Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135020200628An Investigation of Rhetorical Functions in Rumi's Sonnetsبررسی نقشهای بلاغی سکوت در غزلیات مولانا189206010.22034/bahareadab.2020.0enZahra IraniPhD Candidate of Persian Language and Literature, Saveh Branch,Islamic Azad University, Saveh , IrannoSadr.irani10@yahoo.comMalek Mohammad FarokhzadFaculty Member at Persian Language and Literature Dep., Saveh Branch, Islamic Azad university, Saveh, IranyesM.farokhzad92@gmail.comReza Heydari NouriFaculty Member at Persian Language and Literature Dep., Saveh Branch, Islamic Azad university, Saveh, IrannoR.heydarinoori@yahoo.comJournal Article00000000One of the approaches in "Apostrophe" is to employ direct statements in conveying meanings. The advantages of the direst statement are as follows: affecting the audience more, better conveying the supposed meaning and making the audience mentally prepared for the desired meaning. Among mystical poems, Rumi"s have a special impact on the audience. This worthy attribute is intensified by his penetrating language and occasionally by the mysterious silence he imposes in his poems. His silence does not derive from his incapability and helplessness; rather, it is a medium to convey a more transcendental meaning. Based on the structuralism of Jacobson and Ephrat concerning the communicative function of words between the speaker and the addressee, a meaning is conveyed through a physical channel. This theory is proposed in the six following forms: provoking, meta-lingual, emotional, empathetic, literary and referential. In this study, these factors are applied to analyze the silence and its examples in Rumi"s sonnets.یکی از روشهای خطابه به کارگیری روشهای مستقیم در بیان مطالب است. تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب و افاده نیکوتر معنای موردنظر و آماده ساختن ذهنی او برای پذیرش منظور اصلی، امتیازاتی است که برای بیان مستقیم ذکر شده است. در میان اشعار عارفانه اشعار مولانا از تأثیرگذاری خاصی بر مخاطب برخوردارند. این ویژگی گرانقدر از زبان نافذ و گاه سکوت پر رمز و راز او شدت میگیرد؛ خاموشیمولانا از جنس ناتوانی و درماندگی نیست، بلکه وسیله ای است برای القای معانی بلند مورد نظر او. بر اساس نظریات ساختگراییاکوبسن واِفرات درباره نقشهای ارتباطی کلام بین گوینده و مخاطب، پیامی معنادار مبادله میشود که از طریق یک مجرای فیزیکی انتقال مییابد. این نظریه در شش جنبه نقش ترغیبی، فرازبانی، عاطفی، همدلی، ادبی و ارجاعی مطرح میگردد. در این مقاله به تطبیق این نظریه بر مصادیق و نمونه های به دست آمده در خصوص سکوتمولانا در دیوان «غزلیات شمس» پرداخته ایم.یاکوبسن, افرات, مولانا, غزلیات شمس, سکوت بلاغیJacobson, Ephrat, Rumi, Sham's Sonnets, Rhetorical silencehttps://bahareadab.com/downloadPDF/941.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/941.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی نقشهای بلاغی سکوت در غزلیات مولاناhttps://bahareadab.com/en/article/An Investigation of Rhetorical Functions in Rumi's Sonnets