Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912120250522Representation of Verbal Violence against Women in the Cinem of the80’s and 90’s Based on Culpeper's Theory of Impolitenessبررسی خشونت کلامی علیه زنان در نثر سینمای دهه‎های هشتاد و نود خورشیدی بر اساس نظریه بی‌ادبی کالپپر6183815810.irandoi.2002/bahareadab.2025.8158enKatayuonKiyanpourDepartment of Linguistics, Za.C., Islamic Azad University, Zanjan, Iran.noKatayuon.Kiyanpour@iau.irBehzadRahbarDepartment of Linguistics, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran.yesbehzadrahbar@atu.ac.ir MohammadrezaOurojiDepartment of Linguistics, Za.C., Islamic Azad University, Zanjan, Iran.nomohammadreza.oroji@iau.ac.irJournal Article20260110BACKGROUND AND OBJECTIVES: Cinema, as one of the most powerful means of cultural transmission and expression of ideas, can reflect certain aspects of social norms. Violence is one of the most important issues in human societies that exists in overt and hidden forms. One of the important types of hidden violence is verbal violence. Women are one of the main victims of verbal violence. The power imbalance as well as the existence of certain social norms lead to this violence against women. The aim of this study is to investigate patterns of impoliteness which aim to destroy the positive and negative face of people within the framework of Culpepper"s Impoliteness. METHODOLOGY: This research employs a purposive and nonrandom sampling method. The statistical population consists of all feature-length narrative films produced in Iranian cinema of the19هشتاد’s and 19نود’s. To narrow the scope, four social realist films representing cultural, social, and linguistic changes in Iranian cinema were selected and analyzed within the framework of Culpepper"s Impoliteness Theory. The themes of lies, economic problems, divorce, child custody, abortion, right to work and social context were recognized as central themes reflecting violence against women in them. FINDINGS: The findings reveal that among the five patterns of verbal impoliteness, positive and negative impoliteness were the most prevalent, with positive impoliteness mainly targeting middle-class women, and negative impoliteness directed at lower-class women. CONCLUSION: In these films, women attempt in various ways to represent and assert their identities. The results of the study can be beneficial for research in social sciences, linguistics, pragmatics, media policy-making, and film criticism.زمینه و هدف: امروزه شاهد انواع خشونتها در سطح جامعه هستیم که یکی از آنها خشونت کلامی است. زنان در جامعه امروز از قربانیان اصلی خشونت کلامی محسوب میشوند. سینما بعنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای انتقال فرهنگ و بیان ایده ها میتواند بخشی از هنجارهای اجتماعی را بازتاب دهد و بستری مناسب برای ارائه تحلیلهای جامعه شناسی باشد. دو اثر سینمایی از دهۀ هشتاد و دو اثر سینمایی از دهۀ نود با تمرکز بر زندگی قشر پایین و حتی متوسط و توجه ویژه بر امر زنان قابلیت ارائه تحلیلی جامعه شناسی را فراهم آورده اند. روشها: این پژوهش از شیوه نمونه گیری هدفمند بهره میبرد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل چهار فیلم سینمایی بلند داستانی تولید‌شده در دهه هشتاد و نود است که نمایانگر تغییرات فرهنگی، اجتماعی و زبانی در سینمای ایران هستند و در چارچوب نظریه بی‌ادبی کالپپر (1996) مورد بحث و بررسی قرار گرفتند. این پژوهش با توجه به اهمیت مسئله خشونت کلامی علیه زنان به بررسی گفتمان شخصیتهای این چهار اثر پرداخته تا وجود و نحوه بازنمایی این شکل از خشونت را مورد تحلیل قرار دهد. هدف نخست این پژوهش یافتن انواع بی‌ادبی‌های کلامی در مواجهه با زنان است. هدف دوم نیز به بررسی چگونگی تاثیرگذاری بافت اجتماعی مرتبط با بی‌ادبی کلامی علیه زنان پرداخته است. برای رسیدن به این اهداف نظریه بی‌ادبی کالپپر (1996) که بر اساس هنجارهای اجتماعی تعریف میشود بعنوان روش تحقیق انتخاب شده است. یافته ها: یافته ها نشان میدهند که زنان قشر پایین و حتی متوسط در سینما با استفاده از مضامینی چون دروغ، طلاق، تجاوز و مالکیت مردانه در بافت اجتماعی مورد خشونت کلامی واقع میشوند. نتایج بدست آمده نشان میدهند که بین متغیر اجتماعی جنسیت و راهبردهای بی‌ادبی در فیلمهای سینمایی دهه هشتاد و دهه نود رابطۀ معنادار وجود دارد و مردان بیشتر از زنان از انواع بی‌ادبی‌های کلامی استفاده کرده اند. افزون بر این، یافته ها نشان می‌دهند که از میان پنج الگوی بی‌ادبی کلامی، بی‌ادبی مثبت و بی‌ادبی منفی رایجترین انواع بی‌ادبی کلامی بکاررفته علیه زنان در سینمای دهه هشتاد و دهه ۹۰ هستند که الگوی نخست بیشتر علیه زنان طبقات متوسط و الگوی دوم علیه زنان طبقه پایین استفاده شده است. نتیجه گیری: در این فیلمها، علیرغم تأثیر بافت اجتماعی در وجهه زنان و مردان، آنان به شیوه های مختلف سعی در بازنمود هویت خود داشته ا‌ند. نتایج این پژوهش میتواند در پژوهشهای علوم اجتماعی، زبانشناسی، کاربردشناسی، تعیین خط‌مشی‌ها و اولویتهای تولیدات رسانه ای و نقد فیلم سودمند باشد.بی‌ادبی, تفاوت جنسیتی, خشونت کلامی, سینمای معاصر. کالپیرimpoliteness, Iranian cinema, Jonathan Culpeper, verbal violencehttps://bahareadab.com/downloadPDF/1990.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1990.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی خشونت کلامی علیه زنان در نثر سینمای دهه‎های هشتاد و نود خورشیدی بر اساس نظریه بی‌ادبی کالپپرhttps://bahareadab.com/en/article/Representation of Verbal Violence against Women in the Cinem of the80’s and 90’s Based on Culpeper's Theory of Impoliteness