Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135020200628Introducing the Tohfe Fathiyeh of Abuolfazl-Allami and a browse at its stylistic featuresمعرفی تحفۀ فتحیه اثر ابوالفضل علّامی و نگاهی به ویژگیهای سبکی آن291307010.22034/bahareadab.2020.0enAzar Mosavi GhavamabadPh.D student, Department of Persian Language and Literature, Yasooj, Islamic Azad University, Yasooj, Irannoazarmu51@chmail.irMohammad Raza Masoumi Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Yasooj, Islamic Azad University, Yasooj, Iranyesmasomi2525@gmail.comJalil NazriAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Yasooj, Islamic Azad University, Yasooj, Irannojnazari1334@yahoo.comJournal Article00000000Tohfe Fathiyah is a work of Abuolfazl-Bin-Mubarak, pen-named as Abu al-Fazl Allami, the nobleman, and historian of the 11th century AH. He was the second son of Sheikh Mubarak Nagoori and the younger brother of Feizi, and he was known as poet laureate in Akbar palace. There are two versions of this work, which has not been corrected so far. The first copy of No. 3811 belongs to the National Library of Malek in 116 pages and in Nastaliq form and the second copy of No. 1095 is kept in the National Library. The authors are correcting this article which is of great literary interest nowadays. One of the most important literary features of this work is the use of complex and multifaceted words and expressions that indicate the author"s elegance and grace-telling. He is proud of his writings in various places of the book and considers himself to be the most authoritative writer. In this article, while addressing the general introduction of this work and its author, an attempt has been made to look at the most important features of its literary in a descriptive-analytical method.تحفۀ فتحیه اثری از ابوالفضل بن مبارک مشهور به ابوالفضل علّامی، ادیب و تاریخ نگار سدۀ یازدهم هجری، است. او دوّمین پسر شیخ مبارک ناگوری و برادر کوچک تر فیضی، ملک‏ الشعرای دربار اکبرشاه است. از این اثر که تاکنون مورد تصحیح و پژوهش قرار نگرفته، دو نسخۀ خطی موجود است. نسخۀ اول به شمارۀ 3811 و متعلّق به کتابخانۀ ملی ملک است که در 116 برگ و به خط نستعلیق کتابت شده است و نسخۀ دوم به شمارۀ 1095، در کتابخانۀ ملی نگهداری میشود و در 128 برگ و به خط نستعلیق کتابت شده است. نگارندگان این مقاله، این اثر را که از لحاظ ادبی شایان توجه و تأمل است، در دست تصحیح دارند. در این مقاله ضمن پرداختن به معرفی اثر و مؤلف آن، سعی شده است به روش توصیفی- تحلیلی به مهمترین ویژگیهای سبکی و ادبی آن نیز پرداخته شود. از جمله ویژگیهای ادبی این اثر، کاربرد واژه ها و ترکیباتی است که به گونه ای اظهار فضل و فخرفروشی مؤلف را میرساند. وی در جاهای مختلف کتاب، با افتخار از نوشته های خود یاد میکند و خود را برتر از اغلب نویسندگان میداند. علّامی از نویسندگانی است که زبان فارسی، زبان اصلیش نبوده است، با این حال، شیوۀ نگارش استادانۀ او چنان مینماید که این زبان، زبان مادریش بوده است.تحفۀ فتحیه, ابوالفضل علّامی, تصحیح, سبک نثرTahfe Fethiyeh, Abolfazl-e-Alami, correction, prose stylehttps://bahareadab.com/downloadPDF/948.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/948.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی تحفۀ فتحیه اثر ابوالفضل علّامی و نگاهی به ویژگیهای سبکی آنhttps://bahareadab.com/en/article/Introducing the Tohfe Fathiyeh of Abuolfazl-Allami and a browse at its stylistic features