Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912020260421A Stylistic Study of the Love Poems of Manohar and Demalt by Zahir Kermani Ruqiya Rostamiبررسی سبک‌شناسی منظومه عاشقانه مُنوهر و دِمالت ظهیرکرمانی151173812910.irandoi.2002/bahareadab.2026.8129enRoqiyehRostamiPhD in Persian Language and Literature, Secretary of Education of Dezful County, Khuzestan, Iran.yes Dr.rostami.r@gmail.comJournal Article20251123BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study examines the stylistics of the "Manohar and Demalt" (Majm al-Bahrain) poem by Zahir Kermani. This work dates back to the 12th century AH, was revised by the author in 1398 and published in 1401. The revision and study of this work provide us with a clearer picture of the stylistics of this era, and this study is important in this regard. METHODOLOGY: This study was conducted through a library study and a descriptive-analytical method, and its statistical population includes 4152 verses from the poem "Manohar and Demalt" by Ibrahim Zahir Kermani. FINDINGS: The findings show that the origin of this story is Indian and the poet has arranged one of the five famous Indian legends called "Manohar and Demalt". There are five copies of this poem in the libraries of the Majlis and Astan Quds Razavi. In the work of Zahir Kermani, among the novel verbal devices, the device of repetition has a higher frequency than the pun. Repetition at various levels, in addition to various rhetorical aspects and especially emphasis and attracting the attention of the audience, is an important characteristic of Zahir"s poetic language, which is due to his ability to recognize the music of poetry. CONCLUSION: The results of the study show that among the novel spiritual devices, the use of the device of proportion and allusion has a higher frequency than other devices, and the variety of devices such as simile, assonance, and alliteration is less observed. Zahir-Karmani has used more detailed and eloquent similes, and the use of eloquent similes shows the poet"s imaginative mind. His exaggerations are easy to understand, and his most important theme is dealing with pure and chaste love.زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی سبک‌شناسی منظومه «مُنوهر و دِمالت» (مَجمع البَحرین) ظَهیرکرمانی پرداخته است. این اثرمربوط به قرن12هجری است که بدست نگارنده در سال ۱۳۹۸ تصحیح و در سال ۱۴۰۱ چاپ شده است. تصحیح و بررسی این اثر، تصویر روشنتری از سبک‌شناسی این عصر در اختیار ما قرار میدهد و این پژوهش از این نظر حائز اهمیت است. روش مطالعه:این تحقیق با مطالعه کتابخانه ای و به شیوه توصیفی- تحلیلی صورت گرفته است و جامعه آماری آن شامل ۴۱۵۲ بیت از منظومه « مُنوهر و دِمالت »ابراهیم ظهیر کرمانی است. یافته ها: یافته ها نشان میدهد که اصل این داستان، هندی بوده و سُراینده در آن، یکی از افسانه های پنجگانه و مشهور هندی به نام «مُنوهر و دِمالت» را به نظم درآورده است. پنج نسخه از این منظومه در کتابخانه های مجلس و آستان قدس رضوی وجود دارد. در اثر ظهیر کرمانی، در میان آرایه های بدیع لفظی، آرایه تکرار بسامد بیشتری نسبت به جناس داراست. تکرار در سطوح گوناگون، گذشته از جنبه های مختلف بلاغی و بویژه تکیه و تأکید و جلب نظر مخاطب، از مختصّات مهمّ زبان شعر ظهیراست که ناشی از توانایی او در شناخت موسیقی شعر است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد در میان آرایه های بدیع معنوی کاربرد آرایه تناسب و ایهام، نسبت به دیگر آرایه ها از بسامد بالاتری برخوردار است و تنوع آرایه هایی چون تمثیل، تنسیق الصفات، لف و نشر، کمتر مشاهده میشود. ظهیرکرمانی از تشبیه مفصل و بلیغ بیشتر بهره گرفته است و استفاده ازتشبیه بلیغ نشان ازذهن تصویرساز شاعر دارد. فهم اغراقهای او آسان است و مهمترین مضمونش، پرداختن به عشقی پاک و عفیفانه است.نسخه خطی, ظهیرکرمانی, منوهر و دمالت, منظومه, غنایی, سبک‌شناسی.Manuscript, Zahir-Karmani, Manohar and Demalat, Manzumeh, Lyricism, Stylistics.https://bahareadab.com/downloadPDF/1978.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1978.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومه عاشقانه مُنوهر و دِمالت ظهیرکرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/A Stylistic Study of the Love Poems of Manohar and Demalt by Zahir Kermani Ruqiya Rostami