Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811820260220Examination of Amir Khosrow Dehlavi's "Shirin and Khosrow" Epic Using Jeffries' Critical Stylistics Approachبررسی« منظومه شیرین و خسرو» امیرخسرو دهلوی با رویکرد سبک‎شناسی انتقادی جفریز2950804410.irandoi.2002/bahareadab.2026.8044enSeyedAli SohrabiPhD student in the Department of Persian Language and Literature, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran.noa.sohrabi8383@gmail.comTaherehIshaniAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran.yestahereh.ishany@ihcs.ac.ir ZahraParsapourAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran.no parsapoor@ihcs.ac.irJournal Article20250912BACKGROUND AND OBJECTIVES: Critical stylistics combines the powerful aspects of two methods—stylistics and critical discourse analysis to uncover ideology within the deep structure of everyday writings and speeches. This approach, through the integration of "linguistics" and "critical discourse analysis," seeks to examine how power discourses are reproduced by rereading the hidden ideology in literary texts. METHODOLOGY: This research employs descriptive-analytical and statistical methods, utilizing Jeffries" ten tools to analyze linguistic structures, actions, and power relations in the work, demonstrating how language and literature can represent hidden ideologies and social values. FINDINGS: Among the components of critical stylistics, "representing actions, events, and attributional processes" stands out as the most prominent stylistic feature of this work, with the highest usage. This not only indicates the linguistic dynamism of Amir Khosrow"s poetry but also reflects its narrative-driven structure, focus on characters" agency, and emphasis on their psychological and social states. Representing time, place, and society ranks second. The high frequency of this tool in the epic is linked to emotions or emotional events; it represents power structures, centrality, cultural boundary-setting, and depictions of social hierarchies and absolute authority, serving as a means to stabilize class order and its acceptance. The prioritization tool is also employed in Dehlavi"s epic at a high percentage, indicating Dehlavi"s inclination toward establishing a hierarchical and oppositional value system. The stylistic analysis of the Shirin and Khosrow epic from the perspective of the "implicit meanings, assumptions, and implications" tool reveals that the poet, through conscious arrangement of vocabulary, precedence and succession of sentence elements, omission of agents, and focused meaning, has successfully conveyed subtle and meaningful messages indirectly to the audience. This tool has had notable application, particularly in creating emotional atmospheres, inducing ideological messages, or reinforcing characters" positions. CONCLUSION: The research results indicate that the poet has utilized language to create his own specific discourses. With a more polyphonic approach, he employs tools such as diverse dialogues, deep emotional descriptions, and human actions to craft a more complex and realistic space. He places characters in multidimensional situations and addresses the representation of human emotions and actions.زمینه و هدف: سبکشناسی انتقادی جنبه های نیرومند دو روش سبکشناسی و تحلیل گفتمان انتقادی را ترکیب میکند تا ایدئولوژی را در ژرفساخت نوشتارها و گفتارهای روزمره کشف نماید. این رویکرد ازطریق ترکیب «زبانشناسی» و «تحلیل گفتمان انتقادی» سعی در تحلیل نحوه بازتولید گفتمان قدرت از طریق بازخوانی ایدئولوژی پنهان در متون ادبی دارد. روش‌ها: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و همچنین آماری و با استفاده از ابزارهای ده گانه جفریز به تحلیل ساختارهای زبانی، کنشها، و روابط قدرت در این اثر پرداخته تا نشان دهد چگونه زبان و ادبیات میتوانند ایدئولوژیهای پنهان و ارزش‌های اجتماعی را بازنمایی کنند. یافته ها: از میان مؤلفه های سبکشناسی انتقادی، «بازنمایی کنشها، رخدادها و فرآیندهای اسنادی» به عنوان بارزترین ویژگی سبکی این اثر بیشترین کاربرد را دارد. این امر نه تنها نشان‌دهنده دینامیسم زبانی شعر امیرخسرو است، بلکه منعکس‌کننده ساختار روایت‌محور، تمرکز بر کنشگری شخصیتها و نیز برجسته سازی وضعیتهای روانی و اجتماعی آنان است. بازنمایی زمان، مکان و جامعه در رتبه دوم قرار میگیرد. فراوانی بالای این ابزار در این منظومه در پیوند با احساسات یا رخدادهای عاطفی، بازنماییها ساختار قدرت، مرکزیت و مرزگذاری فرهنگی و تصویری از سلسله مراتب اجتماعی و اقتدار مطلق و ابزاری برای تثبیت نظم طبقاتی و مقبولیت آن است. ابزار اولویتبندی نیز در منظومه دهلوی با درصد بالایی به کار رفته که نشان‌دهنده گرایش دهلوی به تثبیت نظام ارزشی سلسله مراتبی و تقابل‌محور است. تحلیل سبکشناختی منظومه شیرین و خسرو از منظر ابزار «معانی ضمنی و فرض و دلالت» نشان میدهد. که شاعر با چینش آگاهانه واژگان، تقدم و تأخر عناصر جمله، حذف عوامل و تمرکز معنا، توانسته است پیامهای ظریف و معنادار را به صورت غیرمستقیم به مخاطب منتقل کند. این ابزار، به ویژه در ایجاد فضای احساسی، القای پیامهای ایدئولوژیک یا تقویت جایگاه شخصیتها کاربرد چشمگیری داشته است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که شاعر از زبان برای ایجاد گفتمانهای خاص خود بهره برده، با رویکردی چندصداییتر، از ابزارهایی نظیر دیالوگهای متنوع، توصیف‌ای عمیق احساسی، و کنشهای انسانی برای ایجاد فضایی پیچیده تر و واقعیتر استفاده میکند. او شخصیتها را در موقعیتهای چندبعدی قرار میدهد و به بازنمایی عواطف و کنشهای انسانی میپردازد.سبکشناسی انتقادی, لسلی جفریز, ایدئولوژی, منظومه شیرین و خسرو, امیرخسرو دهلویCritical stylistics, Lesley Jeffries, ideology, Shirin and Khosrow epic, Amir Khosrow Dehlavihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1943.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1943.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی« منظومه شیرین و خسرو» امیرخسرو دهلوی با رویکرد سبک‎شناسی انتقادی جفریزhttps://bahareadab.com/en/article/Examination of Amir Khosrow Dehlavi's "Shirin and Khosrow" Epic Using Jeffries' Critical Stylistics Approach