظر ادبی بسیار است به گونه ای که 65 درصد از تشبیهات او حسی هستند و در مقایسه انواع تشبیه بیشترین بسامد از آن تشبیه بلیغ و کمترین بسامد را در تشبیه کامل میبینیم. همچنین استعاره مکنیه بسامد بیشتری از مصرحه دارد. آرایه های بدیعی مانند تلمیح، تضاد، مراعات النظیر، جناس، واج آرایی و انواع تکرار نیز در شعرش پر بسامد است. در مقایسه انواع تکرار، بسامد تکرار کلمه حدود 55 درصد است که بسامد بالایی به شمار میرود. از نظر فکری شعر وی بیشتر جنبه معنوی و عرفانی و عاشقانه دارد و مولفه های اندرزگونه و عناصر اجتماعی نیز از عناصر محتوایی شعر اوست در نگاهی کلی وی دارای نوآوریهای ساختاری بسیار است و از نظر فکری تحت تاثیر شعر عرفانی و قلندری و عاشقانه شعرای پیشین است. نتیجه گیری: شعر گل محمد خان زیب مگسی در عین سادگی، سرشار از کاربرد های هنرمندانه صنایع ادبی است و نکته نوآورانه آن در کاربرد اوزان مختلف و ابداع بحور تازه است که همگی در خدمت بیان مضامین عاشقانه، عرفانی و تعلیمی قرار دارد.Zaib Magasi, stylistics, music, content, Benmayeh.زیب مگسی, سبک شناسی, موسیقی, محتوا, بنمایه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1667.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1667.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل بنمایه های سبکی اشعار گل محمد خان زیب مگسیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the stylistic features of Gul Mohammad Khan Zeib Magasi's poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Becoming a Sohail star or becoming a Saha star؟ Examining and criticizing the proverb and expressing its correct formستارۀ سهیل شدن یا ستارۀ سها شدن؟ بررسی و نقد ضرب‌المثل و بیان صورت درست آن6786745010.22034/bahareadab.2024.17.7450faرحمانزارعدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.norahman.zare@hafez.shirazu.ac.irمحمدحسینکرمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.yesMohamad.karami@saadi.shirazu.ac.irزهراریاحی زمیناستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.noz.riahizamin@shirazu.ac.irزرین‌تاجواردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.novaredi@shirazu.ac.irJournal Article14020705BACKGROUND AND OBJECTIVES: Proverbs or proverbs are short words in rhyme or prose that include an important and extensive part of the literature and social culture of the people. The use of proverbs is very common in popular culture. The content of proverbs is mostly moral, social concepts, advice, wisdom, politics, orders and life experiences. Proverbs are sometimes allegorical and summarized phrases from stories that, while short, have a deep and lingering meaning; And sometimes they are a compact of previous knowledge and wisdom. Considering that in most cases proverbs do not have a specific speaker and an obvious time of origin and have been passed down orally from one generation to another over the years, sometimes the speakers have made mistakes or deviations in their vocabulary when using them. The principle of the proverb is no longer compatible with its practical and old (original) meaning. In this research, we have tried to find the correct and original form of the proverb "The star of becoming easy". METHODOLOGY: The method of this research is based on document review and library studies. In this research, first, by referring to hundreds of important and reliable historical and literary works, we collected what was said about the stars Sohail and Saha in astronomy, literary images of poets, works of astronomers and commentators, and ancient Persian and Arabic proverbs. Then by categorizing and analyzing them, we have deduced the original form of the proverb. FINDINGS: In this research, by examining how the knowledge, beliefs and descriptions of the predecessors about the stars Sohail and Soha are reflected in the scope of the history of Persian culture and literature, the authors have shown that the star Sohail in ancient Persian literature is a symbol of brilliance and greatness, and this star is contrary to Saha, which is a symbol of wisdom and invisibility, has never been described with attributes such as rare and invisible, and it has not been used ironically, and contrary to what was known in recent centuries that Sohail blows once a year and is rarely seen, this night star It was seen many times and the ancients never considered it as a symbol of invisibility or rareness. CONCLUSION: Based on the findings, the authors of the article have come to the conclusion that according to evidence such as Naser Khusro"s poem, which compares the simultaneity of its fame and disappearance to the star of Saha, and the verses that compare its appearance to Sohail"s star, and its disappearance and rareness to the star of Saha. have attributed, the correct form of the proverb "the star of Sohail" is "the star of Soha".زمینه و هدف: مثل یا ضرب‌المثلها سخنانی کوتاه به نظم یا نثر هستند که بخش مهم و گسترده ای از ادبیات و فرهنگ اجتماعی مردم را در بر دارند. در فرهنگ عامه استفاده از ضرب‌المثلها بسیار رواج دارد. محتوای ضرب‌المثلها بیشتر مفاهیم اخلاقی، اجتماعی، پند و اندرز، حکمت، سیاست و دستورها و تجربه های زندگی است. ضرب‌المثلها گاه عبارتهایی تمثیلی و خلاصه شده از داستانها هستند که در عین کوتاهی معنایی ژرف و درنگ پذیر دارند؛ و گاهی نیز فشرده ای از دانشها و حکمتهای پیشینیانند. با توجه به اینکه در بیشتر موارد ضرب‌المثلها گویندۀ مشخص و زمان پیدایش آشکاری ندارند و در طول سالیان دراز به صورت شفاهی و سینه به سینه از نسلی به نسلی دیگر انتقال یافته اند، گاه گویندگان در به کاربردن آنها دچار اشتباه یا انحرافهایی در واژگان شده اند که موجب شده است اصل ضرب‌المثل دیگر با معنای کاربردی و کهن( اصلی) آن سازگاری نداشته باشد. در این پژوهش کوشیده ایم صورت درست و اصیل ضرب‌المثل« ستارۀ سهیل شدن» را به دست آوریم. روش: روش این پژوهش بر مبنای بررسی اسناد و مطالعات کتابخانه ای استوار است. در این پژوهش نخست با مراجعه به صدها اثر مهم و معتبر تاریخی و ادبی، به جمع آوری آنچه در نجوم احکامی و تصاویر ادبی شاعران و آثار منجمان و مفسران و ضرب‌المثلهای کهن فارسی و عربی دربارۀ ستارگان سهیل و سها گفته شده است پرداخته ایم. سپس با دسته بندی و بررسی و تحلیل آنها، صورت اصیل ضرب‌المثل را استنباط کرده ایم. یافته ها: در این پژوهش نگارندگان با بررسی چگونگی بازتاب دانشها، باورها و توصیفات پیشینیان دربارۀ ستارگان سهیل و سها در گسترۀ تاریخ فرهنگ و ادبیات فارسی نشان داده اند که ستارۀ سهیل در ادب فارسی کهن نماد درخشانی و بزرگی و به طبع آشکاری بوده و این ستاره برخلاف سها که نماد خردی و ناپیدایی است، هرگز با صفاتی چون کم پیدا و ناپیدا توصیف نشده و به کنایه از آن‌ها به کار نرفته است، و برخلاف آنچه در قرون متاخر شهرت یافته که سهیل سالی یک‌بار میدمد و به ندرت دیده میشود، این ستاره شبهای پیاپی بسیاری رویت میشده و پیشینیان هرگز آن را نماد ناپیدایی یا کم پیدایی نمیدانسته اند. نتیجه گیری: نگارندگان مقاله با توجه به یافته ها به این نتیجه رسیده اند که با توجه به قرائنی چون بیت ناصرخسرو که همزمانی معروفی و ناپیدایی خود را به ستارۀ سها تشبیه کرده و ابیاتی که پیدایی را به ستارۀ سهیل و ناپیدایی و کم پیدایی را به ستارۀ سها نسبت داده اند، صورت صحیح ضرب‌المثل« ستارۀ سهیل شدن»، « ستارۀ سها شدن» است.Sohail star, Soha star, The star of getting easy, proverbستارۀ سهیل, ستارۀ سها, ستارۀ سهیل شدن, ضرب‌المثلhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1668.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1668.pdfhttps://bahareadab.com/article/ستارۀ سهیل شدن یا ستارۀ سها شدن؟ بررسی و نقد ضرب‌المثل و بیان صورت درست آنhttps://bahareadab.com/en/article/Becoming a Sohail star or becoming a Saha star؟ Examining and criticizing the proverb and expressing its correct form

