Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136134920200530The Special Methods of Soroori in Quranic Commentary of Masnavi Molavi and using their Intertextualityروشهای ویژه سُروری در شرح قرآنی مثنوی مولوی و استفاده از بینامتنیت آنها3755010.22034/bahareadab.2020.0enBita NoorianFaculty Member of Department of Persian Language and Literature, Najaf Abad Branch, Islamic Azad University, Najaf Abad, Iranyesbita.noorian@gmail.comJournal Article00000000BACKGROUND AND OBJECTIVES: Quran has always been the greatest inspiration and thought resource of the poets and writers which has been used in different structural and content forms, story, allusion, quotation and adaptation and other artistic and narrative techniques. Methods of Obtaining and using in the new literary theories has been expressed as intertextuality or paradox and its essence and nature will be determined in addition to describing the rate and or expressing the using cases. In this research, we will investigate this issue in Soroori"s commentary of Mosleheddin Mosfa Ebne Shaaban Soroori which is one of the oldest complete manuscript of Masnavi in Persian language outside Iran. Moreover, the other methods of learning Quran in Soroori"s commentary will be investigated in addition to referring to intertextuality cases in the fourth book of Masnavi. METHODOLOGY: the present research has been done through descriptive-analytical method by using library resources. And the intended resource for the study will be the fourth book of Masnavi. FINDINGS: Soroori uses tricks at the time of reading and confronting Masnavi"s texts, including: using Quranic verses through the method of commentators for clearing the subject in his remarks, the other intertextuality tricks of Soroori is mentioning mystic stories together with mystical characteristics and actions and merging them with Quranic verses, the other intertextuality characteristics of soroori"s commentary is creating intertextuality or in other words extratextuality among Masnavi, and Quran and narrations of the holy prophet. CONCLUSION: in determining the type of intertextuality between Masnavi and Quran, we conclude that intertextuality of Masnavi with the absent text is mostly of parallel negation type and it is for continuous expressing of Quranic meanings and creating dynamic interaction with this text and sometimes for making creative concepts by using Quranic allusions and subjects in which subjective intertextuality is created with the purpose of reviving the absent text, as well as innovation and text and creativity in the meaning.زمینه و هدف: قرآن کریم بزرگترین منبع الهام و اندیشۀ شاعران و نویسندگان بوده که به اشکال گوناگون ساختاری و مضمونی، قصه، تلمیح، تضمین و اقتباس و دیگر شگردهای هنری و روایی مورد استفاده قرار گرفته است. شیوه های أخذ و بهره گیری در نظریه های جدید ادبی، تحت عنوان بینامتنیت یا تناص مطرح شده و علاوه بر توصیف میزان یا بیان موارد بهره گیری، چیستی و چرایی آن نیز تبیین می‌شود. در این پژوهش به بررسی این موضوع در شرح سروری از مصلح‌الدّین مصطفی بن شعبان سروری، که قدیمترین نسخۀ کامل شرح مثنوی به زبان فارسی در خارج از ایران است پرداخته، و ضمن اشاره به موارد بینامتنی دفتر چهارم مثنوی، دیگر شیوه های أخذ از قرآن در شرح سروری را بررسی میکنیم. روش مطالعه: این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی، و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است. محدوده مورد مطالعه دفتر چهارم مثنوی است. یافته ها: سروری هنگام خوانش و مواجهه با متن مثنوی شگردهایی بکار می‌برد؛ از جمله اینکه گاهی برای روشن شدن مطلب در توضیحات خودش به آوردن آیاتی از قرآن به شیوۀ مفسران میپردازد؛ از دیگر شگردهای بینامتنیتی سروری، میتوان به ذکر حکایتهای صوفیانه همراه با شخصیتها و کنشهای عرفانی و توأم کردن آنان با آیات قرآن اشاره کرد؛ از دیگر ویژگیهای بینامتنی شرح سروری میتوان به برقراری بینامتنیت یا به تعبیری ترامنتیت میان مثنوی و قرآن و روایتهایی غالبا از پیامبراکرم(ص) است. نتیجه گیری: درتبیین نوع بینامتنیت مثنوی با قرآن نتیجه میگیریم که بینامتنیت مثنوی با متن غایب بیشتر ازنوع نفی متوازی و برای بیان استمرار معناهای متعالی قرآن و ایجاد تعاملی پویا با این متن وگاهی نیزآفرینش مفاهیم خلاقانه با استفاده از تلمیحات و موضوعات قرآنی است که در مورد اخیر، بینامتنیت موضوعی با هدف بازسازی متن غایب، حیات مجدد متن غایب و نوآوری و خلاقیت در معنا به وجود می‌آید. کلمات کلیدی: قرآن، مثنوی مولوی، شرح سروری، بینامتنیت.قرآن, مثنوی مولوی, شرح سروری, بینامتنیتQur'an, intertextuality, Mathnavi, Sorouri’s interpretationhttps://bahareadab.com/downloadPDF/925.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/925.pdfhttps://bahareadab.com/article/روشهای ویژه سُروری در شرح قرآنی مثنوی مولوی و استفاده از بینامتنیت آنهاhttps://bahareadab.com/en/article/The Special Methods of Soroori in Quranic Commentary of Masnavi Molavi and using their Intertextuality