Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136103720171007Comparison of Minimalism- Stylistics in the Teaching of Children and Adolescent Literatureتطبیق سبک شناسانه مینیمالیسم در حوزۀ آموزش کودک و نوجوان00010.22034/bahareadab.2017.0enAsieh Zabihnia EmranAssociate Prof of Persian Language and Literature, Payameh Noor University of Yazdyesasieh.zabihnia@gmail.com MandanaMangeliAssistant Professor of Islamic Azad University, Tehran South Branchnomandana5m@gmail.comJournal Article00000000Minimalism is an art style that purports its works to be based on simplicity of expressions and themes devoid of complexities or with philosophical undertones. The authors of this school believe that economy of expressions and brevity add to the beauty of learning and make the power of speech more effective. Although the West is considered as the original home of minimalism narrative, but in the literary annals of the East, particularly in Iran, it is not a new phenomenon. Since the advent of literature in Iran, it has been coexisting there and the most glaring examples of it may be profusely found in the Classical Iranian literature both at the levels of children and adolescent literature and the literature of the grownups. This study aims to review the children and adolescent literature on the theories of minimal school. The findings of the study show that keeping the limited cognitive ability of the children in view; minimal version is the appropriate way to teach didactic literature to the children and the adolescents. Lengthy speech is not suitable for them and it does not boost their spirit and on the contrary reduce the aspects of learning-teaching process. So the children literature of Iran has made use of the “brevity” for imparting many educational themes.مینیمالیسم (Minimalism) یا کمینه گرایی، سبک هنریست که اساس آثار خود را بر پایۀ سادگی بیان و مضامین خالی از پیچیدگی فلسفی و یا شبه فلسفی بنیان گذاشته است. نویسندگان این مکتب عقیده دارند که صرفه جویی در کلام و کوتاه نویسی موجب زیبایی میشود و بر تأثیر کلام یا بلاغت میافزاید. هرچند امروزه، موطن اصلی روایت داستانی مینیمال را مغرب زمین میدانند ولی در ادبیات مشرق زمین و بویژه ایران، مکتبی نو محسوب نمیگردد چرا که از ابتدای ظهور آثار ادبی همزاد آن بوده است و عالیترین نمونه های آن را نیز در ادبیات کلاسیک ایران هم در سطح کودک و نوجوان و هم بزرگسال به وفور میتوان یافت. در این پژوهش تلاش شده تا ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان ایران، بر اساس تئوریهای مکتب مینیمال بررسی گردد. یافته های این تحقیق نشان میدهد، باتوجه به محدودیتهای شناختی کودکان، روایتهای مینیمالی، بهترین بستر برای بیان ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان است. کلام مطول مناسب مخاطبین کودک و نوجوان نیست و حوصلۀ این گروه سنی را برنمیتابد و از جنبه های تعلیمی و آموزشی آن میکاهد؛ لذا در ادبیات کودک و نوجوان ایران از ایجاز برای بسیاری از مضامین تعلیمی نیز استفاده میشده است.مینیمالیسم, کمینه گرایی, ادبیات تعلیمی, کودک و نوجوان, ایجاز Minimalism, abridgement, educational literature, children and adolescents, brevityhttps://bahareadab.com/downloadPDF/47.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/47.pdfhttps://bahareadab.com/article/تطبیق سبک شناسانه مینیمالیسم در حوزۀ آموزش کودک و نوجوانhttps://bahareadab.com/en/article/Comparison of Minimalism- Stylistics in the Teaching of Children and Adolescent Literature