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Introduction of "Nemat Khan Aali Shirazi" and the intellectual and literary style of his sonnets based on the motifمعرفی «نعمتخان عالی شیرازی» و سبک‌شناسی فکری و ادبی غزلیات وی با تکیه بر موتیف87109744110.22034/bahareadab.2024.17.7441faزینبقاسمیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.noghasemielahe308@gmail.comسیدمحمدراستگوفردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.yesrastgoo@kashanu.ac.irعلیرضافولادیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.nofouladi@kashanu.ac.irJournal Article14020722BACKGROUND AND OBJECTIVES: Nematkhan Aali Shirazi is one of the Iranian poets who lived in India in the 11th and 12th centuries. Although he has experimented in composing all kinds of poetry, he has been more skilled in composing sonnet, and he is one of the prominent examples of Indian style sonnet in terms of wording and meaning. In this essay, in addition to introducing this poet, our goal is to examine his sonnets from a stylistic point of view, and especially to show the prominent motifs of his compositions; Motif - which is one of the rhetorical terms - is a word or combination or image or theme that is repeated and highlighted in a significant way and shows a person"s mental and intellectual concerns to a great extent. Therefore, the motif is especially important in literary criticism and structural and content analyzes of a literary or artistic work. METHODOLOGY: This research is a theoretical study that was conducted in the library research method. The scope of the study is Diwan Nemat Khan Aali Shirazi, which remains in the form of a manuscript and the authors are in the process of correcting and suspending it. FINDINGS: Nematkhan"s poetry is full of artistic and rhetorical techniques, which are the basis of the style and structure of his poetry. One of the most prominent of these techniques is the motif, which is reflected in Nematkhan"s poetry in various forms: semantic and thematic motifs such as love, morality, randy, etc., rhetorical motifs such as simile, metaphor, paradox, etc., lexical motifs such as love, heart, night, day, flower, nightingale, deer, and... CONCLUSION: Nematkhan has used various artistic and rhetorical methods such as simile, metaphor, hint, paradox based on his intellectual concerns and with the intention of creating art and creating themes. He has also repeated various words and combinations in the form of motifs and highlighted some of his thoughts and feelings and has given his speech a colorful variety.زمینه و هدف: نعمتخان عالی شیرازی از شاعران ایرانی تبار ساکن سرزمین هند در سدۀ یازدهم و دوازدهم است. وی گرچه در سرودن انواع شعر طبع آزمایی نموده، در سرودن غزل مهارت بیشتری داشته است و در لفظ و معنی از نمونه های برجستۀ غزل سبک هندی است. در این جستار هدف ما افزون بر معرفی این شاعر، غزلهای او را نیز از نگاه سبکشناسی بررسیم و بویژه موتیفهای برجستۀ سروده های او را نشان دهیم؛ موتیف ‌که از اصطلاحات بلاغی فرنگی است‌ واژه یا ترکیب یا تصویر یا مضمونی است که به صورت چشمگیر تکرار و برجسته میشود و دغدغه های ذهنی و فکری شخص را تا حد زیادی نشان میدهد. از همین ‌روی موتیف در نقد ادبی و تجزیه و تحلیلهای ساختاری و محتوای یک اثر ادبی یا هنری اهمیت ویژه ای دارد. روشها: این پژوهش، مطالعه ای نظری است که به شیوه پژوهش کتابخانه ای انجام شده است. محدودۀ مطالعه، دیوان نعمتخان عالی شیرازی است که به صورت دستنوشت باقی مانده و نویسندگان، آن را در دست تصحیح و تعلیق دارند. یافته ها: شعر نعمتخان سرشار است از شگردهای هنری و بلاغی که سبک و ساختار شعر او بر آنها بنیاد دارد. از برجسته ترین این شگردها موتیف است که به صورتهای گوناگون در شعر نعمتخان بازتاب یافته است: موتیفهای معنایی و مضمونی چون عشق، اخلاق، رندی و ...، موتیفهای بلاغی چون تشبیه، استعاره، پارادوکس و ...، موتیفهای واژگانی چون عشق، دل، شب، روز،گل، بلبل، آهو، و ... نتیجه گیری: نعمتخان بر بنیاد دغدغه های فکری و به قصد هنرنمایی و مضمون‌پردازی ازشگردهای گوناگون هنری و بلاغی چون تشبیه، استعاره، تلمیح، پارادوکس بهره برده است. نیز واژگان و ترکیبات گوناگونی را به صورت موتیف تکرار کرده است و برخی از اندیشه ها و احساسات خود را برجسته ساخته و هم تنوع رنگارنگی به سخن خویش داده است.Intellectual stylistics, literary stylistics, Motif, Nematkhan Ali Shirazi, manuscriptسبک شناسی فکری, سبک شناسی ادبی, موتیف, نعمتخان عالی شیرازی, نسخه خطیhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1669.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1669.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی «نعمتخان عالی شیرازی» و سبک‌شناسی فکری و ادبی غزلیات وی با تکیه بر موتیفhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction of "Nemat Khan Aali Shirazi" and the intellectual and literary style of his sonnets based on the motif

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analysis of the elements of scene (time and place) in Toti Nameh, Samak-e Ayyar, Darab Nameh and Amir Arsalanتحلیل عنصر زمان و مکان در طوطی‌نامه، سمک عیار، داراب‌نامه و امیر ارسلان111134744010.22034/bahareadab.2024.17.7440faحسنقنبریدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.nohghanbari1976@gmail.comطاهرهصادقی تحصیلیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.yessadeghu.t@iu.ac.irعلیحیدریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noheydari.a@iu.ac.irرسولحیدریاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.noheydari.ra@iu.ac.irJournal Article14020720BACKGROUND AND OBJECTIVES: From ancient times, old stories have drawn the attention of poets and writers from one hand, and the critics and readers, on the other hand. The elements such as character, incident, point of view, narrative, tension, space and so on make this genre distinct from other literary works. Therefore, the analysis of the time and place elements of ancient stories are of paramount importance. The method of the present study is descriptive analytical method. Every story has benefited from a Known or unknown various elements of time and place according to the context, history and culture. By reading any story, the reader is referred to a known or unknown historical and geographical situation. METHODOLOGY: The scene (time and place) is the key element being explored in this study. This research is a theoretical study that has been carried out using the library method. Its scope and statistical subjects include four ancient works of fiction namely Totininameh, Darabnameh, Samak Ayyar and Amir Arslan. The research method is descriptive-analytical. FINDINGS: Although some critics consider temporal and spatial aspects general and vague, nobody can deny the presence of the elements of time and place. But the existence of multiple elements and situations in these stories cannot be denied. Using various calendar and mythological times is one of the common features of these works. From a spatial point of view, although we face a general and vague view. But the geographical scope of these stories is very diverse and includes many regions in the ancient world. CONCLUSION: The results of the research show that all of the stories have time and place. There is no story existing without these elements. Such elements give the stories historical, national, cultural and contextual concepts. But mostly they lack historical and geographical identity. These two elements; however, are general and vague in certain situations. They also show the variety of the time and the place in stories. They do not have an obvious role in advancing the story. From the point of view of time, these works are oriented towards the past and linear. There are many different locations in these works. Like the countries, cities and natural environments where fictional events have taken place.