Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136103820180216An Analysis of Metaphor in the Biddle Dehlavi Sonnetsتحلیل استعارههای مکنیه در غزلهای بیدل00010.22034/bahareadab.2018.0enZahraPirhayatiPh.D student of Persian Language and Litrature , Department of Langage and Persian Litrature, science and research branch, Islamic Azad University, Tehrannopirhayatizahra075@gmail.comAhmadTamimdari- Supervisor and Corresponding autor, Department of Langage and Persian Litrature Professor, Allameh Tabatabai. Faculty of Persian Language and foreing Language.yesa_tamimdari@yahoo.comJournal Article00000000Bidel Dehlavi, (1054-1133). He is a well-known Hindu style poet who is known to be a fantasy thin. His strange and conceit confirme to this. He considers all beings animate and conscious: his animation inclusive human and animal, and passes through the level of phenomenon and reaches its depths. He also uses abstract elements and creates amazing imagery.Biddle divides and vitalize to them with amazingly delicate detail of tangible and abstract affairs.This essay, by categorizing and analyzing the implied metaphors᾿s Biddle, shows the poet"s attitude toward the phenomena of the universe and their relationships, in fact Biddle created the implied metaphors, in particular, extreme animate, diverse magery, and the creation of new thematic. The implied metaphores are divided into different groups. The frequency of personification is the greatest contribution among metaphors, and human metaphors such as building, nature, animals, objects, (rarely plants) are at the next level.بیدل دهلوی،(1054-1133 ه.ق) از شاعران توانای سبک هندی است که به نازک خیالیمشهوراست. استعارههای غریب و دور ازذهن او گواه این مطلب است.او تمام موجودات را جاندار و دارای ادراک و شعور میداند؛ جانبخشیهای او اعم از انسان و حیوان است و از سطح امور محسوس میگذرد و به ژرفای آن میرسد. او از عناصر انتزاعی نیز بهره میگیرد و تصاویری شگفت میافریند بیدل با دقت و ظرافتی حیرت انگیز اجزای امور محسوس و انتزاعی را به بخشهای چندگانه تقسیم میکند و به آنها حیات میبخشد. این مقاله؛ از طریق طبقه بندی و تحلیل استعارههای مکنیه بیدل، نگرش شاعر را، نسبت به پدیدههای جهان هستی و روابط آنها، نشان میدهد، در واقع بیدل با خلق استعارههای مکنیه خصوصاً؛ جانبخشیهای افراطی، به تصویر پردازیها متنوع و خلق مضمونهای جدید میپردازد. استعارههای مکنیه درگروههای مختلف تقسیم بندی شدهاند. بسامد انسان پنداری بیشترین سهم در میان استعارهها را دارد و استعارههای غیرانسانی نظیر عمارات، طبیعت، حیوانات، اشیا، )به ندرت گیاهان(، در مرتبه بعدی قرار میگیرند.بیدل دهلوی, استعاره مکنیه, تشخیص, جاندارانگاریBiddle Dehlavi, Implied Metaphor, Personification, Animism.zoomorphismhttps://bahareadab.com/downloadPDF/27.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/27.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل استعارههای مکنیه در غزلهای بیدلhttps://bahareadab.com/en/article/An Analysis of Metaphor in the Biddle Dehlavi Sonnets