Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135020200628Inflectional features in Taleqani dialectمشخصه های تصریفی گویش طالقانی145167010.22034/bahareadab.2020.0enMousa MirzaeiPhD student, Department of Linguistics, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, IrannoMirzaei.mousa@yahoo.comBehzad RahbarAssistant Professor, Department of Linguistics, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, Iranyesrahbarbehzad@gmail.comMohammad Reza OrojiAssistant Professor, Department of Linguistics, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, Iran.noMohammadrezaoroji@yahoo.comJournal Article00000000The present study was an attempt to investigate the inflectional features of Taleqani dialect based on Booij"s patterns (2005) in nouns, verbs, adjectives and adverbs and answering the question of whether the inflectional features of Taleqani dialect fall within these rules. The research was descriptive-analytical and research contributors are twenty Taleqani speakers from the village of Kiyadeh who were in the range of 30 and 80 years and sex was disregarded. They include the illiterate and the educated. According to the research, it was found that all inflectional features of Taleqani dialect are in the form of the patterns provided by Booij (2005). So the patterns provided by the Booij can be used as a suitable tool for defining the inflectional features. Because this dialect, like many other dialects, is on the verge of extinction and the current speakers will be the last generation who speak this dialect, this research can be useful for next generation and those who interested in linguistics.پژوهش حاضر تلاشی است برای بررسی مشخصه های تصریفی گویش طالقانی براساس الگوهای بویج (2005) در اسم، فعل، صفت و قید و پاسخ به این پرسش که آیا فرآیندهای واژه سازی در گویش طالقانی در قالب این قاعده ها قرار میگیرد. این پژوهش به صورت توصیفی– تحلیلی بوده و مشارکان پژوهش بیست نفر از گویشوران طالقانی روستای «کیاده» میباشند که بین سنین 30 تا 80 سال هستند و تمایز جنسی نیز لحاظ نشده است. گویشوران از سنین مختلف و شامل افراد بیسواد و تحصیل کرده میباشند. نتایج داده های تحقیق نشان میدهد که در گویش طالقانی برای اسم مشخصه های شمار (مفرد و جمع)، حالت (اضافی)، معرفگی وجود دارد و مشخصه جنس در این گویش متبلور نمیگردد. برای افعال مشخصه های زمان (حال، گذشته، آینده)، وجه (امری، التزامی، نفی، شرط، اخباری و پرسشی)، نمود (کامل و ناقص)، جهت دستوری ( معلوم)، شخص (اول شخص، دوم شخص و سوم شخص) و شمار (مفرد و جمع) و برای اسم مشخصه های شمار (مفرد و جمع)، حالت اضافه و معرفگی مشخص گردید و مشخصه تصریفی درجه ( تفضیلی) برای صفت و قید وجود دارد. تمام مشخصه های تصریفی گویش طالقانی در قالب الگوهای ارائه شده توسط بویج (2005) قرار میگیرند و الگوهای ارائه شده توسط بویج میتواند به عنوان ابزاری مناسب جهت تعیین مشخصه های تصریفی استفاده گردد. به دلیل اینکه این گویش نیز همانند بسیاری از گویشهای دیگر در معرض نابودی است و گویشوران کنونی آخرین نسلی خواهند بود که به این گویش صحبت میکنند، این تحقیق میتواند برای آیندگان و کسانی که به حوزه زبانشناسی علاقه دارند، مفید باشد. and lt;-p and gt; صرف, تصریف, مشخصۀ تصریفی, قاعده تصریفیmorphology, inflection, inflectional features, inflectional rulehttps://bahareadab.com/downloadPDF/942.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/942.pdfhttps://bahareadab.com/article/مشخصه های تصریفی گویش طالقانیhttps://bahareadab.com/en/article/Inflectional features in Taleqani dialect