زمینه و هدف: قصه از گذشته های کهن مورد توجه شاعران و نویسندگان از یک سو، و منتقدان و خوانندگان از سویی دیگر بوده است. قصه ها شاخصه های گوناگونی دارند که داشتن زمان و مکان از جمله آنهاست. تنوع این دو عنصر در قصه ها بسیار است. هر قصه ای با توجه به بافت زمینه ای، تاریخی و فرهنگی از زمان و مکان مشخص یا نامشخص بهره برده است. خواننده با مطالعه هر قصه ای به یک موقعیت تاریخی و جغرافیایی شناخته شده یا ناشناخته ارجاع داده میشود. روشها: از این منظر بررسی و تحلیل این آثار مهم به نظر میرسد. این پژوهش مطالعه ای نظری است که به روش کتابخانه ای انجام گرفته است. محدوده و جامعه آماری آن چهار اثر داستانی کهن یعنی طوطی‌نامه، داراب‌نامه، سمک عیار و امیر ارسلان بوده است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است. یافته ها: هر چند در نظر برخی از منتقدان، این آثار از منظر زمانی و مکانی، مبهم و کلی هستند. اما وجود عناصر و موقعیتهای متعدد زمانی و مکانی این قصه ها را نمیتوان منکر شد. بهره گیری از زمانهای گوناگون تقویمی و اساطیری از ویژگیهای مشترک این آثار است. از منظر مکانی هم اگرچه با نمایی کلی و مبهم مواجه می‌شویم. اما گستره جغرافیایی این قصه ها بسیار متنوع و شامل بسیاری از مناطق در جهان کهن است. نتیجه گیری: برآیند پژوهش نشان میدهد هیچ کدام از قصه ها فاقد زمان و مکان نیستند. اما بیشتر فاقد هویت تاریخی و جغرافیایی هستند. در اغلب اوقات این دو عنصر در موقعیتهای خاص هم کلی و مبهم‌اند. نقش آشکاری در پیشبرد داستان ندارند. از منظر زمان این آثار معطوف به گذشته و خطی است. تنوع موقعیتهای مکانی در این آثار بسیار است. مثل کشورها و شهرها و محیطهای‌ طبیعی که حوادث داستانی در آنها به وقوع پیوسته است.Time and Place, Toti Nameh, Samak-e Ayyar, Darab Nameh and Amir Arsalanزمان, مکان, طوطی‌نامه, سمک عیار, داراب‌نامه, امیر ارسلان.https://bahareadab.com/downloadPDF/1670.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1670.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل عنصر زمان و مکان در طوطی‌نامه، سمک عیار، داراب‌نامه و امیر ارسلانhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the elements of scene (time and place) in Toti Nameh, Samak-e Ayyar, Darab Nameh and Amir Arsalan

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Intertextual analysis of the symbol in sustainability literature and its comparison with classical literature (Case study: Salman Herati, Qaisr aminpour, Alireza Qazwah, Seyed Hasan Hosseini, Nasrullah Mardani and Sepideh Kashani)تحلیل بینامتنی نماد در ادبیّات پایداری و مقایسه آن با ادبیّات کلاسیک (مطالعۀ موردی: سلمان هراتی، قیصرامین‌پور، علیرضا قزوه، سیّد‌حسن حسینی، نصرالله مردانی و سپیده کاشانی)135159742810.22034/bahareadab.2024.17.7428faاسمارجائیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.noasmarajayi.3100@gmail.comهوشمنداسفندیارپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد بردسیر، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسیر، ایران.yesesfandiarpour@bardsiriau.ac.irصدیقهعلیپوراستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.noPooran_82@yahoo.comJournal Article14020708BACKGROUND AND OBJECTIVES: The nature and place of intertextuality in symbolization in order to draw the theme and the ideological and intellectual system of the artists and poets of the holy defense is a point that needs to be addressed in scientific research. The main goal of the upcoming research is to discuss and examine the influence of the poets of the holy defense on the symbols in Let"s talk about classical Iranian literature. METHODOLOGY: This research has been carried out in a descriptive-analytical way based on library studies and document analysis and referring to reliable sources and virtual scientific databases. In this research, 50 poems were selected from the poems of each of the holy defense poets, including Salman Herati, Qaisraminpour, Alireza Qazwah, Seyed Hassan Hosseini, Nasrullah Mardani, and Sepideh Kashani, and the results were presented statistically. FINDINGS: The findings of the research indicate that in the sacred defense literature, especially in the selected poems of the mentioned poets, significant symbols of nature, mythology and ritual and religious symbols have been used with influence from the symbols in the Persian poetry tradition. CONCLUSION: From the results of this research, it is clear that symbolism in the poem of Holy Defense is very important because of the mission that symbolism has in conceptualizing and unifying and creating structural coherence in the poetry of this era. Previous knowledge and recalling the previous information of one"s literary past can help one to understand the inner meanings of the poems. Among the religious images, the most functional is with the historical event of Ashura and its incidents and attention to the uprising of Imam Hussain. Regarding the use of national mythology, poets pay more attention to Shahnameh and mythologies such as Rostam, Esfandiar, Kaveh, Fereydun and Zahhak, and among natural myths, attention is paid to the night, tulips and anemones, river and breeze more than otherزمینه و هدف: ماهیّت و جایگاه بینامتنیت در نمادپردازی بجهت ترسیم درونمایه و منظومۀ عقیدتی و فکری هنرمندان و شاعران دفاع مقدّس نکته ای است که در پژوهشهای علمی ضرورت پرداختن به آن احساس میشود. هدف اصلی پژوهش پیش‌رو آن است تا با توجه به ماهیّت تصویر خیال‌انگیز نماد که هم ناظر بر وجوه معنایی است، هم از جهت زیبایی‌شناسی بنیادهای فکری و هنری شعر دفاع مقدّس را تقویت مینماید، به بحث و بررسی پیرامون تأثیرپذیری شاعران دفاع مقدس از نمادهای موجود در ادبیات کلاسیک ایران بپردازیم. روش‌پژوهش: این پژوهش بشیوۀ توصیفی تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و شیوۀ سندکاوی و مراجعه به منابع معتبر و پایگاه های علمی مجازی صورت گرفته است. در این جستار از میان اشعار هریک از شاعران دفاع مقدّس شامل سلمان هراتی، قیصرامین‌پور، علیرضا قزوه، سیّد‌حسن حسینی، نصرالله مردانی و سپیده کاشانی تعداد 50 مورد انتخاب شده و نتایج بصورت آماری ارائه گردیده است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که در ادبیّات دفاع مقدّس بویژه در شعر منتخب شاعران یاد شده نمادهای قابل توجهی از طبیعت، اساطیر و نمادهای آیینی و مذهبی با تأثیرپذیری از نمادهای موجود در سنّت شعرفارسی، بکار رفته است. نتایج پژوهش: از نتابج این پژوهش مشخص میشود که نماد پردازی در شعر دفاع مقدّس بدلیل رسالتی که نمادسازی در مفهوم‌سازی و وحدت‌بخشی و ایجاد انسجام ساختاری در شعر این دوران دارد، حائز اهمّیّت بسیاری است.گره خوردگی و پیوند تصاویر نمادین با متن در این اشعار بگونه ای است خواننده با دانش قبلی و فراخواندن پیش اطلاعات گذشته ادبی خویش میتواند بفهم معانی باطنی اشعار راه یابد. در میا ن تصاویر مذهبی، بیشترین کارکرد با واقعۀ تاریخی عاشورا و حوادث آن و توجّه به قیام امام حسین (ع) است. در خصوص بهره گیری از اساطیر ملی توجّه بیشتر شاعران به شاهنامه و اساطیری چون رستم، اسفندیار، کاوه، فریدون و دژخیمانی چون ضحاک است و از میان اساطیر طبیعی توجه به شب، گل لاله و شقایق، رود و نسیم بیشتر از سایر موارد است.Intertextuality, The poem of holy Defense, Classic poetry, Symbolization.بینامتنیت, شعر دفاع مقدّس, شعر کلاسیک, نمادپردازی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1671.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1671.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل بینامتنی نماد در ادبیّات پایداری و مقایسه آن با ادبیّات کلاسیک (مطالعۀ موردی: سلمان هراتی، قیصرامین‌پور، علیرضا قزوه، سیّد‌حسن حسینی، نصرالله مردانی و سپیده کاشانی)https://bahareadab.com/en/article/Intertextual analysis of the symbol in sustainability literature and its comparison with classical literature (Case study: Salman Herati, Qaisr aminpour, Alireza Qazwah, Seyed Hasan Hosseini, Nasrullah Mardani and Sepideh Kashani)

