Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136134820200426Investigating the Stylistics of “Bineshan”s Poetry (Based on his manuscript)سبک شعری «بی‌نشان» (بر پایۀ نسخۀ خطی دیوان این شاعر ناشناخته)119138010.22034/bahareadab.2020.0enDaryush ZolfaghariInstitute of humanities and Cultural Studies yesd.zolfaghari@richt.irJournal Article00000000"Bineshan" is a Poem penultimate of woman that the manuscript of her poems is available; this edition is maintained at No. 1102 at the National Library of Paris, and a pictorial representation for the Institute for Humanities and Cultural Studies is available with number 190 . Poems of the Bainshan is 1587 couplets, containing 216 lyric poems and 15 quatrains and one piece. "Bineshan"most likely in the nineteenth century has been influenced by the great poets before her such as Attar, Neyshabouri, Maulvi, Sa"di and Hafiz, and hir lyrics are more structurally influenced by Hafez"s poetry. "Bineshan" is a very simple, unobtrusive language, and rarely uses ancient words. Her poem is written in popular and famous weights. The poet is not rhyming and has used very simple rhymes and rows. The inner bliss of the poem "Bineshan" is mostly due to its punishments, and the likeness, metaphor and inspiration in her poem are more than the other imagination. Religious thoughts such as monotheism, prophethood, imamate and resurrection are explicitly expressed in the poet"s poetry, and her love for the Prophet of Islam is particularly distinct. It is almost certain that "Bineshan" is out of fame due to its mystical thoughts and did not want to name it. In this research, the style of poetry "Bineshan" has been studied in three levels of linguistic, literary and intellectual.«بی نشان» تخلص زنی است که از او نسخۀ خطی دیوان شعری در دست است؛ این نسخه با شمارۀ 1102 در کتابخانۀ ملی پاریس نگهداری میشود و تصویری صحافی شده از آن برای پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهیه شده و با شمارۀ 190 در آنجا موجود است. اشعار دیوان بی نشان بالغ بر1587 بیت شامل 216 غزل و 15 رباعی و یک قطعه است. «بی نشان» که به احتمال بسیار زیاد در قرن نهم ه.ق میزیسته از شاعران بزرگ پیش از خود مانند عطار نیشابوری، مولوی، سعدی و حافظ تأثیر پذیرفته و غزلهای او از نظر ساختاری ، بیشتر متأثر از شعر حافظ است. «بی نشان» زبانی بسیار ساده و بی تکلف دارد و از کلمات کهن به ندرت استفاده کرده است. شعر او در وزنهای پرکاربرد و معروف سروده شده است. شاعر، قافیه سنج نیست و از قافیه ها و ردیفهای بسیار ساده استفاده کرده است. خوش آوایی درونی شعر او بیشتر به دلیل جناسهای آن است و تشبیه و استعاره در شعرش بیشتر از صور خیال دیگر به کار رفته است. افکار مذهبی مانند توحید، نبوت، امامت و معاد به صراحت در شعر «بی نشان» مطرح شده و عشق او به پیامبر اسلام نمود ویژه ای دارد. گمان نزدیک به یقین ما این است که «بی نشان» به دلیل داشتن افکار عرفانی از شهرت گریزان بوده و نمیخواسته از او نام و نشانی بماند. در این پژوهش سبک شعری شاعر در سه سطح زبانی، ادبی و فکری بررسی شده است.«بی‌نشان», شعر فارسی, سبک عراقی, زنان شاعر, سبک‌شناسی"Bineshan", Persian poetry, Iraqi style, poet women, stylisticshttps://bahareadab.com/downloadPDF/917.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/917.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شعری «بی‌نشان» (بر پایۀ نسخۀ خطی دیوان این شاعر ناشناخته)https://bahareadab.com/en/article/Investigating the Stylistics of “Bineshan”s Poetry (Based on his manuscript)