Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136124500000000Study of Ethical and Educational Content in Pahlavi Literary Proseبررسی محتوای اخلاقی و تعلیمی در نثر ادبی دورۀ پهلوی195216010.22034/bahareadab.0000.0enEnayatollahSharifpourDepartment of Persian Language and Literature, University of Shahid Bahonar, Kerman, IranyesE.sharifpour@mail.uk.ac.irAbolghasem BehzadiPhD student of Persian Language and Literature, University of Shahid Bahonar, Kerman, Irannoabolqasembehzadi@gmail.comMohammad Sadegh BasiriDepartment of Persian Language and Literature, University of Shahid Bahonar, Kerman, Irannobasiri@mail.uk.ac.irJournal Article00000000Persian prose has long been a suitable platform for the promotion of educational and moral teachings in society and has always been able to inspire valuable points to the audience, as well as to steady steps to strengthen the desirable traits and attempt to remove and denigrate the unpleasant traits in the audience. The attitude of each writer about these themes has a prominent role in the quality of expression and the transmission of this content to the audience. Since there has not been direct research on the moral and educational content of Pahlavi"s literary prose, in this study, based on the library and documentation method, the ethical and educational content of some Pahlavi literary works in the framework of analysis and Classification is checked.A part of the educational and ethical thoughts of these writers originates from the social, cultural, and political conditions, and partly due to the ideal world, shaped by the writers" aspirations to lead the next generation in society. The main question of this research is, what is the frequency of moral and educational content in Pahlavi"s literary prose and what are the main emphases of these writers on teaching? The findings show that in the first and second episodes of prophylaxis, the most emphasis of committed writers is on religious teachings, but in other teachings, this frequency is different.With the explanation that the writers of the first Pahlavi era, after religious instruction, considered social education, and then, human training, while the writers of the second Pahlavi period, after religious education and trained human ultimately emphasized on social education in their prose.نگرش هر نویسنده ای دربارۀ مضامین تعلیمی نقش برجسته ای در کیفیت بیان و انتقال این مضامین به مخاطب دارد. از آنجا که تاکنون درباره محتوای اخلاقی و تعلیمی نثر ادبی دوره پهلوی، مقاله و تحقیق مبسوطی به صورت مستقیم صورت نگرفته است، در این پژوهش، بر اساس روش کتابخانه ای و سندکاوی، محتوای اخلاقی و تعلیمی برخی آثار ادبی دورۀ پهلوی در چارچوب تحلیل و دسته بندی، بررسی میشود. سؤال اصلی این تحقیق، این است که بسامد محتوای اخلاقی و تعلیمی در نثر ادبی دورۀ پهلوی بر چه اساس است و بیشترین تأکید این نویسندگان بر چه مضامین تعلیمی است؟ یافته های تحقیق نشان میدهد که در نثر دورۀ پهلوی اوّل و دوم، بیشترین تأکید نویسندگان متعهّد، بر تعلیمات دینی است ولی در دیگر تعلیمات، این بسامد، متفاوت است؛ با این توضیح که نویسندگان دورۀ پهلوی اوّل، بعد از تعلیمات دینی، تعلیمات اجتماعی سپس تعلیمات انسانی را مدّنظر قرار داده اند در حالی که نویسندگان دورۀ پهلوی دوم، بعد از تعلیمات دینی، تعلیمات انسانی و در نهایت اجتماعی را در نثر خود متجلّی کرده اند.ادبیّات تعلیمی, نثر فارسی, مضامین اخلاقی و تعلیمی, دورۀ پهلویEducational literature, Persian prose, moral and educational themes, Pahlavi periodhttps://bahareadab.com/downloadPDF/813.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/813.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی محتوای اخلاقی و تعلیمی در نثر ادبی دورۀ پهلویhttps://bahareadab.com/en/article/Study of Ethical and Educational Content in Pahlavi Literary Prose