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analyzing and analyzing the types of transformation and metamorphosis in "Bahar Danesh" folk storiesواکاوی و تحلیل انواع پیکرگردانی و دگردیسی در داستانهای عامیانۀ «بهار دانش»161177747110.22034/bahareadab.2024.17.7471faمعصومهوطن‌پرستدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.noVistavatan59@gmail.comمنوچهرتشکریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.yesm.tashakori@scu.ac.irمحمودرضایی دشتاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.nomrezaei@shirazu.ac.irJournal Article14020812BACKGROUND AND OBJECTIVES: Bahar Danesh is one of the folk and ancient Indian legends, written by Inayatullah Kanabwe Lahori (1088A.H.), it is a joint chapter of folk and literary stories in the style of Indian storytelling and stories within stories. Transfiguration (human to human, human to animal, human to illusory beings, animal to animal, etc.) is one of the recurring themes in the stories of this book, with themes such as shape-shifting, spells and magic, incarnation in a state of change. The form, the awareness of the science of taking off the body and transferring the soul from one body to another is evident throughout the space of stories. The cultural diversity of the vast field of ritual literature in India has led to the discovery of rich collections of folk tales in which the occurrence of extraordinary things is a common thing; Therefore, in legends, we are faced with creatures that suddenly change, metamorphose, do things beyond the natural power of man and reveal the unattainable hopes of the mass of Indian people like a mirror. Various types of personification in Bahar Danesh folk tales have been done with the purpose of analyzing and analyzing the function. METHODOLOGY: This research was carried out in a descriptive-analytical way and based on the theoretical framework of the research and using the method of collecting information in a library. FINDINGS: The types of transformation in the folk tales of Bahar Danesh include a wide range of transformation of humans, animals, divan, fairies and their actions and speech, especially in those types where the elements of imagination and illusion are mixed together, it presents the idea of transformation of humans, an approach towards capacities Ghani"s imagination can be imagined in contrast with natural phenomena. CONCLUSION: In the tales of Bahar Danesh, a large part of mythological beliefs, belief in dissolution and reincarnation, traces of Vedic religion, magical powers of the lord of knowledge and Indian Brahmins in their folk narratives in Persian language have been reflected in it.هدف و زمینه: بهار دانش از افسانه های عامیانه و کهن هندی، نوشتۀ عنایت الله کَنَبوِه لاهوری(1088ه.ق.)، فصل مشترک داستانهای عامیانه و ادبی به شیوۀ داستان‌پردازی هندی و داستان در داستان است. پیکرگردانی(انسان به انسان، انسان به حیوان، انسان به موجودات وهمی، حیوان به حیوان و...) یکی از بنمایه های تکرارشونده در قصه های این کتاب است که با درونمایه هایی چون تغییر شکل، طلسم و جادو، تجسّد در حالت تغییر شکل، آگاهی به علم خلع بدن و نقل روح از کالبدی به کالبد دیگر در سراسر فضای داستانها پدیدار است. تنوّع فرهنگی حوزۀ وسیع ادبیات آیینی در هند، باعث پیدایی مجموعه ‌ای غنی از داستانهای عامیانه شده که وقوع امور خارق‌العاده در آنها امری رایج است؛ لذا در افسانه ها با موجوداتی مواجهیم که ناگهان دگرگون میشوند، دگردیسی میکنند، به اموری فراتر از قدرت طبیعی انسان میپردازند و همانند آینه ای آمال دست‌نیافتنی تودۀ مردم هند را آشکار میسازند. انواع پیکرگردانی در افسانه های عامیانۀ بهار دانش، با هدف واکاوی و تحلیل کارکرد صورت گرفته است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و بر مبنای چهارچوب نظری تحقیق و با استفاده از روش گردآوری اطلاعات بصورت کتابخانه ای انجام پذیرفته است. یافته : انواع پیکرگردانی در افسانه های عامیانۀ بهار دانش، دایره ای وسیع از استحالۀ انسان، جانوران، دیوان، پریان و اعمال و گفتار آنان را در بر میگیرد بویژه درگونه هایی که عنصر خیال و وهم در هم آمیخته، ایده دگردیسی انسانها را مطرح میکند، رهیافتی بسوی ظرفیتهای غنی خیال پردازی در تقابل با پدیده های طبیعی قابل تصوّر است. نتیجه گیری: درحکایات بهار دانش، بخش بزرگی از باورهای اسطوره ای، اعتقاد به حلول و تناسخ، رگه هایی از آیین ودا، نیروهای جادویی ارباب معرفت و برهمنان هندی در روایات عامیانۀ آنان به زبان فارسی، در آن بازتاب یافته است.transformation, India, myth, spring of knowledge, folk tales.پیکرگردانی, هند, اسطوره, بهار دانش, افسانه های عامیانه.https://bahareadab.com/downloadPDF/1672.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1672.pdfhttps://bahareadab.com/article/واکاوی و تحلیل انواع پیکرگردانی و دگردیسی در داستانهای عامیانۀ «بهار دانش»https://bahareadab.com/en/article/Analyzing and analyzing the types of transformation and metamorphosis in "Bahar Danesh" folk stories

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Iranian Prosody or Arabic Prosody?! A Reflection on the Origins of Aruعروض ایرانی یا عروض عربی؟! تاملی در خاستگاه عروض179198745310.22034/bahareadab.2024.17.7453faمحمدحسنارجمندی‌فردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.nom.arjmandifar@uma.ac.irبیژنظهیری ناواستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.yeszahirinav@uma.ac.irبابکخضرائیاستادیار گروه موسیقی، دانشکده موسیقی، دانشگاه هنر، تهران، ایران.nobabak.khazrai@art.ac.irJournal Article14020707BACKGROUND AND OBJECTIVES: Arūz (prosody) is -one of the oldest and most common methods of measuring and classifying the weight of poetry - from the second century (A.H.) until today, has been the measure and standard of measuring the weight of Persian and Arabic poetry. A style book that many consider to be the origin of the Arabic language and its creator is an Arab scientist named Khalil Ibn Ahmad Farahidi. By examining the historical course of Persian poetry, this research seeks to find the linguistic and geographical origin of prosody. METHODOLOGY: Study method: The present research is a theoretical study that was conducted in the style of a library research, and to identify the origin of Arūz, the historical and literary path of Persian poetry was followed from before the era of Christ (PBUH), when Persian syllabic