Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912320260723Analysis of intertextual relationships between the narrative of Hasnak Vazir in the Bayhaqi history with the Ghaznavid history of Gardizi, the Shabankara'i genealogy forum, and the works of Al-Wazira Aghili based on Gerard Gennet's theory of transtextualiتحلیل روابط بینامتنی روایت حسنک وزیر در تاریخ بیهقی با تاریخ گردیزی غزنوی ، مجمع الانساب شبانکاره ای و آثار الوزرا عقیلی براساس نظریه ترامتنیت ژرار ژنت107130823310.irandoi.2002/bahareadab.2026.8233enMohammadTaher HabibiPhD student in the Department of Persian Language and Literature, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Irannomohammadtaher.habibi@iau.irAliehYouseffamAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iranyes dalieh.yoseffam@iau.ac.ir AhmadKhyali KhatibiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, CT.C., Islamic Azad University, Tehran, IrannoAhm.khialikhatibi@iauctb.irJournal Article20260319BACKGROUND AND OBJECTIVES: Tarikh-e Beyhaghi is one of the most significant historical-literary texts of the Ghaznavid period, which has consistently attracted the attention of scholars due to the loss of a large portion of the work, as well as its unique narrative and linguistic characteristics. In addition to its historical value, this work holds a distinguished position in terms of narrative structure and textual connections. Investigating it in relation to other contemporary or later historical texts can help clarify historical ambiguities and provide a more accurate understanding of events in the Ghaznavid era. Relying on Gérard Genette’s theory of transtextuality, this study analyzes the intertextual relations of the narrative of Hasanak-e Vazir in Tarikh-e Beyhaghi with Tarikh-e Gardizi, Majma’ al-Ansab by Shabankareh’i, and Athar al-Wuzara by Aqili, seeking to explain how these intertextual relations are manifested among these texts.METHODOLOGY: The research methodology is descriptive-analytical, based on documentary and library studies.FINDINGS: The findings indicate that various types of transtextual relations, particularly intertextuality and paratextuality, can be identified among these texts. While maintaining the common core of the events, each historian has provided a different representation of the historical occurrences. This divergence in narratives not only reflects diverse historiographical approaches but also demonstrates the significant role of the historians’ perspectives, objectives, and intellectual horizons in shaping historical texts. CONCLUSION: Various types of transtextual relations exist among these four works, the most important of which include: implicit intertextuality (sharing a common narrative core without explicit reference), hypertextuality (adaptation with quantitative and qualitative modifications), and paratextuality (the influence of motivation, audience, and the author’s status on the narrative style).هدف: تاریخ بیهقی از مهمترین متون تاریخی-ادبی دوره غزنوی است که به دلیل فقدان بخش اعظمی از اثر و نیز ویژگیهای روایی و زبانی خاص آن، همواره محل توجه پژوهشگران بوده است. این اثر در کنار ارزش تاریخی، از منظر روایت‌پردازی و پیوندهای متنی نیز جایگاهی ممتاز دارد و بررسی آن در نسبت با دیگر متون تاریخی همعصر یا پسامتن، میتواند به روشن شدن ابهامهای تاریخی و فهم دقیقتر رخدادهای عصر غزنوی کمک کند. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه ترامتنیت ژرار ژنت، به تحلیل روابط بینامتنی روایت حسنک وزیر در تاریخ بیهقی با تاریخ گردیزی غزنوی، مجمع‌الانساب شبانکاره ای و آثار الوزراء عقیلی پرداخته و بر آن است بیان کند روابط بینامتنی موجود میان این متون چگونه نمود یافته است؟ روش: روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و کتابخانه ای است. یافته ها: یافته ها نشان میدهد که میان این متون، گونه های مختلف روابط ترامتنیت، به ویژه بینامتنیت و پیرامتنیت، قابل شناسایی‌ است و هر یک از مورخان، با حفظ هسته مشترک رویدادها، به بازنمایی متفاوتی از حوادث تاریخی پرداخته اند. این تفاوت روایتها نه تنها بیانگر رویکردهای متنوع تاریخ‌نگاری است، بلکه نشان‌دهنده نقش دیدگاهها، هدف و افق فکری مورخان در شکل‌گیری متون تاریخی نیز هست. نتیجه: میان این چهار اثر، گونه های مختلفی از روابط ترامتنی برقرار است که مهمترین آنها عبارتند از: بینامتنیت ضمنی (اشتراک در هسته روایی مشترک بدون ارجاع صریح)، بیش‌متنیت (برگرفتگی با تغییرات کمی و کیفی) و پیرامتنیت (تأثیر انگیزه، مخاطب و جایگاه نویسنده بر شیوه روایت).روابط بینامتنیتی داستان حسنک وزیر, تحلیل روابط بینامتنی تاریخ بیهقی, ترامتنیت در تاریخ بیهقی.Intertextual relations of the story of Hasanak-e Vazir, Analysis of intertextual relations in Tarikh-e Beyhaghi, Transtextuality in Tarikh-e Beyhaghi.https://bahareadab.com/downloadPDF/2023.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2023.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل روابط بینامتنی روایت حسنک وزیر در تاریخ بیهقی با تاریخ گردیزی غزنوی ، مجمع الانساب شبانکاره ای و آثار الوزرا عقیلی براساس نظریه ترامتنیت ژرار ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of intertextual relationships between the narrative of Hasnak Vazir in the Bayhaqi history with the Ghaznavid history of Gardizi, the Shabankara'i genealogy forum, and the works of Al-Wazira Aghili based on Gerard Gennet's theory of transtextuali