Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135020200628The Role of Eloquence in Bidel and Kalim's Humorous Poemsنقش بلاغت در سبک طنزپردازی بیدل و کلیم169188010.22034/bahareadab.2020.0enSadraghaed Ali PhD student in Persian language and literature, Islamic Azad University of jiroft, Jiroft City, Iran no--Hamid TabasiAssistant Professor of Persian language and literature department, Islamic Azad University of Jiroft, Jiroft City, Iranyeshamidtabasi@yahoo.comAbolqasem RadfarProfessor of Persian language and literature department, Islamic Azad University of Jiroft, Jiroft City, Iranno--Journal Article00000000Investigation of satirical poems of Indian style poets can provide insights into a new history that is different from that covered in the historical books. This history offers a detailed description of a nation that lived in Iran during the 11th and 12th centuries AH and covers social, ethical, cultural, religious and other aspects of their lives. In other words, the Indian style gives an account of the history of unrests, turmoil and cruelties that have, unlike pure history that is never repeated, been plaguing human societies over the course of history. In their satirical poetry, Indian style poets draw on literary-artistic language and mysterious rhetoric styles to address the reflective and wise people. In the present descriptive-analytical study attempts are made to investigate the influence of rhetorical techniques on the satirical poems of two famous Indian style poets namely Bidel Dehlavi and Kalim Kashani. To this end, the satirical poems of these two poets were studied and their rhetorical elements were identified. According to the results, Allegorical satire which is characterized by significant number of rhetorical elements account for the bulk of satirical language in their poetry. In the present article attempts are made to figure out which rhetorical elements play the most significant role in Bidel and Kalim"s satirical style.با بررسی اشعار طنزآمیز شاعران سبک هندی، میتوان به تاریخی جدید و متفاوت با آنچه در کتب تاریخی نوشته شده است، دست یافت. تاریخ دقیق از ملّتی که در قرن های یازدهم و دوازدهم هجری در ایران میزیسته اند و در آن از مسائل اجتماعی، اخلاقی، فرهنگی، دینی و ... صحبت به میان آورده اند؛ به بیان دیگر در طنز سبک هندی، تاریخ بیدادها، نابسامانیها و بی رسمیهای مردم آن روزگار آمده است که بر خلاف تاریخ محض که هرگز تکرار نمیشود، همواره گریبانگیر جوامع بشری است. شاعران طنزپرداز سبک هندی در ساختار طنزهای خود، با زبان ادبی- هنری و با آگاهی از رموز بلاغت و به کارگیری شگردهای گوناگون آن، کلام رندانه خود را در خطاب به اهل تفکر و تأمّل سروده اند. جستار حاضر با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی در تلاش است، میزان تأثیرگذاری شگردهای بلاغی را در اشعار طنزآمیز دو نفر از شاعران معروف سبک هندی؛ یعنی بیدل دهلوی و کلیم کاشانی کشف کند. برای دستیابی به این هدف، اشعار طنزآمیز این دو شاعر، مورد بررسی قرار گرفت و عناصر بلاغی موجود در طنز آنها مشخص شد. طنزهای ایشان از نوع طنز تمثیلی است که عناصر بلاغی در آن سهم عمده ای ایفا میکند. در این مقاله به دنبال پاسخ به این سؤال هستیم که کدام عناصر بلاغی در سبک طنزپردازی بیدل و کلیم بیشترین نقش را داشته اند؟طنز, بلاغت, سبک هندی, بیدل, کلیمsatire, rhetoric, Indian style, Bidel, Kalimhttps://bahareadab.com/downloadPDF/943.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/943.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش بلاغت در سبک طنزپردازی بیدل و کلیمhttps://bahareadab.com/en/article/The Role of Eloquence in Bidel and Kalim's Humorous Poems