poetry was written in a quantitatively weighted form. The path of evolution of syllabic style to the emergence of prosodic style has been followed in order to determine the geographical and linguistic origin of Arūz. Regarding the background of the research, no focused work has been done in this regard and it has been mentioned sporadically. FINDINGS: Findings: The history of several thousand years of Persian poetry is indicative of the fact that Iranians used to sing poetry in a syllabic style with little weight, they had their own weights, and the prosody style is an evolved form of Persian syllabic poetry. CONCLUSION: Conclusion: So Arūz is not a one-time event that was formed over centuries and Khalil Ibn Ahmad only systematized it. Being aware of the fact that the Arabs had no history in the art of music and borrowed and learned it from the Iranians after Islam, as well as the high influence of Arūz on music, requires Khalil Ibn Ahmad to be Iranian or to have learned it from the Iranians. In the 6th century, Yaqut al-Hamwi removes this ambiguity when he clearly points out that Khalil ibn Ahmad is an Iranian and a Persian speaker in his book Mujam al-Adba. Because in the second century (A.H.), the language of science and government in the Middle East region was Arabic, Khalil Ibn Ahmad proposed this method in Arabic. Therefore, the origin of Prozod can be considered Iran and the Persian language, as an Iranian person wearing Arabic clothes.زمینه و هدف: عروض-یکی از قدیمی‌ترین و متداول‌ترین شیوه نامه های سنجش و طبقه بندی وزن شعر - از قرن دوم(ه.ق) تا به امروز، و میزان و معیار وزن‌سنجی شعر فارسی و عربی بوده است. شیوه نامه ای که بسیاری خاستگاه آن را زبان عربی و مبدع آن را دانشمندی عرب به نام خلیل ابن احمد فراهیدی میدانند. این پژوهش با بررسی سیر تاریخی شعر فارسی در پی یافتن خاستگاه زبانی و جغرافیایی عروض است. روش مطالعه: پژوهش پیش‌رو مطالعه ای نظری است که به شیوه پژوهش کتابخانه ای انجام شده و برای شناسایی خاستگاه عروض، مسیر تاریخی و ادبی شعر فارسی از پیش از میلاد مسیح(ع) که شعر هجایی فارسی در گونه وزنیِ کمّی سروده میشده، دنبال شده و مسیر تکامل و تطور شیوه هجایی تا پیدایش شیوه عروضی طی شده است تا مشخص شود عروض چه خاستگاه جغرافیایی و زبانی دارد؟ در خصوص پیشینه پژوهش نیز تاکنون کار متمرکزی در این خصوص صورت نگرفته و پراکنده بدان اشاره شده است. یافته ها: سابقه چند هزارساله شعر فارسی گویای این حقیقت است که ایرانیان از قرنها پیش از اسلام، به شیوه هجایی با وزن کمّی، شعر میسرودند، وزنهای مخصوص خود را داشتند و شیوه عروض، صورت تکامل یافته شعر هجایی فارسی است. نتیجه گیری: پس عروض نه یکباره که طی قرنها شکل گرفته و خلیل ابن احمد فقط آن را نظام‌مند کرده است. آگاهی از این حقیقت که عربها سابقه ای در هنر موسیقی نداشته و بعد از اسلام آن را از ایرانیان وام و فرا گرفته اند و همچنین تاثیرپذیری بالای عروض از موسیقی ایجاب میکند خلیل ابن احمد یا ایرانی باشد یا آن را از ایرانیان فراگرفته باشد. یاقوت الحموی در قرن ششم در کتاب معجم‌الادبا وقتی به روشنی به ایرانی و فارسی‌زبان بودن خلیل ابن احمد اشاره میکند، این ابهام را از میان برمیدارد. چون در قرن دوم(ه.ق)، زبانِ علم و حکومت در منطقه خاورمیانه، زبان عربی بوده است، خلیل ابن احمد این شیوه را به زبان عربی وضع و پیشنهاد کرده است. از این روی خاستگاه عروض را میتوان ایران و زبان فارسی دانست به مثابه فردی ایرانی که لباس عربی بر تن کرده است.Arūz, Khelil ibn ahmad, weight of poetry, Persian Arūz, Arabic Arūz.عروض, خلیل ابن احمد, وزن شعر, عروض فارسی, عروض عربی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1673.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1673.pdfhttps://bahareadab.com/article/عروض ایرانی یا عروض عربی؟! تاملی در خاستگاه عروضhttps://bahareadab.com/en/article/Iranian Prosody or Arabic Prosody?! A Reflection on the Origins of Aru

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Searching for the nature of debate, the best art of debate in Hamidi officials and indirect teaching of the practical course of life and its continuous form of education.بازجست ماهیت جدل احسن فنّ مناظره در مقامات حمیدی و آموزش غیرمستقیم سیرۀ عملی زندگی و نمود مستمر تربیتی آن199213746910.22034/bahareadab.2024.17.7469faفضل‌اللهرضایی اردانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.yesrezaei.ardani@cfu.ac.irمهدیصادقیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.nomahdisadeghi2121@yahoo.comمهدیهپیری اردکانیدانشجوی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.nomahdieh.piri69@yahoo.comJournal Article14020819BACKGROUND AND OBJECTIVES: The polemical nature of the debate is an indirect education that always remains in the mind due to the special way of expression and the increase of arguments and metaphors. METHODOLOGY: This research investigates the place of debate technique in Hamidi officials and its indirect training in life issues with descriptive-analytical and testimonial method. FINDINGS: Judge Hamiduddin Balkhi consciously used this method to express moral, scientific, religious issues, etc. The debates of the Hamid officials are a reflection of the confrontation between two or more characters; Instead of describing the characters and the length of the speech, the author tries to introduce them to the audience with their words and actions. CONCLUSION: The author"s method in expressing the debate is about the fruitfulness, firmness and digestibility of words and the thinness of the meaning, and he uses a special precision in inventing the thought and its interpretation so that every phrase of the debate is related to each other in the frame of the verbal arrangement, and the grace and appropriateness of the words The speech moves towards the relevance of life issues and takes a step in the direction of educating the audience.زمینه و هدف: ماهیت جدلی مناظره، آموزش غیرمستقیم است که به دلیل شیوۀ خاص بیان و افزایش استدلال و تمثیل، همیشه در اذهان باقی میماند. روش مطالعه: این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و استشهادی به بررسی جایگاه فنّ مناظره در مقامات حمیدی و آموزش غیرمستقیم آن در مسائل زندگی میپردازد. یافته ها: قاضی حمیدالدین بلخی، آگاهانه از این روش بهره گرفته تا به وسیلۀ آن، به بیان مسائل اخلاقی، علمی، مذهبی و... بپردازد. مناظرات مقامات حمیدی، چشمگیریِ تقابل بین دو یا چند شخصیت است؛ نویسنده با شگرد و ابزارهای سخنوری میکوشد به جای توصیف کردن شخصیتها و درازدامنی سخن، آنها را با گفتار و کردارشان به مخاطب بشناساند. نتیجه گیری: طریقۀ نویسنده در بیان مناظره بر پرباری، استواری و گوارندگی لفظ و نازکی معنی است و در ابداع اندیشه و تعبیر آن دقّتی خاص به کار میبرد به طوری که هر عبارت مناظره در قاب آرایش کلامی با هم ربط پیدا میکنند و لطف و مناسبت لفظیِ کلام به سمت مناسبت مسائل زندگی سیر میکند و در مسیر تربیت مخاطب گام برمیدارد.debate, indirect education, life, education, Hamidi authorities.مناظره, آموزش غیرمستقیم, زندگی, تربیت, مقامات حمیدی.https://bahareadab.com/downloadPDF/1674.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1674.pdfhttps://bahareadab.com/article/بازجست ماهیت جدل احسن فنّ مناظره در مقامات حمیدی و آموزش غیرمستقیم سیرۀ عملی زندگی و نمود مستمر تربیتی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Searching for the nature of debate, the best art of debate in Hamidi officials and indirect teaching of the practical course of life and its continuous form of education.

