Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361911920260301Analysis of the Rhetorical Purposes of the Call and the Monaada in Tarikh-e Vassafتحلیل و واکاوی اغراض بلاغی ندا و منادا در تاریخ وصّاف119806710.irandoi.2002/bahareadab.2026.8067enZibaAzhirDepartment of Persian Language and Literature, Ur.C., Islamic Azad University, Urmia, Iran.nozi.azhir@iau.ac.irBaratMohammadiDepartment of Persian Language and Literature, Ur.C., Islamic Azad University, Urmia, Iran.yesbarat.mohammadi@iau.ac.ir AbbasBaghinezhadDepartment of Persian Language and Literature, Ur.C., Islamic Azad University, Urmia, Iran.noJournal Article20250928BACKGROUND AND OBJECTIVES: The rhetoric of the call and the manaada is considered one of the effective linguistic tools in creating semantic diversity and inducing secondary purposes in literary texts. Tarikh-e Vassaf, as one of the most prominent examples of fabricated and commissioned prose of the Ilkhanid period, provides a suitable context for examining the rhetorical functions of this linguistic structure. The aim of the present study is to analyze the methods of using the call and the manaada and explain its secondary rhetorical purposes in Tarikh-e Vassaf. METHODOLOGY: This study was conducted in a descriptive-analytical manner and based on library studies. The data were collected through document analysis and extraction of examples of the call and the manaada from the text of four volumes of Tarikh-e Vassaf and then analyzed based on the principles of classical rhetoric. FINDINGS: The research findings show that Wassaf al-Hadra consciously and purposefully used rhetorical techniques throughout his work and used the call and the manaada to enhance the emotional and persuasive aspects of the text. The explicit use of the word call in many cases, in addition to creating a sense of urgency and harmony with the traditional and formal style of Ilkhanid prose, has enabled the direct transmission of the author"s emotions and highlighting his intended semantic intentions. CONCLUSION: The research results indicate that in Wassaf"s history, the call and the manaada have various functions such as informing and reporting, requesting and requesting, reprimanding and blaming, expressing happiness and gratitude, encouraging, persuading, and seizing the opportunity. Also, by consciously presenting and delaying the call and the manaada in the construction of the sentence, Wassaf sought to emphasize the meaning and instill a special emotional charge, and in this way, he strengthened the rhetorical role of this linguistic structure in advancing his discursive purposes.زمینه و هدف: بلاغت ندا و منادا از جمله ابزارهای مؤثر زبانی در ایجاد تنوع معنایی و القای اغراض ثانویه در متون ادبی به شمار می‌آید. تاریخ وصّاف بعنوان یکی از شاخصترین نمونه های نثر مصنوع و متکلّف دوره ایلخانی، بستری مناسب برای بررسی کارکردهای بلاغی این ساخت زبانی فراهم میسازد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل شیوه های کاربرد ندا و منادا و تبیین اغراض ثانویه بلاغی آن‌ در تاریخ وصّاف است. روش پژوهش :این پژوهش به شیوه توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از طریق سندکاوی و استخراج نمونه های ندا و منادا از متن چهار جلد تاریخ وصّاف گردآوری و سپس با تکیه بر مبانی بلاغت کلاسیک تحلیل شده اند. یافته های پژوهش:یافته های پژوهش نشان میدهد که وصّاف‌الحضره آگاهانه و هدفمند از شگردهای بلاغی در سراسر اثر خود بهره برده و ندا و منادا را در راستای تقویت جنبه های عاطفی و اقناعی متن به کار گرفته است. کاربرد صریح حرف ندا در بسیاری از موارد، افزون بر ایجاد اطناب و هماهنگی با سبک متکلّف و سنتی نثر دوره ایلخانی، امکان انتقال مستقیم عواطف نویسنده و برجسته سازی مقاصد معنایی مورد نظر او را فراهم کرده است. نتایج پژوهش :نتایج پژوهش حاکی از آن است که ندا و منادا در تاریخ وصّاف کارکردهایی متنوع چون اطلاع‌رسانی و گزارش، درخواست و خواهش، توبیخ و سرزنش، ابراز شادمانی و یُمن، تشویق، ترغیب و اغتنام فرصت را بر عهده دارند. همچنین، وصّاف با تقدیم و تأخیر آگاهانه ندا و منادا در ساخت جمله، بدنبال تأکید معنایی و القای بار عاطفی خاص بوده و از این طریق، نقش بلاغی این ساخت زبانی را در پیشبرد مقاصد گفتمانی خود تقویت کرده است.تاریخ وصّاف. وصّاف شیرازی. بلاغت. اغراض ثانویه ندا و منادا.Tarikh-e Vassaf. Wassaf Shirazi. Rhetoric. Secondary purposehttps://bahareadab.com/downloadPDF/1957.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1957.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و واکاوی اغراض بلاغی ندا و منادا در تاریخ وصّافhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the Rhetorical Purposes of the Call and the Monaada in Tarikh-e Vassaf