Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912020260421Critical Correction of the Manaqib al-Ghousiyyah and Its Stylistic Studyتصحیح انتقادی مناقب غوثیه و بررسی سبکشناسانه آن133149812810.irandoi.2002/bahareadab.2026.8128enElahehYekkalam KashaniDepartment of Persian Language and Literature, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.noe.yekkalamkashani@iau.ac.irAsgharDadbehDepartment of Persian Language and Literature, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.yes a.s.dadbeh@atu.ac.ir BahramParvin GonabadiDepartment of Persian Language and Literature, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.no B.parvin47@iau.ac.irJournal Article20251204BACKGROUND AND OBJECTIVES: Manaqib al-Ghawthiyya is among the most significant Sufi hagiographical works devoted to Abd al-Qadir al-Jilani (470–561 AH / 1077–1166 CE) and constitutes a major source in the consolidation of the Qadiriyya ṭarīqa discourse across the Indian subcontinent and the broader Islamic world. Despite its historical and literary importance, no independent critical edition based on a systematic collation of manuscript witnesses has yet been produced; existing publications largely reproduce the 1883 Indian print without textual scrutiny. The present study aims to establish a reliable critical text and to analyze the stylistic and discursive features of the work. METHODOLOGY: Four accessible manuscript copies were identified and collated. Employing an eclectic method of textual criticism, the base manuscript was determined and variant readings were recorded and examined at lexical, syntactic, and ḥadīth-transmission levels. Subsequently, the edited text was analyzed within a multi-layered stylistic framework encompassing lexical, syntactic, rhetorical, and discursive dimensions. FINDINGS: Textual analysis reveals that the transmission history is marked by numerical errors, omissions in ḥadīth passages, and linguistic alterations, indicating that no single manuscript is sufficient in isolation. Stylistic examination demonstrates the predominance of Arabic vocabulary, syntactic amplification, dense rhetorical ornamentation, and frequent Qurʾanic and ḥadīth citations. These features, combined with performative narrative structures, generate a distinctly sermonic and ritualized tone. CONCLUSION: The findings position Manaqib al-Ghawthiyya as a representative specimen of later Persian hagiographical prose, in which language and narrative function to consolidate the spiritual authority of the shaykh and to legitimize the institutional framework of the Qadiriyya order. Beyond providing a dependable critical text, this edition facilitates renewed historical and discursive readings within the broader evolution of Persian hagiographical writing.هدف: «مناقب غوثیه» از مهم‌ترین متون مناقبنویسی صوفیانه دربارهٔ عبدالقادر گیلانی (۴۷۰–۵۶۱ق) و از منابع اثرگذار در تثبیت گفتمان طریقت قادریه در شبه قاره و جهان اسلام است. با وجود اهمیت تاریخی و ادبی این اثر، تاکنون تصحیح انتقادی مستقلی بر پایه مقابله نظام‌مند نسخه های خطی آن ارائه نشده و چاپ‌های موجود عمدتاً بازنشر چاپ هند (۱۸۸۳م) بوده اند. این پژوهش با هدف ارائه متنی منقح و تحلیل جایگاه سبکی و گفتمانی اثر انجام شده است. روش: پژوهش حاضر با شناسایی و مقابله چهار نسخه خطی در دسترس و با بهره گیری از روش تصحیح انتقادیِ التقاطی، نسخه اساس را تعیین و اختلافات نسخه ای را در سطوح واژگانی، نحوی و حدیثی ثبت و تحلیل کرده است. در گام دوم، متن مصحَّح بر بنیاد چارچوب سبکشناسی لایه ای در چهار سطح واژگانی، نحوی، بلاغی و گفتمانی بررسی شده است. یافته ها: نتایج نسخه شناختی نشان میدهد که سنت انتقال متن با خطاهای شمارشی، افتادگی‌های حدیثی و دگرگونی‌های زبانی همراه بوده و هیچ نسخه ای به تنهایی بی‌نیاز از مقابله نیست. تحلیل سبکی نیز حاکی از غلبه واژگان عربی، اطناب نحوی، تراکم صنایع بدیعی و بسامد بالای استشهادهای قرآنی و حدیثی است؛ عناصری که در کنار ساختارهای روایی نمایشی، به تولید لحنی خطابی و آیینی انجامیده اند. نتیجه گیری: بر پایه یافته های این پژوهش، «مناقب غوثیه» نمونه ای شاخص از نثر مناقب متأخر است که در آن زبان و روایت در خدمت تثبیت اقتدار معنوی شیخ و مشروعیت‌بخشی نهادی به طریقت قادریه قرار گرفته اند. تصحیح انتقادی حاضر افزون بر فراهم‌کردن متنی قابل اتکا، امکان بازخوانی تاریخی و گفتمانی این اثر را در سیر تحول مناقبنویسی فارسی فراهم میسازد.تصحیح انتقادی, مناقب غوثیه, عبدالقادر گیلانی, سبکشناسی نثر, مناقبنویسی, طریقت قادریهcritical edition, Manaqib al- Ghawthiyya, Abd al-Qadir al-Jilani, prose stylistics, hagiography, Qadiriyya order.https://bahareadab.com/downloadPDF/1977.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1977.pdfhttps://bahareadab.com/article/تصحیح انتقادی مناقب غوثیه و بررسی سبکشناسانه آنhttps://bahareadab.com/en/article/Critical Correction of the Manaqib al-Ghousiyyah and Its Stylistic Study