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Criticism of the book of chivalry by Henry Carbon based on the components of critical thinkingنقد کتاب آیین جوانمردی اثر هانری کربن بر اساس مولفه های تفکر انتقادی215234745710.22034/bahareadab.2024.17.7457faسیدهنجمه حسینیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.nonajme6816@yahoo.comنعمت‌الهایرانزادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.yesiranzadeh@atu.ac.irفرشتهنباتیدانشیار گروه فلسفه و منطق، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.nonabati@atu.ac.irJournal Article14020701BACKGROUND AND OBJECTIVES: The book of chivalry by Henry Carbone is a collection of analysis and review of seven fatut letters, which include customs related to chivalry, moral teachings and practical wisdom. The author has a special attitude in this book and proves his theory with successive arguments. METHODOLOGY: This article aims to identify the author"s research method by examining the style of discussion and how the author"s arguments are. In the direction of this identification, first the main statement that the author tried to prove was identified. Then the related arguments were extracted and evaluated based on the components of critical thinking. FINDINGS: Findings: Among the components of critical thinking, the most important features of Carbone"s arguments and his definitions are clarity, communication and breadth of opinion. CONCLUSION: The result obtained from this research is that before entering the discussion, Karbon first defines the concepts and terms used. Then, by stating the premises, he builds his argument and finally summarizes his argument with a few short and clear sentences.زمینه و هدف: کتاب آیین جوانمردی به قلم هانری کربن، مجموعه ای است از تحلیل و بررسی هفت فتوت نامه که شامل آداب و رسوم مربوط به جوانمردی و تعالیم اخلاقی و حکمت عملی است. نویسنده در این کتاب دارای نگرشی خاص است و با استدلالهای پی در پی، نظریه خود را اثبات میکند. روش پژوهش: این مقاله بر آن است تا با بررسی شیوه بحث و چگونگی استدلالهای نویسنده، روش پژوهشی او را شناسایی کند. در جهت این شناسایی، ابتدا گزاره اصلی که نویسنده در صدد اثبات آن بر آمده است، شناسایی شد. سپس استدلالهای مربوط به آن استخراج گردید و بر اساس مولفه های تفکر انتقادی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: از میان مولفه های تفکر انتقادی، مهمترین ویژگی استدلالهای کربن و تعاریف او، وضوح، ارتباط و داشتن وسعت نظر است. نتیجه گیری: نتیجه ای که از این پژوهش به دست آمد این است که کربن قبل از ورود به بحث، ابتدا مفاهیم و واژه های کاربردی را تعریف میکند. سپس با بیان مقدمات، استدلال خود را میسازد و در نهایت بحث خود را با چند جملۀ کوتاه و واضح جمع بندی میکند.Henry Carbone, tAyeene javanmardi, critical thinking, research method, reasoningهانری کربن, آیین جوانمردی, تفکر انتقادی, روش پژوهش, استدلالhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1664.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1664.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد کتاب آیین جوانمردی اثر هانری کربن بر اساس مولفه های تفکر انتقادیhttps://bahareadab.com/en/article/Criticism of the book of chivalry by Henry Carbon based on the components of critical thinking

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analysis of European words in constitutional poetry and its developments in Persian languageبررسی جایگاه واژه های اروپایی در شعر مشروطه و تحولات آن در زبان فارسی235253747010.22034/bahareadab.2024.17.7470faحسنعلیزادهدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.noalizadeh13980@gmail.comرامینصادقی‌نژاداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.yes r-sadeghinezhad@iau-ahar.ac.irمریممحمدزادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران.nom-moammadzadeh@iau-ahar.ac.irJournal Article14020820BACKGROUND AND OBJECTIVES: Context and purpose: one of the stylistic attributes of constitutional period poetry is the use of European words (French, English, Russian) which were used by different factors in poets" poetry. and influenced the Persian language. In this article, with the aim of investigating the position, changes and evolutions of these words and their influence on the Persian language, the poems of the poets of the constitutional Current have been analyzed.METHODOLOGY: The collection of article information was done in a library manner and it was written with a descriptive and analytical approach. The statistical population of the research includes the poems of ten prominent poets of the constitutional period, and European words have been examined in their poems from the point of view of word stylistics.FINDINGS: In the course of constitutional poetry, approximately from 1285 to 1300 AD, European words have become a stylistic feature and can be seen in the Diwan of all poets. The Frequency of these words in special words related to the names of persons, places, Epithet and everyday terms(Idiom), words related to the field of politics, military and economic affairs, words related to the field of culture and social life. Poets used words in political, social, and lyrical content for various reasons, such as: creating a new theme, the necessity of using the word in the absence of a Persian equivalent, interest in using the word despite the existence of an equivalent word, artificiality and modernism. Compared to Persian equivalents, these words were used with translation at the same time as Persian equivalents, and in some cases, Persian or Arabic equivalents are more common. The evolution of these words after the constitutional period can be seen in three ways: 1- The words were removed from the Persian language with a change in theme and equivalence, 2- Some were used with a slight change. 3- Most of the words that were in the field of culture and social life of the people remained and are common today. CONCLUSION: European words are used in the fields of politics, military, society, culture, and economy for various reasons, modernism, the necessity of application, and beautification, in the poetry of constitutional poets. Their developments after the constitution are of three types: abandonment after the constitution, equalization with Persian words and stabilization in the Persian structure.