Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135220200823Rashid al-Din's style of poetryسبک شناسی قصاید رشیدالدین وطواط235258010.22034/bahareadab.2020.0enMajid rahmatiStudent of phd of persion language and literature of semnan universitynoM.rahmati@semnan.ac.irDavoud Mohammadiasisstent of proffesor of persion language and literature department of semnan universityyesD_mohammadi@semnan.ac.irYaddolah Shokriasisstent of proffesor of persion language and literature department of semnan universitynoy_shokri@semnan.ac.irMohammad Rezaieasisstent of proffesor of persion language and literature department of semnan universitynomohamad_rezaie@semnan.ac.irJournal Article00000000Rashid al-Din Vatvat is one of the most famous poets of the sixth century AH whose skills in the use of words and verbal/spiritual devices has made him a unique poet of his day. Thus, studying the aspects of his poems can distinguish his linguistic and literary distinctions from his other contemporary poets. Given that most scholars in the style of Rashid"s poetry have confined themselves only to its literary level and have neglected both its intellectual and linguistic levels, the authors of this article aim to introduce the unique linguistic, literary, and content characteristics of Rashid"s poems through stylistic approach of analyzing his poems. The results of the present study indicate that Rashid"s lines are linguistically strong and sometimes comparable with Khaqani"s poems. He chooses words with particular skill, and his speech is devoid of any defects in eloquence. He used the Arabic words with a full rhyming vocabulary, and obsolete words rarely appear in his poems. He makes exquisite and innovative compositions with his dynamic talents; however, in many cases he sacrifices meaning for rhetoric. Therefore, Rashid"s poetry illustrates the transformation of Persian poetry from Khorasani style to Iraqi style. What distinguishes Rashid"s poems from those of other poets of his day is the predominance of the moral and social themes that have been served. This, together with the poet"s attention to rhetoric, implies social and moral crises of his age.رشیدالدین وطواط از شاعران معروف سده ششم هجری است که مهارت وی در کاربرد واژه ها و صنایع لفظی و معنوی او را از یگانه شاعران روزگار خویش ساخته است. لذا بررسی جنبه های سبکی اشعار وی میتواند تمایزات زبانی و ادبی وی را از دیگر شاعران معاصرش مشخص کند. با توجه به اینکه اغلب پژوهشگران در سبک شناسی اشعار رشید تنها به سطح ادبی آن محدود شده اند و از دو سطح فکری و زبانی او مغفول مانده است، نگارندگان مقاله حاضر، با هدف معرفی ویژگیهای منحصر به فرد زبانی، ادبی و محتوایی اشعار رشید با رویکرد سبک شناسی به واکاوی قصاید وی پرداخته اند. نتیجه حاصل از این پژوهش حاکی از این است که قصاید رشید از نظر زبانی مستحکم است و گاهی به قصاید خاقانی پهلو میزند. وی با مهارت خاصی واژهها را انتخاب میکند و سخنش عاری از عیوب فصاحت و بلاغت است. از کلمات عربی با هنرنمایی تمام جایگاه قافیه استفاده کرده است و لغات مهجور کمتر در اشعار او به چشم میخورد. وی با قریحه پویای خود ترکیباتی بدیع و نو میسازد و البته در بسیاری از موارد معنا را فدای لفظ پردازی می کند. بدین ترتیب، شعر رشید تحول شعر فارسی از سبک خراسانی به سوی سبک عراقی را نشان میدهد. آنچه قصاید رشید را از دیگر شاعران مداح روزگارش متمایز میکند غلبه مضامین اخلاقی و اجتماعی است که در خدمت مدح قرار گرفته اند. این امر و توجه شاعر به لفظ پردازی به طور ضمنی دلالت بر بحرانهای اجتماعی و اخلاقی عصر او دارد.رشیدالدّین وطواط, سبک شناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریRashid al-Din Vatvat; Stylistihttps://bahareadab.com/downloadPDF/982.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/982.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی قصاید رشیدالدین وطواطhttps://bahareadab.com/en/article/Rashid al-Din's style of poetry