Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136124420190701The study of the historiography of Shakrollah Roomi, a historian of the Ottoman government in the ninth century, in Bahjat Al-Tavarikhبررسی شیوه تاریخ نگاری شکرالله رومی، تاریخ نویس دولت عثمانی در قرن نهم، در بهجه التواریخ7998010.22034/bahareadab.2019.0enHamidrezaGhorbani DastjerdiPhD of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Najafabad, Iran noMehrdadChatraeiDepartment of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Najafabad, Iranyesm_chatraei@yahoo.comMortezaRashidiDepartment of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Najafabad,noJournal Article00000000Regarding the prevalence of Persian language in Asia Minor (Anatolia), studying and analyzing of the works in this area critically contribute in compiling the history and stylistics of Persian language. For several centuries, the official language in Asia Minor has been Persian. Written in Persian, during which time, in addition to the books that were written there, thousands of copies of authentic Persian texts were written and written on them. Behjat Al-Tawarikh is one of the most important Historic works of this period written by Shokrollah Rumi, a historian of the Ottoman government in the ninth century relying upon different historical books. Unfortunately, despite the significance of this book and several copies in libraries around the world, this work is not yet introduced. Hence, this study intends to chronologically introduce this work scripts in the globallibraries and to analyze its linguistic and literary features. In order to find out how writing and characterization of the style and style of writing in this book, the authors of this study were determined to study the situation of Persian language during the Ottoman period, introducing this important historical work, the style of author"s historiography and its style characteristics.با توجه به نفوذ زبان فارسی در آسیای صغیر (آناتولی)، بررسی و تحلیل تألیفات در این حوزه در تدوین تاریخ زبان فارسی و سبک‌شناسی زبان فارسی اهمیت ویژه ای دارد. برای چندین قرن، زبان رسمی در آسیای صغیر، زبان فارسی بوده است. نامه نویسی به فارسی بوده و در آن مدت علاوه بر کتابهایی که در آنجا تألیف شده، هزاران نسخه از متون معتبر فارسی در آن دیار استنساخ و شروح مختلفی بر آنها نوشته شده است. بهجه التواریخ یکی از مهمترین آثار تاریخی این دوره است که به دست شکرالله رومی تاریخ نویس دولت عثمانی در قرن نهم، با استناد به کتب مختلف تاریخی تألیف شده است. متأسفانه علی‌رغم اهمیت این کتاب و نسخه های فراوان آن در کتابخانه های جهان، این اثر تاکنون معرفی و به زیور طبع آراسته نشده است. برای پی بردن به چگونگی تألیف و مشخصه های سبکی و شیوه تاریخ نویسی در این کتاب، نگارندگان در این پژوهش بر آن شدند تا ضمن بررسی اوضاع زبان فارسی در دوره عثمانی، به معرفی این اثر مهم تاریخی، شیوه تاریخ نگاری مؤلف و ویژگیهای سبکی آن بپردازند.زبان فارسی, بهجه التواریخ, شکرالله رومی, تاریخ, عثمانیانPersian language, Bahjat Al-Tawarikh , Shokrollah Rumi, history, Ottomanhttps://bahareadab.com/downloadPDF/787.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/787.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی شیوه تاریخ نگاری شکرالله رومی، تاریخ نویس دولت عثمانی در قرن نهم، در بهجه التواریخhttps://bahareadab.com/en/article/The study of the historiography of Shakrollah Roomi, a historian of the Ottoman government in the ninth century, in Bahjat Al-Tavarikh