زمینه و هدف: از شاخصه های سبکی شعر دوره مشروطه، کاربرد واژه های اروپایی(فرانسوی، انگلیسی، روسی) است که با عوامل مختلف در شعر شاعران مورد استفاده قرار گرفت و زبان فارسی را تحت تأثیر قرار داد. در این مقاله با هدف بررسی جایگاه، تغییرات و تحولات این واژه ها و تأثیر آنها بر زبان فارسی، اشعار شاعران جریان مشروطه بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات مقاله با مطالعه کتابخانه ای انجام شده و نگارش آن به روش توصیفی تحلیلی میباشد. جامعه آماری تحقیق شامل اشعار ده شاعر برجسته دوره مشروطه است و از منظر سبک شناسی واژه، واژه های اروپایی در شعرشان بررسی شده است. یافته ها: در جریان شعر مشروطه، به طور تقریبی از سال 1285 تا 1300 ش، واژه های اروپایی شاخصه سبکی یافته اند و در دیوان همه شاعران دیده میشوند. فراوانی این واژه ها در واژه های خاص مربوط به اسامی اشخاص، مکانها، القاب و اصطلاحات روزمره، واژه های مربوط به حوزه سیاست، امور نظامی و اقتصادی، واژه های مربوط به حوزه فرهنگ و زندگی اجتماعی میباشد. شاعران به دلایل مختلفی از جمله: ایجاد مضمون تازه، ضرورت کاربرد واژه در نبود معادل فارسی، علاقه به کاربرد واژه با وجود واژه معادل، تصنع و تجددخواهی، از واژه ها در محتوای سیاسی، اجتماعی، غنایی استفاده کردند. برخی شاعران نیز به کاربرد واژه ها بی علاقه بودند. این واژه ها در مقایسه با معادلهای فارسی با ترجمه لفظی همزمان با معادل فارسی استفاده شدند و در مواردی معادل فارسی یا عربی فراوانی بیشتری یافته است. تحولات این واژه ها بعد از دوره مشروطه به سه صورت دیده میشود: 1 واژه ها با تغییر مضمونی و معادل سازی از زبان فارسی حذف شدند2 مواردی با تغییر جزئی مورد استفاده قرار گرفتند. 3 اغلب واژه های ساده که در حوزه فرهنگ و زندگی اجتماعی مردم بودند ماندگار شدند و امروزه رایج هستند. نتیجه گیری: واژه های اروپایی در حوزه سیاست، امور نظامی، اجتماع، فرهنگ، اقتصاد به دلایل مختلفی از جمله تجددخواهی، ضرورت کاربرد، زیبایی سازی، در شعر شاعران مشروطه آمده است. تحولات آنها بعد از مشروطه به سه گونه: متروک شدن بعد از مشروطه، معادل سازی با واژه های فارسی و تثبیت شدن در ساختار فارسی میباشد. constitutional poetry, word, European, equivalent, transformation.شعر مشروطه, واژه, اروپایی, معادل, تحول.https://bahareadab.com/downloadPDF/1675.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1675.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی جایگاه واژه های اروپایی در شعر مشروطه و تحولات آن در زبان فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of European words in constitutional poetry and its developments in Persian language

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Stylistic analysis of Mattlae Mazandarani's Diwan Relying on three layers of language, expression and thoughtتحلیل سبک شناسانه دیوان مطلع مازندرانی با تکیه بر سه لایه زبانی، بیانی و فکری255277747710.22034/bahareadab.2024.17.7477faلالهقربانی مرزدشتیدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران.noghorbanilaleh51@gmail.comنصراللهزیرک گوشلوندانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.yeszirak@iaurasht.ac.irشهریارحسن‌زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.nohasanzadeh@iaukhoy.ac.irزهرهسرمداستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.noZohreh_sarmad1@iausr.ac.irJournal Article14020816BACKGROUND AND OBJECTIVES: Examining the content and structure of manuscripts can effectively help to understand the style of each period and the factors influencing it, as well as promote the scientific and cultural achievements of different eras. The purpose of this research is to analyze the style and content of Mazandarani"s Divan Taherir from three intellectual, linguistic and literary perspectives. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical way, and the scope of the study is Mazandarani Divan. FINDINGS: Mazandarani is knowledgeable about unknown poets, mystics, theologians, jurists and scientists of the 13th century AH, and a manuscript left by him during the Qajar period is, in fact, a valuable heritage and a precious and written gem. It is a period that not only expressed a part of the intellectual and religious discourse and events of that period with the language of poetry, especially in odes, various styles and styles of poetry can be seen in his poetry, taken from sonnets and odes. Up to the piece and the preference of the clause; He has tested his character and his poetry is almost five thousand verses. CONCLUSION: Mazandarani"s mattlae of poetry is almost the same as that of the return poets, which is evident in his odes from Khaqani Sharvani and in his sonnets from 7th and 8th century sonnet writers. The effect of the Syrian artifice in his poems, which are decorated with verses, hadiths, jurisprudential, theological, mystical words, etc., and the use of synonyms and Arabic words; It is clearly seen.زمینه و هدف: بررسی محتوا و ساختار نسخه های خطی میتواند کمک مؤثری به شناخت سبک هر دوره و عوامل تأثیرگذار بر آن و همچنین ترویج دستاوردهای علمی و فرهنگی اعصار گوناگون داشته باشد. هدف از انجام این پژوهش، تحلیل سبکی و محتوایی دیوان مطلع مازندرانی از سه منظر فکری، زبانی و ادبی است. روش پژوهش :پژوهش حاضر بر اساس روش اسنادی توصیفی (تحلیل زبان ) و با ابزار کتابخانه ای انجام شده که محدوده و جامعۀ مطالعۀ آن، نسخه خطی «دیوان اشعار مطلع مازندرانی» موجود در کتابخانه مجلس است که از قرن سیزدهم به یادگار مانده است. روش کار بر اساس نظریه های سبک شناسی معاصر بویژه آنچه در کتاب سبک شناسی سیروس شمیسا درباره سطح زبانی آمده، اجرا شده است. یافته ها: مطلع مازندرانی از شاعران، عارفان، متکلّمان، فقها و دانشمندان گمنام قرن سیزده هجری قمری است و نسخه خطی به جامانده از وی در روزگار قاجاریه، درحقیقت، میراثی ارزشمند و گوهری گرانبها و مکتوب از آن دوره است که نه تنها با زبان شعر بویژه در قصاید بخشی از گفتمان اندیشگانی، دینی و رویدادهای آن دوره را بیان کرده است، در شعر او انواع سبکها و شیوه های شعری دیده میشود، از غزل و قصیده گرفته تا قطعه و ترجیع بند؛ طبع خود را آزموده است و دیوانش تقریبا پنج هزار بیت است. نتیجه گیری: شیوه و طرز شعر مطلع مازندرانی،تقریبا همان شیوۀ شاعران بازگشت است که در قصیده تأثیرپذیریش از خاقانی شروانی و در غزل هم از غزلسرایان قرن هفتم و هشتم آشکار است. تأثیر مصنوع سریان در قصایدش که آراسته به آیات، احادیث، لغات فقهی، کلامی، عرفانی و ... اطناب و کاربرد مترادفها و واژگان عربی به وضوح دیده میشود.Manuscript, Mazandarani's mattlae, Stylistics, Linguistic levellaye, Expression layer, Intellectual level.مطلع مازندرانی, سبک شناسی, سطح زبانی, سطح بیانی, سطح فکری.https://bahareadab.com/downloadPDF/1676.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1676.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل سبک شناسانه دیوان مطلع مازندرانی با تکیه بر سه لایه زبانی، بیانی و فکریhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic analysis of Mattlae Mazandarani's Diwan Relying on three layers of language, expression and thought

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analysis of theological themes of Nasser Khosrow Qobadiani's poemsبررسی مضامین کلامی اشعار ناصر خسرو قبادیانی294279763510.22034/bahareadab.2024.17.7635faسیدهپرنیان دریاباریاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesdaryabari.p@wtiau.ac.irJournal Article14021208BACKGROUND AND OBJECTIVES: There are many theological themes in the poems of Hakim Abu Mu"in Nasser bin Khosrow Qabadiani, a poet and writer of the 5th century Hijri. He was a preacher of the Ismaili religion with the rank of "Hujjat" and was responsible for the publication of Ismaili beliefs, which is one of the branches of Shia. METHODOLOGY: This research was done with a library study and in a descriptive and analytical way, and the statistical population of the research is Diwan Nasser Khosro Qobadiani. FINDINGS: Imamate is one of the most frequently mentioned theological topics in Nasser Khosrow"s poems. Imamate is the reason for the separation of this theological sect from other sects. In the discussion of Imamate, this poet mostly emphasizes on the protest against the announcement of the Imamate and the succession of Imam Amirul Momineen (AS) on the day of Ghadir and referring to the sermon of Ghadir and its events, protesting the verses and hadiths about the dignity of the Prophet. Amir al-Mu"minin (a.s.) and the protest against the special virtues of Mouli al-Mohadeen Hazrat Ali bin Abi Talib (a.s.) and the hadiths of the Holy Prophet (peace be upon him and his family) about the succession of Amir al-mo"minin (a.s.). CONCLUSION: In his poems, Nasser Khosrow has paid much attention and emphasis to two theological topics, Imamate and Justice. Also, in his poems, he has discussed about Qada, Qadr, Jabr, and Akhtar, which were important topics of theology at that time. In his poems, he has tried to explain his opinion on the theological topics of justice, intercession, caliphate, God"s attributes, God"s essence, the accidental nature of the world, predestination and free will, and Qada and Qadr.هدف و زمینه: در اشعار حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی شاعر و نویسنده قرن پنجم هجری مضامین کلامی زیادی وجود دارد. وی مبلغ مذهب اسماعیلی با مقام «حجت» و مأمور نشر عقاید اسماعیلیه بود که از شاخه های شیعه به شمار می آید.در این مقاله به بررسی مباحث کلامی به کار گرفته شده در اشعار وی پرداخته شده است. روش پژوهش: این بررسی با مطالعه کتابخانه ای و به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده است و جامعه آماری تحقیق، دیوان ناصرخسرو قبادیانی میباشد. یافته ها: از جمله مباحث کلامی که در اشعار ناصرخسرو پرتکرار مطرح شده، بحث امامت است. امامت سبب جدایی این فِرقه کلامی از دیگر فِرق میشود. بیشتر تاکید این شاعر در بحث امامت بر احتجاج به اعلان امامت و جانشینی حضرت امیرالمومنین(ع) در روز غدیر و اشاره به خطبه غدیر و وقایع آن، احتجاج به آیات و احادیث درباره منزلت حضرت امیرالمومنین (ع) و احتجاج به فضایل خاص مولی الموحدین حضرت علی بن ابیطالب(ع) و احادیث پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) درباره جانشینی حضرت امیرالمومنین (ع) است. نتایج: ناصر خسرو در اشعار خود به دو مبحث کلامی یعنی امامت و عدل بسیار توجه و تاکید کرده است. همچنین در اشعار خود به بحث درباره قضا و قدر و جبر و اختیار که از موضوعات مطرح کلامی در آن روزگار بوده پرداخته است. وی در اشعار خود، به تبیین نظر خویش در مباحث کلامی عدل، شفاعت،‌ خلافت، صفات خداوند، ذات خداوند،‌ حادث بودن جهان، جبر و اختیار و‌ قضا و قدر نیز همت گماشته است.Nasser Khosrow, Kalam, Ismailia, Imamia, Imamate.ناصر خسرو, کلام, اسماعیلیه, امامیه, امامتhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1722.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1722.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی مضامین کلامی اشعار ناصر خسرو قبادیانیhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of theological themes of Nasser Khosrow Qobadiani's poems

امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361710020240822Analysis of flaner as one of the manifestations of Sufi social behavior style (Case study: Masnavis of Attar and Masnavi of Molana)تحلیل پرسه زنی بعنوان یکی از نمودهای سبکِ رفتارِ اجتماعی صوفیان (موردکاوی: مثنویهای عطار و مثنوی مولانا)295320754810.22034/bahareadab.2024.17.7548faکبریشایان‌مهردانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.noK.shayanmehr@gmail.comاحمدامیندانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.yesamin@lit.sku.ac.ir:پرستوکریمیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.nokarimi.parastoo@sku.ac.irJournal Article14021108BACKGROUND AND OBJECTIVES: Sufi behavior and character is not limited to one or more specific aspects, because in their behavioral system, many special and even unique customs can be seen, and adherence to them was sometimes considered as a condition of Sufiism. This behavior of ours also appeared in Sufi living areas, including in the way of living and making a living, which sometimes forced them to wander and wander. The main purpose of this essay is to investigate and analyze the behavior of flaner as one of the behaviors of Sufis in Attar"s Masnavis and Molana"s Masnavi and to analyze and explain Attar"s and Molana"s views in this regard. METHODOLOGY: The research method in this article is descriptive-analytical based on library studies and document analysis. FINDINGS: The findings of the research indicate that Attar and Molana do not have a positive view of flaner and begging and if begging and poverty are praised in some verses and anecdotes of these two mystical poets, the meaning of poverty. God is the only one who is truly in need; Both Attar and Molana are opponents of tyranny, unemployment, and begging as a type of abnormal social behavior. CONCLUSION: The results of the research show that Attar and Molana do not consider Tawakkul as the permission of begging and roaming dervishes and others, and they are strongly against begging for a living based on egoism and gluttony. Attar"s approach in Elahinameh is more critical than his other Masnavies, and Molana has condemned flaner in many ways in the six books of Masnavies.زمینه و هدف: رفتار و منش صوفیانه به یک یا چند جنبۀ خاص محدود نمیشود چرا که در نظام رفتاری آنان بسیاری از آداب خاص و حتی منحصربه فرد دیده میشود که گاه التزام به آنها از شرایط صوفی‌گری نیز بحساب می‌آمد. این رفتار ما در ساحتهای زیستی صوفی نیز ظهور و بروز می‌یافت از جمله در نحوۀ گذران زندگی و معیشت که گاه آنان را وادار به پرسه زنی و کدیه میکرد. هدف اصلی این جستار بررسی و تحلیل رفتار پرسه زنی بعنوان یکی از رفتارهای صوفیه در مثنویهای عطار و مثنوی مولانا و تحلیل و تبیین دیدگاه های عطار و مولانا در این زمینه است. روش پژوهش: روش پژوهش در این مقاله بشیوه توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و سندکاوی است. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که عطار و مولانا دیدگاه مثبتی نسبت به پرسه زنی و کدیه و طلب ندارند و اگر هم گدایی و فقر در برخی از ابیات و حکایات آثار مورد بررسی از این دو شاعر عارف ستوده شده است، مقصود، فقر الی الله و نیازمندی بحق است؛ عطار و مولانا هر دو از مخالفان تن‌آسانی، بیکارگی و تن‌پروری و گدایی بعنوان یک نوع از رفتار نابهنجار اجتماعی میباشند. نتایج پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که عطار و مولانا، توکل را جواز گدایی و پرسه زنی دراویش و دیگران نمیدانند و بشدت با گدایی برای گذران زندگی بر اساس نفس‌پرستی و شکمبارگی مخالف هستند. رویکرد عطار در الهی‌نامه نسبت به سایر مثنویهای وی، بیشتر جنبۀ انتقادی دارد و مولانا نیز در مواضع بسیاری در دفاتر شش‌گانه مثنوی، پرسه زنی را بهر نوع و شکلی نکوهیده است.Flaner, Attar, Molana, The mystical poem.پرسه زنی, عطار, مولانا, شعر عرفانی. ‌https://bahareadab.com/downloadPDF/1723.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1723.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل پرسه زنی بعنوان یکی از نمودهای سبکِ رفتارِ اجتماعی صوفیان (موردکاوی: مثنویهای عطار و مثنوی مولانا)https://bahareadab.com/en/article/Analysis of flaner as one of the manifestations of Sufi social behavior style (Case study: Masnavis of Attar and Masnavi of Molana)